Μαρμελάδα φεϊχόα: 10 συνταγές

Το φεϊχόα είναι ένα υποτροπικό φυτό, οι καρποί του οποίου είναι απίστευτα ωφέλιμοι για την υγεία, τόσο ωμοί όσο και σε διάφορα πιάτα και παρασκευάσματα για τον χειμώνα. Κάθε φθινόπωρο, στα ράφια των καταστημάτων εμφανίζονται φεϊχόα που καλλιεργούνται στον Καύκασο και στο Κράι Κρασνοντάρ, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν αποκτήσει την πρέπουσα δημοτικότητα στη ρωσική κουζίνα. Ωστόσο, το αξίζουν, γι' αυτό ένα βαζάκι μαρμελάδας φεϊχόα αξίζει να το έχετε στο ψυγείο όλοι όσοι θέλουν να αποφύγουν τις εποχικές ασθένειες.

Τι είναι το φεϊχόα

Τα μεγάλα πράσινα μούρα φεϊχόα είναι οι καρποί του ομώνυμου δέντρου (η βοτανική του ονομασία είναι Acca sellowiana). Στην άγρια φύση, φύεται στα βουνά της Ουρουγουάης, της Βραζιλίας, της Κολομβίας και της βόρειας Αργεντινής. Αλλά ήδη στη δεκαετία του 1890, το δέντρο μεταφέρθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία και ρίζωσε υπέροχα στις νότιες περιοχές της. Στην Ευρώπη, το φεϊχόα καλλιεργείται στην Ισπανία, στη Γαλλία, στη Σικελία, ενώ στις ΗΠΑ, στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Μεγάλοι προμηθευτές αυτών των μούρων είναι η Αυστραλία και η Ινδία. Στα ρωσικά καταστήματα, πωλούνται συχνότερα φεϊχόα που καλλιεργούνται στη Γεωργία ή στο Αζερμπαϊτζάν, και σπανιότερα στην Κριμαία ή στο Σότσι.

Πρόκειται για ζουμερά σκούρα πράσινα μούρα, με σέπαλα που παραμένουν στην κορυφή. Οι περισσότερες ποικιλίες έχουν επιμήκη-ωοειδές σχήμα, αν και υπάρχουν και σφαιρικά και σε σχήμα σβούρας. Το βάρος ενός μούρου μπορεί να είναι 15–60 g, το μήκος τους συνήθως φτάνει τα 5 cm, αλλά μερικές φορές υπάρχουν και μεγαλύτερα δείγματα. Είναι κατανοητό ότι για κομπόστα και μαρμελάδα είναι καλύτερο να παίρνετε ώριμα μούρα, με διάφανη σάρκα στην τομή, μεγάλου μεγέθους. Η φλούδα των ώριμων φεϊχόα παραμένει σκούρα πράσινη, αν και υπάρχουν ποικιλίες με κιτρινωπή απόχρωση. Μπορεί να είναι λεία, ανώμαλη ή να έχει ανθοκυανική επικάλυψη – όλα αυτά είναι φυσιολογικές παραλλαγές.

Η γεύση και το άρωμα αυτού του μούρου είναι δύσκολο να περιγραφούν. Το γεγονός είναι ότι θυμίζει ταυτόχρονα ανανά, ακτινίδιο και φράουλα κήπου. Δηλαδή είναι και γλυκό, και φρέσκο, και λίγο ξινό.

Η ωφέλεια της μαρμελάδας φεϊχόα για τον οργανισμό

Η γεύση του φεϊχόα είναι ασυνήθιστη αλλά ευχάριστη. Και το κυριότερο – είναι μια πραγματική αποθήκη βιταμινών. Και στην ωμή μορφή, οι καρποί αυτού του φυτού πωλούνται σε καταστήματα και αγορές καθ' όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου. Επιπλέον, λόγω της χαμηλής θερμιδικής του αξίας, το φεϊχόα είναι ευπρόσδεκτο από τους διαιτολόγους, και η σωστά παρασκευασμένη μαρμελάδα από αυτό θα είναι επίσης ωφέλιμη.

Το γεγονός είναι ότι το φεϊχόα περιέχει πολύ ιώδιο. Από αυτή την άποψη, τα μούρα είναι πλήρως συγκρίσιμα με τα θαλασσινά. Δεδομένου ότι καλλιεργούνται κυρίως σε παράκτιες περιοχές, οι θαλάσσιες αύρες φέρνουν επιπλέον ποσότητα πτητικού ιωδίου. Έτσι, τέτοια φρούτα έχουν αυξημένη αξία. Η επίσημη ιατρική συνιστά ακόμη και την κατανάλωση αυτών των μούρων σε ορισμένες παθήσεις του θυρεοειδούς, όπως για παράδειγμα στον υποθυρεοειδισμό. Το ιώδιο είναι απαραίτητο για την παραγωγή θυροξίνης και άλλων ορμονών του θυρεοειδούς. Είναι απαραίτητο ακόμη και για ένα υγιές άτομο για τη ρύθμιση του μεταβολισμού. Η έλλειψη ιωδίου οδηγεί σε χρόνια κόπωση και κατάθλιψη. Τα παιδιά το χρειάζονται για την ομαλή πνευματική ανάπτυξη.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης θερμικής επεξεργασίας, το μεγαλύτερο μέρος του ιωδίου καταστρέφεται. Διατηρείται μόνο στη λεγόμενη «ζωντανή» μαρμελάδα, η συνταγή της οποίας θα εξεταστεί παρακάτω.

