Μαύρες και πράσινες ελιές: ποια η διαφορά;

Μοβ, πράσινες ή καφέ – οι ελιές θεωρούνται λιχουδιά για τον πραγματικό γαστρονόμο. Η απαλή σάρκα και το εκλεπτυσμένο άρωμα επιτρέπουν τον συνδυασμό τους με λαχανικά, τυριά και θαλασσινά. Οι ελιές τρώγονται τουρσί ή κονσερβοποιημένες, προστίθενται σε πίτσες και σε λαχανόπιτες. Αλλά κατά την επιλογή τους, οι αγοραστές συχνά αναρωτιούνται: σε τι διαφέρουν οι πράσινες ελιές από τις μαύρες; Ποια είναι η ιδιαιτερότητα των καρπών και η θετική τους επίδραση στον οργανισμό;

Τι είναι οι μαύρες και οι πράσινες ελιές

Σε αντίθεση με τη γενική παρανόηση, τόσο οι μαύρες όσο και οι πράσινες ελιές είναι καρποί του ίδιου φυτού – της καλλιεργημένης Ευρωπαϊκής Ελιάς (ποικιλία ελαιόδεντρου, ευρέως διαδεδομένου σε όλη τη νοτιοανατολική Μεσόγειο). Μεταξύ τους διαφέρουν μόνο στο χρώμα, το οποίο αντανακλά το επίπεδο ωρίμανσης του καρπού. Οι πράσινες ελιές (green olives) είναι άγουροι καρποί, οι μαύρες (black olives) είναι ώριμοι. Η διάκριση σε μαύρες και πράσινες ελιές απαντάται μόνο στη Ρωσία και στον μετασοβιετικό χώρο. Σε όλες τις άλλες χώρες, και οι δύο ποικιλίες ανήκουν στην ίδια κατηγορία – ελιές.

Δημοφιλείς ποικιλίες

Οι μαύρες ελιές χωρίζονται σε διάφορες ποικιλίες, ανάλογα με τη μετέπειτα χρήση τους:

1. Επιτραπέζιες – προορίζονται για κατανάλωση σε ωμή ή κονσερβοποιημένη μορφή.
2. Ελαιοπαραγωγικές – χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή ελαίου.
3. Καθολικές – κατάλληλες και για προσθήκη σε πιάτα και για παραγωγή ελαίου.

Η ποικιλομορφία των ποικιλιών ελιάς κατέστη δυνατή χάρη στην καλλιέργεια (επιλεκτική καλλιέργεια) της ελιάς. Η τεχνολογία συνέβαλε στη διασταύρωση διαφορετικών ειδών, με αποτέλεσμα να εμφανιστούν πολλές ποικιλίες που φύονται σε όλο τον κόσμο.

Οι πιο δημοφιλείς ποικιλίες μαύρης ελιάς

1. Καλαμών, Καλαμάτα. Κλασική ελληνική ποικιλία, που θεωρείται η πιο διαδεδομένη σε ολόκληρη τη νότια ακτή όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ιταλίας. Η ονομασία προέρχεται από την πρώτη πόλη όπου εμφανίστηκαν – την Καλαμάτα. Και φύονται στο ελαιόδεντρο Καλαμών. Είναι μεγάλοι καρποί βαθύ μωβ χρώματος με πολύ έντονη μυρωδιά και επίγευση. Συλλέγονται μόνο όταν είναι πλήρως ώριμες, γεγονός που εγγυάται όλο τον πλούτο των γεύσεων. Η Καλαμάτα είναι δημοφιλής λόγω της σαρκωδότητας και του μεγάλου μεγέθους της. Τις περισσότερες φορές κονσερβοποιείται σε κρασί ή ξίδι από κρασί.
2. Μαυροέλια. Μικρές μαύρες ελιές που συλλέγονται αυστηρά τη στιγμή της ωρίμανσής τους. Αν παραμείνουν λίγο παραπάνω, λόγω της ιδιαιτερότητας της ποικιλίας, χάνουν την υγρασία τους. Σπάνια χρησιμοποιούνται σκέτες, ακριβώς επειδή είναι ευαίσθητες σε εξωτερικούς παράγοντες.
3. Γκαέτα. Είναι ιταλικό υποείδος, του οποίου οι καρποί χαρακτηρίζονται από μικρές «ρυτίδες». Παραδοσιακά συντηρούνται σε αλάτι με ελάχιστη προσθήκη δεντρολίβανου και άλλων βοτάνων με έντονο άρωμα.
4. Αλφόνσος. Οι ελιές αυτής της ποικιλίας θεωρούνται από τις καλύτερες. Ο λείος καρπός, που αντέχει καλά στις θερμοκρασιακές διακυμάνσεις, η σαρκωτότητα, το λεπτό αλλά βαθύ άρωμα αποτελούν μοναδικά χαρακτηριστικά της ποικιλίας. Ιδιαίτερα καλά αναδεικνύουν τη γεύση τους οι καρποί της ποικιλίας Αλφόνσο μετά από σύντομο μαρινάρισμα. Σερβίρονται με τυριά και λαχανικά.
5. Λουγκάνο. Πολυαγαπημένη ιταλική ποικιλία, που φημίζεται για τη φυσική αλμυρή γεύση της. Κατά τη συντήρηση, προστίθενται βότανα και φύλλα ελιάς.

