Μηλίτης: ευεργετικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Τα μήλα είναι από τα πιο διαδεδομένα και αγαπημένα φρούτα όλων. Από τα ζουμερά, νόστιμα και ευωδιαστά φρούτα μπορεί κανείς να παρασκευάσει ποικιλία πιάτων, επιδόρπια, χυμό, μαρμελάδα, ξύδι. Ένα από τα ελαφρά αλκοολούχα ποτά που παρασκευάζεται από μήλα είναι ο μηλίτης. Ένα ελαφρώς γλυκό αφρώδες ποτό με άρωμα φυσικών φρούτων ξεδιψάει τέλεια τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού, επιπλέον διαθέτει μια σειρά από ευεργετικές ιδιότητες.

Τι είναι ο μηλίτης

Το ποτό που λαμβάνεται μέσω ζύμωσης, με ευχάριστη γεύση και άρωμα φρούτων, ονομάζεται μηλίτης. Παρασκευάζεται από διάφορα φρούτα, οι Ιταλοί μάλιστα προσθέτουν διάφορα μπαχαρικά και βότανα. Η κλασική εκδοχή του ποτού θεωρείται ο μηλίτης από μήλα.

Σημείωση! Η ιστορία της εμφάνισης αυτού του ποτού παραμένει αντικείμενο διαμάχης εδώ και αρκετούς αιώνες. Τρία ευρωπαϊκά κράτη – η Γαλλία, η Ιταλία, η Αγγλία – δεν μπορούν να καταλήξουν σε ομόφωνη γνώμη σχετικά με την πρωτιά της εφεύρεσης αυτού του υπέροχου ποτού.

Πολλοί ισχυρίζονται ότι το μηλόσιτο το εφηύρε ο Καρλομάγνος. Μάλιστα, σύμφωνα με τον μύθο, αυτό συνέβη εντελώς τυχαία: ο μονάρχης κάθισε πάνω σε ένα σακί με υπερώριμα και σάπια μήλα. Κάτω από το βάρος του, τα φρούτα έβγαλαν χυμό, ο οποίος ήταν ελαφρώς ζυμωμένος. Τον δοκίμασαν οι υπηρέτες και ενθουσιάστηκαν με τη γεύση. Επιπλέον, ο χυμός ανέβαζε τη διάθεση, καθώς αποδείχθηκε μεθυστικός. Παρεμπιπτόντως, αυτός ο μύθος δεν έχει ιστορική επιβεβαίωση.

Οι ιστορικοί λένε ότι ένα ποτό που θυμίζει σε σύσταση το μηλόσιτο, το έπαιρνε ο Τζέιμς Κουκ στα ταξίδια του. Το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία του σκορβούτου.

Στην αρχαιότητα, οι κάτοικοι της Σκανδιναβικής Χερσονήσου χρησιμοποιούσαν ένα ποτό παρόμοιο με το μηλόσιτο. Δεν προοριζόταν μόνο για πόση, αλλά με αυτό έκαναν και μπάνια. Πίστευαν ότι χαρίζει στο σώμα ομορφιά και υγεία.

Η μοναδική επιβεβαίωση ότι το μηλόσιτο εμφανίστηκε πολλούς αιώνες πριν είναι τα έργα του Πλίνιου. Ο αρχαίος Ρωμαίος συγγραφέας αναφέρει όχι μόνο την ευχάριστη, μεθυστική γεύση, αλλά και τις θεραπευτικές ιδιότητες του ποτού.

Μεγάλη δημοτικότητα απέκτησε ο μηλίτης μεταξύ των ευγενών κυρίων των ευρωπαϊκών χωρών τον 18ο αιώνα. Στις μέρες μας όμως, πολύ συχνά αυτό το ποτό συγχέεται με το μηλόκρασο και ορισμένες ποικιλίες μπύρας.