Οι ευεργετικές ιδιότητες της μαρμελάδας φεϊχόα οφείλονται και σε άλλες ουσίες που υπάρχουν σε αυτά τα φρούτα. Σε αυτές περιλαμβάνονται το μηλικό οξύ, οι πηκτίνες (ομαλοποιούν την πέψη και βοηθούν στην αποβολή τοξινών), καθώς και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, συμπεριλαμβανομένου του φολικού οξέος – είναι απαραίτητες τόσο για τον μεταβολισμό όσο και για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επίσης, τα μούρα είναι ωφέλιμα λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ασκορβικό οξύ: η βιταμίνη C στο φεϊχόα είναι σχεδόν τόση όση και στα μανταρίνια. Και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η «ζωντανή» μαρμελάδα, που δεν έχει υποστεί θερμική επεξεργασία, είναι πιο υγιεινή από την κλασική.

Τέλος, η μαρμελάδα φεϊχόα περιέχει βιταμίνη P. Αυτή όχι μόνο μειώνει την αρτηριακή πίεση, αλλά γενικά βελτιώνει την κατάσταση των αγγειακών τοιχωμάτων. Τη στυφή γεύση στα μούρα και στη μαρμελάδα τους δίνουν τα αντιοξειδωτικά πολυφαινόλες που περιέχονται στη φλούδα. Κυρίως πρόκειται για τανίνες και κατεχίνες, που υπάρχουν, για παράδειγμα, στο πράσινο τσάι. Έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, προστατεύουν από τον καρκίνο και αποτρέπουν την πρόωρη γήρανση. Για το λόγο αυτό, κατά την παρασκευή μαρμελάδας δεν συνιστάται η αφαίρεση της φλούδας.

Έτσι, η μαρμελάδα από φρούτα φεϊχόα:

1. Έχει τονωτική και γενική ενισχυτική δράση.
2. Λειτουργεί ως προφύλαξη έναντι του καρκίνου.
3. Αυξάνει τη φυσική ανοσία.
4. Βελτιώνει την κατάσταση των αγγείων.
5. Εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία των νεφρών και αποβάλλει τις τοξίνες από το σώμα.
6. Αποτρέπει την κατάθλιψη, βοηθά στην ανακούφιση από το άγχος και την απαλλαγή από τη χρόνια κόπωση.
7. Διαθέτει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
8. Ομαλοποιεί τον μεταβολισμό και συμβάλλει στην απώλεια βάρους.
9. Έχει αντιβακτηριακή δράση (έχει αποδειχθεί ότι οι ουσίες που περιέχονται σε αυτά τα μούρα σκοτώνουν τον σταφυλόκοκκο και το βακτήριο Escherichia coli).

Χάρη στη μοναδική χημική σύνθεση των μούρων, η «ζωντανή» μαρμελάδα συνιστάται σε έγκυες γυναίκες για την παροχή όλων των θρεπτικών ουσιών και βιταμινών στον οργανισμό. Θεωρείται επίσης ένα εξαιρετικό φυσικό φάρμακο για την αθηροσκλήρωση και την αρτηριακή υπέρταση. Χάρη στις αντιβακτηριακές της ιδιότητες, βοηθά στην πυελονεφρίτιδα.

Πώς να φτιάξετε μαρμελάδα φεϊχόα: συνταγές

Για να είναι η μαρμελάδα νόστιμη και υγιεινή, πρέπει πρώτα να επιλέξετε ποιοτικά φρούτα φεϊχόα. Όπως ήδη αναφέρθηκε, καλύτερα να παίρνετε μεγάλα, αφού τα εξετάζετε προσεκτικά, ώστε στο δέρμα τους να μην υπάρχουν ραγάδες ή σκούρες κηλίδες. Αλλά το δέρμα δεν πρέπει να είναι γυαλιστερό, αυτό δείχνει ότι ο καρπός δεν έχει ακόμα ωριμάσει (ακόμα ένα σημάδι αυτού είναι το πράσινο κοτσάνι). Δυστυχώς, πολύ συχνά τα φρούτα που πωλούνται στα καταστήματα είναι άγουρα. Το θέμα είναι ότι η μεταφορά τους είναι δύσκολη, καθώς όταν είναι ώριμα γίνονται μαλακά.

