Ανγκουρία: τι είναι αυτό το λαχανικό και σε τι είναι ωφέλιμο

Σύμφωνα με τις παραδόσεις της εγχώριας μαγειρικής, οι κάτοικοι των μετασοβιετικών χωρών αντιμετωπίζουν τα εξωτικά λαχανικά με κάποια δυσπιστία. Για τον λόγο αυτό, η ανγκουρία ή το αντίλλιο αγγούρι δεν απολαμβάνει δημοτικότητα σε εμάς. Μόνο οι καλοφαγάδες, που λατρεύουν τις υπερπόντιες λιχουδιές, ομάδα προϊόντων στην οποία οι διαιτολόγοι κατατάσσουν αυτόν τον ασυνήθιστο καρπό, το εντάσσουν πρόθυμα στο καθημερινό τους μενού.

Μπορεί κανείς να καταλάβει τους λάτρεις του εξωτικού, διότι στην πραγματικότητα τα «αγκαθωτά σκαντζοχοιράκια», όπως εύστοχα ονομάστηκαν από τον λαό αυτό το είδος αγγουριού λόγω των εξωτερικών του χαρακτηριστικών, έχουν ευχάριστη γεύση και πλήθος ωφέλιμων ιδιοτήτων. Επιπλέον, η καλλιέργεια δεν απαιτεί ειδικούς κανόνες φροντίδας και προσαρμόζεται άριστα στις νότιες περιοχές του ευρασιατικού χώρου. Με μια λέξη, το ασυνήθιστο αυτό λαχανικό αξίζει την προσοχή και την αξιολόγηση των υπέροχων χαρακτηριστικών του. Ας μην χάσουμε χρόνο και ας γνωρίσουμε καλύτερα αυτή την αγκαθωτή καλλιέργεια κήπου.

Τι είναι αυτό το λαχανικό

Είναι εκπρόσωπος των λαχανικών καλλιεργειών, ανήκει στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών. Είναι αλήθεια ότι αυτό το ασυνήθιστο λαχανικό επιβεβαιώνει με πολλά χαρακτηριστικά τη συγγενική του σχέση με το συνηθισμένο αγγούρι. Γι' αυτό σε πολλές ονομασίες που του έχουν δοθεί από τους λαούς διαφόρων χωρών, τονίζεται αυτή η ομοιότητα. Έτσι, η καλλιέργεια είναι γνωστή με ονόματα όπως κερασφόρο αγγούρι και καρπουζοειδές αγγούρι.

Το λαχανικό δεν διακρίνεται από πλούσια ποικιλία ειδών. Στη ρωσική επικράτεια καλλιεργούνται κυρίως διακοσμητικές ποικιλίες, και το προϊόν αυτό καταναλώνεται πολύ σπάνια. Στην ευρωπαϊκή κουζίνα, το αντίλλιο αγγούρι χρησιμοποιείται για την παρασκευή πρωτότυπων σαλατών και ορεκτικών. Ιδιαίτερα δημοφιλές αυτό το ασυνήθιστο φυσικό δώρο είναι στην Αμερική.

Πώς είναι

Το αντίλλιο αγγούρι ανήκει στις ετήσιες ποικιλίες λαχανικών καλλιεργειών. Το φυτό αναρριχάται σαν κληματίδα, θυμίζοντας το συνηθισμένο αγγούρι. Κύρια βοτανικά χαρακτηριστικά της ανγκουρίας:

