Πώς να στεγνώσετε τον άνηθο στο σπίτι

Τώρα ο άνηθος είναι ένα καλά γνωστό και για κάποιους ακόμη και κοινό μπαχαρικό, αλλά οι αρχαίοι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν αυτό το φυτό με μεγάλο σεβασμό, ευλάβεια και μάλιστα χάριζαν στα αγαπημένα τους πρόσωπα ανθοδέσμες από αυτό, κάτι που αποτελούσε για τον άλλον σύντροφο σημάδι τεράστιας αγάπης. Κάποτε αυτό το φυτό εισήχθη στην Ευρώπη και τη Ρωσία από χώρες της Ασίας, όπου φύτρωνε άγρια, μέχρι που οι άνθρωποι σκέφτηκαν να το χρησιμοποιήσουν για να νοστιμίσουν το φαγητό.

Ποιες ποικιλίες άνηθου είναι κατάλληλες για ξήρανση

Δεδομένου ότι η συγκομιδή του άνηθου μπορεί να γίνει καθ' όλη τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου, είναι εύκολο να επιλέξετε τέτοιες ποικιλίες φυτού ώστε να μεγαλώνουν και να είναι έτοιμες για συγκομιδή όχι ταυτόχρονα, αλλά σταδιακά. Για αυτό, πρέπει να συνδυάσετε στο οικόπεδο του κήπου ποικιλίες πρώιμης ωρίμανσης, μεσαίας και όψιμης.

Καλύτερα να επιλέγετε ποικιλίες με περισσότερα φύλλα, με πυκνό σκούρο πράσινο. Συνήθως, αυτές είναι πιο σαρκώδεις, και επίσης έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο.

1. Αυτή μπορεί να είναι η ποικιλία Αλιγκάτορ, για την οποία οι κηπουροί λένε ότι είναι ανεπιτήδευτη αλλά υψηλής απόδοσης. Επιπλέον, είναι μια όψιμη ποικιλία, και μάλιστα μπορεί να σπαρθεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της σεζόν.
2. Η Ρισελιέ πρώτα ευχαριστεί τους κηπουρούς με όμορφα πράσινο-μπλε φύλλα που μοιάζουν με δαντέλα, και στη συνέχεια με αρωματικά χόρτα. Αλλά αυτός ο άνηθος σχηματίζει πολύ γρήγορα ομπρέλα, γι' αυτό είναι σημαντικό να τον κόβετε εγκαίρως, αν βέβαια δεν υπάρχει στόχος να καλλιεργήσετε σπόρους για ξήρανση.
3. Η Οζόρνικ μπορεί να φυτευτεί νωρίς και να συλλεχθεί μόλις τρεις εβδομάδες μετά τη βλάστηση. Δεν φοβάται τον παγετό, και οι σπόροι ωριμάζουν τόσο γρήγορα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επαναλαμβανόμενη σπορά για δεύτερη συγκομιδή μέσα στο ίδιο έτος.
4. Συστήνοντας τον άνηθο Ρεντούτ για ξήρανση για μελλοντική χρήση, οι βελτιωτές φυτών σημειώνουν ότι αυτό το όχι πολύ απλωτό φυτό με κηρώδη επικάλυψη διαθέτει μια ιδιαίτερα εκλεπτυσμένη αρωματική νότα – την πιο ενδιαφέρουσα ανάμεσα σε όλες τις ποικιλίες που υπάρχουν στη φύση.
5. Την Ίνεϊ οι έμπειροι κηπουροί αρχίζουν να τη σπέρνουν πολύ νωρίς – στις αρχές Απριλίου – σε θερμοκήπια. Μέχρι τη φύτευση των ντοματών, η Ίνεϊ είναι ικανή να δώσει μια πλήρη σοδειά χόρτων γαλαζοπράσινου χρώματος, σαν να είναι καλυμμένα με κηρώδη επικάλυψη, με πολύ δυνατό άρωμα.
6. Στις συνιστώμενες για ξήρανση ποικιλίες ανήκει και η Κουτουζόφσκι, η οποία χαρακτηρίζεται από ψηλό θάμνο – έως ένα μέτρο – υψηλή απόδοση και πρώιμη ωρίμανση.
7. Ακόμα και αυτοί που δεν έχουν εξοχικό μπορούν να καλλιεργήσουν το Γρενάντερ. Αυτός ο πολύ συμπαγής άνηθος, ύψους έως 30 εκ., θεωρείται μία από τις καλύτερες ποικιλίες για περβάζι και μπαλκόνι, γι' αυτό και σε συνθήκες αστικού διαμερίσματος μπορείτε να σπείρετε, να συλλέξετε μια αξιοπρεπή σοδειά και να την ξεράνετε για τον χειμώνα. Συνολικά, το Γρενάντερ δίνει από 2 έως 3 κιλά φρέσκου χόρτου ανά τετραγωνικό μέτρο, και μπορεί να κοπεί ήδη 30 ημέρες μετά τη βλάστηση.

