Κόκκινο κρασί: ευεργετικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το κόκκινο κρασί είναι ένα από τα αρχαιότερα ποτά στην ιστορία της ανθρωπότητας. Συνολικά, στον κόσμο υπάρχουν πάνω από 4,5 χιλιάδες ποικιλίες του. Και όλες περιέχουν τανίνες, που είναι υπεύθυνες για το πικάντικο άρωμά του, και ρεσβερατρόλη, που εξασφαλίζει τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Σε τι διαφέρει το κόκκινο κρασί από το λευκό

Πολλοί πιστεύουν ότι η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι προφανής. Η κύρια διαφορά είναι το χρώμα, δηλαδή με μια ευρύτερη έννοια – η απόχρωση της πρώτης ύλης από την οποία φτιάχνεται αυτό το ποτό. Αλλά στην πράξη τα πράγματα είναι διαφορετικά, αν και για την παραγωγή κόκκινου κρασιού συνήθως χρειάζονται κόκκινα και μαύρα σταφύλια, παίζει ρόλο και το πώς ακριβώς χρησιμοποιούνται. Το θέμα είναι ότι και το λευκό κρασί σε πολλές περιπτώσεις παράγεται από ποικιλίες με κόκκινη φλούδα, όπως το Πινό Γκρι. Και για τη σαμπάνια, εκτός από το Σαρντονέ, χρησιμοποιούνται επίσημα εγκεκριμένες ποικιλίες, όπως το Πινό Μενιέ και το Πινό Νουάρ, δηλαδή μαύρες ποικιλίες.

Έτσι, στην πράξη, το κόκκινο κρασί διαφέρει από το λευκό ως προς τα χαρακτηριστικά της τεχνολογικής διαδικασίας, δηλαδή τη μέθοδο μετατροπής των σταφυλιών σε ευγενές ποτό. Η διαδικασία παρασκευής του κόκκινου κρασιού είναι πολύ πιο περίπλοκη. Ο χυμός σταφυλιού που λαμβάνεται με τον συνηθισμένο τρόπο δεν έχει πλούσια απόχρωση, επειδή η χρωστική ουσία περιέχεται στη φλούδα. Για τον λόγο αυτό, για την παραγωγή κόκκινου κρασιού, επεξεργάζονται τον πολτό των σταφυλιών μαζί με τη φλούδα, για να δώσουν στο ποτό το απαραίτητο χρώμα. Και η συμπίεση γίνεται μετά τη ζύμωση.

Ποιο κρασί είναι πιο ωφέλιμο – το λευκό ή το κόκκινο

Σε αυτή την ερώτηση δεν υπάρχει μονοσήμαντη απάντηση. Κάθε είδος έχει τα πλεονεκτήματά του. Αλλά σε γενικές γραμμές θεωρείται ότι, δεδομένου ότι στη διαδικασία παραγωγής κόκκινου κρασιού χρησιμοποιείται η φλούδα των σταφυλιών, πλούσια σε ρεσβερατρόλη και τανίνες, αυτό το ποτό έχει μεγαλύτερη αξία για το καρδιαγγειακό σύστημα και τον μεταβολισμό.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Η ενεργειακή αξία διαφορετικών ποικιλιών του ποτού μπορεί να διαφέρει σημαντικά. Κατά μέσο όρο, δεν υπερβαίνει τις 121–125 kcal ανά 100 ml. Επιπλέον, η περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες είναι 4 g ανά αυτή την ποσότητα.

Στο κόκκινο κρασί υπάρχουν πολλά χρήσιμα στοιχεία. Αρκεί να σημειωθεί ότι σε 100 ml του ποτού περιέχεται 10% της ημερήσιας ανάγκης σε μαγγάνιο, 5% της ημερήσιας ποσότητας καλίου και 4% μαγνησίου. Εκτός από τα αναφερόμενα στοιχεία, περιέχει τις ήδη αναφερθείσες τανίνες, ρεσβερατρόλη, βιταμίνες της ομάδας B και ακόμα σίδηρο και φώσφορο.

Σε τι ωφελεί το κόκκινο κρασί

Για γυναίκες

Πολλές γυναίκες φοβούνται να καταναλώσουν αλκοολούχα ποτά, επειδή θεωρείται ότι αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκινικών ασθενειών. Ωστόσο, οι μελέτες που διεξήχθησαν απέδειξαν ότι για το κόκκινο κρασί αυτό ακριβώς δεν ισχύει. Αντίθετα, οι ειδικές ουσίες που περιέχει μειώνουν τα επίπεδα οιστρογόνων και αυξάνουν την ποσότητα τεστοστερόνης στις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση. Αυτό μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης κακοήθων όγκων του μαστού.

Και, φυσικά, οι γυναίκες θα ενδιαφερθούν να μάθουν ότι το κόκκινο κρασί, που χρησιμοποιείται ως εξωτερικό μέσο, απέκτησε δημοτικότητα στην κοσμετολογία. Αυτό το ποτό αυξάνει τον τόνο του δέρματος, βοηθά να απαλλαγεί κανείς από μικρές καλλυντικές ατέλειες, επιβραδύνει τη διαδικασία εμφάνισης ρυτίδων. Αλλά δεν είναι όλες οι ποικιλίες του ποτού εξίσου ωφέλιμες. Για παράδειγμα, για ξηρό δέρμα συνιστώνται γλυκά και ημίγλυκα κρασιά, τα οποία θα το θρέψουν.

Για άνδρες

Μια σημαντική ιδιότητα του κόκκινου κρασιού είναι ότι προστατεύει από τις εναποθέσεις κακής χοληστερόλης, οι οποίες μπορούν να σχηματιστούν στα τοιχώματα των αγγείων. Με αυτό το πρόβλημα έρχονται συχνότερα αντιμέτωποι οι άντρες, στο αίμα των οποίων παρατηρείται μεγάλη ποσότητα λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας. Υπό την επίδραση των ουσιών που περιέχονται στο ποτό, παράγονται λιποπρωτεΐνες υψηλής πυκνότητας – αυτή είναι η βάση της «καλής» χοληστερόλης. Αυτό επιτρέπει τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης καρδιαγγειακών παθήσεων και αποτρέπει τον σχηματισμό αθηροσκληρωτικών πλακών. Αλλά όλα αυτά ισχύουν μόνο για την κατανάλωση κρασιού σε επιστημονικά τεκμηριωμένες ποσότητες.

Πολλές επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν επίσης ότι η ρεσβερατρόλη και άλλα συστατικά του κόκκινου κρασιού επηρεάζουν θετικά τις γνωστικές ικανότητες και τη μνήμη. Φυσικά, αυτό το ποτό δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτόνομο φάρμακο κατά της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά στο πλαίσιο σύνθετης θεραπείας μπορεί να είναι ωφέλιμο ακόμη και σε αυτή την περίπτωση.

