Πώς να πίνετε σωστά σαμπάνια

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την Πρωτοχρονιά, μια επέτειο ή την ανάληψη μιας νέας θέσης χωρίς ένα ποτήρι χρυσαφένιου αφρώδους οίνου. Από καιρό συνηθίσαμε να τον αποκαλούμε σαμπάνια, αλλά στην πραγματικότητα η ονομασία ανήκει μόνο σε μικρές παρτίδες που παρασκευάζονται με ειδική συνταγή στη γαλλική επαρχία της Σαμπάνιας. Το σωστό σερβίρισμα και η παρασκευή σνακ για αυτό το ποτό αποτελούν μια ολόκληρη τέχνη που έχουν κατακτήσει με επιτυχία οι γνώστες των αφρωδών οίνων.

Τι είναι η σαμπάνια

Η ιδιαιτερότητα βρίσκεται στην τεχνολογία παρασκευής. Ενώ τα ευγενή κρασιά ξεκουράζονται σε βαθιά κελάρια μετά τη διαδικασία της ζύμωσης, η σαμπάνια υφίσταται μια δευτερεύουσα διαδικασία, αλλά σε σφιχτά σφραγισμένες φιάλες. Τα χοντρά τοιχώματά τους από σκούρο γυαλί συγκρατούν αξιόπιστα το ποτό, και ο φελλός ενισχύεται με ειδικό μεταλλικό πλέγμα. Δεν ήταν πάντα έτσι, το ποτό διήνυσε μια μακρά πορεία από την τυχαία ζύμωση στη δεξαμενή μέχρι την απόκτηση μιας ειδικής ονομασίας, η οποία προστατεύεται ζηλότυπα από τον νόμο.

Για να ανταποκρίνονται στο πρότυπο, έχει εισαχθεί ένα σύνολο αυστηρών κανόνων που ρυθμίζουν την παραγωγή του ποτού ήδη από το στάδιο της καλλιέργειας των πρώτων υλών. Έτσι, υπάρχουν ορισμένες κανονικότητες που καθορίζουν τις προθεσμίες και τις μεθόδους κλαδέματος του αμπελιού, τον βαθμό πίεσης των σταφυλιών, τον χρόνο και τις συνθήκες παλαίωσης. Η παραγωγή γίνεται μόνο από 3 ποικιλίες: Chardonnay, Pinot Noir και Pinot Meunier.

Οι ποικιλίες υψηλής ποιότητας παράγονται μόνο από δικές τους πρώτες ύλες, με τήρηση όλων των λεπτομερειών της συνταγής. Η ίδια η συνταγή φυλάσσεται μυστική και μεταβιβάζεται αποκλειστικά σε μέλη της οικογένειας.

Ορόσημα της ιστορίας

Στα μοναστηριακά αμπέλια στην περιοχή της Σαμπάνιας καλλιεργούνταν ειδικές ποικιλίες, από τις οποίες παρασκευαζόταν κρασί για τη θεία κοινωνία, γίνονταν προμήθειες στη βασιλική αυλή, και μερικά μπουκάλια στέλνονταν ως δώρο σε μονάρχες γειτονικών κρατών. Ιδιαίτερη ευλάβεια έτρεφαν για το γαλλικό κρασί οι Βρετανοί. Σταδιακά, άνοιγαν νέοι προορισμοί για την εξαγωγή των ήδη γνωστών ποικιλιών.

Η ιστορία δεν αναφέρει πότε ακριβώς εμφανίστηκε η σαμπάνια και ποιος ήταν ο δημιουργός της συνταγής. Αποκαλώντας τον δημιουργό της τον Πιερ Περινιόν, μοναχό Βενεδικτίνο, πρέπει να διευκρινιστεί ότι σε αυτόν οφείλονται μόνο ορισμένες βελτιώσεις στο ήδη υπάρχον είδος αφρώδους οίνου. Το επόμενο βήμα ήταν η εφεύρεση των μπουκαλιών ειδικού σχήματος, των φελλών που μπορούν να συγκρατήσουν το υγρό που βρίσκεται ακόμη σε ζύμωση μέσα στο δοχείο, και η ανάπτυξη της διαδικασίας remuage, που έκανε το ποτό κρυστάλλινο.