Εκτός από τα περιγραφόμενα πλεονεκτήματα, όλες αυτές οι ποικιλίες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό – μπορούν να διατηρήσουν ένα διαρκές άρωμα όχι μόνο μέχρι τη συγκομιδή της επόμενης χρονιάς, αλλά ακόμα και για αρκετά χρόνια.

Πώς να προετοιμάσετε τα χόρτα για ξήρανση

Για ξήρανση, πρέπει να πάρετε άνηθο που δεν έχει υπερβολική ανάπτυξη – δηλαδή αυτόν που δεν έχει προλάβει ακόμα να βγάλει τη σκιάδη ταξιανθία σε ένα πυκνό, τραχύ, σωληνοειδές στέλεχος. Η προμήθειά του μπορεί να γίνει καθ' όλη τη διάρκεια της κηπευτικής περιόδου, καθώς αυτό το αρωματικό χόρτο σπείρεται συνήθως σε αρκετές δόσεις το καλοκαίρι, ώστε τα νεαρά ζουμερά φύλλα του άνηθου να υπάρχουν πάντα στο τραπέζι του γεύματος. Αλλά είναι πιο λογικό να ασχοληθείτε με την ξήρανση στην αρχή του καλοκαιριού, όταν τα άλλα λαχανικά και φρούτα δεν έχουν ωριμάσει ακόμα, οπότε ο χρόνος της οικοδέσποινας δεν καταλαμβάνεται από την προμήθεια αγγουριών, ντοματών και πιπεριών.

Εάν σχεδιάζεται να χρησιμοποιηθούν ξηρές σκιάδες άνηθου – για παράδειγμα, για κονσερβοποίηση ντοματών ή αγγουριών, οι ταξιανθίες πρέπει να κοπούν ξεχωριστά, με μικρά τμήματα στελέχους περίπου 10 εκατοστών.

Οι ξηροί σπόροι άνηθου χρησιμοποιούνται επίσης από τους μαγείρους, αλλά η συλλογή τους για ξήρανση πρέπει να γίνει αργότερα – όταν τα χόρτα σκληρύνουν και οι σκιάδες πλέον καφετίσουν.

Είναι καλύτερο να κόψετε τα χόρτα αργά το πρωί, όταν έχει στεγνώσει η δροσιά. Δεν συνιστάται να το κάνετε μετά από βροχή – εκείνη την ώρα το γρασίδι βαραίνει, γέρνει πολύ και λερώνεται από το χώμα. Πρέπει να περιμένετε μέχρι να στεγνώσει και να ισιώσει.

Από τον κομμένο άνηθο πρέπει να διαλέξετε και να πετάξετε τα τσαλακωμένα, κιτρινισμένα και ξερά φυλλαράκια. Μερικές νοικοκυρές συμβουλεύουν να μην πλένετε τον άνηθο από τον δικό σας κήπο, επικαλούμενες ότι λόγω του υπερβολικού νερού το χόρτο θα χαλάσει γρήγορα. Αλλά είναι καλύτερα να τον πλύνετε, εξετάζοντας προσεκτικά κάθε κλαδάκι: αυτό το αρωματικό χόρτο είναι πολύ αγαπητό στην πράσινη αφίδα. Είναι δύσκολο να το διακρίνετε, αλλά είναι δυνατό. Από αυτήν πρέπει να απαλλαγείτε με τρεχούμενο νερό.

Στη συνέχεια, για να απαλλαγείτε από την υπερβολική υγρασία, πρέπει να χτυπήσετε ελαφρά κάθε δεμάτι πάνω σε μια πετσέτα, τινάζοντας τις σταγόνες, και να το απλώσετε για στέγνωμα σε μια άλλη πετσέτα. Θα ήταν καλό να υπάρχει ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα στο δωμάτιο όπου στεγνώνει ο άνηθος μετά το «μπάνιο».

Πώς να στεγνώσετε σωστά τον άνηθο

Είναι καλύτερο να στεγνώνετε τον άνηθο σε ολόκληρα κλαδάκια, έτσι το φυτό διατηρεί καλύτερα τα ευεργετικά αιθέρια έλαια. Μπορείτε να διαχωρίσετε τα φύλλα από τα στελέχη μόνο μετά την ξήρανση, και επιπλέον μπορείτε να τα ψιλοκόψετε τρίβοντάς τα με τα δάχτυλά σας.

