Το ψάρι Πιζγιάν: φωτογραφία, περιγραφή, ευεργετικές ιδιότητες και συνταγές

Το Πιζγιάν (λατ. Coregonus pidschian) είναι εκπρόσωπος των σολομοειδών, γι' αυτό το αποκαλούν αλλιώς — Σιβηριανός σίγος.

Πιζγιάν: τι ψάρι είναι, πώς μοιάζει και πού ζει

Πώς είναι

Το σώμα έχει επιμήκη μορφή. Τα ενήλικα ψάρια διακρίνονται από τα νεαρά λόγω της παρουσίας μιας καμπούρας στην πλάτη και μιας χρυσαφένιας απόχρωσης στα λέπια. Το κεφάλι και η πλάτη είναι σκούρο γκρι, ενώ η κοιλιά και τα πλευρά είναι ανοιχτόχρωμα και ασημί.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του Πιζγιάν είναι ο μικρός αριθμός βραγχιακών ακανθών. Το ουραίο, το εδρικό και τα ραχιαία πτερύγια έχουν σκούρο χρώμα, ενώ τα ζευγαρωτά είναι ανοιχτόχρωμα. Το κεφάλι είναι μικρό, με μικρό, άδοντο στόμα. Ανάμεσα στα μάτια, στην πάνω πλευρά, υπάρχει ένα εξόγκωμα. Πυκνά και μικρά λέπια. Το χαβιάρι έχει κίτρινο-χρυσαφένιο χρώμα. Τα ενήλικα άτομα φτάνουν σε μήκος 30-50 εκ. και βάρος από 600 γρ. έως 2 κιλά. Κατά μέσο όρο, το ψάρι μπορεί να ζήσει έως 10-12 χρόνια.

Πού ζει

Το Πιζγιάν προτιμά καθαρά νερά, πλούσια σε οξυγόνο. Η περιοχή εξάπλωσης είναι η ζώνη της τούντρας και της δασικής τούντρας των λιμνών και οι λεκάνες ποταμών που εκβάλλουν στον Αρκτικό Ωκεανό. Καθώς και στη Βαϊκάλη, στους άνω ρους του Γενισέι και του Ομπ και μέχρι την Ταϊμύρη.

Ο Σιβηριανός σίγος μπορεί να ταξινομηθεί ως λιμνο-ποτάμιο ή ημι-μεταναστευτικό ψάρι. Μεγάλος αριθμός Πιζγιάν μπορεί να παρατηρηθεί στα δέλτα και στους κάτω ρους των πολύυδρων ποταμών, σε υφάλμυρους και γλυκούς κόλπους.

Η κύρια τοποθεσία του σίγου στις κοίτες των ποταμών καθορίζεται από τη διατροφή τους. Τα ψάρια προτιμούν ποτάμια συστήματα με λασπωδή-αμμώδη πυθμένα, όπου μπορούν να τραφούν.

Τι τρώει

Το Πιζγιάν — είναι τυπικός εκπρόσωπος των βενθοφάγων. Η διατροφή εξαρτάται από την εποχή, την τοποθεσία, καθώς και την ηλικία του ψαριού. Τα νεαρά άτομα τρέφονται σε ρηχά νερά, συμπεριλαμβανομένων των πυκνών υδρόβιων φυτών λιμνών και ποταμών, με πλαγκτόν. Από το τρίτο έτος της ζωής τους, οι Σιβηριανοί σίγοι τρέφονται από μικροοργανισμούς που ζουν στη στήλη του νερού και στον πυθμένα των υδάτινων σωμάτων.

Το καλοκαίρι, από τον Ιούλιο, το Πιζγιάν παίρνει ενεργά βάρος λόγω της εμφάνισης προνυμφών χιρονομίδων, σιμουλίδων (μαύρων μυγών), από τον Αύγουστο – σκνιπών και τριχόπτερων, και περιστασιακά τρώει μαλάκια. Τον Σεπτέμβριο, οι σίγοι τρέφονται επίσης με το δικό τους χαβιάρι, καθώς και με υπολείμματα βλάστησης. Στη διατροφή των ενηλίκων προστίθενται γόνοι έρσα, πέρκας και παρόμοιων ειδών.

Διαδικασία αναπαραγωγής

Στα ποτάμια Πιζγιάν, η ωοτοκία γίνεται από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο, ενώ στα λιμναία, από τον Νοέμβριο έως τον Δεκέμβριο.

