Πώς να πίνετε σωστά τη γκράπα

Η γκράπα είναι ένα αλκοολούχο ποτό από σταφύλι με περιεκτικότητα από 36 έως 55 βαθμούς, το οποίο ταξινομείται ως μπράντι. Ως προς την προέλευση της ονομασίας υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη υποθέτει ότι προέρχεται από τη λέξη «graspa», που στην ιταλική περιοχή Βένετο σημαίνει «αμπελόκλημα». Η δεύτερη ισχυρίζεται ότι η γκράπα πήρε το όνομά της από την επαρχία Μπάσσανο ντελ Γκράπα. Αλλά καμία από τις δύο δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.

Τι είναι η γκράπα

Η γκράπα είναι ένα αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται από στέμφυλα σταφυλιού, τα οποία απομένουν μετά την εκχύμωση του χυμού για το κρασί. Παρά την, ας το πούμε, μη αριστοκρατική προέλευσή της, κατάφερε να κατακτήσει τον κόσμο χάρη στην πρωτότυπη, έντονη γεύση της.

Σύμφωνα με τον υπάρχοντα μύθο, ένας Ρωμαίος λεγεωνάριος ήδη από τον πρώτο αιώνα μ.Χ., επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη του από την Αίγυπτο, έκλεψε μια αποστακτική συσκευή, η οποία έγινε η προγονική της γκράπας. Αυτός ο λεγεωνάριος πήρε το πρώτο απόσταγμα από στέμφυλα σταφυλιού.

Αλλά η πραγματική επανάσταση στην ιστορία του ποτού ήταν το πρώτο οινοπνευματοποιείο Ναρντίνι, που εμφανίστηκε το 1779 στην κωμόπολη Μπάσσανο ντελ Γκράπα. Στην παραγωγή εφαρμόστηκε η μέθοδος απόσταξης με ατμό, η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Επομένως, η γκράπα λαμβάνεται με απόσταξη των στέμφυλων σταφυλιού. Αν και την κατατάσσουν στην κατηγορία του μπράντι, δεν μπορεί να θεωρηθεί 100% ως τέτοιο. Για την παραγωγή του μπράντι χρησιμοποιείται γλεύκος σταφυλιού, ενώ η γκράπα φτιάχνεται από στέμφυλα ή πολτό.

Για να παραχθεί ποιοτική γκράπα, πρέπει να χρησιμοποιηθούν ποιοτικές πρώτες ύλες. Συνήθως, γι' αυτό χρησιμοποιείται ο πολτός μετά την παρασκευή κόκκινου κρασιού. Τα στέμφυλα περνούν από διαδικασία ζύμωσης στο γλεύκος, με αποτέλεσμα να περιέχουν αλκοόλ και μικρή ποσότητα ζάχαρης, επομένως δεν απαιτείται πρόσθετη προετοιμασία.

Είναι επίσης δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τα υπολείμματα από λευκό και ροζέ κρασί. Τα στέμφυλα από λευκό κρασί δεν συμμετέχουν στη ζύμωση, επομένως περιέχουν πολλή ζάχαρη και καθόλου αλκοόλ, ενώ ο πολτός από ροζέ συμμετέχει, αλλά για λίγο. Αυτό δεν είναι αρκετό για να χρησιμοποιηθούν αμέσως για την παραγωγή γκράπας, επομένως και τα δύο αυτά είδη στέμφυλων, πριν τεθούν σε χρήση, υποβάλλονται σε ζύμωση. Για να παραχθεί γκράπα υψηλότατης ποιότητας, αφαιρούνται τα κουκούτσια από τον πολτό.

Για περισσότερο από μισό αιώνα, οι παραγωγοί της Ιταλίας χρησιμοποιούν αυτοματοποιημένες μεθόδους απόσταξης. Στις σύγχρονες εγκαταστάσεις υπάρχουν αποστακτήρες – συσκευές από 3 συνδεδεμένες μεταξύ τους μονάδες σε σχήμα κώνου. Η απόσταξη σε αυτά γίνεται συνεχώς. Ωστόσο, μια σειρά παραγωγών πιστεύει ότι το ποτό που παράγεται με διακοπτόμενο ή περιοδικό κύκλο έχει καλύτερη ποιότητα, και συνεχίζει να χρησιμοποιεί πατροπαράδοτες μεθόδους.