Είδη

Εκτός ταξινόμησης βρίσκεται η σαμπάνια millesime. Παράγεται μόνο από σταφύλια μιας επιτυχημένης σοδειάς, χωρίς ανάμειξη με άλλες. Ένα τέτοιο γεγονός συμβαίνει μόνο 2–3 φορές σε δέκα χρόνια, γι' αυτό οι παραγωγοί τηρούν ειδικό μητρώο τέτοιων ετών και, κατά συνέπεια, των ελίτ ή συλλεκτικών παρτίδων σαμπάνιας. Αυτές δεν φτάνουν στα συνηθισμένα καταστήματα, αλλά πηγαίνουν κατευθείαν σε δημοπρασία. Τα πιο προσιτά είδη παρασκευάζονται με τη μέθοδο της οινοποίησης (κουπαζάρισμα) από 3 επιτρεπόμενες ποικιλίες για την παραγωγή σαμπάνιας, με την προσθήκη εφεδρικού κρασιού των τελευταίων 2–3 ετών.

Σταδιακά αναπτύχθηκαν αρκετές βασικές ποικιλίες σαμπάνιας, καθεμία από τις οποίες απέκτησε μια τεράστια στρατιά θαυμαστών. Η διαίρεση γίνεται ανάλογα με την ποικιλία σταφυλιού, την περιεκτικότητα σε ζάχαρο και το χρώμα του ποτού.

1. Brut nature. Κατά την παρασκευή του χρησιμοποιείται μόνο η υψηλότερης ποιότητας πρώτη ύλη, η ζάχαρη δεν προστίθεται καθόλου. Εμφανίζεται κατά τη διαδικασία της ζύμωσης, αλλά το επίπεδο δεν ανεβαίνει ποτέ πάνω από 6 g/l. Η τιμή για ένα μπουκάλι ενός τέτοιου ποτού είναι υψηλή, το αγοράζουν κυρίως γκουρμέ που εκτιμούν τη στυφή και σχετικά σκληρή γεύση του φυσικού προϊόντος.
2. Brut. Είναι περισσότερο περιζήτητο στην αγορά, η περιεκτικότητα σε ζάχαρη είναι 1,5%. Διακρίνεται για το πλούσιο άρωμα επίγευσης που διαχωρίζεται σαφώς σε νότες εσπεριδοειδών, μήλου και ροδάκινου με ελαφριά απόχρωση κρέμας. Δεν απέκτησε αμέσως δημοτικότητα, παραμένοντας για πολύ καιρό στη σκιά των ημίγλυκων ποικιλιών. Με σωστά επιλεγμένο συνοδευτικό πιάτο αποκαλύπτει πλήρως τη γεύση του. Σε ορισμένες περιπτώσεις σερβίρεται ως απεριτίφ ή με το κύριο πιάτο.
3. Extra-dry. Σχεδόν δεν συναντάται προς πώληση λόγω της χαμηλής ζήτησης. Αποτελεί ένα ενδιάμεσο είδος, η ποσότητα ζάχαρης δεν υπερβαίνει τα 20 g/l.
4. Dry. Η ημίγλυκη σαμπάνια καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα. Αυτή έγινε το σύμβολο της ασυγκράτητης διασκέδασης και της ελαφριάς γιορτινής διάθεσης. Η περιεκτικότητα σε ζάχαρη φτάνει τα 35 g/l. Μπορεί να πίνεται ως αυτόνομο ποτό, να δημιουργούνται κοκτέιλ με βάση αυτήν, και να γίνονται πειράματα με συνοδευτικά, προσφέροντας στους καλεσμένους επιλογές από πυκνά κρεατικά μέχρι ελαφριά επιδόρπια.
5. Rich. Το επίπεδο γλυκύτητας αυτών των ποικιλιών φτάνει τα 50 g/l. Τα ποτά αυτού του τμήματος είναι πολύ δημοφιλή για γυναικείες συγκεντρώσεις ή φιλικές βραδιές με μενού φρούτων.
6. Doux. Αυτά τα είδη σχεδόν δεν απαιτούν συμπλήρωση, αποτελώντας αυτάρκη ποτά, με μεγάλη γκάμα γεύσεων. Η περιεκτικότητα σε ζάχαρη ξεπερνά το όριο των 50 g/l, η γεύση είναι πλούσια, πολυεπίπεδη, με φρουτώδεις νότες.

