Πώς να πίνετε σωστά το κρασί
Σε παλαιότερες εποχές, το κρασί θεωρούνταν ένα μοναδικό ποτό, στο οποίο απέδιδαν μαγεία και πανουργία. Το χρησιμοποιούσαν ως μαγικό ελιξίριο για διάφορες τελετουργίες, και το χρησιμοποιούσαν για μάγια. Σήμερα, η στάση απέναντι στο κρασί έχει κάπως αλλάξει, αλλά σίγουρα δεν έχει χάσει τη δημοτικότητά του. Λοιπόν, από πού προήλθε αυτό το ενδιαφέρον ποτό;
- Τύποι κρασιού
- Σύνθεση και θερμιδική αξία
- Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε το κρασί
- Πώς να ελέγξετε την ποιότητα του κρασιού στο σπίτι
- Επιλογή των κατάλληλων ποτηριών για το κρασί
- Πώς να ανοίξετε και να ρίξετε σωστά το κρασί
- Πώς να πίνετε σωστά το κρασί
- Με τι συνοδεύεται
- Τι να τσιμπολογάτε
- Μπορείτε να πιείτε κρασί;
- Μετά από μπύρα
- Μετά από σαμπάνια
- Μετά από εξαγωγή δοντιού
- Μετά την προπόνηση
- Κατά τη λήψη αντιβιοτικών
- Για την πίεση
- Στον διαβήτη
- Στη γαστρίτιδα
- Στην ουρική αρθρίτιδα
- Στην παγκρεατίτιδα
- Στην εγκυμοσύνη
- Στον θηλασμό
- Στην απώλεια βάρους
- Κατά τη διάρκεια της νηστείας
- Πόσο μπορείτε να πίνετε την ημέρα
- Μπορείτε να το πιείτε το βράδυ;
- Κοκτέιλ με κρασί: συνταγές
- «Σοκολατένιο φιλί»
- Ισπανικό κοκτέιλ «Καλιμότσο»
- «Φραουλένια ώθηση»
- «Μηλο-ροζ τζούλεπ»
- «Βυσσινένιο νησί»
- «Αστεροσκόπος»
- Οφέλη και βλάβες του κρασιού
- Οφέλη
- Βλάβη
- Ενδιαφέροντα στοιχεία για το κρασί
Επιστήμονες από διάφορες χώρες εξακολουθούν να διαφωνούν τόσο για την προέλευση της ίδιας της λέξης, όσο και για την πατρίδα του κρασιού ως τέτοια. Σύμφωνα με ορισμένα δεδομένα, η λέξη «κρασί» προήλθε από τη γεωργιανή «ghvivill», που σημαίνει ανθίζω ή ζυμώνω. Άλλα δεδομένα μιλούν για μια σλαβική κοινή ρίζα «vit». Η σανσκριτική ρίζα «vena» θεωρείται επίσης παρόμοια ηχητικά.
Όσον αφορά τους θρύλους για την προέλευση του ποτού, υπάρχουν πάρα πολλοί. Αυτό συμβαίνει επειδή κάθε λαός θεωρεί ότι οι δικοί του πρόγονοι ήταν οι εφευρέτες του κρασιού. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα πιστεύεται ότι ο θεμελιωτής του κρασιού, ή πιο συγκεκριμένα αυτός που φύτεψε το πρώτο αμπέλι, ήταν ο βοσκός Εστάφυλος. Αυτός ανακάλυψε στο δάσος ένα υπέροχο φυτό, το φύτεψε, το καλλιέργησε και έφτιαξε χυμό, τον οποίο κάποιος ξέχασε να φυλάξει, και αυτός ζύμωσε, χαρίζοντας στον κόσμο ένα μαγικό «φίλτρο».

Η Αρχαία Ρώμη πιστεύει ότι ο πρώτος που φύτεψε αμπέλι δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ο θεός Κρόνος. Αυτόν πρέπει να ευχαριστούν οι άνθρωποι για τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τα οινοπνευματώδη ποτά.
Στην Ανατολή, πιστεύεται ότι το κρασί το ανακάλυψε τυχαία μια από τις παλλακίδες ενός βασιλιά. Η κοπέλα αρρώστησε και νόμιζε ότι οι μέρες της ήταν μετρημένες. Βρήκε στο υπόγειο του παλατιού έναν χαλασμένο χυμό, που με εντολή του βασιλιά είχε απομακρυνθεί και ξεχαστεί, και ήπιε το «δηλητήριο». Αποτέλεσμα ήταν να την καταβάλει ο ύπνος, και στη συνέχεια ξύπνησε γεμάτη δύναμη και υγεία. Από τότε, το κρασί διαδόθηκε ευρέως.
Τύποι κρασιού
Σε κάθε κάβα σήμερα υπάρχει μια τεράστια ποικιλία από κρασιά, τα οποία, σύμφωνα με τους οινοποιούς, χωρίζονται σε 4 τύπους:
- Επιτραπέζια κρασιά, που περιέχουν όχι περισσότερο από 14% αλκοόλ. Σε αυτόν τον τύπο ανήκουν οι ποικιλίες Μπορντό και Ρηνανίας.
- Αφρώδη κρασιά. Το όνομα τα λέει όλα. Αυτό το κρασί χαρακτηρίζεται από την ίδια περιεκτικότητα με το επιτραπέζιο, δηλαδή όχι περισσότερο από 14% αλκοόλ.
- Ενισχυμένα κρασιά. Η περιεκτικότητά τους είναι υψηλότερη και κυμαίνεται από 16 έως 21% αλκοόλ. Συνήθως πρόκειται για ποικιλίες Πόρτο και Σέρι.
- Αρωματισμένα κρασιά. Η περιεκτικότητά τους είναι 15,5–20% αλκοόλ. Σε αυτά ανήκει το Βερμούτ.
Σύνθεση και θερμιδική αξία
Το κρασί είναι ένα προϊόν, επομένως έχει επίσης τη δική του μοναδική σύνθεση και θερμιδική αξία. Δεν αποτελείται μόνο από νερό και αιθυλική αλκοόλη, αλλά περιέχει και τεράστια ποσότητα ωφέλιμων θρεπτικών συστατικών, όπως βιταμίνες, φλαβονοειδή, ιχνοστοιχεία, οξέα. Αν αναλύσουμε κάθε ομάδα ξεχωριστά, η λίστα έχει ως εξής:
- Μηλικό οξύ.
- Γαλακτικό οξύ.
- Οξικό οξύ.
- Κιτρικό οξύ.
- Βιταμίνη A.
- Βιταμίνη C.
- Βιταμίνη B1.
- Βιταμίνη B6.
- Βιταμίνη B12.
- Βιταμίνη B2.
- Βιταμίνη B5.
- Βιταμίνη PP.
- Φλαβονόλες.
- Ανθοκυάνες (φυσική χρωστική ουσία).
- Τανίνες – ουσίες για τη «συντήρηση» του κρασιού.
- Κατεχίνες.
- Χαλκός.
- Σίδηρος.
- Ασβέστιο.
- Φώσφορος.
- Μαγνήσιο.
- Νάτριο.
- Μαγγάνιο.
- Ψευδάργυρος.
Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι στα κόκκινα κρασιά η ποσότητα των ωφέλιμων ενώσεων είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι στα λευκά.
Η θερμιδική αξία και η περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες ανά 100 γραμμάρια είναι εντελώς διαφορετικές σε διάφορες ποικιλίες:
- Κόκκινο ξηρό περιέχει 0,3 γρ. υδατανθράκων και 64 θερμίδες.
- Λευκό ξηρό – 0,6 γρ. υδατανθράκων, 66 θερμίδες.