Το προϊόν που εξέρχεται από τον αποστακτήρα έχει περιεκτικότητα 68–85 βαθμών. Στους συνηθισμένους για τη γκράπα 36–55 βαθμούς, το φέρνουν με τη βοήθεια απεσταγμένου ή απιονισμένου νερού.

Το επόμενο στάδιο παρασκευής είναι η παλαίωση, μετά την οποία το προϊόν φιλτράρεται, καθαρίζοντας από τις προσμίξεις ελαίων. Το αποτέλεσμα είναι ένα διαυγές και καθαρό ποτό, ουσιαστικά πρόκειται ήδη για νεαρή γκράπα. Στη συνέχεια εμφιαλώνεται ή αποστέλλεται για ωρίμανση, για την οποία χρησιμοποιούνται μεγάλα ξύλινα βαρέλια χωρητικότητας 225 λίτρων.

Το από ποιο ξύλο είναι κατασκευασμένα τα βαρέλια καθορίζει τελικά την ποιότητα της γκράπας. Συνήθως το ποτό ωριμάζει σε δοχεία από δρυ, μελιά, ακακία και κερασιά. Η πιο ανοιχτόχρωμη γκράπα προέρχεται από βαρέλια κερασιάς, ενώ ένα ποτό κεχριμπαρένιου χρώματος από δρυ. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε τανίνες, η γκράπα από δρύινα βαρέλια έχει επίσης μια ξεχωριστή αξέχαστη γεύση. Οι ειδικοί γνώστες σημειώνουν ότι ακόμα και η ποικιλία δρυός επηρεάζει τη γεύση, το χρώμα και το άρωμα. Το χρονικό διάστημα που το ποτό παραμένει στο βαρέλι καθορίζει τον τύπο του τελικού προϊόντος.

Είδη

Ανάλογα με την ηλικία, τη φύση της πρώτης ύλης και την ποικιλία σταφυλιού ή πρόσθετων συστατικών που δίνουν στο ποτό ένα ιδιαίτερο άρωμα, η γκράπα ταξινομείται σε διάφορους τύπους.

Κατά ηλικία:

1. Giovane (τζοβάνε) – νεαρή, μη παλαιωμένη γκράπα. Το δεύτερο όνομά της, bianca (μπιάνκα), που σημαίνει «λευκή», το έλαβε λόγω της έλλειψης χρώματος. Αυτό το ποτό είναι πολύ αρωματικό, αν και στη γεύση είναι λίγο τραχύ.
2. Grappa affinata in legno (αφινάτα ιν λένιο) – ποτό που έχει παλαιωθεί τουλάχιστον έξι μήνες σε ξύλινα βαρέλια. Πιο απαλή από τη γκράπα Giovane, με μια ελαφριά απόχρωση χρυσού χρώματος.
3. Invecchia (ινβεκκιάτα) – αυτή η γκράπα παραμένει στο βαρέλι για τουλάχιστον ένα έτος.
4. Stravecchia (στραβέκκια), ή Riserva (ριζέρβα) – για να λάβει κανείς μια τέτοια γκράπα, πρέπει να παλαιωθεί σε βαρέλι τουλάχιστον ενάμισι χρόνο. Είναι το παλαιότερο ποτό, με έντονη, πλούσια γεύση με νότες ξύλου και πλούσιο άρωμα. Λόγω της μεγάλης διάρκειας παραμονής στο βαρέλι, αυτή η γκράπα αποκτά χρυσό χρώμα.