Στην εγκυμοσύνη

Αν και οι ειδικοί του ΠΟΥ θεωρούν ότι κατά την εγκυμοσύνη απαγορεύονται οποιαδήποτε ποτά που περιέχουν αιθανόλη, συμπεριλαμβανομένου και του κόκκινου κρασιού, ωστόσο πολλοί εθνικοί οργανισμοί υγείας αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα πιο ήπια. Συγκεκριμένα, αναφέρονται σε επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι το φυσικό κόκκινο κρασί αυξάνει το επίπεδο αιμοσφαιρίνης. Αυτό είναι πολύ ωφέλιμο για τις μέλλουσες μητέρες. Μερικές μελέτες μάλιστα έδειξαν ότι αυτό έχει θετική επίδραση στην ανάπτυξη του παιδιού.

Αλλά ό,τι κι αν αποφασίσει η μέλλουσα μητέρα, δεν πρέπει να πίνει κρασί πριν από τη 17η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Επίσης, στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο δεν επιτρέπεται να καταναλώνει περισσότερα από 100 ml σε μία ημέρα.

Στον θηλασμό

Σε πολλούς πολιτισμούς, συμπεριλαμβανομένων και των σλαβικών, θεωρείται ότι το κόκκινο κρασί είναι απαραίτητο κατά τη γαλουχία, επειδή αυξάνει την ποσότητα του μητρικού γάλακτος. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές. Η ποσότητα του μητρικού γάλακτος εξαρτάται από δύο ορμόνες – την ωκυτοκίνη και την προλακτίνη. Υπό την επίδραση του κόκκινου κρασιού, η παραγωγή προλακτίνης διπλασιάζεται, αλλά το γάλα δεν εκκρίνεται σε αυξημένη ποσότητα, επειδή το ποτό αυτό μειώνει την παραγωγή ωκυτοκίνης. Επομένως, το κόκκινο κρασί δεν επηρεάζει ουσιαστικά τον θηλασμό.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η θηλάζουσα μητέρα πρέπει να το αποφεύγει εντελώς, αν πρόκειται, για παράδειγμα, να συμμετάσχει σε ένα γεύμα. Μπορείτε να επιτρέψετε στον εαυτό σας έως 100 ml κόκκινου κρασιού, αλλά πρέπει να ταΐσετε το μωρό ακριβώς πριν το πιείτε. Τότε, έως το επόμενο τάισμα, το αλκοόλ θα έχει ήδη αποβληθεί από τον οργανισμό, συμπεριλαμβανομένου και του γάλακτος.

Για παιδιά

Πολλοί πιστεύουν ότι δεν πρέπει να δίνονται αλκοολούχα ποτά στα παιδιά. Αν και υπάρχουν έρευνες γιατρών της Βοστώνης ότι η πρώιμη κατανάλωση κρασιού υπό την επίβλεψη των γονέων μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης αλκοολικής εξάρτησης στο μέλλον.

Σήμερα, κάθε οικογένεια αποφασίζει μόνη της αν αξίζει να μυήσει το παιδί στην κουλτούρα των αλκοολούχων ποτών. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κόκκινα κρασιά χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς για τα παιδιά. Για παράδειγμα, κυριολεκτικά 2 κ.σ. κρασί την ημέρα θεωρούνται εξαιρετικό φάρμακο κατά της αναιμίας. Το ποτό αυτό χρησιμοποιείται επίσης για γαργάρες σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας. Πρέπει απλώς να προσέχετε πολύ ώστε το παιδί να μην πιει υπερβολική ποσότητα κρασιού.

Για απώλεια βάρους

Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν ότι το κόκκινο κρασί συμβάλλει στη λεπτότητα. Η κερσετίνη, η ρεσβερατρόλη και άλλα στοιχεία που περιέχει βοηθούν στην επιτάχυνση του μεταβολισμού και επιβραδύνουν την ανάπτυξη των λιποκυττάρων. Φυσικά, αυτό αφορά μόνο το ξηρό κρασί, το οποίο περιέχει ελάχιστες ποσότητες υδατανθράκων. Και σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να θεωρείται πανάκεια και το μοναδικό μέσο για απώλεια βάρους, παραιτούμενοι από τη δίαιτα και τη σωματική άσκηση.

Το κόκκινο κρασί στην ιατρική

Τώρα η επίσημη ιατρική βλέπει το κόκκινο κρασί πιο ευνοϊκά. Διαρκώς εμφανίζονται δεδομένα από επιστημονικές έρευνες που επιβεβαιώνουν τις θεραπευτικές ιδιότητες του ποτού σε καρδιαγγειακές παθήσεις, προβλήματα με το ΚΝΣ, ακόμα και στην τερηδόνα. Παρακάτω θα εξεταστούν οι τρόποι χρήσης του για διάφορες ασθένειες.

Στον σακχαρώδη διαβήτη

Η ανάλυση της χημικής σύστασης του ποτού δείχνει ότι στο κόκκινο κρασί είναι υψηλή η συγκέντρωση ουσιών όπως οι πολυφαινόλες. Αυτές επιτρέπουν τη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι η κατανάλωση (εντός των ιατρικών ορίων) αυτού του ποτού μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Η ημερήσια δόση σε αυτή την περίπτωση είναι ένα ποτήρι Καμπερνέ ή Μερλό για μια γυναίκα και διπλάσια για έναν άνδρα. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα του ποτού εξηγείται από το γεγονός ότι η ποσότητα πολυφαινολών σε ένα ποτήρι αντιστοιχεί στην περιεκτικότητα των ουσιών στην ημερήσια δόση ευρέως χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών αντιδιαβητικών σκευασμάτων.

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό το ποτό δεν έχει καμία επίδραση στον διαβήτη τύπου 1.

Σημαντικό: ο γλυκαιμικός δείκτης του κόκκινου ξηρού κρασιού — 36 μονάδες, του κόκκινου ημίξηρου — 44.

Στην παγκρεατίτιδα

Η ωφέλεια του κόκκινου κρασιού στην παγκρεατίτιδα παραμένει αμφιλεγόμενο ζήτημα. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα που δείχνουν ότι αυτό το ποτό περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά με αντιφλεγμονώδη δράση. Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστές περιπτώσεις όπου ακόμη και σε μικρές δόσεις το αλκοόλ προκαλούσε δυσάρεστες συνέπειες. Επομένως, το κόκκινο κρασί στην παγκρεατίτιδα μπορεί να πίνεται μόνο σε πολύ περιορισμένη ποσότητα, όχι περισσότερο από 200 γραμμάρια το μήνα.

