Πώς να πίνετε σωστά μπύρα

Οι πρώτες αναφορές στη μπύρα χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. Σε εκείνες τις καταγραφές αναφερόταν μια συνταγή για κρασί από σπόρους. Η παρασκευή βύνης από σπόρους ξεκίνησε για πρώτη φορά στην Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία.

Τι είναι η μπύρα

Μπύρα ονομάζεται το ελαφρώς αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται από νερό, μαγιά και βύνη. Η βύνη είναι ένα ειδικό έγχυμα από φυτρωμένους σπόρους δημητριακών. Κυρίως για την παρασκευή μπύρας χρησιμοποιούνται σπόροι σιταριού και κριθαριού, πολύ σπανιότερα ρυζιού. Για να δημιουργήσουν μια μοναδική γεύση, ορισμένοι παραγωγοί προσθέτουν στη μπύρα μέλι ή βότανα.

Είδη

Σήμερα υπάρχει μεγάλος αριθμός ποικιλιών μπύρας. Οι ειδικοί ακόμα δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε ποια κριτήρια είναι καλύτερο να ταξινομηθεί αυτό το ποτό. Οι απόψεις των ειδικών από την Αμερική και την Ευρώπη διαφέρουν σημαντικά. Ωστόσο, οι περισσότεροι από αυτούς είναι πεπεισμένοι ότι η μπύρα μπορεί να διαχωριστεί ανάλογα με τον τύπο ζύμωσης. Διακρίνουμε τρεις βασικές κατηγορίες ανάλογα με τον τύπο ζύμωσης:

1. Ale. Το ποτό παρασκευάζεται από βύνη κριθαριού. Για την παρασκευή χρησιμοποιούνται μαγιές υψηλής ζύμωσης, που επιτρέπουν στο ποτό να ζυμωθεί καλά. Η ίδια η διαδικασία ζύμωσης γίνεται σε υψηλές θερμοκρασίες. Θεωρείται ότι με αυτόν τον τρόπο παρασκευής η μπύρα έχει πιο έντονη μυρωδιά και γεύση. Παλαιότερα, για την παραγωγή του ale δεν χρησιμοποιούσαν λυκίσκο, τον αντικαθιστούσαν με ένα μείγμα διαφόρων βοτάνων. Στον Μεσαίωνα, αυτό το ποτό εκτιμούνταν ακόμη περισσότερο από το γάλα λόγω της ικανότητάς του να μην χαλάει. Τώρα οι παραγωγοί εγκατέλειψαν τα βότανα και άρχισαν να χρησιμοποιούν λυκίσκο, διαφορετικά, σύμφωνα με το νόμο, αυτό το ποτό δεν θα μπορούσε να ονομάζεται μπύρα. Το ale από βότανα εξακολουθεί να βρίσκεται σπάνια στα καταστήματα, αλλά έχει άλλο όνομα. Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ στο ale συνήθως δεν φτάνει το 8%, αλλά ορισμένες ποικιλίες μπορούν να υπερβούν σημαντικά τον κανόνα.
2. Λάγερ. Για την παρασκευή αυτής της μπίρας χρησιμοποιούνται ζύμες ζύμωσης χαμηλής θερμοκρασίας. Είναι μια δημοφιλής μέθοδος. Το τελικό προϊόν δεν ωριμάζει αμέσως, αλλά κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης. Η μπίρα εμπλουτίζεται με οξυγόνο και ωριμάζει σε μηδενική θερμοκρασία. Χάρη στη χαμηλή θερμοκρασία, αποτρέπεται η οξείδωση της μπίρας. Η διαδικασία ζύμωσης διαρκεί 7 ημέρες. Μετά το τέλος της ζύμωσης, οι ζύμες διαχωρίζονται και η μπίρα υφίσταται εκ νέου ζύμωση. Αυτή η διαδικασία πραγματοποιείται σε μεγάλα δοχεία γεμάτα με διοξείδιο του άνθρακα υπό πίεση. Στη συνέχεια, η μπίρα αφήνεται να ωριμάσει σε χαμηλή θερμοκρασία, φιλτράρεται και εμφιαλώνεται. Για να παραταθεί η διάρκεια ζωής της μπίρας σε μπουκάλι, μπορεί να υποβληθεί σε μια πρόσθετη διαδικασία παστερίωσης.
3. Μικτή. Αυτή η κατηγορία ονομάζεται επίσης μπίρα αυθόρμητης ζύμωσης. Η ζύμωση σε αυτήν συμβαίνει λόγω της επίδρασης του περιβάλλοντος. Με αυτήν τη μέθοδο, η μπίρα «φορτίζεται» με φυσικές ζύμες ή βακτήρια. Η μπίρα που παράγεται με αυτήν την τεχνολογία δεν φιλτράρεται και έχει ξινή γεύση. Τα συστατικά επιλέγονται προσεκτικά και συνδυάζονται σε διάφορες παραλλαγές. Ορισμένες ποικιλίες μπορεί να έχουν κόκκινη απόχρωση. Το χρώμα εξαρτάται από τον χρόνο ψησίματος της βύνης, η οποία χρησιμοποιείται συνήθως για την παρασκευή σκούρας μπίρας. Αυτή η μέθοδος παρασκευής εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε μια περιοχή του Βελγίου.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Στον λαό επικρατεί η άποψη ότι η μπίρα είναι ένα πολύ θερμιδογόνο προϊόν. Πολλοί έχουν γνωστούς λάτρεις του ποτού που πάσχουν από υπερβολικό βάρος. Έτσι, δημιουργήθηκε ο μύθος ότι η μπίρα συμβάλλει στην παχυσαρκία. Στην πραγματικότητα, έχει πολύ λίγες θερμίδες, η ποσότητα των οποίων εξαρτάται από την τεχνολογία παραγωγής και την περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Για παράδειγμα, η θερμιδική αξία της ανοιχτόχρωμης μπίρας είναι μόλις 30 kcal ανά 100 g ποτού, ενώ της σκούρας είναι 50–55 kcal. Αποδεικνύεται ότι η αιτία του υπερβολικού βάρους δεν είναι η ίδια η μπίρα, αλλά τα σνακ – τσιπς, ξηροί καρποί κ.λπ.