Κατά τη φύση της πρώτης ύλης:

1. Monovitigno (ολιβιτίνιο) – γκράπα παρασκευασμένη από στέμφυλα, η σύσταση των οποίων περιείχε πάνω από 85% μίας ποικιλίας, και το όνομά της αναγράφεται πάντα στην ετικέτα – για παράδειγμα, Πίνο Γκρι, Σαρντονέ, Τοκολάτο, Νεμπιόλο, Μοσχάτο, Τερόλντεγκο, Καμπερνέ, Σοβινιόν κ.λπ.
2. Polivitigno (πολιβιτίνιο) – στην πρώτη ύλη αυτής της γκράπας περιέχονται σταφύλια διαφορετικών ποικιλιών, που συνήθως διαφέρουν ως προς τον χρόνο ωρίμανσης και συγκομιδής, καθώς και ως προς τη μέθοδο οινοποίησης.

Κατά γεύση:

1. Aromatica (αρωματικά) – αυτή η γκράπα δεν ονομάζεται άδικα αρωματική, αφού για την παραγωγή της χρησιμοποιήθηκαν πρώτες ύλες από σταφύλια Μουσκάτο ή Προσέκο, που θεωρούνται τα πιο αρωματικά.
2. Aromatizzata (αρωματιζάτα) – αρωματισμένη γκράπα. Πήρε αυτή την ονομασία επειδή εμποτίζεται σε φυσικά αρώματα – μούρα (φράουλες ή μαύρη σταφίδα), ξηρούς καρπούς (αμύγδαλο), φρούτα, μπαχαρικά (κανέλα), βότανα.

Συνήθως στην ετικέτα αναγράφεται η περιοχή από την οποία προέρχεται η γκράπα. Θεωρείται ότι τα καλύτερα ποτά παρασκευάζονται στο Φριούλι και στη Βενετία, ενώ καλά θεωρούνται αυτά που προέρχονται από το Πιεμόντε, το Τρεντίνο και την Τοσκάνη.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Η γκράπα, όπως και κάθε άλλο αλκοολούχο ποτό, δεν ανήκει στα χαμηλών θερμίδων τρόφιμα, μάλλον το αντίθετο. Όπως όλα τα οινοπνευματώδη, είναι αρκετά θερμιδογόνα: σε 100 ml περιέχει 224 kcal. Επιπλέον, απορροφάται πολύ καλά, καθώς αποτελείται κυρίως από αιθυλική αλκοόλη, η οποία αρχίζει να απορροφάται στο αίμα ήδη από το στόμα. Ωστόσο, δεν προσφέρει ιδιαίτερη θρεπτική αξία στον οργανισμό, αφού από τα θρεπτικά συστατικά η γκράπα περιέχει μόνο υδατάνθρακες: 2 g σε ένα ποτήρι των 100 γραμμαρίων. Έτσι, για άτομα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα απώλειας βάρους, η γκράπα μάλλον δεν είναι κατάλληλη.

Πώς να πίνετε σωστά τη γκράπα

Στην κατανάλωση γκράπας πρέπει να διακρίνουμε ξεκάθαρα τον σκοπό: άλλο πράγμα είναι η γευσιγνωσία, άλλο ένα ζεστό βράδυ με παρέα φίλων.

Η γευσιγνωσία είναι μια λεπτή διαδικασία. Απαιτεί την τήρηση ορισμένων προϋποθέσεων. Συγκεκριμένα, οι επαγγελματίες συνιστούν να γευσιγνωστεί το ποτό σε ένα φωτεινό δωμάτιο, όπου δεν εισχωρούν ξένες φωνές – ώστε τίποτα να μην εμποδίζει τη συγκέντρωση στο περιεχόμενο του ποτηριού. Την ημέρα της γευσιγνωσίας είναι καλύτερο να μην καπνίζετε, να μην χρησιμοποιείτε άρωμα, να μην τρώτε τίποτα καυτερό, αλμυρό, μπαχαρένιο ή ξινό και να μην πίνετε ανθρακούχα ποτά και τσάι από βότανα.

