Πώς να πίνετε σωστά το μαρτίνι

Στη λίστα των αλκοολούχων ποτών, το Μαρτίνι κατέχει μια τιμητική θέση ως συστατικό πολλών κοκτέιλ. Η περίφημη ιταλική μάρκα βερμούτ και αφρωδών οίνων έδωσε το όνομά της και στο ίδιο το ποτό. Συχνά θεωρείται γυναικείο λόγω της απαλής γεύσης του και των πολλών προσθέτων, που περιλαμβάνουν αρωματικά βότανα, φρούτα και μπαχαρικά. Σε ορισμένες ποικιλίες ο αριθμός τους φτάνει τα 40. Παρ' όλα αυτά, το Μαρτίνι δεν πρέπει να το υποτιμάτε, καθώς το απολαμβάνουν εξίσου και οι άνδρες. Το βασικό είναι τα σωστά επιλεγμένα συστατικά από τα οποία παρασκευάζεται το κοκτέιλ.

Τι είναι το Μαρτίνι

Αν μιλήσουμε ουσιαστικά, το Μαρτίνι είναι ένα εμπορικό σήμα. Η εταιρεία παράγει αρωματισμένα ενισχυμένα κρασιά μεσαίας περιεκτικότητας σε αλκοόλ με την προσθήκη αψιθιάς, μπαχαρικών και άλλων συστατικών, που δίνουν στα ποτά μια πρωτότυπη πλούσια γεύση. Φυσικά, η πλήρης συνταγή είναι μυστική, και στο ευρύ κοινό είναι γνωστά μόνο τα βασικά συστατικά, όπως αλκοόλ, νερό, ζάχαρη και μερικά αρωματικά πρόσθετα.

Το Μαρτίνι πήρε το όνομά του από το επώνυμο του δημιουργού της συνταγής. Η πρώτη εμφάνιση του ποτού στην αγορά έγινε το 1863, όταν το αποστακτήριο που οργάνωσαν οι Αλεσσάντρο Μαρτίνι και Λουίτζι Ρόσσι έδωσε δείγματα του νέου βερμούτ. Μόλις 16 χρόνια αργότερα, οι συνέταιροι άνοιξαν εργοστάσιο και κατοχύρωσαν το εμπορικό σήμα Martini&Rossi, το οποίο γρήγορα απέκτησε φήμη στην Ιταλία. Οι μόνιμοι ανταγωνιστές τους στην αγορά αλκοόλ ήταν και παραμένουν μέχρι σήμερα τα βερμούτ της μάρκας Cinzano.

Είδη

Οι παραγωγοί δημιούργησαν αρκετές συνταγές με διαφορετικές γεύσεις.

Ενδιαφέρον: Κάθε είδος Μαρτίνι έχει πολύ αυστηρές ανοχές ως προς την περιεκτικότητα σε ζάχαρη και το επίπεδο έντασης γεύσης.

Γνήσια θεωρούνται τα ποτά που παράγονται στην Ιταλία και φέρουν στην ετικέτα το οικόσημο του βασιλιά Ουμπέρτο. Τα υπόλοιπα μπορεί να ονομάζονται Μαρτίνι, αλλά δεν θα θεωρούνται αυθεντικά.

Η βασική διαίρεση γίνεται με βάση το χρώμα. Βάση είναι το λευκό ή το κόκκινο κρασί, και μάλιστα παράγεται στο δικό τους οινοποιείο, χωρίς να εμπιστεύονται αγορασμένες πρώτες ύλες.