1. Το κερασφόρο αγγούρι σχηματίζει αναρριχώμενο θάμνο που φτάνει τα 5–6 μέτρα ύψος.
2. Τα φιγουραριστά και διακοσμητικά φύλλα, με σκαλισμένες άκρες, θυμίζουν στο σχήμα το φύλλωμα των πεπονοειδών καλλιεργειών. Διαφέρουν κατά το ότι ολόκληρη η επιφάνειά τους είναι καλυμμένη με μικρά αγκάθια.
3. Κατά την περίοδο της ανθοφορίας, ο μικρός θάμνος καλύπτεται με κίτρινα αρωματικά άνθη. Η άφθονη ανθοφορία καθιστά το φυτό ελκυστικό για χρήση ως φωτεινό διακοσμητικό στοιχείο. Η ανγκουρία καλλιεργείται ειδικά για τη δημιουργία ζωντανών φρακτών, και συχνά το φυτό κοσμεί ακόμα και τις προσόψεις κτιρίων. Η περίοδος ανθοφορίας διαρκεί από τις αρχές Ιουλίου μέχρι το βαθύ φθινόπωρο.
4. Οι μακρόστενοι, παχουλοί καρποί είναι επίσης εντελώς καλυμμένοι με αγκαθωτά κέρατα, εξ ου και ένα από τα παρατσούκλια – σκαντζόχοιροι. Το αγγούρι της Αντίλ διακρίνεται για τη μεγάλη γονιμότητά του. Από ένα φυτό μπορούν να συλλεχθούν έως και εκατό καρποί ανά εποχή, εάν παρέχεται καλή φροντίδα στην καλλιέργεια. Κατά μέσο όρο, το βάρος των καρπών δεν υπερβαίνει τα 50 γρ.
5. Μέχρι την ωρίμανση των σπόρων, τα αγγουρο-σκαντζόχοιρα αποκτούν ένα κιτρινοπορτοκαλί χρώμα. Σε αυτή τη μορφή διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ορισμένοι επιχειρηματίες τεχνίτες τα χρησιμοποιούν για τη δημιουργία πρωτότυπων χειροτεχνιών και αναμνηστικών.

Σημείωση: Η ανγκούρια ανήκει στις ταχέως ωριμάζουσες λαχανοκομικές καλλιέργειες. Η βιολογική ωρίμανση των καρπών παρατηρείται μόλις 70 ημέρες μετά την εμφάνιση των βλαστών. Αλλά για φαγητό είναι κατάλληλοι μόνο οι πράσινοι καρποί της ανγκούρια, ενώ οι υπερώριμοι καρποί φαίνονται πολύ όμορφοι στο φόντο ενός φράκτη.

Πού φύεται

Για την ανγκούρια, το ευνοϊκό περιβάλλον είναι οι τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Σε μεγαλύτερο βαθμό απαντώνται άγρια είδη του φυτού. Σχετικά με την προέλευση αυτής της καλλιέργειας υπάρχουν οι πιο αντιφατικές απόψεις: άλλοι θεωρούν ότι εμφανίστηκε ταυτόχρονα σε πολλές ηπείρους, άλλοι υποστηρίζουν ότι την καλλιέργεια του ασυνήθιστου λαχανικού ανέλαβαν οι Ινδιάνοι της Αμερικής. Αργότερα, το φυτό εξαπλώθηκε σε διάφορα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της ρωσικής Άπω Ανατολής.

Σήμερα είναι δύσκολο να πούμε ποια πλευρά μιλά για την πραγματική κατάσταση, αλλά η διαφορά απόψεων δεν εμπόδισε το αγγούρι της Αντίλ να εγκατασταθεί καλά στην Αφρική και στη Μαδαγασκάρη. Χάρη στις προσπάθειες των επιλογέων, αποκτήθηκαν ποικιλίες του σπάνιου λαχανικού χωρίς πικράδα, οι οποίες καλλιεργούνται τώρα στις νότιες ΗΠΑ και στη Λατινική Αμερική. Το φυτό συναντάται στην Αυστραλία, αλλά εκεί η στάση απέναντι στην Αμερικανίδα επισκέπτρια είναι αρνητική. Οι ντόπιοι αγρότες δίνουν αδιάκοπο αγώνα ενάντια στο ζιζάνιο. Έγινε σοβαρό πρόβλημα για τα χωράφια με φιστίκια της Βόρειας Αμερικής. Οι Ρώσοι κηπουροί ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια διακοσμητικών ειδών.

Αυτό είναι ενδιαφέρον: Συχνά το αγγούρι της Αντίλ συγχέεται με το κιβάνο. Αν και αυτές οι δύο καλλιέργειες είναι στενοί συγγενείς, το κιβάνο ή το κερασφόρο πεπόνι φτάνει σε βάρος τα 300–400 γρ, και στη γεύση οι καρποί θυμίζουν μπανάνα.

