Γραναδίλα: τι είναι, χρήσιμες ιδιότητες και αντενδείξεις
Η γραναντίγια είναι ένα δημοφιλές τροπικό φρούτο σε πολλές ζεστές χώρες.
- Τι είναι η γραναντίγια
- Πώς είναι
- Είδη
- Πού φύεται
- Σε τι διαφέρει η γραναντίγια από τη μαρακούγια
- Σύνθεση και θερμιδική αξία
- Ευεργετικές ιδιότητες του φρούτου γραναντίγια
- Για γυναίκες
- Για άνδρες
- Στην εγκυμοσύνη
- Στον θηλασμό
- Για παιδιά
- Στην απώλεια βάρους
- Βλάβες και αντενδείξεις
- Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε
- Πώς να φάτε σωστά τη γραναντίγια
- Πώς να καθαρίσετε τη γραναντίγια
- Μπορείτε να φάτε τον σπόρο;
- Χρήση στη μαγειρική
- Σαλάτα «Ανοιξιάτικη Εξωτική»
- Γλυκιά σάλτσα γραναντίγιας για κρέας
- Φρουτώδης μους γραναντίγιας
- Σουφλέ με τυρί κότατζ «Εξωτική»
- Πουτίγκα «Τροπικό Μεσημέρι»
- Ενδιαφέροντα γεγονότα
Τι είναι η γραναντίγια
Οι καρποί της γραναντίγιας είναι αρκετά δροσιστικοί σε μια ζεστή μεσημεριανή ημέρα. Το φρούτο έχει πολλές ευεργετικές για τον οργανισμό ιδιότητες, χρησιμοποιείται αρκετά συχνά στη μαγειρική και εφαρμόζεται στη βιομηχανία καλλυντικών. Η γραναντίγια θεωρείται ένα από τα πιο νόστιμα φρούτα στον πλανήτη. Πατρίδα της θεωρούνται οι εκτάσεις της Νότιας Αμερικής.

Πώς είναι
Η γραναντίγια είναι ένα αειθαλές φυτό του γένους Πασίφλορα, ανήκει στην οικογένεια των Πασιφλοριδών. Είναι μια δενδρώδης τροπική λιάνα, η οποία μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 10 μέτρα. Τα άνθη προσελκύουν με την εξωτική τους εμφάνιση: τα πέταλα είναι μεγάλα σε σχήμα και έχουν μια μωβ-λευκή απόχρωση, στο εσωτερικό των μπουμπουκιών διακρίνονται ανοιχτόχρωμες έλικες και μεγάλοι πράσινοι στήμονες με κόκκους γύρης. Το λουλούδι φαίνεται πολύ εξωτικό και έχει μοναδικό άρωμα.
Στον κόσμο υπάρχουν αρκετά είδη γραναντίγιας. Τα πιο γνωστά είδη αυτού του τροπικού φυτού: η κίτρινη και η βρώσιμη. Ανάλογα με το είδος, οι καρποί μπορεί να έχουν σφαιρικό ή επίμηκες σχήμα, να έχουν το μέγεθος ενός μεγάλου ροδάκινου ή να θυμίζουν ένα όχι πολύ μεγάλο πεπόνι. Το βάρος συνήθως φτάνει τα 150–200 γραμμάρια. Η φλούδα έχει ένα μεγάλο φάσμα χρωμάτων, ανάλογα με το είδος: από ανοιχτό πράσινο, κίτρινο και πορτοκαλί μέχρι πορφυρό και μωβ. Κάτω από τη φλούδα υπάρχει ένα λευκό στρώμα, και στο εσωτερικό κρύβεται ένας αρωματικός πολτός με σκούρους σπόρους σε ζελατινώδες περίβλημα.
Είδη
- Η γιγαντιαία γραναντίγια έχει ωοειδές σχήμα καρπού. Το μήκος της είναι 10–30 εκ. και το πλάτος περίπου 8–12 εκ. Η φλούδα είναι λεπτή, έχει κιτρινωπό ή πρασινωπό χρώμα επιφάνειας. Η σάρκα είναι λευκή ή ροζ, στο εσωτερικό υπάρχουν μεγάλοι καφέ και μωβ σπόροι.
- Η μπλε γραναντίγια είναι ένα τροπικό φρούτο με χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα, οι καρποί της έχουν σχήμα οβάλ. Το μήκος τους είναι 6 εκ., η διάμετρος περίπου 4 εκ. Αν κόψετε το φρούτο στη μέση, μέσα θα δείτε σπόρια κόκκινου χρώματος.
- Η μπανάνα γραναντίγια έχει ασυνήθιστο ωοειδές σχήμα. Το μήκος του καρπού είναι 12 εκ., το πλάτος φτάνει τα 4 εκ. Έχει ένα ελαφρώς χλωμό κίτρινο ή σκούρο πράσινο χρώμα, με γλυκιά πορτοκαλί ψίχα και μαύρους σπόρους στο εσωτερικό της σάρκας.