Παρεμπιπτόντως, αυτός είναι ένας ακόμα τρόπος να ελέγξετε την ωριμότητά τους. Τα ώριμα φρούτα είναι μαλακά, αν τα πιέσετε απαλά με τα δάχτυλα, η σάρκα υποχωρεί εύκολα στην πίεση. Αν ο καρπός είναι σκληρός και δεν αντιδρά στην πίεση – δεν έχει ωριμάσει. Δεν υπάρχει τίποτα το κακό σε αυτό, στο σπίτι, αν μείνουν για λίγες ημέρες σε ζεστό μέρος, τα φρούτα θα ωριμάσουν.

Ένας πιο αξιόπιστος τρόπος ελέγχου είναι η αξιολόγηση της σάρκας στην τομή. Τα ώριμα φρούτα έχουν διάφανη σάρκα με ζελατινώδη υφή. Πιο κοντά στο δέρμα παραμένει πιο πυκνή (παρεμπιπτόντως, στην κοσμετολογία χρησιμοποιείται για scrub και μάσκες). Ταυτόχρονα, το δέρμα παραμένει πράσινο, το χρώμα του δεν λέει τίποτα για την ωριμότητα. Τα άγουρα φρούτα διακρίνονται από πρασινωπή ή γαλακτώδη λευκή σάρκα. Αν έχει καφετιά απόχρωση, αυτό δείχνει ότι τα φρούτα έχουν υπερωριμάσει. Δεν αξίζει να τα καταναλώσετε, μπορεί να προκαλέσουν διάρροια. Για μαρμελάδα δεν είναι κατάλληλα για τον ίδιο λόγο. Ωστόσο, από αυτά μπορείτε να πάρετε χυμό, ο οποίος χρησιμοποιείται στην κοσμετολογία.

«Ζωντανή» μαρμελάδα

Η «ζωντανή» μαρμελάδα, η οποία δεν υφίσταται θερμική επεξεργασία, θεωρείται η πιο υγιεινή. Για την παρασκευή της χρειάζονται φρούτα αναμεμειγμένα με ζάχαρη σε ίσες αναλογίες. Αν σας αρέσει η ξινή γεύση, μπορείτε να πάρετε 0,7 κιλά ζάχαρης ανά 1 κιλό φεϊχόα, δηλαδή 30% λιγότερη.

Πρέπει να πλύνετε τα φρούτα, να αφαιρέσετε τις κορυφές και τα κοτσάνια. Στη συνέχεια, τα φρούτα πρέπει να τα περάσετε από μύλο κρέατος ή να τα πολτοποιήσετε σε μπλέντερ, ώστε να μην οξειδωθούν από την επαφή με μέταλλο, και να προσθέσετε λεμόνι. Μετά από αυτό, πρέπει να τα καλύψετε με ζάχαρη, να ανακατέψετε μέχρι να διαλυθεί και να τα μοιράσετε σε αποστειρωμένα βάζα, κλείνοντας σφιχτά με πολυμερές καπάκι.

Υπάρχουν πολλές συνταγές για την παρασκευή «ζωντανής» μαρμελάδας από φεϊχόα, που δεν απαιτεί θερμική επεξεργασία. Ακολουθούν μερικές από αυτές:

1. Μαρμελάδα από φεϊχόα με καρύδια. Για 1 κιλό φρούτα παίρνετε την ίδια ποσότητα ζάχαρης, ένα λεμόνι, καρύδια – κατά βούληση. Τα φρούτα πλένονται και ζεματίζονται με νερό που μόλις έβρασε, στη συνέχεια πολτοποιούνται στο μπλέντερ μαζί με τη φλούδα και αναμειγνύονται με ζάχαρη, ψιλοκομμένα καρύδια και λεμόνι. Η ζάχαρη στη συνταγή μπορεί να αντικατασταθεί με μέλι.
2. Μαρμελάδα φεϊχόα με τζίντζερ και λεμόνι. Για 500 γρ. μούρα παίρνετε την ίδια ποσότητα ζάχαρης, 1 λεμόνι, 3 κουταλιές της σούπας τριμμένο τζίντζερ. Πλένετε τα μούρα, τα στεγνώνετε, κόβετε τα κοτσάνια, στη συνέχεια τα πολτοποιείτε στο μπλέντερ με το τζίντζερ και τη ζάχαρη. Μετά από αυτό, μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο για 2–3 μήνες. Υπάρχει μια δεύτερη εκδοχή – μετά την πολτοποίηση στο μπλέντερ, τοποθετείτε το μείγμα σε μια κατσαρόλα, προσθέτετε 1/2 ποτήρι νερό, το βράζετε για 10–15 λεπτά και το κλείνετε σε αποστειρωμένα βάζα. Αυτή η μαρμελάδα μπορεί να διατηρηθεί μέχρι το τέλος του χειμώνα, και δεν είναι καν απαραίτητο να τη φυλάτε στο ψυγείο.
3. Μαρμελάδα φεϊχόα και μήλου. Για 1 κιλό φεϊχόα παίρνετε την ίδια ποσότητα μήλων, 1 κιλό ζάχαρης και 1 λεμόνι (για να μην σκουρύνουν τα φρούτα και τα μούρα). Πλένετε τα μήλα και τα φεϊχόα, χωρίς να χρειάζεται να αφαιρέσετε τη φλούδα. Κόβετε τα μήλα, αφαιρείτε τα σπόρια, από τα μούρα αφαιρείτε τις κορυφές και τα κοτσάνια, και τα κόβετε σε μεγάλα κομμάτια. Μπορείτε να κόψετε το λεμόνι σε φέτες και να αφαιρέσετε τα κουκούτσια. Πολτοποιείτε όλα τα υλικά στο μπλέντερ και τα ανακατεύετε με τη ζάχαρη, και στη συνέχεια τα βάζετε σε δοχεία.
4. Μαρμελάδα φεϊχόα, ακτινίδιο, πορτοκάλι και σταφύλι. Για 300 γρ. μούρα φεϊχόα παίρνετε δύο φρούτα ακτινίδιο, ένα πορτοκάλι, 100 γρ. σταφύλια, το ξύσμα από ένα λεμόνι. Προσθέτετε ζάχαρη κατά βούληση, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα σταφύλια περιέχουν πολλή γλυκόζη. Πρέπει να πλύνετε και να καθαρίσετε τα φρούτα. Για να αποφύγετε την ταλαιπωρία με το ακτινίδιο, μπορείτε να το κόψετε στη μέση και να βγάλετε τη σάρκα με ένα κουταλάκι. Χωρίζετε το πορτοκάλι σε φέτες και αφαιρείτε τα κουκούτσια. Όλα τα αναφερόμενα υλικά, εκτός από τα σταφύλια, τα περνάτε από μηχανή του κιμά ή τα χτυπάτε στο μπλέντερ. Τα σταφύλια τα αφήνετε ολόκληρα. Τα προσθέτετε στο μείγμα μαζί με τη ζάχαρη, ανακατεύετε καλά και στη συνέχεια μοιράζετε το επιδόρπιο σε βάζα. Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο για 2–3 εβδομάδες, και χάρη στο ξύσμα λεμονιού δεν θα χάσει την όμορφη απόχρωσή του.

Το φεϊχόα μπορεί να συνδυαστεί και με άλλα φρούτα και ξηρούς καρπούς (για παράδειγμα, φουντούκι ή αμύγδαλο). Η μόνη εξαίρεση είναι το αράπικο φιστίκι.

Αυτά τα μούρα συνδυάζονται πολύ καλά με νεκταρίνι. Μερικές νοικοκυρές φτιάχνουν φεϊχόα και με δαμάσκηνα. Ωστόσο, με φράουλα το φεϊχόα δεν το βράζουν, αν και υπάρχουν συνταγές για βάμματα με βάση αυτά τα δύο μούρα. Το θέμα είναι ότι αυτή η μαρμελάδα οξειδώνεται με γρήγορους ρυθμούς και σκουραίνει πολύ γρήγορα. Μπορείτε να προσθέσετε λιγότερη ζάχαρη στη συνταγή, τότε το επιδόρπιο θα έχει μια ξινίλα. Μπορείτε να ρυθμίσετε τη γλύκα του με μέλι και κανέλα. Από μπαχαρικά, μερικές φορές προστίθεται και βανίλια στη μαρμελάδα.

Μαρμελάδα φεϋχόα και κράνμπερι
Το χρώμα της μαρμελάδας φεϋχόα και κράνμπερι γίνεται πολύ όμορφο – χάρη στο οξύ που περιέχεται στα μούρα, το προϊόν δεν χάνει την ευγενή σκούρα κόκκινη απόχρωσή του. Για 1 κιλό φεϋχόα, πρέπει να πάρετε 0,5 κιλά κράνμπερι και 1 κιλό ζάχαρη (αν τα μούρα είναι πολύ ξινά, μπορείτε να προσθέσετε μέλι). Όλα αυτά τα χτυπάτε στο μπλέντερ μέχρι να γίνουν μια ομοιόμορφη μάζα. Στη συνέχεια, μοιράζετε τη μαρμελάδα σε βάζα και τα κλείνετε με καπάκι. Το κράνμπερι περιέχει συστατικά που κάνουν το μείγμα να πήζει και να ζελετοποιείται ελαφρώς από μόνο του (όπως συμβαίνει με τα μούρα του κόκκινου φραγκοστάφυλου), επομένως δεν χρειάζεται να το βράσετε, γιατί μπορεί να αποκτήσει πολύ πυκνή υφή. Επιπλέον, το κράνμπερι περιέχει πολλή βιταμίνη C, η οποία μπορεί να καταστραφεί κατά τη θερμική επεξεργασία.