Η γευσιγνωσία πρέπει να ξεκινά με το νεότερο ποτό, στη συνέχεια να γευσιγνωστεί το αρωματικό και να ολοκληρώνεται με το παλαιωμένο. Η καλύτερη θερμοκρασία για τη γκράπα είναι από 9 έως 13 βαθμούς, για την παλαιωμένη 17 βαθμοί. Το σωστό ποτήρι θεωρείται αυτό από κρύσταλλο ή από ηχηρό γυαλί με σχήμα τουλίπας, ύψους 10 έως 15 εκ. Έχει στενό λαιμό με ανοιχτό πάνω μέρος, με αποτέλεσμα το άρωμα να απελευθερώνεται σταδιακά. Αλλά δεν απαγορεύεται η χρήση και ποτηριών για κονιάκ.

Γενικά, η γκράπα είναι ένα τυπικό χωνευτικό, δηλαδή ένα ποτό που σερβίρεται μετά το φαγητό. Πίνεται σε μικρές ποσότητες, σε μικρές δόσεις βοηθά την πέψη. Δεν συνιστάται η αραίωση της γκράπας, εκτός αν χρησιμοποιείται για την παρασκευή κοκτέιλ.

Αν ακολουθήσετε όλους τους κανόνες, με τη γκράπα μπορείτε να σερβίρετε το τραπέζι με βάζα φρούτων, ιδιαίτερα με πορτοκάλια, πιάτα με τυρί, φιστίκια, ελιές, θαλασσινά, καναπεδάκια με τυρί και σταφύλια ή με ζαμπόν, σάλτσα και ψωμί. Δεν είναι κακό να σερβίρετε πικρή σοκολάτα, καφέ, παγωτό, ακόμα και μικρά γλυκά. Έτσι ακριβώς σερβίρεται η γκράπα σε εστιατόρια, μπαρ και σε κοσμικές δεξιώσεις στην Ιταλία.

Αλλά οι ίδιοι Ιταλοί στα τραπέζια που γίνονται σε στενό φιλικό κύκλο, την καταναλώνουν όπως οι Ρώσοι τη βότκα – με ένα καλό, χορταστικό μεζέ. Πολλοί θεωρούν ότι τα ραβιόλι – δηλαδή σχεδόν ρωσικά πελμένι – είναι ό,τι πρέπει για αυτό το δυνατό ποτό. Αν μαζευτείτε με φίλους για να φάτε σασλίκ – υπέροχα! Μπορείτε να προσθέσετε γκράπα στη μαρινάδα και στη συνέχεια να συνοδεύσετε το ποτηράκι της γκράπας με κρέας ψημένο στη φωτιά. Παρεμπιπτόντως, το αρνί ταιριάζει υπέροχα με την γκράπα, όπως επίσης και διάφορα αλλαντικά.

Οι λάτρεις των διαφόρων ζυμαρικών μπορούν επίσης να συνοδεύουν το αλκοολούχο ποτό με το αγαπημένο τους πιάτο απόλυτα ήρεμα.

Οι Ιταλοί επινόησαν και μια εκδοχή χρήσης της γκράπας ως επιδόρπιο. Γι' αυτό, βυθίζουν φρούτα σε αυτήν, τα οποία στη συνέχεια περιχύνουν με σιρόπι. Σερβίρουν αυτό το πιάτο το βράδυ, μετά το δείπνο. Στον πάτο κάθε ποτηριού με φαρδύ πάτο τοποθετούν φρούτα σε σιρόπι και τα περιχύνουν με γκράπα. Στο τέλος, τρώνε τα υπόλοιπα αρωματικά φρούτα.

Κοκτέιλ με γκράπα: συνταγές

Ιταλική σύζυγος

Ανακατέψτε με τη βοήθεια σέικερ 10 ml φρεσκοστυμμένου χυμού λεμονιού, 40 ml γκράπας, 5 ml λικέρ Blue Curacao. Ρίξτε το κοκτέιλ σε ένα ποτήρι. Το χρώμα του έτοιμου ποτού είναι θεϊκό – απαλό γαλάζιο.