Στη γαστρίτιδα

Σε αυτή την ασθένεια επιτρέπεται να πίνεται μόνο ξηρό κόκκινο κρασί. Ωστόσο, η συνιστώμενη δόση είναι 100–200 γραμμάρια κρασιού μία φορά το μήνα και όχι συχνότερα. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στο ποτό βοηθούν στην ομαλοποίηση της κατάστασης του βλεννογόνου του στομάχου, αλλά εάν η δοσολογία είναι υψηλότερη, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες συνέπειες.

Για το έντερο

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, το κρασί θεωρούνταν επιβλαβές για τα όργανα του γαστρεντερικού συστήματος. Ωστόσο, επί του παρόντος έχει αποδειχθεί ότι το κόκκινο κρασί σε θεραπευτικές ποσότητες (όχι περισσότερο από ένα ποτήρι ημερησίως) επηρεάζει θετικά τη λειτουργία του εντέρου και τις πεπτικές διαδικασίες, ακόμη και χωρίς την ανάγκη τήρησης δίαιτας.

Οι συμμετέχοντες στο πείραμα που έπιναν τακτικά κρασί είχαν καλύτερη σύσταση της εντερικής μικροχλωρίδας από εκείνους που δεν κατανάλωναν καθόλου αλκοόλ. Επίσης, μειωνόταν το επίπεδο της C-αντιδραστικής πρωτεΐνης, το οποίο υποδηλώνει φλεγμονώδεις διεργασίες. Επιπλέον, αυτή η κατάσταση παρατηρήθηκε ακόμη και κατά την κατανάλωση μη ισχυρού ή αραιωμένου κρασιού, γεγονός που δείχνει ότι για την ευεργετική δράση στο έντερο ευθύνεται μόνο το επίπεδο των πολυφαινολών και όχι η περιεκτικότητα σε αιθανόλη.

Στην ουρική αρθρίτιδα

Αυτή η ασθένεια σχετίζεται με διαταραχή του μεταβολισμού των πουρινών. Το ισχυρό αλκοόλ απλώς επιδεινώνει την κατάσταση. Αλλά το ξηρό κόκκινο κρασί ενισχύει τη φυσική άμυνα του οργανισμού και αυξάνει το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης. Επομένως, οι γιατροί επιτρέπουν την κατανάλωση αυτού του ποτού στην ποδάγρα, αλλά όχι συχνότερα από δύο φορές την εβδομάδα και όχι περισσότερο από ένα ποτήρι. Επιπλέον, ούτε πριν ούτε μετά από αυτό το ποτό επιτρέπεται η κατανάλωση λιπαρών κρεατικών πιάτων.

Στην κολίτιδα

Αυτή η ασθένεια έχει φλεγμονώδη χαρακτήρα, αλλά τα αίτια της ανάπτυξής της δεν έχουν ακόμη εξακριβωθεί. Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι το κόκκινο κρασί, το οποίο περιέχει αντιοξειδωτικά, διαθέτει εξαιρετικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Συνιστούν να το πίνετε ως φάρμακο, 2 κουταλιές της σούπας τρεις φορές την ημέρα μισή ώρα πριν από το φαγητό. Η διάρκεια αυτής της θεραπείας δεν πρέπει να υπερβαίνει τον ένα μήνα. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος θεραπείας έχει και τους αντιπάλους της.

Για το συκώτι

Πολλοί πιστεύουν ότι το αλκοόλ είναι επιβλαβές για το ήπαρ σε οποιαδήποτε μορφή. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Έρευνες έχουν δείξει ότι πολύ συχνά το ήπαρ υποφέρει ακριβώς από μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα, που σχετίζεται με διαταραχή του μεταβολισμού. Σε αυτή την ασθένεια οδηγούν η υπερκατανάλωση τροφής και η παχυσαρκία. Αντίθετα, το ξηρό κόκκινο κρασί καταπολεμά ακριβώς τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα. Ωστόσο, ενώ οι Αμερικανοί ερευνητές θεωρούν ότι αυτό επιτρέπει την κατανάλωση έως 100 ml του ποτού την ημέρα, οι Ρώσοι γιατροί θεωρούν ότι η βέλτιστη δόση δεν υπερβαίνει τα 30 ml.

Στις αιμορροΐδες

Σε αυτήν την ασθένεια, δεν επιτρέπεται η κατανάλωση ισχυρών αλκοολούχων ποτών, καθώς τα προϊόντα διάσπασης του αλκοόλ τραυματίζουν τους βλεννογόνους. Για τον ίδιο λόγο, δεν πρέπει να πίνετε αφρώδη κρασιά. Αλλά με το ξηρό κόκκινο κρασί η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Μπορείτε να πιείτε 1 ποτήρι κόκκινου κρασιού την εβδομάδα, αλλά μόνο κατά την περίοδο ύφεσης.

Στη χολοκυστίτιδα

Σε αυτήν την ασθένεια, είναι απαραίτητο να μειώσετε τα επίπεδα χοληστερόλης και να ομαλοποιήσετε τη λειτουργία του ηπατοχολικού συστήματος (ιδιαίτερα του ήπατος). Ένα εξαιρετικό μέσο για αυτό είναι το ξηρό κόκκινο κρασί, αλλά όχι περισσότερο από ένα ποτήρι κάθε δύο ημέρες.

Στο κρυολόγημα

Το κόκκινο κρασί ενισχύει το ανοσοποιητικό και βοηθά στην απαλλαγή από το κρυολόγημα, στη μείωση του υψηλού πυρετού, ακόμα και στην καταπολέμηση του ιού. Πιστεύεται ότι το ποτό είναι ωφέλιμο ακόμα και για τη βρογχίτιδα, τη γρίπη και την πνευμονία, πόσο μάλλον βοηθά σε ένα απλό συνάχι. Ωστόσο, αυτό ισχύει μόνο για το ζεσταμένο κόκκινο κρασί με μπαχαρικά: πρόκειται για ποτά όπως το ουζβάρ, το ποντς ή το γλιντβάιν, η συνταγή του οποίου θα εξεταστεί παρακάτω.

Το κόκκινο κρασί αυξάνει ή μειώνει την πίεση;

Είναι γνωστό ότι σχεδόν οποιοδήποτε αλκοόλ πρώτα βοηθά στη διαστολή των αγγείων και στη συνέχεια προκαλεί σπασμούς. Όσον αφορά τα γλυκά κόκκινα κρασιά, αυτή η δήλωση ισχύει επίσης. Ωστόσο, το ξηρό κόκκινο κρασί λειτουργεί λίγο διαφορετικά, αν το αραιώσετε στο μισό με επιτραπέζιο μεταλλικό νερό χωρίς ανθρακικό. Τότε διαστέλλει τα αγγεία, βοηθά στην ανακούφιση των σπασμών και στη μείωση της πίεσης.