Σημαντικό: υπό την εμπορική ονομασία Μαρτίνι παράγονται βερμούτ και αφρώδεις οίνοι, παρόμοιοι με τη σαμπάνια. Στους αφρώδεις οίνους ανήκουν τα εξής ποτά:

1. Άστι, η βάση του οποίου είναι το λευκό κρασί με χαρακτηριστικές νότες ροδάκινου, μελιού και πορτοκαλιού.
2. Μπρυτ, δημιουργημένο πριν από περισσότερα από 80 χρόνια. Διαθέτει ξηρή, γεμάτη γεύση με διαρκή επίγευση, παρασκευάζεται από ένα μείγμα πολλών ποικιλιών.
3. Το Γκραν Λούσσο δημιουργήθηκε από τον Λουίτζι Ρόσσι τον 19ο αιώνα. Με την πάροδο του χρόνου η συνταγή αναθεωρήθηκε και συμπληρώθηκε, κυκλοφορεί σε περιορισμένη σειρά και ανήκει στις ελίτ ποικιλίες.
4. Το Προσέκκο διακρίνεται για τη φρέσκια, κάπως ξηρή γεύση του με νότες γκρέιπφρουτ και ροδάκινου.
5. Το Ροζέ θεωρείται μια νέα προσθήκη στη σειρά διάσημων κρασιών, δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Ενρίκε Μπερνάντο, ο οποίος φέρει τον τίτλο του πρωταθλητή της λίγκας σομελιέ. Η τεχνολογία βασίζεται στην ανάμειξη λευκών και ερυθρών ποικιλιών και διακρίνεται για το άρωμα της κουφοξυλιάς και του ροδάκινου.
6. Το Ρόγιαλ Μπιάνκο ευχαριστεί με γεύση βανίλιας και αρωματικών βοτάνων.
7. Το Ρόγιαλ Ροζάτο είναι εύκολα αναγνωρίσιμο από την πικρογλυκιά γεύση του με μια αύρα γαρύφαλλου, λεμονιού, ελιάς και μοσχοκάρυδου.

Αυτές οι ποικιλίες συνήθως πίνονται ως αυτόνομο ποτό, αλλά υπάρχουν και εκδοχές για κοκτέιλ. Τα μπουκάλια εξωτερικά μοιάζουν με το συνηθισμένο σαμπάνια.

Κλασικές θεωρούνται 4 ποικιλίες βερμούτ:

• λευκό ξηρό;
• λευκό γλυκό;
• ροζ;
• κόκκινο.

Διαφέρουν ως προς το είδος της πρώτης ύλης και τη συγκέντρωση ζάχαρης. Το κατώτατο όριο είναι 4%, το ανώτατο φτάνει το 16%.

Ποικιλίες του ποτού

Βασικές θεωρούνται η λαμπερή πεντάδα, βάσει της οποίας είναι δυνατές βελτιωμένες ή τροποποιημένες παραλλαγές, αλλά τα κλασικά είδη ιταλικού βερμούτ είναι ακριβώς 5.

1. Ρόσσο. Η πρώτη ποικιλία με σεβαστή ηλικία 150 ετών. Το έτος κυκλοφορίας της θεωρείται το 1863. Παράγεται από κόκκινα σταφύλια, η περιεκτικότητα σε ζάχαρη είναι ελάχιστη, το χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι το έντονο άρωμα καραμέλας. Λόγω αυτού του πρόσθετου, το χρώμα του ποτού είναι σκούρο. Τα αρώματα βοτάνων διακρίνονται εύκολα.
2. Μπιάνκο. Εμφανίστηκε μισό αιώνα μετά το Ρόσσο. Αρχικά ονομαζόταν «Βανίλια Βερμούτ». Σχεδόν αμέσως έγινε δημοφιλής βάση για κοκτέιλ χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ λόγω της γλυκόξινης γεύσης και του διαφανούς χρυσού χρώματος. Η γεύση στερείται σχεδόν πικράδας, ενώ ξεχωρίζει έντονα η πικάντικη επίγευση και μια νότα βανίλιας.
3. Εξτρα Ντράι. Βρισκόταν σε ανάπτυξη για μια ολόκληρη δεκαετία και κυκλοφόρησε στην αγορά μόλις το 1900. Οι προσπάθειες των παραγωγών δεν πήγαν χαμένες, το ποτό εκτιμήθηκε δεόντως από τους μονάρχες του Βελγίου και της Γαλλίας. Στο βερμούτ αποδόθηκαν περισσότερα από 40 βραβεία. Η δημοτικότητά του αποδεικνύεται από το γεγονός ότι είναι το πιο περιζήτητο συστατικό κοκτέιλ μεταξύ των άλλων τύπων Μαρτίνι. Στη γεύση διακρίνονται καθαρά λεμόνι και βατόμουρο.
4. Ντ'όρο. Μία από τις πιο ελαφριές σε περιεκτικότητα αλκοόλ. Στόχος δεν ήταν η μέθη, αλλά η διατήρηση της διάθεσης και των δυνάμεων των κατοίκων των βόρειων χωρών. Στη γεύση υπάρχουν μέλι, λεμόνι, βανίλια, ένα φρουτώδες μείγμα. Προοριζόταν για τους κατοίκους των Κάτω Χωρών, του Βελγίου, του Άμστερνταμ, όπου ο ήλιος το χειμώνα σπάνια βγαίνει πίσω από τα σύννεφα, προκαλώντας κρυολογήματα και μελαγχολία. Η ποικιλία κυκλοφόρησε το 1998 και αμέσως έγινε ένα από τα αγαπημένα ποτά που καταναλώνονται σκέτα.
5. Ροσάτο. Το μοναδικό είδος που περιέχει ροζέ κρασί. Στη γεύση κυριαρχούν κανέλα και γαρίφαλο, η επίγευση είναι στυφή, περιεκτικότητα σε αλκοόλ 15%, περιεκτικότητα σε ζάχαρη μέτρια. Το ποτό κυκλοφόρησε το 1980.
6. Φιέρο. Στη Ρωσία σχεδόν δεν πωλείται. Διακρίνεται για την επίγευση μελιού και το άρωμα βανίλιας, με βάση φρούτων. Αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε το 1998.