Τα συστατικά που συνθέτουν την μπίρα είναι λίγα. Τα κύρια συστατικά αυτού του ποτού είναι:

1. Νερό. Είναι το βασικό συστατικό της μπίρας· σε οποιαδήποτε ποικιλία, η περιεκτικότητά του κυμαίνεται στο 90% και άνω. Επομένως, η ποιότητα της πρώτης ύλης επηρεάζει σημαντικά την τελική γεύση του προϊόντος. Οι παραγωγοί χρησιμοποιούν νερό από μεταλλικές πηγές· το συνηθισμένο νερό της βρύσης δεν είναι κατάλληλο. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ποικιλίες που παρασκευάζονται από σκληρό νερό, όπως το αγγλικό έιλ. Αυτό αποτελεί ένα γευστικό χαρακτηριστικό του.
2. Βύνη. Είναι ο σπόρος που έχει βλαστήσει. Υφίσταται επεξεργασία και ξήρανση για να εξαχθεί η ζάχαρη που είναι απαραίτητη για τον σχηματισμό αλκοόλης. Αρχικά, οι σπόροι μουλιάζονται, στη συνέχεια το νερό αποστραγγίζεται, η πρώτη ύλη μεταφέρεται σε τσιμεντένιο δάπεδο και αναδεύεται τακτικά. Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, αρχίζουν να εμφανίζονται βλαστοί. Μόλις ο σπόρος αρχίσει να φυτρώνει, η θερμοκρασία του αυξάνεται και οι πρωτεΐνες με το άμυλο μετατρέπονται σε ζάχαρη. Μετά τη βλάστηση, ο σπόρος μεταφέρεται σε ειδικό ανελκυστήρα όπου ξηραίνεται και αφαιρείται η περίσσεια υγρασίας.
3. Λυκίσκος. Δεδομένου ότι αυτό το προϊόν είναι ένα φυσικό συντηρητικό, χρησιμοποιείται για την πρόληψη της εμφάνισης βακτηρίων. Είναι επίσης ένα καλό αντισηπτικό. Κατ' αρχήν, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείτε λυκίσκο, καθώς παλαιότερα τα κατάφερναν χωρίς αυτόν, αλλά τότε η γεύση του προϊόντος είναι διαφορετική. Είναι ο λυκίσκος που δίνει το χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση της μπύρας. Στη ρωσική γλώσσα υπάρχει η λέξη «ζαχμελέτ», που σημαίνει «μεθάω», αλλά στην πραγματικότητα ο λυκίσκος δεν επηρεάζει την περιεκτικότητα του προϊόντος σε αλκοόλ.
4. Μαγιά. Σε κάθε συνταγή η μαγιά παίζει διαφορετικούς ρόλους. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται μόνο για την παραγωγή αλκοόλης και αερίου, ενώ σε άλλες μπορεί να προσδώσει μοναδικό άρωμα και γεύση.
5. Πρόσθετα συστατικά. Ο αριθμός των προσθέτων είναι πολύ μεγάλος. Χρησιμοποιούνται για να δώσουν στο ποτό μια ιδιαίτερη γεύση. Μπορεί να είναι γαρύφαλλο, βανίλια, φρούτα. Το πιο δημοφιλές πρόσθετο συστατικό είναι τα μη βυνοποιημένα σιτηρά. Πρόκειται για καθαρούς κόκκους που δεν έχουν βλαστήσει.

Πώς να πίνετε σωστά μπύρα

Η ικανότητα να πίνετε σωστά μπύρα μπορεί να χαρακτηριστεί χωρίς υπερβολή τέχνη. Και δεν γνωρίζουν όλοι πώς να το κάνουν. Μόνο με τη σωστή κατανάλωση του ποτού αποκαλύπτεται το πραγματικό του άρωμα και γεύση. Κάθε αλκοολούχο ποτό έχει τους δικούς του κανόνες κατανάλωσης, για παράδειγμα, το κρασί πρώτα κυλάτε στη γλώσσα, τα κοκτέιλ πίνονται με καλαμάκι, ενώ το κονιάκ με μια γουλιά. Η μπύρα δεν αποτελεί εξαίρεση. Συνηθίζεται να πίνεται σε τρεις δόσεις. Η πρώτη γουλιά πρέπει να απορροφά ακριβώς το μισό ποτήρι, η δεύτερη το υπόλοιπο μισό, η τρίτη το υπόλοιπο. Επομένως, πρέπει να ρίχνετε στο ποτήρι ακριβώς για τρεις γουλιές.

Ένας ακόμα βασικός κανόνας κατανάλωσης μπύρας – να μην τη συνδυάζετε με άλλο αλκοόλ. Η μπύρα δεν ανέχεται την ανάμειξη με άλλα αλκοολούχα ποτά και ακόμη λιγότερο με άλλες ποικιλίες, διαφορετικά ο πονοκέφαλος και η αδιαθεσία είναι εγγυημένα.

Από ποια ποτήρια να το πίνετε

Η επιλογή του ποτηριού εξαρτάται από τον τύπο της μπύρας. Για παράδειγμα, η ale είναι πιο κατάλληλο να σερβίρεται σε αγγλική πίντα, αλλά αυτή ταιριάζει επίσης και για τη σιταρένια μπύρα. Για την pilsner είναι ιδανικό ένα ψηλό ποτήρι με πόδι, για τη σκούρα lager – μια κλασική κούπα μπύρας. Η λευκή μπύρα προτιμάται να πίνεται από ποτήρι με στενό στη μέση. Αλλά υπάρχει ένας γενικός κανόνας για όλους τους τύπους – το δοχείο πρέπει να είναι γυάλινο. Μεταλλικά και πλαστικά δοχεία χαλάνε τη γεύση και επηρεάζουν την καθαρότητα.