- Η βρώσιμη γκραναντίλα είναι γνωστή στους τουρίστες με άλλο όνομα – μαρακούγια. Ο τροπικός καρπός έχει στρογγυλό, μερικές φορές ωοειδές σχήμα. Το μέγεθος μπορεί να φτάσει 40–80 mm σε διάμετρο. Στο εσωτερικό υπάρχει ζουμερή σάρκα με πολλούς σπόρους. Το χρώμα μπορεί να είναι χαρακτηριστικό μωβ, κόκκινο ή πορφυρό. Τη μαρακούγια συχνά τη συγχέουν με τον συγγενή της – την κίτρινη γκραναντίλα.
- Η κίτρινη γκραναντίλα χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική. Έχει χαρακτηριστικό σχήμα που θυμίζει λίγο αυγό. Οι καρποί μπορούν να φτάσουν σε διάμετρο 6–7 cm. Η φλούδα είναι γλιστερή στην αφή και μπορεί να έχει ιδιαίτερη κίτρινη, πορτοκαλί ή ακόμα και κοκκινωπή απόχρωση. Στον ώριμο καρπό, η φλούδα καλύπτεται από μικρές μαύρες κηλίδες. Στο εσωτερικό, ο καρπός έχει διάφανη σάρκα με μικρούς μαύρους επίπεδους σπόρους. Αυτά τα σποράκια είναι κατανεμημένα σε όλη τη σάρκα, οπότε δεν είναι εύκολο να τα αφαιρέσετε. Ωστόσο, είναι μαλακά στην υφή και θεωρούνται βρώσιμα. Ο γλυκός καρπός μπορεί να καταναλωθεί μαζί με τους σπόρους, δεν χρειάζεται να τους αφαιρέσετε. Η σάρκα έχει χαρακτηριστική ζελεδώδη υφή και έντονη γλυκιά γεύση. Τα γευστικά χαρακτηριστικά του εξωτικού φρούτου είναι αρκετά ποικίλα. Η γκραναντίλα συνδυάζει ξινές νότες ακτινιδίου, γλυκιά γεύση φράουλας, άρωμα ώριμου πεπονιού και φραγκοστάφυλου.
Πού φύεται
Ως τόπο ανάπτυξης αυτού του τροπικού φυτού αναφέρονται χώρες με θερμό κλίμα. Για πρώτη φορά αυτός ο εξωτικός καρπός ανακαλύφθηκε από Ισπανούς κατακτητές κονκισταδόρες που έπλευσαν στην Αμερική αναζητώντας νέα εδάφη. Σήμερα, οι καρποί της γκραναντίλα μπορούν να βρεθούν στη φύση του Μεξικού, και καλλιεργείται με επιτυχία στα ζεστά εδάφη της Βολιβίας, στη Βραζιλία, στην Αργεντινή, στην Παραγουάη και σε πολλές άλλες χώρες. Η γκραναντίλα αναπτύσσεται επίσης σε εκτεταμένα νησιά της Καραϊβικής – Χαβάη, Τζαμάικα, Αϊτή και Γκουάμ.
Το θερμόφιλο φυτό επιχειρήθηκε επίσης πολλές φορές να καλλιεργηθεί σε ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και στην περιοχή του Κρασνοντάρ στη Ρωσία. Ωστόσο, δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί η χαρακτηριστική πλούσια γεύση της γκραναντίλα σε ψυχρότερες κλιματικές συνθήκες, ενώ το φυτό παράγει καρπούς μόνο μία φορά το χρόνο.
Σε τι διαφέρει η γραναντίγια από τη μαρακούγια
Η γκραναντίλα και η μαρακούγια ανήκουν στην ίδια οικογένεια – τις Πασιφλορίδες. Ωστόσο, η μαρακούγια θεωρείται μια πιο διαδεδομένη ποικιλία φυτού αυτού του είδους. Παρόλο που η εμφάνιση αυτών των φρούτων είναι εντελώς διαφορετική, πολλοί τουρίστες πολύ συχνά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους δύο καρπούς μεταξύ τους. Για να μην μπερδεύονται αυτά τα φρούτα, είναι απαραίτητο να αναφέρουμε τα κύρια διακριτικά τους χαρακτηριστικά:
- Η φλούδα της μαρακούγια έχει σκούρο μωβ χρώμα και χαρακτηριστικές «ρυτίδες», ενώ της γκραναντίλα είναι έντονης κίτρινο-πορτοκαλί απόχρωσης.
- Στους ώριμους καρπούς της γκραναντίλα το κοτσάνι δεν πέφτει, ενώ στη μαρακούγια το κοτσάνι συχνά αποσπάται από τον καρπό.
- Η σάρκα της μαρακούγια έχει πιο έντονο χρώμα.
- Και τα δύο φρούτα έχουν ένα λευκό στρώμα που χωρίζει τη φλούδα από τη σάρκα, ωστόσο στη μαρακούγια αυτό το στρώμα είναι πιο λεπτό.
