Πώς να διαπιστώσετε ότι το κρασί έχει χαλάσει; Σημάδια ξινισμένου ποτού

Η ποιότητα και ο πλούτος του κρασιού σε φρουτώδεις και λουλουδάτες νότες επηρεάζονται από την παλαίωση, την περιεκτικότητα σε ζάχαρη και αλκοόλ, καθώς και από τον καιρό κατά τον οποίο ωρίμασαν τα σταφύλια. Το φυσικό ποτό, όταν καταναλώνεται σε μέτριες δόσεις, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, μειώνει τον κίνδυνο θρόμβωσης και καρδιαγγειακών παθήσεων. Μερικές φορές, η γεύση του περιεχομένου του μπουκαλιού αμέσως μετά το άνοιγμα του φελλού ή μετά από λίγες ημέρες είναι δυσάρεστη και προκαλεί απόρριψη. Οι λάτρεις του ευγενούς ποτού ενδιαφέρονται για το γιατί το κρασί χαλάει και πόσο επικίνδυνο είναι για την υγεία.

Μπορεί το κρασί να χαλάσει;

Το ωφέλιμο αλκοολούχο ποτό χαλάει λόγω της ασθένειας του φελλού ή παραβίασης των συνθηκών αποθήκευσης.

Για περισσότερους από έξι αιώνες, οι οινοποιοί σφραγίζουν τα μπουκάλια με φελλούς κατασκευασμένους από φλοιό βελανιδιάς. Το οικολογικό φυσικό υλικό είναι ελαφρύ και ελαστικό, επιτρέποντας στο κρασί να αναπνέει. Αλλά ο φλοιός της φελλοφόρου δρυός έχει ένα σημαντικό μειονέκτημα. Σε αυτόν εγκαθίστανται αποικίες βακτηρίων που κατά τη διάρκεια της ζωής τους εκκρίνουν τριχλωρανισόλη. Αυτή η ουσία, ακόμη και σε μικρές δόσεις, καταστρέφει το άρωμα του σταφυλιού. Το ποτό αποκτά μυρωδιά υγρού χαρτονιού και μούχλας.

Τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού επιδεινώνονται εάν παραβιαστούν οι συνθήκες αποθήκευσης:

• η έκθεση του μπουκαλιού σε υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία καταστρέφει τις τανίνες·
• η επιτρεπόμενη διακύμανση θερμοκρασίας άνω των 5°C, κατά την οποία χάνεται το άρωμα·
• η τοποθέτηση των μπουκαλιών δίπλα σε προϊόντα με έντονη οσμή.

Αυτοί οι παράγοντες οδηγούν σε ανεπανόρθωτη απώλεια ζωτικότητας, αρνητική αλλαγή στη γεύση και την οσμή του ποτού.

Η ποιότητα του αλκοόλ επιδεινώνεται ιδιαίτερα γρήγορα αν το μπουκάλι μείνει ανοιχτό. Μετά από λίγες ημέρες, το φρουτώδες-λουλουδάτο μπουκέτο αντικαθίσταται από μια μυρωδιά μαρασμού με νότες ξιδιού. Το οξυγόνο, εισερχόμενο σε μεγάλες ποσότητες στο μπουκάλι, διεγείρει τη δραστηριότητα των βακτηρίων του οξικού οξέος και πυροδοτεί τη διαδικασία οξείδωσης.

Σημάδια χαλασμένου κρασιού

Η αλλοίωση του κρασιού αναγνωρίζεται από χαρακτηριστικά σημάδια:

Απώλεια διαφάνειας

Το ίζημα που καθιζάνει στον πυθμένα σε παλαιωμένα κόκκινα κρασιά και η θολότητα που εξαπλώνεται σε όλο τον όγκο του υγρού δεν είναι το ίδιο πράγμα. Το θολό αλκοολούχο ποτό που αφήνει υμένιο στο γυαλί δεν είναι κατάλληλο για κατανάλωση.

Δυσάρεστη οσμή

Εάν παραβιαστεί η τεχνολογία παραγωγής, το αλκοόλ μυρίζει σκόρδο, κρεμμύδι, υδρόθειο· εάν ξινίσει, μυρίζει ξύδι, χημικά, ακετόνη. Εάν η αιτία της αλλοίωσης του ποτού είναι η ασθένεια του φελλού, γίνεται αισθητή η μυρωδιά βρεγμένου χαρτονιού ή μούχλας. Η εμφάνιση στο ξηρό κρασί αρώματος πορτ ουίν και ενός φελλού που βγαίνει εύκολα οφείλεται στην αποθήκευση σε υψηλές θερμοκρασίες.

Αλλαγή χρώματος

Το λευκό κρασί είναι πιο ευαίσθητο στην ηλιακή ακτινοβολία και την οξείδωση. Αν γίνει καφέ, το ποτό είναι ανεπανόρθωτα χαλασμένο. Το καφέ ή καστανό χρώμα του κόκκινου κρασιού υποδηλώνει τη μεγάλη ηλικία του.

Έντονη γεύση

Κατά τη γευσιγνωσία, δεν είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε το ποιοτικό αλκοόλ από το ακατάλληλο για κατανάλωση. Το χαλασμένο ποτό έχει έντονη ξινή, πικρή ή στυφή γεύση, όπως το δυνατό τσάι. Μπορεί να υπάρχουν χημικές νότες λόγω προβληματικών συντηρητικών.

Επαναζύμωση

Εάν το κρασί, εκτός από το αφρώδες, αφρίζει, σημαίνει ότι μετά την εμφιάλωση εισήλθε οξυγόνο και ξεκίνησε δευτερεύουσα ζύμωση.