Με τι να τον συνοδεύσετε

Αν πίνετε μπύρα χωρίς σνακ, μπορείτε να μεθύσετε πολύ γρήγορα. Μέσα από τα τοιχώματα του στομάχου το αλκοόλ εισέρχεται αμέσως στην κυκλοφορία του αίματος. Κάθε φαγητό καλύπτει τα τοιχώματα του εντέρου, εμποδίζοντας την απότομη αύξηση του επιπέδου αλκοόλ. Ως σνακ για μπύρα μπορεί να ταιριάξει σχεδόν κάθε φαγητό. Τα πατατάκια, τα κρουτόν και οι ξηροί καρποί καταναλώνονται πιο συχνά. Στην Αυστραλία πίνουν μπύρα με λουκάνικα, στην Ολλανδία με τυρί, και στις ΗΠΑ με πατάτες τηγανητές και φτερά κοτόπουλου. Στη Γερμανία και την Τσεχία σερβίρουν λουκάνικα και φρανκφούρτες.

Με τι να το συνοδεύετε

Το αλκοόλ είναι ισχυρό διουρητικό. Διεγείρει τη λειτουργία των νεφρών, αλλά μαζί του το σώμα χάνει πολύ νερό. Δεν έχει σημασία πόση μπύρα έχετε πιει, είτε ένα ποτήρι είτε δέκα, το σώμα χάνει την ίδια ποσότητα υγρών. Γι' αυτό, μετά την κατανάλωση μπύρας, πρέπει οπωσδήποτε να πίνετε νερό. Η ποσότητά του πρέπει να είναι ίση με την ποσότητα της μπύρας που καταναλώθηκε. Ως προφύλαξη, συνιστάται επίσης να πίνετε νερό πριν από τον ύπνο.

Μπορείτε να πίνετε μπύρα;

Το να πίνετε μπύρα είναι επιτρεπτό και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και ωφέλιμο, αλλά μην ξεχνάτε ότι όλα είναι καλά με μέτρο. Μερικά μπουκάλια το σαββατοκύριακο δεν θα έχουν αρνητικές συνέπειες, αλλά η υπερβολική χρήση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας. Επίσης, δεν συνιστάται να καταναλώνετε πολύ συχνά μπύρα με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ.

Πριν από τη δωρεά αίματος και ούρων

Η λήψη εξετάσεων είναι πάντα δυσάρεστη. Είναι απίθανο να υπάρχει έστω και ένα άτομο που να το απολαμβάνει. Πάντα συνοδεύεται από μια σειρά ενοχλήσεων. Πρώτον, πρέπει να σηκωθείτε πολύ νωρίς, δεύτερον, πρέπει να παραιτηθείτε από το συνηθισμένο πρωινό σας. Επίσης, επιβάλλει ορισμένους περιορισμούς στην κατανάλωση τροφίμων την ημέρα πριν από τις εξετάσεις. Στην περίπτωση του αλκοόλ, ο περιορισμός ισχύει για 2-3 ημέρες. Εάν πάρετε αλκοόλ εντός 72 ωρών πριν από τις εξετάσεις, τα αποτελέσματά τους θα είναι σοβαρά παραμορφωμένα, γεγονός που δεν θα επιτρέψει τον καθορισμό της σωστής θεραπείας.

Με αντιβιοτικά

Εάν καταναλώνετε μπύρα με μέτρο, θα είναι ακόμη και ωφέλιμη, και το συκώτι θα μπορέσει να αντεπεξέλθει χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία σε αυτό το φορτίο από το αλκοόλ. Αλλά όταν παίρνετε φάρμακα, η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική. Τα σύγχρονα αντιβιοτικά είναι πολύ ισχυρά φάρμακα που δεν καταστρέφουν μόνο επιβλαβείς μικροοργανισμούς, αλλά επηρεάζουν αρνητικά και τη μικροχλωρίδα του εντέρου. Δημιουργούν τεράστια επιβάρυνση στα νεφρά και στο συκώτι. Συνήθως, μετά από μια σειρά αντιβιοτικών, στους ανθρώπους συνταγογραφούνται φάρμακα αποκατάστασης. Κατά την κατανάλωση αλκοόλ με αντιβιοτικά, η επιβάρυνση στο συκώτι θα αυξάνεται συνεχώς.

Επιπλέον, η αιθανόλη που περιέχεται στην μπύρα εξασθενεί τη δράση του φαρμάκου, ενώ η αύξηση της δόσης του φαρμάκου είναι αδύνατη λόγω της τοξικότητάς του. Εκτός αυτού, η αιθανόλη λειτουργεί ως διαλύτης. Εάν πιείτε αλκοόλ αμέσως μετά τη λήψη του φαρμάκου, θα ξεκινήσει μια χημική αντίδραση, τα προϊόντα της οποίας θα απορροφηθούν στο αίμα. Και το διοξείδιο του άνθρακα που περιέχεται στην μπύρα θα επιταχύνει την απορρόφηση αυτού του μείγματος. Κατά την κατανάλωση αλκοόλ με αντιβιοτικά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να καεί ο βλεννογόνος του στομάχου.

Στον σακχαρώδη διαβήτη

Αυτή η ασθένεια απαιτεί από τους ασθενείς αυστηρότατη δίαιτα. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις συνήθειές τους και τα αγαπημένα τους φαγητά. Απαγορεύεται αυστηρά στους ασθενείς να καταναλώνουν ισχυρό αλκοόλ, διαφορετικά οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ θλιβερές, μέχρι και κώμα. Η μπίρα ανήκει στην κατηγορία των προϊόντων που μπορούν να καταναλωθούν, αλλά σε πολύ περιορισμένες ποσότητες. Στον σακχαρώδη διαβήτη δεν μπορεί να καταναλωθεί περισσότερο από 300 ml μπίρας σε μία φορά. Επίσης, δεν πρέπει να πίνεται καθημερινά, επιτρέπεται η κατανάλωση το πολύ 2 φορές την εβδομάδα. Οι διαβητικοί δεν πρέπει να καταναλώνουν μπίρα πριν από σωματική άσκηση ή με άδειο στομάχι. Στον σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να αποφεύγονται οι σκούρες μπίρες, καθώς περιέχουν περισσότερους υδατάνθρακες. Η πιο προτιμητέα θα είναι σίγουρα η μη αλκοολούχα μπίρα. Επίσης, πρέπει να παρακολουθείται η ποσότητα των υδατανθράκων που εισέρχονται στον οργανισμό με αυτό το ποτό.

