Ψάρι πελιάντ: φωτογραφία, περιγραφή, χρήσιμες ιδιότητες και συνταγές

Το πελιαντ ή ο συρόκ (Coregonus peled) — είναι ένα από τα λίγα είδη ψαριών του γλυκού νερού που αλιεύονται άγρια σε βιομηχανική κλίμακα και καλλιεργούνται τεχνητά σε ιχθυοτροφεία. Το κρέας του πελιαντ έχει εκλεπτυσμένη γεύση, θρέφει τον οργανισμό με ποιοτική πρωτεΐνη, χρήσιμα μεταλλικά στοιχεία που υποστηρίζουν τις λειτουργίες των συστημάτων και των εσωτερικών οργάνων.

Πελιαντ: τι ψάρι είναι αυτό, πώς μοιάζει και πού βρίσκεται

Το πελιαντ του γένους Σίγκυ της οικογένειας των σολομών φτάνει σε μήκος 40–55 εκ. και βάρος 2,5–5 κιλά. Ο συρόκ συναντάται σε ποτάμια, όπου πραγματοποιεί εκτεταμένες μεταναστεύσεις για τροφή και αναπαραγωγή, είναι συνηθισμένος σε βόρειες λίμνες, παλιά κοίτη και ποτάμια περάσματα με ήπιο ρεύμα. Προσαρμόζεται γρήγορα σε διαφορετικές θερμοκρασίες νερού, αλλά προτιμά πιο δροσερό (όχι πάνω από 22°C).

Οι οργανισμοί του γλυκού νερού παραμένουν σε μικρές ομάδες, μερικές φορές μπαίνουν σε ελαφρώς αλμυρά νερά δέλτα, αλλά δεν μπαίνουν στη θάλασσα.

Πώς είναι

Το σώμα του πελιαντ με στενά εφαρμοσμένα λέπια — ψηλό, πιεσμένο πλευρικά, ωοειδές, χρωματισμένο σε ασημί χρώμα. Η ράχη, που ανεβαίνει απότομα πίσω από το κεφάλι, είναι σχεδόν μαύρη. Στο αναλογικό κωνικό κεφάλι, καθώς και στο ραχιαίο πτερύγιο, είναι διάσπαρτες μαύρες κηλίδες. Σε αντίθεση με άλλα σίγκι, ο συρόκ έχει περισσότερες βραγχιακές ακτίνες (49–68) και η άνω γνάθος είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την κάτω, αν και το στόμα θεωρείται τελικό.

Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής το χρώμα των ψαριών αλλάζει. Η ράχη και το κεφάλι γίνονται μπλε ή τιρκουά. Αμέσως κατά την ωοτοκία σχηματίζονται δερματικά λευκωπά εξογκώματα κατά μήκος των πλευρών, που είναι πιο αισθητά στα αρσενικά. Οι ντόπιοι τα αποκαλούν μαργαριταρένιες διασπορές.

Πού ζει

Ο συρόκ είναι διαδεδομένος στους ποταμούς του Αρκτικού Ωκεανού από τον Μέζεν, που διαρρέει την επικράτεια της Κόμι και της Περιφέρειας Αρχαγγέλσκ, μέχρι τη λίμνη Ιλίρνεϊ της Τσουκότκα. Το πελιαντ είναι πολυάριθμο στον Όμπι, τον Ιρτύς και τους παραποτάμους τους, σε τούνδρα και τάιγκα λίμνες των περιοχών Γιαμάλ-Νένετς και Χάντι-Μάνσι. Συναντάται στην Επικράτεια Χαμπάροφσκ (ποταμός Αμούρ).

Το ψάρι προτιμά πλήρεις υδάτινες μάζες με ήπιο ρεύμα ή λίμνες, όπου κατοικούν δύο μορφές σίγκι – η κοινή και η νανώδης. Τα νεαρά άτομα συγκεντρώνονται σε μικρές ομάδες κοντά στην ακτή, ενώ τα ώριμα άτομα παραμένουν μόνα τους σε βάθος στη στήλη του νερού.

