Ποτάμιες καραβίδες: σε τι ωφελούν τον ανθρώπινο οργανισμό, πώς να τις μαγειρέψετε ή να τις βράσετε

Οι ποτάμιες καραβίδες συχνά αποκαλούνται τα πιο καθαρά ζώα. Οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι του φύλου των αρθρόποδων προτιμούν αποκλειστικά καθαρά και γλυκά νερά. Επιπλέον, προσφέρουν τεράστιο όφελος στο οικοσύστημα καθαρίζοντας τον βυθό τεχνητών λιμνών, λιμνών και ποταμών από πτώματα και οργανικές αποσυνθέσεις. Και φυσικά, οι βρασμένες καραβίδες είναι ένα αγαπημένο έδεσμα για πολλούς. Το τρυφερό κρέας τους εκτιμάται όχι μόνο για τη γεύση αλλά και για τα οφέλη του.

Πώς μοιάζουν και πού βρίσκονται οι καραβίδες

Οι ποτάμιες καραβίδες είναι από τους αρχαιότερους εκπροσώπους της πανίδας. Οι πρόδρομοι αυτού του είδους των καρκινοειδών κατοικούσαν σε υδάτινα σώματα της Ιουρασικής περιόδου. Ανήκουν στην τάξη των ανώτερων καρκινοειδών, η οποία περιλαμβάνει επίσης τα γαμαρίδια, τις γαρίδες, τα καβούρια και τους ονίσκους.

Το σώμα των καραβίδων αποτελείται από 18 σταθερά τμήματα. 4 από αυτά είναι κεφαλικά, 8 θωρακικά και 6 κοιλιακά. Τα θωρακικά τμήματα αυτού του τύπου αρθρόποδων συγχωνεύονται με τα κεφαλικά μέσω μιας ραφής που είναι πολύ εύκολο να διακριθεί από την πλάτη. Το λεγόμενο κεφαλοθώρακα προστατεύεται ασφαλώς από ένα σκληρό χιτινώδες κέλυφος καλυμμένο με ένα παχύ στρώμα ανθρακικού ασβεστίου, το οποίο καθιστά την πανοπλία της ποτάμιας καραβίδας σχεδόν άτρωτη.

Το σώμα της καραβίδας μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 30 cm, ενώ το ελάχιστο μέγεθος είναι 13–15 cm. Το κέλυφος λειτουργεί ως σκελετός για το καρκινοειδές, προστατεύοντας τα εσωτερικά όργανα του ζώου. Στο χιτινώδες κάλυμμα προσκολλώνται και οι μύες της ποτάμιας καραβίδας. Στα κεφαλικά τμήματα βρίσκονται δύο ζεύγη μακριών κεραιών, που είναι υπεύθυνες για την αφή και την όσφρηση. Αυτές οι κεραίες καλύπτονται από μικρές τρίχες, και στη βάση τους βρίσκονται υποδοχείς ισορροπίας.

Τα μάτια της ποτάμιας καραβίδας είναι μικρού μεγέθους, ωστόσο έχουν αρκετά περίπλοκη δομή – το καθένα αποτελείται από περισσότερα από 3.000 μικρά ομματίδια. Αυτός ο τύπος δομής ματιού ονομάζεται σύνθετος. Βρίσκονται δίπλα σε μια κοφτερή ακίδα που βρίσκεται στην πρόσθια πλευρά του κεφαλοθώρακα.

Τα άκρα της καραβίδας είναι οι δαγκάνες και 4 ζεύγη βαδιστικών ποδιών. Οι δαγκάνες συνδέονται στο θωρακικό τμήμα. Με αυτές, οι εκπρόσωποι των αρθρόποδων αμύνονται από τους εχθρούς, κυνηγούν και τις χρησιμοποιούν ακόμη και για την αναπαραγωγή. Χάρη στα μπροστινά άκρα, οι καραβίδες πιάνουν και συγκρατούν το θηλυκό.

Αυτά τα ζώα κινούνται μέσω των οπίσθιων άκρων. Επιπλέον, σε αυτά τα αρθρόποδα υπάρχουν μικρά πόδια στο κοιλιακό τμήμα που βοηθούν στην αναπνοή. Με αυτά, οι καραβίδες ωθούν φρέσκο νερό πλούσιο σε οξυγόνο προς τα βράγχια.

Μπορείτε ακόμα και να προσδιορίσετε την ποιότητα του νερού σε μια υδάτινη μάζα από την παρουσία καραβίδων σε αυτήν. Πολλά είδη αυτών των αρθρόποδων προτιμούν να ζουν σε απολύτως καθαρό νερό. Ωστόσο, υπάρχουν τύποι ποτάμιων καραβίδων που προτιμούν υφάλμυρο νερό, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκής συγκέντρωση οξυγόνου. Η έλλειψη οξυγόνου μπορεί να έχει θλιβερές συνέπειες για αυτά τα ζώα, ακόμα και να οδηγήσει σε θάνατο.

Η όσφρηση βοηθά τις καραβίδες να αναζητούν τροφή. Τα άτομα αυτού του είδους αρθρόποδων εντοπίζουν τους εχθρούς τους κυρίως με την όσφρηση, καθώς βλέπουν πολύ άσχημα. Η διάρκεια ζωής των ποτάμιων καραβίδων είναι περίπου 35 χρόνια.