Ένα ακόμη σημάδι ότι δεν αξίζει να αγοράσετε το κρασί είναι η μούχλα στο εσωτερικό του φελλού. Οι μύκητες της μούχλας μεταδίδουν στο περιεχόμενο του μπουκαλιού μια χαρακτηριστική οσμή, ακόμα και αν το υγρό δεν έχει ακουμπήσει τον φελλό.

Μπορείτε να πιείτε χαλασμένο ποτό;

Το χαλασμένο κρασί που αγοράστηκε σε κατάστημα ή παραγγέλθηκε σε εστιατόριο υπόκειται σε επιστροφή. Η δηλητηρίαση του οργανισμού δεν προκαλείται μόνο από τη δηλητηρίαση από αιθυλική αλκοόλη, αλλά και από κακής ποιότητας υποκατάστατα, ξινισμένα ή ληγμένα αλκοολούχα ποτά, στα οποία μπορεί να συσσωρευτεί υδροκυάνιο.

Για να μην βλάψετε την υγεία σας, αποφεύγετε κρασί με έντονη δυσάρεστη οσμή, ξινή, μπαγιάτικη ή χημική γεύση.

Τι μπορείτε να κάνετε με το ξινισμένο κρασί;

Το ζυμωμένο και ξινισμένο ποτό δεν αξίζει να το πετάξετε. Εάν αφήσετε ένα ανοιχτό μπουκάλι για μερικές εβδομάδες σε θερμοκρασία δωματίου, θα προκύψει ξίδι κρασιού.

Στη μαγειρική στο σπίτι, το καρύκευμα προστίθεται σε αρτοσκευάσματα, σάλτσες, ντρέσινγκ για βινεγκρέτ, σαλάτες με θαλασσινά. Με το ξίδι μαρινάρετε κρέας για σουβλάκι, το χρησιμοποιείτε σε σπιτικές κονσέρβες. Με το ξινισμένο λευκό κρασί στην καθημερινή ζωή:

• αφαιρείτε τις ξένες οσμές στον φούρνο μικροκυμάτων·
• καθαρίζετε το ψυγείο, το πλυντήριο ρούχων·
• αφαιρείτε τη μυρωδιά κρεμμυδιού από τα χέρια·
• απολυμαίνετε τα λαχανικά·
• καθαρίζετε τα φίλτρα της καφετιέρας, την επικάλυψη τσαγιού σε κούπες.

Η ρεσβερατρόλη στο κόκκινο ποτό δεν χάνει τις αντιγηραντικές της ιδιότητες μετά το ξίνισμα. Το χαλασμένο κρασί με πολυφαινόλες, που προστίθεται στο νερό πριν από το μπάνιο, ανακουφίζει από την ένταση, ενισχύει τα αγγεία, βελτιώνει τον μεταβολισμό, βελτιώνει το χρώμα και την υφή του δέρματος.

Διάρκεια και συνθήκες αποθήκευσης

Ο χρόνος διατήρησης του αρώματος και της γεύσης του κρασιού εξαρτάται από την ποιότητα, την ποικιλία της πρώτης ύλης, την τεχνολογία παραγωγής, την αεροστεγανότητα της συσκευασίας:

1. Το ποτό από κόκκινα σταφύλια σε κλειστά μπουκάλια διατηρείται 10 χρόνια.
2. Το λευκό κρασί από λευκές και ροζ ποικιλίες σταφυλιών με μέτρια οξύτητα δεν ξινίζει έως τρία χρόνια.
3. Το αφρώδες αλκοόλ με διοξείδιο του άνθρακα — κατά μέσο όρο 2 χρόνια.
4. Εξαιρέσεις — Μπορντό, κόκκινο ξηρό Βουργουνδίας, που διατηρούν την ποιότητα για έναν αιώνα, λευκό ξηρό Βουργουνδίας, Σαρντονέ — 20 χρόνια.
5. Τα κόκκινα, λευκά κρασιά σε ανοιχτή συσκευασία με λίγες τανίνες και υψηλή οξύτητα δεν χαλάνε για 3 ημέρες, τα γεμάτα σώματα — για 5 ημέρες, η σαμπάνια — για μερικές ώρες.
6. Στο ψυγείο, τα μπουκάλια αφρώδους ποτού, κλεισμένα με πώματα κενού αέρα, διατηρούν τη γεύση και τις ωφέλιμες ιδιότητες για όχι περισσότερο από 24 ώρες, το κόκκινο κρασί — έως πέντε, το λευκό — έως τρεις ημέρες.

Τα γλυκά κρασιά με υψηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα δεν μετατρέπονται σε ξίδι για έως δύο εβδομάδες. Για να μειώσετε την επιφάνεια που έρχεται σε επαφή με το οξυγόνο, το ποτό από την ανοιχτή συσκευασία μεταγγίζεται σε μπουκάλια μικρότερου όγκου. Τοποθετούνται στα ράφια σε οριζόντια θέση.

Οι βέλτιστες συνθήκες αποθήκευσης κρασιού — θερμοκρασία 10–16°C, υγρασία 65–80%, απουσία ηλιακού φωτός, διακυμάνσεων θερμοκρασίας, δονήσεων, ξένων οσμών.

Κατάλληλα μέρη για την αποθήκευση ευγενών ποτών — υπόγειο ή ντουλάπι κρασιού με λειτουργία κλιματικού ελέγχου.

Για να μην διακινδυνεύσετε την υγεία σας, δεν πρέπει να πίνετε χαλασμένο κρασί. Κατά την επιλογή χρησιμοποιούνται γνώσεις των ενδείξεων κακής ποιότητας, τηρούνται οι κανόνες αποθήκευσης και αγοράζεται αλκοόλ από εξειδικευμένα καταστήματα που εκτιμούν τη φήμη τους.