Συνταγές λαϊκής ιατρικής με βάση το κόκκινο κρασί

1. Για τη θεραπεία και την πρόληψη του κρυολογήματος και της γρίπης, συνιστάται η χρήση ενός αποτελεσματικού μέσου. Για αυτό, αναμειγνύονται σε ίσες ποσότητες ξηρό κρασί, μέλι, χυμός αλόης που λαμβάνεται από τα φύλλα του φυτού (πρέπει να χρησιμοποιήσετε τα κάτω φύλλα, καθώς περιέχουν περισσότερα ενεργά συστατικά). Αυτό το μείγμα εμποτίζεται για πέντε ημέρες και στη συνέχεια λαμβάνεται πριν από το φαγητό τρεις φορές την ημέρα, 1 κουταλάκι του γλυκού.
2. Στη βρογχίτιδα, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί Καόρ αντί για ξηρό κρασί. Για παράδειγμα, μπορείτε να παρασκευάσετε ένα θεραπευτικό βάμμα με βάση 0,5 λίτρο Καόρ, 250 γραμμάρια φρέσκα φύλλα αλόης, ίδια ποσότητα καρυδιών (καρύδια), 5 λεμόνια, 800–900 γραμμάρια μέλι. Από τα λεμόνια δεν χρειάζεται να αφαιρέσετε τη φλούδα, αλλά πρέπει να αφαιρέσετε τα κουκούτσια. Αυτά τα φρούτα μαζί με την αλόη και τα καρύδια περνάνε από μύλο κρέατος ή μπλέντερ, στη συνέχεια τρίβονται καλά με το μέλι και το Καόρ. Το φάρμακο φυλάσσεται σε γυάλινο δοχείο σε ξηρό και σκοτεινό μέρος. Κατά τη διάρκεια της ασθένειας, συνιστάται η λήψη 1 κουταλιάς της σούπας τρεις φορές την ημέρα πριν από το φαγητό (για ενήλικες) ή 1 κουταλάκι του γλυκού για παιδιά έως 12 ετών. Ορισμένες παραλλαγές αυτής της συνταγής προτείνουν την προσθήκη στο μείγμα ίδιας ποσότητας λίπους με το μέλι (για παράδειγμα, λιωμένο λίπος χήνας).
3. Το κόκκινο κρασί θα βοηθήσει στην ανακούφιση του οιδήματος. Για αυτό, παρασκευάζεται το ακόλουθο φάρμακο. Πάρτε περίπου 20 κλωνάρια φρέσκου μαϊντανού, 100–150 γραμμάρια μέλι ανθέων, 1 λίτρο ξηρό κόκκινο κρασί. Ο μαϊντανός πρέπει πρώτα να περιχυθεί με ξύδι, να βράσει, στη συνέχεια να προστεθεί το μέλι, το κρασί και να βράσει ξανά και να κρατηθεί σε χαμηλή φωτιά για 5 λεπτά. Στη συνέχεια, το φάρμακο ψύχεται, στραγγίζεται, μεταγγίζεται σε μπουκάλια. Πρέπει να λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, 30 ml μετά το φαγητό.

Το κόκκινο κρασί στην κοσμετολογία

Αυτό το ποτό χρησιμοποιείται ευρέως όχι μόνο σε θέρετρα spa και σε βιομηχανικές καλλυντικές μάσκες, κρέμες και μους, αλλά και σε απλά οικιακά μέσα που μπορείτε εύκολα να δοκιμάσετε χρησιμοποιώντας μόνο πρόχειρα προϊόντα.

Για το πρόσωπο

Το κόκκινο κρασί θεωρείται εξαιρετικό μέσο για τη διατήρηση της νεότητας του δέρματος. Με βάση αυτό παρασκευάζονται διάφορες μάσκες, τα συστατικά των οποίων επιλέγονται ανάλογα με την περίπτωση. Για παράδειγμα:

1. Καθολική μάσκα για όλους τους τύπους δέρματος: 2 κ.σ. ξηρού κόκκινου κρασιού αναμειγνύονται με ένα ωμό ασπράδι και εφαρμόζονται ομοιόμορφα στο δέρμα. Η μάσκα ξεπλένεται μετά από 10 λεπτά και το πρόσωπο σκουπίζεται με ένα παγάκι.
2. Μάσκα για ώριμο δέρμα. Ξεχωριστά ετοιμάζεται ένα έγχυμα: σε 100 ml δυνατού φυσικού κόκκινου κρασιού προστίθενται 2 κ.σ. ξηρών ροδοπέταλων. Το μείγμα αφήνεται στο ψυγείο για 5 ημέρες. Στη συνέχεια χρησιμοποιείται όταν χρειαστεί. Για παράδειγμα, 1 κ.σ. αυτού του μείγματος μπορεί να προστεθεί σε μια παραδοσιακή μάσκα από πολτοποιημένες βρασμένες πατάτες. Το μείγμα εφαρμόζεται στο δέρμα για 15 λεπτά και στη συνέχεια ξεπλένεται με δροσερό νερό.
3. Μάσκα κατά της ακμής και του ερεθισμένου δέρματος. Παίρνετε ένα αγγούρι, το τρίβετε στον ψιλό τρίφτη, το αναμειγνύετε με ωμό ασπράδι αυγού κοτόπουλου, προσθέτετε 1 κ.σ. κόκκινου κρασιού και 1 κ.γ. μέλι. Όλα τα συστατικά ανακατεύονται, εφαρμόζονται στο δέρμα του προσώπου και στη συνέχεια ξεπλένονται μετά από 10-15 λεπτά με δροσερό νερό.
4. Το κόκκινο κρασί προστίθεται στην κλασική αναζωογονητική μάσκα με βάση τη βρώμη (2 κ.σ. αλεσμένων νιφάδων, ίση ποσότητα φρεσκοστυμμένου χυμού πορτοκαλιού και κρασιού). Η μάσκα αφήνεται στο πρόσωπο για 10-15 λεπτά και στη συνέχεια το μείγμα ξεπλένεται με νερό σε θερμοκρασία δωματίου.