- Κόκκινο ημίξηρο – 1,8 γρ. υδατανθράκων, 75 θερμίδες.
- Λευκό ημίξηρο – 2,5 γρ. υδατανθράκων και 78 θερμίδες.
- Κόκκινο ημίγλυκο – 4 γρ. υδατανθράκων, 81 θερμίδες.
- Λευκό ημίγλυκο – 6 γρ. υδατανθράκων, 87 θερμίδες.
- Ροζέ – 6,5 γρ. υδατανθράκων, 73 θερμίδες.
- Κόκκινο επιδόρπιο – 20 γρ. υδατανθράκων, 167 θερμίδες.
- Σαμπάνια μπρουτ – 1,5 γρ. υδατανθράκων, 55 θερμίδες.
- Σαμπάνια ξηρή – 1,8 γρ. υδατανθράκων, 75 θερμίδες.
- Σαμπάνια ημίγλυκη – 2 γρ. υδατανθράκων, 88 θερμίδες.
- Πόρτο – 13,7 γρ. υδατανθράκων, 167 θερμίδες.
- Βερμούτ – 14 γρ. υδατανθράκων, 140 θερμίδες.
- Σέρι – 13 γρ. υδατανθράκων, 147 θερμίδες.
- Μαρσάλα – 20 γρ. υδατανθράκων, 172 θερμίδες.
- Μαδέρα – 10 γρ. υδατανθράκων, 139 θερμίδες.
Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία των ποικιλιών του ποτού. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα λίπη δεν υπάρχουν στο κρασί, ενώ η ποσότητα πρωτεΐνης δεν υπερβαίνει τα 0,5 γρ. Επιπλέον, όσο υψηλότερο είναι το ποσοστό αλκοόλ, τόσο υψηλότερη είναι η θερμιδική αξία.
Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε το κρασί
Κατά κανόνα, οι άνθρωποι αγοράζουν κρασί για ειδικές περιστάσεις, πάρτι ή απλά για να κάνουν το δείπνο λίγο πιο ευχάριστο. Ως εκ τούτου, η επιλογή αλκοολούχων προϊόντων πρέπει να γίνεται με υπευθυνότητα, καθώς το ποιο μπουκάλι θα μπει στο τραπέζι καθορίζει, αν όχι ολόκληρη τη βραδιά, τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος της.

Οι έμπειροι σομελιέ κατά την επιλογή κρασιού στο κατάστημα συμβουλεύουν να δίνετε προσοχή στην ετικέτα. Κάθε μπουκάλι ποιοτικού ποτού πρέπει να έχει δύο ετικέτες – την κύρια και τη συμπληρωματική. Στην επαγγελματική γλώσσα ονομάζονται μπροστινή και πίσω αντίστοιχα. Στην ετικέτα πρέπει να αναγράφονται πληροφορίες που περιλαμβάνουν τα εξής σημεία:
- παραγωγός;
- περιοχή παραγωγής;
- έτος συγκομιδής;
- ποικιλία σταφυλιού ή άλλης πρώτης ύλης;
- παλαίωση σε βαρέλι;
- ποσοστό αλκοόλ.
Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι η χρήση μικρών γραμμάτων στην ετικέτα, η απουσία της, οι ελλιπείς πληροφορίες ή οι γενικόλογες φράσεις (για παράδειγμα, ότι για την παρασκευή του κρασιού χρησιμοποιήθηκαν οι καλύτερες ποικιλίες γεωργιανών σταφυλιών) υποδηλώνουν ότι το προϊόν είναι πιθανότατα χαμηλής ποιότητας. Ένα τέτοιο κρασί μπορεί όχι μόνο να χαλάσει την εντύπωση, αλλά και να βλάψει την υγεία.
Οι υπόλοιπες λεπτομέρειες:
- Σήμανση. Σε ένα ποιοτικό προϊόν είναι πάντα μακρά και το πρώτο γράμμα πρέπει να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αρχή του αλφαβήτου.
- Συσκευασία. Καλό είναι να επιλέγετε ένα ποτό σε συνηθισμένο γυάλινο μπουκάλι χωρίς υπερβολές, καθώς οι παραγωγοί, για να «δελεάσουν» τον αγοραστή, συχνά κάνουν τη συσκευασία πολύ εντυπωσιακή, ενώ το κρασί δεν είναι καθόλου ανώτερης ποιότητας.
- Γεύση. Αν δεν έχετε αποφασίσει για τη γεύση και τις προτιμήσεις σας, είναι προτιμότερο να επιλέξετε κόκκινο, καθώς συνήθως είναι πιο δύσκολο να χαλάσει. Επίσης, θα πρέπει να δώσετε προσοχή στο ξηρό ή γλυκό, καθώς η ποιότητά τους είναι σχεδόν πάντα εξαιρετική.
- Φελλός. Δεν είναι καθόλου απαραίτητο να ψάχνετε για μπουκάλι με φυσικό ξύλινο φελλό. Οι σύγχρονες τεχνολογίες έχουν δημιουργήσει φελλούς που διατηρούν εξαιρετικά τη γεύση και το άρωμα του κρασιού.
- Κόστος. Εδώ ισχύει ένας κανόνας: το καλό κρασί δεν μπορεί να είναι φτηνό!
Αν κάποιος αγοράζοντας ένα μπουκάλι κρασί δεν σκοπεύει να το καταναλώσει αμέσως, τότε θα πρέπει να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες αποθήκευσης του κρασιού. Άλλωστε, από αυτές εξαρτάται η διατήρηση όλων των γευστικών ιδιοτήτων του προϊόντος:
- Η θερμοκρασία για τα ξηρά κρασιά πρέπει να είναι από 10 έως 12 βαθμούς Κελσίου, και για τα ενισχυμένα από 14 έως 16. Αξίζει να διευκρινιστεί ότι το κρασί δεν ανέχεται απότομες θερμοκρασιακές μεταβολές και γενικά υψηλές θερμοκρασίες.
- Η υγρασία πρέπει να είναι 65–80%.
- Οι ηλιακές ακτίνες και το τεχνητό φως δεν πρέπει να πέφτουν πάνω στα μπουκάλια με κρασί. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα λευκά κρασιά, καθώς η ευαισθησία τους στο φως είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι των κόκκινων ποικιλιών.
- Η μακροχρόνια αποθήκευση προϋποθέτει οριζόντια θέση του δοχείου, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα μπορείτε να τοποθετήσετε το κρασί σε κάθετη θέση σε κατάλληλο μπαρ ή ντουλάπι.
- Ξεχωριστά πρέπει να αναφερθούμε στα πλαστικά μπουκάλια, η αποθήκευση στα οποία δεν επιτρέπεται, καθώς χαλάει τη γεύση του κρασιού. Φυσικά, μπορείτε να αγοράσετε από οικιακούς οινοποιούς κρασί χύμα σε τέτοια συσκευασία, αλλά όταν φτάσετε σπίτι, είναι καλύτερο να μεταγγίσετε το ποτό σε γυάλινο μπουκάλι.
- Το ανοιχτό μπουκάλι με το ποτό πρέπει να φυλάσσεται στο ψυγείο για 3–5 ημέρες. Δεν επιτρέπεται πολύ μεγάλο διάστημα, καθώς το οξυγόνο που έχει εισέλθει στο εσωτερικό επηρεάζει αρνητικά τις γευστικές ιδιότητες του κρασιού.