Ποικιλία ειδών

Οι έμπειροι κηπουροί για τη διαμόρφωση του σχεδιασμού του κήπου προσπαθούν να φυτέψουν ποικιλίες που έχουν εξημερωθεί σε άλλες χώρες. Οι πιο δημοφιλείς από αυτές:

1. Γκουρμάν. Τα κλήματα αυτού του υποείδους τεντώνονται προς τα πάνω έως 3 μ. Οι νεαροί καρποί καλύπτονται με μαλακές τρίχες, είναι κατάλληλοι για μαγειρικούς σκοπούς. Οι υπερώριμοι καρποί χρησιμοποιούνται πρόθυμα από ανθοπώλες για τη δημιουργία πρωτότυπων συνθέσεων.
2. Η συριακή ανγκούρια είναι ιδανική για τη διακόσμηση χώρων αναψυχής. Τα μεγάλα φύλλα και οι πολυάριθμοι βλαστοί φαίνονται υπέροχα σε ανοιχτούς χώρους, και οι γλυκοί καρποί είναι κατάλληλοι για τη διακόσμηση πιάτων. Αυτή η ποικιλία καρποφορεί μέχρι τους πρώτους παγετούς.
3. Διαιτητική ανγκούρια. Αυτή είναι η μοναδική ποικιλία που καταχωρήθηκε το 2013 στο Ρωσικό Κρατικό Μητρώο Καλλιεργούμενων Φυτών. Οι μικροί καρποί φτάνουν σε ωριμότητα συγκομιδής περίπου 50 ημέρες μετά τη βλάστηση. Η ζουμερή σάρκα χρησιμοποιείται για την παρασκευή διαιτητικών πιάτων. Ένα φυτό δίνει περίπου 50 καρπούς ανά εποχή.

Χρήσιμη συμβουλή: Όταν χρησιμοποιείται η ανγκουρία ως διακοσμητικό στοιχείο, ο νεαρός βλαστός πρέπει να κατευθύνεται προς ένα στήριγμα, και όταν το φυτό βγάλει έλικες, το φρέσκο πράσινο θα τυλίξει το κιόσκι ή θα σκαρφαλώσει σε οποιαδήποτε τεχνητή κατασκευή.

Σε τι είναι ωφέλιμη η ανγκουρία

Το Αντιλιανό αγγούρι είναι ιδανικό για διαιτητική διατροφή από κάθε άποψη. Οι ώριμοι καρποί αποτελούνται κατά 88% από νερό, ενώ το υπόλοιπο 12% περιέχει τις ακόλουθες ευεργετικές για την υγεία ουσίες:

1. Μεταλλικά στοιχεία. Οι εξωτικοί καρποί περιέχουν πολύ ιώδιο – ένα στοιχείο απαραίτητο για την κανονική λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Το μαγνήσιο και το κάλιο υποστηρίζουν την καρδιακή δραστηριότητα, ενώ ο σίδηρος βοηθά στην καταπολέμηση της αναιμίας. Το σελήνιο μαζί με τον ψευδάργυρο συμμετέχουν σε σημαντικές βιοχημικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης της παραγωγής των φυλετικών ορμονών.
2. Βιταμίνες. Στους καρπούς της ανγκουρίας υπάρχει πλήρες σύνολο βιταμινών της ομάδας Β, παρατηρείται υψηλή περιεκτικότητα σε ασκορβικό και νικοτινικό οξύ. Στη σύνθεση υπάρχει επίσης τοκοφερόλη και βιταμίνη D.

Εκτός από αυτές τις δύο σημαντικές ομάδες ουσιών, στο λαχανικό υπάρχουν επίσης:

• φυτικές ίνες·
• τέφρα·
• σακχαρίδια·
• οργανικά οξέα·
• χολίνη και ορισμένα άλλα συστατικά.

Εκτός από την πλούσια σύνθεση, γεμάτη με μέταλλα και βιταμίνες, το αμερικανικό αγγούρι χαρακτηρίζεται από χαμηλή θερμιδική αξία. Αυτή η τιμή είναι μόνο 44 kcal.