Κλασικές συνταγές

Μπορείτε επίσης να ετοιμάσετε μαρμελάδα με την κλασική μέθοδο, η οποία περιλαμβάνει θερμική επεξεργασία του προϊόντος. Περιέχει λιγότερες θρεπτικές ουσίες και προστίθεται αρκετή ζάχαρη, αλλά ακόμα και ένα τέτοιο προϊόν προσφέρει κάποια οφέλη για την υγεία. Για παράδειγμα, έμπειροι μάγειροι προτείνουν τις εξής ποικιλίες αυτού του γλυκού:

1. Κλασική μαρμελάδα φεϋχόα. Για αυτό, παίρνετε φρούτα και ζάχαρη σε αναλογία 1:1. Πλένετε τα φρούτα, τα στεγνώνετε και τα πολτοποιείτε, αλλά δεν αφαιρείτε τη φλούδα. Τα πολτοποιημένα φρούτα τα πασπαλίζετε με ζάχαρη, προσθέτετε 0,5 φλιτζάνι νερό, ανακατεύετε, τα φέρνετε σε βρασμό, στη συνέχεια τα βράζετε σε χαμηλή φωτιά για 5-7 λεπτά. Έπειτα αφήνετε τη μαρμελάδα να κρυώσει, την ξαναφέρνετε σε βρασμό και την κρυώνετε. Τέλος, το έτοιμο προϊόν το βάζετε σε προηγουμένως αποστειρωμένα βάζα και τα κλείνετε ερμητικά με καπάκια.
2. Μαρμελάδα από ολόκληρα φεϋχόα. Για αυτό, θα χρειαστείτε 0,5 κιλά φρούτα, 1 φλιτζάνι ζάχαρη, 1 κουταλιά της σούπας κονιάκ ή μπράντι, 0,5 λίτρα νερό. Αυτή η μαρμελάδα ετοιμάζεται αρκετά απλά, όλη η διαδικασία θα διαρκέσει περίπου μία ώρα. Επιπλέον, τα ολόκληρα φρούτα φαίνονται πιο όμορφα και η ζάχαρη σε αυτή τη συνταγή είναι μειωμένη. Πλένετε τα φρούτα, κόβετε τη φλούδα για να αφαιρέσετε την ξινίλα (αλλά δεν την πετάτε). Τα καθαρισμένα φρούτα τα κρατάτε σε νερό οξινισμένο με χυμό λεμονιού. Σε ένα δοχείο με αρκετά χοντρό πάτο, διαλύετε την αναγραφόμενη ποσότητα ζάχαρης, προσθέτοντας 3 κουταλιές της σούπας νερό. Αυτό το μείγμα το φέρνετε σε βρασμό και το κρατάτε σε χαμηλή φωτιά μέχρι το σιρόπι να σκουρύνει. Στη συνέχεια, ρίχνετε προσεκτικά 0,5 λίτρα βραστό νερό, προσθέτετε την κομμένη φλούδα φεϋχόα, τα βράζετε μαζί για 8 λεπτά και τα στραγγίζετε. Στο ήδη στραγγισμένο σιρόπι, προσθέτετε τα φρούτα φεϋχόα, στη συνέχεια το φέρνετε σε βρασμό και το αφήνετε σε χαμηλή φωτιά για 40 λεπτά. Λίγα λεπτά πριν είναι έτοιμο, ρίχνετε στο μείγμα το κονιάκ ή το μπράντι και ανακατεύετε. Μετά από αυτό, μπορείτε να μοιράζετε τη μαρμελάδα σε προηγουμένως προετοιμασμένα βάζα.
3. Καραμελένια μαρμελάδα με feijoa και τζίντζερ. Για 0,5 κιλά μούρα παίρνουν ένα ποτήρι ζάχαρη, 0,5 λίτρα νερό, 1 κουταλιά της σούπας σκόνη τζίντζερ ή 2 κουταλιές της σούπας τριμμένο τζίντζερ (δίνει λιγότερο συμπυκνωμένη γεύση), 1 κουταλιά της σούπας κονιάκ. Γενικά, η διαδικασία προετοιμασίας θα είναι ίδια με την παραπάνω συνταγή. Μόνο σε αυτή την περίπτωση, το τζίντζερ προστίθεται ταυτόχρονα με τα φρούτα feijoa, αφήνεται να βράσει και μαγειρεύεται για 40 λεπτά.
4. Μαρμελάδα feijoa και αχλάδι με μοσχάτο κρασί. Το αχλάδι κάνει το επιδόρπιο πιο απαλό και το κρασί αναδεικνύει τη γεύση των φρούτων. Για την προετοιμασία της μαρμελάδας θα χρειαστούν 0,5 κιλά feijoa, δύο αχλάδια οποιασδήποτε ποικιλίας, ένα ποτήρι ζάχαρη, 50 ml λευκού ημίγλυκου μοσχάτου. Τα μούρα πρέπει να πλυθούν, να στεγνώσουν προσεκτικά, να κοπεί η κορυφή με τα σέπαλα, αλλά δεν χρειάζεται να καθαριστούν. Στη συνέχεια, τα feijoa πολτοποιούνται στο μπλέντερ και ο πουρές μεταφέρεται σε ένα προετοιμασμένο δοχείο. Από τα αχλάδια κόβεται η φλούδα και αφαιρούνται τα κουκούτσια, η σάρκα κόβεται σε κύβους και προστίθεται στον πουρέ feijoa. Στη συνέχεια, τα φρούτα περιχύνονται με μοσχάτο, ανακατεύονται καλά, αφήνονται να βράσουν και μένουν σε χαμηλή φωτιά για 15 λεπτά. Όλο αυτό το διάστημα, το μείγμα ανακατεύεται για να μην καεί. Στη συνέχεια, το δοχείο απομακρύνεται από τη φωτιά, προστίθεται ζάχαρη και αφήνεται για λίγα λεπτά μέχρι να λιώσει. Έπειτα, το δοχείο ξαναμπαίνει στη φωτιά και βράζει για άλλα 10-15 λεπτά, χωρίς να ξεχνάμε να ανακατεύουμε. Μετά από αυτό, η μαρμελάδα μοιράζεται σε βάζα και κλείνονται με τον συνηθισμένο τρόπο.