Σε τι διαφέρει ο μηλίτης από την μπύρα

Οι Άγγλοι και οι Γερμανοί θεωρούν βεβήλωση να συγκρίνουν και πόσο μάλλον να μπερδεύουν το μηλόσιτο με την μπύρα. Αυτά τα δύο νόστιμα ποτά έχουν ομοιότητα μόνο στις τονωτικές τους ιδιότητες, που μπορούν να ξεδιψάσουν έντονα τις ζεστές ημέρες.

Το βασικό συστατικό για την παρασκευή μπύρας είναι ο λυκίσκος. Ανάλογα με την ποικιλία αυτού του φυτού, παράγονται ελαφριά, σκούρα, βελούδινα και άλλα είδη ποτού. Το επόμενο απαραίτητο συστατικό είναι η ζύμη μπύρας. Χωρίς αυτήν, η μπύρα δεν αποκτά τη σωστή γεύση και το απαραίτητο ποσοστό αλκοόλ.

Η βάση του μηλίτη είναι μόνο ο χυμός μήλου, χωρίς προσθήκη ζύμης και ζάχαρης. Η διαδικασία ζύμωσης γίνεται φυσικά βιολογικά. Σε αντίθεση με την μπύρα, ο μηλίτης μπορεί να είναι και χωρίς ανθρακικό. Αυτό το είδος είναι πιο σπάνιο από το ανθρακούχο.

Οι ποικιλίες μπύρας διαφέρουν ως προς την περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Ο μηλίτης μήλου έχει σχεδόν ίδιο ποσοστό αλκοόλ. Μπορεί να είναι ξηρός, ημίγλυκος ή γλυκός. Μεγαλύτερη δημοτικότητα έχει η ξηρή, σαμπανιζέ ποικιλία.

Αν και αυτά τα δύο ποτά ανήκουν στα χαμηλόαλκοολούχα και στη διαδικασία παρασκευής χρησιμοποιούνται φυσικά συστατικά, είναι εντελώς διαφορετικά. Η γεύση και το άρωμα των ποτών διαφέρουν επίσης.

Όλοι οι Άγγλοι χωρίζονται σε λάτρεις της μπύρας και σε μηλιτόφιλους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ τα αγαπημένα τους ποτά και θεωρούν το άλλο ανάξιο προσοχής. Σε αυτή τη βάση συχνά προκύπτουν διαφωνίες.

Σε τι διαφέρει ο μηλίτης από το κρασί μήλου

Στην καθημερινή ζωή, στην κλασική λογοτεχνία, ακόμα και σε βιβλία μαγειρικής, συχνά ο μηλίτης θεωρείται ποικιλία μηλόκρασου. Αυτό είναι λάθος. Αν και η βασική πρώτη ύλη για την παρασκευή αυτών των δύο ποτών είναι ο χυμός φρούτων και ο πολτός φρούτων, τα άλλα συστατικά τους διαφέρουν. Ακόμα και η ίδια η διαδικασία ζύμωσης δεν είναι ίδια.

Το μηλόκρασο ανήκει στα αλκοολούχα ποτά φρούτων. Συνήθως παρασκευάζεται όχι σε εξειδικευμένα εργοστάσια, αλλά στο σπίτι.

Ο μηλίτης ανήκει στα χαμηλόαλκοολούχα, αφρώδη ποτά. Για να παραχθεί γνήσιος μηλίτης, το ποτό εμπλουτίζεται επιπλέον με διοξείδιο του άνθρακα. Έτσι αποκτά τη δική του ξεχωριστή γεύση, γίνεται αφρώδης, σαμπανιζέ.

Το κύριο συστατικό στην παραγωγή των ποτών είναι ο φρεσκοστυμμένος χυμός μήλου χωρίς προσθήκη πολτού (στέμφυλα). Στον μηλίτη χρησιμοποιούνται ειδικές ποικιλίες: ξινά, σπάνια γλυκόξινα. Στη Γαλλία υπάρχουν ποικιλίες μήλων που καλλιεργούνται ειδικά για την παρασκευή του δημοφιλούς ποτού. Περιέχουν μεγάλη ποσότητα τανίνης ωφέλιμης για τον οργανισμό, αλλά λιγότερο οξύ.