Δημοφιλείς ποικιλίες πράσινων ελιών

1. Χαλκιδική. Ελληνικές ελιές που χαρακτηρίζονται από μεγάλους καρπούς. Συλλέγονται πράσινες και μουλιάζονται σε άλμη με βότανα για να μαλακώσουν. Έτσι αποκτούν ένα ασυνήθιστο άρωμα. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η έντονη στυφότητα, η οποία μαζί με τη σαρκωτότητα τις καθιστά εξαιρετικό μεζέ.
2. Πισολίν. Είναι ποικιλία γαλλικών ελιών που ξεχωρίζει για την αλμυρή, απαλή γεύση της. Οι καρποί συντηρούνται με χρήση κιτρικού οξέος.
3. Μανσανίγια. Ισπανική ποικιλία, κατάλληλη για συντήρηση και πάστωμα. Έχει διακριτική πικάντικη επίγευση και συνδυάζεται καλά με υλικά σε σαλάτες. Οι καρποί της Μανσανίγια είναι μεσαίου μεγέθους και πωλούνται τόσο με κουκούτσι όσο και χωρίς.

Οι ισπανικές θεωρούνται από τις πιο διαδεδομένες πράσινες ελιές. Συλλέγονται αυστηρά σε συγκεκριμένη φάση ωρίμανσης και παραμένουν σε ξινή άλμη για έξι μήνες, με αποτέλεσμα οι καρποί να εμπλουτίζουν τη φυσική τους γεύση και να αποκτούν μοναδικό άρωμα.

Σε τι διαφέρουν οι μαύρες ελιές από τις πράσινες ελιές

Οι μαύρες ελιές έχουν πλούσια γεύση με νότες ξηρών καρπών και φρούτων και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ελαιολάδου. Οι πράσινες είναι ελαφρώς πικρές, αλλά φημίζονται για την πικάντικη γεύση τους.

Οι μαύρες ελιές χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

1. Φυσικές. Είναι καρποί που αποκτούν το χρώμα τους μέσω της φυσικής ωρίμανσης. Η απόχρωσή τους ποικίλλει ελαφρώς ανάλογα με την ποικιλία, από σκούρο μωβ έως καφέ.
2. Βαμμένες. Τέτοιες ελιές συναντώνται συχνότερα στα ράφια των εγχώριων σούπερ μάρκετ. Το χρώμα τους είναι αποτέλεσμα της διαδικασίας οξείδωσης: άγουρες πράσινες ελιές τοποθετούνται σε δοχείο με άλμη εμπλουτισμένη με σίδηρο, που τις μαλακώνει και τους προσδίδει ιδιαίτερη γεύση. Για τη σταθεροποίηση του χρώματος χρησιμοποιείται γλυκονικός σίδηρος (πρόσθετο τροφίμων με σήμανση E579). Το πρόσθετο αυτό θεωρείται επιτρεπόμενο, αλλά δεν πρέπει να γίνεται υπερβολική χρήση αυτού του προϊόντος – σε βάζο ελιών 300 ml η συγκέντρωση σιδήρου είναι 22,5 mg, ποσότητα που υπερβαίνει αρκετές φορές την ημερήσια συνιστώμενη δόση.