Για τα μαλλιά

Το κόκκινο κρασί είναι ωφέλιμο και για τα μαλλιά. Με βάση αυτό παρασκευάζονται διάφορες μάσκες. Για παράδειγμα:

1. Ενισχυτική μάσκα. Παίρνετε 100 ml κόκκινου κρασιού και 50 ml λαδιού κολλιτσίδας, τα αναμειγνύετε, τα ζεσταίνετε σε μπεν μαρί, προσθέτετε κρόκο αυγού (αλλά μόνο όταν το μείγμα κρυώσει λίγο, ώστε ο κρόκος να μην προλάβει να πήξει). Η μάσκα εφαρμόζεται σε βρεγμένα μαλλιά για 45 λεπτά και στη συνέχεια ξεπλένεται με κανονικό σαμπουάν.
2. Μάσκα κατά της σμηγματόρροιας. Αναμειγνύεται 1 κ.σ. υγρής ξινής κρέμας και μέλι, προστίθενται 50 ml κόκκινου κρασιού και ανακατεύονται ξανά. Το μείγμα εφαρμόζεται σε στεγνά μαλλιά, αφήνεται για μισή ώρα και στη συνέχεια ξεπλένεται με σαμπουάν.
3. Θρεπτική μάσκα για κάθε τύπο μαλλιών. Παίρνετε 70 ml ξηρού κόκκινου κρασιού, προσθέτετε 3 κ.σ. κρέμας γάλακτος υψηλής λιπαρότητας, 2 κ.γ. λαδιού κολλιτσίδας ή αμυγδάλου. Όλα τα συστατικά αναμειγνύονται, ζεσταίνονται σε μπεν μαρί και εφαρμόζονται σε στεγνά μαλλιά για μία ώρα, στη συνέχεια το μείγμα ξεπλένεται με σαμπουάν.

Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι μάσκες με βάση το κόκκινο κρασί δεν είναι κατάλληλες για ξανθές, καθώς τα μείγματα πρέπει να παραμένουν στα μαλλιά αρκετή ώρα και η χρωστική ουσία προλαβαίνει να απορροφηθεί μερικώς.

Βλάβες και αντενδείξεις

Σε μεγάλες ποσότητες, όπως και κάθε άλλο αλκοόλ, το κόκκινο κρασί μπορεί να προκαλέσει σοβαρή δηλητηρίαση.

Το κόκκινο κρασί αντενδείκνυται σε άτομα με αλκοολική κίρρωση του ήπατος, με έλκος στομάχου και εντέρου. Επίσης, δεν πρέπει να καταναλώνεται σε περίπτωση στεφανιαίας νόσου και σε περίπτωση αλλεργικών αντιδράσεων στα σταφύλια ή σε άλλα συστατικά του.

Συμπτώματα αλλεργίας στο κόκκινο κρασί

Λόγω της υψηλής συγκέντρωσης ενζύμων και της προσθήκης βοτάνων και φρούτων, το κόκκινο κρασί μπορεί να προκαλέσει αλλεργία. Γενικά, τα συμπτώματά του θα είναι ίδια με εκείνα οποιασδήποτε άλλης αλλεργικής αντίδρασης, συμπεριλαμβανομένων της κνίδωσης (κόκκινες κηλίδες στο δέρμα), της ερυθρότητας των ματιών, του ξηρού βήχα, της καταρροής με διαυγείς εκκρίσεις και της έντονης κεφαλαλγίας. Σε αυτή την περίπτωση όμως μπορεί να προστεθούν και άλλα σημάδια, όπως πόνοι στο στομάχι, ναυτία και έμετος, διαταραχές της πέψης, ακόμα και ταχυκαρδία. Σε κάθε περίπτωση, στο άτομο με αλλεργία πρέπει να χορηγούνται αντιισταμινικά φάρμακα, ενώ αν υπάρχουν συμπτώματα δυσκολίας στην αναπνοή, πρέπει να καλείται ασθενοφόρο.

Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε το κρασί

Το ποιοτικό κόκκινο κρασί είναι προτιμότερο να επιλέγεται όχι σε σούπερ μάρκετ, αλλά σε εξειδικευμένα καταστήματα, όπου ο κίνδυνος να πέσει κανείς σε πλαστό προϊόν είναι πολύ μικρότερος. Αν και παραδοσιακά τα καλύτερα θεωρούνται τα γαλλικά, ιταλικά ή ισπανικά κρασιά, πολλοί ειδικοί συμβουλεύουν να δώσει κανείς προσοχή και στα προϊόντα άλλων οινοπαραγωγικών περιοχών από τη Νότια Αμερική ή τη Νέα Ζηλανδία.

Πριν από την αγορά πρέπει να μελετάτε προσεκτικά τις πληροφορίες στην ετικέτα. Εκεί πρέπει υποχρεωτικά να αναγράφονται ο παραγωγός, η περιοχή όπου καλλιεργήθηκαν τα σταφύλια, η σοδειά, καθώς και το ποσοστό αλκοόλ.

Όσον αφορά την αποθήκευση του κρασιού, σε ένα συνηθισμένο διαμέρισμα πόλης το ψυγείο της κουζίνας είναι αρκετά κατάλληλο για αυτόν τον σκοπό. Δεν συνιστάται να το φυλάσσετε σε συνηθισμένα ντουλάπια, καθώς η θερμοκρασία αποθήκευσης για κάθε είδος κόκκινου κρασιού δεν πρέπει να υπερβαίνει τους +24°C, διαφορετικά απλώς θα οξειδωθεί. Ωστόσο, οι ειδικοί θεωρούν ότι η βέλτιστη θερμοκρασία είναι μάλλον οι +12°C, ακόμα και λίγο χαμηλότερα, αν και, φυσικά, αυτό θα επιβραδύνει ελαφρώς τη διαδικασία της ευγενούς γήρανσης του ποτού.

Ορισμένοι ειδικοί αντιτίθενται στην αποθήκευση του κρασιού στο ψυγείο. Διότι μέσω του φελλού μπορεί να διεισδύσουν μυρωδιές τροφίμων. Αλλά γενικά αυτό απαιτεί πολύ χρόνο, και αν κανείς δεν σκοπεύει να κρατήσει εδώ ένα μπουκάλι για αρκετά χρόνια, τότε το ψυγείο είναι ένα απολύτως κατάλληλο μέρος.

Εκεί που σίγουρα δεν μπορείτε να αποθηκεύσετε κρασί είναι στο μπαλκόνι, καθώς εκεί είναι απλά αδύνατο να αποφευχθούν οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Έτσι, θα συμβαίνει τακτική θέρμανση και ψύξη του υγρού μέσα στο μπουκάλι, και το κρασί θα διαστέλλεται και θα συστέλλεται, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ο φελλός και να αλλοιωθεί το προϊόν. Για να μην αναφέρουμε ότι σε έντονη ζέστη το κρασί οξειδώνεται. Η κατάψυξη οδηγεί σε απώλεια της αρχικής γεύσης και μυρωδιάς. Επίσης, οι ηλιακές ακτίνες είναι επιβλαβείς από μόνες τους, καθώς υπό την επίδρασή τους σχηματίζονται στο ποτό θειούχες ενώσεις που επηρεάζουν αρνητικά τη γεύση του.