Μετά το ανοιξιάτικο λιώσιμο των πάγων, το πελιαντ μπαίνει σε πλημμυρικές περιοχές, λιμνοθάλασσες, και ανεβαίνει στους παραποτάμους αναζητώντας τροφή. Όταν το νερό υποχωρήσει σε κανονικό επίπεδο, το ψάρι επιστρέφει στα συνηθισμένα ενδιαιτήματά του.

Τι τρώει

Η βάση της διατροφής είναι το ζωοπλαγκτόν. Το φθινόπωρο και τον χειμώνα, η πελέδα τρώει μαλάκια, μικρά καρκινοειδή (κοπήποδα, κλαδοκεραιωτά) που ζουν στον βυθό. Το καλοκαίρι τρέφεται κυρίως με προνύμφες και νύμφες εντόμων. Τα μεγάλα άτομα τρώνε αυγά, γόνους πλοτίτσας, πέρκας και καρασιού.

Κατά την περίοδο της ωοτοκικής μετανάστευσης και της ωοτοκίας, το ψάρι τρέφεται πολύ λίγο ή δεν τρώει καθόλου.

Διαδικασία αναπαραγωγής

Η επίτευξη της σεξουαλικής ωριμότητας εξαρτάται άμεσα από τις συνθήκες ζωής και κυρίως από την τροφική βάση. Κατά μέσο όρο, οι πελέδες γίνονται ικανοί για αναπαραγωγή από 3 έως 6 ετών.

Η ωοτοκία στις λίμνες αρχίζει τον Νοέμβριο μετά τον σχηματισμό πάγου. Στα ποτάμια, η πελέδα ωοτοκεί από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο, όταν η θερμοκρασία του νερού δεν υπερβαίνει τους 8 βαθμούς. Τα μεγάλα άτομα ξεκινούν την ωοτοκική μετανάστευση νωρίτερα από τα άλλα. Ανεβαίνουν ψηλά στο ποτάμι και μετά την ωοτοκία προλαβαίνουν να κατηφορίσουν με το ρεύμα. Οι μικρότερες πελέδες παραμένουν για να ξεχειμωνιάσουν στα μέρη ωοτοκίας.

Οι θηλυκές γεννούν 9–85 χιλιάδες αυγά διαμέτρου 1,5 mm σε μία φορά. Τα ζευγάρια κατασκευάζουν τις φωλιές ωοτοκίας σε χαλικώδες ή αμμοχαλικώδες υπόστρωμα κοντά στην έξοδο υπόγειων πηγών, οι οποίες αποτρέπουν την κατάψυξη αυτού του τμήματος του υδάτινου σώματος.

Η εκκόλαψη των προνυμφών μήκους 8 mm συμβαίνει 4–6 μήνες μετά την τήξη των πάγων. Τις πρώτες ημέρες λαμβάνουν θρεπτικά συστατικά από τον λεκιθικό σάκο, αργότερα αρχίζουν να τρέφονται αυτόνομα με ζωοπλαγκτόν.

Ποικιλίες

Ανάλογα με τους βιότοπους και τα μεγέθη, διακρίνονται τρία είδη πελέδας:

Πελέδα ποταμίσια
Τα άτομα αυτής της ποικιλίας ζουν σε ποτάμια, μεγαλώνουν γρήγορα, γίνονται σεξουαλικά ώριμα στο τρίτο έτος της ζωής τους. Ωοτοκούν σε χαλικώδεις ράχες και άλλες περιοχές με γρήγορο ρεύμα.

Πελέδα λιμναία συνηθισμένη
Ζει εντός μιας τούνδρας ή τάιγκα λίμνης. Μεγαλώνει έως 50 cm με βάρος σώματος 2 kg. Η μέγιστη διάρκεια ζωής των μεγάλων λιμναίων πελέδων είναι 13 έτη.