Σημαντικό: ο γλυκαιμικός δείκτης της μπίρας είναι από 5 έως 110 μονάδες.

Στη γαστρίτιδα

Οι γιατροί δεν συμβουλεύουν την κατανάλωση μπίρας σε οποιαδήποτε μορφή γαστρίτιδας. Όταν το αλκοόλ εισέρχεται στο στομάχι, αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά τον βλεννογόνο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των τοιχωμάτων του στομάχου ή σε μερική καταστροφή τους. Η διάρκεια αυτής της διαδικασίας εξαρτάται από την περιεκτικότητα του ποτού σε αλκοόλ και από ορισμένα χαρακτηριστικά του οργανισμού. Το πιο επικίνδυνο είναι εάν ο ασθενής έχει γαστρίτιδα σε αρχικό στάδιο. Μπορεί να μην αντιληφθεί την επιθετική επίδραση της μπίρας στον οργανισμό. Υπό άλλες συνθήκες, αυτή η διαδικασία είναι αρκετά επώδυνη. Αλλά επειδή η μπίρα είναι ένα ποτό με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, έχει ένα ήπιο αναισθητικό αποτέλεσμα, επομένως οι καταστροφικές διεργασίες στο στομάχι μπορεί να μην γίνουν αντιληπτές. Μερικοί άνθρωποι με γαστρίτιδα σε αρχικό στάδιο αγνοούν τη δίαιτα και συνεχίζουν να πίνουν μπίρα, αλλά τελικά αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έλκος. Τότε θα πρέπει να ακολουθήσουν μια πιο αυστηρή δίαιτα.

Στην παγκρεατίτιδα

Αυτή είναι μια άλλη ασθένεια που απαιτεί τήρηση δίαιτας. Η κατανάλωση αλκοόλ κατά την παγκρεατίτιδα απαγορεύεται αυστηρά, ιδιαίτερα κατά την περίοδο έξαρσης. Ακόμα και όταν περάσουν οι πόνοι, πρέπει να τηρείται η συνταγογραφημένη δίαιτα, καθώς η ακατάλληλη διατροφή μπορεί να προκαλέσει νέα έξαρση. Παρόλο που η μπίρα έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, εξακολουθεί να απαγορεύεται η κατανάλωσή της. Ο κύριος κίνδυνος βρίσκεται στην αιθανόλη.

Η αιθυλική αλκοόλη έχει αρνητική επίδραση στο πάγκρεας. Μπορεί να αλλάξει τη σύσταση του παγκρεατικού υγρού, οδηγώντας στην εμφάνιση βυσμάτων πρωτεΐνης, που στη συνέχεια μπορεί να φράξουν εντελώς τους πόρους. Επίσης, συσφίγγει τα τοιχώματα των μικρών αγγείων, γεγονός που μπορεί να διαταράξει την κυκλοφορία στους ιστούς του παγκρέατος. Επιπλέον, το αλκοόλ βλάπτει τις μεμβράνες των κυττάρων του παγκρέατος και το καθιστά ευάλωτο σε άλλες αρνητικές επιδράσεις.

Σε περίπτωση ηπατίτιδας

Η ηπατίτιδα είναι μια ιογενής νόσος που καταστρέφει το ήπαρ. Η διαδικασία θεραπείας απαιτεί αυστηρή δίαιτα και πλήρη αποχή από το αλκοόλ. Αν και μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η μπύρα, ως ποτό χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ, δεν μπορεί να βλάψει, παρ' όλα αυτά οποιοδήποτε αλκοόλ επιβαρύνει το ήπαρ. Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ στην μπύρα κυμαίνεται έως 10%, και σε πολύ δυνατές ποικιλίες μπορεί να φτάσει έως 16%. Ακόμη και η μπύρα με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ ενισχύει τις καταστροφικές επιδράσεις της ηπατίτιδας και μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες συνέπειες. Η μπύρα μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη ιικών κυττάρων στο σώμα. Επίσης, τα ιικά κύτταρα μπορούν να μεταλλαχθούν υπό την επίδραση του αλκοόλ, καθιστώντας δύσκολη τη θεραπεία της νόσου. Μόλις εισέλθει στο σώμα, το αλκοόλ προκαλεί τον εκφυλισμό των ηπατικών κυττάρων, που ονομάζονται ηπατοκύτταρα. Αυτό μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει στην εμφάνιση ινωδών εστιών.

Στο κρυολόγημα

Στους λάτρεις της μπύρας μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο να απέχουν από την κατανάλωση αυτού του ποτού ακόμη και σε σοβαρές ασθένειες, πόσο μάλλον σε ένα τέτοιο μικροπράγμα όπως το κρυολόγημα. Μερικές πηγές στο διαδίκτυο διαβεβαιώνουν ότι η κατανάλωση μπύρας κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος είναι εντελώς ασφαλής και ωφέλιμη. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Ως κύριο επιχείρημα αναφέρουν το γεγονός ότι το αλκοόλ διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, με αποτέλεσμα να ανακουφίζει τον πονοκέφαλο ή άλλο πόνο. Πρώτον, το αλκοόλ ζεσταίνει μόνο το δέρμα του σώματος, και μάλιστα προσωρινά. Εάν συμβεί εκ νέου ψύξη, το μεθυσμένο άτομο μπορεί να μην το παρατηρήσει καν. Δεύτερον, το αλκοόλ είναι ασύμβατο με φάρμακα, και η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών μπορεί μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση. Επομένως, για να απαλλαγείτε από το κρυολόγημα, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε φάρμακα ή άλλα αποτελεσματικά μέσα, όπως πράσινο τσάι, λεμόνι κ.λπ. Επιπλέον, παρά τη μεγάλη ποσότητα βιταμινών και θρεπτικών συστατικών, το αλκοόλ μπορεί μόνο να υπονομεύσει το ήδη αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα.