Τι είναι πιο υγιεινό: οι πράσινες ή οι μαύρες ελιές;

Αν συγκρίνουμε καρπούς που δεν υποβάλλονται σε καμία εξωτερική επεξεργασία, η ωφέλειά τους είναι περίπου ίδια. Οι βαμμένες μαύρες ελιές υστερούν σε σύγκριση με τις φυσικές λόγω της παρουσίας σταθεροποιητών και συντηρητικών. Η χρωματική χρωστική του καρπού δεν επηρεάζει την ποσότητα των βιταμινών και των μετάλλων.

Οφέλη και βλάβες των καρπών για την υγεία του οργανισμού

Οι ελιές είναι ένα μοναδικό προϊόν όχι μόνο από άποψη γεύσης αλλά και σύστασης. Περιέχουν ακόρεστα λιπαρά οξέα ωμέγα-6, τα οποία προλαμβάνουν την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης και καρδιαγγειακών παθήσεων. Περιλαμβάνουν επίσης 3 είδη λιπαρών οξέων: λινολεϊκό, ελαϊκό και λινολενικό, απαραίτητα για τις μεταβολικές και αποκαταστατικές διαδικασίες. Οι ελιές ενισχύουν τα τοιχώματα των αγγείων, μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και ελαχιστοποιούν την πιθανότητα σχηματισμού θρόμβων.

Ενδιαφέρον γεγονός: οι επιστήμονες σημείωσαν ότι οι Ιταλίδες και οι Ισπανίδες γυναίκες αρρωσταίνουν λιγότερο συχνά από καρκίνο του μαστού επειδή καταναλώνουν καθημερινά ελιές και φυσικό ελαιόλαδο ψυχρής έκθλιψης. Οι κάτοικοι της Μεσογείου είναι επίσης μεταξύ των αιωνόβιων ακριβώς λόγω της μαζικής αγάπης για τις ελιές.

Οι ελιές είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, που επηρεάζουν θετικά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Βελτιώνουν την περισταλτική κίνηση, βοηθούν στην ομαλοποίηση της υγιούς εντερικής μικροχλωρίδας. Το προϊόν περιέχει επίσης βιταμίνες της ομάδας B, βιταμίνη A, PP, E, φώσφορο, νάτριο, ασβέστιο, κάλιο και μαγνήσιο. Οι ουσίες που περιέχονται στον καρπό επιταχύνουν την επούλωση πληγών, συμβάλλουν στον φυσικό καθαρισμό του οργανισμού από τις τοξίνες.

Στη σάρκα του καρπού περιέχονται:

• 9% φυτικών ινών;
• 6% πρωτεΐνης;
• 52% λιπαρών, ελαίων και πηκτικών ουσιών;
• 23% νερού.

Οι διαιτολόγοι συνιστούν να δώσουν προσοχή στις ελιές και οι ηλικιωμένοι, καθώς σταθεροποιούν τις τιμές του ήπατος και ενισχύουν τον οστικό ιστό. Η κατανάλωση 300 γραμμαρίων μαύρων ελιών κατά τη διάρκεια ενός μήνα θα αποτελέσει εξαιρετική πρόληψη της περιοδοντίτιδας και του σχηματισμού χολόλιθων.

Οι ελιές είναι μια απαραίτητη τροφή ενάντια σε κάθε είδους φλεγμονές. Περιέχουν ελαιοκάνθαλο, ο οποίος εμποδίζει τη σύνθεση προσταγλανδινών – ουσιών που πυροδοτούν τη φλεγμονώδη διαδικασία οποιουδήποτε εντοπισμού. Επομένως, η προσθήκη ελιών στη διατροφή θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της αρθρίτιδας και της οστεοχονδρωσίας.

Για γυναίκες

Οι γυναίκες που φροντίζουν την κατάσταση του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών πρέπει να προσθέσουν ελιές στη διατροφή τους. Σε αυτές παρατηρείται υψηλή συγκέντρωση βιταμίνης Ε. Διεγείρει την παραγωγή κολλαγόνου, η έλλειψη του οποίου προκαλεί απώλεια της ελαστικότητας του δέρματος. Η βιταμίνη Α, που επίσης περιέχεται στους καρπούς, θρέφει το δέρμα και εξασφαλίζει την ελαστικότητά του. Το λινολεϊκό οξύ δεν επιτρέπει την απώλεια υγρασίας και προστατεύει το επιθήλιο από μικρορωγμές. Το φυσικό λάδι με βάση τις ελιές θεωρείται ένα από τα καλύτερα υποκατάστατα των κρεμών.