Αλλά αν είναι πιο βολικό να το στεγνώνετε σε κομμένη μορφή, αυτό δεν απαγορεύεται, είναι σημαντικό να μην το παρακάνετε και να μην κόψετε το χόρτο πολύ ψιλά. Μπορείτε να ψιλοκόψετε και τον ξηρό άνηθο ακριβώς πριν τον προσθέσετε σε ένα μαγειρικό πιάτο.

Αν στεγνώσετε τον άνηθο λανθασμένα, σίγουρα θα κιτρινίσει. Δεν θα χαλάσει μόνο η εμφάνισή του, αλλά θα χαθούν βιταμίνες και άλλες χρήσιμες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των αιθέριων ελαίων. Τις περισσότερες φορές το φυτό κιτρινίζει όταν υπερξηραίνεται. Γι' αυτό, είναι απαραίτητο να μην αφήνετε τη διαδικασία στην τύχη, αλλά να την ελέγχετε – να ανακατεύετε έγκαιρα, να αναμιγνύετε, να τηρείτε επακριβώς την προβλεπόμενη θερμοκρασία ξήρανσης, καθώς και να μην παραβλέπετε άλλες λεπτομέρειες – για παράδειγμα, αν συνιστάται σε συγκεκριμένη στιγμή να σκεπάζετε τα χόρτα, μην παραμελείτε αυτή τη συμβουλή.

Στο φούρνο

Για να μην εξατμίζονται τα αιθέρια έλαια από τον άνηθο, πρέπει να τον στεγνώνετε στη χαμηλότερη δυνατή θερμοκρασία. Διαφορετικά, το βότανο όχι μόνο θα χάσει τα χρήσιμα συστατικά του, αλλά θα χάσει και το χρώμα του και θα γίνει μη ελκυστικό.

Καταρχάς, πρέπει να στρώσετε το ταψί με λαδόχαρτο και στη συνέχεια να απλώσετε πάνω του σε ομοιόμορφη στρώση πάχους όχι μεγαλύτερου από 2 εκ. τον ψιλοκομμένο άνηθο ή ολόκληρα κλαδάκια. Δεν πρέπει τα χόρτα να έρχονται σε επαφή με το μέταλλο – αυτό κινδυνεύει να τα κιτρινίσει, να τα κάψει και να χάσουν θρεπτικά συστατικά. Η πόρτα του φούρνου δεν πρέπει να κλείνει – πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα στα ρεύματα αέρα να κυκλοφορούν ανεμπόδιστα και η υγρασία να εξέρχεται ελεύθερα από τον φούρνο.

Όσο ο άνηθος δεν έχει μαραθεί, η θερμοκρασία πρέπει να διατηρείται όχι πάνω από 30 βαθμούς, στη συνέχεια μπορεί να αυξηθεί στους 50. Κάθε μισή ώρα πρέπει να βγάζετε το ταψί και να ανακατεύετε τα χόρτα για να στεγνώνουν ομοιόμορφα, ενώ ταυτόχρονα αξιολογείτε αν έχουν στεγνώσει ή όχι. Συνολικά, ο χρόνος ξήρανσης συνήθως διαρκεί από 3 έως 4 ώρες.

Σε ηλεκτρικό στεγνωτήριο

Για τον αφυγραντήρα, το ψιλοκόψιμο του άνηθου είναι εντελώς απαράδεκτο: καθώς στεγνώνει, το κομμένο θα μικραίνει σε μέγεθος και θα πέφτει μέσα από τις τρύπες των δίσκων. Είναι πιο βολικό αν το βότανο είναι κομμένο σε κομμάτια 1,3–2 εκ. Ή καλύτερα, να το απλώνετε στους δίσκους ολόκληρα κλαδάκια. Το στρώμα μπορεί να έχει πάχος έως 2 εκ., αλλά χαλαρό, όχι συμπιεσμένο.

Αν η συσκευή έχει λειτουργία «Βότανα», ρυθμίστε τον διακόπτη σε αυτήν και μην ανησυχείτε, η έξυπνη συσκευή θα απενεργοποιηθεί μόνη της στον καθορισμένο χρόνο. Θα χρειαστεί μόνο να αλλάξετε τους δίσκους του ηλεκτρικού στεγνωτηρίου τουλάχιστον μία φορά: να κατεβάσετε τους επάνω, να σηκώσετε τους κάτω. Έτσι τα χόρτα θα στεγνώσουν πιο ομοιόμορφα.

Αν η συσκευή δεν έχει λειτουργία «Βότανα», ρυθμίστε τη θερμοκρασία στους 40 βαθμούς περίπου και τον χρόνο στις 3 ώρες. Μετά από μιάμιση ώρα από την έναρξη, αλλάξτε τους δίσκους μεταξύ τους. Στο τέλος, ελέγξτε αν ο άνηθος έχει στεγνώσει και, αν χρειαστεί, προσθέστε άλλη μισή ώρα για να ολοκληρωθεί το στέγνωμα.