Πελέδα λιμναία νάνος
Ζει σε μικρές λίμνες με φτωχή τροφική βάση. Μέσο μέγεθος — 30 cm, βάρος — 300–500 g.

Πώς να πιάσετε το ψάρι συρόκ: πότε, πού και με τι;

Η πελέδα είναι ένα προσεκτικό ψάρι, δεν αφήνει να την πλησιάσουν. Για να πιάσετε πελέδα, χρειάζεστε καμουφλάζ εξοπλισμό, ησυχία και μακρινές ρίψεις. Στο τσίμπημα γίνεται ένα απότομο τράβηγμα που απαιτεί άμεσο αλλά προσεκτικό χτύπημα, καθώς το ψάρι έχει μαλακά χείλη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ψαράδες έχει η ανάσυρση των μεγάλων ατόμων, κατά την οποία αντιστέκονται σθεναρά.

Πότε να ψαρεύετε

Η πελέδα ψαρεύεται όλο τον χρόνο, σε φωτεινή και σκοτεινή ώρα, σε κάθε καιρό.

Πού να ψαρεύετε

Η πελέδα σε κοπάδια αποφεύγει μέρη με ισχυρό ρεύμα, παράκτιες φυτικές συστάδες. Μένει στη στήλη του νερού σε απόσταση 0,7–1 m από τον πυθμένα, μερικές φορές ανεβαίνει στην επιφάνεια όταν κυνηγά έντομα. Η θέση της εντοπίζεται από τα πιτσιλίσματα, τους κύκλους που σχηματίζονται στην επιφάνεια του νερού.

Με τι να ψαρεύετε

Το καλοκαίρι, η πελέδα ψαρεύεται με καλάμι πλωτήρα χωρίς βαρίδι, με ράβδο μήκους 5 m, ελαφρύ φελλό που κρατά στην επιφάνεια ένα τζίγκερ, αγκίστρι Νο 4, 5. Κατάλληλη πετονιά είναι η μονόινη διαμέτρου 0,2 mm. Για να αντιδράσει το ψάρι στο δόλωμα, αυτό πρέπει να είναι σε συνεχή κίνηση.

Κατά το ψάρεμα με μύγα (fly fishing) χρησιμοποιούνται ξηρές και βυθιζόμενες μύγες. Από τα φυσικά δολώματα, η επιλεκτική πελέδα προτιμά τις προνύμφες κουνουπιών (χορονόμια), τα θαλάσσια και χωμάτινα σκουλήκια, τα κουνούπια, τα σκουλήκια (οπάρις), τα αμφίποδα και τις κομμένες φέτες μαλακίων.

Κατά το χειμερινό ψάρεμα σε βαθιά νερά, χρησιμοποιείται ένα μικρό βαρίδι (ντρομπίνκα), το οποίο στερεώνεται σε απόσταση 70 εκ. από το αγκίστρι. Πριν το ψάρεμα, ρίχνουν στο άνοιγμα του πάγου μια χούφτα ξηρά και κατεψυγμένα αμφίποδα, και σκιάζουν τον πάγο γύρω από την τρύπα σε ακτίνα δύο μέτρων με χιόνι. Εκείνη τη στιγμή, το δόλωμα μπορεί να ριχτεί επιφανειακά (6–10 εκ. από την κάτω άκρη του πάγου). Αν δεν υπάρξουν τσιμπήματα, το δόλωμα (έγχρωμο αφρώδες υλικό, ρόμβοι, πυραμίδες) κρατείται σε απόσταση 1 μ. από τον πυθμένα.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Η πελιάντ είναι πλούσια σε εύπεπτες πρωτεΐνες, νικοτινικό οξύ, φώσφορο, κάλιο, ψευδάργυρο.