Οι ποτάμιοι κάτοικοι συνήθως επιλέγουν για διαβίωση έναν μη λασπώδη βυθό. Σκάβουν λαγούμια κοντά στην ακτογραμμή, σε βάθος έως 3 μ. Κατά κανόνα, σε μια λίμνη υπάρχουν καραβίδες μόνο ενός είδους.

Είδη

Επί του παρόντος, υπάρχουν μόνο 4 είδη ποτάμιων καραβίδων:

• στενοδάκτυλη;
• παχυδάκτυλη;
• πλατυδάκτυλη;
• αμερικανική σηματοδοτική.

Οι στενοδάκτυλες καραβίδες μπορούν να βρεθούν σε αργά ρεύματα, ρηχά ποτάμια, μικρές λίμνες και λιμνούλες, καθώς και στις ακτές της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας. Αυτό το είδος καραβίδων αισθάνεται άνετα τόσο σε γλυκά όσο και σε υφάλμυρα νερά. Το μήκος του σώματος κυμαίνεται από 16 έως 33 εκ. Το χιτινώδες κάλυμμα έχει καφέ αποχρώσεις – από πιο ανοιχτές έως σκούρες. Οι στενοδάκτυλες καραβίδες πήραν το όνομά τους από το σχήμα των μπροστινών άκρων τους – οι στενές και επιμήκεις δαγκάνες είναι αισθητά τεντωμένες. Αυτό το είδος καραβίδων είναι το πιο ανθεκτικό σε δυσμενείς συνθήκες περιβάλλοντος, επομένως επιβιώνει αρκετά άνετα σε νερό χαμηλής ποιότητας.

Οι παχυδάκτυλες καραβίδες βρίσκονται σήμερα στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Κάθε χρόνο ο πληθυσμός αυτού του είδους μειώνεται ραγδαία. Το ζώο ζει σε κρυστάλλινα καθαρά νερά στις παράκτιες περιοχές της Αζοφικής, της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας. Οι καραβίδες αυτού του είδους αντέχουν πολύ άσχημα τις απότομες θερμοκρασιακές μεταβολές. Η βέλτιστη θερμοκρασία νερού για αυτές είναι 23–25°C. Ως προς το μέγεθος, οι παχυδάκτυλες καραβίδες είναι μικροσκοπικές. Το μήκος του σώματός τους συνήθως δεν υπερβαίνει τα 11–12 εκ. Το κέλυφος έχει πρασινοκαφέ χρώμα. Τα μπροστινά άκρα χαρακτηρίζονται από διχάλωση, οι δαγκάνες είναι ελαφρώς αμβλείες.

Οι πλατυδάκτυλες καραβίδες θεωρούνται το πιο διαδεδομένο είδος, ωστόσο πρόσφατα παρατηρείται απότομη μείωση του πληθυσμού τους. Τα ζώα αυτού του είδους ζουν αποκλειστικά σε γλυκά νερά με καθαρό νερό. Οι πλατυδάκτυλες καραβίδες μπορούν να βρεθούν σχεδόν σε όλες τις μη στάσιμες υδάτινες μάζες, όπου η θερμοκρασία του νερού το καλοκαίρι ξεπερνά τους 25°C. Το σώμα μήκους 20 εκατοστών έχει αποχρώσεις ελιάς ή καφέ.

Οι αμερικανικές σηματοδοτικές καραβίδες στη Ρωσία μπορούν να βρεθούν μόνο στην περιοχή του Καλίνινγκραντ, ωστόσο στην Ευρώπη ο πληθυσμός αυτού του είδους αυξάνεται και εξαπλώνεται με μεγάλη ταχύτητα. Οι καραβίδες με καφέ απόχρωση και μπλε ή κοκκινωπή απόχρωση μοιάζουν πολύ με τους «πλατυδάκτυλους» συγγενείς τους. Η αναγνώριση των «Αμερικανών» βοηθάται από μια κηλίδα στην άρθρωση της δαγκάνας – κατά κανόνα λευκή ή μπλε. Τα περισσότερα άτομα φτάνουν σε μήκος όχι περισσότερο από 10 εκ., ωστόσο ορισμένα μέλη αυτού του είδους μπορούν να φτάσουν τα 20–22 εκ.

Σε τι διαφέρουν ο αστακός και το καβούρι από την καραβίδα

Αν δεν γνωρίζετε καλά το θέμα, μπορείτε εύκολα να μπερδέψετε τον κάραβιδο με τον αστακό. Οι αστακοί, όπως και οι κάραβιδοι, ανήκουν στην τάξη των δεκαπόδων, στα καρκινοειδή. Είναι αδύνατο να απαριθμήσει κανείς τα ενδιαιτήματα – αυτό το αρθρόποδο μπορεί να συναντήσει κανείς σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αντίθεση με τους κάραβιδους, οι αστακοί προτιμούν το θαλασσινό νερό, αλλά τρέφονται επίσης με νεκρή ύλη, οργανικά υπολείμματα και μικροοργανισμούς. Το χρώμα του σώματος ποικίλλει από γκρι έως μπλε-πράσινο, ενώ κατά το βράσιμο γίνεται κόκκινο.