Διατροφική αξία έχουν μόνο οι άγουροι καρποί. Εάν συμπεριλαμβάνονται τακτικά στη διατροφή ως χρήσιμο συστατικό της διαιτητικής διατροφής, αυτή η προσθήκη θα έχει τις ακόλουθες θετικές επιδράσεις στον οργανισμό:

• ομαλοποιεί τη ροή των μεταβολικών διεργασιών·
• ενισχύει το ανοσοποιητικό απόθεμα·
• βελτιώνει τη λειτουργία των πεπτικών οργάνων·
• καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και τα περιττά υγρά·
• λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες βελτιώνει την εντερική περισταλτική·
• ενισχύει τη δομή των τοιχωμάτων των αγγείων·
• αποτρέπει την ανάπτυξη θρόμβωσης.

Κατ' αρχήν, το αντιλιανό αγγούρι είναι κατάλληλο για άτομα όλων των ηλικιών. Αλλά ιδιαίτερα δημοφιλές είναι σε άτομα με προβλήματα βάρους. Αρκεί να συμπληρωθεί το μενού με αυτό το χρήσιμο προϊόν και το βάρος θα αρχίσει σταδιακά να μειώνεται. Όπως δείχνει η πρακτική, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και δίαιτες, μπορείτε να χάσετε 2–3 κιλά την εβδομάδα μόνο χάρη στο εξωτικό αγγούρι.

Σημείωση: Η σύνθεση του ασυνήθιστου αγγουριού έχει καλή αντιφλεγμονώδη δράση. Αυτό το αποτέλεσμα εκδηλώνεται ιδιαίτερα πλήρως στη θεραπεία δερματικών προβλημάτων.

Ποια βλάβη μπορεί να προκαλέσει

Το αντιλιανό λαχανικό, όπως και ο συγγενής του, το κοινό αγγούρι, θεωρείται ένα από τα πιο ασφαλή φυσικά προϊόντα. Αλλά επειδή ο οργανισμός κάθε ανθρώπου έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, υπάρχει μια σειρά από αντενδείξεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν επιθυμείτε να το συμπεριλάβετε στη βασική ομάδα τροφίμων. Δεν συνιστάται η κατανάλωση του λαχανικού:

• από παιδιά και εφήβους·
• από έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες·
• από άτομα με ατομική δυσανεξία στο προϊόν·
• από ασθενείς με ουρολιθίαση.

Η απαγόρευση αφορά και τα οικιακά φαρμακευτικά σκευάσματα για εσωτερική χρήση.

Σημαντικό: Ακόμη και αν δεν υπάρχουν αντενδείξεις, καλό είναι να συμβουλευτείτε πάντα έναν γιατρό. Η Ανγκούρια είναι ένα προϊόν ασυνήθιστο για το τραπέζι μας, επομένως αυτή η προνοητικότητα θα βοηθήσει στην αποφυγή ανεπιθύμητων συνεπειών.

Πώς τρώγεται σωστά η ανγκουρία

Για διατροφική ποικιλία και ως διαιτητικό συμπλήρωμα στην καθημερινή διατροφή, τα νεαρά αγγουράκια, δηλαδή τα πράσινα, είναι ιδανικά. Η ζουμερή σάρκα τους, πλούσια σε σάκχαρα και βιταμίνες, έχει ευχάριστη γεύση. Οι οπαδοί της φυσικής διατροφής τρώνε τους καρπούς φρέσκους, αλλά μπορούν κάλλιστα να προστεθούν σε σαλάτες λαχανικών και φρούτων. Το λαχανικό διατηρεί εξαιρετικά τις θρεπτικές του ιδιότητες όταν καταψύχεται. Οι επαγγελματίες Ευρωπαίοι σεφ αγαπούν να το χρησιμοποιούν ως διακοσμητικό στοιχείο για να προσδώσουν αισθητική στα έτοιμα πιάτα.

Τι μπορεί να μαγειρευτεί από την ανγκουρία

Για μαγειρικούς σκοπούς είναι κατάλληλες μόνο οι καλλιεργημένες ποικιλίες του αντιλλικού αγγουριού. Με καλή φροντίδα, από ένα κλήμα μπορούν να συλλεχθούν έως και 200 ζουμεροί καρποί ανά σεζόν. Μερικοί λάτρεις τρώνε τους καρπούς ολόκληρους, χωρίς να αφαιρούν την τριχωτή φλούδα.