Τριφύλλι

Ανακατέψτε σε σέικερ 30 ml γκράπας, 20 ml φρεσκοστυμμένου χυμού λεμονιού, ασπράδι αυγού και 10 ml λικέρ φράουλας (μπορείτε να το αντικαταστήσετε με την ίδια ποσότητα σιροπιού φράουλας). Μεταγγίστε το μείγμα σε ένα ποτήρι γεμάτο με θρυμματισμένο πάγο. Διακοσμήστε με ένα μούρο φράουλας.

Γκράπα Μανχάταν

Αυτή είναι μία από τις εκδοχές του ευρέως γνωστού κλασικού «Μανχάταν», αλλά αντί για μπέρμπον εδώ χρησιμοποιείται γκράπα. Η γεύση της γκράπας γίνεται αρκετά αισθητή, του βερμούτ όχι πολύ, αλλά δεν αξίζει να ρίξετε περισσότερο, γιατί εύκολα μπορεί να το παρακάνετε. Το βάμμα αγκόστουρα μπορείτε να το ρίξετε λίγο παραπάνω, αλλά όχι πολύ. Οι δημιουργοί της συνταγής ισχυρίζονται ότι αυτό το κοκτέιλ προορίζεται για εκείνους που είναι δυνατοί στο πνεύμα.

Ανακατέψτε σε σέικερ μαζί με πάγο 50 ml γκράπας, 25 ml κόκκινου βερμούτ, 1–2 dash (ή απλά μια δόση από το δοσομετρητή) βάμματος αγκόστουρα. Μεταγγίστε σε ποτήρι μαρτίνι. Διακοσμήστε αυτό το κοκτέιλ με ένα κερασάκι.

Γκράπατο

Το αμαρέτο που χρησιμοποιείται εδώ κάνει το κοκτέιλ σημαντικά πιο γλυκό, η αντίθεση με την έντονη γεύση της γκράπας είναι αρκετά ασυνήθιστη.

Ανακατέψτε σε σέικερ με πάγο 50 ml γκράπας και 15 ml αμαρέτο. Ρίξτε σε ένα ποτήρι, διακοσμήστε με ένα κερασάκι.

Βενετσιάνικο ηλιοβασίλεμα

Η γεύση αυτού του κοκτέιλ είναι δροσιστική, αλλά η ένταση της γκράπας γίνεται αρκετά αισθητή. Και το Campari προσθέτει μια ελαφριά ευχάριστη πικράδα.

Ανακατέψτε σε σέικερ 50 ml γκράπας και 150 ml χυμού πορτοκαλιού, ρίξτε σε ένα ποτήρι γεμάτο με θρυμματισμένο πάγο, προσθέστε Campari.

Κλασική του είδους

Ένα εντελώς απλό κοκτέιλ, αλλά πολύ νόστιμο, καθώς η έντονη γεύση καλύπτεται εντελώς. Ταυτόχρονα, η γκράπα σε ντουέτο με την αγκόστουρα δεν αφήνουν την υπερβολική γλύκα του σιροπιού να ακουστεί πολύ δυνατά, και το αποτέλεσμα είναι μια πολύ ευχάριστη γεύση – χωρίς υπερβολική γλύκα και ένταση.

Ρίξτε σε ένα ποτήρι 20 ml σιροπιού ζάχαρης, 50 ml γκράπας και βάμμα αγκόστουρα – 1–2 dash (απλά μια δόση από το δοσομετρητή). Προσθέστε λεπτοθρυμματισμένο πάγο.

Τζούλεπ

Σχετικά με αυτό το ποτό υπάρχει διαφωνία: είναι κοκτέιλ ή όχι; Οι γνώστες σπάνε τα κεφάλια τους πάνω σε αυτό το ερώτημα, αλλά κανείς δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι είναι πραγματικά νόστιμο.