Το πλεονέκτημα του feijoa είναι ότι μπορεί να συνδυαστεί με σχεδόν οποιαδήποτε μούρα και φρούτα. Αυτό επιτρέπει να διατηρηθεί η φρέσκια γεύση και να γίνει η απόχρωση της μαρμελάδας πιο ευχάριστη.

Μαρμελάδα φέιτζοα

Για παράδειγμα, μπορείτε να ετοιμάσετε κονφιτούρα από feijoa, πεπόνι και ροδάκινα. Αυτή είναι, ουσιαστικά, μια ποικιλία μαρμελάδας που προκύπτει με το βράσιμο των μούρων και των φρούτων σε σιρόπι ζάχαρης, ώστε να προκύψει μια ζελατινώδης μάζα. Αυτό επιτρέπει να μαλακώσει κάπως η έντονη ή ασυνήθιστη γεύση των φρούτων, οπότε για το feijoa είναι μια εξαιρετική επιλογή. Επιπλέον, σε αυτή την περίπτωση, δεν χρειάζεται καν να βράσουν τα φρούτα.

Για την προετοιμασία της κονφιτούρας, παίρνουν 250 γρ. feijoa, ροδάκινα, πεπόνι, 350 γρ. ζάχαρη, 3,5 κουταλιές της σούπας ζελατίνη (ήδη προετοιμασμένη), φρέσκια φλούδα πορτοκαλιού, μερικά γαρίφαλα. Το πεπόνι καθαρίζεται από τους σπόρους, αφαιρώντας πρώτα τη φλούδα. Τα ροδάκινα συνιστάται να ζεματιστούν, αφαιρώντας τη φλούδα και κόβοντάς τα σε λεπτές φέτες. Αλλά όλα εξαρτώνται από την ποικιλία των ροδάκινων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αρκεί απλώς να τρίψετε την επιφάνειά τους κάτω από κρύο νερό για να αφαιρέσετε το χνούδι. Τα feijoa κόβονται σε φέτες, η φλούδα μπορεί να μην αφαιρεθεί. Όλα τα κομμένα φρούτα αναμειγνύονται με ζάχαρη, προστίθεται ζελατίνη, σκεπάζονται με καπάκι και τοποθετούνται στο ψυγείο όλη τη νύχτα, ώστε μετά την έκκριση χυμού να προκύψει μια ζελατινώδης μάζα. Στη φλούδα πορτοκαλιού καρφώνονται γαρίφαλα, βράζονται για 3-4 λεπτά, κρυώνουν και προστίθενται στο δοχείο με την κονφιτούρα για άρωμα.