Τεχνολογία παρασκευής

Κάθε είδος Μαρτίνι ξεκινά με την παραγωγή της βάσης κρασιού. Πρέπει να ηρεμήσει για 8–12 μήνες. Στη συνέχεια, συντίθεται ένα σύμπλεγμα προσθέτων που περιλαμβάνει ένα σύνολο συστατικών. Η πλήρης λίστα διατηρείται μυστική, καθώς δημιουργήθηκε από την εταιρεία και αποτελεί δική της πρωτότυπη ανάπτυξη. Τα θρυμματισμένα συστατικά βυθίζονται σε οινόπνευμα για 2–3 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, εξάγονται τα αιθέρια έλαια και το οινόπνευμα αποκτά χαρακτηριστική μυρωδιά και γεύση με έντονο βοτανικό άρωμα.

Σημαντικό: Η εγγύηση της ποιότητας είναι τα αυστηρά όρια θερμοκρασίας τουλάχιστον 16 και όχι άνω των 22 βαθμών. Για τον γρήγορο κορεσμό του οινοπνεύματος με αιθέρια έλαια, το διάλυμα αναδεύεται συνεχώς. Στη συνέχεια, προστίθενται ζάχαρη, βάση κρασιού και εκχυλίσματα. Για μια τέτοια πολυσυστατική σύνθεση, είναι απαραίτητη μια διαδικασία σταθεροποίησης. Αυτή πραγματοποιείται με κατάψυξη του βερμούτ για 10 ημέρες, πολλαπλά στάδια διήθησης και εκ νέου καθίζηση σε ηρεμία. Όλες οι εργασίες εκτελούνται σε αεροστεγείς συνθήκες χωρίς πρόσβαση αέρα.

Πώς να αποθηκεύετε το Μαρτίνι

Το κλειστό και το ανοιγμένο μπουκάλι με το εκλεκτό ποτό έχουν διαφορετική διάρκεια ζωής. Εάν η εργοστασιακή συσκευασία δεν έχει παραβιαστεί, τότε μπορεί να αντέξει 5 χρόνια. Επιπλέον, σε μια γωνία της ετικέτας υπάρχει μια σημείωση ότι, αν μετά τη λήξη αυτής της περιόδου το ποτό διατηρεί τη διαύγεια και δεν έχει ίζημα, τότε είναι κατάλληλο για κατανάλωση.