Αμερικανοί επιστήμονες κατέταξαν τις ελιές στα προϊόντα που βελτιώνουν τη γονιμότητα. Αυτό σημαίνει ότι με τη συστηματική κατανάλωση ελιών βελτιώνεται το ορμονικό υπόβαθρο της γυναίκας και αυξάνονται οι πιθανότητες να μείνει έγκυος.

Για άνδρες

Επίσης, οι άνδρες θα πρέπει να δώσουν προσοχή στις ελιές λόγω των βιταμινών Ε και Α. Αυτές βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος, διεγείρουν τη ροή του αίματος στα πυελικά όργανα και αυξάνουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων. Τα λιπαρά οξέα που υπάρχουν στα φρούτα κάνουν τα αιμοφόρα αγγεία πιο ανθεκτικά, προστατεύοντάς τα από έμφραγμα.

Για παιδιά

Επειδή οι ελιές δεν πωλούνται σε καθαρή μορφή, δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά κάτω των 6 ετών. Ο λόγος είναι η μεγάλη ποσότητα αλατιού και πιθανών αλλεργιογόνων στη μαρινάδα. Από την άλλη, το φυσικό ελαιόλαδο ψυχρής έκθλιψης είναι ιδανικό για μωρά ακόμη και από τον πρώτο χρόνο ζωής. Μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα συστατικά της συμπληρωματικής διατροφής.

Βλάβες και αντενδείξεις

Παρά τα τεράστια οφέλη που προσφέρουν οι ελιές για την υγεία, η ανεξέλεγκτη κατανάλωσή τους είναι πιθανό να προκαλέσει περισσότερο κακό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι πράσινοι καρποί δεν καταναλώνονται φρέσκοι – σε κάθε περίπτωση, μουλιάζονται σε άλμη με προσθήκη αλατιού ή οξέος. Η μεγάλη πρόσληψη νατρίου από τον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει αύξηση της πίεσης. Επομένως, όταν υπάρχει επιλογή στο κατάστημα, είναι προτιμότερο να επιλέγετε προϊόντα με ελάχιστη συγκέντρωση αλατιού ή εκείνους τους παραγωγούς που χρησιμοποιούν κιτρικό οξύ, ξύδι κρασιού και αρωματικά βότανα.

Ωστόσο, από τις ελιές και το ελαιόλαδο θα πρέπει να απέχετε εντελώς σε περίπτωση χολοκυστίτιδας, καθώς μπορεί να προκαλέσουν έκκριση χολής. Τα άτομα που υποφέρουν από υπερβολικό βάρος θα πρέπει επίσης να είναι προσεκτικά με το προϊόν λόγω της υψηλής θερμιδικής αξίας (115 kcal ανά 100 g) και της υψηλής συγκέντρωσης λιπαρών.

Χρήση στη μαγειρική

Στη μαγειρική, οι ελιές μπορούν να σερβιριστούν είτε ως ξεχωριστό πιάτο (ως κρύο ορεκτικό) είτε ως συμπλήρωμα σε σαλάτες, συνοδευτικά, ζυμαρικά. Αν παρουσιάζονται ως αυτόνομο προϊόν, μπορεί να έχουν κουκούτσι. Αν οι ελιές αποτελούν ένα από τα συστατικά ενός πιάτου, τότε είναι προτιμότερο να αγοράσετε ελιές χωρίς κουκούτσι. Στα καταστήματα υπάρχουν γεμιστές ελιές, που μπορεί να είναι ένα καλό συμπλήρωμα στο λευκό κρασί και στα ορεκτικά. Ως γέμιση χρησιμοποιούνται σολομός, τόνος, γαύρος, γαρίδες, κάπαρη, λιαστές ντομάτες.

Μπρουσκέτα

Για όσους έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με φυσικές πράσινες ελιές, πρέπει να συνηθίσουν τη χαρακτηριστική τους γεύση. Γι' αυτό, δεν πρέπει να τις προσθέσετε αμέσως σε συνηθισμένα πιάτα. Ο πιο εύκολος τρόπος είναι να ξεκινήσετε με έμφαση: βάλτε μερικές σε μια παραδοσιακή σαλάτα λαχανικών ή φτιάξτε με αυτές μπρουσκέτα. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό ιταλικό σάντουιτς. Η συνταγή παρασκευής του:

1. Πρέπει να πάρετε μια μικρή φέτα ψωμιού (ιδανικά θα πρέπει να είναι τσιαμπάτα, αλλά μπορείτε να το αντικαταστήσετε με ψωμί σίκαλης ή μπαγκέτα), να το ψήσετε σε στεγνό τηγάνι ή στο φούρνο.
2. Στη συνέχεια, τρίψτε το με ένα σκελίδα σκόρδο, προσθέστε ντομάτες, μερικά φύλλα βασιλικού, κομμένες ελιές και ραντίστε με λάδι.