Στον μηλίτη δεν προστίθενται ζύμη ή ζάχαρη. Η ζύμωση γίνεται φυσικά χάρη σε φυσικά βακτήρια ζύμης που εμφανίζονται σε ένα ειδικά δημιουργημένο περιβάλλον. Το υγρό ζύμωσης τοποθετείται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ζεστό μέρος.

Αντίθετα, για την παρασκευή κρασιού χρησιμοποιείται όχι μόνο ο χυμός, αλλά και ο πολτός φρούτων. Στην παραγωγή χρησιμοποιούνται διάφορες ποικιλίες μήλων. Επιπλέον, για να επιταχυνθεί η διαδικασία ζύμωσης, προστίθεται ζάχαρη. Χάρη σε αυτό το συστατικό, το κρασί γίνεται πιο δυνατό αλκοολούχο ποτό από τον μηλίτη.

Ένα σημαντικό διακριτικό χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι ο μηλίτης δεν διατηρείται για πολύ. Με τον καιρό αρχίζει να χάνει τις μοναδικές του ιδιότητες. Αντίθετα, το κρασί θεωρείται καλύτερο, πιο νόστιμο και πιο ακριβό όσο μεγαλύτερη είναι η περίοδος παλαίωσής του.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ιστορίας της ύπαρξης του μηλίτη, η τεχνολογία της βιομηχανικής παραγωγής του έχει αλλάξει πολλές φορές. Η τεχνική πρόοδος παίζει κύριο ρόλο σε αυτό. Ο εξοπλισμός των εργοστασίων βελτιώνεται και εκσυγχρονίζεται, ενώ μόνο η σύνθεση του κλασικού μηλίτη μήλου παραμένει αμετάβλητη.

Αυτό το ελαφρώς αλκοολούχο ποτό είναι πλούσιο σε σχετικά μεγάλη ποσότητα βιταμινών C, A, E. Δεν περιέχει λίπη ή πρωτεΐνες. Ωστόσο, περιέχει χρήσιμα μακρο- και μικροθρεπτικά συστατικά, πηκτίνες, τανίνες, οξικό οξύ και κιτρικό οξύ.

Σε ένα ποτήρι (250 g) μηλίτη περιέχονται:

• 0,6 g υδατάνθρακες·
• 27,5 mg ασβεστίου
• 30 mg φωσφόρου
• 2,5 mg μαγνησίου·
• 34 mg νατρίου·
• 74 mg ψευδαργύρου·
• 0,075 mg σιδήρου·
• 36 mg χαλκού.

Η απουσία λιπών, πρωτεϊνών και η μικρή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες καθιστούν τον μηλίτη ένα χαμηλών θερμίδων ελαφρώς αλκοολούχο ποτό.

Η ποσότητα θερμίδων σε 100 g εξαρτάται άμεσα από το επίπεδο περιεκτικότητας σε ζάχαρη:

• ξηρός μηλίτης – 40 kcal·
• γλυκός μηλίτης – 45–48 kcal.

Σε μια πίντα μηλίτη μήλου περιέχονται 110–117 kcal.

Σε τι ωφελεί ο μηλίτης

Γενικά οφέλη

Ο χυμός μήλου αποτελεί τη βάση για την παρασκευή του μηλίτη. Όλες οι ωφέλιμες και μοναδικές ιδιότητες αυτού του φρούτου διατηρούνται και στο έτοιμο ποτό. Ως αποτέλεσμα της φυσικής ζύμωσης του χυμού, σχηματίζονται πρόσθετες ενώσεις ουσιών που είναι ωφέλιμες για τον οργανισμό.