Στον φούρνο μικροκυμάτων

Το στέγνωμα του άνηθου στον φούρνο μικροκυμάτων είναι το πιο γρήγορο. Ωστόσο, αν και αυτή η μέθοδος είναι η ταχύτερη, δεν είναι εντελώς βολική όταν σχεδιάζεται να στεγνώσετε μεγάλη ποσότητα χόρτων: δεν μπορείτε να βάλετε πολλά χόρτα στον φούρνο μικροκυμάτων ταυτόχρονα.

Πρέπει να στρώσετε μια επίπεδη πιατέλα με βαμβακερή ή χάρτινη πετσέτα, να απλώσετε πάνω της άνηθο ή τα κλωνάρια του σε ομοιόμορφη στρώση πάχους έως 1,5 εκ. Από πάνω να καλύψετε τα χόρτα με μια λεπτή χάρτινη πετσέτα και να τα βάλετε στον φούρνο μικροκυμάτων. Να ρυθμίσετε τη μέγιστη ισχύ και να ξεκινήσετε το χρονόμετρο για 3 λεπτά. Όταν περάσει ο χρόνος, να ελέγξετε τον άνηθο, να τον ανακατέψετε και, αν χρειάζεται λίγο ακόμα στέγνωμα, να συνεχίσετε τη διαδικασία, αλλά με μικρές διάρκειες των 30 δευτερολέπτων. Πιθανόν το προϊόν να είναι έτοιμο μετά τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα ή να χρειαστεί επανάληψη.

Στο ψυγείο

Αυτή η μέθοδος ξήρανσης άνηθου είναι η πιο χρονοβόρα, επιπλέον, πρέπει να είστε προετοιμασμένοι ότι ένα μέρος του ψυγείου θα είναι κατειλημμένο κατά την προετοιμασία.

Για να στεγνώσετε τα μυρωδικά στο ψυγείο, πρέπει να τα απλώσετε σε λεπτή στρώση σε μια επίπεδη πιατέλα, να τα καλύψετε από πάνω με μια χάρτινη πετσέτα και να τοποθετήσετε την πιατέλα στο κάτω ράφι του ψυγείου. Θα παραμείνει εκεί για περίπου δύο με τρεις εβδομάδες. Από καιρό σε καιρό θα πρέπει να κοιτάτε κάτω από την πετσέτα για να βεβαιωθείτε ότι τα χόρτα δεν έχουν σαπίσει ή χαλάσει, και επίσης να τα ανακατεύετε. Όταν ο άνηθος στεγνώσει εντελώς, μπορείτε να τον αποθηκεύσετε.

Στον ήλιο

Στον ήλιο, τα χόρτα μπορούν να στεγνώσουν είτε με οριζόντιο είτε με κάθετο τρόπο.

Οριζόντιος – ο συνηθισμένος, όταν τα χόρτα απλώνονται σε δίσκους επενδυμένους με χαρτί. Βγαίνουν στον καθαρό αέρα, σκεπασμένα με τουλπάνι – έτσι οι μύγες δεν φτάνουν, η σκόνη δεν μπαίνει και ο άνεμος δεν σκορπίζει τα χόρτα που στεγνώνουν. Για αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιείται είτε κομμένος άνηθος είτε ολόκληρα κλωνάρια. Από καιρό σε καιρό, σηκώνουν το τουλπάνι και ανακατεύουν τα χόρτα, ώστε όλα τα στρώματα της κομμένης χλόης να λαμβάνουν ίσες ποσότητες ήλιου και αέρα και να μην σαπίζουν.

Για κάθετη ξήρανση, μόνο τα κλωνάρια είναι κατάλληλα. Τα δένουν σε ματσάκια των 6–8 τεμαχίων και τα κρεμούν από δοκάρια στη βεράντα, στην είσοδο, κάτω από στέγαστρο. Τα ματσάκια δεν πρέπει να τοποθετούνται κοντά το ένα στο άλλο, πρέπει να υπάρχει απόσταση τουλάχιστον 10 εκ. μεταξύ τους. Είναι σημαντικό το επιλεγμένο μέρος για ξήρανση να είναι καλά αεριζόμενο.