Πώς να ελέγξετε την ποιότητα του κρασιού στο σπίτι
Αφού αγοράσετε κρασί στο κατάστημα, δεν χρειάζεται να τρέξετε σε επαγγελματία σομελιέ για να μάθετε για την ποιότητα του ποτού. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένας αρκετά απλός αλγόριθμος ενεργειών που βοηθά τον απλό άνθρωπο να προσδιορίσει την ποιότητα του κρασιού στο σπίτι:
- Πριν το κρασί σερβιριστεί, το μπουκάλι πρέπει να το κουνήσετε καλά και στη συνέχεια να ρίξετε λίγο σε ένα ποτήρι. Εάν το προϊόν είναι ποιοτικό, ο αφρός θα σχηματιστεί στο κέντρο και θα εξαφανιστεί γρήγορα. Στο κρασί από φτηνές πρώτες ύλες, ο αφρός σχηματίζεται στα πλάγια και διαρκεί για λίγο.
- Αφού το κρασί χυθεί στο ποτήρι, θα πρέπει να το περιστρέψετε, γέρνοντας ελαφρά το δοχείο. Στα τοιχώματα θα παραμείνουν ίχνη, και όσο περισσότερο διαρκούν, τόσο υψηλότερη είναι η ποιότητα του ποτού.
- Ένας εξαιρετικός βοηθός για τον προσδιορισμό ενός ποιοτικού προϊόντος μπορεί να είναι η κοινή σόδα. Πρέπει να ρίξετε μια κουταλιά κρασί πάνω της και να παρακολουθήσετε τι συμβαίνει. Το αληθινό κρασί θα αντιδράσει, σχηματίζοντας αφρό. Το κόκκινο «ποτό» θα αποκτήσει μια χαρακτηριστική γκρίζα ή γαλαζωπή απόχρωση.
- Επίσης, πρέπει να εξετάσετε το μπουκάλι και το φελλό. Το τελευταίο δεν πρέπει να έχει μουχλιασμένη μυρωδιά και ξηρή εμφάνιση. Μέσα στο δοχείο πρέπει να αναλυθεί το ίζημα. Στο κρασί μπορεί να υπάρχει, αλλά όχι χαλαρό και σε μικρή ποσότητα.
- Η γεύση του σωστού κρασιού πρέπει να είναι παχύρρευστη και να αφήνει παρατεταμένη επίγευση.
Έτσι, αν το κρασί αγοραστεί σωστά και ανταποκρίνεται σε όλους τους βασικούς δείκτες και κανόνες επιλογής, τότε θα ευχαριστήσει τους οικοδεσπότες και τους καλεσμένους!
Επιλογή των κατάλληλων ποτηριών για το κρασί
Η επιλογή του κρασιού ανάλογα με την περίσταση, για παράδειγμα, είναι σημαντική, αλλά εξίσου σημαντικά είναι τα σκεύη για το ποτό, και συγκεκριμένα τα ποτήρια, τα οποία πρέπει να αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες ποικιλίες αλκοολούχων ποτών. Γενικά, τα δοχεία για την κατανάλωση κρασιού διακρίνονται από μακριά κοτσάνια, προκειμένου να αποφεύγεται η επαφή του υγρού με τη θερμότητα του ανθρώπινου χεριού, καθώς κατά τη θέρμανση τόσο η γεύση όσο και το χρώμα του ποτού αλλάζουν προς το χειρότερο.

Το σχήμα του ποτηριού δημιουργήθηκε με βάση τους γευστικούς υποδοχείς της γλώσσας, οι οποίοι είναι κατανεμημένοι άνισα. Για να αποκαλυφθεί πραγματικά η γευστική ανθοδέσμη, δημιουργήθηκαν διαφορετικά ποτήρια κρασιού. Διαφέρουν ως προς το ύψος, το πλάτος και, ουσιαστικά, το σχήμα.
Τα πιο δημοφιλή ποτήρια είναι οι εκπρόσωποι των τύπων Βουργουνδίας και Μπορντό.
Τα ποτήρια Βουργουνδίας έχουν σφαιρικό σχήμα, που στενεύει στο πάνω μέρος. Ο όγκος τους μπορεί να είναι περίπου 0,9 λίτρα. Προορίζονται για εκλεπτυσμένα κρασιά με ελαφρύ άρωμα και υφή. Αυτό ακριβώς το σχήμα βοηθά να αποκαλυφθεί η δύσκολα αντιληπτή μυρωδιά του προϊόντος και να μεταφερθεί καλύτερα η εκλεπτυσμένη γεύση.
Η μορφή Μπορντό είναι ποτήρια επιμήκους σχήματος. Τα τοιχώματα των δοχείων είναι ίσια και ο πυθμένας φαρδύς. Τέτοια ποτήρια είναι κατάλληλα για επιτραπέζια κρασιά οποιωνδήποτε ποικιλιών, καθώς και για εκείνα των οποίων η γεύση και το άρωμα είναι πολύ έντονα. Ο όγκος των δοχείων κυμαίνεται από 0,45 λίτρα έως 0,6 λίτρα.
Αυτές οι δύο μορφές ποτηριών ταιριάζουν άριστα σε κόκκινες ποικιλίες κρασιών.
Για το λευκό κρασί θα πρέπει να επιλέγετε μειωμένες εκδόσεις της μορφής Μπορντό, με όγκο έως 350 ml. Λόγω του ότι οι λευκές ποικιλίες του ποτού σερβίρονται παγωμένες, σε ποτήρια αυτού του τύπου δεν προλαβαίνει να ζεσταθεί, διατηρώντας έτσι την ιδανική θερμοκρασία κατανάλωσης.
Σπάνια για το σερβίρισμα λευκών κρασιών επιλέγεται ένα ποτήρι Ρήνου. Το ίδιο το ποτήρι δημιουργήθηκε για τα κρασιά του Ρήνου. Έχει επιμήκη μορφή και όγκο όχι μεγαλύτερο από 120 ml. Τέτοια ποτήρια είναι συνήθως κατασκευασμένα από πολύχρωμο γυαλί.
Για αφρώδη κρασιά, οι ειδικοί συνιστούν τη χρήση ποτηριών φλούτ. Πρόκειται για στενά δοχεία που έχουν μια μικρή εγκοπή στον πυθμένα. Αυτό το σχήμα προορίζεται για τη μέγιστη διατήρηση της χαμηλής θερμοκρασίας του ποτού.
Σε μεγάλα μπουφέ και μεγάλα επίσημα δείπνα ή γεύματα, χρησιμοποιείται συχνά το πιατάκι σαμπάνιας – ένα ιδιαίτερο είδος ποτηριού με φαρδύ πυθμένα και χαμηλά τοιχώματα. Κυρίως χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία εντυπωσιακών συνθέσεων, όπως μια πυραμίδα.
Για το επιδόρπιο είδος λευκού κρασιού, ταιριάζει ένα ποτήρι Σωτέρν, που έχει στενό πυθμένα και σφαιρικό πάνω μέρος.
Το ροζέ κρασί σερβίρεται σε οποιαδήποτε ποτήρια. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ποτήρια Μπορντό, και ποτήρια Βουργουνδίας, και ποτήρια για λευκές ποικιλίες του ποτού.
Τα γλυκά αλκοολούχα ποτά, που διακρίνονται από έναν ευγενή «ήχο», συνηθίζεται να σερβίρονται σε ποτήρι μαδέρα, του οποίου ο όγκος είναι 0,08 λίτρα, έχει φαρδύ πυθμένα και μικρά ίσια τοιχώματα.
Για το σέρι και το πορτ-ουάιν, συνηθίζεται να χρησιμοποιούνται μικρά ποτήρια σε χαμηλό κοτσάνι με στενό πυθμένα και τοιχώματα που διευρύνονται προς την κορυφή. Ο όγκος ενός τέτοιου σκεύους είναι 0,1 λίτρο.