Τα θηλυκά γεννούν χαβιάρι σε βοτσαλωτό έδαφος σε βάθος από 5 χιλ. έως 2 εκ. Η ωοτοκία, κατά κανόνα, διαρκεί περίπου 20-25 ημέρες κατά τη νυχτερινή ώρα. Η στήλη του νερού σε αυτά τα σημεία κινείται με ταχύτητα 2-3 χλμ/ώρα. Την ημέρα, το ψάρι μετακινείται σε πιο ήρεμα μέρη για ξεκούραση.

Μία μέτριας μεγέθους θηλυκή μπορεί να γεννήσει έως 30.000 αυγά. Συχνά μόνο το ένα τρίτο των ώριμων θηλυκών συμμετέχουν στην ωοτοκία, καθώς τα νεαρά υπόκεινται σε απορρόφηση, δηλαδή τη διαδικασία απορρόφησης των αυγών που δεν έχουν γεννηθεί. Το ψάρι αρχίζει να χάνει βάρος λόγω έλλειψης όρεξης και μπορεί να πεθάνει.

Τα υψηλότερα ποσοστά γονιμότητας παρουσιάζουν τα σιβηρικά σίγκα στα ποτάμια της Γιακουτίας – πάνω από 100.000 αυγά, στη Λένα περίπου 40.000, και στην κοίτη του Κολύμα έως 35.000.

Στον Ομπ το πύζγιαν συναντάται στο δέλτα και στο κάτω τμήμα του ποταμού. Στο Αλτάι μια μικρή συγκέντρωση ψαριού μπορεί να παρατηρηθεί στη λίμνη Τελέτσκογιε. Οι κύριες μετακινήσεις για ωοτοκία στη λεκάνη του Ομπ είναι δύο: από τον κόλπο Ταζόφσκαγια μέχρι τους ποταμούς Ταζ και Πουρ και από τον νότο του Ομπ μέχρι τη Σεγιάχα.

Το σίγκα του Γιαμάλ μεταναστεύει για λίγο για ωοτοκία προς τα κάτω στις εκβολικές περιοχές των κόλπων Μπαϊντάρσκαγια και Ομπ.

Το καλοκαίρι, από τον ποταμό Ναντίμ, το ψάρι ανεβαίνει στα ανώτερα ρεύματα, διασκορπίζεται στους παραποτάμους. Αν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πέσει η στάθμη του νερού, το πύζγιαν παραμένει στην τοποθεσία μέχρι την έναρξη του παγώματος.

Πώς να πιάσετε τον Σιβηριανό σίγο: πότε, πού και με τι;

Πότε να ψαρεύετε

Η έναρξη της ωοτοκίας αναγκάζει τα ψάρια να μεταναστεύσουν στις νότιες λεκάνες των βόρειων ποταμών, από όπου οι ψαράδες μπορούν να επιστρέψουν σπίτι με καλή ψαριά σολομού.

Η καλύτερη ώρα για ψάρεμα σιβηρικού σίγκα είναι το βράδυ. Με συννεφιά μπορεί να τσιμπάει όλη την ημέρα.

Πού να ψαρεύετε

Τις περισσότερες φορές, το ψάρι συναντάται σε ποτάμια που εκβάλλουν στον Αρκτικό Ωκεανό.

Έμπειροι ψαράδες παρατήρησαν συγκέντρωση ψαριών στη λεκάνη του Τουνγκούσκα:

1. Στην Ποντκαμένναγια Τουνγκούσκα (Ταγιέζνογιε Λέτο, Διάφανα Νερά).
2. Στο Λαμπίνκιρ (Ιβάν-Τσάι, Ταραχή της Λίμνης, Νότια Ακτή, Δυτικό Νησί).
3. Στην Άνω Τουνγκούσκα (Ακτή των Εβένκων).

Συχνά, η ψαριά μπορεί να είναι επιτυχημένη σε υδάτινα σώματα όπως το Κολύμα, η Άμγκα, η Πένζινα, το Μπουόρ-Γιουριάχ, το Χόροτου, το Ουντγιουλιούν.

Οι εκβολές του Γιενισέι θεωρούνται το καλύτερο μέρος για ψάρεμα κατά την περίοδο ωοτοκίας του πύζγιαν.

Σημεία με ασθενές ρεύμα προσελκύουν σολομούς για αναπαραγωγή. Το φθινόπωρο, η συγκέντρωση ψαριών κατά την ωοτοκία είναι η υψηλότερη.