Συνήθως στον καθαρό αέρα, ο άνηθος στεγνώνει το πολύ σε δύο ημέρες, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να τον μεταφέρετε μέσα στο σπίτι το βράδυ, για να μην χαλάσει από τη δροσιά. Επιπλέον, με αυτή τη μέθοδο, ο άνηθος παραξηραίνεται πιο συχνά: απορροφημένη από την εργασία στα παρτέρια, η νοικοκυρά απλά ξεχνά να τον μαζέψει έγκαιρα. Και αυτό ενέχει κίνδυνο απώλειας των ωφέλιμων ιδιοτήτων του φυτού.

Πώς να ελέγξετε την ετοιμότητα

Ο καλύτερος και πιο απλός τρόπος να ελέγξετε την ετοιμότητα του άνηθου είναι να τρίψετε ένα κλωνάρι ανάμεσα στα δάχτυλά σας. Αν αρχίζει να μαλακώνει – προφανώς, τα χόρτα δεν έχουν στεγνώσει εντελώς, πρέπει να τα στεγνώσετε λίγο ακόμα. Αν θρυμματίζεται εύκολα – σημαίνει ότι έχουν στεγνώσει καλά και ποιοτικά. Ωστόσο, τα αποξηραμένα χόρτα δεν πρέπει να γίνονται σκόνη. Αν ο άνηθος θρυμματίζεται σε τέτοιο βαθμό – σημαίνει ότι έχει παραξηρανθεί.

Πώς να αποθηκεύσετε σωστά τον αποξηραμένο άνηθο

Για να διατηρήσει ο αποξηραμένος άνηθος για πολύ καιρό τα ωφέλιμα συστατικά και το άρωμά του, αποθηκεύεται σε σκοτεινό, κατά προτίμηση δροσερό μέρος. Σε ζεστό δωμάτιο, η χαρακτηριστική ευχάριστη μυρωδιά του μπαχαρικού θα εξαφανιστεί πιο γρήγορα.

Είναι πιο εύκολο να χρησιμοποιείτε τον άνηθο όταν είναι τοποθετημένος σε γυάλινα βάζα (καλύτερα αν είναι από σκούρο γυαλί) ή σε κεραμικά δοχεία. Είναι σημαντικό αυτά τα σκεύη να κλείνουν αεροστεγώς με καπάκια για να αποφεύγεται η είσοδος υγρασίας από τον αέρα.

Ορισμένες νοικοκυρές αποθηκεύουν τον άνηθο σε σακούλες με φερμουάρ, στις οποίες πωλείται ο καφές. Είναι σημαντικό να πλύνετε καλά αυτή τη σακούλα για να αφαιρέσετε το άρωμα του καφέ και επίσης να την στεγνώσετε προσεκτικά.

Σε αεροστεγή δοχεία, όπου δεν εισέρχεται αέρας, ο άνηθος διατηρείται άνετα μέχρι τη σοδειά της επόμενης χρονιάς.

Μπορείτε να τοποθετήσετε τον ξερό άνηθο σε χάρτινες σακούλες και βαμβακερά σακουλάκια, αλλά αυτά τα πορώδη υλικά δεν μπορούν να διατηρήσουν το αρωματικό άρωμα για μεγάλο διάστημα, επομένως αυτό το αποξηραμένο χόρτο πρέπει να χρησιμοποιείται το πολύ εντός τριών μηνών.

Τι οφέλη έχει ο αποξηραμένος άνηθος

Ακόμη και οι γιαγιάδες και οι προγιαγιάδες συνιστούσαν έντονα να τρώτε περισσότερο άνηθο τόσο φρέσκο όσο και ξερό. Σε ξηρή μορφή, δεν χάνει ουσιαστικά ούτε βιταμίνες ούτε ανόργανα και θρεπτικά συστατικά που περιέχονται στο φρέσκο προϊόν. Επιπλέον, στον αποξηραμένο άνηθο (υπολογιζόμενο ανά γραμμάριο) η συγκέντρωση των ωφέλιμων ουσιών αυξάνεται, ενώ η θερμιδική αξία του ξηρού προϊόντος είναι 7,5 φορές χαμηλότερη από εκείνη του φρέσκου.