Επίσης, κατά την επιλογή ποτηριών, θα πρέπει να δώσετε προσοχή στο υλικό τους. Το καλύτερο είναι αν αυτά είναι από κρύσταλλο, και όχι από πολύχρωμο γυαλί, το οποίο θα κρύψει όλη τη χρωματική γκάμα του ποτού. Και πριν αγοράσετε ποτήρια, θα πρέπει να βασιστείτε στις δικές σας αλκοολούχες προτιμήσεις.
Πώς να ανοίξετε και να ρίξετε σωστά το κρασί
Αφού αγοράσετε ένα μπουκάλι κρασί και αποφασίσετε για το ποτήρι, μπορείτε να προχωρήσετε στη διαδικασία ανοίγματος και «σερβιρίσματος» του ποτού. Και εδώ υπάρχουν οι δικοί σας κανόνες και ιδιαιτερότητες:
- Θα πρέπει να τοποθετήσετε το μπουκάλι στο τραπέζι στο ύψος της μέσης και να σκουπίσετε τον λαιμό με ένα πανί.
- Το δεύτερο σημείο είναι η χρήση τιρμπουσόν. Αυτή τη συσκευή πρέπει πρώτα να τη βιδώσετε στο φελλό για μια στροφή, στη συνέχεια να την κουνήσετε ελαφρώς, μετά το οποίο το τιρμπουσόν πρέπει να μπει άλλες τέσσερις στροφές. Πρέπει να είστε προσεκτικοί για να μην τρυπήσετε το φελλό εντελώς, καθώς αυτό θα χαλάσει τη γεύση και την εμφάνιση του κρασιού. Στη συνέχεια, το φελλό θα πρέπει να τραβήξετε περίπου κατά τρία τέταρτα, να αφαιρέσετε το τιρμπουσόν και μόνο τότε να ανοίξετε το μπουκάλι, βγάζοντας το φελλό με τα χέρια. Μετά από αυτό, πρέπει να σκουπίσετε το λαιμό με μια χαρτοπετσέτα.
- Κατά το σερβίρισμα του κρασιού, πρέπει να φροντίζετε ώστε το ποτό να μην έρθει σε επαφή με το αλουμινόχαρτο στο λαιμό του μπουκαλιού. Το ποτήρι και το δοχείο με το κρασί δεν πρέπει να ακουμπούν, αλλά να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά μεταξύ τους.
- Το άτομο που σερβίρει το κρασί πρέπει να στέκεται στα δεξιά του επισκέπτη. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, τότε θα πρέπει να πάρετε το ποτήρι και να ρίξετε το κρασί, κρατώντας το στον αέρα.
- Το λευκό κρασί πρέπει να χύνεται στα δύο τρίτα του ποτηριού. Το κόκκινο συνηθίζεται να γεμίζει μέχρι τη μέση του ποτηριού.
- Αρχικά, το κρασί θα πρέπει να σερβίρεται στις εκπροσώπους του ωραίου φύλου.
Πώς να πίνετε σωστά το κρασί
Στις μέρες μας, η κουλτούρα κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών έχει σχεδόν ξεχαστεί, και άδικα. Πρέπει να γνωρίζετε πώς να απολαμβάνετε τα γευστικά χαρακτηριστικά ενός εκλεκτού ποτού, καθώς και να μην χαλάτε μια πολυαναμενόμενη βραδιά.

Για να απολαύσετε πραγματική ευχαρίστηση από το ποτό, θα πρέπει να το καταναλώνετε σε ειδική θερμοκρασιακή συνθήκη:
- 13–15 βαθμοί για το νέο κόκκινο κρασί.
- 15–17 βαθμοί για παλαιωμένες κόκκινες ποικιλίες.
- 7–10 βαθμοί για αφρώδη, λευκά ξηρά και ροζέ ποτά.
- 9–12 βαθμοί για λευκές ποικιλίες υψηλότερης ποιότητας και γλυκά ποτά.
Όταν το κρασί βρίσκεται στο ποτήρι, θα πρέπει να αξιολογήσετε την εμφάνισή του. Για αυτό, σηκώστε το ποτήρι στο ύψος των ματιών και ελέγξτε τη λάμψη, την απουσία φυσαλίδων (αν δεν είναι σαμπάνια) και ιζήματος. Στη συνέχεια, πάρτε μια βαθιά ανάσα και νιώστε το άρωμα. Ένα καλό κρασί δεν περιέχει μυρωδιά θείου ή μαγιάς. Μετά, περιστρέψτε το ποτήρι και μυρίστε ξανά το ποτό. Μόνο τότε μπορείτε να δοκιμάσετε, υγραίνοντας πρώτα το άνω χείλος και στη συνέχεια πίνοντας μια γουλιά ώστε το κρασί να φτάσει στο άνω μέρος της γλώσσας. Εάν στη γεύση υπάρχει έντονη ανάδειξη ενός από τα συστατικά, τότε αυτό το κρασί, πιθανότατα, δεν είναι υψηλής ποιότητας.
Επιπλέον, δεν πρέπει να ρίχνετε διαφορετικές ποικιλίες του ποτού στο ίδιο ποτήρι, καθώς τα γευστικά τους χαρακτηριστικά χάνονται, αφήνοντας μια ψευδή εντύπωση.
Με τι συνοδεύεται
Οι κανόνες κατανάλωσης κρασιού αφορούν όχι μόνο το σερβίρισμα, την αποθήκευση και την κατανάλωση, αλλά και το ποια πιάτα συνοδεύει η κάθε ποικιλία. Γενικά, σε διάφορες χώρες του κόσμου σερβίρονται με το κρασί εκείνα τα τρόφιμα που συνηθίζονται ανάλογα με τις γαστρονομικές παραδόσεις της περιοχής. Αλλά υπάρχει ένας ακλόνητος κανόνας για όλους: όσο πιο ευγενές και ακριβό είναι το κρασί, τόσο πιο απλό πρέπει να είναι το συνοδευτικό. Επίσης, το φαγητό δεν πρέπει να υπερκαλύπτει τη γεύση του ποτού.
Κατά κύριο λόγο, το μενού εξαρτάται από την ποικιλία, την περιεκτικότητα σε αλκοόλ και τη γλύκα του ποτού. Για παράδειγμα, στο κόκκινο κρασί ταιριάζουν τα κρεατικά, ενώ στο λευκό τα θαλασσινά ή οι κρύοι μεζέδες. Στο επιδόρπιο μπορείτε να περιποιηθείτε τους καλεσμένους με ενισχυμένα ποτά.
Σε κάθε είδος κρασιού ταιριάζουν τυρί, φρούτα και ψωμί.
Τι να τσιμπολογάτε
Αφού επιλέξετε την ποικιλία κρασιού και διαλέξετε τα κατάλληλα ποτήρια, θα πρέπει να δώσετε προσοχή στο μενού. Για κάθε ποικιλία κρασιού υπάρχει μια λίστα πιάτων που θα αναδείξουν πλήρως τη γεύση του ποτού, χωρίς να την υπερκαλύπτουν και βοηθώντας την να αποκαλυφθεί πλήρως.
Το κόκκινο ημίγλυκο κρασί, κατά τη γνώμη των ειδικών, συνδυάζεται καλύτερα με τα ακόλουθα συνοδευτικά:
- θαλασσινά·
- σαλάτες λαχανικών·
- Σοκολάτα;
- μη πικάντικα είδη τυριού·
- παγωτό;
- φρούτα (αχλάδια, μπανάνες, φράουλες)·
- διαιτητικό κρέας (π.χ. κουνέλι)·
- πουλερικά.