Ανάλογα με το χρώμα, υπάρχει λευκή, κόκκινη και ροζ σαμπάνια.

Μεγάλοι παραγωγοί αφρωδών οίνων

Η σαμπάνια άρεσε τόσο πολύ σε όλους, ώστε ακολούθησαν προσπάθειες για την απόκτηση ενός δικού τους προϊόντος. Πολλοί τα κατάφεραν, και επειδή το όνομα προστατευόταν από τον νόμο, κάθε χώρα δημιούργησε το δικό της εμπορικό σήμα για τον εορταστικό αφρώδη οίνο.

1. Γαλλία. Εκτός από την περιοχή της Σαμπάνιας με τις συλλεκτικές ποικιλίες του ποτού σε εξωφρενικές τιμές, ο αφρώδης οίνος παράγεται και σε άλλες επαρχίες. Οι πιο γνωστές είναι οι μάρκες Κριμάν και Λιμού.
2. Η Ιταλία είναι διάσημη για τις μάρκες Άστι, Προσέκο, Λαμπρούσκο, Φραντσακόρτα, Φραγκολίνο, Ολτρεπό Παβέζε. Διακρίνεται από την ποιότητα, την ύπαρξη ή την απουσία ξένων πρόσθετων. Μερικά είδη είναι τόσο επιτυχημένα που εξάγονται.
3. Η Ισπανία απένειμε στο αφρώδες ποτό την ονομασία Cava. Από τις ποικιλίες, γνωστές είναι οι Μαρτίνι Άστι, Μοντόρο, Τσινζάνο, Μπόσκο, Εμίλιο-Ρομάνια.
4. Η Γερμανία έκανε επίσης σημαντική συμβολή, δημιουργώντας μια πρωτότυπη σειρά. Σε αυτήν, η πιο διάσημη έγινε η μάρκα Sekt, η οποία έχει 4 ποικιλίες ανάλογα με το επίπεδο γλυκύτητας. Διαφέρει από τα αντίστοιχα άλλων χωρών, έχοντας χαμηλότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ, που δεν ξεπερνά το 6%.
5. Στη Ρωσία, η πιο διάσημη έγινε η σειρά Αμπράου Ντούρσο. Εκτός από αυτήν, οι καταναλωτές γνωρίζουν καλά τη Σοβιετική Σαμπάνια, τη Ρωσική Σαμπάνια, τον Κόμη Γκολίτσιν, το Ταμάνσκοε, τη Ζολοτάγια Μπάλκα, το Νόβι Σβετ, την Ουσάντμπα Πέτροβσκιχ και τη Φαναγκόρια.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Το ποτό παράγεται από χυμό σταφυλιών με εφαρμογή ειδικής τεχνολογίας. Δεν περιέχει ξένα πρόσθετα, εκτός από κάποια ποσότητα ζάχαρης σύμφωνα με τη συνταγή. Η θερμιδική αξία επίσης εξαρτάται από το είδος του αφρώδους οίνου και κυμαίνεται από 55 στο μπρουτ έως 58 kcal στις γλυκές ποικιλίες.

Σε ένα τυπικό μπουκάλι ημίγλυκου αφρώδους οίνου όγκου 0,75 λίτρων περιέχονται περίπου 660 kcal. Σε όσους ακολουθούν διαιτητικές αρχές, πρέπει να λάβουν υπόψη ότι αυτές οι μαγικές φυσαλίδες επιταχύνουν την απορρόφηση υδατανθράκων αρκετές φορές.

