Σε ποιο ψάρι υπάρχουν λίγα κόκαλα: λίστα θαλάσσιων και ποτάμιων ειδών

Ανάμεσα στα ψάρια δεν υπάρχουν είδη που να στερούνται εντελώς κόκαλα. Ωστόσο, υπάρχουν υποβρύχιοι οργανισμοί που έχουν αισθητά λιγότερα κόκαλα από τους υπόλοιπους. Αυτά είναι που εκτιμώνται περισσότερο από τους σεφ και τις νοικοκυρές. Τα περισσότερα από αυτά ανήκουν σε θαλάσσια και μεταναστευτικά είδη, αλλά και μεταξύ των ποτάμιων υπάρχουν αυτά που έχουν λίγα κόκαλα.

Πλεονεκτήματα των ψαριών χωρίς κόκαλα

1. Καταρχάς, ένα τέτοιο ψάρι είναι πιο εύκολο να μαγειρευτεί. Δεν απαιτεί προσεκτική επεξεργασία. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σε σαλάτες, αρτοσκευάσματα, ορεκτικά, χωρίς να φοβάστε ότι θα βρεθεί ένα μικρό κόκαλο στο πιάτο.
2. Από ψάρια που ουσιαστικά δεν έχουν μικρά κόκαλα, μαγειρεύουν για παιδιά. Έτσι, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε μήπως το παιδί τραυματιστεί από κάποιο κόκαλο που ξέφυγε.
3. Οι χόνδροι κατά τη θερμική επεξεργασία τείνουν να μαλακώνουν και στο έτοιμο πιάτο δεν γίνονται καν αισθητοί.
4. Από ένα τέτοιο ψάρι βγαίνει νόστιμη ψαρόσουπα, μπορείτε να το ψήσετε στο φούρνο, να το τηγανίσετε και να το σερβίρετε με συνοδευτικό. Σε σύγκριση με τα κοκαλιάρικα αντίστοιχά του, μαγειρεύεται πολύ πιο γρήγορα.

Θαλάσσια ψάρια με τα λιγότερα κόκαλα

Οι Γαδίδες, οι Σκομβρίδες και οι Καραγκίδες είναι οι κύριοι εκπρόσωποι των θαλάσσιων οργανισμών που θεωρούνται ψάρια χωρίς κόκαλα. Εξαιρούνται όμως εξωτικά είδη όπως ο καρχαρίας και το μουρένα.

Λίστα ψαριών

Στα θαλάσσια ψάρια «χωρίς κόκαλα» περιλαμβάνονται οι εξής εκπρόσωποι.

Από την τάξη των Γαδιδοειδών:

• μακρουροί;
• Μιντάι;
• Μερλούζα (Χεκ);
• πίκσα;
• Ναβάγκα (συμπεριλαμβανομένης της βόρειας και της Άπω Ανατολής).

Από την τάξη των Σκομβριδοειδών:

• Μακρέλες (βασιλικές μακρέλες);
• τόνοι;
• σκουμπρί.

Από την τάξη των Περκόμορφων:

• μπράμοι (θαλάσσια τσιπούρια) (συμπεριλαμβανομένου του ατλαντικού και του ιαπωνικού θαλάσσιου τσιπουριού);
• παγόψαρο (λευκόαιμος λουτσοκέφαλος).

Από την τάξη των Καραγκιδοειδών:

• καράγκες;
• βόμεροι (σελένες);
• κίτρινος σελάρ;
• κίτρινη λακέδρα;
• άλλα ψάρια που φέρουν την εμπορική ονομασία «σταυρίδες».

Από την τάξη των Πλευρονηκτοειδών:

• Πάλτους (θαλάσσια γλώσσα);
• ευρωπαϊκή σολέα;
• άλλα ψάρια αυτής της οικογένειας που έχουν τη γενική ονομασία «πλατύψαρα».

Από την τάξη των Σκορπαινόμορφων:

• θαλάσσια πέρκα;
• ζουμπάτκα.

Επίσης, στα θαλάσσια ψάρια χωρίς κόκαλα περιλαμβάνονται κέφαλος, ντοράντο, θαλάσσιο χέλι, λαβράκι.