1. Χάρη στην παρουσία της βιταμίνης Α, η οποία έχει θετική επίδραση στην όραση, βελτιώνεται η κατάσταση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Επίσης, η βιταμίνη έχει την ικανότητα να ενισχύει την ανοσοποιητική άμυνα του οργανισμού και να διεγείρει τη δραστηριότητα των λευκοκυττάρων.
2. Η βιταμίνη Β1, ή θειαμίνη, βοηθά στην αποκατάσταση των δυνάμεων μετά από αυξημένη σωματική άσκηση στην εργασία ή στον αθλητισμό, και επίσης διεγείρει τη βελτίωση του μεταβολισμού των πρωτεϊνών.
3. Η βιταμίνη Β2, ή ριβοφλαβίνη, η οποία αποτελεί συστατικό πολλών φαρμακευτικών σκευασμάτων, όχι μόνο έχει θεραπευτική δράση στην κατάσταση του δέρματος και την υγεία των ματιών, αλλά επίσης επιταχύνει την επούλωση των πληγών και ρυθμίζει τη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.
4. Η βιταμίνη Β5, ή αλλιώς παντοθενικό οξύ, έχει θετική επίδραση σε ασθενείς που πάσχουν από αλκοολισμό και χρησιμοποιείται σε θεραπευτικά σχήματα για διάφορες παθήσεις του ήπατος. Επιπλέον, με τη βοήθειά της απαλλάσσονται από την ακμή.
5. Η βιταμίνη Β9, ή το φολικό οξύ, είναι ωφέλιμη για τις έγκυες γυναίκες, καθώς είναι υπεύθυνη για τη φυσιολογική ανάπτυξη των οργάνων του μελλοντικού μωρού, ιδιαίτερα στα πρώιμα στάδια. Στα ταχέως αναπτυσσόμενα παιδιά, αυτή η βιταμίνη συμβάλλει στο σωστό σχηματισμό του κυκλοφορικού συστήματος και βοηθά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο με τη σειρά του προάγει την ταχύτερη ενδυνάμωση του οργανισμού μετά από ασθένειες.
6. Η βιταμίνη C, την οποία όλοι γνωρίζουν ως ασκορβικό οξύ. Στο ενεργητικό της έχει μια ολόκληρη λίστα ωφέλιμων ιδιοτήτων – από την ενίσχυση του ανοσοποιητικού έως την εκτέλεση της λειτουργίας του αντιοξειδωτικού.
7. Η βιταμίνη PP, ή νικοτιναμίδη, ρυθμίζει τις μεταβολικές διαδικασίες και γι' αυτό συνιστάται για παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, του ήπατος και του σακχαρώδη διαβήτη. Είναι πολύ ωφέλιμη για εκείνους που προσπαθούν να χάσουν βάρος και γι' αυτό ακολουθούν διάφορες δίαιτες, μερικές φορές τις πιο φανταστικές και ελάχιστα ισορροπημένες.
8. Η βιταμίνη Ε – η φήμη της βασίζεται στις αντιοξειδωτικές της ιδιότητες.
9. Η βιταμίνη Κ ομαλοποιεί τη λειτουργία των νεφρών και διεγείρει τον μεταβολισμό των πρωτεϊνών. Βέβαια, ορισμένοι άνθρωποι παρουσιάζουν αλλεργία σε αυτήν, οπότε καλύτερα να είναι προσεκτικοί με τον άνηθο ή ακόμα και να τον αποφεύγουν εντελώς.
10. Το μαγνήσιο χρησιμοποιείται συχνότερα για την ανακούφιση από το στρες και την κούραση, την ομαλοποίηση της λειτουργίας του νευρικού συστήματος, την αποκατάσταση του φυσιολογικού ύπνου, την εξάλειψη των πονοκεφάλων. Επιπλέον, διεγείρει την επιτυχή λειτουργία του εντέρου.
11. Το κάλιο, όπως και το μαγνήσιο, είναι απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Μια άλλη λειτουργία του είναι η διατήρηση της φυσιολογικής ισορροπίας οξέων και βάσεων, η διατήρηση του σωστού επιπέδου υγρών στο σώμα.

Εκτός από βιταμίνες, ο άνηθος περιέχει μια σειρά από μικρο- και μακροστοιχεία που έχουν θετική επίδραση στη λειτουργία όλων των συστημάτων και οργάνων του ανθρώπου.

• Σίδηρος. Η πιο σημαντική λειτουργία του είναι η συμμετοχή στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης και η μεταφορά οξυγόνου στους ιστούς.
• Φώσφορος. Συμμετέχει στη δόμηση των οστών, των δοντιών, είναι υπεύθυνος για την κατάσταση του δέρματος, των νυχιών και των μαλλιών.

Χάρη σε αυτό το πλούσιο σύμπλεγμα βιταμινών και άλλων ωφέλιμων ουσιών, ο άνηθος διαθέτει μια σειρά από θεραπευτικές ιδιότητες. Μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση, να ανακουφίσει από σπασμούς, μειώνοντας τον πόνο. Οι αντιμετεωριστικές και διουρητικές του ικανότητες είναι ευρέως γνωστές από τα αρχαία χρόνια. Οι παλιοί βοτανολόγοι το συνταγογραφούσαν για κυστίτιδα και άλλες παθήσεις των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος, καθώς και για την ανακούφιση του φουσκώματος και του μετεωρισμού. Μάλιστα, μπορεί να δοθεί ακόμα και σε βρέφη για την ανακούφιση από τους κολικούς.