Φυσικά, η κύρια διαφορά μεταξύ της καραβίδας και του αστακού είναι το μέγεθος και το βάρος. Το μέσο μήκος σώματος του αστακού φτάνει περίπου 45 εκατοστά, ωστόσο συναντώνται και άτομα αυτού του είδους καρκινοειδών μήκους 70 εκατοστών. Πριν από μερικά χρόνια, στον Καναδά αλιεύτηκε ένας αστακός βάρους 20 κιλών!

Η δεύτερη διαφορά είναι η περιοχή διαβίωσης. Οι αστακοί ζουν αποκλειστικά σε αλμυρό θαλασσινό νερό. Αυτά τα αρθρόποδα διαφέρουν επίσης ως προς τη γεύση, την οποία μπορούν να αναγνωρίσουν, ίσως, μόνο οι καλοφαγάδες. Το κρέας των καραβίδων έχει γεύση γλυκού νερού, ενώ οι αστακοί είναι πιο απαλοί και πικάντικοι.

Τι διαφέρει το καβούρι από την καραβίδα
Η δομή του σώματος της καραβίδας και του καβουριού είναι πολύ παρόμοια: τέσσερα ζεύγη ποδιών, δυνατές δαγκάνες, επίπεδη κοιλιά και χιτινώδες κέλυφος. Αυτό που διαφέρει είναι το σχήμα του σώματος – στην καραβίδα είναι πιο επιμήκες, ενώ στο καβούρι είναι στρογγυλό, τριγωνικό ή τετράγωνο. Παρεμπιπτόντως, το σχήμα του σώματος επιτρέπει στο καβούρι να κινείται πολύ πιο γρήγορα από τον συγγενή του.

Υπάρχουν διαφορές και στο περιβάλλον διαβίωσης. Αν οι καραβίδες είναι πολύ επιλεκτικές όσον αφορά την επιλογή κατοικίας, προτιμώντας πηγές γλυκού νερού με κρυστάλλινα καθαρά νερά, τα καβούρια είναι λιγότερο απαιτητικά ως προς τον τόπο διαβίωσης. Μπορείτε να τα συναντήσετε σχεδόν σε κάθε υδάτινο σώμα, είτε αυτό είναι θάλασσα, λίμνη, λιμνούλα, ποτάμι ή λιμνοθάλασσα. Τα καβούρια αισθάνονται άνετα τόσο στην ακτή όσο και σε βάθος 4 χιλιομέτρων.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Αλιεύουν καραβίδες για να απολαύσουν ένα απίστευτα νόστιμο, τρυφερό, πικάντικο κρέας, το οποίο επιπλέον είναι πολύ υγιεινό. Πολλοί εντάσσουν τις ποταμίσιες καραβίδες στη διατροφή τους, καθώς το κρέας αυτών των αρθρόποδων περιέχει αρκετή εύπεπτη πρωτεΐνη και έχει σχετικά χαμηλές θερμίδες – μόλις 76 χιλιοθερμίδες ανά 100 γραμμάρια προϊόντος.

Επιπλέον, είναι μια εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης, η οποία σε ποσοστό ξεπερνά το 80%. Επίσης, το κρέας της ποταμίσιας καραβίδας περιέχει 12% λιπαρά και 7% υδατάνθρακες. Το βρώσιμο μέρος είναι πλούσιο και σε βιταμίνες. Δοκιμάζοντας βρασμένες καραβίδες, μπορείτε να εφοδιάσετε τον οργανισμό σας με βιταμίνη Α, θειαμίνη, χολίνη, ριβοφλαβίνη, φυλλικό οξύ, κοβαλαμίνη, πυριδοξίνη, φυλλοκινόνη και χρήσιμα ιχνοστοιχεία – κάλιο, μαγνήσιο, ασβέστιο, νάτριο, φώσφορο, σίδηρο και ψευδάργυρο. Επιπλέον, οι καραβίδες περιέχουν τα απαραίτητα για τη ζωή πολυακόρεστα λιπαρά οξέα ωμέγα-3 και ωμέγα-6.

Σε τι ωφελούν οι καραβίδες

Γενικά οφέλη

Χάρη στην υψηλή συγκέντρωση πλήρους πρωτεΐνης, πολλών βιταμινών και ιχνοστοιχείων, το κρέας των καραβίδων απορροφάται καλά και είναι ωφέλιμο για άτομα που πάσχουν από διάφορες ασθένειες. Εάν συμπεριληφθεί αυτό το προϊόν στη διατροφή, μπορεί κανείς να βελτιώσει αισθητά την υγεία του. Το κρέας καραβίδων συνιστάται ιδιαίτερα σε άτομα με παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος, του παγκρέατος και του στομάχου. Η κατανάλωση αυτού του πιάτου θα βοηθήσει στη ρύθμιση της λειτουργίας του ήπατος και στη βελτίωση της λειτουργίας των νεφρών.

Το κρέας καραβίδων συμβάλλει στην αποκατάσταση του οργανισμού μετά από ασθένεια και προστατεύει από παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα.

