Πώς να μαρινάρετε σκόρδο: 5 συνταγές παρασκευής

Το σκόρδο κατέχει ιδιαίτερη θέση στον κατάλογο των φυτών. Είναι εκπληκτικό, αλλά μόνο ο άνθρωπος το καταναλώνει, και μάλιστα με ευχαρίστηση και όφελος για τον οργανισμό. Διατηρείται εξαιρετικά φρέσκο σχεδόν μέχρι την επόμενη σοδειά, χωρίς να χάνει τη γεύση του. Αλλά υπάρχουν επίσης πολλές συνταγές παρασκευής του, αν θέλετε να απολαύσετε μια πικάντικη γεύση. Ένας από τους βασικούς τρόπους — το μαρινάρισμα. Η επιλογή συνταγών είναι μεγάλη, η καθεμία έχει δικαίωμα ύπαρξης, αποκαλύπτοντας μια νέα πτυχή της γεύσης αυτού του φυτού.

Σκόρδινα μυστικά

Το σκόρδο είναι γνωστό από πολύ παλιά, όπως και οι ευεργετικές του ιδιότητες. Διαθέτει ισχυρή αντισηπτική και αντιβακτηριακή δράση, χρησιμοποιείται σε συνταγές λαϊκής ιατρικής ως εξαιρετικό ανθελμινθικό, προστατεύει από το κρυολόγημα και τις ιογενείς ασθένειες. Η έντονη μυρωδιά του οφείλεται στην παρουσία ειδικών φυτοντσίδων, οι οποίες έχουν επίσης απολυμαντική δράση.

Το σκόρδο είναι ανεπιτήδευτο στις συνθήκες καλλιέργειας, μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς λιπάσματα, με ελάχιστο πότισμα. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Η βασική διαίρεση γίνεται με βάση τη φύτευση: ανοιξιάτικο και χειμερινό. Είναι πολύ εύκολο να το αναγνωρίσετε οπτικά. Απλώς σπάστε το κεφάλι σε σκελίδες. Αν υπάρχει ένα σκληρό στέλεχος βάσης στο εσωτερικό, τότε είναι χειμερινό. Η γεύση δεν εξαρτάται από το είδος.

Όλα τα μέρη εκτός από τις ρίζες τρώγονται. Η κύρια αξία είναι το ίδιο το κεφάλι του σκόρδου, αλλά τα νεαρά φύλλα και τα μη ανθισμένα βέλη είναι εξίσου νόστιμα και χρήσιμα. Μαρινάρονται με επιτυχία, αποτελώντας ένα πολύ νόστιμο και αρκετά ασυνήθιστο ορεκτικό για καθημερινό μεσημεριανό και γιορτινό τραπέζι. Τραγανίζοντας σαν νεαρά αγγουράκια, τα βέλη έχουν μια ελαφριά καυτερή γεύση που συνδυάζεται άριστα με βραστές και τηγανητές πατάτες, ταιριάζει στο κρέας και το ψάρι.

Όταν επιλέγετε ποικιλία για φύτευση, αποθήκευση ή μαρινάρισμα, αξίζει να δώσετε προσοχή στα βασικά της χαρακτηριστικά. Οι πιο δημοφιλείς ποικιλίες αναγνωρίζονται ως:

• Ζουμπρενόκ;
• Αντόννικ;
• Κομσομόλετς;
• Λέκαρ;
• Αντόσκα;
• Αλεξέγιεβσκι γίγαντας;
• Σεμέινι;
• Κασαμπλάνκα;
• Μοράδο.

Μπορεί να έχουν λευκές ή μοβ εξωτερικές φλούδες, η σάρκα των σκελίδων είναι λευκή ή κρεμώδης. Όταν επιλέγετε, μην αναζητάτε σκόπιμα συγκεκριμένη ποικιλία, καλύτερα να βασίζεστε στο μέγεθος της κεφαλής και στον βαθμό πικάντικης γεύσης.