Επιπλέον, αυτό το φυτό μπορεί να επουλώνει πληγές, ειδικά ερεθισμούς από αλλεργίες, καθώς και να ηρεμεί το νευρικό σύστημα, επιφέροντας βαθύ ήρεμο ύπνο και αποκαθιστώντας τη συναισθηματική σταθερότητα.

Από αυτό το φυτό μπορούν να παρασκευαστούν αφεψήματα για τον καθαρισμό των αγγείων, τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, τη σταθεροποίηση του καρδιακού ρυθμού. Χάρη στις αγγειοδιασταλτικές ικανότητες του άνηθου, συνιστάται στο ισχυρό φύλο για τη διατήρηση της «ανδρικής δύναμης».

Οι νέες γυναίκες χρησιμοποιούν αποξηραμένους σπόρους άνηθου για να ανακουφίσουν τον πόνο της περιόδου, ενώ οι μεγαλύτερες γυναίκες βελτιώνουν την κατάστασή τους κατά την εμμηνόπαυση.

Πού χρησιμοποιείται ο αποξηραμένος άνηθος

Ο αποξηραμένος άνηθος δεν είναι μόνο ένα αρωματικό πρόσθετο σε σούπα ή γκούλας, αλλά χρησιμοποιείται και από παραδοσιακούς θεραπευτές σε διάφορες ιατρικές συνταγές.

Συνήθως, φυσικά, ο άνηθος χρησιμοποιείται ως αρωματικό πρόσθετο σε διάφορα πιάτα – σε κάθε είδους κρέας, ψάρι, πουλερικά, βραστά και τηγανητά λαχανικά, σούπες, σαλάτες. Ο άνηθος βρίσκει εφαρμογή σε μπαχαρικά όπως το χμελί-σουνέλι και η ατζίκα.

Κατά το αλάτισμα ή το τουρσί αγγουριών και ντοματών για τον χειμώνα, μπορείτε να προσθέσετε στο βάζο μια-δύο κουταλιές αποξηραμένα χόρτα. Το ξινολάχανο στο οποίο προστίθενται αποξηραμένοι σπόροι άνηθου είναι επίσης νόστιμο και αρωματικό.

Είναι σημαντικό να μην το παρακάνετε, ώστε αυτό το μπαχαρικό να μην επισκιάσει με τη μυρωδιά του όλα τα άλλα προϊόντα. Το χόρτο του άνηθου όχι μόνο θα στολίσει το πιάτο, αλλά θα βελτιώσει και την όρεξη και θα ρυθμίσει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Σημείωση! Για τη διακόσμηση του πιάτου, ο αποξηραμένος άνηθος δεν είναι κατάλληλος· καλύτερα να χρησιμοποιήσετε φρέσκο.

Για θεραπευτικούς σκοπούς, ο αποξηραμένος άνηθος χρησιμοποιείται όχι μόνο ως συστατικό διαφόρων φυτικών μειγμάτων, αλλά και ως αυτόνομη επιλογή – και μάλιστα σε οποιαδήποτε ποσότητα. Και οι ιδιαίτερα προχωρημένες κηπουρές της μόδας χρησιμοποιούν τον άνηθο για την παρασκευή θρεπτικών μασκών: το καλοκαίρι τοποθετούν φρέσκα χόρτα στο πρόσωπο, ενώ τον χειμώνα ζεματίζουν την αποξηραμένη πρώτη ύλη με λίγο βραστό νερό, και όταν αυτή μαλακώσει, την ανακατεύουν με πηχτή κρέμα γάλακτος.

Η καλλυντική χρήση του αποξηραμένου άνηθου οφείλεται στην ικανότητα του ασκορβικού οξέος που περιέχεται σε αυτόν να ανακουφίζει από τον ερεθισμό και τα οιδήματα, να επουλώνει μικρορωγμές, καθώς και, χάρη στο φολικό οξύ, να εξαλείφει τα σπυράκια και την ακμή. Και τέτοια συστατικά του αποξηραμένου άνηθου, όπως το μαγνήσιο και το ασβέστιο, βελτιώνουν την υποδόρια και ενδοδερμική κυκλοφορία του αίματος, συμβάλλοντας στη μείωση της εμφάνισης της ροδόχρου ακμής και βελτιώνοντας το χρώμα του δέρματος του προσώπου.

Χάρη στην περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια, ο αποξηραμένος άνηθος, ιδιαίτερα οι σπόροι του, χρησιμοποιείται στη βιομηχανία αρωμάτων, στις ζαχαροπλαστικές παραγωγές, καθώς και στην οινοποιία.