Τρίψτε στο ποτήρι με ένα κουτάλι 2 φύλλα μέντας είτε με κρυσταλλική ζάχαρη είτε με άχνη ζάχαρη. Πόση ζάχαρη να προσθέσετε, το καθορίζει ο καθένας μόνος του – εκεί βρίσκεται και η αξία της συνταγής. Στο ίδιο ποτήρι προσθέστε θρυμματισμένο πάγο και ρίξτε 50 ml γκράπας.

Γκρόλλα Βαλντοστάνα

Η συνταγή αυτού του ποτού έχει φτάσει στις μέρες μας από τον Μεσαίωνα. Γκρόλα ονομάζονταν τα ξύλινα δοχεία με στόμιο, από τα οποία έπιναν αυτό το ποτό εκείνες τις εποχές, περνώντας το ο ένας στον άλλο, καθισμένοι γύρω από την εστία τα μακριά χειμωνιάτικα κρύα βράδια. Η Γκρόλα Βαλντοστάνα είναι ένα εξαιρετικό ζεστό ρόφημα για να κάνετε κουβέντα, να σχεδιάζετε την επόμενη μέρα, να συζητάτε τις επιτυχίες των παιδιών, να βλέπετε μαζί μια καλή ταινία ή να διαβάζετε ένα καλό βιβλίο.

Πρέπει να πάρετε 2 κουταλιές της σούπας λευκή γκράπα και ίση ποσότητα κόκκινο κρασί, να προσθέσετε 4 κουταλάκια του γλυκού λικέρ Τζενέλι και ίση ποσότητα πορτοκαλί πανς ή Κουαντρό, 3 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη (καλύτερα αν είναι από ζαχαροκάλαμο), 4–5 ταξιανθίες γαρύφαλλου, έναν κόκκο καφέ, 5–6 μούρα αρκεύθου και λίγη φλούδα πορτοκαλιού ή λεμονιού.

Τοποθετήστε όλα τα συστατικά σε ένα κατσαρολάκι και βάλτε το σε χαμηλή φωτιά. Αφήστε το να βράσει και, καθώς η Γκρόλα δύσκολα βρίσκεται πλέον, ρίξτε το ζεστό κοκτέιλ που προκύπτει σε σύγχρονα θερμοποτήρια. Ένα ευχάριστο ζεστό βράδυ είναι εγγυημένο!

Citrus

Μια ευχάριστη ξινίλα και μια διακριτική γλύκα – αυτά τα νόστιμα χαρακτηριστικά κάνουν το κοκτέιλ πολύ νόστιμο. Παρασκευάζεται αμέσως σε ένα τριγωνικό ποτήρι μαρτίνι.

Ρίξτε σε αυτό πορτοκαλί και γκρέιπφρουτ χυμό (από 50 ml) και συμπληρώστε με γκράπα. Διακοσμήστε το ποτήρι με μια λεπτή φέτα πορτοκαλιού.

Ντόλτσε

Αυτό το κοκτέιλ θα σας ευχαριστήσει με ευχάριστη γλύκα και φρεσκάδα – ακόμα και μια καλοκαιρινή μέρα.

Ανακατέψτε στο σέικερ γκράπα (40 ml), σιρόπι αχλαδιού και λικέρ αχλαδιού (από 20 ml), προσθέστε 5–6 σταγόνες στυμμένου λεμονιού. Ρίξτε σε ένα ποτήρι και διακοσμήστε το με μια φέτα λεμονιού. Συνιστάται να το πίνετε με ένα λεπτό καλαμάκι.

Ιταλική επιβίβαση

Ανακατέψτε στο σέικερ γκράπα (40 ml) με σιρόπι ροδάκινου και στυμμένο χυμό λεμονιού (από 20 ml).

Ρίξτε το κοκτέιλ που προκύπτει σε ένα ποτήρι και για διακόσμηση πασπαλίστε ελαφρά με φλούδα πορτοκαλιού.

Μέντα σταφύλι

Πρέπει να πάρετε γκράπα (40 ml), λικέρ μέντας (20 ml), να προσθέσετε 2–3 παγάκια και να ανακατέψετε αυτά τα συστατικά στο σέικερ. Ρίξτε το κοκτέιλ που προκύπτει σε ένα ποτήρι και διακοσμήστε το με φύλλα μέντας.