Ενδιαφέρον: Κατά την τουρσί, το σκόρδο διατηρεί σχεδόν όλες τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Γεγονότα και μύθοι

1. Η ακριβής πατρίδα του σκόρδου είναι άγνωστη, αλλά πολλοί ερευνητές κλίνουν προς την εκδοχή της Κεντρικής Ασίας.
2. Η καλλιέργεια του φυτού ξεκίνησε πριν από περίπου 5.000 χρόνια.
3. Στην Ινδία, η ρίζα δεν τρωγόταν αρχικά λόγω της έντονης μυρωδιάς της, αλλά γνώριζαν καλά τις φαρμακευτικές της ιδιότητες.
4. Στην κατανάλωση σκόρδου πρωτοστατούν η Ιταλία, η Κίνα και η Κορέα, όπου αναλογούν 1,5-2 κεφάλια ανά άτομο την ημέρα.
5. Το σκόρδο χρησιμοποιείται σε λαϊκές συνταγές και αποτελεί βασικό συστατικό πολλών φαρμακευτικών και ομοιοπαθητικών σκευασμάτων.
6. Σε ορισμένες χώρες κρεμούσαν σκόρδο πάνω από την πόρτα ή άλειφαν το σώμα με τον χυμό του, πιστεύοντας ότι προστατεύει από τα κακά πνεύματα και από το να χτυπήσει κεραυνός το σπίτι.
7. Στη Βίβλο και στο Κοράνι υπάρχει αναφορά στο φυτό, γεγονός που υποδηλώνει τη σημασία του σκόρδου.
8. Στη Ρωσία, έδεναν σκόρδο στην πλεξούδα της νύφης κατά την παρουσίαση, για να την προστατέψουν από την κακοτυχία.
9. Πολλοί λαοί χρησιμοποιούσαν κεφάλια σκόρδου για να αναγνωρίζουν τις μάγισσες και να προστατεύονται από αυτές.

Οφέλη και σύσταση

Από βοτανική άποψη, το σκόρδο — είναι ποώδες φυτό. Κατά την άποψη της νοικοκυράς — το πολυτιμότερο συστατικό για την παρασκευή διαφόρων πιάτων και για τη διατήρηση της εξαιρετικής υγείας. Στη σύνθεση κάθε σκελίδας:

• οργανικά οξέα·
• φυτοντσίδες·
• βιταμίνες E, C, PP, K, σχεδόν όλη η ομάδα Β·
• κάλιο;
• θείο;
• ασβέστιο;
• φώσφορος;
• ψευδάργυρος;
• χρώμιο;
• χαλκός;
• ρουβίδιο·
• σελήνιο;
• αιθέρια έλαια.

Μερικοί δεν αγαπούν το σκόρδο για τη χαρακτηριστική του μυρωδιά και την επίγευση. Αλλά αξίζει να ληφθεί υπόψη ότι η απαλλαγή από αυτά, έστω και όχι πλήρως, είναι αρκετά εύκολη, και το όφελος από τη χρήση του στη διατροφή είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο από τις μικρές ενοχλήσεις. Παρεμπιπτόντως, κατά την τουρσί η μυρωδιά σχεδόν εξαφανίζεται, ενώ η πικάντικη γεύση παραμένει.

Το σκόρδο συνιστάται για τη μείωση και τη σταθεροποίηση της πίεσης και τη μείωση της επιβάρυνσης στην καρδιά. Μειώνει τη χοληστερίνη, σταματά την ανάπτυξη και την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων, απομακρύνει τις τοξίνες και τα άλατα των βαρέων μετάλλων. Η αλλικίνη μειώνει την ένταση των τοιχωμάτων των αγγείων, αποκαθιστώντας την ελαστικότητά τους, και διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος. Οι φυτοντσίδες που περιέχονται σε οποιοδήποτε μέρος του σκόρδου εμποδίζουν τη δραστηριότητα παθογόνων βακτηρίων και μικροοργανισμών. Αυτή η ιδιότητα χρησιμοποιείται επίσης για την καταπολέμηση των παρασίτων στο έντερο. Επίσης, πιστεύεται ότι η τακτική κατανάλωση σκόρδου μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκλήρωσης και ηλικιακών αλλαγών στον εγκέφαλο και την ψυχική υγεία.

