Πώς να καθαρίζετε τα κουκουνάρια: 5 τρόποι

Τα κουκουνάρια είναι ένα πολύ νόστιμο και, το σημαντικότερο, ωφέλιμο προϊόν, το οποίο έχει βρει ευρεία εφαρμογή όχι μόνο στη μαγειρική, αλλά και στην κοσμετολογία και στη λαϊκή ιατρική. Χρησιμοποιούνται στη θεραπεία μολυσματικών ασθενειών, αθηροσκλήρωσης, αλλεργικών αντιδράσεων, καθώς και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα – τα κουκουνάρια είναι πολύ δύσκολο να καθαριστούν από το κέλυφος. Αλλά γενικά, αυτό είναι απόλυτα εφικτό στο σπίτι, ακόμη και χωρίς τη χρήση ειδικού εξοπλισμού.

Τι είναι τα κουκουνάρια και γιατί είναι ωφέλιμα

Τα κουκουνάρια είναι στην πραγματικότητα οι σπόροι των κέδρων. Είναι απίστευτα ωφέλιμα χάρη στη χημική τους σύσταση:

1. Βιταμίνες Α και Ε, οι οποίες είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
2. Ασκορβικό οξύ, το οποίο βοηθά στη διατήρηση της φυσικής ανοσίας και έχει ευεργετική επίδραση στο αγγειακό σύστημα.
3. Βιταμίνες του συμπλέγματος Β, υπεύθυνες για τη φυσιολογική λειτουργία του ΚΝΣ και τις μεταβολικές διαδικασίες.
4. Πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, η κατανάλωση των οποίων επιτρέπει τη ρύθμιση της χοληστερόλης στο αίμα.
5. Φυτικές ίνες, που επιτρέπουν τη βελτίωση των πεπτικών διεργασιών.
6. Απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία είναι υπεύθυνα για σημαντικές βιοχημικές διεργασίες στον οργανισμό. Λόγω της παρουσίας τους, τα κουκουνάρια συνιστώνται για κατανάλωση από χορτοφάγους, καθώς βοηθούν στην αντιστάθμιση της έλλειψης ζωικών πρωτεϊνών και απορροφώνται καλύτερα από άλλες πηγές πρωτεΐνης.
7. Μακρο- και μικροστοιχεία, που συμμετέχουν στις διαδικασίες κυκλοφορίας του αίματος, μετάδοσης νευρικών ερεθισμάτων κ.λπ.

Έτσι, είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί η ωφέλεια των κουκουναριών για τον οργανισμό. Ωστόσο, πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι ένα πολύ θερμιδογόνο προϊόν. Η ενεργειακή του αξία είναι 300 kcal ανά 50 γρ. Και την ημέρα μπορείτε να καταναλώνετε έως 30 γρ. σπόρων, διαφορετικά το άμυλο, η γλυκόζη και τα λίπη που περιέχονται θα αρχίσουν να συσσωρεύονται στη μέση και στους γοφούς.

Από τα κουκουνάρια παρασκευάζεται λάδι, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στη λαϊκή ιατρική και την κοσμετολογία. Πιστεύεται ότι βοηθά στη θεραπεία του εκζέματος και της ψωρίασης (αν και θα ήταν πιο σωστό να πούμε – στην εξάλειψη των βασικών τους συμπτωμάτων), στην αντιμετώπιση της ξηρότητας του δέρματος, στην αποβολή τοξινών και στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του ήπατος και των πεπτικών οργάνων. Το λάδι κουκουναριού συνιστάται για την ενίσχυση του νευρικού συστήματος και την πρόληψη της αναιμίας και της υποβιταμίνωσης.

Μετά την εξαγωγή του λαδιού παραμένει ένα πολύ ωφέλιμο υπόλειμμα (στέμφυλο). Περιέχει τα ίδια στοιχεία με τα ίδια τα κουκουνάρια, ακόμη και σε υψηλότερη συγκέντρωση. Αυτό το υποπροϊόν βοηθά στη ρύθμιση του μεταβολισμού και προστίθεται συχνά σε διάφορα ζαχαροπλαστεία (γλυκά). Το στέμφυλο χρησιμοποιείται επίσης ως συστατικό για θεραπευτικά λουτρά σε περιπτώσεις δερματικής διάθεσης και φλεγμονωδών δερματικών παθήσεων. Πιστεύεται ότι τέτοια λουτρά έχουν ηρεμιστική δράση σε περιπτώσεις νευρικής υπερδιέγερσης.