Το ασφαλέστερο

Τα πιο ασφαλή από τα ψάρια χωρίς κόκαλα που ζουν στα βάθη του ωκεανού θεωρούνται δικαίως όλα τα δεκαπέντε είδη τόνου. Αποτελούσαν μέρος της διατροφής των ανθρώπων που ζούσαν στις ακτές ήδη από την αρχαιότητα. Το κρέας τους δεν φιλοξενεί παράσιτα που μπορούν να βρεθούν σε άλλα ψάρια. Τα πιάτα που παρασκευάζονται από τόνο δεν προκαλούν αλλεργίες. Επομένως, μπορούν να καταναλωθούν χωρίς φόβο από έγκυες γυναίκες, μητέρες κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Συχνά, αυτό το ψάρι χρησιμοποιείται για συμπληρωματική διατροφή σε βρέφη κάτω του ενός έτους.

Το ακριβότερο

Ο τόνος συγκαταλέγεται επίσης στα πιο ακριβά είδη θαλάσσιων ψαριών. Ιδιαίτερα πολύτιμο είναι το Thunnus orientalis (ο λεγόμενος μπλε τόνος). Αυτός ο εκπρόσωπος του υποβρύχιου κόσμου ζει στα υποτροπικά ύδατα του Ειρηνικού Ωκεανού. Λόγω των υψηλών γευστικών ιδιοτήτων του, τον 20ό αιώνα αλιευόταν σε μεγάλες ποσότητες. Γι' αυτό ο πληθυσμός του μειώθηκε αισθητά. Επί του παρόντος, το είδος του μπλε τόνου έχει την κατάσταση «σχεδόν απειλούμενο». Το κρέας του ψαριού πριν από τη θερμική επεξεργασία έχει μπορντό χρώμα. Μετά το μαγείρεμα αποκτά γαλακτώδες χρώμα. Το φιλέτο από άποψη υφής μοιάζει με μοσχάρι. Χρησιμοποιείται ευρέως στην ιαπωνική κουζίνα για την παρασκευή σούσι και σάσιμι.

Το φθηνότερο

Στα πιο φθηνά ψάρια χωρίς κόκαλα των θαλάσσιων βαθών ανήκει η σαρδέλα. Ωστόσο, είναι σχεδόν αδύνατο να την αγοράσετε φρέσκια ή κατεψυγμένη. Τις περισσότερες φορές, ολόκληρη η αλιεία πηγαίνει αμέσως σε εργοστάσια επεξεργασίας, όπου παρασκευάζονται κονσέρβες.

Πολύ φθηνά θεωρούνται επίσης το πολόκ, ο μπακαλιάρος, η πίκσα, ο θαλάσσιος γοβιός και το χέκ. Ειδικά αν τα αγοράζετε σε μέρη όπου αυτά τα ψάρια αφθονούν. Οι ψαράδες σε παραθαλάσσια χωριά συχνά πουλούν πολύ φθηνά μόλις αλιευμένους εκπροσώπους αυτών των ειδών ψαριών.

Το πιο διαιτητικό

Ως διαιτητικές ποικιλίες ψαριών θεωρούνται συνήθως εκείνες που έχουν ελάχιστη περιεκτικότητα σε λιπαρά. Κατά κανόνα, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 4%. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι πριν από την ωοτοκία, τα θηλυκά συσσωρεύουν λίπος. Επομένως, είναι καλύτερο να αγοράζετε ψάρια που έχουν ήδη γεννήσει. Τη μεγαλύτερη ωφέλεια στον οργανισμό την προσφέρουν βραστά. Κατά προσέγγιση αναλογία ΘΠΛΥ (θερμίδες, πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες) για τα πιο άπαχα θαλάσσια είδη:

• Μπακαλιάρος βραστός – 17,8 γρ πρωτεΐνες, 0,7 γρ λίπη, 0 γρ υδατάνθρακες (78 kcal).
• Καμπάλα βραστή – 18,3 γρ πρωτεΐνες, 3,3 γρ λίπη, 0 γρ υδατάνθρακες (103 kcal).
• Πίκσα βραστή – 17,1 γρ πρωτεΐνες, 0,2 γρ λίπη, 0 γρ υδατάνθρακες (71,5 kcal).

Το πιο νόστιμο

Κατά κανόνα, τα θαλάσσια ψάρια είναι πιο νόστιμα, τρυφερά και λιπαρά. Αυτό το υποστηρίζουν και οι κάτοικοι των παραθαλάσσιων πόλεων. Αλλά δεν συμφωνούν όλοι με αυτό. Ο καθένας έχει τις δικές του γευστικές προτιμήσεις. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι συνήθειες, ειδικά αν έχουν διαμορφωθεί από την παιδική ηλικία. Υπάρχει μια παροιμία ότι δεν υπάρχουν άγευστα προϊόντα. Υπάρχουν αδέξια παρασκευασμένα πιάτα.