Στο ξηρό κόκκινο κρασί ταιριάζουν:
- κρέας;
- αλλαντικά·
- ρολό κοτόπουλου·
- νεκταρίνια·
- φρούτα, ιδιαίτερα μάνγκο, δαμάσκηνα, ροδάκινα·
- ώριμο, γλυκό τυρί·
- πιάτα ιταλικής κουζίνας.
Ημίξηρο κόκκινο:
- τυρί τύπου Ντορ Μπλε·
- φύκια (λαμιναρία)·
- λιπαρό θαλασσινό ψάρι·
- κρέας;
- σαλάτες φρούτων και μούρων.
Το γλυκό κόκκινο συμπληρώνεται συνήθως με τα εξής πιάτα:
- τόνος;
- σολομός·
- παγωτό;
- μπισκότα·
- ακτινίδιο;
- πορτοκάλι;
- κρέας.
Τα επιδόρπια κόκκινα κρασιά καταναλώνονται με τα εξής προϊόντα:
- φρέσκο ψωμί με τραγανή κρούστα·
- γλυκές πίτες
- ζαχαρωτά.
Για το λευκό ημίγλυκο ταιριάζουν τα εξής πιάτα:
- ψάρι σε ψητή, βραστή ή τηγανητή εκδοχή·
- κοτόπουλο;
- κυνήγι·
- μοσχάρι·
- πατέ·
- θαλασσινά·
- νέο τυρί·
- ζουλιέν.
Λευκό ξηρό κρασί:
- θαλασσινά, συμπεριλαμβανομένου του χαβιαριού·
- πουλερικά·
- φρούτα·
- φυσικό παγωτό πλομπίρ.
Το λευκό ημίξηρο κρασί αποκαλύπτει τη γεύση του αν το συνοδεύσετε με τα εξής πιάτα:
- ρολ·
- πουλερικά·
- φουά γκρα·
- σούσι·
- γλυκά με κρέμα·
- διάφορα είδη λουκάνικων.
Στο λευκό γλυκό μπορείτε να προτείνετε:
- επιδόρπια·
- αλμυρά μπισκότα·
- ανάλατα είδη τυριού.
Το ροζέ κρασί είναι καλύτερο να το σερβίρετε ως απεριτίφ, συνδυάζοντάς το με τα εξής συνοδευτικά:
- πουλερικά·
- τυρί (καλύτερα να επιλέγετε κρεμώδη είδη)·
- πατέ.
- αφράτα επιδόρπια με κρέμα.
αφρώδες κρασί:
- μπισκότα μη γλυκών ειδών·
- κόκκινο χαβιάρι ελαφρά αλατισμένο·
- νέο τυρί·
- παγωτό;
- επιδόρπιο μούρων.
Έτσι, ένα σωστά επιλεγμένο μενού θα συμπληρώσει τη γεύση του επιλεγμένου κρασιού και θα βοηθήσει να αποκαλυφθούν όλες οι αποχρώσεις του ποτού.
Το κρασί, ως γνωστόν, είναι ένα ιδιαίτερο ποτό που απαιτεί προσεκτική και επιφυλακτική μεταχείριση. Για να είναι ωφέλιμο και να μην επηρεάζει αρνητικά την υγεία του ανθρώπου, πρέπει να θυμόμαστε τις ιδιαιτερότητες της κατανάλωσής του: με ποια ποτά μπορεί να αναμιχθεί και με ποια όχι, ποιες ασθένειες μπορεί να θεραπεύσει και ποιες να προκαλέσει.
Μπορείτε να πιείτε κρασί;
Έτσι, πρέπει να εξετάσουμε τα ερωτήματα πότε μπορείτε να πίνετε κρασί.

Μετά από μπύρα
Οι λάτρεις αυτών των δύο δημοφιλών αλκοολούχων ποτών, κατά τους ειδικούς, θα πρέπει να επιλέξουν ένα μόνο είδος προϊόντος, καθώς η ανάμειξή τους δεν είναι αποδεκτή λόγω διαφορετικών τεχνολογιών παραγωγής. Είναι γνωστό σε όλους ότι η μπύρα παρασκευάζεται από δημητριακά και το κρασί από σταφύλια. Εάν ένα άτομο αναμείξει αυτά τα δύο προϊόντα, τότε η ναυτία, και σε ορισμένες περιπτώσεις ο εμετός, και ένας έντονος πονοκέφαλος με κρίσεις τρομερού hangover θα είναι εγγυημένα!
Μετά από σαμπάνια
Εάν ένα άτομο δεν φοβάται να χάσει τη «νοστιμιά» που περιέχεται στις γεύσεις των αφρωδών ποτών, τότε μετά τη σαμπάνια μπορείτε να καταναλώσετε κρασιά με υψηλότερο βαθμό αλκοόλ. Ο γνωστός κανόνας κατανάλωσης οποιωνδήποτε αλκοολούχων ποτών αναφέρει ότι ο βαθμός μπορεί μόνο να αυξηθεί. Η μείωση του είναι επικίνδυνη για την υγεία.
Μετά από εξαγωγή δοντιού
Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι πραγματικό άγχος για μερικούς, και η εξαγωγή δοντιού πολλοί τη θεωρούν καταστροφή, νιώθοντας πραγματικό τρόμο μπροστά στον γιατρό. Είναι φυσικό ότι οι λάτρεις της «αποφόρτισης» ενδιαφέρονται για το πότε μπορούν να συνέλθουν με μια «δόση» αλκοόλ. Οι οδοντίατροι είναι κατηγορηματικοί στην απάντησή τους: η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών επιτρέπεται μετά από λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Η διάρκεια εξαρτάται από την πολυπλοκότητα της επέμβασης και τα ατομικά χαρακτηριστικά του οργανισμού.
Μετά την προπόνηση
Όπως είναι γνωστό, οι άνθρωποι που αθλούνται πρέπει να ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής, αποφεύγοντας τις κακές συνήθειες. Φυσικά, μπορείτε περιστασιακά να επιτρέψετε ένα ποτήρι καλό κρασί στην παρέα αγαπημένων προσώπων, αλλά μετά την προπόνηση είναι καλύτερα να το αποφύγετε. Το θέμα είναι ότι μετά από αθλητικές δραστηριότητες, η διαδικασία απορρόφησης θρεπτικών ουσιών εντείνεται στον οργανισμό, και το κρασί οδηγεί σε μια κάποια υποχώρηση, διαταράσσοντας τη διαδικασία ανάπτυξης μυϊκής μάζας και επιβαρύνοντας τα όργανα. Είναι προτιμότερο να παραλείψετε ένα ποτηράκι κρασί τις ημέρες που δεν υπάρχει προπόνηση. Τότε θα είναι ευχάριστο και χωρίς βλάβη!
Κατά τη λήψη αντιβιοτικών
Υπάρχει μια έντονη άποψη ότι η λήψη αλκοολούχων ποτών και αντιβιοτικών ταυτόχρονα είναι ασυμβίβαστη. Ωστόσο, αυτό δεν είναι απολύτως αληθές. Πλέον έχει διαπιστωθεί ότι το αλκοόλ δεν επηρεάζει τη λήψη αντιβακτηριακών φαρμάκων, με εξαίρεση ορισμένα από αυτά. Τα φάρμακα των οποίων η συμβατότητα με το κρασί αντενδείκνυται κατηγορηματικά είναι τα εξής:
- Μετρονιδαζόλη.
- Ορνιδαζόλη.
- Τινιδαζόλη.
- Κεφοτετάνη.