- Τα φρούτα έχουν εντελώς διαφορετικά γευστικά χαρακτηριστικά, ενώ οι καρποί της γκραναντίλα θεωρούνται πολύ πιο γλυκοί.
- Στη μαρακούγια οι σπόροι είναι πολύ σκληρότεροι, ενώ στη γκραναδίλια είναι μαλακοί και είναι πολύ πιο εύκολο να μασηθούν.
- Η μαρακούγια είναι σημαντικά μικρότερη σε σχήμα από την κίτρινη συγγενή της.
Σύνθεση και θερμιδική αξία
Η γκραναδίλια έχει πολύ υψηλή γευστική ποιότητα. Ωστόσο, η δημοτικότητά της δεν οφείλεται μόνο στη γλυκιά σάρκα της. Το γεγονός είναι ότι αυτό το τροπικό φρούτο έχει χαμηλή θρεπτική αξία, αλλά περιέχει πολλά ωφέλιμα στοιχεία. Σε 100 γρ γκραναδίλια περιέχονται περίπου 46 θερμίδες. Από αυτά, 80,2 γρ είναι νερό και 10,4 γρ είναι φυτικές ίνες. Το φρούτο περιέχει μόνο 0,1 γρ λίπους, 8 γρ υδατάνθρακες και 0,5 γρ πρωτεΐνες.
Η γκραναδίλια θεωρείται ένα φρούτο ευεργετικό για την υγεία, λόγω της συγκέντρωσης πολλών ωφέλιμων στοιχείων και βιταμινών. Οι καρποί περιέχουν πολύ ωφέλιμο σίδηρο. Σε 100 γρ περιέχονται περίπου 1600 μικρογραμμάρια σιδήρου, χάρη στα οποία οι καρποί του τροπικού φυτού θεωρούνται απαραίτητοι για τη θεραπεία της αναιμίας.
Επιπλέον, η γκραναδίλια περιέχει άφθονο ψευδάργυρο, κάλιο και χαλκό. Αυτά τα μικροστοιχεία βοηθούν τους ασθενείς με υψηλή πίεση, εξαλείφουν το υψηλό οίδημα και συμβάλλουν στη θεραπεία άλλων καρδιαγγειακών παθολογιών. Το κάλιο που περιέχεται στη γκραναδίλια συμβάλλει στη θετική λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων, επηρεάζει την ορθή λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος, καθώς και τη λειτουργία του νευρικού και μυϊκού ιστού στο σώμα. Ο φώσφορος βοηθά στην ενίσχυση του οστικού ιστού του ανθρώπου και στην παραγωγή του ATP, το οποίο είναι ο κύριος φορέας ενέργειας.
Επίσης, οι καρποί της γκραναδίλια περιέχουν απαραίτητα για τον οργανισμό στοιχεία όπως νάτριο, σελήνιο, μαγνήσιο και βιταμίνες της ομάδας Β. Αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην ορθή λειτουργία των μεταβολικών διεργασιών του οργανισμού, συμβάλλουν στη δημιουργία των αιμοσφαιρίων, βοηθούν στην παραγωγή αντισωμάτων και επηρεάζουν την ανάπτυξη του αναπαραγωγικού και ενδοκρινικού συστήματος.
Χάρη στη βιταμίνη C, που περιέχεται σε αυτά τα τροπικά φρούτα, το ανθρώπινο σώμα παράγει το απαραίτητο κολλαγόνο, διεγείρεται η παραγωγή ορμονών, εξουδετερώνεται η ισταμίνη και παράγονται ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτή η βιταμίνη δρα θετικά στο ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου και βοηθά στην καταπολέμηση των κρυολογημάτων.
Ευεργετικές ιδιότητες του φρούτου γραναντίγια
Αυτό το τροπικό φρούτο περιέχει πλήρη σύνθεση όλων των απαραίτητων βιταμινών και μικροστοιχείων, που ενισχύουν τον ανθρώπινο οργανισμό, συμβάλλουν στην ανάπτυξη των οστών, ανακουφίζουν από την αϋπνία και εξαλείφουν τον πονοκέφαλο.

Για γυναίκες
Οι ουσίες που περιέχονται στο τροπικό φρούτο – βιταμίνες, υδροξυοξέα και αντιοξειδωτικά – συμβάλλουν στην καλύτερη ανάπτυξη των μαλλιών και των νυχιών στις γυναίκες. Γι' αυτό, το τροπικό φρούτο χρησιμοποιείται συχνά στη βιομηχανία καλλυντικών: προστίθεται σε αφρόλουτρα, σαμπουάν για μαλλιά, λοσιόν και κρέμες για το σώμα και το πρόσωπο.