Ο γενικά αποδεκτός βασιλιάς μεταξύ των ψαριών είναι ο τόνος. Τον καταναλώνουν ωμό, τηγανητό, κονσερβοποιημένο. Ιδιαίτερα τον εκτιμούν στην Ιαπωνία.

Το καλύτερο για τηγάνισμα

Το πιο εύκολο είναι να τηγανίζετε λιπαρά ψάρια. Δεν θα γίνουν ποτέ στεγνά. Για το δείπνο μπορείτε να πάρετε μεγάλα κομμάτια, αλλά για το γιορτινό τραπέζι καλύτερα να τηγανίζετε φιλέτα ή μπριζόλες. Πολύ νόστιμο γίνεται το ψάρι ιππόγλωσσος (παλτούς) μαγειρεμένο στο τηγάνι. Ζουμερό και λαδερό, θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τους καλεσμένους.

Εάν προτιμάτε το λευκό κρέας, μπορείτε να πάρετε την τσιπούρα, τη γλώσσα, τον μπακαλιάρο ή το λαβράκι. Τα σερβίρουν ως κύριο πιάτο με συνοδευτικό από λαχανικά, πατάτες ή δημητριακά.

Ποτάμια ψάρια με λίγα κόκαλα

Ανάμεσα στα ψάρια του γλυκού νερού, υπάρχουν πολύ λιγότερα ψάρια με λίγα κόκαλα. Κυρίως περιλαμβάνουν ημιδιάδρομα ή διάδρομα είδη. Περνούν μέρος της ζωής τους στις θάλασσες ή ωκεανούς και μέρος στα ποτάμια, στις περισσότερες περιπτώσεις μπαίνουν στα γλυκά νερά για να αναπαραχθούν. Και, για παράδειγμα, το ποτάμιο χέλι, αντίθετα, αναπαράγεται αποκλειστικά στη θάλασσα.

Λίστα ψαριών

Στα πιο γνωστά είδη ψαριών με λίγα κόκαλα ανήκουν οι οξύρρυγχοι, οι σολομοί και άλλοι εκπρόσωποι του υποβρύχιου βασιλείου.

Οξύρρυγχοι:

• μπελούγκα;
• καλούγκα;
• ρωσικός οξύρρυγχος;
• λοπατονός;
• σιπ;
• σεβρούγκα;
• στεριάδα;

Σολομοί:

• ροζ σολομός;
• κέτα;
• σολομός;
• ταιμένι;
• πέστροφα;
• σιγκ;
• μπελόρυμπιτσα;
• κίζουτς;
• νέρκα;
• τσαβίτσα;
• χάριους;
• ομούλ;
• γκόλετς.

Από τα ψάρια του γλυκού νερού μπορούμε να ξεχωρίσουμε:

• ναλίμ;
• σουδάκ;
• γατόψαρο;
• σαζάν;
• ποτάμιο χέλι;
• πετρομύζοντα.

Το ασφαλέστερο

Το ψάρι του ποταμού θεωρείται πιο "βρώμικο" σε σύγκριση με το θαλασσινό. Συχνά μολύνεται από διάφορα παράσιτα. Επιπλέον, συχνά αλιεύεται σε μέρη όπου οι άνθρωποι δραστηριοποιούνται, ρυπαίνοντας τα νερά. Ωστόσο, υπάρχουν ψάρια που ζουν μόνο σε οικολογικά καθαρά νερά. Σε αυτά ανήκει το σουδάκ.

Για τη ζωή του χρειάζεται τρεχούμενο νερό με πολύ οξυγόνο. Μόλις δημιουργηθεί στάσιμο νερό ή πέσουν ξένες ουσίες, το ψάρι πεθαίνει. Επομένως, μπορείτε να το φάτε χωρίς ανησυχία.

Το ακριβότερο

Οι τιμές των ψαριών μπορεί να εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Εδώ παίζει ρόλο όχι μόνο η ποιότητα του κρέατος, αλλά και σε ποιες συνθήκες μεγάλωσε το συγκεκριμένο ψάρι. Εκπρόσωποι της υποβρύχιας πανίδας που εκτράφηκαν σε ιχθυοτροφεία θα είναι φθηνότεροι από εκείνα που αλιεύτηκαν στο φυσικό τους περιβάλλον. Τα είδη που αναπαράγονται σπανιότερα κοστίζουν σημαντικά περισσότερο από τα υπόλοιπα. Τα πιο ακριβά είδη ψαριών δύσκολα τα βλέπουμε στα ράφια των καταστημάτων. Παραδίδονται απευθείας σε εστιατόρια.