Στην προστατίτιδα

Είναι αδύνατο να υπερεκτιμήσει κανείς τον ρόλο του προστάτη για έναν άνδρα. Οι ασθένειές του μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στη λειτουργία ολόκληρου του οργανισμού. Ορισμένα προβλήματα με αυτόν συνδέονται ακριβώς με την μπύρα. Για να απολαύσετε μια γεμάτη ζωή, θα χρειαστεί να αναθεωρήσετε τη στάση σας απέναντι στο αφρώδες ποτό, διαφορετικά η προστατίτιδα είναι εγγυημένη.

Για τον προστάτη, ερεθιστικό αποτελεί κάθε αλκοόλ, αλλά την μπύρα την αντιπαθεί ιδιαίτερα. Εδώ σημαντικό ρόλο παίζει η δοσολογία. Η υπερβολική κατανάλωση θα αυξήσει τα τριγλυκερίδια στο σώμα, τα οποία δημιουργούν τις απαραίτητες συνθήκες για την ανάπτυξη της νόσου. Επιπλέον, η μπύρα σε μεγάλες δόσεις, ακόμα και χωρίς ασθένειες, επηρεάζει αρνητικά την ισχύ, καταστέλλοντας την παραγωγή τεστοστερόνης. Η μπύρα με προστατίτιδα μπορεί να καταναλωθεί αλλά σε μικρές δόσεις, και μόνο οι ανοιχτόχρωμες ποικιλίες.

Στην ουρική αρθρίτιδα

Στην περίπτωση της ποδάγρας απαγορεύεται αυστηρά η κατανάλωση μπύρας. Ακόμα και σε μικρές ποσότητες, αυξάνεται το επίπεδο του ουρικού οξέος. Επιπλέον, το αλκοόλ όχι μόνο αυξάνει την περιεκτικότητά του, αλλά το καθυστερεί και στον οργανισμό. Αυτό ακριβώς αποτελεί την αιτία της ποδάγρας, η οποία βλάπτει τις αρθρώσεις. Επίσης, η υψηλή περιεκτικότητα ουρικού οξέος στον οργανισμό βλάπτει την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία.

Στην αμυγδαλίτιδα

Η ζεστή μπύρα από παλιά αποτελεί φάρμακο για τον πονόλαιμο. Βέβαια, αυτό το φάρμακο δρα πολύ πιο αργά από τα φαρμακευτικά σκευάσματα. Η μπύρα περιέχει μικρή ποσότητα αλκοόλ, επομένως δεν είναι τόσο καταστροφική όσο τα παραδοσιακά φάρμακα με βότκα. Αλλά είναι σημαντικό να γνωρίζετε πότε μπορείτε να πιείτε μπύρα και ποια. Η μπύρα σε κουτί είναι καλύτερη για τη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, καθώς διατηρεί περισσότερες βιταμίνες. Ως φάρμακο, δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε σκούρες και δυνατές ποικιλίες. Η ζεστή μπύρα μπορεί να αραιώσει τα φλέγματα και να επιταχύνει την αποβολή τους. Επίσης, διαστέλλει τους πόρους, γεγονός που συμβάλλει στην ταχύτερη αποβολή των τοξινών.

Ωστόσο, πρέπει να θυμάστε ότι η μπύρα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πίνεται σε υψηλή θερμοκρασία και σε πυώδη αμυγδαλίτιδα. Και, φυσικά, δεν πρέπει να αναμειγνύετε την μπύρα με αντιβιοτικά.

Στην κυστίτιδα

Σε αυτή την ασθένεια, σας συνιστάται να πίνετε περισσότερα υγρά, και μερικοί άνθρωποι, παρερμηνεύοντάς το, αρχίζουν να καταναλώνουν μπύρα σε μεγάλες ποσότητες. Το υποστηρίζουν αυτό με τη διουρητική λειτουργία του αφρώδους ποτού. Για τη θεραπεία της κυστίτιδας, ο λυκίσκος είναι χρήσιμος, ίσως αυτό να έγινε η αιτία του μύθου για τα οφέλη της μπύρας. Στην πραγματικότητα, τα αφεψήματα λυκίσκου είναι χρήσιμα, αλλά όταν συνδυάζονται με αιθανόλη, προκαλούν περισσότερη βλάβη παρά όφελος. Η αιθανόλη που περιέχεται στην μπύρα απλώς εντείνει τη φλεγμονώδη διαδικασία, αλλά δεν την ανακουφίζει.

Στις αιμορροΐδες

Οι παροξύνσεις αυτής της ασθένειας συμβαίνουν πάντα την πιο απροσδόκητη στιγμή. Ένα άτομο που δεν έχει υποφέρει από πόνο για πολύ καιρό, κατά τη διάρκεια μιας γιορτής δεν θα σκεφτόταν καν αν μπορείτε να πιείτε αλκοολούχα ποτά. Αλλά επειδή η μπύρα, όπως και οποιοδήποτε άλλο αλκοόλ, μπορεί να βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος, δεν σας συνιστάται να την καταναλώνετε για την αιμορροΐδα. Σε αυτή την ασθένεια, τα αιμοφόρα αγγεία και οι φλέβες είναι ήδη διασταλμένες, και μετά την κατανάλωση αλκοόλ διαστέλλονται ακόμη περισσότερο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές και αιμορραγία.