Δεν θα χρειαστεί να πιείτε επειγόντως ένα ανοιγμένο μπουκάλι. Μπορεί κάλλιστα να περιμένει μέχρι την επόμενη ευκαιρία. Το προϊόν είναι σταθεροποιημένο, οπότε ακόμα και ανοιγμένο διατηρείται καλά.

Αξίζει να γνωρίζετε: Κάθε βερμούτ απορροφά γρήγορα ξένες οσμές, δεν συνιστάται να το αφήνετε ανοιχτό στο τραπέζι.

Ανάλογα με τις συνθήκες αποθήκευσης, το μπουκάλι που έχει ανοιχτεί διατηρείται:

• Στον πάγκο του μπαρ – 2 εβδομάδες;
• Σε σκοτεινό χώρο σε θερμοκρασία δωματίου – 1–3 μήνες;
• Στο ψυγείο – έως έξι μήνες.

Εάν το μπουκάλι έχει καταστραφεί, είναι καλύτερο να μεταγγίσετε το βερμούτ σε οποιοδήποτε γυάλινο δοχείο. Το πλαστικό δεν είναι κατάλληλο για αποθήκευση, επιτρέπει τη διέλευση αέρα και μπορεί να μεταδώσει στο ποτό μια ξένη γεύση, ενώ το γυαλί είναι ουδέτερο και διατηρεί άριστα τα αρχικά χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Από ποια ποτήρια πίνετε το Μαρτίνι

Τα ποτήρια και τα κύπελλα μπορεί να είναι 2 ειδών – για το ποτό σκέτο και για κοκτέιλ. Στην πρώτη περίπτωση επιλέγεται ένα μικρό δοχείο σε σχήμα ανεστραμμένου τριγώνου με λεπτό κοτσάνι. Οι άκρες διακοσμούνται με ζάχαρη και στον πάτο τοποθετείται λεπτοτριμμένος πάγος.

Για κοκτέιλ χρησιμοποιούνται ψηλά ποτήρια χωρητικότητας έως 240 ml.

Ειδικά για τη μάρκα Μαρτίνι το 1925 αναπτύχθηκε ένα ιδιαίτερο σχήμα ποτηριών. Για να αναδειχθεί η γεύση χρειάστηκαν τα πιο ανοιχτά περιγράμματα, κοντά σε κώνο ή τρίγωνο. Η παραλλαγή ονομάστηκε στοργικά «μαρτίνκα». Μερικές φορές μπορεί κανείς να την ακούσει να αποκαλείται ποτήρι κοκτέιλ ή ποτήρι μαρτίνι. Αυτό το σχήμα αποτρέπει τη γρήγορη θέρμανση του ποτού. Δεδομένου ότι δεν φοβάται την αλληλεπίδραση με τον αέρα, το πλούσιο άρωμα δεν διαχέεται και η γεύση διατηρείται, αυτή η επιλογή θεωρήθηκε βέλτιστη.

Πώς να πίνετε σωστά το μαρτίνι

Το ποτό έχει μικρή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και επίπεδο γλυκύτητας. Τα φυτικά συστατικά στη σύνθεση διεγείρουν την όρεξη, γι' αυτό τα βερμούτ πίνονται ως απεριτίφ πριν από το φαγητό. Αντίστοιχα, απαιτείται ένα συγκεκριμένο σνακ, το οποίο εξαρτάται από τον τύπο του μαρτίνι. Υπάρχουν αποδεκτοί κανόνες, αλλά τα πειράματα δεν απαγορεύονται.

Μπιάνκο

Ανοιχτόχρωμο, μέτρια γλυκό με στυφή γεύση, συνδυάζεται εξαιρετικά με φρούτα, ελιές και μαύρες ελιές, τυρί. Ταιριάζουν ανανάς, ακτινίδιο, λεμόνι κομμένο σε λεπτές φέτες και ελαφρώς πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη. Αλμυρά κράκερ συμπληρώνουν καλά την πλούσια γεύση, μερικές φορές ως σνακ σερβίρεται ένα μπολ με ξηρούς καρπούς. Από πιο χορταστικές επιλογές μπορούν να προσφερθούν καναπεδάκια με κρύο κρέας, ζαμπόν, καπνιστό στήθος πουλερικών. Για τους λάτρεις – γαρίδες.