Ακόμη και το κέλυφος (τσόφλι) των κουκουναριών είναι χρήσιμο. Από αυτό παρασκευάζονται βάμματα και θεραπευτικά αφεψήματα, που χρησιμοποιούνται για την επούλωση των βλεννογόνων και του δέρματος σε φλεγμονώδεις παθήσεις. Ωστόσο, για να λάβει κανείς λάδι, κέλυφος και στέμφυλο, πρέπει πρώτα να καθαρίσει τα κουκουνάρια. Και αυτό πρέπει να γίνει σωστά, ώστε να μην χάσουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Τι είναι καλύτερο: έτοιμα κουκουνάρια ή καθάρισμα στο σπίτι

Στη βιομηχανία, για τον καθαρισμό των κουκουναριών χρησιμοποιούνται ειδικοί κρουστήρες κενού. Από τη μία πλευρά, ένας τέτοιος εξοπλισμός επιτρέπει τη διατήρηση του σχήματος των σπόρων. Από την άλλη, με αυτή τη μέθοδο, τα ίδια τα κουκουνάρια δεν χάνουν τις διαιτητικές και θεραπευτικές τους ιδιότητες. Ωστόσο, η αγορά καθαρισμένων κουκουναριών έχει ένα σοβαρό μειονέκτημα – ένα τέτοιο προϊόν δεν διατηρείται για πολύ καιρό. Ακόμη κι αν αποθηκευτούν σωστά στο ψυγείο, η μέγιστη διάρκεια είναι το πολύ ένας μήνας. Και πώς αποθηκεύτηκαν πριν φτάσουν στα ράφια των καταστημάτων – ο αγοραστής δεν γνωρίζει. Για να μην αναφέρουμε ότι υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αγοράς προϊόντος που δεν έχει υποστεί πιστοποίηση.

Ταυτόχρονα, ο καθαρισμός των κουκουναριών στο σπίτι αποτρέπει τον κίνδυνο αλλοίωσης του προϊόντος. Απλά πρέπει να επιλέξετε φρέσκους σπόρους και να φροντίσετε να μην είναι χαλασμένοι ή τάγγιδες. Επομένως, πρέπει να αγοράζετε μόνο κουκουνάρια με καθαρό και λείο κέλυφος και χωρίς δυσάρεστη οσμή.

Τα μη καθαρισμένα κουκουνάρια μπορούν να αποθηκευτούν κανονικά για έξι μήνες. Πρέπει να καθαρίζονται αμέσως πριν από την κατανάλωση.

Πώς να εξάγετε τα κουκουνάρια από τον κώνο

Μερικές φορές τα κουκουνάρια μεταφέρονται στη φυσική τους «συσκευασία», δηλαδή σε κώνους. Επομένως, για αρχή, πρέπει να λυθεί ακόμη ένα πρόβλημα: η εξαγωγή των σπόρων από αυτούς. Μερικοί πιστεύουν ότι θα πρέπει να τους βγάλουν σκαλίζοντας, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο με τα άγουρα κουκουνάρια. Δεδομένου ότι είναι σπόροι, το φυτό θέλει να τους διαδώσει στο μεγαλύτερο δυνατό χώρο, οπότε θα πρέπει να πέφτουν εύκολα από τους κώνους.

Ωστόσο, μπορείτε να τα χειριστείτε μόνο με προστατευτικά γάντια. Αυτό συμβαίνει γιατί στους κώνους μπορεί να υπάρχει ρετσίνι, το οποίο συχνά προκαλεί ερεθισμό, και το καθάρισμά του είναι χρονοβόρο και κουραστικό. Τα συνηθισμένα οικιακά γάντια από λάστιχο είναι αρκετά για την προστασία.