Πώς να φτιάξετε γκράπα στο σπίτι

Καθώς η γκράπα ξεκίνησε ιστορικά από οικιακή παραγωγή, μπορείτε να προσπαθήσετε να την αναπαράγετε και με τα χέρια σας. Μπορείτε να αγοράσετε για αυτό το σκοπό σταφύλια μιας ποικιλίας και χρώματος ή να πειραματιστείτε και να συνδυάσετε μούρα διαφορετικών ποικιλιών και χρωμάτων. Αν τα σταφύλια φυτρώνουν στο δικό σας οικόπεδο – υπέροχα! Για την παρασκευή βότκας σταφυλιού (όπως συχνά αποκαλούν την γκράπα στην καθημερινή γλώσσα) είναι κατάλληλα ακόμα και τα όχι εντελώς ώριμα μούρα που καλλιεργήθηκαν στην εύκρατη ζώνη.

Έτσι, ξεκινώντας την παρασκευή της γκράπας, πρέπει να προετοιμάσουμε τα σταφύλια – σε τέτοια ποσότητα ώστε να πάρουμε 1 κιλό στέμφυλου. Πόσα σταφύλια θα χρειαστούν γι' αυτό – εξαρτάται από την ποικιλία, την κατάσταση του τσαμπιού και τον βαθμό ωρίμανσης. Θα πρέπει να το πετύχουμε εμπειρικά.

Για 1 κιλό στέμφυλου, πάρτε την ίδια ποσότητα ζάχαρης, 5 λίτρα νερό και μαγιά κρασιού. Η ποσότητα μαγιάς υπολογίζεται με βάση τη δοσολογία που αναγράφεται στη συσκευασία της.

Στη συνέχεια, στύψτε τα σταφύλια, μπορείτε απλά μέσα από γάζα. Μπορείτε να πιείτε τον χυμό, και με τα υπόλοιπα στέμφυλα ετοιμάστε τον πολτό: ζεστάνετε το νερό σε θερμοκρασία 35–36 βαθμών, διαλύστε τη ζάχαρη σε αυτό, βάλτε εκεί τα στέμφυλα και τη μαγιά. Ανακατέψτε καλά τη μάζα που προέκυψε, καλύψτε με καπάκι και αφήστε την να ωριμάσει. Κάθε μέρα πρέπει να την ανακατεύετε 2–3 φορές.

Ο πολτός ζυμώνει για τουλάχιστον 4 ημέρες, ίσως και περισσότερο, όλα εξαρτώνται από τον τύπο της μαγιάς. Τα ακόλουθα σημάδια δείχνουν ότι είναι έτοιμος: ο αφρισμός σταμάτησε, ο αφρός «έφυγε», το ίδιο το υγρό άρχισε να καθαρίζει, εμφανίστηκε ίζημα στον πυθμένα, η γεύση του πολτού έγινε πικρή.

Όταν ο πολτός ωριμάσει, πρέπει να τον φιλτράρετε και να τον αποστάξετε σε αποστακτήρα δύο φορές. Θα προκύψει σταφυλόρακη, τώρα μπορείτε να την εμφιαλώσετε σε δρύινα βαρέλια και να την στείλετε στο υπόγειο για μακροχρόνια αποθήκευση – τουλάχιστον για έξι μήνες.

Αν δεν έχετε βαρέλι, αλλά θέλετε να πειραματιστείτε, μπορείτε να ετοιμάσετε μια εξαιρετική εκδοχή της γκράπας και στο διαμέρισμα. Η πρώτη επιλογή είναι να χρησιμοποιήσετε δρύινα ροκανίδια για εμβάπτιση. Αυτό, φυσικά, δεν είναι βαρέλι, αλλά δίνει επίσης πολύ καλά αποτελέσματα. Η δεύτερη – να προσθέσετε φρούτα στη ρακή. Υπάρχει και τρίτη επιλογή – να χρησιμοποιήσετε πρώτα ροκανίδια και στη συνέχεια να εμβαπτίσετε σε φρούτα.