Οι κρέμες και οι λοσιόν που παρασκευάζονται με βάση τη γραναντίλια βοηθούν στην καταπολέμηση των δερματικών προβλημάτων, προσδίδουν ελαστικότητα και φρεσκάδα, δημιουργούν λίφτινγκ αποτέλεσμα. Οι ευεργετικές βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία στον καρπό καταπολεμούν τον ερεθισμό του δέρματος, καθαρίζουν, ηρεμούν και επουλώνουν τις προβληματικές περιοχές του σώματος. Βοηθούν στην καταπολέμηση της δερματίτιδας, της ψωρίασης, απαλλάσσουν το δέρμα από την ξηρότητα και τα εξανθήματα.
Ιδιαίτερα ευεργετική είναι η επίδραση των καρπών της γραναντίλιας στον γυναικείο οργανισμό σε περιπτώσεις αϋπνίας και συχνών καταθλίψεων. Το εξωτικό φρούτο μπορεί να βοηθήσει να απαλλαγείτε από τις συχνές ημικρανίες και να αποκαταστήσει τον υγιή ύπνο. Στη σύνθεση περιέχονται αιθέρια έλαια, τα οποία έχουν ηρεμιστική δράση, ανακουφίζουν από τις νευρώσεις και την ανησυχία.
Για άνδρες
Χάρη στο ευρύ σύμπλεγμα βιταμινών και μετάλλων, η γραναντίλια υποστηρίζει τον γενικό τόνο ολόκληρου του οργανισμού των ανδρών. Οι ευεργετικές ουσίες στο φρούτο βοηθούν στην ταχεία αποκατάσταση, για παράδειγμα, μετά από σωματικές προσπάθειες ή προπονήσεις στο γυμναστήριο.
Στους καρπούς της γραναντίλιας περιέχεται επίσης βιταμίνη Β9, η οποία είναι τόσο απαραίτητη για τους άνδρες για την ορθή λειτουργία του ουρογεννητικού συστήματος. Βοηθά στη διατήρηση της βιωσιμότητας των σπερματοζωαρίων. Επιπλέον, η βιταμίνη ομαλοποιεί όλες τις διαδικασίες του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένης και της σωστής λειτουργίας του μυελού των οστών, προστατεύει από την εμφάνιση όγκων.
Στην εγκυμοσύνη
Οι καρποί της γραναντίλιας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εμπλουτίζουν τον οργανισμό της γυναίκας με όλες τις ευεργετικές βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Τα φρούτα μπορούν να προστεθούν σε γιαούρτι, τυρί κότατζ, και να γίνουν φρουτοσαλάτες ή κοκτέιλ. Επιπλέον, στο τροπικό φρούτο περιέχεται το απαραίτητο για τις μέλλουσες μητέρες φολικό οξύ, το οποίο συμβάλλει στην ορθή ανάπτυξη του εμβρύου.
Συγκεκριμένα, είναι προτιμότερο να συμβουλευτείτε τον προσωπικό σας γυναικολόγο για το θέμα αυτό. Οι γυναίκες θα πρέπει να καταναλώνουν τους καρπούς μόνο μετά από την έγκριση του ειδικού, διότι οι σπόροι της γραναντίλιας έχουν υπνηλική δράση. Με τη συχνή κατανάλωση των φρούτων, η μέλλουσα μητέρα μπορεί να αισθανθεί έντονη κόπωση και υπνηλία. Παρά τις ευεργετικές τους ιδιότητες και βιταμίνες, σε ορισμένες περιπτώσεις η κατανάλωση γραναντίλιας μπορεί επίσης να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις στον οργανισμό και να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη του εμβρύου.
Στον θηλασμό
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού, οι νέες μαμάδες καλό είναι να αποφεύγουν προσωρινά την κατανάλωση του εξωτικού φρούτου. Τουλάχιστον κατά τους πρώτους τρεις μήνες, δεν θα πρέπει να καταναλώνουν γραναντίλια, καθώς υπάρχει κίνδυνος έντονου αερίου στο μωρό ή ανάπτυξης αλλεργίας.
Για παιδιά
Λόγω του κινδύνου αλλεργικής αντίδρασης, το εξωτικό φρούτο δεν θα πρέπει να προσφέρεται σε παιδιά κάτω των τριών ετών. Οι καρποί της γραναντίλιας μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία στον ανώριμο οργανισμό του παιδιού και παρενέργειες στο πεπτικό σύστημα. Παράλληλα, η βιταμίνη Β (ριβοφλαβίνη) που περιέχεται στους καρπούς θεωρείται το κύριο δομικό συστατικό του οργανισμού και είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού. Η βιταμίνη Β6 συμβάλλει στον σχηματισμό πρωτεϊνών και στη σωστή λειτουργία των μεταβολικών διεργασιών ολόκληρου του παιδικού οργανισμού.