Λοιπόν, οι ώριμοι σπόροι θεωρητικά θα έπρεπε να πέσουν μόνοι τους από την κουκουνάρα, αλλά μπορείτε να επιταχύνετε αυτή τη διαδικασία. Για αυτό, αρκεί να τρίψετε την κουκουνάρα ή τουλάχιστον να τη στρίψετε ελαφρά με τα χέρια. Πρέπει να ετοιμάσετε αμέσως δύο δοχεία. Στο ένα θα πέφτουν τα κουκουνάρια, στο άλλο ο φλοιός. Κατά το στρίψιμο, κρατάτε την κουκουνάρα πάνω από το δοχείο που προορίζεται για τον φλοιό. Από εκεί θα βγάλετε αργότερα τα κουκουνάρια. Επίσης, μπορείτε να χτυπήσετε ελαφρά την κουκουνάρα στην άκρη του δοχείου και οι σπόροι θα πέσουν μόνοι τους. Μπορείτε να τοποθετήσετε την κουκουνάρα πάνω σε ένα ξύλινο σανίδι και να τη χτυπήσετε ελαφρά με ένα σφυρί. Αυτή η διαδικασία είναι σε κάθε περίπτωση χρονοβόρα, δεδομένου ότι όλα γίνονται χειροκίνητα. Θεωρητικά, μέσα σε μία ώρα μπορείτε να γεμίσετε ένα δοχείο χωρητικότητας 2,5 λίτρων.

Αν κατά τη διαδικασία εξαγωγής των σπόρων, ρητίνη έχει πέσει στο δέρμα σας, για να την αφαιρέσετε πιο εύκολα, πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια λιπαρή κρέμα ή απλό ηλιέλαιο.

Είναι ενδιαφέρον ότι στις περιοχές όπου φύεται η κέδρινη πεύκη (σιβηρική πεύκη), οι λεγόμενοι «συλλέκτες κουκουναριών» εδώ και καιρό έχουν εφεύρει μέσα μηχανοποίησης που επιτρέπουν τη γρήγορη και λιγότερο κοπιαστική εξαγωγή των κουκουναριών. Αυτές οι συσκευές ονομάζονται ξεφλουδιστικά μηχανήματα και σπαστήρες.

Η πιο απλή παραλλαγή θεωρείται το ρούμπελ, το οποίο σε σχήμα θυμίζει κάπως μια παλιά σανίδα πλυσίματος. Στην κάτω ραβδωτή επιφάνειά του τοποθετείται η κουκουνάρα, από πάνω πιέζεται με ένα είδος καπακιού, επίσης με κυματοειδή επιφάνεια, που διαθέτει λαβή. Και στη συνέχεια με τη βοήθεια του καπακιού η κουκουνάρα μετακινείται κατά μήκος όλης της σανίδας. Περνώντας ανάμεσα στις ανάγλυφες επιφάνειες, η κουκουνάρα χάνει αρκετά γρήγορα τους σπόρους της.

Οι επαγγελματίες διαθέτουν ακόμα πιο περίπλοκες συσκευές, που θυμίζουν ήδη μύλους, εξοπλισμένους με ραβδωτά ρολά. Αλλά αν κάποιος μαζεύει κουκουνάρες στη φύση, δεν έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει οποιονδήποτε εξοπλισμό. Σε τέτοια περίπτωση, οι έμπειροι συλλέκτες κουκουναριών συμβουλεύουν να ανάψετε φωτιά και να τοποθετήσετε τις κουκουνάρες στις φλόγες – όπως τις πατάτες στο ψήσιμο. Η φωτιά καίει γρήγορα τη ρητίνη και οι σπόροι τινάζονται εύκολα με το χέρι.

Αν υπάρχει ένα μεγάλο καζάνι, μπορείτε να βράσετε τις κουκουνάρες σε βραστό νερό, χάρη στο οποίο η ρητίνη θα ξεπλυθεί τέλεια. Επιπλέον, αυτό θα μαλακώσει το τσόφλι των κουκουναριών και οι καρποί θα διαχωρίζονται πιο εύκολα.