Για την καντιντίαση

Η μονίλια είναι μια ασθένεια που προκαλείται από την ανάπτυξη μυκήτων που ονομάζονται Candida. Ιδιαίτερο κίνδυνο αποτελεί η αύξηση του αριθμού τους (καντιντίαση). Επομένως, σε περίπτωση μονίλιας πρέπει να αποκλείσετε από τη διατροφή σας οποιαδήποτε μπύρα, ακόμα και την μη αλκοολούχα. Οι μαγιές και οι υδατάνθρακες που περιέχονται είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη και την αύξηση των μυκήτων. Επιπλέον, η μπύρα περιέχει άλλες ουσίες που μπορούν να επιταχύνουν την ανάπτυξη μυκήτων αυτού του τύπου.

Στην ογκολογία

Σε αυτή την περίπτωση, απαιτείται διαβούλευση με γιατρό, αλλά θα πρέπει να ξεχάσετε την τακτική κατανάλωση μπύρας. Για να μην επιδεινώσετε την κατάσταση του ασθενούς, απαιτείται ειδική θεραπεία και αυστηρή δίαιτα. Η μπύρα περιλαμβάνεται στη λίστα των προϊόντων που δεν πρέπει να καταναλώνετε.

Για την πίεση

Σε υψηλή αρτηριακή πίεση, οι άνθρωποι πρέπει να λαμβάνουν ειδικά φάρμακα για την ομαλοποίησή της. Το σωστό αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν το φάρμακο απορροφάται σταδιακά στην κυκλοφορία του αίματος. Το αλκοόλ, ακόμη και σε μικρές ποσότητες, καταστρέφει αμέσως την επικάλυψη του φαρμάκου, με αποτέλεσμα ο ασθενής να λαμβάνει λανθασμένη δόση. Στη συνέχεια, αυτό μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση.

Σε περίπτωση χαμηλής αρτηριακής πίεσης, δεν επιτρέπεται επίσης να πίνετε μπύρα, εάν η αιτία αυτής της κατάστασης είναι προβλήματα με τα αγγεία. Επίσης, δεν πρέπει να τη λαμβάνετε μαζί με φάρμακα. Αλλά εάν η αιτία της χαμηλής πίεσης είναι η απώλεια βάρους λόγω μεγάλων επιβαρύνσεων στον οργανισμό, τότε σε μικρές ποσότητες μπορεί να αυξήσει την αιμοσφαιρίνη και να ηρεμήσει το νευρικό σύστημα.

Μετά από εξαγωγή δοντιού

Μετά την επέμβαση εξαγωγής δοντιού, το αλκοόλ αντενδείκνυται, ειδικά η μπύρα. Για 2–3 ημέρες θα πρέπει να αποφεύγετε την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Πρέπει να δώσετε λίγο χρόνο στο τραύμα να επουλωθεί. Οι ζυμομύκητες που περιέχονται στη μπύρα μπορούν να πολλαπλασιαστούν εύκολα στη στοματική κοιλότητα. Και αν μια σταγόνα μπύρας πέσει στο τραύμα, οι συνέπειες μπορεί να είναι θλιβερές.

Μετά την προπόνηση

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πίνετε μπύρα αμέσως μετά από σωματικές επιβαρύνσεις. Οι σωματικές ασκήσεις επιβαρύνουν τον οργανισμό, ιδιαίτερα το καρδιαγγειακό σύστημα. Αν και η μπύρα περιέχει μικρή ποσότητα αλκοόλ, αυτή υπάρχει, επομένως η επιβάρυνση στον οργανισμό μετά την κατανάλωσή της θα αυξηθεί. Γι' αυτό πρέπει να περιμένετε λίγο πριν πιείτε τον αφρώδη αυτόν.

Μετά από τατουάζ

Η κατανάλωση αλκοόλ πριν και μετά την εφαρμογή τατουάζ απαγορεύεται αυστηρά. Ο περιορισμός στην κατανάλωση αλκοόλ ισχύει μέχρι την πλήρη επούλωση του τραύματος, και η διάρκεια σε αυτή την περίπτωση εξαρτάται από την πολυπλοκότητα του τατουάζ και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να διαρκέσει έως και αρκετές εβδομάδες. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο να πίνετε μπύρα την πρώτη ημέρα μετά την εφαρμογή του τατουάζ. Η κατανάλωση αλκοόλ εμποδίζει την ταχεία επούλωση του τραύματος, και επιπλέον, αν το τατουάζ είναι φρέσκο, μαζί με το αίμα μπορεί να διαρρεύσει μελάνι, καταστρέφοντας το σχέδιο. Επίσης, η μπύρα μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη διαδικασία.

Σε ρωσική σάουνα

Μια μπουκάλα μπύρας χωρητικότητας 0,5 λίτρου ισοδυναμεί με ένα σφηνάκι βότκας. Και το να πίνετε βότκα σε υψηλή θερμοκρασία δεν είναι η καλύτερη ιδέα. Επομένως, θα πρέπει να αποφεύγετε την κατανάλωση μπύρας στη σάουνα. Πρώτον, αυτό αποτελεί διπλή επιβάρυνση για τον οργανισμό· ένα υγιές άτομο ίσως να την αντέξει, αλλά αν υπάρχουν προβλήματα υγείας, όλα μπορεί να τελειώσουν άσχημα. Δεύτερον, πρόκειται για αυξημένη επιβάρυνση στα αγγεία: αν είναι αδύναμα, μπορεί να σπάσουν. Τρίτον, μετά την κατανάλωση αλκοόλ, οι άνθρωποι καταλαμβάνονται από ευφορία και στη συνέχεια υπνηλία, οπότε κάποιος μπορεί να αποκοιμηθεί στην ατμόσαουνα.