Με τι να ψαρεύετε

Το σιβηρικό σίγκα άρεσε στους ερασιτέχνες ψαράδες. Το ψάρεμα γίνεται με μυγική πετονιά, δηλαδή με δόλωμα σε μορφή εντόμων ή απομίμησής τους. Αποτελεσματικά για ψάρεμα είναι διάφορα ασημένια και ταλαντευόμενα δολώματα (σπιίνερ), που χρησιμοποιούνται στο ψάρεμα πέστροφας.

Συχνά, οι ψαράδες πιάνουν σιβηρικό σίγκα με αυγά, μαλάκια, χιρονομίδες, χρησιμοποιώντας ως δόλωμα ηλιέλαιο και πίτα.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Το φιλέτο του πύζγιαν μπορεί να χαρακτηριστεί ως διαιτητικό προϊόν. Σε 100 γρ. κρέατος αντιστοιχούν μόνο 113 kcal, 76 γρ. νερό, 18 γρ. πρωτεΐνη, 4,6 γρ. λιπαρά. Το ψάρι περιέχει κάλιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, σελήνιο, ψευδάργυρο, χαλκό, ασβέστιο, βιταμίνη D, βιταμίνες του συμπλέγματος B, PP, A, E, καθώς και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, απαραίτητα για τη λειτουργία πολλών διεργασιών στον οργανισμό.

Σε τι ωφελεί το ψάρι Πιζγιάν

Τις περισσότερες φορές, το σιβηρικό σίγκα ζει σε δροσερά και καθαρά νερά, όπου η παθογόνος επίδραση των ανθρώπων στη χλωρίδα και πανίδα είναι ελάχιστη. Ως εκ τούτου, το ψάρι συσσωρεύει πολλά ωφέλιμα μέταλλα, βιταμίνες και λίπη που απορροφώνται καλά από τον ανθρώπινο οργανισμό.

Τα πιάτα που παρασκευάζονται από σίγκα επηρεάζουν θετικά:

• το πεπτικό, το νευρικό και το καρδιαγγειακό σύστημα·
• την ανοσία·
• την κατάσταση των μαλλιών, των δοντιών και των νυχιών.

Το προϊόν είναι ωφέλιμο για την όραση και τον θυρεοειδή αδένα.

Βλάβες και αντενδείξεις

Αντενδείξεις για την κατανάλωση του πυζιάν μπορεί να είναι η ατομική δυσανεξία ή η αγορά προϊόντων χαμηλής ποιότητας από μη αξιόπιστους πωλητές.

Κανόνες αποθήκευσης

Στις καταψύκτες, το ψάρι διατηρείται έως 5 χρόνια στους -5 βαθμούς, στους +8 όχι περισσότερο από 6 μήνες. Σε σακούλες κενού, το πυζιάν σε ελαφρώς αποξηραμένη μορφή σε θερμοκρασία +4 βαθμών θα είναι ασφαλές για κατανάλωση έως 4 μήνες.

Πριν βάλετε το πυζιάν στην κατάψυξη, πρέπει να το τυλίξετε σε χοντρό χαρτί, χωρίζοντάς το σε μικρές μερίδες. Το ψάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική έως και 1 χρόνο.

Σε αποξηραμένη μορφή και κρεμασμένη στο μπαλκόνι, στο ντουλάπι ή στη σοφίτα υπό συνθήκες υψηλής υγρασίας (80%), το ψάρι είναι βρώσιμο για περίπου 3 μήνες. Σε αυτήν την περίπτωση, μπορείτε να περιοριστείτε στο τύλιγμα σε περγαμηνή, αντί για χοντρό χαρτί. Το κύριο μέλημα είναι να εξασφαλιστεί η απουσία εντόμων, τα οποία μπορεί να μολύνουν το ψάρι με παράσιτα.

Το καλά αλατισμένο σε άλμη πυζιάν είναι κατάλληλο για κατανάλωση έως και έξι μήνες.

Σημαντικό! Δεν πρέπει να καταναλώνεται το ψάρι εάν εμφανιστεί ασυνήθιστη κιτρινίλα και δυσάρεστη οσμή.

Πώς να μαγειρέψετε νόστιμα το ψάρι Πιζγιάν: συνταγές

Στο φούρνο

Ο συνολικός χρόνος μαγειρέματος, συμπεριλαμβανομένου του εκσπλαχνισμού και άλλων χειρισμών, θα είναι περίπου 3,5 ώρες. Το έτοιμο πιάτο είναι για 3 μερίδες.

Συστατικά:

• πυζιάν – 1,5 κιλά·
• ελαιόλαδο·
• μπαχάρι;
• θυμάρι·
• χυμός λεμονιού·
• αλάτι.