Τα αγκαθωτά αγγουράκια γίνονται εξαιρετικά νόστιμα όταν είναι τουρσί. Για αυτό, κάθε δημοφιλής συνταγή που οι νοικοκυρές συνηθίζουν να χρησιμοποιούν για το τουρσί των συνηθισμένων αγγουριών είναι κατάλληλη.

Άλλες χρήσεις των καρπών:

1. Αν κόψετε το αγγούρι στη μέση, θα έχετε δύο διακοσμητικά ποτηράκια, τα οποία μπορείτε να γεμίσετε με σαντιγί και κομμάτια μπισκότου.
2. Λεπτές φέτες του καρπού είναι ιδανικές για τη διακόσμηση ποτηριών κοκτέιλ.
3. Επιδόρπια φρούτων και παγωτό μπορούν επίσης να διακοσμηθούν με φέτες του γλυκόξινου λαχανικού.

Οι κάτοικοι της Βραζιλίας τηγανίζουν και σιγομαγειρεύουν τα πράσινα αγγουράκια. Κατ' αρχήν, το αντιλλικό αγγούρι ανταποκρίνεται σε όλες τις μαγειρικές ανάγκες που λύνουν οι νοικοκυρές με τα συνηθισμένα αγγούρια.

Αυτό είναι ενδιαφέρον: Σε ορισμένες χώρες, οι πικρές ποικιλίες της άγριας Ανγκούριας χρησιμοποιούνται ως φυσικό φυτοφάρμακο σε σιταποθήκες.

Χρήση στη λαϊκή ιατρική

Φυσικά, οι λαϊκοί θεραπευτές δεν μπορούσαν να αγνοήσουν ένα τέτοιο δώρο της φύσης όπως το αντιλλικό αγγούρι. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες χρησιμοποιούνται ενεργά στην ανατολική ιατρική, και πρόσφατα και οι βοτανολόγοι μας άρχισαν να εφαρμόζουν απλές συνταγές. Παραθέτουμε ορισμένες μεθόδους θεραπείας κοινών ασθενειών με τη βοήθεια του αγκαθωτού αγγουριού για πρακτική εφαρμογή.

1. Για την αποβολή σκουληκιών, ξηραίνετε τους ώριμους σπόρους του φυτού, αλέθετε σε πολτό και στη συνέχεια αραιώνετε μισό-μισό με νερό. Λαμβάνετε 1–2 κουταλιές της σούπας μία φορά με άδειο στομάχι.
2. Για μώλωπες, μπορείτε να ετοιμάσετε γρήγορα μια αλοιφή που θα ανακουφίσει τον πόνο. Για αυτό, εξάγετε φρέσκο χυμό από νεαρούς καρπούς και στη συνέχεια τον αναμειγνύετε με ίση ποσότητα ελαιόλαδου. Τρίβετε τα επώδυνα σημεία με το μείγμα. Φυλάσσετε την έτοιμη αλοιφή στο ψυγείο.
3. Φάρμακο για τη δερματοφυτία. Περιχύνετε φρέσκα φύλλα Ανγκούριας με ξύδι και τα αφήνετε να εμποτιστούν για αρκετές ημέρες. Στη συνέχεια, τρίβετε τις προβληματικές περιοχές με το έτοιμο μείγμα αρκετές φορές την ημέρα.
4. Ηρεμιστικό φάρμακο. Αναμείξτε 15 σταγόνες φρέσκου χυμού με μέλι και λάβετε πριν τον ύπνο. Αυτό το απλό φάρμακο θα βοηθήσει να απαλλαγείτε από την αϋπνία και να ηρεμήσετε τα νεύρα.
5. Στην εξωτερική αιμορροΐδα, για την ανακούφιση του πόνου, μπορείτε να εφαρμόσετε μισά φρέσκου καρπού στους κόμβους. Μια τέτοια κομπρέσα δρα σχεδόν αμέσως.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο χυμός του αντιλιανού αγγουριού έχει καθολικές ιδιότητες: προάγει την επούλωση πληγών και εγκαυμάτων, λαμβάνεται εσωτερικά κατά την ενεργή φυματίωση.