Στην εγκυμοσύνη

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σίγουρα δεν επιτρέπεται η κατανάλωση οποιουδήποτε αλκοολούχου ποτού. Αν και η μπύρα περιέχει λίγο αλκοόλ, ακόμα και μια τόσο μικρή ποσότητα είναι αρκετή για να βλάψει τον οργανισμό της γυναίκας και του παιδιού. Επιπλέον, η μπύρα περιέχει φυτοοιστρογόνα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν ορμονικές διαταραχές. Η κατανάλωση μπύρας στα αρχικά στάδια είναι ακόμα πιο επικίνδυνη από ό,τι στο τέλος της εγκυμοσύνης.

Σε θηλάζουσα μητέρα

Φαίνεται ότι μετά τη γέννηση του παιδιού έρχεται μια περίοδος που μπορείτε να τα δώσετε όλα, μετά από 9 μήνες περιορισμών. Αλλά κατά τον θηλασμό, η περίοδος των απαγορεύσεων δεν τελειώνει ακόμα. Είναι σημαντικό να τρέφεστε σωστά. Η μπύρα που καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες θα εισχωρήσει αμέσως στο γάλα και μπορεί να βλάψει το μωρό. Ωστόσο, σε μικρές δόσεις η κατανάλωσή της επιτρέπεται. Πρέπει να μην είναι πιο δυνατή από 5%. Μπορείτε να πίνετε όχι περισσότερο από 200 ml.

Στην απώλεια βάρους

Παρά τη χαμηλή περιεκτικότητα της μπύρας σε θερμίδες, δεν συνιστάται η κατανάλωσή της κατά την απώλεια βάρους. Το θέμα είναι οι κενές θερμίδες που περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες σε αυτήν. Η μπύρα μπορεί να αυξήσει την όρεξη, γεγονός που δεν είναι πολύ καλό για άτομα που χάνουν βάρος.

Κοκτέιλ με μπύρα: συνταγές

Ερς

Μία από τις πιο γνωστές συνταγές με μπύρα είναι το «Ερς». Για την παρασκευή του χρειάζονται:

• 200 ml μπύρας;
• 30 ml βότκας.

Αναμείξτε καλά τα συστατικά και πιείτε. Πιθανότατα, αυτή είναι η παλαιότερη συνταγή κοκτέιλ με μπύρα.

Βελοσιπεντίστ

Αν αναμείξετε μπύρα με λεμονάδα σε αναλογία 1:1, θα προκύψει το κοκτέιλ «Ποδηλάτης». Εφευρέθηκε τη δεκαετία του 1920 στη Γερμανία. Τότε η διαδρομή ενός ποδηλατικού μαραθωνίου περνούσε κοντά σε μια ταβέρνα, όπου ο ιδιοκτήτης επινόησε αυτό το κοκτέιλ.

Πιβνόι Νεγκοντάι

Ένα ακόμα ενδιαφέρον κοκτέιλ ονομάζεται «Μπυροκατεργάρης», για την παρασκευή του χρειάζονται:

• 400 ml μπύρας;
• 100 ml βότκας;
• 60 ml χυμού ντομάτας;
• 2 κουταλιές της σούπας κέτσαπ.

Αρχικά, τοποθετήστε σε ένα ποτήρι το κέτσαπ με το χυμό ντομάτας, στη συνέχεια ρίξτε την μπύρα και στο τέλος προσθέστε προσεκτικά τη βότκα. Πιείτε το κοκτέιλ χωρίς ανάμειξη.

Πώς να φτιάξετε μπύρα στο σπίτι

Για την παρασκευή μπύρας στο σπίτι δεν χρειάζονται ειδικές συσκευές, μπορεί να το κάνει ο καθένας, αλλά απαιτείται χρόνος. Θα χρειαστούν τα εξής συστατικά:

• 1,5 kg βύνης κριθαριού;
• 13 L νερού;
• 20 g λυκίσκου;
• 20 g μαγιάς;
• ζάχαρη με αναλογία 5–8 g ανά 1 L προϊόντος.

Αρχικά, πρέπει να βλαστήσετε τη βύνη. Όταν εμφανιστούν βλαστάρια, στεγνώστε την προσεκτικά, στη συνέχεια αλέστε την σε μικρούς κόκκους. Τοποθετήστε το σκεύος στη φωτιά και θερμάνετε στους 70–80 βαθμούς. Από γάζα φτιάξτε ένα είδος σακιού, βάλτε τη βύνη μέσα και βυθίστε την στο νερό. Αυτή η μέθοδος είναι βολική κυρίως επειδή η βύνη είναι εγγυημένο ότι δεν θα καεί, και επιπλέον δεν χρειάζεται φιλτράρισμα.

Καλύψτε την κατσαρόλα με ένα καπάκι και βράστε για μισή ώρα. Είναι σημαντικό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου να παρακολουθείτε τη θερμοκρασία, η οποία πρέπει να είναι μεταξύ 60 και 75 βαθμών. Όσο χαμηλότερη είναι η θερμοκρασία, τόσο πιο δυνατή θα είναι η μπύρα.

Μετά από μιάμιση ώρα, πρέπει να διαπιστώσετε αν το μούστο περιέχει άμυλο. Αυτό μπορεί να γίνει με χημική αντίδραση με ιώδιο. Πάρτε λίγο μείγμα σε ένα κουτάλι και προσθέστε μια σταγόνα ιωδίου. Εάν το μούστο πάρει μπλε απόχρωση, σημαίνει ότι πρέπει να το βράσετε για λίγα λεπτά ακόμα. Μόλις εξαφανιστεί το άμυλο, μπορείτε να προχωρήσετε στο επόμενο βήμα. Πρέπει να αυξήσετε ελαφρά τη θερμοκρασία (περίπου στους 80 βαθμούς) και να τη διατηρήσετε για 5 λεπτά.

Τώρα πρέπει να φέρετε το μείγμα σε βρασμό και να προσθέσετε λίγο λυκίσκο, όχι περισσότερο από 7–8 g. Στη συνέχεια, αφήστε το μούστο να βράσει για 30 λεπτά και προσθέστε άλλη τόση ποσότητα λυκίσκου. Αφήστε το να βράσει ξανά για 20–25 λεπτά και μετά προσθέστε τον υπόλοιπο λυκίσκο.