Η σύνθεση του σιρόκ (πελιάντ) περιλαμβάνει:

• βιταμίνη PP;
• μακροστοιχεία — φώσφορος, θείο, κάλιο, μαγνήσιο, νάτριο, ασβέστιο;
• μικροστοιχεία — ψευδάργυρος, σίδηρος;
• κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά οξέα.

BJU (πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες) 100 γρ. βρώσιμου μέρους πελιάντ — 19,1, 5,5, 0 γρ. αντίστοιχα. Ενεργειακή αξία — 126 kcal.

Πόσο ωφέλιμο είναι το ψάρι πελιαντ για τον ανθρώπινο οργανισμό

Το κρέας της πελέδας ελέγχει τις λειτουργίες του νευρικού συστήματος, βελτιώνει τον μεταβολισμό υδατανθράκων, πρωτεϊνών και λιπών, εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στον υποδόριο λιπώδη ιστό.

Άλλες ευεργετικές δράσεις της πελιάντ στον οργανισμό:

1. Επιδρά θετικά στην υγεία του γαστρεντερικού σωλήνα, του δέρματος και των βλεννογόνων.
2. Ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση.
3. Βελτιώνει την αγωγιμότητα των νευρικών ερεθισμάτων.
4. Ρυθμίζει την οξεοβασική ισορροπία.
5. Κάνει τα οστά πιο πυκνά, ανοργανοποιεί το σμάλτο των δοντιών.
6. Ομαλοποιεί την αρτηριακή πίεση.
7. Διατηρεί τη βέλτιστη στάθμη γλυκόζης στο αίμα.
8. Βοηθά στη θεραπεία της κατάθλιψης.
9. Ανακουφίζει από τους γαστρικούς σπασμούς.
10. Αποτρέπει την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης, ραχίτιδας, οστεοπόρωσης, αναιμίας, ανορεξίας.
11. Ενισχύει τις ρίζες των μαλλιών.
12. Προστατεύει τον οργανισμό από τις τοξίνες.
13. Επιβραδύνει τη γήρανση.
14. Αυξάνει την αντοχή.
15. Καταπολεμά τη χρόνια κόπωση.
16. Βελτιώνει τον ύπνο.

Η πελιάντ υποστηρίζει τη λειτουργία του μυοκαρδίου και την υγεία του αναπαραγωγικού συστήματος. Το κρέας του ψαριού είναι ωφέλιμο κατά την απώλεια βάρους, την αρθρίτιδα και την αρθροπάθεια.

Ποια είναι τα οφέλη του αποξηραμένου ψαριού

Με την κατανάλωση 100–150 γρ. αποξηραμένης πελιάντ δύο φορές την εβδομάδα, μειώνεται ο κίνδυνος αναιμίας και αθηροσκλήρωσης, βελτιώνεται η ροή του αίματος, ο μεταβολισμός, η διάθεση, και μειώνεται η ένταση των πονοκεφάλων. Κατά την ξήρανση, τα θρεπτικά συστατικά του ψαριού διατηρούνται πλήρως και σε πιο συμπυκνωμένη μορφή.

Το αποξηραμένο σιρόκ προκαλεί βλάβη λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε αλάτι, η οποία διαταράσσει τη λειτουργία των νεφρών και την ισορροπία των υγρών, οδηγώντας σε κατακράτηση υγρών στο σώμα. Η απουσία θερμικής επεξεργασίας αυξάνει την πιθανότητα μόλυνσης από έλμινθες.