Ίσως γεννηθεί η ιδέα να χρησιμοποιήσετε κάποια ιδιαίτερα αγαπημένα βότανα ή μπαχαρικά – πλήρης ελευθερία στη δημιουργικότητα!

Οφέλη και βλάβες της γκράπας

Νερό της ζωής – έτσι ονόμαζαν την γκράπα στην αρχαιότητα, και αυτό έχει νόημα και από σύγχρονη σκοπιά. Έτσι, αυτό το αλκοολούχο ποτό μπορεί να ζεστάνει ένα παγωμένο άτομο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις 50 ml συμβάλλουν στην αγγειοδιαστολή και στην επιτάχυνση της κυκλοφορίας του αίματος. Αλλά στο κρύο δεν πρέπει να πίνεται αλκοόλ, καθώς ταυτόχρονα αυξάνεται και η απώλεια θερμότητας, δηλαδή η θερμότητα φεύγει από το σώμα. Αν γυρίσετε σπίτι παγωμένοι και επιπλέον βρεγμένοι, με ένα μικρό ποτηράκι γκράπας μπορείτε να προστατευτείτε από πιθανό κρυολόγημα.

Δεδομένου ότι η γκράπα είναι ένα δυνατό ποτό, είναι κατάλληλη για απολύμανση κοψιμάτων, γρατσουνιών, εκδορών, καθώς και για την παρασκευή φαρμακευτικών βαμμάτων.

Για την αϋπνία
Για ένα τέτοιο βάμμα θα χρειαστείτε ένα ποτήρι γκράπα και 2 κουταλιές της σούπας κώνους λυκίσκου. Ψιλοκόψτε τους κώνους, περιχύστε με το ποτό και αφήστε να εμποτιστεί για 10 ημέρες. Για αϋπνία ή υπερδιέγερση, πίνετε 15 σταγόνες 2 φορές την ημέρα.

Για την ημικρανία
Το βάμμα πορτοκαλιού βοηθά στην ημικρανία και ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο. Πρέπει να πάρετε μισό κιλό πορτοκάλια, 100 γραμμάρια ρίζας χρένου, 1 κιλό ζάχαρη κρυσταλλική και μισό λίτρο γκράπα. Κόψτε τα πορτοκάλια σε μικρά κομμάτια, τρίψτε το χρένο σε λεπτό τρίφτη ή περάστε το από μύλο κρέατος. Ενώστε τα δύο συστατικά, ανακατέψτε, προσθέστε τη ζάχαρη και περιχύστε με γκράπα αραιωμένη με βρασμένο νερό σε αναλογία 1:1. Τοποθετήστε το μείγμα σε μια κατσαρόλα σε μπεν μαρί και σκεπάστε με καπάκι. Κρατήστε το σε μπεν μαρί για μία ώρα, ώστε να λιώσει τελείως η ζάχαρη. Αποσύρετε από τη φωτιά και αφήστε να κρυώσει, στη συνέχεια στραγγίστε και πίνετε μία φορά την ημέρα, 2 ώρες μετά το γεύμα, το ένα τρίτο του ποτηριού.

Η γκράπα χρησιμοποιείται επίσης στη μαγειρική ως ένα από τα συστατικά της μαρινάδας για ψάρι ή κρέας, καθώς και στην ιταλική κουζίνα – για το φλαμπέ γαρίδων ή κρέατος.

Δεδομένου ότι η γκράπα είναι ένα ισχυρό αλκοολούχο ποτό, αντενδείκνυται σε όσους πάσχουν από παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, του νευρικού και του καρδιαγγειακού συστήματος. Για τον ίδιο λόγο, δεν πρέπει να πίνουν γκράπα παιδιά και έφηβοι, έγκυες και γυναίκες που θηλάζουν.

Φωτογραφία γκράπας