Ρόσσο

Για το ποτό σκέτο, καλό είναι να επιλέξετε σκληρά τυριά με ουδέτερη ή αλμυρή γεύση, αλλαντικά, αλμυρά κράκερ, ελιές. Μεγάλο λάθος θα ήταν το σερβίρισμα σοκολάτας ή οποιουδήποτε επιδόρπιου με έντονο άρωμα βανίλιας ή κανέλας. Δεν συνιστώνται συστατικά μέντας.

Πρέπει να ληφθεί υπόψη: τα κονσερβοποιημένα, πικάντικα, αρωματικά σνακ χαλάνε τη γεύση κάθε βερμούτ.

Έξτρα Ντράι

Η ποικιλία συνδυάζεται επιτυχώς με ψάρι και θαλασσινά. Ουδέτερο και χορταστικό πιάτο αποτελούν τα σάντουιτς με λευκό ψωμί, ζαμπόν, ελιές και φύλλο μαρουλιού. Μπορείτε να σερβίρετε φρούτα σε σουβλάκια, αποφεύγοντας τα πολύ γλυκά είδη.

Ροζάτο

Αναδεικνύουν καλά τη γεύση του ποτού οι ελιές με λεμόνι, η μαύρη σοκολάτα, τα λαχανικά ωμά και στη σχάρα, το σαλάμι. Δεν συνιστάται να το συνδυάζετε με επιδόρπια. Το ποτό έχει αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και μαζί με γλυκά ή κρέμα γίνεται υπερβολικά γλυκό, χάνοντας τη μοναδική του γεύση και άρωμα.

Κορυφαία προϊόντα που συνδυάζονται με το Μαρτίνι

Για όλους τους τύπους ποτού, τα καθολικά σνακ είναι:

• τυρί·
• ξηροί καρποί·
• αλμυρό ή τυρένιο κράκερ·
• πράσινες και μαύρες ελιές·
• ανανάς, ακτινίδιο, γκρέιπφρουτ·
• μούρα·
• μαύρη σοκολάτα·
• θαλασσινά·
• σούσι και ρολ.

Μπορείτε να πίνετε το Μαρτίνι σκέτο;

Οι γνώστες το κάνουν ακριβώς έτσι, σχεδόν χωρίς να τσιμπολογούν, απολαμβάνοντας κάθε σταγόνα του ποτού. Για να αναδείξει όλο το φάσμα της γεύσης του, το ψύχουν. Και εδώ, όπως και στην παρασκευή, είναι σημαντικό να τηρούνται ορισμένα όρια. Το βέλτιστο είναι το διάστημα μεταξύ 10 και 15 βαθμών. Μπορείτε να ακολουθήσετε άλλον τρόπο και απλώς να προσθέσετε στο ποτήρι ή στο μαρτίνκα παγάκια, αλλά τότε θα αλλάξει το επίπεδο αλκοόλ και γλυκύτητας.

Για το μη αραιωμένο Μαρτίνι, το καλαμάκι δεν χρειάζεται. Αμβλύνει το μπουκέτο και προτρέπει στην ταχεία κατανάλωση του ποτού. Καλύτερα να το αφήσετε για ψηλά ποτήρια και πολυσυστατικές συνθέσεις.

Κοκτέιλ με Μαρτίνι: συνταγές

Συχνότερα χρησιμοποιούνται τα Μπιάνκο και Ρόσσο. Συνδυάζονται υπέροχα με βότκα, τόνικ, χυμούς, φρέσκους χυμούς, λικέρ.

Μαρτίνι με βότκα

Αυτό το κοκτέιλ απέκτησε ευρεία φήμη χάρη στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ. Η παρασκευή του διαρκεί λίγα λεπτά. Θα χρειαστούν 10 ml Μαρτίνι Ντράι, 40 ml βότκα, πάγος, 1 κουταλάκι του γλυκού φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού. Σε ένα σέικερ αναμειγνύεται η βότκα με τον πάγο, προστίθεται το Μαρτίνι και ο χυμός λεμονιού. Χύνεται σε ένα ποτήρι μαρτίνι, προστίθεται μια ελιά.