Οι καραβίδες χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως στη λαϊκή ιατρική. Από τα αρχαία χρόνια, από το χιτινώδες κέλυφος παρασκευάζονταν αλκοολούχο βάμμα και αφεψήματα που βοηθούσαν στην αποχή από το αλκοόλ και το κάπνισμα.

Για γυναίκες

Οι ευεργετικές ιδιότητες του χιτινώδους κελύφους των καραβίδων είναι γνωστές από παλιά. Στην αρχαιότητα, το κάλυμμα αλέθονταν σε σκόνη, την οποία έριχναν σε φρέσκες πληγές για ταχύτερη επούλωση. Μια τέτοια σκόνη παρασκευάζεται ακόμα και σήμερα για την επιτάχυνση της αναγέννησης των ιστών μετά από χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του μαστού σε γυναίκες.

Το βάμμα παρασκευάζεται αρκετά απλά. Τα κελύφη καραβίδων πρέπει να πλυθούν καλά και να στεγνώσουν, στη συνέχεια να αλεσθούν καλά σε μύλο κρέατος ή μπλέντερ. Η σκόνη που προκύπτει τοποθετείται σε δοχείο και περιχύνεται με οινόπνευμα, αφήνεται για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια είναι έτοιμη για χρήση. Λαμβάνεται από το στόμα μία κουταλιά της σούπας μία φορά την ημέρα. Η θεραπευτική αγωγή πρέπει να γίνεται μόνο μία φορά το χρόνο για 2 εβδομάδες. Φυσικά, το βάμμα από κέλυφος καραβίδας μπορεί να ληφθεί μόνο μετά την ολοκλήρωση όλων των χειρουργικών επεμβάσεων και των συνεδριών χημειοθεραπείας.

Για άνδρες

Οι παρατηρήσεις των ερευνητών έδειξαν ότι η τακτική κατανάλωση βρασμένου κρέατος καραβίδων μειώνει σχεδόν στο μισό την πιθανότητα όγκου της ουροδόχου κύστης και καρκίνου του προστάτη στους άνδρες. Γι' αυτόν τον λόγο, συνιστάται στους άνδρες να καταναλώνουν αυτό το προϊόν για την πρόληψη αυτών των δυσάρεστων παθήσεων.

Στην εγκυμοσύνη

Πολλοί αναρωτιούνται: μπορούμε να τρώμε καραβίδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης; Ναι, αν δεν υπάρχει αλλεργία στα θαλασσινά, δεν υπάρχει ατομική δυσανεξία στο κρέας καραβίδας. Επιπλέον, οι βρασμένες καραβίδες συνιστώνται ακόμη και σε έγκυες γυναίκες λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε βιταμίνες, ωφέλιμα ιχνοστοιχεία και της απουσίας χοληστερόλης.

Αυτό το προϊόν θα συμβάλει στην καλή ανάπτυξη του εμβρύου και στη διατήρηση του οργανισμού της μητέρας σε εύθυμη και ενεργή κατάσταση. Χάρη στην ισορροπημένη περιεκτικότητα σε ωφέλιμες ουσίες, το κρέας καραβίδων θα βοηθήσει στη βελτίωση του μεταβολισμού και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, που είναι τόσο σημαντικό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παρά την απίστευτη γεύση αυτού του προϊόντος, θα πρέπει να τηρείται μέτρο στην κατανάλωσή του.

Στον θηλασμό

Οι γιατροί δεν συνιστούν στις γυναίκες που θηλάζουν να καταναλώνουν θαλασσινά, συμπεριλαμβανομένου του κρέατος καραβίδας. Περιέχουν μεγάλη ποσότητα τοξινών που μπορεί να βλάψουν το μωρό τους πρώτους μήνες της ζωής του. Για 7-8 μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού, η μητέρα πρέπει να επιλέγει προσεκτικά τα τρόφιμα της διατροφής της, καθώς ο οργανισμός του μωρού μόλις αρχίζει να προσαρμόζεται στη ζωή. Η λανθασμένη διατροφή της μητέρας μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από ασθένειες, όπως έντονους κολικούς, δηλητηρίαση, τροφική αλλεργία και στομαχικές διαταραχές στο μωρό.

Μια γυναίκα μπορεί να εισάγει το κρέας καραβίδας στην καθημερινή διατροφή της μόνο ένα χρόνο μετά τη γέννηση του παιδιού της και μόνο εφόσον το μωρό λαμβάνει ειδικές συμπληρωματικές τροφές.

Για παιδιά

Το κρέας καραβίδας είναι μια αγαπημένη λιχουδιά όχι μόνο για ενήλικες αλλά και για παιδιά. Αυτό το προϊόν μπορεί να συμπεριληφθεί χωρίς δισταγμό και στη διατροφή των παιδιών. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην επιλογή και την προετοιμασία τους, για να αποφευχθούν δυσάρεστες συνέπειες, καθώς ο παιδικός οργανισμός είναι πιο ευαίσθητος στα τρόφιμα.