Ο μηλίτης ασκεί ευεργετική επίδραση σε ολόκληρο τον οργανισμό:

1. Πεπτικό σύστημα. Τα συστατικά που υπάρχουν στο ποτό βελτιώνουν την απορρόφηση της τροφής. Ο οργανισμός καθαρίζεται από περιττά λίπη και οξέα, η μικροχλωρίδα του εντέρου βελτιώνεται, και όλα αυτά χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα σε πηκτίνη. Σε περίπτωση μικρής εισόδου βαρέων μετάλλων ή τοξικών ουσιών στον οργανισμό, 100 g μηλίτη μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εξάπλωσης της μόλυνσης σε όλο το σώμα.
2. Νευρικό σύστημα. Ήδη οι αυλικοί γιατροί ανακάλυψαν τη θαυματουργή επίδραση του ποτού στην κατάσταση του νευρικού συστήματος. Ο μηλίτης συνταγογραφούνταν σε άτομα που έπασχαν από κατάθλιψη, αυξημένη κόπωση. Ο αρωματικός και νόστιμος μηλίτης μήλου βοηθά να απαλλαγείτε από την κατήφεια και την κούραση.
3. Ανοσία. Η αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C σε συνδυασμό με άλλες βιταμίνες και ωφέλιμα στοιχεία συμβάλλει στη μείωση της συχνότητας εμφάνισης κρυολογημάτων, καθώς και στην αύξηση της ικανότητας του οργανισμού να αντιστέκεται σε επιβλαβή βακτήρια και μικρόβια. Συνιστάται η κατανάλωση του ποτού την άνοιξη και το φθινόπωρο, όταν ο οργανισμός εξασθενεί λόγω έλλειψης ωφέλιμων ουσιών.
4. Καρδιαγγειακό σύστημα. Όπως κάθε αλκοολούχο ποτό, ο μηλίτης διαστέλλει τα αγγεία. Αυτό επηρεάζει θετικά τη ροή του αίματος, αλλά δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση και να πίνεται σε μεγάλες ποσότητες. Τα μακρο- και μικροθρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στη σύνθεση αυξάνουν την ελαστικότητα των τοιχωμάτων των αγγείων, αποτρέπουν το σχηματισμό θρόμβων και πλακών. Η μέτρια κατανάλωση μηλίτη μήλου μειώνει τη χοληστερόλη.

Για γυναίκες

Ο ζυμωμένος χυμός μήλου δεν χάνει τις μοναδικές ιδιότητες των φρούτων. Αντιθέτως, μετά τη ζύμωση, στο τελικό ποτό εμφανίζονται φαινολικές ενώσεις. Αυτές έχουν την ικανότητα να επιβραδύνουν τη διαδικασία γήρανσης του δέρματος. Καλό συμπλήρωμα σε αυτές αποτελεί και η βιταμίνη Ε, που υπάρχει στο μηλίτη.

Βελτιώνεται η επιδερμίδα, τα μαλλιά αποκτούν φυσική λάμψη, οι ρίζες δυναμώνουν. Αυτό συμβάλλει στην καλύτερη ανάπτυξη και στη μείωση της τριχόπτωσης. Επιπλέον, το ποτό έχει λίγες θερμίδες, γεγονός που δεν επιτρέπει να επηρεαστεί αρνητικά η σιλουέτα.

Στις γυναίκες συνιστάται όχι μόνο να το πίνουν σε μέτριες ποσότητες, αλλά και να κάνουν μπάνια, προσθέτοντάς το στο νερό. Τέτοιες διαδικασίες πραγματοποιούσαν οι Ευρωπαίες καλλονές που ζούσαν ήδη από τον Μεσαίωνα. Μετά από μια σειρά τέτοιων διαδικασιών, το δέρμα γίνεται πιο σφριγηλό, βελούδινο και πολύ απαλό.