Το επόμενο στάδιο είναι το πιο κρίσιμο, είναι σημαντικό να μην παραβιάσετε τη στειρότητα, για να μην μολύνετε το μούστο με επιβλαβείς μικροοργανισμούς. Εκ των προτέρων, πρέπει να γεμίσετε την μπανιέρα με παγωμένο νερό και να μεταφέρετε γρήγορα την κατσαρόλα με το μούστο εκεί. Ψύξτε για 30 λεπτά. Στη συνέχεια, προετοιμάστε ένα δοχείο ζύμωσης και στραγγίστε το μούστο μέσα από γάζα. Μετά από αυτό, ενεργοποιήστε τη μαγιά με ζεστό νερό και αναμείξτε με το μούστο.

Καλύψτε το δοχείο με καπάκι υδραυλικής κλείδας και τοποθετήστε το σε σκοτεινό μέρος για 7–10 ημέρες. Κατά την αποθήκευση, είναι σημαντικό να εξασφαλίζετε την απαραίτητη θερμοκρασία για τη μαγιά. Αυτή είναι διαφορετική για κάθε τύπο.

Στη συνέχεια, πρέπει να κορεστείτε το ποτό με διοξείδιο του άνθρακα. Για αυτό, θα χρειαστείτε αποστειρωμένα αδιαφανή μπουκάλια και ζάχαρη. Χρησιμοποιώντας έναν σωλήνα σιλικόνης, μεταγγίστε την μπύρα στα μπουκάλια και προσθέστε ζάχαρη. Είναι σημαντικό να μην γεμίζετε την μπύρα μέχρι το χείλος, αφήνοντας 2–3 εκ. Κλείστε καλά τα μπουκάλια και τοποθετήστε τα σε σκοτεινό μέρος για 2–3 εβδομάδες. Η θερμοκρασία σε αυτόν τον χώρο πρέπει να είναι 20–25 βαθμούς. Μία φορά την εβδομάδα, ανακινήστε τα μπουκάλια και μετά το πέρας της περιόδου, μεταφέρετέ τα στο ψυγείο ή στο κελάρι.

Τώρα η μπύρα είναι έτοιμη για κατανάλωση, αλλά αν την αφήσετε να ωριμάσει για επιπλέον 30 ημέρες, θα γίνει πιο νόστιμη.

Οφέλη και βλάβη της μπύρας

Από τα αρχαία χρόνια, η μπύρα θεωρείται χρήσιμο προϊόν. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι μπορεί να βελτιώσει την όρεξη και ακόμη και να ενισχύσει την υγεία. Κατά τον Μεσαίωνα, οι γιατροί τη χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία ορισμένων ασθενειών. Αυτό το ποτό έχει μια σειρά από θετικές ιδιότητες, αλλά δεν είναι χωρίς μειονεκτήματα.

Η μπύρα περιέχει ορισμένες χρήσιμες ουσίες:

1. Βιταμίνη C. Σε 1 λίτρο μπύρας υπάρχει περισσότερη από τη μισή ημερήσια συνιστώμενη δόση για τον άνθρωπο.
2. Φαινολικές ενώσεις. Εμποδίζουν τον σχηματισμό θρόμβων, βελτιώνουν τον μεταβολισμό και αποτελούν πρόληψη κατά του εμφράγματος.
3. Διοξείδιο του άνθρακα. Μπορεί να βελτιώσει τη ροή του αίματος. Επιπλέον, εμποδίζει την κατανάλωση της μπύρας με μια γουλιά, αποτρέποντας έτσι τη γρήγορη μέθη.
4. Λυκίσκος. Έχει ηρεμιστική, υπνωτική και αντιμικροβιακή δράση.
5. Βιταμίνες της ομάδας Β. Σε 1 λίτρο μπύρας υπάρχει πάνω από το 60% της ημερήσιας συνιστώμενης δόσης.

Παρά τον κατάλογο των χρήσιμων ουσιών, η μπύρα έχει μια σειρά από μειονεκτήματα:

1. Σε άτομα που αγαπούν πολύ αυτό το ποτό, η καρδιά αναγκάζεται να εργάζεται σε εντατικό ρυθμό. Με τακτική κατανάλωση, μπορεί να αυξηθεί σε μέγεθος, ένα φαινόμενο γνωστό ως «καρδιά της μπύρας». Η λειτουργία της επιδεινώνεται αισθητά, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της λειτουργίας άλλων οργάνων.
2. Η ηρεμιστική ικανότητα της μπύρας έχει και την αντίθετη πλευρά. Ο άνθρωπος μπορεί να συνηθίσει σε αυτήν τη χαλαρή κατάσταση και χωρίς μπύρα δεν θα μπορεί πλέον να ξεκουραστεί.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για τη μπύρα

1. Η μπύρα περιέχει λιγότερες θερμίδες από το γάλα.
2. Η μπύρα συγκαταλέγεται στα τρία πιο δημοφιλή ποτά παγκοσμίως. Σε δημοτικότητα την ξεπερνούν μόνο το νερό και το τσάι.
3. Στην Ταϊλάνδη υπάρχει ένας ναός αφιερωμένος στην μπύρα. Ονομάζεται «Ναός του εκατομμυρίου μπουκαλιών». Πήρε αυτό το όνομα λόγω του αριθμού των μπουκαλιών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του. Κάθε επισκέπτης μπορεί να συμμετάσχει, αφήνοντας μερικά μπουκάλια.
4. Οι οικοδόμοι των αιγυπτιακών πυραμίδων λάμβαναν συχνά τον μισθό τους σε μπύρα.
5. Η μπύρα είναι η αιτία μιας φοβίας που ονομάζεται κενοσιλλικαφοβία. Πρόκειται για τον φόβο του άδειου ποτηριού μπύρας.

Φωτογραφία μπύρας