Πώς να το μαγειρέψετε

Είναι καλύτερο να ξηραίνετε το ψάρι την άνοιξη ή το φθινόπωρο, όταν είναι πιο λιπαρό. Ξεκινήστε τη διαδικασία ξήρανσης με αλάτισμα. Γεμίστε τον πάτο μιας εμαγιέ λεκάνης ή κατσαρόλας με ένα στρώμα αλατιού. Τρίψτε κάθε ψάρι με τις λευκές κρυστάλλες εξωτερικά και εσωτερικά, τοποθετήστε το σφιχτά στο δοχείο σε πυκνές σειρές με την πλάτη προς τα κάτω ή στο πλάι. Πιέστε με το καπάκι, τοποθετήστε ένα βάρος για να βγάλει το ψάρι τα υγρά του. Τοποθετήστε την πελέδα σε δροσερό μέρος για 3–10 ημέρες ανάλογα με το μέγεθος των σωμάτων.

Όταν οι πελάδες σκληρύνουν, ξεπλύνετέ τις και βάλτε τις για 4–5 ώρες σε μια λεκάνη με κρύο νερό για μούλιασμα. Αν παραλείψετε αυτό το βήμα, η πελάδα θα γίνει στεγνή, πολύ αλμυρή, θα καλυφθεί με λευκή επικάλυψη και σύντομα θα οξειδωθεί.

Μετά το μούλιασμα, ξεπλύνετε τη βλέννα από τα σώματα, στείλτε τα να στεγνώσουν στο μπαλκόνι ή κρεμάστε τα σε νήματα σε δροσερό, αεριζόμενο χώρο, αφού τα τυλίξετε προηγουμένως με γάζα.

Ο χρόνος στεγνώματος εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες και το μέγεθος των ψαριών.

Είναι ωφέλιμο το καπνιστό πελιαντ;

Η καπνιστή πελάδα, παρά την κοινή γνώμη, είναι ωφέλιμη για τη διατήρηση της λειτουργίας της καρδιάς, του εγκεφάλου και των πεπτικών οργάνων. Το προϊόν ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, τον οστικό ιστό, αποτρέπει την ανάπτυξη τερηδόνας, ρυθμίζει τις μεταβολικές διαδικασίες και παρατείνει τη νεότητα του δέρματος και των μαλλιών.

Με το κρύο κάπνισμα διατηρούνται σχεδόν όλες οι ευεργετικές ουσίες. Το ζεστό κάπνισμα μειώνει τον χρόνο προετοιμασίας σε τέσσερις ώρες, αλλά λόγω των υψηλών θερμοκρασιών χάνεται το μεγαλύτερο μέρος των ευεργετικών ιδιοτήτων.

Δεν πρέπει να καταναλώνεται το προϊόν περισσότερο από μία φορά την εβδομάδα. Κατά την επεξεργασία με καπνό, συσσωρεύονται καρκινογόνες ουσίες στο ψάρι, οι οποίες προκαλούν καρκινικές ασθένειες.

Συνταγή

Σε οικιακές συνθήκες, είναι ευκολότερο να ετοιμάσετε πελάδα ζεστού καπνίσματος, καθώς η κρύα επεξεργασία με καπνό απαιτεί πιο περίπλοκο εξοπλισμό, χρόνο και συγκέντρωση.

Για να καπνίσετε μόνοι σας ψάρι και να αποκτήσετε ένα νόστιμο πιάτο, θα χρειαστείτε μερικά σώματα φρέσκιας πελάδας (ή σταδιακά αποψυγμένης) ίδιου μεγέθους και ένα καπνιστήριο με δίσκο.

Βήματα παρασκευής:

1. Ανοίξτε τις κοιλιές και αφαιρέστε τα εντόσθια.
2. Πασπαλίστε τα σώματα με κεφάλια με αλάτι από όλες τις πλευρές. Τοποθετήστε τα σφιχτά σε ένα δοχείο, πιέστε τα με ένα ανάποδο επίπεδο πιάτο και βάλτε ένα βάρος.
3. Μετά από 3–5 ώρες, ξεπλύνετε το ψάρι και κρεμάστε το για 1 ώρα πάνω από τον νεροχύτη για να στραγγίξει το νερό.
4. Ρίξτε στον δίσκο 2–3 χούφτες ροκανίδια από άρκευθο, σκλήθρο, αχλάδι, μηλιά ή κερασιά. Ανάψτε τα.
5. Λαδώστε τη σχάρα με φυτικό λάδι και τοποθετήστε τα σώματα.
6. Όταν τα ροκανίδια καούν, εγκαταστήστε το καπνιστήριο. Τοποθετήστε τον δίσκο και τη σχάρα.
7. Μόλις εμφανιστεί πυκνός καπνός, μετρήστε 40 λεπτά. Κατά τη διάρκεια του καπνίσματος δεν συνιστάται να ανοίγετε το καπάκι.