Είναι καλύτερο να αγοράζετε καραβίδες το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Κατά τη στιγμή του βρασμού, οι καραβίδες πρέπει να είναι οπωσδήποτε ζωντανές και δραστήριες. Η ακινησία των καραβίδων σημαίνει ότι πιθανότατα δεν είναι υγιείς και θα πεθάνουν σύντομα. Το κρέας αυτών των αρθρόποδων χαλάει σχεδόν αμέσως. Στο κρέας νεκρών ζώων αρχίζει αμέσως να συσσωρεύεται μια επιβλαβής ουσία, η είσοδος της οποίας στον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει στην καλύτερη περίπτωση δηλητηρίαση, στη χειρότερη – θανατηφόρο αποτέλεσμα.

Στην απώλεια βάρους

Λόγω της χαμηλής θερμιδικής αξίας, της υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, της ελάχιστης συγκέντρωσης λιπών και υδατανθράκων, το κρέας καραβίδας θεωρείται ιδανικό προϊόν για συμπερίληψη στη διαιτητική διατροφή. Επιπλέον, κατά τη διαδικασία απώλειας των περιττών κιλών, πολλοί καταφεύγουν στη χρήση χιτοζάνης, η οποία εξάγεται από το κέλυφος του αρθρόποδου. Η χιτοζάνη χρησιμοποιείται για την παρασκευή σκευασμάτων αδυνατίσματος, καθώς αυτή η ουσία επιταχύνει τον μεταβολισμό, εμποδίζει τον οργανισμό να απορροφά τα λίπη και βοηθά στην αποβολή τους.

Οι καραβίδες στην ιατρική

Στον σακχαρώδη διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη. Αυτό σημαίνει ότι το πάγκρεας λειτουργεί καλά, αλλά τα κύτταρα δεν μπορούν να επεξεργαστούν τη γλυκόζη. Εξαιτίας αυτού, η ποσότητα της γλυκόζης στο αίμα είναι περιοδικά πάνω από το φυσιολογικό.

Αυτή η ασθένεια αντιμετωπίζεται με δίαιτα, η οποία προβλέπει την ένταξη στη διατροφή ορισμένων τροφίμων και, αντίστοιχα, την αποφυγή άλλων. Στη λίστα των επιτρεπόμενων τροφών περιλαμβάνεται και το κρέας καραβίδας. Είναι μια εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης, η οποία είναι επιθυμητή σε μεγάλες ποσότητες στον σακχαρώδη διαβήτη. Το κυριότερο είναι να μην το παρακάνετε και να καταναλώνετε το κρέας των αρθρόποδων σε λογικές ποσότητες.

Τα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται σε αυτό το προϊόν θα βοηθήσουν να περάσει η ασθένεια με ηπιότερη μορφή. Οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, βοηθούν στην ομαλοποίηση των διαδικασιών αναγέννησης και βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος.

Σημαντικό: ο γλυκαιμικός δείκτης των καραβίδων — 5 μονάδες.

Στην παγκρεατίτιδα

Σε μια τόσο δυσάρεστη ασθένεια του γαστρεντερικού σωλήνα, όπως η παγκρεατίτιδα, δίδεται μεγάλη προσοχή στη διατροφή του ασθενούς. Αυτή πρέπει να αποτελείται από τρόφιμα που δεν θα επιβαρύνουν ούτε θα προκαλούν ερεθισμό στο φλεγμονώδες πάγκρεας. Κατά τη διάρκεια της έξαρσης της νόσου, η πρωτεϊνούχα τροφή αποκλείεται σχεδόν εντελώς από τη διατροφή. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις καραβίδες, καθώς αυτά τα ζώα θεωρούνται «καθαριστές» των ποταμών και λιμνών, τρέφονται με πτώματα και, κατά συνέπεια, περιέχουν τοξίνες.

Στη γαστρίτιδα

Άτομα που πάσχουν από γαστρίτιδα και άλλες παθήσεις του γαστρεντερικού σωλήνα δεν θα πρέπει να κάνουν κατάχρηση καραβίδων.

Στην ουρική αρθρίτιδα

Η ποδάγρα χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού του ουρικού οξέος στον οστικό ιστό. Για να μην προκληθεί οξεία μορφή της νόσου, είναι απαραίτητο να ακολουθείτε ειδική διατροφή. Είναι προτιμότερο να φτιάχνετε τη διατροφή σας από χαμηλής θερμιδικής αξίας τρόφιμα, μαγειρεμένα στον ατμό ή στο φούρνο. Συνιστάται να αποφεύγετε τηγανητά, μαριναρισμένα, αλμυρά και λιπαρά φαγητά, καθώς και γλυκά.

Το ιδανικό πιάτο για άτομα με ποδάγρα είναι το βρασμένο κρέας καραβίδας, χάρη στη χαμηλή του θερμιδική αξία, την υψηλή περιεκτικότητά του σε βιταμίνες και μέταλλα, και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Επιπλέον, οι καραβίδες περιέχουν καροτενοειδή, που συμβάλλουν στην αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων με νέα. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ιώδιο, το κρέας των αρθροπόδων έχει αντιφλεγμονώδη δράση.

Επίσης, στο κέλυφος των ποταμίσιων καραβίδων υπάρχει χιτίνη, η οποία έχει αντικαρκινική δράση και ευνοεί την αναγέννηση των αρθρώσεων και των τενόντων. Είναι προτιμότερο να τρώτε τα αρθρόποδα μαζί με τους τένοντες και τους χόνδρους, καθώς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση στοιχείων που ενισχύουν τα οστά και τις αρθρώσεις.