Εφαρμογή στην κοσμητολογία

Ένας ακόμα τομέας εφαρμογής του εξωτικού αγγουριού είναι η οικιακή κοσμετολογία. Για τις συνήθεις διαδικασίες καθημερινής φροντίδας μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη σάρκα του λαχανικού ή τον χυμό.

Αυτά τα συστατικά είναι χρήσιμο να προστίθενται σε αναζωογονητικές μάσκες.

1. Για παράδειγμα, μπορείτε να φτιάξετε ένα απλό μείγμα από σάρκα ανγκούριας και μπανάνας. Εφαρμόστε τη μάζα στο πρόσωπο για ένα τέταρτο της ώρας και μετά ξεπλύνετε με νερό. Αυτή η διαδικασία θα αναζωογονήσει το δέρμα του προσώπου και θα αφαιρέσει τις ρυτίδες.
2. Εάν δύο φορές την ημέρα σκουπίζετε το δέρμα του προσώπου με ένα βαμβάκι βρεγμένο σε φρέσκο χυμό αντιλιανού αγγουριού, μπορείτε να απαλλαγείτε από τις φακίδες και τις κηλίδες μελάγχρωσης.
3. Δεδομένου ότι ο χυμός έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, με τη βοήθειά του μπορείτε να λύσετε το πρόβλημα της ακμής.

Πώς καλλιεργείται η ανγκουρία

Η καλλιεργητική τεχνική της ανγκούριας δεν διαφέρει σε ειδικούς κανόνες. Το μόνο που πρέπει να ληφθεί υπόψη όταν θέλετε να διακοσμήσετε το κτήμα σας και ταυτόχρονα να πάρετε μια σοδειά χρήσιμων καρπών είναι η θερμοφιλία αυτού του φυτού. Ως εκ τούτου, στις κλιματικές μας συνθήκες, για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών, είναι καλύτερο να το καλλιεργείτε σε θερμοκήπιο μέχρι την εμφάνιση των βλαστών. Στη συνέχεια, μπορείτε να φυτέψετε τα σπορόφυτα σε λιπασμένο έδαφος. Αν και το φυτό δεν είναι πολύ απαιτητικό, υπάρχουν ορισμένες απαιτήσεις που πρέπει να τηρούνται:

1. Καθεστώς θερμοκρασίας – 21–28°C. Κατώτερο όριο – +8°C, ανώτερο όριο – +32°C.
2. Το έδαφος πρέπει να είναι ελαφρώς αλκαλικό, ιδιαίτερα υγρό.
3. Το φυτό απαιτεί συνεχές πότισμα.
4. Η ανγκούρια πρέπει να φυτεύεται σε μέρη που δεν είναι προστατευμένα από τον ήλιο, να προστατεύεται από τον άνεμο.
5. Το ιδανικό μέρος για το αντιλιανό αγγούρι είναι ένα υψίπεδο όπου φτάνει το βρόχινο νερό.
6. Η ανγκούρια αναπτύσσεται και καρποφορεί εξαιρετικά σε μέρη όπου πριν από αυτήν είχαν φυτευτεί ψυχανθή, λάχανο ή χόρτα.

Μένει να προσθέσουμε ότι η καλλιέργεια είναι ανθεκτική στα παράσιτα. Κατά τα άλλα απαιτεί ακριβώς την ίδια φροντίδα με τα αγγούρια.

Ενδιαφέροντα στοιχεία για το φρούτο

1. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η ονομασία της καλλιέργειας συνδέεται με τις Αντίλλες Νήσους. Από εκεί τα πουλιά διέσπειραν τους σπόρους σε άλλα μέρη του κόσμου.
2. Μετά τον αποικισμό της Αμερικής, το φυτό εκτοπίστηκε πλήρως από την ήπειρο και αντικαταστάθηκε από το συνηθισμένο αγγούρι.
3. Σε ορισμένες χώρες, τα υπερώριμα κόκκινα φρούτα φυλάσσονται ειδικά για να στολίσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Φωτογραφία ανγκούριας (αντιλιανό αγγούρι)