Μετά το μαγείρεμα, κρατήστε την καπνιστή πελάδα σε κλειστό δοχείο για μισή ώρα για σταθεροποίηση της δομής. Σερβίρετε το ψάρι με βραστές πατάτες, ρύζι ή με μπύρα.

Χαβιάρι πελιαντ

Το μικρό χαβιάρι της πελάδας, κιτρινωπού χρώματος, είναι ένα διαιτητικό νόστιμο προϊόν που συμβάλλει στην απώλεια βάρους. Τα μακροθρεπτικά συστατικά ανά 100 γραμμάρια του λιχουδιού είναι 12,7 γρ. πρωτεΐνες, 2,5 γρ. λίπη και 5 γρ. υδατάνθρακες αντίστοιχα. Η ενεργειακή αξία είναι 93 kcal.

Οφέλη και βλάβες

Στη σύνθεση του χαβιαριού της πελάδας περιλαμβάνονται σε σημαντικές ποσότητες η χολίνη, η κοβαλαμίνη, το σελήνιο και ο σίδηρος.

Το προϊόν ενισχύει τον καρδιακό μυ, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, εμποδίζει τον σχηματισμό χοληστερινικών πλακών και τη στένωση των αγγείων. Το αντιοξειδωτικό σελήνιο βελτιώνει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, επιταχύνει την αναγέννηση των κυττάρων του μυϊκού ιστού και του δέρματος, υποστηρίζει τη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης νεοπλασιών.

Η μεγάλη ποσότητα χλωριούχου νατρίου είναι λόγος για να αποφύγουν την κατανάλωση χαβιαριού άτομα με προβληματικά νεφρά, υπέρταση ή τάση για οιδήματα.

Πώς να το αλατίσετε

Για να αλατίσετε 0,5 κιλό χαβιάρι από φρεσκοαλιευμένο ψάρι, θα χρειαστείτε ένα εμαγιέ ή γυάλινο σκεύος, ένα λίτρο νερό και από 1 κουταλιά της σούπας αλάτι και 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη.

Πώς να το μαγειρέψετε:

1. Ρίξτε νερό σε μια κατσαρόλα. Προσθέστε ζάχαρη και χοντρό αλάτι.
2. Βάλτε το δοχείο στο μάτι της κουζίνας και αφήστε το να βράσει.
3. Αφαιρέστε τους σάκους αυγών από τις μεμβράνες τρίβοντάς τους μέσα από ένα σουρωτήρι. Εναλλακτικά, βάλτε το προϊόν σε χλιαρό νερό και χτυπήστε το με ένα πιρούνι.
4. Ψύξτε την άλμη στους 50 βαθμούς. Βάλτε μέσα τα αυγά που έχουν καθαριστεί από μεμβράνες. Αφήστε τα για 15-20 λεπτά ή περισσότερο. Η διάρκεια επηρεάζει την ένταση του αλατίσματος.
5. Στραγγίστε την άλμη με τα αυγά σε ένα σουρωτήρι. Όταν στραγγίξει το υγρό, μεταφέρετε το έτοιμο προϊόν σε ένα γυάλινο βάζο. Κλείστε καλά το βάζο με το καπάκι και βάλτε το στο ψυγείο, όπου τα αυγά διατηρούνται έως πέντε ημέρες.