Η ποσότητα των μπαχαρικών πρέπει να προστίθεται ανάλογα με τη γεύση σας. Αν θέλετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε άλλα καρυκεύματα, αγαπημένα και δοκιμασμένα σε άλλα ψάρια της οικογένειας των σολομοειδών.

Για το ψήσιμο χρειάζεστε ένα ταψί και αλουμινόχαρτο.

Πρώτα, πρέπει να καθαρίσετε το σώμα του πυζιάν από τα λέπια με ένα μαχαίρι προς την κατεύθυνση από την ουρά προς το κεφάλι. Κόψτε την κοιλιά και αφαιρέστε τα βράγχια, απαλλαγείτε από τα εντόσθια και τους θρόμβους αίματος. Στη συνέχεια, πλύνετε το σιβηρικό πυζιάν και στεγνώστε το με χαρτοπετσέτες. Στη συνέχεια, τρίψτε το ψάρι με πιπέρι και αλάτι. Μεταφέρετε το πυζιάν στο ταψί, έχοντας προηγουμένως στρώσει αλουμινόχαρτο. Ραντίστε το σώμα από πάνω με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού, απλώστε ομοιόμορφα το γαρύφαλλο και το θυμάρι. Κλείστε καλά το παρασκεύασμα και αφήστε το να μαριναριστεί για μερικές ώρες στο ψυγείο.

Βάλτε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο στους 150 βαθμούς, ψήστε για 1,5 ώρα, στη συνέχεια ανοίξτε το αλουμινόχαρτο, μειώστε τη θερμοκρασία στους 90 βαθμούς. Σε περίπου 15-20 λεπτά όλο το υγρό θα εξατμιστεί. Τώρα το ψάρι μπορεί να σερβιριστεί, χρησιμοποιώντας ως συνοδευτικό πατάτες ή ρύζι.

Στο τηγάνι

Συστατικά:

• 4 μεσαία ψάρια πυζιάν·
• 0.5 λ γάλα·
• 4 κ.σ. αλεύρι·
• βούτυρο για τηγάνισμα·
• αλάτι και πιπέρι κατά βούληση.

Πώς να το μαγειρέψετε:

1. Καθαρίστε το ψάρι, αφαιρέστε τα εντόσθια και πλύνετε καλά.
2. Μετά το στέγνωμα με χαρτοπετσέτες, τοποθετήστε το σε μια επίπεδη φαρδιά πιατέλα. Κάντε τομές και περιχύστε με γάλα.
3. Τυλίξτε το πυζιάν σε μεμβράνη τροφίμων και αφήστε το για 2 ώρες στο ψυγείο.
4. Στραγγίστε το υγρό που έχει χυθεί σε 2 ώρες, σκουπίστε με μια πετσέτα. Αλατίστε και πιπερώστε το πυζιάν.
5. Λιώστε το βούτυρο, βάλτε το ψάρι τυλιγμένο σε αλεύρι στο τηγάνι, τηγανίστε για 10 λεπτά από κάθε πλευρά.

Ερωτήσεις και απαντήσεις

Τι γεύση έχει το Πιζγιάν;

Το ψάρι έχει λεπτή αρωματική γεύση. Ο ζωμός με βάση τον σιβηρικό σιγκ είναι στο ίδιο επίπεδο με τον ζωμό της στερλέτας. Πολλοί γευσιγνώστες σημειώνουν την ομοιότητα της γεύσης του χαβιαριού πύζιαν και του χαβιαριού νέρκα.

Λιπαρό ή όχι;

Σε 100 γρ προϊόντος περιέχονται μόλις 4,6 γρ λίπους, γεγονός που καθιστά τον πύζιαν κατάλληλο για συμπερίληψη σε δίαιτα απώλειας βάρους.

Έχει πολλά κόκαλα το ψάρι;

Ο σκελετός αποτελείται από τη σπονδυλική στήλη και τα πλευρά. Μικρά ραχιαία οστά λείπουν.

Ο πύζιαν δεν είναι μόνο ένα νόστιμο αλλά και υγιεινό ψάρι της οικογένειας των σολομοειδών. Είναι όμως σημαντικό να θυμόμαστε ότι κάθε ψάρι πρέπει να αλατίζεται καλά για αρκετές ημέρες ή να υποβάλλεται σε επαρκή θερμική επεξεργασία πριν από την κατανάλωση, για να μην μολυνθεί από παράσιτα.