Στα πιο ακριβά ψάρια ανήκει η μπελούγκα. Αυτά τα ψάρια ζουν μέχρι εκατό χρόνια και αναπαράγονται περίπου 7 φορές σε όλη τους τη ζωή. Ιδιαίτερα υψηλή τιμή στη διεθνή αγορά έχει η λευκή μπελούγκα (αλμπίνο), καθώς γεννά ακόμα πιο σπάνια. Τα αυγά της έχουν μια ασυνήθιστη χρυσαφένια απόχρωση και συσκευάζονται σε ειδικά βάζα από καθαρό χρυσάφι.

Το φθηνότερο

Το θαλασσινό ψάρι ήταν πάντα πιο ακριβό από το ψάρι του γλυκού νερού. Αλλά τις τελευταίες δεκαετίες όλα άλλαξαν. Το θέμα είναι ότι τα ψάρια του γλυκού νερού άρχισαν να εκτρέφονται σε ιχθυοτροφεία, κάτι που είναι αρκετά δαπανηρό.

Για να ετοιμάσετε ένα οικονομικό πιάτο με ψάρι χωρίς κόκαλα, αξίζει να επιλέξετε μπούρμποτ, ζάντερ, πετρομύζοντα ή σιγκά.

Το πιο διαιτητικό

Από τα ψάρια του γλυκού νερού με λίγα κόκαλα, στη διαιτητική κατηγορία μπορούν να συμπεριληφθούν το μπούρμποτ και το ζάντερ. Πρέπει όμως να τα μαγειρεύετε είτε στον ατμό είτε βραστά. Με αυτόν τον τρόπο, η ποσότητα των θερμίδων ανά 100 γραμμάρια βρώσιμου μέρους δεν θα υπερβαίνει τις 100.

Το πιο νόστιμο

Οι ψαράδες αστειεύονται ότι το πιο νόστιμο ψάρι είναι αυτό που πιάνεται με τα ίδια σας τα χέρια. Οι μάγειρες πιστεύουν ότι η πιο εξαιρετική γεύση έχουν ο σολομός, η πέστροφα και, φυσικά, τα μέλη της οικογένειας των οξύρρυγχων.

Το καλύτερο για τηγάνισμα

Πριν από το τηγάνισμα του ψαριού του γλυκού νερού, πρέπει πρώτα να απαλλαγείτε από τη μυρωδιά της λάσπης, αν γίνεται αισθητή. Για αυτό, το ψάρι μουλιάζεται σε αλατισμένο νερό για αρκετές ώρες.

Το ψάρι με κόκκινο κρέας είναι σημαντικό να μην το παραξηραίνετε. Έτσι το φιλέτο θα παραμείνει τρυφερό και θα σας ενθουσιάσει με τη γευστική του γκάμα. Όταν μαγειρεύετε σολομό Ατλαντικού, σολομό κέτα, ροζ σολομό, κιζούτς, σολομό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μπαχαρικά. Τότε, ακόμα και εκείνοι που δεν αγαπούν ιδιαίτερα το ψάρι, δεν θα αφήσουν ούτε ένα μικρό κομμάτι στο πιάτο.

Στη σχάρα είναι καλύτερο να μαγειρεύετε πέστροφα. Μικρές εγκοπές στα πλευρά θα βοηθήσουν το κρέας να ψηθεί ομοιόμορφα.

Ποιο ψάρι χωρίς κόκαλα είναι το πιο υγιεινό

Οι διαιτολόγοι θεωρούν ότι τα πιο ωφέλιμα είναι τα είδη ψαριών που περιέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό ιχθυελαίου. Από προεπιλογή, αυτό ισχύει για τους κατοίκους των θαλασσών και των ωκεανών. Οι ουσίες που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός απορροφώνται ιδιαίτερα εύκολα από τα νεαρά άτομα. Επομένως, θέλοντας να επωφεληθείτε, μην προσπαθείτε να επιλέξετε στο κατάστημα το μεγαλύτερο σε μέγεθος άτομο. Από τα διαθέσιμα είδη ψαριών, προτιμήστε τον τόνο. Δεν είναι μόνο νόστιμος αλλά και ωφέλιμος. Το κρέας του περιέχει πολλά ωφέλιμα μικρο- και μακροστοιχεία, βιταμίνες.