Για άνδρες

Το ισχυρό φύλο είναι πιο επιρρεπές σε καρδιαγγειακές παθήσεις. Αυτό οφείλεται σε νευρικές διαταραχές και υπερκόπωση στην εργασία. Επομένως, η κατανάλωση μηλίτη σε μέτριες δόσεις έχει θετική επίδραση στον ανδρικό οργανισμό.

Το ασθενές αλκοολούχο ποτό μήλου συνιστάται και σε άνδρες που περνούν την εργάσιμη ημέρα τους σε εξωτερικούς χώρους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη χειμερινή περίοδο. Η βιταμίνη C που περιέχεται στον μηλίτη μειώνει τον κίνδυνο πιθανών κρυολογημάτων και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Στην εγκυμοσύνη

Στις μέλλουσες μητέρες οι γιατροί δεν συνιστούν την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Μερικές φορές εξαίρεση αποτελεί το κόκκινο ξηρό κρασί, και αυτό σε μικρές ποσότητες.

Αν και ο μηλίτης περιέχει πολλές βιταμίνες και θρεπτικές ουσίες, συμβάλλει στην ενίσχυση της ανοσίας λόγω της αρκετά υψηλής περιεκτικότητας σε βιταμίνη C, μπορεί ωστόσο να βλάψει την κατάσταση της εγκύου και του εμβρύου. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο λόγω της περιεκτικότητάς του σε αλκοόλ. Ο μηλίτης μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στην εντερική λειτουργία, όπως φούσκωμα ή μετεωρισμό.

Βλάβες και αντενδείξεις

Το κύριο βλαβερό συστατικό του ποτού είναι το αλκοόλ. Επομένως, ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα οφέλη του μηλίτη, δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση. Πρέπει να τηρείται η συνιστώμενη ποσότητα.

Ο μηλίτης απαγορεύεται αυστηρά σε παιδιά κάτω των 18 ετών.

Όπως όλα τα προϊόντα, αυτό το ποτό έχει αντενδείξεις:

• χρόνιες παθήσεις του στομάχου;
• περίοδος έξαρσης παγκρεατίτιδας, γαστρίτιδας, χολοκυστίτιδας (λόγω της περιεκτικότητας σε οξέα);
• έλκος στομάχου;
• σακχαρώδης διαβήτης.

Μία από τις κατηγορίες ατόμων που δεν πρέπει να πειραματίζονται με τον μηλίτη μήλου είναι οι αλλεργικοί, άτομα με δυσανεξία στα μήλα ή σε άλλα συστατικά αυτού του ποτού.

Πώς να αποθηκεύσετε τον μηλίτη

Το ποτό είναι προϊόν ζύμωσης, η οικιακή τεχνολογία παρασκευής του έχει ομοιότητες με το κβας, επομένως πρέπει να αποθηκεύεται ως «ζωντανό» ποτό.

Για να διατηρηθεί η φρεσκάδα της γεύσης και το αφρώδες αποτέλεσμα όσο το δυνατόν περισσότερο, το ποτό εμφιαλώνεται σε ξύλινα βαρέλια και φυλάσσεται στο κελάρι (κρασί ή κοινό). Η βέλτιστη θερμοκρασία σε ένα τέτοιο μέρος δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 50 °C.

Εάν δεν είναι δυνατή η αποθήκευση του ποτού σε βαρέλι, αυτό εμφιαλώνεται σε γυάλινα μπουκάλια και σφραγίζεται καλά με καπάκια. Τοποθετούνται σε όρθια θέση. Έτσι το ποτό διατηρείται για όχι περισσότερο από 7–10 ημέρες. Εάν δεν υπάρχει κελάρι κρασιού, το ποτό μπορεί να αποθηκευτεί στο ψυγείο. Τα μπουκάλια τοποθετούνται σε ειδικές εσοχές, κατά προτίμηση στο επάνω ράφι. Ο μηλίτης διατηρεί τις ιδιότητές του για 5–7 ημέρες. Δεν πρέπει να μετακινείτε ή να μετατοπίζετε τα μπουκάλια.