Πώς να καθαρίζετε τα κουκουνάρια από το φλοιό

1. Ο πιο απλός τρόπος που θα σας βοηθήσει στο σπίτι να διαχωρίσετε τα κουκουνάρια από τον φλοιό είναι το κοσκίνισμα μέσα από ένα κόσκινο. Πρέπει όμως να πάρετε δύο κόσκινα – ένα με διάμετρο οπών 6–7 χιλιοστά και το δεύτερο 3 χιλιοστά. Αρχικά κοσκινίζετε τη σοδειά μέσα από το μεγάλο κόσκινο, στη συνέχεια από το μικρό. Φυσικά, θα παραμείνει κάποια ποσότητα σκουπιδιών, αλλά δεν θα είναι κρίσιμη.
2. Ο δεύτερος τρόπος είναι ο καθαρισμός με τη βοήθεια νερού. Σε αυτή την περίπτωση, αφαιρείται ο φλοιός και μπορείτε να πλύνετε αμέσως τα κουκουνάρια. Πρέπει να πάρετε μια λεκάνη ή οποιοδήποτε άλλο δοχείο κατάλληλου βάθους και να το γεμίσετε με νερό. Στον πάτο ρίχνετε τα κουκουνάρια και σχεδόν αμέσως ο φλοιός επιπλέει, ώστε να μπορείτε να τον στραγγίσετε εύκολα. Ωστόσο, οι σπόροι κέδρου χρειάζονται στη συνέχεια ξήρανση, καθώς προορίζονται για μακροχρόνια αποθήκευση.
3. Η τρίτη μέθοδος χρησιμοποιείται μόνο όταν υπάρχει δυνατότητα να αφήσετε τους ξηρούς καρπούς σε ανοιχτό χώρο. Στο έδαφος σε αυτή την περίπτωση απλώνουν μουσαμά ή πλαστική μεμβράνη. Η μία άκρη του υλικού σηκώνεται έτσι ώστε να σχηματιστεί ένα κεκλιμένο τοίχωμα. Σε αυτή την επιφάνεια, με τη βοήθεια ενός φτυαριού, ρίχνουν από μεγάλη απόσταση 4–5 μέτρων κουκουνάρια. Η ελαφριά φλούδα δεν φτάνει μέχρι τον απλωμένο μουσαμά. Μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι μετά υπάρχει πολλή καθαριότητα. Αλλά για μεγάλη ποσότητα ξηρών καρπών είναι κατάλληλη μόνο αυτή.

Πώς να καθαρίζετε τα κουκουνάρια από το κέλυφος

Οι υπάρχουσες λαϊκές μέθοδοι δεν είναι σχεδιασμένες για να μπορείτε να καθαρίσετε γρήγορα μεγάλη ποσότητα ψίχων. Σε οικιακές συνθήκες δεν χρειάζεται κιόλας, καθώς δεν διατηρούνται για πολύ καιρό.

Πρέπει να σημειωθεί αμέσως ότι η παραδοσιακή μέθοδος καθαρισμού των κουκουναριών δεν λειτουργεί στις σύγχρονες συνθήκες. Το θέμα είναι ότι στα παλιά χρόνια τα έσπαγαν με τα δόντια. Αλλά έτσι μπορεί να τραυματιστεί ο βλεννογόνος της στοματικής κοιλότητας ή ακόμα και να σπάσουν δόντια, και οι υπηρεσίες οδοντιάτρου σήμερα είναι ακριβές.

Αν παρ' όλα αυτά βρεθούν λάτρεις της περιπέτειας, θα πρέπει να θυμούνται ότι σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ενεργήσουν σύμφωνα με τους κανόνες. Τα κουκουνάρια σπάνε μόνο εγκάρσια, λαμβάνοντας υπόψη ότι το πιο ευάλωτο σημείο του τσόφλιου είναι περίπου στη μέση του σπόρου. Το ίδιο το κουκουνάρι είναι βολικό να το πιάνετε με τα δάχτυλα από την αιχμηρή κορυφή. Για να μειωθεί ο κίνδυνος τραυματισμού, καλό είναι πρώτα να μαλακώσετε το τσόφλι, βάζοντας τους σπόρους σε ζεστό νερό για 10–15 λεπτά. Το σπάσιμο των ξηρών καρπών δεν πρέπει να γίνεται με απότομη κίνηση, αλλά ομαλά. Ίσως τότε να μην χρειαστεί να πάτε στον οδοντίατρο, αλλά καλύτερα να μην ρισκάρετε.