Πενήντα-πενήντα

Το κόλπο είναι να συμπληρωθεί η στυφή γεύση αρκεύθου στο τζιν με την ελαφριά πικράδα της αψιθιάς από το ξηρό Μαρτίνι. Οι αναλογίες – 50 ml από κάθε ποτό, προστίθεται πάγος, γαρνίρεται με ελιά ή μαύρη ελιά.

Νεγκρόνι

Αν θέλετε να νιώσετε σαν Ιταλός κόμης ή κόμισσα, αξίζει να δώσετε προσοχή σε μια απλή και ταυτόχρονα εκλεπτυσμένη συνταγή. Σε ένα φαρδύ ποτήρι ρίχνουμε θρυμματισμένο πάγο, διαδοχικά ρίχνουμε Μαρτίνι Ρόσσο, τζιν, Καμπάρι σε αναλογίες 2:2:1. Τώρα το μόνο που απομένει είναι να ανακατέψετε αργά το περιεχόμενο του ποτηριού με ένα κουταλάκι και να απολαύσετε το ποτό.

Μαρτίνι με σαμπάνια

Μια ενδιαφέρουσα εκδοχή προκύπτει με το συνδυασμό δύο γυναικείων ποτών με πάγο και χυμό φράουλας. Η ιδέα είναι να χυθούν προσεκτικά τα υγρά κατά μήκος του τοιχώματος ενός ψηλού ποτηριού, χωρίς να αναμειχθούν. Η σειρά ξεκινά με το χυμό και τελειώνει με τη σαμπάνια. Το αποτέλεσμα είναι ένα γλυκό κοκτέιλ με αφρώδεις φυσαλίδες. Πίνεται με καλαμάκι. Προηγουμένως, το ποτήρι γεμίζεται με παγάκια.

Μπιάνκο σανράιζ

Μια ρομαντική εκδοχή για την υποδοχή της αυγής αποτελείται από φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκαλιού, χυμό κράνμπερι, Μαρτίνι Μπιάνκο. Η εκπληκτική γεύση με νότες εσπεριδοειδών και αψιθιάς αναδύεται όταν είναι παγωμένο, οπότε η προσθήκη πάγου είναι απαραίτητη.

Οφέλη και βλάβες του Μαρτίνι

Κάθε αλκοολούχο ποτό, που καταναλώνεται χωρίς φανατισμό, δρα χαλαρωτικά, ανακουφίζει από αγγειόσπασμο, εξαλείφει την υπερβολική μυϊκή ένταση. Το εκχύλισμα αψιθιάς καθαρίζει τους χοληφόρους πόρους και ομαλοποιεί την κυκλοφορία της χολής. Τα βοτανικά συστατικά αυξάνουν την αντοχή του οργανισμού κατά την περίοδο επιδημιών γρίπης και οξειών αναπνευστικών λοιμώξεων, σταθεροποιούν την πίεση, ηρεμούν την ταχυκαρδία.

Δεδομένου ότι η περιεκτικότητα σε αλκοόλ σε ορισμένες εκδοχές του ποτού φτάνει το 38%, το Μαρτίνι κατατάσσεται στην κατηγορία μέτριας περιεκτικότητας και δεν συνιστάται σε εγκύους, θηλάζουσες γυναίκες, άτομα με οξείες παθήσεις του καρδιαγγειακού, νευρικού και πεπτικού συστήματος. Σε περίπτωση τάσης για αλλεργία, μπορεί να εμφανιστεί οίδημα λάρυγγα, εξάνθημα, κνησμός, πυρετός. Θα πρέπει να ληφθεί ένα αντιισταμινικό φάρμακο και στο μέλλον να αποφεύγεται η κατανάλωση ποτών αυτής της σειράς.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

Το Μαρτίνι θεωρείται ποτό για νεανικές και γυναικείες παρέες. Διαθέτει σύνθετη γεύση με κυρίαρχο το βοτανικό και φρουτώδες στοιχείο. Σε περισσότερα από 150 χρόνια ιστορίας, έχουν συσσωρευτεί αρκετά ενδιαφέροντα γεγονότα για το ίδιο το ποτό και ιστορίες γύρω από αυτό.