Πώς να αποθηκεύσετε τη μαρμελάδα φεϊχόα

Το φέιτζοα ωμό διατηρείται πολύ λίγο. Η μέγιστη διάρκεια αποθήκευσης είναι 2–5 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Ωστόσο, στο ψυγείο μπορεί να παραμείνει άνετα για έναν ολόκληρο μήνα. Αυτό ισχύει και για τη «ζωντανή» μαρμελάδα από μούρα τριμμένα με ζάχαρη. Αν όμως προστεθεί λεμόνι και τζίντζερ, τότε δεν σκουραίνει, και οι ουσίες που περιέχονται σε αυτά τα πρόσθετα επιτρέπουν τη διατήρηση της μαρμελάδας για περισσότερο – 2–3 μήνες. Το σκούρασμα της μαρμελάδας, παρεμπιπτόντως, δεν σημαίνει ότι έχει χαλάσει. Είναι απλώς αποτέλεσμα του ότι ο πολτός περιέχει τις προαναφερθείσες ευεργετικές ουσίες – αντιοξειδωτικά ή ομάδες πολυφαινολών. Η οξείδωσή τους συμβαίνει σε αλκαλικό περιβάλλον ή υπό την επίδραση του αέρα. Γι' αυτό συνιστάται να κλείνετε τα βάζα με αεροστεγές καπάκι. Επιπλέον, η παρουσία χυμού λεμονιού εμποδίζει τη διαδικασία οξείδωσης. Δεν συνιστάται όμως η κατάψυξη των μούρων τριμμένων με ζάχαρη. Η κατάψυξη θα καταστρέψει επίσης μέρος των ευεργετικών ουσιών.

Η κλασική μαρμελάδα φέιτζοα, η οποία έχει βράσει, μπορεί να αποθηκευτεί για έναν χρόνο χωρίς να τοποθετηθεί στο ψυγείο. Αλλά για αυτό πρέπει να τηρούνται όλοι οι κανόνες:

1. Η μαρμελάδα πρέπει να χύνεται αποκλειστικά σε γυάλινα βάζα που κλείνουν αεροστεγώς. Ο βέλτιστος όγκος είναι 0,5 λίτρο, ώστε να μην μένουν ανοιχτά για πολύ ώρα.
2. Πριν από το γέμισμα της μαρμελάδας, τα βάζα πρέπει να αποστειρωθούν. Αυτό γίνεται σε νερό ή στον ατμό, δεν έχει σημασία.
3. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ρίχνετε έτοιμη μαρμελάδα («ζωντανή» ή κλασική) σε υγρό δοχείο. Πρέπει πρώτα να αναποδογυρίσετε το βάζο ανάποδα σε μια χαρτοπετσέτα και να περιμένετε να στεγνώσει τελείως. Για εξοικονόμηση χρόνου, μπορείτε να στεγνώσετε τα βάζα στον φούρνο στην ελάχιστη θερμοκρασία.
4. Τα καπάκια πρέπει να είναι άθικτα, χωρίς ζημιές, με ομοιόμορφη επίστρωση. Το καλύτερο είναι αν το μέταλλο έχει ένα στρώμα πολυμερούς (τα λεγόμενα «λευκά» καπάκια – δεν οξειδώνονται).
5. Για τη ζωντανή μαρμελάδα, η οποία διατηρείται σχετικά λίγο, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πολυμερή καπάκια. Ωστόσο, συνιστάται να καλύπτετε πρώτα τον λαιμό του βάζου με περγαμηνή διπλωμένη σε πολλές στρώσεις.
6. Όσο περισσότερη ζάχαρη, τόσο περισσότερος χυμός λεμονιού χρειάζεται – αυτό αποτρέπει την εμφάνιση μούχλας στα βάζα. Και όσο πιο πηχτό είναι το προϊόν, τόσο το καλύτερο, καθώς μειώνεται ο κίνδυνος αλλοίωσής του.

Η μαρμελάδα που έχει υποστεί θερμική επεξεργασία δεν χρειάζεται απαραίτητα να φυλάσσεται στο ψυγείο. Αλλά και πάλι καλό είναι να επιλέξετε ένα δροσερό μέρος. Ιδανικά, χρειάζεται ένα ειδικό ντουλάπι ή ντουλάπια σε μη θερμαινόμενο μπαλκόνι. Πρέπει να αποφεύγετε την άμεση έκθεση των βάζων στο ηλιακό φως, καθώς η μαρμελάδα θα οξειδώνεται και θα χαλάει πιο γρήγορα. Σε μια μονοκατοικία, δεν συνιστάται να βάζετε τη μαρμελάδα φέιτζοα στο κελάρι, γιατί λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας μπορεί να χαλάσει, ενώ με απότομο κρύο το βάζο μπορεί απλά να «σκάσει».