Παρακάτω θα εξεταστούν οι βασικές μέθοδοι καθαρισμού των κουκουναριών από τα τσόφλια:

1. Μούλιασμα σε νερό θερμοκρασίας δωματίου για να μαλακώσει το τσόφλι.
2. Ζεμάτισμα με βραστό νερό για 5–10 λεπτά.
3. Προκαταρκτική κατάψυξη στην κατάψυξη, η οποία καθιστά επίσης το τσόφλι πιο εύθραυστο.
4. Θέρμανση σε τηγάνι χωρίς έντονο ψήσιμο.

Επίσης εφαρμόζεται μηχανική επίδραση, κατά την οποία το τσόφλι σπάει με βαριά αντικείμενα.

Μούλιασμα σε ζεστό νερό

Πρέπει να αφήσετε τα κουκουνάρια σε ζεστό νερό (αλλά όχι βραστό) για τουλάχιστον 12 ώρες (καλύτερα για 24 ώρες). Στη συνέχεια, απλώστε τα σε μια γερή σανίδα κοπής σε μία στρώση και σκεπάστε τα με μια πετσέτα ή πλαστική σακούλα. Μετά από αυτό, προσεκτικά, για να μην συνθλίψετε τους πυρήνες, περάστε από πάνω τους έναν πλάστη. Αυτή είναι μια αποτελεσματική μέθοδος, αλλά απαιτεί εμπειρία και επιδεξιότητα. Μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι επίσης ότι οι πυρήνες που έχουν μείνει στο νερό χάνουν σε γεύση.

Καθάρισμα μετά από κατάψυξη

Το κατεψυγμένο τσόφλι γίνεται γρήγορα εύθραυστο. Τις περισσότερες φορές, για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, αρκεί απλώς να αφήσετε τους σπόρους κέδρου στην κατάψυξη σε μια πλαστική σακούλα για μερικές ώρες. Στη συνέχεια, πρέπει να τους βγάλετε και, χωρίς να τους βγάλετε από τη σακούλα, να περάσετε από πάνω τους έναν πλάστη. Αλλά πρέπει να προσπαθήσετε να μην ασκήσετε υπερβολική δύναμη, καθώς μπορείτε να καταστρέψετε όχι μόνο τα τσόφλια, αλλά και το περιεχόμενό τους.

Επιπλέον, είναι καλύτερο να οργανώσετε την αποθήκευση σε μερίδες στην κατάψυξη, βγάζοντας κάθε φορά όσους ξηρούς καρπούς χρειάζεστε. Το θέμα είναι ότι, αν αποψυχθούν, δεν θα μπορέσετε να τους ξαναβάλετε στην κατάψυξη.

Θέρμανση σε τηγάνι ή φούρνο

Αυτή η μέθοδος βασίζεται επίσης στη θερμική επίδραση, αλλά προϋποθέτει μόνο υψηλές θερμοκρασίες. Τα κουκουνάρια πρέπει να τοποθετηθούν σε στεγνό τηγάνι, να απλωθούν σε ομοιόμορφη στρώση και να θερμανθούν για 15–20 λεπτά, ανακατεύοντάς τα συνεχώς. Αλλά θα μπορέσετε να σπάσετε τα κουκουνάρια μόνο αφού κρυώσουν. Μετά τη θέρμανση, το τσόφλι σε κάθε περίπτωση θα γίνει πιο εύθραυστο.

Αν η σοδειά είναι μεγάλη, είναι πιο βολικό να τη θερμάνετε στο φούρνο, αφού πρώτα τη ρίξετε σε στεγνό ταψί και την απλώσετε σε ομοιόμορφη στρώση. Ζεστάνετε τον φούρνο όχι περισσότερο από 100–120 βαθμούς, κρατήστε τους σπόρους κουκουναριού εκεί για κυριολεκτικά 15–20 λεπτά. Δεν χρειάζεται καν να κάνετε τίποτα, συχνά το τσόφλι σπάει μόνο του, οπότε μπορείτε κυριολεκτικά να το συνθλίψετε με τα δάχτυλα.