Για την αποθήκευση του κρασιού θεμελιώδη σημασία έχει η υγρασία του περιβάλλοντος, ειδικά αν πρόκειται για κρασί με παραδοσιακό φελλό (πολλοί αρκετά αξιόπιστοι παραγωγοί τον έχουν αντικαταστήσει με πολυμερή, αλλά οι παραδοσιακές οινοποιητικές εταιρείες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν φυσικό υλικό). Για να μην στεγνώνει ο φελλός, το επίπεδο υγρασίας πρέπει να είναι 70%. Αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να επιτρέπεται η αύξηση της υγρασίας στο 80%, καθώς αυτό θα ευνοήσει την εμφάνιση μούχλας.

Το κρασί καταλαμβάνει αρκετό χώρο. Ωστόσο, πρέπει να κρατάτε τα μπουκάλια αποκλειστικά σε οριζόντια θέση, ώστε το κρασί να έρχεται σε επαφή με το φελλό και να αποτρέπει το στέγνωμά του. Αν ο φελλός στεγνώσει, θα εισχωρήσει αέρας μέσα από αυτόν και το ποτό θα χαλάσει.

Επιπλέον, το κρασί πρέπει να προστατεύεται από δονήσεις, καθώς αυτές επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις, γεγονός που στα παλαιά κρασιά εκδηλώνεται με τη διασπορά του ιζήματος.

Δεν πρέπει να συγχέεται η θερμοκρασία αποθήκευσης και σερβιρίσματος του κρασιού. Πρόκειται για εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το δυνατό κόκκινο κρασί αποκαλύπτεται καλύτερα στους +15-19°C, ενώ τα ελαφριά κόκκινα κρασιά στους 13°C. Μόνο τα λευκά κρασιά και η σαμπάνια μπορούν να ψυχθούν σε χαμηλότερες θερμοκρασίες.

Πώς να ελέγχετε τη φυσικότητα

Δυστυχώς, κατά την επιλογή κρασιού στα καταστήματα δεν είναι πάντα δυνατό να ελέγξουμε τη φυσικότητά τους. Ο μόνος διαθέσιμος τρόπος είναι η αξιολόγηση του ιζήματος. Κατά κανόνα, τα ποιοτικά φυσικά κρασιά στον πάτο του μπουκαλιού έχουν ένα μικρό ίζημα, που ονομάζεται τρυγία. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γεμίζει εντελώς όλο τον πάτο. Για έλεγχο, παίρνουν ένα μπουκάλι, το κατευθύνουν στο φως, και στη συνέχεια το αναποδογυρίζουν απότομα με το λαιμό προς τα κάτω και προς την αντίθετη κατεύθυνση. Στο φυσικό ποιοτικό κρασί το ίζημα είναι λίγο, αλλά υπάρχει και καθιζάνει γρήγορα. Στο κακής ποιότητας είτε δεν υπάρχει καθόλου, είτε είναι πάρα πολύ.

Υπάρχει ακόμη ένας τρόπος ελέγχου, αλλά είναι κατάλληλος μόνο για οικιακές συνθήκες. Πρέπει να πάρετε λίγη σόδα, να ρίξετε από πάνω μια κουταλιά της σούπας κρασί. Το ποιοτικό ποτό θα γίνει γκριζωπό ή θα αποκτήσει μπλε απόχρωση. Το πλαστό δεν θα αλλάξει καθόλου χρώμα.

Πώς πρέπει να πίνετε σωστά το κόκκινο κρασί

Υπάρχει μια σειρά από κανόνες που πρέπει να τηρούνται προκειμένου το κόκκινο κρασί να αποφέρει μόνο οφέλη.

Μπορείτε να πίνετε καθημερινά;

Δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των γιατρών σχετικά με το αν μπορείτε να πίνετε κόκκινο κρασί καθημερινά. Αν και υπάρχει μια σειρά ερευνών, σύμφωνα με τις οποίες η καθημερινή κατανάλωση αυτού του ποτού μπορεί να είναι ακόμη και ωφέλιμη.

Πιθανότατα, σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ιατρικές προδιαγραφές που σχετίζονται με την περιεκτικότητα σε αιθανόλη σε αυτό το ποτό (16 g ανά 150 ml). Γι' αυτό, στους άνδρες συνιστάται να πίνουν όχι περισσότερα από δύο ποτήρια κρασί την ημέρα, και στις γυναίκες όχι περισσότερο από ένα.

Μπορείτε να το πίνετε με άδειο στομάχι και το βράδυ;

Δεν συνιστάται να πίνετε κρασί με άδειο στομάχι, ώστε οι ουσίες που περιέχει να μην ερεθίζουν τον βλεννογόνο του στομάχου. Αλλά ένα ποτήρι κρασί το βράδυ οι γιατροί το θεωρούν καλή ιδέα. Και υπάρχει μια σειρά από λόγους γι' αυτό:

1. Το κόκκινο κρασί περιέχει μελατονίνη – τη λεγόμενη ορμόνη του ύπνου, που επιτρέπει στο σώμα να χαλαρώσει. Δρα καλύτερα από τα χημικά υπνωτικά χάπια.
2. Το κρασί έχει ηρεμιστική δράση. Ένα ποτήρι θα βοηθήσει να απαλλαγείτε από το άγχος της ημέρας και από την αγωνία για την επόμενη μέρα, και ταυτόχρονα θα χαλαρώσει τους μύες.
3. Το ξηρό κόκκινο κρασί διαστέλλει τα αγγεία, γεγονός που συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Επιτρέπει την ομαλοποίηση του καρδιακού παλμού και την αντιμετώπιση της ταχυκαρδίας.

Αλλά όλα τα προαναφερθέντα ισχύουν μόνο για το ξηρό κρασί με λίγες θερμίδες, ένα ποτήρι του οποίου περιέχει 100–125 kcal. Και δεν πρέπει να τρώτε τίποτα μαζί με αυτό το ποτό το βράδυ.

Μπορείτε να πίνετε κόκκινο κρασί κατά τη νηστεία;

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν σε αυτό το θέμα να ακολουθούν τις απαιτήσεις του μοναστηριακού τυπικού, σύμφωνα με το οποίο κατά τη νηστεία επιτρέπεται να πίνουν μόνο κόκκινο κρασί (και κατά προτίμηση Καγόρ) και μόνο τα Σαββατοκύριακα, δηλαδή το Σάββατο και την Κυριακή. Επιπλέον, αυτό ισχύει για όλες τις νηστείες του έτους, συμπεριλαμβανομένων της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της Νηστείας των Χριστουγέννων.

Δεν υπάρχουν, ωστόσο, ενδείξεις για την ακριβή ποσότητα που μπορεί κανείς να επιτρέψει στον εαυτό του κατά τη νηστεία. Αλλά οι περισσότεροι ιερείς συνιστούν να περιοριστείτε σε ένα ποτήρι.