Πώς να επιλέξετε σκόρδο

Είναι καλύτερο και πιο συμφέρον να ασχοληθείτε με την προμήθεια σκόρδου κατά την περίοδο συγκομιδής. Πρέπει όμως να λάβετε υπόψη ότι το «νωπό», άγουρο σκόρδο θα διατηρηθεί άσχημα φρέσκο, αλλά θα είναι εξαιρετικό ως πρόσθετο στο τουρσί αγγουριών και ντοματών, καθώς και για αυτόνομη κονσερβοποίηση σαν αρωματικό ορεκτικό. Το ώριμο σκόρδο διακρίνεται πολύ εύκολα από το άγουρο. Αν τα πάνω λέπια αφαιρούνται εύκολα και το κεφάλι χωρίζεται σε σκελίδες με μικρή προσπάθεια, τότε το προϊόν είναι έτοιμο τόσο για αποθήκευση όσο και για περαιτέρω χρήση ως σπόρος για φύτευση.

Πρέπει να ληφθεί υπόψη: Το χειμερινό σκόρδο φυτεύεται το φθινόπωρο, σχεδόν κάτω από το χιόνι, άρα και ο χρόνος ωρίμανσής του είναι νωρίτερος, περίπου τη 2-3 εβδομάδα του Ιουλίου, ανάλογα με την περιοχή καλλιέργειας και την ποικιλία.

Αν το σκόρδο δεν είναι από δικό σας κήπο αλλά το αγοράζετε, τότε πρέπει να προτιμηθούν οι αγροτικές αγορές και τα εγχώρια προϊόντα. Τα κεφάλια πρέπει να είναι σκληρά και ξηρά στο εξωτερικό στρώμα, χωρίς σκούρες κηλίδες, με έντονο πλούσιο άρωμα. Αν υπάρχει η παραμικρή υγρασία ή μούχλα, ή υπάρχει επικάλυψη ασυνήθιστου χρώματος, είναι καλύτερο να αποφύγετε την αγορά.

Το να κρίνει κανείς τη γεύση από το μέγεθος είναι άχρηστο. Εδώ πρέπει να προσανατολιστείτε στον σκοπό της αγοράς. Αν πρόκειται να μαρινάρετε ολόκληρα κεφάλια σε βάζα, τότε καλύτερα να επιλέξετε μικρά αλλά συμπαγή. Όταν πρόκειται για αλάτισμα σε βαρέλι ή κατσαρόλα με σκοπό να το φάτε όσο πιο γρήγορα γίνεται, τότε μπορείτε να αγοράσετε και μεγάλα κεφάλια. Αυτά είναι κατάλληλα και για συνταγές όπου χρειάζεται να τα χωρίσετε σε σκέλη.

Πώς να μαρινάρετε νόστιμα σκόρδο: συνταγές

Το τραγανό αρωματικό σκορδάκι θα γίνει πραγματική σωτηρία για το ανοσοποιητικό και θα διαφοροποιήσει εξαιρετικά τη διατροφή τον κρύο χειμώνα. Κατ' αρχήν, πολλοί δεν το αποφεύγουν ούτε το φθινόπωρο, προτιμώντας την ελαφρά αλατισμένη εκδοχή, ούτε την άνοιξη, όταν πια έχει βαρεθεί κανείς το άνοστο φαγητό μέχρι να τρίζουν τα δόντια και θέλει κάτι διαφορετικό. Μάλλον γι' αυτό υπάρχουν τόσοι πολλοί τρόποι κονσερβοποίησης του σκόρδου, ολόκληρα κεφάλια και σκέλη, μόνα τους ή σε συνδυασμό με άλλα λαχανικά και ριζώδη.

Γρήγορα και εύκολα

Για βάζο ενός λίτρου θα χρειαστεί:

• 600 γρ καθαρισμένα σκέλη σκόρδου;
• από 7 κόκκους μαύρου και μπαχάρι;
• 1 φύλλο δάφνης μεσαίου μεγέθους.