Κανόνες σερβιρίσματος του ποτού

Το κρασί δεν χάνει τη γεύση του, ακόμα κι αν πίνεται από πλαστικά ποτήρια πάνω στο καπό αυτοκινήτου. Παρόλα αυτά, η ατμόσφαιρα έχει σημασία αν πρόκειται για επίσημη δεξίωση ή επίσημη συνάντηση όπου προβλέπεται μπουφές. Μια οικογενειακή γιορτή επίσης ωφελείται από τη σωστή διακόσμηση του τραπεζιού και το σωστό σερβίρισμα του ποτού.

Από ποια ποτήρια πίνουν σαμπάνια

Το αφρώδες κρασί εκτιμάται όχι μόνο για τη γεύση και το άρωμα, αλλά και για την αισθητική απόλαυση από τις κομψές πορείες φυσαλίδων που τρέχουν προς την επιφάνεια, από τις εκπληκτικές αντανακλάσεις φωτός που διαθλώνται στο κρυστάλλινο υγρό.

Για να διασφαλιστεί αυτή η πτυχή, επιλέγονται επιμήκη ποτήρια σε λεπτό μακρύ πόδι. Το σχήμα του κυπέλλου μπορεί να είναι ίσιο, σε σχήμα τουλίπας, ελαφρώς στενό στην άκρη. Το σημαντικό είναι τα τοιχώματα να είναι απολύτως διαφανή και να κρατούν τη θερμοκρασία του ποτού περισσότερο, το οποίο σερβίρεται παγωμένο στους +9 βαθμούς.

Εορταστική εθιμοτυπία

Όπως στην κλασική χρωματική αρμονία, όπου κανόνας θεωρούνται μόνο 3 αποχρώσεις, στο τραπέζι δεν τοποθετούνται περισσότερα από τρία είδη σαμπάνιας. Επιπλέον, είναι επιθυμητό να τηρείται η ενότητα μάρκας ή χώρας παραγωγής.

Τα μπουκάλια τοποθετούνται σε κουβάδες με λεπτά θρυμματισμένο πάγο. Εάν το επιτρέπει η επιφάνεια του τραπεζιού, τοποθετούνται σε ίσες αποστάσεις από τις άκρες. Εάν όλη η επιφάνεια είναι κατειλημμένη από πιάτα, μπορούν να τοποθετηθούν σε ένα βοηθητικό τραπεζάκι με φρούτα ή γλυκά, χωρίς να το πλησιάζουν πολύ κοντά στο κυρίως.

Δεν συνηθίζεται να παίρνει ο άντρας το ποτήρι πριν από την κυρία, ούτε να της το σερβίρει από το δίσκο. Η επιλογή ανήκει σε εκείνη, εκτός από περιπτώσεις μπουφέ, όπου το ποτό έχει φερθεί κατόπιν δικής της παράκλησης.

Σύμφωνα με την εθιμοτυπία, το ποτήρι κρατιέται στο αριστερό χέρι, αφήνοντας το δεξί για χειρονομίες και δοκιμή ορεκτικών. Εάν η σαμπάνια σερβιριστεί ως απεριτίφ, δεν συνηθίζεται να τη μεταφέρουν στο τραπέζι του δείπνου, όπου θα εκτίθενται τα δικά τους ποτά.

Το άνοιγμα του μπουκαλιού πρέπει να γίνεται προσεκτικά, χωρίς κρότους και εκτίναξη αφρού. Τα εξωτερικά εφέ είναι καλά για ταινίες, αλλά για τη δοκιμή του ποτού είναι καλύτερο να διατηρηθεί όλο το περιεχόμενο στο μπουκάλι, χωρίς να χυθεί στο πάτωμα ή στους παρευρισκόμενους.