Βλάβες και αντενδείξεις

Η κύρια αντένδειξη στην κατανάλωση καραβίδων είναι να μην τρώτε αυτά τα ζώα νεκρά. Το δηλητήριο συσσωρεύεται αμέσως στο κρέας των νεκρών καραβίδων, χαλάει πολύ γρήγορα και μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον ανθρώπινο οργανισμό.

Επίσης, δεν πρέπει να καταναλώνετε αυτή τη λιχουδιά εάν έχετε παρατηρήσει αλλεργία ή δυσανεξία στα θαλασσινά.

Λόγω των τοξικών ουσιών που περιέχονται στο κρέας αυτών των ζώων, η κατανάλωσή τους θα πρέπει να αποφεύγεται από θηλάζουσες μητέρες και παιδιά κάτω των τριών ετών.

Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε

Για να απολαύσετε το πιο τρυφερό κρέας καραβίδας χωρίς επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία, πρέπει να τα επιλέξετε σωστά. Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που σχετίζονται με την αγορά αυτών των αρθροπόδων.

Πρώτον, όπου κι αν επιλέγετε καραβίδες – στην αγορά, στο ιχθυοπωλείο, σε διαδικτυακό κατάστημα – πρέπει να ρωτήσετε πού αλιεύθηκαν τα αρθρόποδα. Εάν πρόκειται για λίμνες, λιμνούλες ή άλλα υδάτινα σώματα με στάσιμο νερό, δεν αξίζει να πάρετε τέτοιες καραβίδες. Το κρέας τους δεν περιέχει μεγάλη ποσότητα ευεργετικών ιχνοστοιχείων και έχει άτονη γεύση. Είναι πολύ καλύτερο να προτιμήσετε καραβίδες που αλιεύονται σε ποτάμια γλυκού νερού.

Δεύτερον, πρέπει να δώσετε προσοχή στην κατάσταση των καραβίδων. Τα ζώα πρέπει να είναι δραστήρια – να σέρνονται γρήγορα, να παλεύουν μεταξύ τους, να προσπαθούν να τσιμπήσουν και να μαζεύουν τις ουρές τους. Οι δραστήριες καραβίδες σημαίνουν φρέσκο κρέας. Δεν πρέπει να παίρνετε αρθρόποδα που φαίνονται ληθαργικά. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται στα όρια του θανάτου. Το κρέας των καραβίδων χαλάει πολύ γρήγορα και μπορεί εύκολα να προκαλέσει σοβαρή δηλητηρίαση.

Τρίτον, θα πρέπει να κοιτάξετε σε ποιο νερό κρατούνται οι καραβίδες. Το νερό πρέπει να είναι απολύτως διαφανές! Οι πωλητές είναι υποχρεωμένοι να αλλάζουν το νερό όσο το δυνατόν συχνότερα, για να μην αφήσουν τα ζώα να ασφυκτιούν. Η έλλειψη οξυγόνου είναι θανατηφόρα για αυτά τα αρθρόποδα.

Το βέλτιστο μέγεθος για μια καραβίδα είναι περίπου 20 εκατοστά σε μήκος, βάρος πάνω από 100 γραμμάρια. Δεν πρέπει να αγοράζετε μικρότερες καραβίδες – αυτό σημαίνει ότι ζούσαν κοντά σε ακτές όπου υπήρχε λίγη τροφή. Επομένως, το κρέας τους περιέχει λιγότερες βιταμίνες και έχει χειρότερη γεύση.

Είναι σημαντικό να πιάσετε την καραβίδα από την πλάτη, ώστε να μην μπορέσει να σας τσιμπήσει με τις δαγκάνες της. Η ευλυγισία δεν είναι χαρακτηριστικό των καραβίδων. Επομένως, πιάνοντας το ζώο μεταξύ κεφαλιού και ουράς, μπορείτε να αποφύγετε μια μάχη με τη δαγκάνα της καραβίδας.

Αποθήκευση καραβίδων
Όπως είναι γνωστό, μαγειρεύετε τις καραβίδες αποκλειστικά ζωντανές. Επομένως, είναι σημαντικό να τις μεταφέρετε όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κατάλληλο σημείο και να τις βράσετε. Γι' αυτό, θα πρέπει να επιλέξετε ένα κατάλληλο δοχείο.

Μπορείτε, για παράδειγμα, να χρησιμοποιήσετε ένα δοχείο από πλαστικό, κεραμικό ή γυαλί με νερό ποταμού. Το δοχείο πρέπει να είναι βαθύ. Αφού τοποθετήσετε ζωντανές καραβίδες μέσα, θα πρέπει να καλύψετε το δοχείο με ένα καπάκι που έχει αερισμό. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι απαγορεύεται αυστηρά να αποθηκεύετε τα αρθρόποδα σε αλουμινένια σκεύη λόγω των διεργασιών οξείδωσης των μετάλλων, οι οποίες μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον χρόνο αποθήκευσης.