Το ποτό δεν αποθηκεύεται πέραν του αναφερόμενου χρόνου. Μετά από 7–10 ημέρες χάνει τις ιδιότητές του και αποκτά γεύση ξυδιού.

Πώς να φτιάξετε μηλίτη στο σπίτι

Οι μηλιές φυτρώνουν σχεδόν σε όλους τους κήπους. Τα μήλα που πέφτουν από το δέντρο συχνά χτυπιούνται, εμφανίζονται σκούρες κηλίδες. Αυτά τα φρούτα είναι ιδανικά για την παρασκευή αρωματικού σπιτικού μηλίτη.

Συνταγή για σπιτικό μηλίτη

Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε μήλα ξινών ποικιλιών. Η Αντονόβκα και οι πικρές χειμωνιάτικες ποικιλίες είναι κατάλληλες. Η βασική προϋπόθεση για ένα ποιοτικό ποτό είναι τα μήλα να είναι ώριμα.

Κατά μέσο όρο από 2 κιλά μήλων προκύπτουν 0,8–1 λίτρο έτοιμου μηλίτη.

Τρόπος παρασκευής:

1. Μαζέψτε τα μήλα. Δεν πρέπει να τα πλύνετε πριν τη χρήση, καθώς η διαδικασία ζύμωσης θα είναι πιο φυσική. Εάν τα φρούτα έχουν έντονες ακαθαρσίες, τρίψτε τα ελαφρά με ένα υγρό πανί.
2. Κόψτε τα προετοιμασμένα φρούτα σε φέτες, περάστε τα από τον αποχυμωτή. Ο πολτός μήλου μπορεί να μην πεταχτεί, αλλά να ανακατευτεί μαζί με το χυμό. Έτσι η διαδικασία ζύμωσης θα προχωρήσει πιο γρήγορα.
3. Πλύνετε το δοχείο για το χυμό με ζεστό νερό. Στη συνέχεια ξεπλύνετε με κρύο νερό και σκουπίστε το καλά. Ο όγκος του δοχείου πρέπει να είναι 2–3 φορές μεγαλύτερος από την ποσότητα του φρεσκοστυμμένου χυμού μήλου. Εάν δεν υπάρχει τέτοιο δοχείο, είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε 2–3 δοχεία. Ο ελεύθερος χώρος θα γεμίσει με διοξείδιο του άνθρακα που εκλύεται κατά τη ζύμωση.
4. Μοιράστε το χυμό σε βάζα και τοποθετήστε τα σε ζεστό δωμάτιο (θερμοκρασία τουλάχιστον 18°C). Όσο πιο ζεστό είναι το δωμάτιο, τόσο πιο γρήγορα θα ξεκινήσει η ζύμωση. Τουλάχιστον θα χρειαστούν 3–5 ημέρες.
5. Η διαδικασία πρέπει να παρακολουθείται καθημερινά για να μη χαθεί η έναρξη της ζύμωσης. Μόλις εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια – φυσαλίδες στην επιφάνεια, ο χυμός πρέπει να φιλτραριστεί μέσα από γάζα ή σουρωτήρι.
6. Μεταφέρετε τον καθαρισμένο χυμό σε γυάλινα βάζα. Βάλτε από πάνω νάιλον καπάκια, ανοίξτε μια τρύπα σε αυτά και τοποθετήστε ένα λαστιχένιο σωληνάκι. Το άλλο άκρο του πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα δοχείο με νερό (ένα γυάλινο βάζο όγκου 0,5 λίτρου). Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ένα συνηθισμένο λαστιχένιο γάντι, φορώντας το στο λαιμό του βάζου. Σε ένα δάχτυλο ανοίξτε μια μικρή τρύπα για την έξοδο του διοξειδίου του άνθρακα.
7. Τοποθετήστε τα βάζα σε δροσερό μέρος. Η ίδια η διαδικασία θα διαρκέσει τουλάχιστον 30–50 ημέρες.
8. Όταν η ζύμωση σταματήσει τελείως, φιλτράρετε τον μηλίτη ξανά και εμφιαλώστε τον σε γυάλινα μπουκάλια με καπάκια που βιδώνουν καλά.
9. Φυλάσσετε σε κελάρι ή ψυγείο για όχι περισσότερο από 10 ημέρες.