Επιπλέον, πρέπει να θυμόμαστε ότι το μοναστηριακό τυπικό γράφτηκε παλιά, βασισμένο σε παραδόσεις που αναπτύχθηκαν στη Συρία και το Βυζάντιο. Σε αυτές τις χώρες, πρώτον, έπιναν κρασί μόνο σε πολύ αραιωμένη μορφή με νερό (περίπου 1:3). Δεύτερον, υπό αυτές τις συνθήκες, το κρασί αναπλήρωνε την έλλειψη νερού και μεταλλικών ουσιών, και συχνά λειτουργούσε ως φάρμακο. Στις σύγχρονες συνθήκες, η έλλειψη υγρών και βιταμινών μπορεί εύκολα να αναπληρωθεί και χωρίς κρασί, γι' αυτό πολλοί ιερείς καλούν τους ενορίτες τους να απέχουν εντελώς από το αλκοόλ κατά τη διάρκεια της νηστείας.

Με τι συνοδεύεται το κόκκινο κρασί

Το κόκκινο κρασί σερβίρεται με διάφορα πιάτα. Πολλά εξαρτώνται από την ίδια την ποικιλία του κρασιού, την περιεκτικότητά του σε αλκοόλ και το μπουκέτο του. Για παράδειγμα:

1. Το Καμπερνέ Σοβινιόν είναι ένα αρκετά δυνατό κρασί, γι' αυτό δεν σερβίρεται με ελαφριά πιάτα. Κυρίως συνδυάζεται καλά με κρέας – για παράδειγμα, μπιφτέκι, βραστό κρέας κόκκινων ποικιλιών. Το νεαρό Καμπερνέ Σοβινιόν σερβίρεται με πιάτα χοιρινού και με ιταλικά ζυμαρικά. Επιπλέον, το παλαιωμένο κρασί συνδυάζεται καλά με επιδόρπια με βάση τη μαύρη σοκολάτα.
2. Το Σιράζ σερβίρεται με πιάτα κρέατος και λιπαρά τυριά.
3. Το Μερλό θεωρείται καλή επιλογή για απλά πιάτα. Αυτό το κρασί θεωρείται το ιδανικό συμπλήρωμα σε πιάτα με κρέας, λουκάνικα, διάφορα όσπρια (για παράδειγμα, μπορεί να σερβιριστεί με φασολάδα ή φακή). Συνδυάζεται καλά με ημίσκληρα τυριά όπως το Τσένταρ και η Γκούντα. Και αυτή είναι η σπάνια περίπτωση που το κόκκινο κρασί συνδυάζεται με ψάρι, αλλά μόνο με σολομό ή τόνο.

Η παραδοσιακή προσέγγιση εδώ είναι η εξής – η γεύση και το άρωμα του κρασιού δεν πρέπει να κυριαρχούν πάνω στη γεύση του πιάτου. Γι' αυτό το κόκκινο κρασί με τις βελούδινες νότες του θεωρείται καλό συμπλήρωμα ειδικά για το κρέας.

Μπορείτε να αναμειγνύετε λευκό και κόκκινο κρασί;

Πιστεύεται ότι διαφορετικοί τύποι αλκοόλ δεν πρέπει να αναμειγνύονται. Ωστόσο, στην πραγματικότητα όλα εξαρτώνται από τις συνθήκες υπό τις οποίες καταναλώνεται αυτό το αλκοόλ. Έτσι, αν πρόκειται για γευσιγνωσία, η ανάμειξη κόκκινου και λευκού κρασιού δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση, διαφορετικά δεν θα είναι δυνατόν να διακρίνετε καμία γευστική ή αρωματική απόχρωση. Αλλά αν πρόκειται για γεύμα με αλλαγή πιάτων, ένα ποτήρι λευκό κρασί μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί από ένα ποτήρι κόκκινο.

Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή η ανάμειξη θα επιδεινώσει μόνο το χανγκόβερ. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι. Πράγματι, το κόκκινο κρασί περιέχει περισσότερες ταννίνες, και μετά την κατανάλωσή του το χανγκόβερ θα είναι πιο έντονο από ό,τι αν κάποιος έπινε μόνο λευκό κρασί. Αλλά αν πρόκειται για μια πολύ μικρή ποσότητα αλκοολούχων ποτών, αυτή η διαφορά ουσιαστικά δεν θα γίνει αισθητή.

Πώς μπορείτε να αφαιρέσετε έναν λεκέ από κόκκινο κρασί

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να αφαιρέσετε έναν τέτοιο λεκέ. Αν είναι εντελώς φρέσκος, θα πρέπει να τον περιχύνετε με ζεστό νερό, οξινισμένο με ξύδι κουζίνας ή χυμό λεμονιού, μέχρι να εξαφανιστεί εντελώς.

Ένας ακόμα δημοφιλής τρόπος για να καθαρίσετε έναν λεκέ είναι να βρέξετε ελαφρά αυτό το κομμάτι ύφασμα και να το πασπαλίσετε με λεπτό αλάτι, τρίβοντάς το ελαφρά στις ίνες του υφάσματος. Ο πολτός αλατιού θα απορροφήσει τη χρωστική ουσία και μπορεί να αφαιρεθεί με ένα υγρό πανί. Στη συνέχεια, το ρούχο πλένεται με τον συνηθισμένο τρόπο στο μηχάνημα ή στο χέρι.

Πώς μπορείτε να μαγειρέψετε ζεστό κρασί από κόκκινο κρασί

Το ζεστό κρασί με βάση το κόκκινο κρασί είναι η κλασική εκδοχή αυτού του ροφήματος. Για την παρασκευή του χρειάζεστε 750 ml κόκκινου κρασιού, 100–150 g ζάχαρης (κατά προτίμηση καστανή, αλλά και η λευκή είναι κατάλληλη), 1 ξυλάκι κανέλας (1 κουτ. γλ. σκόνης αυτού του μπαχαρικού), 1/4 κουτ. γλ. τριμμένου μοσχοκάρυδου, 10 τεμάχια γαρίφαλα, 1 πορτοκάλι μεσαίου μεγέθους. Λεμόνι, μήλο, μέλι ή τζίντζερ – αυτά είναι συστατικά που δεν είναι υποχρεωτικά και προστίθενται κατά βούληση.

Κατά τη διαδικασία παρασκευής, ενεργούμε ως εξής:

1. Το κρασί χύνεται σε μια μεταλλική κατσαρόλα και θερμαίνεται σε χαμηλή φωτιά.
2. Προσθέτουμε το πορτοκάλι, κομμένο σε φέτες. Μπορούμε να κόψουμε το μισό πορτοκάλι σε φέτες και από το άλλο μισό να βγάλουμε τον χυμό.
3. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και τα προετοιμασμένα μπαχαρικά (συμπεριλαμβανομένου του τριμμένου τζίντζερ), ανακατεύουμε καλά, παρακολουθώντας πώς διαλύεται η ζάχαρη. Αν σκοπεύουμε να προσθέσουμε μέλι, μειώνουμε την ποσότητα ζάχαρης. Μερικοί ειδικοί θεωρούν ότι είναι καλύτερο να προσθέτουμε τα μπαχαρικά σταδιακά, ειδικά αν δεν είμαστε σίγουροι ότι η ποσότητα αυτή θα αρέσει στα μέλη του νοικοκυριού.
4. Όταν η ζάχαρη διαλυθεί τελείως, σκεπάζουμε την κατσαρόλα με το ζεστό κρασί με ένα καπάκι και την αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά για περίπου 10 λεπτά.