Τι να πίνετε και τι να τρώτε μαζί με τη σαμπάνια

Τα περισσότερα στερεότυπα εκπλήσσουν τους αληθινούς γνώστες του αφρώδους οίνου. Το παραδοσιακό σετ που αποτελείται από σαμπάνια και σοκολατάκια ή μια μεγάλη σοκολάτα είναι ο χειρότερος συνδυασμός από άποψη συμβατότητας τροφίμων.

Για κάθε είδος υπάρχει ένα κατάλληλο σετ ορεκτικών ή επιδορπίων που αναδεικνύει το λεπτό μπουκέτο, δεν έρχεται σε γευστική αντίθεση και συμπληρώνει άριστα την εμπειρία από το ποτό.

Γλυκά

Η περιεκτικότητα σε ζάχαρη είναι τέτοια που αυτά τα είδη θυμίζουν περισσότερο λικέρ. Γι' αυτά ετοιμάζονται ουδέτερα σε γεύση πιάτα. Δεν αξίζει να τα συμπληρώνετε με γλυκά ή ζαχαροπλαστεία. Στο στόμα μένει μια γλυκερή γεύση που αφαιρεί την επιθυμία για συνέχιση της δοκιμής. Σε τέτοια είδη συνήθως σερβίρονται:

• διαφανείς φέτες σκληρού τυριού·
• μη γλυκά επιδόρπια, μους·
• Ξηροί καρποί;
• φρουτοσαλάτες·
• παγωτό κρέμας χωρίς πρόσθετα·
• γλυκά χωρίς υπερβολική κρέμα.

Για να μην εξασθενίσει η γεύση του αφρώδους οίνου, στο τραπέζι δεν πρέπει να υπάρχει καφές, μαύρη σοκολάτα και εσπεριδοειδή.

Ημίγλυκο λευκό

Αυτό έχει τη μεγαλύτερη ζήτηση και σερβίρεται σε 7–8 περιπτώσεις στις 10. Για μακρά γεύματα, ως ορεκτικό σερβίρεται κρέας πουλερικών, κουνουπίδι, κυνήγι, τυρί κρέμα, μπισκότα, φρούτα και ξηροί καρποί. Η πιο αριστοκρατική επιλογή θεωρείται η φράουλα με κρέμα ή λεπτοτριμμένο μείγμα ξηρών καρπών, φουά γκρα, καναπεδάκια με ανανά και σκληρό τυρί. Μπορεί να σερβιριστεί παγωτό με λίγη προσθήκη σιροπιού καραμέλας ή φρούτων.

Αποκλείονται εντελώς τα πικάντικα, μαριναρισμένα και καπνιστά πιάτα, η αφθονία μπαχαρικών και τα εσπεριδοειδή.

Γλυκό και ημίγλυκο ροζέ

Η γεύση του θεωρείται η πιο εκλεπτυσμένη και λεπτή. Για να μην χαλάσετε την απόλαυση, στο τραπέζι πρέπει να ετοιμάσετε τρυφερό κρέας. Κατάλληλα είναι αστακοί, γαρίδες, τρούφες, ελάφι, σολομός. Κατά την προετοιμασία των πιάτων χρησιμοποιείται ελάχιστη ποσότητα αλατιού, τα μπαχαρικά επιτρέπονται μόνο με τη μορφή μαύρου πιπεριού σε πολύ περιορισμένη ποσότητα. Ως ορεκτικό ταιριάζει επίσης κοτόπουλο, γαλοπούλα, πάπια. Μια μικρή ξινίλα στη γεύση συνδυάζεται υπέροχα με αυτά τα πιάτα.

Ημίξηρο

Εδώ υπάρχει πολύ περισσότερος χώρος για γαστρονομικές απολαύσεις. Το αφρώδες κρασί έχει μια καλά εκφρασμένη πλούσια γεύση, η οποία συμπληρώνεται υπέροχα από λευκό κρέας, τυριά, χαβιάρι, κράκερς, ταρταλέτες με θαλασσινά και μικρές μερίδες ελαφρών σαλατών. Η πίτσα, οι φρουτοσαλάτες και οι ξηροί καρποί θα αποτελέσουν επίσης άξια συνοδεία στη γευσιγνωσία σαμπάνιας.