Αυτή είναι μια κλασική τεχνική, την οποία μπορείτε να διαφοροποιήσετε κατά βούληση με σολομό ή ιταλικά λουκάνικα.

Ταπενάδα

Με βάση τις ελιές παρασκευάζεται η ταπενάντ – μια πηχτή σάλτσα από αντσούγιες, κάπαρη και ελιές. Για αυτό, όλα τα συστατικά αλέθονται με μπλέντερ μέχρι να γίνουν σαν πηχτή κρέμα γάλακτος. Αν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε βασιλικό ή μαϊντανό. Η έτοιμη σάλτσα συνδυάζεται εξαιρετικά με λαχανικά στη σχάρα.

Φοκάτσια

Μπορείτε να συμπληρώσετε οποιοδήποτε αρτοσκεύασμα με ελιές, ειδικά τη σπιτική φοκάτσα. Αλλά εδώ ταιριάζουν μόνο μεγάλοι σαρκώδεις καρποί χωρίς κουκούτσια (μπορείτε να πάρετε και ελιές με κουκούτσι, αλλά πρέπει να το αφαιρέσετε εκ των προτέρων). Κόψτε τη σάρκα ψιλά και προσθέστε τη στη ζύμη κατά το ζύμωμά της, δώστε της το επιθυμητό σχήμα και ψήστε την. Οι ελιές δίνουν στα φρέσκα αρτοσκευάσματα μια εκπληκτική μυρωδιά.

Σαλάτα με θαλασσινά

Οι ελιές συνδυάζονται καλά και με θαλασσινά. Ιδιαίτερα νόστιμες γίνονται οι σαλάτες με καλαμάρια. Για αυτό, πρέπει να βράσετε το καλαμάρι, να το κόψετε, να προσθέσετε σκόρδο, ελιές, πιπέρι και αλάτι. Ως ντρέσινγκ, καλύτερα να χρησιμοποιήσετε ελαιόλαδο. Σε όσους αρέσουν οι πικάντικες γεύσεις αξίζει να δοκιμάσουν να φτιάξουν σαλάτα με βασιλικό, κουκουνάρι και πράσινες ελιές. Ανακατέψτε όλα τα συστατικά, ντύστε με λάδι και λίγο χυμό λεμονιού.

Με κρέας

Μια ενδιαφέρουσα λύση είναι ο συνδυασμός ελιών, ζυμαρικών και βρασμένου κιμά. Για να ετοιμάσετε αυτό το πιάτο, πρέπει να τηγανίσετε το κρέας σε φυτικό λάδι, να προσθέσετε ντομάτες στο χυμό τους, αλάτι, πιπέρι. Βράστε τα ζυμαρικά, στραγγίστε τα και προσθέστε τα στο κρέας. Ανακατέψτε τα όλα και προσθέστε ψιλοκομμένες ελιές.

Πώς να επιλέγετε ελιές (πράσινες και μαύρες)

Παρά τον μεγάλο αριθμό προϊόντων χαμηλής ποιότητας που διατίθενται στα καταστήματα, μπορείτε να βρείτε πραγματικά ποιοτικές ελιές. Για αυτό, πρέπει να λάβετε υπόψη σας τα εξής σημεία:

1. Καλύτερα να προτιμάτε ελιές σε γυάλινο βάζο. Αυτό θα σας επιτρέψει να δείτε τους καρπούς και την κατάστασή τους πριν από την αγορά.
2. Αν είναι διαθέσιμες μόνο ελιές σε μεταλλικά κουτιά, τότε πρέπει οπωσδήποτε να ελέγξετε το κουτί για ακεραιότητα και απουσία βαθουλωμάτων.
3. Η ημερομηνία λήξης του προϊόντος είναι από 7 έως 12 μήνες, η οποία πρέπει υποχρεωτικά να αναγράφεται σε κάθε συσκευασία.
4. Βέλτιστη σύνθεση: ελιές, αλάτι και νερό. Το πρόσθετο E579 υποδηλώνει ότι έχουν χρωματιστεί.
5. Πρέπει να διευκρινίζετε τη χώρα παραγωγής. Παρά το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν ελιές ακόμα και στην περιοχή του Κρασνοντάρ, οι καλύτεροι παραγωγοί θεωρούνται οι ιταλικές, ελληνικές και ισπανικές εταιρείες. Αυτό επηρεάζεται όχι μόνο από το κλίμα, αλλά και από την υψηλή τυποποίηση της παραγωγής.
6. Οι ελιές με κουκούτσι θεωρούνται πιο ποιοτικές, γι' αυτό και κοστίζουν ακριβότερα.
7. Μια πραγματική μαύρη ελιά δεν έχει ποτέ την ίδια απόχρωση σε όλη την επιφάνεια. Κάπου μπορεί να είναι πιο σκούρα, κάπου πιο ανοιχτή. Το απόλυτο μαύρο χρώμα χωρίς ημίτονα είναι ένδειξη χρήσης χρωστικής.

Πώς να αποθηκεύετε ελιές

Ένα κλειστό κουτί μπορεί να διατηρηθεί ακριβώς όσο αναγράφεται στην ετικέτα. Αλλά δεν πρέπει να τοποθετείται στον ήλιο (ακόμη και στην περίπτωση μεταλλικού δοχείου). Το ανοιχτό προϊόν απαιτεί πιο προσεκτικό χειρισμό – αυτές οι ελιές πρέπει να μπουν στο ψυγείο και να καταναλωθούν εντός 3 ημερών. Οι μαύρες ελιές σε τσίγκινο κουτί είναι καλύτερα να μεταφερθούν σε κεραμικό ή γυάλινο σκεύος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η εσωτερική επιφάνεια του τσίγκινου δοχείου, σε επαφή με τον αέρα, οξειδώνεται γρήγορα, απελευθερώνοντας δυνητικά επικίνδυνες για την υγεία ενώσεις. Επίσης, μην χύνετε τη μαρινάδα – δεν θα αφήσει τους καρπούς να χάσουν το σχήμα τους.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για τις μαύρες και πράσινες ελιές

1. Η ελιά και οι καρποί της αναφέρονται επανειλημμένα στις ιερές γραφές – την Παλαιά Διαθήκη και το Κοράνι, γεγονός που μαρτυρεί την ιστορική τους αξία.
2. Η καλλιέργεια της ελιάς ξεκίνησε για πρώτη φορά πριν από περισσότερα από 7000 χρόνια.
3. Το κλαδί ελιάς είναι σύμβολο ειρήνης – αυτό ακριβώς έστελναν στους εχθρούς τους ως ένδειξη συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου.
4. Τα περισσότερα εργοστάσια παραγωγής ελιάς βρίσκονται στην Ισπανία, η Ιταλία καταλαμβάνει τη 2η θέση.
5. Οι ελιές είναι ένα από τα κύρια προϊόντα που εισάγονται από την Κρήτη.
6. Οι ελιές είναι φρούτα, όχι λαχανικά ή μούρα.
7. Το ύψος της ελιάς μπορεί να φτάσει τα 15 μέτρα, ανήκει στην κατηγορία των αειθαλών δέντρων και μπορεί να ζήσει έως και 2000 χρόνια.
8. Η μέση διάρκεια ζωής της ελιάς είναι από 200 έως 650 χρόνια.
9. Η ελιά δεν φυτρώνει σε άγρια φύση, μόνο σε φυτείες.
10. Η ανθοφορία της ελιάς είναι τον Μάιο, και η συγκομιδή γίνεται από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο.
11. Οι φρέσκες ελιές δεν καταναλώνονται επειδή περιέχουν τον γλυκοσίδη ελευρωπαΐνη. Τους δίνει έντονη πικράδα. Μπορείτε να απαλλαγείτε από αυτήν μόνο με μούλιασμα σε άλμη.
12. Το ελαιόλαδο είναι το μόνο είδος φυτικού ελαίου που μπορεί να καταναλωθεί αμέσως μετά την έκθλιψη χωρίς περαιτέρω επεξεργασία.
13. Το αρχαιότερο ελαιόδεντρο βρίσκεται στην Κρήτη. Η ηλικία του είναι 4000 χρόνια, και εξακολουθεί να καρποφορεί.