Η μαρινάδα παρασκευάζεται ξεχωριστά με αναλογία 1 κ.σ. αλάτι, 1,5 κ.σ. ζάχαρη και 100 ml ξύδι τραπεζιού για 3 ποτήρια νερό. Τα σκέλη σκόρδου βράζονται στην άλμη για όχι περισσότερο από 2 λεπτά, και στη συνέχεια τοποθετούνται αμέσως σε βάζα, περιχύνονται με το υγρό στο οποίο βράστηκαν και κλείνονται ερμητικά.

Σκοροσπέλκα

Η συνταγή σώζει, αν έχουν απομείνει 3-4 ημέρες μέχρι την άφιξη των καλεσμένων και θέλετε να τους εκπλήξετε με ένα ασυνήθιστο ορεκτικό. Στη σύνθεση:

• 500 γρ σκέλη σκόρδου;
• από 100 ml ξύδι 6% και νερό;
• 10 κόκκους μαύρου πιπεριού;
• 15 γρ αλάτι;
• 25 γρ ζάχαρη;
• 1 κ.γ. σπόροι κόλιανδρου.

Σημαντικό: στη συνταγή αναφέρεται το βάρος των ήδη καθαρισμένων σκελών.

Το προετοιμασμένο προϊόν περιχύνεται με βραστό νερό ώστε να καλύπτει πλήρως την επιφάνεια των σκελών σκόρδου, και παραμένει σκεπασμένο για 2 λεπτά. Στη συνέχεια, τα σκέλη μεταφέρονται γρήγορα σε πολύ κρύο νερό ή σε δοχείο με θρυμματισμένο πάγο. Ξεχωριστά ετοιμάζεται η μαρινάδα. Το σκόρδο τοποθετείται σφιχτά στο βάζο, περιχύνεται με τη μαρινάδα, κλείνεται με το καπάκι και αφήνεται να κρυώσει στο τραπέζι. Έπειτα μπορεί να τοποθετηθεί στο ψυγείο για 3 ημέρες. Μέχρι την άφιξη των καλεσμένων, το κέρασμα είναι έτοιμο.

Νεαρό σκόρδο ολόκληρο

Ιδιαίτερη πικάντικη γεύση έχουν τα ελαφρώς άγουρα μικρά κεφάλια. Δεν χρειάζεται να τα αποσυναρμολογήσετε, αρκεί να κόψετε τις ρίζες, να αφήσετε ένα μικρό κοτσάνι στην κορυφή και να τα πλύνετε καλά, αφαιρώντας μόνο τα εξωτερικά λέπια. Για 300 γρ σκόρδο χρειάζονται:

• από 25 γρ ζάχαρη και αλάτι;
• από 2 κόκκους μπαχάρι και 2 μπουμπούκια γαρύφαλλου;
• 2 κ.γ. ξύδι 9%.

Τα προϊόντα τοποθετούνται αμέσως στο βάζο, τα μπαχαρικά τοποθετούνται από πάνω και στη συνέχεια το βάζο γεμίζεται μέχρι πάνω με ζεστό μη βρασμένο νερό. Σκεπάζεται με μια χαρτοπετσέτα και αφήνεται σε ζεστό μέρος για 24 ώρες. Στη συνέχεια, το υγρό χύνεται σε ξεχωριστή κατσαρόλα, βράζεται και προστίθεται ξύδι. Η άλμη χύνεται στο βάζο, το οποίο σφραγίζεται αμέσως με το καπάκι. Χρόνος ετοιμότητας — 2 μήνες, φυλάσσεται μόνο σε δροσερό μέρος.