Επίσης, για τη μεταφορά ζωντανών καραβίδων μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα ξύλινο ή χάρτινο κουτί. Αρκεί να βάλετε στον πάτο ένα βρεγμένο πανί, ωστόσο καλύτερα να μην αποθηκεύετε τις καραβίδες με αυτόν τον τρόπο για περισσότερες από 3 ώρες.

Μόλις αλιευμένες καραβίδες μπορείτε να τις διατηρήσετε με τη βοήθεια ενός μεταλλικού πλέγματος. Θα πρέπει να απλώσετε πάνω του την ψαριά και να την τοποθετήσετε στο νερό. Με αυτόν τον τρόπο, τα καρκινοειδή θα παραμείνουν σε πλήρη υγεία για 7–8 ώρες.

Μπορείτε επίσης να μεταφέρετε αυτούς τους εκπροσώπους των αρθροπόδων σε ένα συνηθισμένο λινό σακί. Το σημαντικό είναι να το βρέξετε εκ των προτέρων και να το προστατεύετε προσεκτικά από το άμεσο ηλιακό φως.

Αν πεινάσουν, οι καραβίδες μπορεί να αρχίσουν να τρώνε η μία την άλλη. Για να μην συμβεί αυτό, καλύτερα να τους προμηθεύσετε εκ των προτέρων τροφή. Ως συμπληρωματική τροφή, ταιριάζουν εξαιρετικά ωμή πατάτα, κρέας, μικρά ψαράκια, στελέχη μπιζελιού και ακόμη και τσουκνίδα κομμένη.

Μεγάλη ποσότητα καραβίδων μπορείτε να διατηρήσετε φρέσκες αν τις τοποθετήσετε στην μπανιέρα. Το σημαντικό είναι να μην ξεχνάτε να αλλάζετε τακτικά το νερό και να παρέχετε συμπληρωματική τροφή στα αρθρόποδα. Δεν θέλετε να καταλαμβάνετε την μπανιέρα με ζώα; Για αποθήκευση, το ψυγείο τα καταφέρνει μια χαρά. Γι' αυτό, αξίζει να πλύνετε καλά τους κατοίκους του ποταμού κάτω από τρεχούμενο νερό, να τους τοποθετήσετε σε γυάλινο δοχείο και να τους καλύψετε με ένα βρεγμένο πανί. Ωστόσο, δεν πρέπει να τα ξεχνάτε στο ράφι του ψυγείου για πολύ ώρα. Καλύτερα να ελέγχετε τακτικά το δοχείο, να επιθεωρείτε την κατάσταση των αρθροπόδων και να αφαιρείτε τις νεκρές καραβίδες.

Μπορεί να καταψυχθεί

Φυσικά, η μέγιστη γαστρονομική απόλαυση μπορείτε να την αποκτήσετε μόνο από φρεσκομαγειρεμένες αρωματικές καραβίδες. Αλλά τι μπορείτε να κάνετε αν δεν έχετε τη δυνατότητα να τις μαγειρέψετε τις επόμενες ημέρες; Η απάντηση είναι απλή – μπορείτε να καταψύξετε τις καραβίδες. Ωστόσο, για να υποστούν οι γευστικές ιδιότητες των αρθροπόδων την ελάχιστη ζημιά, θα πρέπει να λάβετε υπόψη μια σειρά από λεπτομέρειες.

Πριν από τη διαδικασία κατάψυξης, θα πρέπει να μειώνετε σταδιακά τη θερμοκρασία του νερού στο οποίο αποθηκεύονται οι καραβίδες, από θετική σε μηδέν. Στη συνέχεια, το περιεχόμενο του δοχείου χύνεται σε σακούλα κατάψυξης, η οποία τοποθετείται στην κατάψυξη ρυθμισμένη σε θερμοκρασία όχι μεγαλύτερη από -19°C. Εάν γίνει σωστά, μπορείτε να αποθηκεύσετε φρέσκες καραβίδες για αρκετούς μήνες.

Ωστόσο, πρέπει να θυμάστε ότι μετά την απόψυξη, μπορείτε να βράσετε μόνο εκείνα τα άτομα που είναι ζωντανά, των οποίων το ποσοστό δεν θα υπερβαίνει το 40%. Οι νεκρές καραβίδες θα πρέπει να πεταχτούν αμέσως.

Εάν μετά το γεύμα έχουν απομείνει πολλές βρασμένες καραβίδες, μπορούν επίσης να καταψυχθούν. Είναι καλύτερο να γίνει αυτό στο υγρό στο οποίο βράστηκαν τα αρθρόποδα. Φυσικά, δεν θα είναι δυνατόν να διατηρηθεί πλήρως το άρωμα και η γεύση των κατοίκων του ποταμού. Επιπλέον, το κρέας της καραβίδας θα χάσει κάποια υγρασία και θα γίνει «λαστιχένιο».

Πώς να καθαρίζετε και να τρώτε σωστά τις καραβίδες

Το πιο τρυφερό κρέας των καραβίδων θεωρείται λιχουδιά. Ωστόσο, αν δεν γνωρίζετε πώς να καθαρίζετε σωστά τις καραβίδες, μπορείτε εύκολα να αφαιρέσετε το μεγαλύτερο μέρος του βρώσιμου πολτού. Εξάλλου, για τροφή είναι κατάλληλος όχι μόνο ο λαιμός της καραβίδας, αλλά και τα στοιχεία των δαγκάνων. Στα σκουπίδια θα πρέπει να πάει μόνο το χιτινώδες περίβλημα και τα εσωτερικά όργανα του αρθροπόδου.