Brut

Η στυφή βαθιά γεύση του απεριτίφ απαιτεί κρέας, πιάτα με πουλερικά ή λιπαρά ψάρια, χαβιάρι, κυνήγι. Τα θαλασσινά, το κυνήγι, τα τυριά, το ζαμπόν, το καπνιστό λουκάνικο και το σούσι θα αποτελέσουν οργανική συμπλήρωση στο Brut. Είναι απαράδεκτες οποιεσδήποτε προσθήκες ξιδιού ή λεμονιού, τα εσπεριδοειδή, τα ξινά φρούτα, τα οποία ουσιαστικά εξουδετερώνουν τη γεύση του ποτού και του δίνουν μια πολύ δυσάρεστη επίγευση όταν υπάρχει υπερβολή οξύτητας.

Μπορείτε να πιείτε ληγμένη σαμπάνια;

Το αυθεντικό παλαιωμένο ποτό έχει πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής. Μπορεί να αποθηκευτεί υπό κατάλληλες συνθήκες έως και 25 χρόνια χωρίς απώλεια ποιότητας και γευστικών αποχρώσεων. Για εκείνα τα είδη που διατίθενται στα καταστήματα, στην ετικέτα αναγράφεται ακριβώς η ημερομηνία λήξης, η οποία είναι από 6 έως 12 μήνες. Η διάρκεια αποθήκευσης δεν αναγράφεται, καθώς σε κλειστή κατάσταση το ποτό δεν χαλάει για αρκετά χρόνια. Οι παραγωγοί απλώς προστατεύονται από παρεξηγήσεις και δυσάρεστες καταστάσεις, αναφέροντας ελάχιστες περιόδους. Επομένως, μπορεί να θεωρηθεί ληγμένο το αφρώδες κρασί που έχει ξεπεράσει το όριο των 8–10 ετών για τα συνηθισμένα είδη και των 30–50 για τις συλλεκτικές φιάλες.

Πρέπει να ληφθεί υπόψη: Ο κανόνας για τον προσδιορισμό της λήξης της σαμπάνιας είναι ο ίδιος – αν δεν άλλαξαν το χρώμα, το άρωμα και η γεύση, τότε μπορείτε να την πιείτε χωρίς κίνδυνο για την υγεία.

Μπορείτε να πιείτε σαμπάνια κατά την εγκυμοσύνη;

Στις γυναίκες σε «ενδιαφέρουσα θέση» οι γιατροί συμβουλεύουν να αποκλείσουν εντελώς το αλκοόλ, και εδώ η απαγόρευση συγκρούεται με ένα ισχυρό «θέλω». Σε μια έγκυο γυναίκα είναι πιο εύκολο να δώσει κανείς αυτό που χρειάζεται, διαφορετικά μπορεί να προκύψει ένα ευρύ φάσμα δυσάρεστων καταστάσεων – από κακή διάθεση έως πλήρη υστερία. Το θέμα είναι η ορμονική αναταραχή που μαίνεται στο σώμα της κατά τη διάρκεια της κύησης. Και η βλάβη από αυτό θα είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι από ένα ποτήρι αφρώδους κρασιού. Επομένως, είναι καλύτερα απλώς να προτείνετε λίγο παγωμένο κρασί σε ένα όμορφο ποτήρι, και αν το χρειάζεται ή όχι, θα αποφασίσει η ίδια.

Κοκτέιλ με σαμπάνια: συνταγές

Το αφρώδες κρασί συνδυάζεται υπέροχα με ορισμένα είδη δυνατών αλκοολούχων ποτών. Τα πιο γνωστά ποτά θεωρούνται:

1. Kir Royale, στη σύνθεση του οποίου, εκτός από το βασικό συστατικό, υπάρχουν λικέρ βατόμουρου και κερασιού.
2. Βόρειο Σέλας, όπου τη δύναμη δίνει η βότκα, και μια πικάντικη νότα – ο χυμός λεμονιού.
3. Το Mimosa αποτελείται από αφρώδες κρασί και χυμό πορτοκαλιού με προσθήκη λικέρ εσπεριδοειδών.
4. Το Rossini ενσαρκώνει τον αριστοκρατισμό και την εκλέπτυνση, ενώνοντας σε ένα ποτήρι φράουλες και σαμπάνια.
5. Το Tintoretto είναι διάσημο για το πλούσιο χρώμα του, το οποίο του δίνει ο χυμός ροδιού, σε συνδυασμό με σιρόπι ζάχαρης.
6. Το Χρυσό Βελούδο είναι νόστιμο και ύπουλο, πίσω από την εντυπωσιακή εμφάνιση κρύβεται η εντυπωσιακή περιεκτικότητα της μπύρας, σε συνδυασμό με την πλούσια γεύση ανανά.
7. Η Μπιριουζά είναι δημοφιλής λόγω της ασυνήθιστης απόχρωσης και του συνδυασμού στη γεύση φρεσκάδας και φρουτωδών νότων όταν η βάση συνδυάζεται με λικέρ Σαρτρέζ, βότκα και χυμό λεμονιού.

Πώς να φτιάξετε σαμπάνια στο σπίτι

Αν η σοδειά σταφυλιών πέτυχε, το καλοκαίρι ήταν μετρίως ζεστό και οι ασθένειες δεν άγγιξαν τα κλήματα, τότε υπάρχει πιθανότητα να αποκτήσετε σπιτικό αφρώδες κρασί. Ως βάση θα χρησιμεύσει ένα συνηθισμένο ελαφρύ κρασί, κατά προτίμηση από την ποικιλία Σαρντονέ, αλλά αν το επιθυμείτε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ακόμη και φρουτοποτό από σταφίδα, φραγκοστάφυλο ή σμέουρα.

Σημαντικό: θα χρειαστεί να παραμονεύσετε τη στιγμή που το κρασί έχει σχεδόν τελειώσει τη ζύμωση, αλλά δεν έχει σταματήσει ακόμα εντελώς να αφρίζει.

Το εμφιαλώνετε σε μπουκάλια σαμπάνιας και τα κλείνετε με φυσικούς φελλούς. Θα ήταν καλό αν από την προηγούμενη γιορτή είχε διατηρηθεί ένα δικτυωτό μιούζλε, που δίνει επιπλέον αντοχή στο κλείσιμο.

Μετά από αυτό τοποθετείτε προσεκτικά τα μπουκάλια στο κελάρι σε κεκλιμένη θέση. Το υγρό πρέπει οπωσδήποτε να ακουμπά τον φελλό, αλλιώς θα στεγνώσει και θα πετάξει υπό την πίεση του αερίου. Ο χρόνος παλαίωσης είναι 2–3 μήνες. Περίπου 20–25 ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία γευσιγνωσίας, το μπουκάλι τοποθετείται κάθετα, ώστε το ίζημα να μετακινηθεί ομαλά στον πυθμένα. Θα πρέπει να το ανοίγετε και να το σερβίρετε προσεκτικά, ώστε το κρασί να διατηρήσει τη διαύγειά του.

Οφέλη και βλάβες της σαμπάνιας

Το αλκοόλ αρχικά δημιουργήθηκε ως φαρμακευτικό μέσο. Σταδιακά απέκτησε εντελώς διαφορετικό σκοπό, γινόμενο απαραίτητο χαρακτηριστικό θορυβωδών γιορτών ή φιλικών συγκεντρώσεων. Ορισμένες χρήσιμες ιδιότητες διατηρήθηκαν σε αυτό. Αν δεν υπερβαίνετε τα λογικά όρια, η σαμπάνια μπορεί να:

• να ανακουφίσει τη συναισθηματική ένταση·
• να λειτουργήσει ως ένα καλό αντιοξειδωτικό·
• να ενεργοποιήσει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος·
• να βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος·
• να τονώσει τις διαδικασίες αναγέννησης.