Σκόρδο με παντζάρι

Η συνταγή απαιτεί λίγο περισσότερη προσπάθεια, αλλά πρώτον, είναι όμορφη και δεύτερον, νόστιμη. Για 1 κιλό σκελίδες σκόρδου χρειάζονται:

• 1 μικρό παντζάρι·
• 1 κλωνάρι άνηθου με σπόρους·
• από 2 κουταλιές της σούπας αλάτι και ζάχαρη·
• 7 κόκκους πιπεριού·
• 2 αποξηραμένα μπουμπούκια γαρύφαλλου·
• 100 ml ξύδι 9%.

Για τη μαρινάδα χρειάζεται 1 λίτρο νερό και ακόμα 4 για το προπαρασκευαστικό στάδιο. Σε μια κατσαρόλα ρίχνονται 2 λίτρα νερό, βράζονται, τοποθετείται το σκόρδο για 2 λεπτά και στη συνέχεια βυθίζεται αμέσως σε σουρωτήρι σε κρύο νερό. Το καθαρισμένο παντζάρι κόβεται σε κομμάτια οποιουδήποτε σχήματος, όχι πιο παχιά από 2 εκ. Στο βάζο τοποθετούνται σε στρώσεις οι φέτες παντζαριού και οι σκελίδες σκόρδου, και περιχύνονται με βραστή μαρινάδα. Το ξύδι προστίθεται την τελευταία στιγμή. Το κλείσιμο γίνεται με ένα συνηθισμένο καπάκι, μεταλλικό ή νάιλον. Το ορεκτικό πρέπει να μείνει για 15-20 ημέρες σε σκοτεινό μέρος σε θερμοκρασία δωματίου. Αν το υγρό αρχίσει να σκουραίνει και να θολώνει — σημαίνει ότι η διαδικασία προχωρά σωστά. Η γεύση του έτοιμου σκόρδου είναι ξινόγλυκη, ελαφρώς πικάντικη.

Σε σάλτσα σόγιας

Ένα πολύ ασυνήθιστο και νόστιμο ορεκτικό προκύπτει όταν στη συνηθισμένη συνταγή προστίθεται ένα νέο συστατικό. Για 1 κιλό σκόρδο χρειάζονται:

• 50 γρ. αλάτι και 50 γρ. ζάχαρη·
• 4 κουταλιές της σούπας σάλτσα σόγιας·
• 1 κουταλιά της σούπας ξυδική ουσία 70%.

Οι ποσότητες δίνονται για 1 λίτρο νερό. Για να χωρέσουν όλα, πρέπει να προετοιμάσετε ένα βάζο 2 λίτρων.

Οι κεφαλές τοποθετούνται ολόκληρες πρώτα σε κατσαρόλα ή βαθύ μπολ, αφαιρείται μόνο το επάνω στρώμα της φλούδας, στη συνέχεια καλύπτονται με κανονικό καθαρό νερό για 8-12 ώρες. Στη συνέχεια, το υγρό στραγγίζεται και αφαιρούνται τα φύλλα που έχουν αποκολληθεί.

Η άλμη παρασκευάζεται σε ξεχωριστό δοχείο. Όλα τα συστατικά, εκτός από το ξύδι, προστίθενται σε αυτό, το μείγμα βράζεται και διατηρείται για 2-3 λεπτά. Μετά την προσθήκη της ουσίας, απομακρύνεται αμέσως από τη φωτιά και χύνεται στο βάζο. Δεν χρειάζεται σφράγιση, αρκεί ένα συνηθισμένο νάιλον καπάκι. Φυλάσσεται σε δροσερό μέρος, όπου δεν φτάνουν οι ακτίνες του ήλιου. Η πρώτη δοκιμή μπορεί να γίνει σε ένα μήνα.

Αν βάλει κανείς σκοπό να βρει πρωτότυπες συνταγές μαριναρίσματος σκόρδου, θα μαζέψει ένα ολόκληρο σημειωματάριο, ίσως και περισσότερο. Αυτό το φυτό το γνωρίζουν και το εκτιμούν σε πολλές χώρες, οπότε στα μαγειρικά βιβλία διαφόρων λαών σίγουρα θα βρεθεί μια νέα μέθοδος, που δεν υστερεί σε γεύση και απλότητα παρασκευής από αυτές που ήδη είναι γνωστές.