- Ερυθρομυκίνη.
- Τσιμετιδίνη.
- Βορικοναζόλη.
- Ιντρακοναζόλη.
- Κετοκοναζόλη.
- Κυκλοσερίνη.
- Εθιοναμίδη.
- Θαλιδομίδη.
Απαγορεύεται η λήψη αυτών των φαρμάκων και αλκοολούχων ποτών, καθώς οι αρνητικές συνέπειες μπορεί να οδηγήσουν σε διαταραχή της λειτουργίας του ήπατος, του κεντρικού νευρικού συστήματος, καθώς και σε δηλητηρίαση και αφυδάτωση.
Φυσικά, δεν πρέπει να χαρείτε και να τρέξετε στο κατάστημα για ένα μπουκάλι κρασί. Υπάρχουν δόσεις που δεν πρέπει να υπερβαίνονται – περίπου 200 γραμμάρια κρασιού, με περιεκτικότητα όχι μεγαλύτερη από 13 βαθμούς, αλλά όχι περισσότερο.
Για την πίεση
Το κρασί σε επιτρεπόμενη ποσότητα είναι αρκετά ωφέλιμο για τον οργανισμό. Η θετική του επίδραση αφορά και την υγεία των ανθρώπων που πάσχουν από διαταραχές της αρτηριακής πίεσης. Ανάλογα με την ποικιλία, μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει την πίεση. Αυτό εξαρτάται από τη γλυκύτητα της ποικιλίας και την ποσότητα των φρουτοξέων. Έτσι, το κόκκινο ημίγλυκο και ημίξηρο μπορούν να καταναλώνουν άτομα με χαμηλή πίεση. Όσοι έχουν υψηλή πίεση μπορούν να δοκιμάσουν ξηρές ή ξινές ποικιλίες κόκκινου κρασιού. Το λευκό κρασί δεν μειώνει την πίεση. Επιπλέον, η υψηλή πίεση αποτελεί αυστηρή αντένδειξη για την κατανάλωση κρασιών από μούρα (φράουλα, κεράσι, βατόμουρο).
Η ημερήσια συνιστώμενη ποσότητα για τους άνδρες είναι 2 ποτήρια, ενώ στις γυναίκες επιτρέπεται να πίνουν το πολύ ένα. Επιπλέον, η περιεκτικότητα σε αλκοόλ δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 10 βαθμούς.
Απαγορεύεται αυστηρά να πίνετε κρασί σε όσους έχει διαγνωστεί αρτηριακή υπέρταση δεύτερου και τρίτου βαθμού, με πίεση άνω του 160. Επομένως, πριν χαρείτε με ένα ποτηράκι κρασί, πρέπει να μετρήσετε την πίεσή σας και να συμβουλευτείτε τον θεράποντα ιατρό σας.
Στον διαβήτη
Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να ελέγχουν αυστηρά ό,τι φτάνει στο τραπέζι τους. Ο ίδιος κανόνας ισχύει και για το κρασί. Γενικά, η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών δεν είναι επιθυμητή, καθώς μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία. Αλλά αν η επιθυμία είναι ακατανίκητη, τότε πρέπει να τηρείτε ορισμένους κανόνες:
- Επιτρέπεται το κόκκινο ξηρό κρασί.
- Η ασφαλής δόση είναι έως 200 ml.
- Η συχνότητα κατανάλωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τις τρεις ημέρες την εβδομάδα.
- Απαγορεύεται να πίνετε με άδειο στομάχι και μετά από μεγάλα διαλείμματα στο φαγητό, καθώς και μετά από σωματική άσκηση.
- Πριν από την κατανάλωση, είναι απαραίτητο να μετρήσετε το επίπεδο γλυκόζης.
- Απαιτείται συμβουλή του θεράποντος ιατρού.
- Απαγορεύεται η κατανάλωση επιδορπίων, ενισχυμένων κρασιών και σέρι.
Σε κάθε περίπτωση, πριν πιείτε ένα αλκοολούχο ποτό, ακόμα και της υψηλότερης ποιότητας, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν ειδικό, ώστε να προσδιορίσετε όλους τους πιθανούς κινδύνους και να διαπιστώσετε την ευεργετική επίδραση.
Στη γαστρίτιδα
Η γαστρίτιδα είναι λόγος για να ακολουθήσετε δίαιτα και να αποφύγετε πολλά από τα παλιά αγαπημένα σας πιάτα. Όσον αφορά το αλκοόλ, οι ασθενείς με χαμηλή οξύτητα με αυτή τη διάγνωση μπορούν να καταναλώσουν 150 ml κρασιού, αλλά μία φορά το μήνα. Θα πρέπει να προτιμάται το κόκκινο ξηρό κρασί, ενώ τα λευκά και αφρώδη απαγορεύονται. Σε περίπτωση υψηλής οξύτητας, το αλκοόλ αντενδείκνυται.
Στην ουρική αρθρίτιδα
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, το αλκοόλ απαγορευόταν για την ουρική αρθρίτιδα. Πρόσφατες έρευνες έχουν επίσης δείξει αρνητική επίδραση των αλκοολούχων ποτών, και ιδιαίτερα του κρασιού, στην επιδείνωση της νόσου. Σε ακραίες περιπτώσεις, επιτρέπεται η κατανάλωση όχι περισσότερων από 100 ml ξηρού λευκού κρασιού, ενώ για το κόκκινο οι ασθενείς θα πρέπει να το ξεχάσουν εντελώς. Επίσης, μπορείτε να πιείτε ένα ποτήρι κρασί μετά από μία κρίση ουρικής αρθρίτιδας όχι νωρίτερα από ένα μήνα μετά το συμβάν. Επομένως, με αυτή τη διάγνωση, είναι καλύτερο να αποφεύγετε εντελώς το κρασί!
Στην παγκρεατίτιδα
Η διαταραχή της λειτουργίας του παγκρέατος, που σχετίζεται με την αντικατάσταση του ιστού του οργάνου από ινώδη ιστό, ονομάζεται παγκρεατίτιδα. Τα άτομα που πάσχουν από αυτή την ασθένεια πρέπει να ακολουθούν μια ειδική διατροφή για να μην προκαλέσουν επιδείνωση της νόσου. Πολλά προϊόντα απαγορεύονται, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ. Ακόμη και μία μόνο φορά κατανάλωση κρασιού σε μικρές δόσεις και χαμηλή περιεκτικότητα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία ενός τέτοιου ασθενούς. Επομένως, η κατανάλωση οποιουδήποτε κρασιού απαγορεύεται αυστηρά!
Στην εγκυμοσύνη
Οι έγκυες γυναίκες είναι ιδιαίτερες κυρίες με περίεργες προτιμήσεις. Μερικές από αυτές απλώς λαχταρούν να πιουν κρασί. Τι να κάνουν; Οι γιατροί ομόφωνα προτρέπουν τις μέλλουσες μητέρες να αποφύγουν την κατανάλωση κρασιού, για να αποτρέψουν επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του εμβρύου. Ωστόσο, υπάρχουν μικρές χαλαρώσεις – δύο φορές την εβδομάδα επιτρέπεται να πιείτε το πολύ 150 ml επιτραπέζιου ξηρού ή ημίγλυκου κρασιού. Από τα επιδόρπια κρασιά θα πρέπει να απέχετε. Η ωφέλεια μπορεί να προέρχεται από το κόκκινο κρασί, το οποίο παλαιότερα μάλιστα συνιστούσαν να καταναλώνεται μία φορά την ημέρα από μία κουταλιά της σούπας για την αύξηση της αιμοσφαιρίνης, τη βελτίωση της αιμοποίησης, την αποβολή τοξινών και τη μείωση του κινδύνου θρόμβωσης. Αλλά στη σημερινή εποχή υπάρχουν ασφαλέστεροι τρόποι πρόληψης και αντιμετώπισης αυτών των προβλημάτων.