Για να επιταχυνθεί η διαδικασία ζύμωσης, πολλοί προσθέτουν τον πολτό από μήλα και ζάχαρη στον χυμό. Αυτό γίνεται στο αρχικό στάδιο. Σε 10 κιλά μήλων βάζουν 1,2-1,5 κιλά ζάχαρης. Αυτό το μηλόκρασο θα είναι έτοιμο πιο γρήγορα. Έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής (έως 2 χρόνια). Αλλά στο τέλος δεν προκύπτει κλασικό μηλόκρασο, αλλά ένα ποτό που θυμίζει κρασί φρούτων.

Πώς να τον κάνετε ανθρακούχο

Το αληθινό μηλόκρασο είναι ένα ανθρακούχο, αφρώδες, χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ ποτό. Το να το παρασκευάσετε στο σπίτι ακριβώς έτσι δεν είναι δύσκολο.

Για να εξασφαλίσετε αφρισμό στο μηλόκρασο, μετά το δεύτερο στάδιο ζύμωσης, πρέπει να ρίξετε στον πυθμένα γυάλινων μπουκαλιών (1 λίτρου) 1 κουταλάκι του γλυκού (γεμάτο) ζάχαρη. Στη συνέχεια, ρίξτε τον ζυμωμένο χυμό. Μην γεμίζετε το μπουκάλι μέχρι πάνω, αφήστε 6-10 εκατοστά ελεύθερου χώρου. Κλείστε καλά τα μπουκάλια με καπάκια και τοποθετήστε τα σε ένα σκοτεινό, δροσερό μέρος για 10-14 ημέρες.

Η προσθήκη ζάχαρης θα οδηγήσει σε μια ακόμη διαδικασία ζύμωσης. Είναι καλύτερο να ελέγχετε συχνά το έτοιμο ποτό, κατά προτίμηση μετά από 3 ημέρες να το ανοίγετε προσεκτικά, μειώνοντας έτσι την πίεση. Αν δεν το κάνετε αυτό, το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να σπάσει τα καπάκια και το μηλόκρασο θα χαλάσει.

Μετά το πέρας της διαδικασίας δύο εβδομάδων, το μηλόκρασο τοποθετείται σε ένα κρύο μέρος αποθήκευσης (ψυγείο, κελάρι).

Πώς να πίνετε σωστά τον μηλίτη

Οι Βάσκοι θεωρούν το μηλόκρασο το εθνικό τους ποτό. Έχουν ειδικούς κανόνες εθιμοτυπίας για το σερβίρισμά του:

1. Το ποτό σερβίρεται δροσερό, αλλά όχι παγωμένο. Η επιτρεπόμενη θερμοκρασία είναι 7-12°C. Σε αυτήν αποκαλύπτονται όλα τα πλεονεκτήματα της γεύσης και του αρώματος. Ο μηλίτης δεν ψύχεται ποτέ με πάγο.
2. Κατάλληλα για το μηλόκρασο θεωρούνται ποτήρια ή κούπες μπύρας. Αλλά οι Γάλλοι γνώστες ρίχνουν το ποτό σε ποτήρια σαμπάνιας. Οι Βρετανοί προτιμούν κεραμικά μπολ. Οι Ισπανοί έχουν ειδικά ποτήρια για το αγαπημένο τους ποτό – είναι ελαφρώς φαρδύτερα στην κορυφή, ύψους 10-12 εκ.
3. Συνιστάται να το ρίχνετε σε λεπτή ροή, σηκώνοντας το μπουκάλι ψηλά πάνω από το ποτήρι. Έτσι το ποτό θα έχει περισσότερο αφρό.
4. Το ποτήρι δεν γεμίζεται εντελώς με μηλόκρασο, αλλά μόνο κατά το 1/3.
5. Πρέπει να πίνετε αμέσως, όσο υπάρχει αφρός.