Επιπλέον, χάρη στο γεγονός ότι ο άνηθος έχει την ικανότητα να ομαλοποιεί το μεταβολισμό, συνιστάται ως διαιτητική πηγή βιταμινών και μακρο- και μικροστοιχείων σε προγράμματα απώλειας βάρους. Επιπλέον, αυτό το μπαχαρικό βοηθά στην αντιμετώπιση των οιδημάτων, κάτι που είναι σημαντικό για άτομα που χάνουν βάρος. Οι διαιτολόγοι συνιστούν σε τέτοιες περιπτώσεις να παρασκευάζονται αφεψήματα και εγχύματα, και μάλιστα καλύτερα να συνδυάζεται ο άνηθος με αποξηραμένο μαϊντανό, ο οποίος ενισχύει τη δράση του.

Τι είναι καλύτερο: να καταψύξετε ή να ξηράνετε τον άνηθο

Υπάρχουν δύο τρόποι να διατηρήσετε τη θερινή σοδειά άνηθου για όλο το χειμώνα σε φυσική μορφή, χωρίς να χρησιμοποιείτε αλάτι ή συντηρητικά. Αυτά είναι η κατάψυξη και η ξήρανση. Κάθε ένα από αυτά έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Έτσι, αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα της ξήρανσης είναι ότι το αποξηραμένο προϊόν διατηρείται εξαιρετικά σε κλειστό δοχείο, διατηρώντας υπέροχα το πικάντικο άρωμα. Παράλληλα, λόγω του ότι το υγρό έχει εξατμιστεί, το προϊόν γίνεται πολύ πιο συμπυκνωμένο: μόνο ένα κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένου άνηθου ισοδυναμεί με μια κουταλιά της σούπας σε θρεπτική αξία και περιεκτικότητα σε χρήσιμες ουσίες.

Ο αποξηραμένος άνηθος μπορεί να αναμειχθεί με άλλα βότανα που καλλιεργούνται στον κήπο, όπως μαϊντανός, βασιλικός, και να δημιουργηθούν αρωματικές συνθέσεις, προετοιμάζοντάς τα για το χειμώνα. Επιπλέον, αν τα συνδυάσετε με αλάτι, προσθέτοντας επίσης αποξηραμένο αλεσμένο σκόρδο, πικρή καυτερή πιπεριά, κρεμμύδι, θα προκύψει ένα προϊόν που πωλείται στα σούπερ μάρκετ με την ονομασία «Νόστιμο αλάτι». Αλλά σε αντίθεση με το αγορασμένο, στο σπίτι μπορείτε να δημιουργήσετε ένα τέτοιο αρωματικό μπουκέτο που θα αρέσει σε όλα τα μέλη της οικογένειας.

Μειονέκτημα της ξήρανσης του άνηθου, κατά πάσα πιθανότητα, μπορεί να θεωρηθεί το ότι πρέπει να αφιερωθεί λίγος χρόνος και προσοχή στη διαδικασία. Επιπλέον, σε περίπτωση ξήρανσης σε ανοιχτό αέρα χρειάζεται χώρος για να απλώνεται το χόρτο, ενώ η χρήση φούρνου δεν είναι πολύ ευχάριστη στην καλοκαιρινή ζέστη.

Η κατάψυξη έχει επίσης πλεονεκτήματα. Είναι ο ταχύτερος τρόπος συντήρησης, και μάλιστα τα χόρτα μπορούν να μην κοπούν, αλλά να τοποθετηθούν στην κατάψυξη απευθείας σε μάτσο, κόβοντάς τα λίγο πριν τα προσθέσετε στην κατσαρόλα. Στην κατάψυξη, ο άνηθος μπορεί να διατηρηθεί για πολύ καιρό, πολύ περισσότερο από ένα χρόνο.

Αλλά, δυστυχώς, δεν έχει ο καθένας μια μεγάλη κατάψυξη όπου θα χωρέσουν, εκτός από ψάρια και κρέας, επίσης λαχανικά και μανιτάρια, και ακόμα και κατεψυγμένος άνηθος. Και αυτό είναι ένα σημαντικό μειονέκτημα της κατάψυξης.

Επιπλέον, οι βιταμίνες, τα μακρο- και μικροστοιχεία και τα αιθέρια έλαια διατηρούνται σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες στον αποξηραμένο άνηθο από ό,τι στον κατεψυγμένο. Δηλαδή, από άποψη ωφέλειας του προϊόντος, η ξήρανση είναι προτιμότερη.

Αποξηραίνοντας σωστά τον άνηθο, μπορείτε να εξασφαλίσετε στην οικογένειά σας ένα νόστιμο, υγιεινό, πικάντικο καρύκευμα για όλο τον χειμώνα – μέχρι την επόμενη σοδειά.