Στα πρώιμα στάδια της εγκυμοσύνης θα πρέπει να ξεχάσετε εντελώς όλα τα οινοπνευματώδη ποτά. Η χαλάρωση θα είναι δυνατή από τα μέσα του δεύτερου τριμήνου. Το θέμα είναι ότι στην αρχή, το κρασί μπορεί να προκαλέσει διαταραχές του νευρικού συστήματος του μωρού, εξωτερικές ανωμαλίες και διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας. Ακριβώς για αυτούς τους λόγους, για να διατηρήσετε και να γεννήσετε ένα υγιές παιδί, θα πρέπει να αποφύγετε την κατανάλωση κρασιού, γιατί η ανθρώπινη ζωή το αξίζει!
Στον θηλασμό
Στον οργανισμό ενός μικρού παιδιού δεν υπάρχουν ένζυμα που να μπορούν να διασπάσουν την αιθανόλη. Η παρατεταμένη περίοδος αποβολής της από τον βρεφικό οργανισμό αυξάνει την επιβάρυνση στον εγκέφαλο και στο ακόμα ανώριμο νευρικό σύστημα. Για αυτούς τους λόγους, οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της γαλουχίας θα πρέπει να απέχουν από την κατανάλωση κρασιού, και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό τους πρώτους τρεις μήνες μετά τον τοκετό. Μην ξεχνάτε ότι η κατανάλωση κρασιού μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργία στο μωρό, διαταραχή της πέψης του, δηλητηρίαση, διαταραχές ύπνου, διαταραχή του νευρικού συστήματος, καταστροφή των εγκεφαλικών κυττάρων και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, για παράδειγμα, σε μια πολύ επίσημη εκδήλωση, είναι δυνατή η κατανάλωση ενός ποτηριού ξηρού λευκού κρασιού.
Στην απώλεια βάρους
Οι περισσότεροι διαιτολόγοι θεωρούν δυνατό να πιει κανείς ένα ποτήρι ξηρό κρασί στο μεσημεριανό γεύμα. Το μόνο στο οποίο πρέπει να δώσετε προσοχή είναι η θερμιδική αξία του προϊόντος. Οι ειδικοί συμβουλεύουν να προτιμάτε το κόκκινο ποτό, καθώς δεν περιέχει ζάχαρη και περιέχει ρεσβερατρόλη, η οποία ενεργοποιεί τη διαδικασία καύσης λιποκυττάρων, επιταχύνει τον μεταβολισμό και αποτρέπει τη γήρανση του οργανισμού γενικά. Μπορείτε επίσης να πιείτε λευκό ξηρό κρασί ή σαμπάνια «μπρυτ». Αλλά σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να καταναλώνετε όχι περισσότερο από ένα ποτήρι την ημέρα, και όχι ένα μπουκάλι ή δύο!
Κατά τη διάρκεια της νηστείας
Η κατανάλωση κρασιού κατά τη νηστεία επιτρέπεται σε άτομα που δεν πάσχουν από αλκοολισμό, σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς κανόνες, αλλά υπάρχουν κανόνες για την κατανάλωσή του:
- Αποχή από το κρασί την πρώτη ημέρα της νηστείας.
- Τη δεύτερη και τρίτη ημέρα επιτρέπεται να πίνετε μόνο νερό.
- Το κρασί μπορεί να καταναλωθεί το Σάββατο και την Κυριακή, αλλά μόνο σε μέτριες δόσεις.
- Απαγορεύεται η κατανάλωση αλκοόλ το πρώτο και το τελευταίο Σαββατοκύριακο της περιόδου νηστείας, τις ημέρες μνήμης ιδιαίτερα σεβαστών αγίων, και τις μεγάλες εορτές που εμπίπτουν στην περίοδο αποχής.
- Θα πρέπει να καταναλώνετε σέρι αραιωμένο με νερό σε αναλογία 1:3.
- Τις επιτρεπόμενες ημέρες, ένας συνηθισμένος άνθρωπος μπορεί να καταναλώνει έως 900 ml κρασιού.
- Δεν απαγορεύεται να πιείτε καγκόρ στον Ευαγγελισμό, την Κυριακή των Βαΐων, τη Μεγάλη Πέμπτη.
Πόσο μπορείτε να πίνετε την ημέρα

Το κρασί, όπως και κάθε άλλο αλκοολούχο ποτό, έχει τα δικά του αποδεκτά όρια κατανάλωσης. Φυσικά, για κάθε άτομο θα υπάρχει η δική του ημερήσια δόση αλκοόλ, καθώς πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ατομικά χαρακτηριστικά του οργανισμού, το ύψος, το βάρος, η κατάσταση του νευρικού συστήματος κ.λπ. Ωστόσο, οι γιατροί έχουν καθορίσει μια αποδεκτή ποσότητα κατανάλωσης ποτού την ημέρα, η οποία για τις γυναίκες είναι περίπου 150 ml ξηρού κρασιού, και για τους άνδρες περίπου 300 ml. Τα αφρώδη κρασιά δεν αποτελούν σοβαρό κίνδυνο, αν περιοριστείτε σε δύο ποτήρια την ημέρα. Η ποσότητα για τον κόκκινο τύπο ποτού είναι 100 ml, και για το λευκό 200 ml.
Αλλά πριν πίνετε καθημερινά ένα ποτήρι αλκοολούχου ποτού, θα πρέπει να σταθμίσετε όλα τα οφέλη και τις βλάβες μιας τέτοιας συνήθειας, καθώς και να ενημερωθείτε για τις αντενδείξεις.
Μπορείτε να το πιείτε το βράδυ;
Εάν ένα άτομο βιώνει άγχος από κάποιο γεγονός, δεν μπορεί να χαλαρώσει και να απολαύσει έναν υγιή και βαθύ ύπνο, τότε οι γιατροί συμβουλεύουν να πιει ένα ποτήρι κρασί για να χαλαρώσει, αλλά όχι αργότερα από τρεις ώρες πριν τον ύπνο. Καλύτερα να είναι κόκκινο ξηρό κρασί, το οποίο βοηθά στη διαστολή των αγγείων, στη χαλάρωση, στην ομαλοποίηση της πίεσης και στην ηρεμία του καρδιακού παλμού. Ωστόσο, σε άτομα που πάσχουν από αϋπνία και διαταραχές του νευρικού συστήματος, αυτή η επιλογή δεν συνιστάται, καθώς η «ανοσία» σε αυτή τη μέθοδο ύπνου σχηματίζεται ήδη μετά από 3-4 ημέρες. Ο οργανισμός θα «απαιτήσει» αύξηση της δόσης αλκοόλ, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο εθισμό.
Κοκτέιλ με κρασί: συνταγές
Το κρασί από μόνο του έχει μια εκλεπτυσμένη γεύση, με αποκαλυπτόμενες νότες από ζεσταμένα από τον ήλιο σταφύλια, άρωμα φράουλας και στυφότητα ροδιού. Αλλά συμπληρώνει εξίσου υπέροχα τα κοκτέιλ, δίνοντάς τους τη δική του πινελιά και μαγεία. Λοιπόν, ποια κοκτέιλ μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας;
«Σοκολατένιο φιλί»
Συστατικά:
- 40 γρ. τριμμένης σοκολάτας.
- 50 ml ξηρού κόκκινου κρασιού.