Απότομη αλλαγή θερμοκρασίας

Μπορείτε να μαλακώσετε το τσόφλι με τη δράση των θερμοκρασιακών διακυμάνσεων, όταν όχι ταυτόχρονα, αλλά διαδοχικά, πρώτα με θέρμανση και στη συνέχεια με ψύξη. Για παράδειγμα, μπορείτε να ζεστάνετε τους σπόρους κουκουναριού σε ένα τηγάνι και στη συνέχεια να τους ρίξετε γρήγορα σε πολύ κρύο νερό. Μετά από αυτό, θα είναι πολύ εύκολο να απαλλαγείτε από το τσόφλι. Ωστόσο, πρέπει να θυμάστε ότι δεν πρέπει να ζεσταίνετε πολύ τους ξηρούς καρπούς, διαφορετικά θα χάσουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Βέβαια, ακόμα και χωρίς επιπλέον θέρμανση, με το μούλιασμα σε κρύο νερό μπορείτε να πετύχετε το ίδιο αποτέλεσμα. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, το μαλάκωμα του τσόφλιου θα πάρει πολύ χρόνο – σχεδόν 24 ώρες.

Καθάρισμα με αυτοσχέδια εργαλεία

Όπως και με άλλους ξηρούς καρπούς, για τους σπόρους κουκουναριού μπορούν να χρησιμοποιηθούν βαριά μεταλλικά ή ξύλινα αντικείμενα, και δεν είναι απαραίτητο να πάρετε σκεύη κουζίνας. Μπορεί να είναι πρέσα σκόρδου, πένσα, πλάστης. Μπορείτε να σπάσετε το τσόφλι με ένα σφυρί. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί οι σπόροι είναι πολύ μικροί, και ένα τέτοιο καθάρισμα θα πάρει πολύ χρόνο. Και με το σφυρί μάλιστα πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Παρεμπιπτόντως, μπορείτε να συνδυάσετε τις αναφερόμενες μεθόδους. Για παράδειγμα, πρέπει πρώτα να μουλιάσετε τους ξηρούς καρπούς σε ζεστό νερό και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσετε πλάστη ή πένσα.

Αποθήκευση καθαρισμένων κουκουναριών

Όπως αναφέρθηκε ήδη, αυτά τα σπορόψιχα περιέχουν αρκετά μεγάλη ποσότητα ελαίων, μερικές φορές έως και 65%. Ακριβώς γι' αυτό δεν μπορούν να αποθηκευτούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν μια νοικοκυρά θέλει να αγοράσει ξηρούς καρπούς για μακροχρόνια αποθήκευση, θα πρέπει να τους αγοράσει μόνο μετά τη συγκομιδή τους τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο. Αξίζει να ζητήσετε από τον πωλητή ένα σπορόψιχο για δοκιμή. Θα πρέπει να έχει μια ευχάριστη γλυκιά γεύση.

Όταν η οικοδέσποινα καθαρίσει τον απαραίτητο αριθμό πυρήνων, θα πρέπει να τους μεταγγίσει σε μια πλαστική σακούλα και να την τοποθετήσει στο ράφι του ψυγείου. Εάν τα καρύδια πρόκειται να χρησιμοποιηθούν μέσα σε λίγες ημέρες μετά τον καθαρισμό, μπορούν να μεταγγιστούν σε ένα γυάλινο βάζο με καπάκι που σφίγγει καλά και να τοποθετηθούν σε ένα ράφι ντουλαπιού με συμπαγείς πόρτες, ώστε να μην πέφτουν πάνω του οι ακτίνες του ήλιου. Αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ακόμη κι αν τα καρύδια δεν χαλάσουν, θα χάσουν τη γεύση τους. Επομένως, πρέπει να προστίθενται αμέσως σε σαλάτες ή σε αρτοσκευάσματα.