Από τα μεταναστευτικά ψάρια οι γιατροί συνιστούν τον σολομό Ατλαντικού, από τα ποταμίσια – την πέστροφα. Αυτά τα είδη βοηθούν σε περίπτωση έλλειψης λιπαρών οξέων, συμβάλλουν στην αποκατάσταση του νευρικού συστήματος σε περιόδους στρες και διεγείρουν τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Πώς να καθαρίζετε σωστά το ψάρι

Το καθάρισμα του ψαριού — μια απλή διαδικασία, αλλά χρειάζεται εξάσκηση. Επομένως, μην απογοητεύεστε αν δεν τα καταφέρετε τέλεια με την πρώτη φορά.

1. Καταρχάς, με ψαλίδι κουζίνας κόβονται τα πτερύγια από το σώμα και αφαιρούνται τα λέπια. Αυτό γίνεται καλύτερα με ένα ειδικό μαχαίρι από την ουρά προς το κεφάλι. Αφού κόψετε την κοιλιά, αφαιρείτε τα εντόσθια. Στη συνέχεια, το ψάρι πλένεται.
2. Στη συνέχεια, στο τραπέζι αποχωρίζεται το κεφάλι. Με ένα λεπτό μαχαίρι πρέπει να κάνετε μια τομή κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Έπειτα, με προσεκτικές κινήσεις πριονίσματος, κρατώντας τη λεπίδα παράλληλα με το τραπέζι, αρχίζετε να κόβετε το κρέας κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, τραβώντας το φιλέτο με το χέρι.
3. Αφού αποχωρίσετε το κρέας από τη μία πλευρά, το σώμα αναποδογυρίζεται και επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία, αλλά αυτή τη φορά ξεκινώντας από την ουρά.
4. Εάν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε ψάρι χωρίς δέρμα, θα χρειαστείτε ένα επίπεδο μαχαίρι. Κάντε μια τομή, τοποθετήστε το φιλέτο στο τραπέζι με τη σάρκα προς τα πάνω και τραβήξτε το δέρμα, αποχωρίζοντας το μαλακό μέρος με τη λεπίδα. Το σκούρο στρώμα κρέατος κοντά στο δέρμα μπορείτε επίσης να το κόψετε χωρίς δισταγμό. Αλλά για να αποκτήσετε ένα ποιοτικό φιλέτο, πρέπει να προσπαθήσετε να μην το καταστρέψετε.
5. Μετά από αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να ελέγξετε το κρέας για ύπαρξη κοκάλων. Μπορείτε να το κάνετε περνώντας το χέρι σας πάνω του πιέζοντας ελαφρά. Αφαιρέστε τα κοκαλάκια με μια συνηθισμένη λαβίδα.

Θυμηθείτε ότι το ψάρι πρέπει να τεμαχίζεται μόνο με κοφτερό μαχαίρι. Δεν πρέπει να βιάζεστε, καθώς η εμφάνιση του τελικού πιάτου εξαρτάται από την προσοχή σε όλες τις εργασίες.

Τι να κάνετε αν ένα κόκαλο ψαριού σφηνωθεί στον λαιμό

Ένα σφηνωμένο κόκαλο ψαριού στο λαιμό — δεν είναι μόνο δυσάρεστο αλλά και επικίνδυνο. Οι αιχμηρές άκρες μπορεί να βλάψουν την βλεννογόνο μεμβράνη, να προκαλέσουν φλεγμονή. Εάν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα εγκαίρως, μπορεί να επέλθει ασφυξία. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τα παιδιά.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πιέζετε τον λαιμό, προσπαθώντας να σπρώξετε το κόκαλο με εξωτερικές ενέργειες. Έτσι, θα εισχωρήσει μόνο ακόμα περισσότερο στο μαλακό ιστό.

Μπορείτε να δοκιμάσετε να βήξετε. Εάν το κόκαλο δεν έχει εισχωρήσει βαθιά, μπορεί να βγει μόνο του. Εάν αυτό δεν συμβεί, αξίζει να χρησιμοποιήσετε αυτοσχέδια μέσα: για παράδειγμα, έναν φακό και μια μακριά λαβίδα.

Οι λαϊκές συνταγές συμβουλεύουν να φάτε κάποια μαλακή τροφή: μασημένη ψίχα ψωμιού, ένα κομμάτι μπανάνα.

Εάν αυτές οι μέθοδοι δεν βοήθησαν, υπάρχει αίμα στο σάλιο, αισθάνεστε έντονο πόνο, τότε μην καθυστερείτε την επίσκεψη σε γιατρό. Δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία ούτε στην περίπτωση που έχει τραυματιστεί παιδί.