Ένα ποτήρι αφρώδους κρασιού την ημέρα ενεργοποιεί ένα πρόγραμμα αναζωογόνησης και διατηρεί τις μεταβολικές διαδικασίες στο σωστό επίπεδο, αλλά μόνο αν πρόκειται για συλλεκτικές υψηλής ποιότητας ποικιλίες. Δυστυχώς, δεν είναι προσιτές σε κάθε πλούσιο σε τέτοια ποσότητα, οπότε είναι καλύτερα να μην παρασύρεστε με το αφρώδες και να το αφήνετε για εορταστικές περιστάσεις.

Η κατανάλωση αυτού του προϊόντος αντενδείκνυται σε παθήσεις του γαστρεντερικού με αυξημένη οξύτητα, έλκος, νεφρική ανεπάρκεια, κατά τη διάρκεια του θηλασμού, σε περίπτωση ατομικής δυσανεξίας στο χυμό σταφυλιού.

Πώς να ανοίξετε σαμπάνια αν σπάσει ο φελλός

Δεν πάντα η προγραμματισμένη ενέργεια ακολουθεί το σχεδιασμένο σενάριο, και συχνά η εορταστική στιγμή του ανοίγματος ενός αφρώδους κρασιού μπορεί να επισκιαστεί από τις ιδιοτροπίες του φελλού. Όταν δεν θέλει να βγει από το μπουκάλι – αυτό είναι ακόμα η μισή δυσκολία. Αν σπάσει, τότε θα χρειαστεί να δείξετε εφευρετικότητα για να φτάσετε στο πολυπόθητο ποτό. Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι.

1. Το τιρμπουσόν θα βοηθήσει να αφαιρέσετε το σφηνωμένο κομμάτι, αν ο φελλός είναι καλής ποιότητας και δεν θρυμματίζεται κατά το βίδωμα.
2. Αν δεν υπάρχει τιρμπουσόν, χρησιμοποιείτε μια βίδα και μια πένσα.
3. Ένα ανθεκτικό αλλά λεπτό μαχαίρι, μπηγμένο με δύναμη υπό γωνία 45% στον φελλό, ανοίγει την πρόσβαση στον αέρα, και αυτός πετάει μόνος του υπό την πίεση του αερίου.

Όταν το φελλό κλείνει πεισματικά τον λαιμό και δεν υποχωρεί σε εξωτερικές επιρροές, το μόνο που απομένει είναι να ζεστάνετε το μπουκάλι και να το τινάξετε με δύναμη. Θα πρέπει να προετοιμαστείτε ψυχικά ότι το μεγαλύτερο μέρος του ποτού θα καταλήξει στο πάτωμα και στα ρούχα του επιδέξιου ατόμου.

Σε προχωρημένες περιπτώσεις, όταν ο φελλός δεν βγαίνει και πρέπει να φτάσετε στο αφρώδες κρασί, χτυπάτε δυνατά τον λαιμό με ένα βαρύ κοφτερό μαχαίρι. Η μέθοδος είναι γνωστή ως ουσσάρικη, ενώ στο πρωτότυπο χρειάζεται ένα σπαθί ή ένα κοζάκικο σπαθί. Με ένα καλά υπολογισμένο χτύπημα στη ραφή του λαιμού, αν χτυπήσετε μακριά από εσάς και υπό γωνία 45 μοιρών, το παχύ τμήμα πετάει μαζί με το φελλό, χωρίς να αφήνει θραύσματα.

Κάθε αντισυμβατικός τρόπος ανοίγματος αφρώδους κρασιού εγκυμονεί έναν ορισμένο βαθμό κινδύνου, οπότε είναι καλύτερα να βγείτε από το τραπέζι στο διάδρομο ή στην κουζίνα και να αλλάξετε τα γιορτινά ρούχα με παλιά, τα οποία δεν θα λυπηθείτε να τα βάλετε αργότερα στο πλύσιμο, συνεχίζοντας τη γιορτή ξανά με την επίσημη ενδυμασία, αλλά πλέον με σαμπάνια.

Φωτογραφία σαμπάνιας