Μετά από αυτό, το ρόφημα σερβίρεται σε κούπες ή ειδικά ποτήρια με χοντρά γυάλινα τοιχώματα. Αν για το ζεστό κρασί χρησιμοποιούνται μήλα, δεν τα βράζουμε μαζί με το κρασί, αλλά τα κόβουμε σε κυβάκια και τα βάζουμε στον πάτο των ποτηριών. Έτσι, απορροφούν το κρασί και τα μπαχαρικά, ενώ ταυτόχρονα παραμένουν φρέσκα και τραγανά.

Δημοφιλείς ποικιλίες κόκκινων κρασιών

Η πιο δημοφιλής ποικιλία κόκκινου κρασιού είναι το Cabernet Sauvignon. Η πατρίδα του είναι η Γαλλία, η οινοπαραγωγική επαρχία του Μπορντό. Η ιστορία του ροφήματος μετρά ήδη πάνω από τρεις αιώνες. Ωστόσο, σήμερα παράγεται επίσης στην Αυστραλία, την Ιταλία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ, τη Χιλή και άλλες οινοπαραγωγικές περιοχές. Βασίζεται στην ποικιλία σταφυλιού Cabernet Sauvignon.

Ωστόσο, υπάρχουν τα λεγόμενα κρασιά οινοποίησης (κουπάζ), που γίνονται από μείγμα πολλών ποικιλιών. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι σταφύλια Cabernet Blanc και Cabernet Franc. Τέτοια κρασιά παλαιώνουν για 10–15 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων αποκτούν αρώματα φλοιού δρυός και καφέ, σοκολάτας ή καπνού. Νεαρό θεωρείται το κρασί Cabernet ηλικίας 3–7 ετών. Διακρίνεται για το πιο ελαφρύ φρουτώδες άρωμά του με νότες δαμάσκηνου, κράνμπερι και σμέουρου.

Ένα άλλο δημοφιλές είδος κόκκινου κρασιού είναι το Μερλό. Πατρίδα αυτού του κρασιού θεωρείται επίσης η Γαλλία, αν και μπορεί κανείς να βρει και αμερικανική, χιλιανή ή ιταλική εκδοχή, μάλιστα εξαιρετικής ποιότητας. Είναι ένα πιο ελαφρύ κρασί σε σύγκριση με το Καμπερνέ Σοβινιόν, η γεύση του θεωρείται λιγότερο στυφή και έντονη.

Δημοφιλές είναι το κρασί Σιράζ, που παράγεται από τα μαύρα σταφύλια της ποικιλίας Σιράχ. Είναι ένα πιο σύγχρονο ποτό, που εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα σε σχέση με τις δύο προαναφερθείσες ποικιλίες. Ωστόσο, το Σιράζ είναι ένα πολύ αρωματικό, δυνατό κρασί, το οποίο δεν πρέπει να αναμιγνύεται με τίποτα άλλο.

Σήμερα το Σιράζ παράγεται όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στην Αυστραλία, όπου αυτό το κρασί είναι ιδιαίτερα δημοφιλές. Υπάρχουν συγκεκριμένα πρότυπα για αυτή την ποικιλία, αλλά αυτό το κρασί, περισσότερο από κάθε άλλο, επηρεάζεται από την κατάσταση του εδάφους στο οποίο καλλιεργήθηκαν τα σταφύλια, τις κλιματικές συνθήκες και τις ιδιαιτερότητες της ζύμωσης. Επομένως, η γεύση του κρασιού μπορεί να διαφέρει ουσιαστικά μεταξύ των παραγωγών.

Ένα άλλο δημοφιλές είδος κόκκινου κρασιού είναι το Καόρ. Μάλιστα υπάρχει σε δύο ποικιλίες. Το γαλλικό Καόρ είναι ένα ξηρό κόκκινο κρασί. Αντίθετα, το Καόρ που παράγεται στον μετασοβιετικό χώρο είναι ένα ποτό που παρασκευάζεται από διάφορες ποικιλίες σταφυλιού, το οποίο χαρακτηρίζεται από σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και οινόπνευμα, και συχνά έχει γλυκιά σοκολατένια γεύση.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για το κόκκινο κρασί

Το κόκκινο κρασί είναι ένα ποτό γνωστό από την αρχαιότητα. Και όλο αυτό το διάστημα οι οινοπαραγωγοί τελειοποιούν τις τεχνολογίες παραγωγής του, ενώ οι επιστήμονες μελετούν τις ιδιότητές του. Είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για το κόκκινο κρασί, ειδικά αν το εκτιμά:

1. Το κόκκινο κρασί έχει ευεργετική επίδραση στον οργανισμό. Ως φάρμακο χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο και στην αρχαία Ελλάδα. Ο Ιπποκράτης θεωρούσε ότι το κόκκινο κρασί είναι ένα εξαιρετικό διουρητικό και αντισηπτικό, και οι σύγχρονες έρευνες επιβεβαίωσαν την ορθότητά του.
2. Το παλαιότερο μπουκάλι αυτού του ποτού χρονολογείται από το 325 μ.Χ. Βρέθηκε κοντά στη γερμανική πόλη Σπάιερ. Σήμερα μπορεί κανείς να το δει στο Ιστορικό Μουσείο του Πφάλτς.
3. Στην αρχαία Ρώμη υπήρχε απαγόρευση κατανάλωσης κόκκινου κρασιού από γυναίκες. Αρχικά, ο σύζυγος είχε ακόμη και το δικαίωμα να σκοτώσει τη σύζυγο που παραβίαζε αυτή την απαγόρευση. Ευτυχώς, αργότερα ο νόμος αμβλύνθηκε, και η παραβάτισσα αντιμετώπιζε πλέον διαζύγιο και όχι θανατική ποινή. Λέγεται ότι το φιλί εφευρέθηκε στην αρχαία Ρώμη για να ελέγχεται αν μια γυναίκα είχε πιει κρασί ή όχι.
4. Η ζύμωση του κόκκινου κρασιού διαρκεί από 3 μήνες έως 5 χρόνια. Το λευκό κρασί δεν υφίσταται διαδικασία ζύμωσης.

Φωτογραφία κόκκινου κρασιού