Στην απώλεια βάρους
Λόγω του ότι οι καρποί της γραναντίλας θεωρούνται προϊόν χαμηλών θερμίδων, μπορούν να καταναλωθούν σε προβλήματα παχυσαρκίας. Η υψηλή περιεκτικότητα του εξωτικού φρούτου συμβάλλει στην αποβολή των τοξινών και στον καθαρισμό του οργανισμού. Χάρη στο πλούσιο σύμπλεγμα βιταμινών, η γραναντίλα είναι ωφέλιμη για άτομα που ασχολούνται ενεργά με τον αθλητισμό και θέλουν να διατηρήσουν τον οργανισμό τους σε εξαιρετική φυσική κατάσταση.
Η γραναντίλα θεωρείται ένα προϊόν χαμηλών θερμίδων με υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά. Ως εκ τούτου, τα πιάτα και τα ποτά με την προσθήκη της θα είναι ιδανικά για άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος και να φροντίσουν την υγεία τους.
Βλάβες και αντενδείξεις
Με προσοχή πρέπει να καταναλώνεται το τροπικό φρούτο από άτομα που έχουν ατομική δυσανεξία στο προϊόν ή τάση για αλλεργία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ουσιαστικά ειδικοί περιορισμοί για την κατανάλωση των καρπών της γραναντίλας.
Ωστόσο, αυτός ο καρπός πρέπει να καταναλώνεται με προσοχή από ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Επίσης, είναι σημαντικό να μην γίνεται υπερβολική κατανάλωση του φρούτου από άτομα που έχουν τάση για αύξηση βάρους. Αν και η γραναντίλα θεωρείται προϊόν χαμηλών θερμίδων, οι καρποί της περιέχουν υψηλή συγκέντρωση φρουκτόζης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα, με αποτέλεσμα να ενταθεί το αίσθημα πείνας.
Επιπλέον, ο εξωτικός καρπός έχει διουρητική και καθαρτική δράση. Γι' αυτόν τον λόγο, δεν πρέπει να γίνεται υπερβολική κατανάλωση του φρούτου, ειδικά από ασθενείς που είναι επιρρεπείς σε διάρροια.
Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε
Στο τροπικό κλίμα, η γραναντίλα γενικά καρποφορεί δύο φορές το χρόνο. Ως εκ τούτου, σε θερμές χώρες η σοδειά μπορεί να συλλέγεται πολλές φορές. Πλούσια σοδειά φρούτων συλλέγεται μετά το τέλος της περιόδου των βροχών. Αυτό πρέπει να το λαμβάνουν υπόψη οι τουρίστες που αγοράζουν εξωτικά φρούτα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στο εξωτερικό.
Σήμερα, η γραναντίλα μπορεί να βρεθεί στα ράφια σχεδόν όλων των μεγάλων σούπερ μάρκετ του κόσμου. Επιπλέον, το εξωτικό φρούτο εξάγεται σε άλλες χώρες σχεδόν όλο το χρόνο. Ωστόσο, οι καρποί που μεταφέρονται από μακριά μπορεί να μην έχουν όλα τα γευστικά χαρακτηριστικά και τις ευεργετικές ιδιότητες. Το θέμα είναι ότι είναι αδύνατο να μεταφερθούν ώριμοι καρποί γραναντίλας χωρίς ζημιά ή αλλοίωση. Για να διατηρήσει ο εξωτικός καρπός τη φρεσκάδα και την όμορφη εμφάνισή του για όσο το δυνατόν περισσότερο, η φλούδα υποβάλλεται σε χημική επεξεργασία. Ως εκ τούτου, δεν συνιστάται η κατανάλωση της φλούδας εξωτικών φρούτων που μεταφέρονται από μακριά σε σούπερ μάρκετ.
Κατά την επιλογή γραναντίλας, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι καρποί της είναι ευαίσθητοι στη φθορά. Η διάρκεια ζωής τους είναι περίπου μία εβδομάδα σε θερμοκρασία δωματίου. Κατά την αγορά, πρέπει να δίνετε ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση της φλούδας. Η φλούδα του καρπού πρέπει να είναι λεία και σφιχτή στην αφή. Το ώριμο φρούτο συνήθως καλύπτεται με μικρές μαύρες κηλίδες στην επιφάνεια της φλούδας. Το βάρος του είναι περίπου 200 γραμμάρια. Εάν στο κατάστημα βρείτε κατά λάθος μια γραναντίλα χωρίς τις χαρακτηριστικές σκούρες κηλίδες ή είναι πολύ μαλακή, δεν πρέπει να αγοράσετε τέτοιο φρούτο.
Πώς να φάτε σωστά τη γραναντίγια
Το εξωτικό φρούτο είναι καλό να το καταναλώνετε φρέσκο. Ως προς τη γεύση του, η γκραναντίγια έχει γλυκιά, ελαφρώς υδαρή γεύση. Η ζελεόμορφη σάρκα με τους σπόρους μέσα θυμίζει πολύ στη γεύση φραγκοστάφυλο ή πεπόνι. Οι πιο ξινές ποικιλίες γκραναντίγιας μπορούν να συνδυαστούν με ζάχαρη ή μέλι, ενώ οι γλυκές παρασκευάζονται με αλάτι και πιπέρι ως ορεκτικό.