1. Η σύνθεση μπορεί να περιλαμβάνει έως 40 συστατικά, η ακριβής συνταγή αποτελεί ιδιοκτησία της εταιρείας και δεν αποκαλύπτεται σε κανέναν.
2. Η σειρά Μαρτίνι εμπλουτίζεται τακτικά με νέα προϊόντα, τα οποία γρήγορα βρίσκουν θαυμαστές. Τελευταία εμφανίστηκαν τα Ροζέ και Σπίριτο.
3. Όπως και η σαμπάνια, γνήσιο Μαρτίνι θεωρείται μόνο αυτό που παράγεται σε ορισμένες επαρχίες της Ιταλίας. Ποτά που προέρχονται από άλλες χώρες δεν έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται έτσι.
4. Το Μαρτίνι έχει γίνει ένα συνηθισμένο όνομα απεριτίφ, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια μάρκα εταιρείας που παράγει βερμούτ και αφρώδη κρασιά.
5. Η φήμη του ως γυναικείου ποτού ενόχλησε ελαφρώς τους παραγωγούς και αποφασίζοντας να αποδείξουν το αντίθετο, κυκλοφόρησαν ένα βερμούτ με περιεκτικότητα 33°, ονομάζοντάς το Σπίριτο. Σύμφωνα με την ιδέα των εμπόρων, το ενδιαφέρον για το νέο προϊόν θα το τροφοδοτούσε η ανακοίνωση ότι το είδος δεν πωλείται σε γυναίκες. Σε αυτό, δυτικές ακτιβίστριες για την ισότητα των γυναικών μέσω δικαστηρίου κέρδισαν το δικαίωμα να το αγοράζουν και να το πίνουν ισότιμα με τους άνδρες.
6. Κατά την αγορά ενός αυτοκινήτου μάρκας Martini Edition, που παρήχθη από την εταιρεία Πόρσε το 1977, ο ιδιοκτήτης λάμβανε ολόκληρο κιβώτιο συλλεκτικού Martini Royale Bianco, το οποίο τον περίμενε στο πορτ-μπαγκάζ του πολυτελούς αυτοκινήτου.
7. Ακριβώς το Μαρτίνι θεωρείται το ισοδύναμο της γκλάμουρ ζωής.
8. Στο μπαρ του ξενοδοχείου Algonquin στις αρχές του 20ού αιώνα σερβιριζόταν ένα κοκτέιλ που κόστιζε 10.000 δολάρια. Το μυστικό βρισκόταν σε ένα διαμάντι που βρισκόταν στον πάτο του ποτηριού.
9. Το εθνόσημο του βασιλικού οίκου στις ετικέτες των μπουκαλιών εκτυπώνεται με την άδεια του μονάρχη της Ισπανίας Ουμπέρτο Α' και αποτελεί ένα από τα σημάδια γνησιότητας.
10. Το λογότυπο της εταιρείας σχεδιάστηκε το 1025 και δεν έχει αλλάξει έκτοτε.

Σύμβολο της γλυκιάς ζωής και απλά ένα νόστιμο και αρωματικό ποτό, το Μαρτίνι είναι γνωστό και αγαπητό σε πολλές χώρες του κόσμου. Είναι ενδιαφέρον και πολύπλευρο. Στη σειρά συνταγών σίγουρα θα υπάρχει αυτή που θα γίνει αγαπημένη. Η αλλαγή ή η συμπλήρωση της γεύσης είναι πολύ εύκολη. Αρκεί να ετοιμάσετε με βάση το Μαρτίνι ένα δυνατό, ελαφρύ ή εκλεπτυσμένο κοκτέιλ, να το διακοσμήσετε με ένα φύλλο δυόσμου ή μια φέτα λεμονιού και να βυθίσετε ένα καλαμάκι στο ποτήρι.

Φωτογραφία Μαρτίνι