Το αλατισμένο έδεσμα μπορεί να καταναλωθεί 4 ώρες μετά την προετοιμασία.

Κανόνες αποθήκευσης

Όπως και κάθε άλλο ψάρι σε ψυγείο, το πελιάντ διατηρεί τη φρεσκάδα του στο ψυγείο σε πάγο για δύο ημέρες. Η κατάψυξη παρατείνει τη διάρκεια ζωής έως τέσσερις μήνες. Το ψάρι διατηρείται καλύτερα αν καθαριστεί πριν την κατάψυξη.

Το αλατισμένο ή ζεστό καπνιστό πελιάντ είναι βρώσιμο έως 10 ημέρες αν διατηρηθεί σε θερμοκρασία 0-2°C.

Πού να αγοράσετε και πόσο κοστίζει

Το πελιάντ είναι δύσκολο να βρεθεί σε συνηθισμένο παντοπωλείο. Πωλείται σε εξειδικευμένα σημεία πώλησης κοντά σε περιοχές αλιείας και σε διαδικτυακές πλατφόρμες.

Οι τιμές ποικίλλουν ανάλογα με την κατάσταση, το μέγεθος του ψαριού και την περιοχή. Το φρέσκο κατεψυγμένο ψάρι πωλείται στο Ομσκ από 2,2 € έως 5,5 € στη Μόσχα. Το αποξηραμένο και καπνιστό πελιάντ κοστίζει δύο φορές περισσότερο.

Πώς να μαγειρέψετε νόστιμα το ψάρι πελιαντ: συνταγές

Το ψάρι χαμηλών θερμίδων ψήνεται σε ταψί και σε γλαστράκια με κρέμα, τηγανίζεται σε πανάρισμα στο τηγάνι ή στη σχάρα, σιγοβράζεται, αλατίζεται, ξεραίνεται, καπνίζεται, γεμίζεται. Στη Σιβηρία, το μαριναρισμένο πελιάντ είναι δημοφιλές, το οποίο αντικαθιστά τη ρέγκα.

Στο φούρνο

Για να ψήσετε 3 πελιάντ, θα χρειαστείτε επιπλέον υλικά:

• 30 ml ελαιόλαδο·
• 3 φέτες λεμονιού;
• 1 κ.σ. χυμός λεμονιού
• ένα μάτσο μαϊντανό·
• αλάτι, πιπέρι.

Αλγόριθμος παρασκευής:

1. Καθαρίστε το ψάρι, αφαιρέστε τα εντόσθια. Κόψτε την ουρά, το κεφάλι, τα πτερύγια. Ξεπλύνετε με τρεχούμενο νερό, στεγνώστε.
2. Τρίψτε τα σφάγια εξωτερικά και εσωτερικά με μείγμα αλατιού και πιπεριού. Ρίξτε χυμό λεμονιού.
3. Ανάψτε το φούρνο να προθερμανθεί στους 200°C.
4. Μετά από 10-15 λεπτά, λαδώστε το ταψί και τοποθετήστε τα σφάγια.
5. Βάλτε στην κοιλιά ένα κλωνάρι μαϊντανό και από πάνω αλείψτε με το υπόλοιπο λάδι χρησιμοποιώντας ένα πινέλο.
6. Ψήστε στο φούρνο για 20 λεπτά, σκεπάζοντας με ένα φύλλο αλουμινόχαρτου.

Σερβίρετε το έτοιμο πιάτο με μυρωδικά, κομμένα λαχανικά ή λαχανικά στη σχάρα.

Στο τηγάνι

Για το τηγάνισμα ενός ψαριού μαλακού εσωτερικά και τραγανό εξωτερικά, ετοιμάστε τα εξής υλικά:

• 1 κιλό πελιάντ;
• μισό λεμόνι;
• αλεύρι για το πανάρισμα;
• λάδι για τηγάνισμα;
• αλάτι, πιπέρι.