Οι καρποί της γκραναντίγιας συνδυάζονται άριστα με φρέσκες σαλάτες και ως ορεκτικά, το φρούτο προστίθεται σε επιδόρπια, παρασκευάζονται γκρατέν, πουτίγκες και φρέσκους χυμούς.
Πώς να καθαρίσετε τη γραναντίγια
Το καθάρισμα των καρπών είναι αρκετά απλό. Για αυτό πρέπει να πάρετε ένα κοφτερό μαχαίρι, να χωρίσετε προσεκτικά το φρούτο σε δύο μισά, κάνοντας μια επιμήκη τομή βάθους 5 χιλιοστών. Η σάρκα και οι σπόροι του φρούτου είναι βρώσιμοι, είναι βολικό να τους βγάζετε με ένα κουταλάκι του γλυκού. Δεν χρειάζεται να διαχωρίσετε τον πυρήνα από τα σπόρια. Οι σπόροι της γκραναντίγιας είναι αρκετά μαλακοί, μασούνται εύκολα και δεν προκαλούν δυσφορία στην πέψη.
Μπορείτε να φάτε τον σπόρο;
Υπάρχουν πάρα πολλοί μικροί σπόροι στους καρπούς της γκραναντίγιας, σχεδόν δεν αποχωρίζονται από τη σάρκα. Παρά τον μεγάλο τους αριθμό, σχεδόν δεν γίνονται αισθητοί κατά την κατανάλωση του φρούτου. Οι σπόροι της γκραναντίγιας είναι πολύ τρυφεροί, μαλακοί και αρωματικοί. Θεωρούνται βρώσιμοι, γι' αυτό δεν αφαιρούνται από τα φρούτα πριν από την παρασκευή φαγητών ή την κατανάλωση ωμών.
Χρήση στη μαγειρική
Συνήθως στη μαγειρική η γκραναντίγια χρησιμοποιείται φρέσκια. Οι ντόπιοι ιθαγενείς καταναλώνουν αυτό το φρούτο χωρίς θερμική επεξεργασία και απλώς τρώνε τη σάρκα με κουτάλι.
Στην παγκόσμια μαγειρική οι καρποί της γκραναντίγιας βρήκαν ευρύτερη χρήση. Χάρη στην εξωτική ξινόγλυκη γεύση τους, χρησιμοποιούνται ως προσθήκη σε πιάτα με κρέας και ψάρι. Η σάρκα των άγουρων καρπών μαγειρεύεται χωριστά, καθώς και σε συνδυασμό με άλλα λαχανικά.
Από τη σάρκα του φρούτου παρασκευάζονται φρέσκοι χυμοί, σιρόπια, βάμματα και λικέρ, προστίθεται ως βάση για αλκοολούχα και μη αλκοολούχα κοκτέιλ. Η γκραναντίγια ταιριάζει υπέροχα με άλλους φρέσκους χυμούς, π.χ. πορτοκαλιού, ακτινιδίου ή μάνγκο.
Λόγω της φυσικής ζελεόμορφης σύστασής του, το φρούτο είναι ιδανικό για την παρασκευή ζελέ, μαρμελάδας, επιδορπίων, γλυκών σαλατών, καθώς και ως γέμιση για πουτίγκες και αρτοσκευάσματα. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε ζάχαρη, το φρούτο προστίθεται σε προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής. Και χάρη στο εκπληκτικό άρωμα και τη γεύση του, η γκραναντίγια χρησιμοποιείται επίσης ως φυσικό αρωματικό σε γιαούρτια και γλυκές σάλτσες.
Σαλάτα «Ανοιξιάτικη Εξωτική»
Συστατικά του πιάτου:
- 1 καρπός ώριμης γκραναντίγιας;
- 10 φράουλες·
- μείγμα σαλατών;
- 1 λευκό γογγύλι;
- 1 ματσάκι φρέσκο κρεμμυδάκι;
- σπόροι κολοκύθας για διακόσμηση·
- παρμεζάνα για διακόσμηση;
- ζάχαρη, βαλσαμικό ξίδι και σησαμέλαιο για dressing κατά βούληση.
Βάζετε σε ένα πιάτο το μείγμα φύλλων σαλάτας. Κόβετε το γογγύλι σε κομμάτια, τη φράουλα σε κυβάκια, ψιλοκόβετε το φρέσκο κρεμμύδι και τα βάζετε στο πιάτο. Κόβετε τον καρπό της γραναντίγιας στη μέση και βγάζετε τη γλυκιά σάρκα για τη σαλάτα. Ανακατεύετε τη σάλτσα σε ξεχωριστό μπολ. Προσθέτετε βαλσαμικό ξύδι, σησαμέλαιο, ζάχαρη και ανακατεύετε καλά. Ντύνετε τη σαλάτα με τη σάλτσα. Πριν το σερβίρισμα, γαρνίρετε τη σαλάτα με κολοκυθόσπορους και τριμμένη παρμεζάνα.