Η μαρμελάδα που έχει υποστεί θερμική επεξεργασία μπορεί να αποθηκευτεί για τουλάχιστον έναν χρόνο. Μερικοί μάγειρες πιστεύουν ότι μπορεί να διατηρηθεί για αρκετά χρόνια, καθώς η φέιτζοα δεν έχει κουκούτσια όπως, για παράδειγμα, το κεράσι, που περιέχουν μεγάλες ποσότητες δηλητηριώδους υδροκυανίου. Και αν η φέιτζοα μαγειρευτεί με μήλα, ροδάκινα ή βερίκοκα, συνιστάται να αφαιρούνται τα κουκούτσια τους. Παρ' όλα αυτά, καλύτερα να μην ρισκάρετε: ένας χρόνος είναι η ιδανική διάρκεια.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για το φεϊχόα

Οι Ευρωπαίοι έμαθαν για την ύπαρξη της φέιτζοα μόλις το 1815. Την ανακάλυψε ο Γερμανός βιολόγος Φρίντριχ Σέλλοβ κατά τη διάρκεια της αποστολής του στη ζούγκλα της Βραζιλίας. Ωστόσο, το φυτό δεν πήρε το όνομά του από αυτόν, αλλά από τον φυσιοδίφη Ζοάο ντε Σίλβα Φέιζο, ο οποίος, ωστόσο, συνέβαλε επίσης στην εξερεύνηση της Βραζιλίας. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ο φυσιοδίφης είχε επώνυμο Μπαρμπόζα, και το ψευδώνυμο το πήρε από τον φιλόσοφο Φέιχο-ι-Μοντενέγκρο, ο οποίος ήταν δημοφιλής στα νεανικά του χρόνια. Να μια τόσο μπερδεμένη ιστορία.

Τι άλλο ενδιαφέρον μπορείτε να πείτε για τη φέιτζοα; Για παράδειγμα, να αναφέρετε τα εξής γεγονότα:

1. Αυτό το φυτό ανθίζει με πολύ όμορφα λευκά άνθη που έχουν μια ολόκληρη πυροτεχνηματική επίδειξη κόκκινων στημόνων. Στη φύση το επικονιάζουν μικροσκοπικά πουλιά, τα κολιμπρί. Για την κηπευτική ποικιλία της φέιτζοα, ωστόσο, απομένει μόνο η επιλογή με τις μέλισσες.
2. Τα πέταλα των λουλουδιών της φέιτζοα θεωρούνται επίσης βρώσιμα και έχουν γλυκιά γεύση. Είτε προστίθενται σε φρουτοσαλάτες, είτε αποξηραίνονται και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή τσαγιού.
3. Στους Ευρωπαίους η γεύση της φέιτζοα θυμίζει φράουλα, ενώ στους κατοίκους της Λατινικής Αμερικής θυμίζει γκουάβα· σε αυτές τις χώρες οι καρποί συχνά αποκαλούνται γκουάβα ανανά.
4. Στην Ευρώπη, η φέιτζοα άρχισε να καλλιεργείται στη Γαλλία τη δεκαετία του 1890, χάρη στον Γάλλο βοτανολόγο Εντουάρ Αντρέ.
5. Στη Νέα Ζηλανδία, η φέιτζοα ρίζωσε καλά από την αρχή. Σήμερα, οι σοδειές αυτού του καρπού είναι ρεκόρ. Γι' αυτό στη χώρα έχουν επινοηθεί πολλοί τρόποι επεξεργασίας του. Η φέιτζοα προστίθεται σε διάφορα φρουτώδη μη αλκοολούχα ποτά, φτιάχνουν κρασί και μηλίτη από αυτήν, βράζουν μαρμελάδα και ετοιμάζουν «ζωντανή» μαρμελάδα, τη χρησιμοποιούν ως γέμιση για πίτες, και παράγουν ακόμη και παγωτό και γιαούρτια. Ιδιαίτερη επιτυχία όμως έχει η τοπική βότκα, στην οποία προστίθενται, εκτός από φέιτζοα, εξωτικά συστατικά όπως μαρακούγια, ακτινίδιο και μέλι από δέντρο τσαγιού.
6. Το ξεφλούδισμα των ώριμων καρπών φέιτζοα είναι αρκετά δύσκολο. Η σάρκα τους είναι τρυφερή, αλλά η φλούδα είναι σκληρή και μερικές φορές μπορεί να χαλάσει τη γεύση με την οξύτητά της. Αν οι καρποί είναι μεγάλοι, απλά κόβονται στη μέση και στη συνέχεια αφαιρείτε η σάρκα με ένα κουταλάκι του γλυκού. Αν το συνηθίσετε, μπορείτε απλά να σπάτε τους καρπούς και να πιέζετε το περιεχόμενο των μισών κατευθείαν στο στόμα.
7. Σε ορισμένες χώρες, η φέιτζοα ξηραίνεται, αφού πρώτα κοπεί σε φέτες. Μπορούν στη συνέχεια να καταναλωθούν μαζί με άλλα αποξηραμένα φρούτα, και επίσης να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή τσαγιού, όπως και η φλούδα. Επιπλέον, βράζονται για κομπόστες.

Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι στη ρωσική γλώσσα η λέξη «φέιτζοα» είναι θηλυκού γένους (επειδή είναι μούρο – όπως η φράουλα, το βατόμουρο ή το μύρτιλο) και θεωρείται άκλιτο ουσιαστικό. Δεν σχηματίζεται όμως επίθετο από αυτήν, όσο κι αν αστειεύονται οι χιουμορίστες.