Πώς να το μαγειρέψετε:

1. Φιλετάρετε το ψάρι. Κόψτε σε μερίδες.
2. Τρίψτε τα με αλάτι, πιπέρι και ρίξτε λίγο χυμό λεμονιού.
3. Ζεστάνετε ένα τηγάνι με φυτικό λάδι στην κουζίνα.
4. Ετοιμάστε ένα δοχείο με το πανάρισμα.
5. Βουτάτε κάθε κομμάτι στο αλεύρι και από τις δύο πλευρές και τηγανίζετε μέχρι να σχηματιστεί μια ορεκτική κρούστα.

Στο τηγανητό πελιάντ σερβίρετε αφράτο ρύζι ή πουρέ πατάτας, λαχανικά, κρέμα γάλακτος.

Ερωτήσεις και απαντήσεις

Οι καταναλωτές ψαριών ενδιαφέρονται για τις γαστρονομικές ιδιότητες του προϊόντος και αν το πελιάντ είναι πηγή μόλυνσης από οπισθορχίδα.

Τι γεύση έχει το πελιαντ;

Το κρέας του Πέλιαντ κρατά καλά το σχήμα του, κατά τη γευσιγνωσία δεν διαλύεται σε ξεχωριστές ίνες. Η γεύση χαρακτηρίζεται ως απαλή, ευχάριστη, χωρίς επίγευση λάσπης ή στάσιμου νερού.

Είναι λιπαρή ή όχι;

Το Πέλιαντ δύσκολα μπορεί να ονομαστεί λιπαρό, αν και κατά την κατανάλωση δημιουργείται μια αίσθηση τήξης στο στόμα. Σε 100 γραμμάρια ψαριού περιέχονται μόνο 5,5 γραμμάρια λίπους.

Έχει πολλά κόκαλα;

Αν και το Πέλιαντ δεν είναι θαλασσινό ψάρι, δεν έχει μικρά κόκαλα. Ο σκελετός του Σύροκ αποτελείται από τη ραχοκοκαλιά και εύκολα διαχωριζόμενα πλευρικά κόκαλα κατά το φιλετάρισμα.

Είναι ψάρι με οπιστορχίαση;

Μέχρι πρόσφατα, φορείς της οπισθορχίασης θεωρούνταν αποκλειστικά τα κυπρινοειδή, αλλά αυτά τα ίδια πλατώδη σκουλήκια έχουν βρεθεί επανειλημμένα και σε κορεγόνους.

Μαζικά μολυσμένο είναι το Πέλιαντ που ζει στα κάτω ρεύματα των ποταμών Ομπ και Ιρτίς, σε περιοχές όπου ζουν οι αυτόχθονες λαοί του Βορρά, οι οποίοι προτιμούν το ωμό ψάρι από το θερμικά επεξεργασμένο.

Τα άρρωστα δείγματα διαφέρουν από τα υγιή λόγω καθυστέρησης στην ανάπτυξη και στην εξέλιξη. Στο αρχικό στάδιο της νόσου, είναι δύσκολο να αναγνωριστεί το άρρωστο ψάρι χωρίς παρασιτολογική εξέταση.

Για να εξουδετερωθούν τα οπισθορχιακά, το ψάρι (Σύροκ) καταψύχεται για μια εβδομάδα σε θερμοκρασία από -12 βαθμούς. Τα παράσιτα πεθαίνουν κατά το ζεστό κάπνισμα, το βράσιμο σε βραστό νερό για τουλάχιστον 20 λεπτά.

Το άγριο και το τεχνητά εκτρεφόμενο Πέλιαντ είναι ένα διαιτητικό και ωφέλιμο προϊόν, από το οποίο παρασκευάζονται πολλά νόστιμα πιάτα. Είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι κάθε ψάρι του γλυκού νερού εγκυμονεί κίνδυνο μόλυνσης από παράσιτα.