Γλυκιά σάλτσα γραναντίγιας για κρέας
Συστατικά του πιάτου:
- 80 ml τροπικού χυμού (ανανάς, πολυβιταμίνη ή μάνγκο);
- 1 πιπεριά τσίλι;
- 1 ώριμη γραναντίγια;
- 2 κ.γ. ζάχαρης;
- 1 κ.γ. αμύλου;
- 1 κ.γ. κρύου νερού.
Μεταγγίζετε τον τροπικό χυμό από τη συσκευασία σε μια κατσαρόλα. Ψιλοκόβετε την πιπεριά τσίλι και την προσθέτετε στον χυμό. Για να είναι λιγότερο καυτερή η πιπεριά, αφαιρείτε τους σπόρους της ή τη βάζετε στη σάλτσα. Κόβετε τον καρπό μιας ώριμης γραναντίγιας και βγάζετε τη γλυκιά σάρκα. Τοποθετείτε την κατσαρόλα με τον χυμό σε χαμηλή φωτιά, ρίχνετε τη ζάχαρη και ανακατεύετε. Διαλύετε το άμυλο σε 1 κ.γ. κρύου νερού. Αφού βράσει το υγρό στην κατσαρόλα, χαμηλώνετε τη φωτιά, προσθέτετε τη σάρκα της γραναντίγιας και ανακατεύετε. Ρίχνετε σε λεπτή ροή το διαλυμένο άμυλο στο νερό μέσα στην κατσαρόλα. Ανακατεύετε συνεχώς. Η σάλτσα πρέπει να γίνει πηχτή, οπότε αποσύρετε την κατσαρόλα από τη φωτιά. Αυτή η καυτερή, πικάντικη σάλτσα με γλυκιά γεύση θα αποτελέσει εξαιρετικό συμπλήρωμα σε πιάτα με χοιρινό κρέας.
Φρουτώδης μους γραναντίγιας
Συστατικά του πιάτου:
- 2 ώριμες γραναντίγιες;
- 3 ώριμες μπανάνες;
- 25 γρ. βούτυρο;
- 1 μεγάλο ακτινίδιο;
- 0,5 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος με περιεκτικότητα 22–33% σε λιπαρά;
- 35 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική;
- 1/3 του χυμού ενός μικρού λεμονιού.
Καθαρίζετε και πολτοποιείτε με ένα πιρούνι τις μπανάνες. Σε μπεν μαρί λιώνετε ένα κομμάτι βούτυρο και το ρίχνετε στον πολτό μπανάνας. Καθαρίζετε τους καρπούς γραναντίγιας, βγάζετε τη μαλακή σάρκα. Ανακατεύετε καλά τη γραναντίγια και την πολτοποιημένη μπανάνα μέχρι να γίνουν ομοιογενές μείγμα. Βάζετε τον πολτό στο ψυγείο για να πήξει. Καθαρίζετε το ακτινίδιο από τη φλούδα, το πολτοποιείτε και προσθέτετε το χυμό λεμονιού. Στη συνέχεια, χτυπάτε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη μέχρι να γίνει πηχτή και ομοιογενής. Στον πολτό μπανάνας και γραναντίγιας προσθέτετε τη χτυπημένη κρέμα. Παίρνετε ένα όμορφο σκεύος για το σερβίρισμα. Βάζετε σε αυτό το πολτοποιημένο ακτινίδιο, στη συνέχεια τον πολτό μπανάνας και γραναντίγιας. Μην ανακατεύετε τα φρούτα. Ψύχετε στο ψυγείο για μερικές ώρες για να πήξει πριν το σερβίρισμα.
Σουφλέ με τυρί κότατζ «Εξωτική»
Συστατικά του πιάτου:
- 2 ώριμες γραναντίγιες;
- 2 κ.σ. βούτυρο;
- 450–500 γρ. τυρί κότατζ (9% λιπαρά);
- 80 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική;
- 1 αυγό κότας·
- 1,5 κ.σ. άμυλο.
Καθαρίζετε τους καρπούς της γραναντίγιας, βγάζετε τη μαλακή σάρκα, στύβετε το χυμό από το φρούτο και προσθέτετε το άμυλο. Στο τυρί κότατζ ρίχνετε το αυγό, προσθέτετε τη ζάχαρη και ανακατεύετε καλά. Ανακατεύετε το τυρί κότατζ με το στυμμένο χυμό και το άμυλο. Βάζετε το μείγμα τυριού σε μια φόρμα για ψήσιμο. Λαδώνετε τη φόρμα με βούτυρο από πριν. Ψήνετε το γλύκισμα τυριού στο φούρνο για περίπου μισή ώρα στους 180–190 βαθμούς. Μετά το ψήσιμο, αφήνετε το γλύκισμα να κρυώσει και το βάζετε στο ψυγείο για μερικές ώρες πριν το σερβίρισμα. Μπορείτε να γαρνίρετε το γλύκισμα με χτυπημένη κρέμα γάλακτος και σάρκα φρούτων.