- 100 ml κρέμας γάλακτος.
- 100 ml λικέρ σοκολάτας.
Αναμείξτε την κρέμα, το κρασί και το λικέρ σε ένα σέικερ, στη συνέχεια μοιράστε σε ποτήρια γεμάτα με πάγο και πασπαλίστε με σοκολάτα από πάνω. Το κοκτέιλ είναι έτοιμο!
Ισπανικό κοκτέιλ «Καλιμότσο»
Θα χρειαστείτε:
- 100 ml οποιουδήποτε κόκκινου κρασιού.
- 100 ml Coca-Cola.
- 1 φέτα λεμονιού.
Αναμείξτε το κρασί με την Coca-Cola σε ένα σέικερ και μοιράστε σε ποτήρια με πάγο. Το λεμόνι χρησιμεύει για τη διακόσμηση της άκρης του ποτηριού κοκτέιλ.
«Φραουλένια ώθηση»
Για την παρασκευή αυτού του κοκτέιλ θα χρειαστείτε:
- 100 g θρυμματισμένου πάγου.
- 15 ml λικέρ φράουλας.
- 100 ml σόδας.
- 100 ml κόκκινου κρασιού.
Αναμείξτε το κρασί, το λικέρ και τη σόδα σε ένα ποτήρι, προσθέστε πάγο και σερβίρετε στους καλεσμένους.
«Μηλο-ροζ τζούλεπ»
Στα συστατικά περιλαμβάνονται:
- Μέντα – 10 φύλλα.
- Ροζέ πορτ – 120 ml.
- Χυμός μήλου – 30 ml.
- Πάγος.
Παρασκευή: Αναμείξτε τα θρυμματισμένα φύλλα μέντας με το χυμό σε ένα σέικερ, στη συνέχεια προσθέστε το κρασί και τον πάγο. Μετά από αυτό, μοιράστε σε ποτήρια και γαρνίρετε με ένα κλωναράκι μέντας.
«Βυσσινένιο νησί»
Συστατικά:
- Μαρμελάδα κεράσι – 1 κουταλιά της σούπας
- Χυμός λεμονιού – 39 ml.
- Βότκα – 39 ml
- Brut – 90 ml.
Αναμείξτε όλα τα συστατικά με τη βοήθεια ενός σέικερ, και στη συνέχεια μοιράστε το περιεχόμενο σε ποτήρια.
«Αστεροσκόπος»
Συστατικά:
- Chardonnay – 60 ml.
- Χαβαϊκό ρούμι – 30 ml.
- Σιρόπι βανίλιας – 15 ml.
- Χυμός ανανά – 15 ml.
- Φέτα λάιμ.
- Θρυμματισμένος πάγος.
Παρασκευή: Αναμείξτε όλα τα συστατικά σε ένα σέικερ, ρίξτε σε ένα ποτήρι και γαρνίρετε με λάιμ.
Οφέλη και βλάβες του κρασιού
Το κρασί από παλιά έχει καθιερωθεί ως ένα μαγικό «φίλτρο», ικανό όχι μόνο να διασκεδάζει και να σκοτίζει το μυαλό, αλλά και να φέρνει οφέλη για τον ανθρώπινο οργανισμό. Οι έρευνες αυτού του ποτού απέδειξαν τη θετική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό όταν καταναλώνεται με μέτρο.

Οφέλη
Οι γιατροί και οι επιστήμονες έχουν καταρτίσει μια ολόκληρη λίστα ασθενειών και διαταραχών ορισμένων λειτουργιών του ανθρώπινου οργανισμού, στις οποίες το κρασί δρα ευεργετικά. Συγκεκριμένα:
- αύξηση της όρεξης;
- αφαίρεση οιδημάτων;
- βελτίωση των γευστικών υποδοχέων;
- ανακούφιση από το άγχος και εξάλειψη των νευρικών διαταραχών;
- σταθεροποίηση της κατάστασης σε καρδιακή ανεπάρκεια.
Τέτοια θαύματα κάνουν τα αφρώδη κρασιά.
Τα κόκκινα ποτά είναι ωφέλιμα στα εξής:
- εξάλειψη των προβλημάτων ύπνου·
- ομαλοποίηση της λειτουργίας του γαστρεντερικού σωλήνα·
- ενίσχυση του ανοσοποιητικού·
- μείωση των επιπέδων χοληστερόλης;
- διαστολή των αγγείων;
- ομαλοποίηση της λειτουργίας του νευρικού συστήματος·
- αποτοξίνωση από τοξίνες;
- αναπλήρωση της έλλειψης βιταμινών και αμινοξέων.
Τα λευκά είδη κρασιών αντιμετωπίζουν:
- διαταραχές του πεπτικού συστήματος;
- διαταραχές της παθογόνου μικροχλωρίδας;
- δυσλειτουργίες του καρδιαγγειακού συστήματος.
- διαδικασίες γήρανσης.
Βλάβη
Αλλά εκτός από τα οφέλη, υπάρχει μια σειρά αρνητικών συνεπειών από την κατανάλωση κρασιού:
- αύξηση βάρους;
- ανάπτυξη ηπατικών παθήσεων;
- εμφάνιση αλκοολικής εξάρτησης;
- ανάπτυξη ψύχωσης και καταθλιπτικών καταστάσεων;
- μετεωρισμός·
- ανάπτυξη ταχυκαρδίας:
- εξασθένηση του καρδιακού μυός;
- αρρυθμία;
- ανάπτυξη κινδύνων διαταραχής της λειτουργίας της καρδιάς.
Έτσι, τα οφέλη του κρασιού υπάρχουν, βέβαια, αλλά αυτό υπό την προϋπόθεση της μέτριας κατανάλωσής του. Η βλάβη θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη αν το «παρακάνει» κανείς πολύ και συχνά.
Ενδιαφέροντα στοιχεία για το κρασί

- Η έκφραση «Πίνουμε στην υγεία» εμφανίστηκε στην Αρχαία Ελλάδα, όπου κατά παράδοση ο οικοδεσπότης δοκίμαζε το κρασί πριν από τους καλεσμένους, για να δείξει ότι δεν περιέχει δηλητήριο.
- Στις γυναίκες της Αρχαίας Ρώμης απαγορευόταν αυστηρά να πίνουν κρασί. Για την κατανάλωση, ο σύζυγος μπορούσε να σκοτώσει τη σύζυγό του, και μόλις το 194 π.Χ. αυτή η αυστηρή τιμωρία αντικαταστάθηκε με διαζύγιο.
- Το παλαιότερο μπουκάλι κρασιού χρονολογείται από το 325 μ.Χ. Βρέθηκε στη Γερμανία, κοντά στην πόλη Σπάιερ.
- Σύμφωνα με τον νόμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σαμπάνια ονομάζεται μόνο εκείνο το ποτό που παράγεται στη Γαλλία, στην επαρχία Καμπανίας.
Το να πίνετε ή να μην πίνετε, το αποφασίζει ο καθένας μόνος του. Αλλά μερικές φορές θέλετε τόσο πολύ να απολαύσετε ένα ποτήρι από ένα αρχαίο μαγικό ποτό, ικανό να χαλαρώσει το σώμα και να ηρεμήσει την ψυχή!
«Σημαντικό: όλες οι πληροφορίες στον ιστότοπο παρέχονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς. Πριν εφαρμόσετε οποιεσδήποτε συστάσεις, συμβουλευτείτε έναν ειδικό. Ούτε η σύνταξη ούτε οι συγγραφείς φέρουν ευθύνη για οποιαδήποτε πιθανή βλάβη που προκαλείται από το υλικό.»