Οι Ισπανοί έχουν ένα ιδιαίτερο έθιμο: δεν τελειώνουν λίγο το μηλόκρασο, αλλά το χύνουν στο πάτωμα. Έτσι ευχαριστούν τη φύση και τη γη για τη συγκομιδή των μήλων. Σε ορισμένες παμπ, το πάτωμα είναι ειδικά στρωμένο με πριονίδι για αυτόν τον σκοπό.

Με τι να τον συνοδεύσετε

Σωστά επιλεγμένα πιάτα θα βοηθήσουν να αναδειχθούν τα γευστικά χαρακτηριστικά του μηλόκρασου.

Το μηλόκρασο είναι διαφόρων τύπων: γλυκό, ξηρό και κλασικό. Σε κάθε έναν από αυτούς τους τύπους ταιριάζουν τα δικά του συνοδευτικά. Καλή προσθήκη στο παραδοσιακό μηλόκρασο θα είναι πιάτα με πουλερικά, τηγανίτες με χαβιάρι. Το ξηρό ποτό συνοδεύεται με θαλασσινά, ψητό κρέας και λευκό ψάρι. Καλό είναι να ετοιμάζετε αυτά τα πιάτα σε ανοιχτή σχάρα. Η ελαφρώς ξινή γεύση αυτού του τύπου συνδυάζεται υπέροχα με σαλάτες λαχανικών με προσθήκη γαρίδων, κρέατος καβουριού.

Στο γλυκό μηλόκρασο σερβίρονται διάφορα επιδόρπια, κέικ, τούρτες και ακόμη κρέπες με σοκολατένιο σιρόπι.

Πολλοί χρησιμοποιούν το μηλόκρασο ως απεριτίφ.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για τον μηλίτη

1. Τον 14ο αιώνα, οι Ευρωπαίοι θεωρούσαν τον μηλίτη θεϊκό ποτό. Κατά τη βάπτιση, βύθιζαν τα παιδιά σε μια κολυμπήθρα γεμάτη με μηλίτη.
2. Στο έδαφος της τσαρικής Ρωσίας, άρχισαν να παράγουν μηλίτη το 1890. Τον αποκαλούσαν αριστοκρατικό ποτό και τον έπιναν αντί για σαμπάνια.
3. Οι Άγγλοι έχουν μια «Βίβλο του μηλίτη», η οποία γράφτηκε ήδη τον 14ο αιώνα.
4. Μια μέρα του Μαΐου, οι Ισπανοί διοργανώνουν το Φεστιβάλ Μηλόχυμου. Αυτή η γιορτή πραγματοποιείται κάθε χρόνο.
5. Το τουριστικό μονοπάτι «Δρόμος του μηλίτη» βρίσκεται στη Νορμανδία. Όσοι επιθυμούν μπορούν να επισκεφθούν όλες τις φάρμες της χώρας που παράγουν τον καλύτερο μηλίτη.
6. Οι αγρότες της δυτικής Αγγλίας, πριν από τη συγκομιδή μήλων για μηλόχυμο, εκτελούν ένα ειδικό τελετουργικό – τραγουδούν τραγούδια σε ειδικές θεότητες κοντά στα δέντρα και απαγγέλλουν ξόρκια. Πιστεύεται ότι μετά από αυτό, θα προκύψει εξαιρετικός μηλόχυμος.

Φωτογραφία του μηλίτη