Πουτίγκα «Τροπικό Μεσημέρι»
Συστατικά του πιάτου:
- 3 ώριμα φρούτα γκραναντίγια·
- 2 ώριμα λάιμ·
- 120 γρ καστανής ζάχαρης·
- 60 γρ αλεύρι·
- 60 γρ βούτυρο·
- 2 αυγά κότας;
- 0,5 φλιτζάνι γάλα·
- 1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ.
Χωρίζουμε τους κρόκους από τα ασπράδια των αυγών κοτόπουλου. Χτυπάμε τους κρόκους με 60 γρ καστανής ζάχαρης. Στη συνέχεια, προσθέτουμε στους κρόκους το μαλακό βούτυρο και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά. Πλένουμε τα φρούτα με νερό. Τρίβουμε το ξύσμα λάιμ, στύβουμε το χυμό από τα υπόλοιπα φρούτα. Στη συνέχεια, βγάζουμε τη σάρκα της γκραναντίγια. Χτυπάμε τα ασπράδια με την υπόλοιπη καστανή ζάχαρη. Σιγά σιγά προσθέτουμε το χυμό λάιμ και όλα τα υπόλοιπα συστατικά. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180–190 βαθμούς και ψήνουμε την πουτίγκα μέχρι να ροδίσει. Κατά το σερβίρισμα, διακοσμούμε κάθε κομμάτι πουτίγκας με μια κουταλιά γλυκιάς σάρκας γκραναντίγια.
Ενδιαφέροντα γεγονότα
Στον κόσμο είναι γνωστά περισσότερα από 500 είδη γκραναντίγια. Γι' αυτό το λόγο, το φυτό έχει αποκτήσει πολλές διαφορετικές ονομασίες. Οι τουρίστες συχνά αποκαλούν αυτό το φρούτο πασιφλόρα, ακόμα και μαρακούγια. Ωστόσο, το όνομα γκραναντίγια έχει τις πιο αυθεντικές ρίζες, καθώς προέρχεται από την ισπανική διάλεκτο. Ως γνωστόν, οι Ισπανοί κονκισταδόρες ήταν οι πρώτοι που παρουσίασαν αυτό το τροπικό φρούτο στον Παλαιό Κόσμο.

Μερικοί πιστεύουν επίσης ότι το όνομα γκραναντίγια έχει γαλλικές ρίζες και μεταφράζεται ως «ρόδι» ή grenadille. Αυτό το φρούτο μπορεί να πήρε το όνομά του λόγω της αφθονίας των σπόρων στη σάρκα του, που το κάνει να μοιάζει με ρόδι.
Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον όνομα αυτού του φρούτου θεωρείται το «πασιφλόρα». Αυτό το όνομα συνδέεται στενά με την αγγλική φράση passionfruit, που σημαίνει «φρούτο του πάθους». Αυτό το όνομα έχει εδραιωθεί για τον τροπικό καρπό για έναν απλό λόγο: πολλοί τουρίστες θεωρούν την γκραναντίγια αφροδισιακό. Ωστόσο, αυτή η άποψη είναι λανθασμένη. Στην πραγματικότητα, το φυτό δεν έχει τέτοιες φαρμακευτικές ιδιότητες. Και αυτό το ασυνήθιστο όνομα σχετίζεται περισσότερο με τη θρησκευτική ερμηνεία – τη σταύρωση του Χριστού και τα πάθη Του. Επομένως, η λέξη «πάθος» στο όνομα δεν έχει καμία σχέση με τη λέξη «έλξη». Αντιθέτως, πρέπει να ερμηνευθεί ως τα «πάθη» του Χριστού.
Αυτή η θεωρία διατυπώθηκε το 1610 από τον Ιταλό ιστορικό Τζάκομο Μπόζιο. Ο ιστορικός και πιστός εκπρόσωπος της εκκλησίας ήταν πεπεισμένος ότι το τροπικό φυτό ενσαρκώνει τα πάθη του Χριστού. Το εξωτερικό και το εσωτερικό μέρος της στεφάνης του λουλουδιού συμβόλιζε το ακάνθινο στεφάνι του Ιησού, οι ύπεροι συμβόλιζαν τα καρφιά με τα οποία ο Σωτήρας καρφώθηκε στον σταυρό. Τα μυτερά φύλλα του φυτού θύμιζαν το δόρυ που διαπέρασε το σώμα, και οι αδένες που βρίσκονταν μέσα στο μίσχο συμβόλιζαν τα αργύρια που έλαβε ο Ιούδας.
«Σημαντικό: όλες οι πληροφορίες στον ιστότοπο παρέχονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς. Πριν εφαρμόσετε οποιεσδήποτε συστάσεις, συμβουλευτείτε έναν ειδικό. Ούτε η σύνταξη ούτε οι συγγραφείς φέρουν ευθύνη για οποιαδήποτε πιθανή βλάβη που προκαλείται από το υλικό.»