Φυσικά, μπορείτε να αφαιρέσετε την περίσσεια ακόμη και πριν από τη θερμική επεξεργασία, αλλά είναι καλύτερα να μην το κάνετε. Πριν το μαγείρεμα, θα πρέπει απλώς να πλύνετε καλά τις καραβίδες και να αφαιρέσετε τα εντόσθιά τους. Το να απαλλαγείτε από τα εσωτερικά όργανα είναι πολύ εύκολο. Για να το κάνετε αυτό, πρέπει να γυρίσετε λίγο την ουρά της καραβίδας και να την τραβήξετε απαλά μαζί με το έντερο. Αυτό θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από την έντονη βαλτώδη μυρωδιά που συνοδεύει τα αρθρόποδα κατά τη θερμική επεξεργασία. Κατά το βράσιμο, μπορείτε να αρωματίσετε τις καραβίδες με διάφορα μπαχαρικά και μυρωδικά, κάνοντας τη γεύση του κρέατος πιο έντονη και πικάντικη.

Ο καθαρισμός της καραβίδας αποτελείται από διάφορα στάδια. Πρώτα, πρέπει να αποσπάσουμε τα πόδια της καραβίδας. Αυτά περιέχουν κρέας που εξάγεται με πίεση. Στη συνέχεια, ανοίξτε τις δαγκάνες. Είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε ψαλίδι, ανοίγοντας προσεκτικά τα μπροστινά άκρα, καθώς εδώ υπάρχει πολύ νόστιμο κρέας. Στη συνέχεια, ξεχωρίστε το κεφαλοθώρακα από την κοιλιά. Για να το κάνετε αυτό, πρέπει να σπάσετε το κέλυφος τραβώντας το προς αντίθετες κατευθύνσεις. Η ανταμοιβή θα είναι ένα νόστιμο και υγιεινό λιπαρό στρώμα λευκωπού χρώματος. Στη συνέχεια, αφαιρέστε τα βράγχια και, τέλος, βγάλτε το κρέας από την κοιλιά της καραβίδας. Αυτό το μέρος ονομάζεται επίσης λαιμός καραβίδας – το πιο νόστιμο στοιχείο αυτής της λιχουδιάς.

Πώς να μαγειρέψετε νόστιμα τις καραβίδες: συνταγές

Στο φούρνο

Υπάρχουν πολλοί τρόποι μαγειρέματος καραβίδων στο φούρνο, ωστόσο ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα είναι οι ψημένες καραβίδες σε σάλτσα γάλακτος.

Για αυτό το πιάτο θα χρειαστείτε τα εξής συστατικά:

• 10–12 μεγάλες βρασμένες καραβίδες·
• 100 γρ. μανιτάρια·
• 50 γρ βούτυρο;
• 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη;
• 300 λίτρα γάλακτος·
• 30–40 γραμμάρια σκληρό τυρί·
• μια πρέζα κόκκινο τριμμένο πιπέρι·
• 1 κουταλιά της σούπας αλεύρι σίτου υψηλής ποιότητας·
• 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι.

Ο αλγόριθμος ψησίματος καραβίδων σε σάλτσα γάλακτος είναι αρκετά απλός. Πρώτα, πρέπει να βράσετε τα αρθρόποδα σε αλατισμένο νερό για μισή ώρα. Τοποθετήστε ένα στεγνό βαθύ τηγάνι σε μέτρια φωτιά. Αφού ζεσταθεί, ρίξτε αλεύρι και στεγνώστε το για ένα λεπτό, χωρίς να το αφήσετε να πάρει χρυσαφί χρώμα. Αφού κρυώσει το αλεύρι, ανακατέψτε το με ζεσταμένο γάλα. Προσθέστε ζάχαρη και αλάτι στο μείγμα και βάλτε ξανά το τηγάνι στη φωτιά. Ζεστάνετε το περιεχόμενο σε χαμηλή φωτιά για όχι περισσότερο από 15 λεπτά, ανακατεύοντας τακτικά με ένα κουτάλι. Σουρώστε την έτοιμη σάλτσα μέσα από τυπική γάζα ή ειδικό σουρωτήρι για να αφαιρέσετε τους σβόλους. Αφού στραγγίσει, βάλτε ξανά το μείγμα στη φωτιά και ζεστάνετε για 10 λεπτά σε χαμηλή εστία. Στη συνέχεια, χωρίστε τη σάλτσα στη μέση και μοιράστε την σε δύο ξεχωριστά δοχεία.

Αφού καθαρίσετε, κόψτε τα μανιτάρια σε μικρούς κύβους. Σε ξεχωριστό τηγάνι, σε μέτρια φωτιά, λιώστε ένα μέρος από το βούτυρο που έχετε ετοιμάσει και τηγανίστε τα μανιτάρια σε αυτό. Λιώστε και το άλλο μισό βούτυρο, αλλά στον φούρνο μικροκυμάτων.

Στο ένα μισό της σάλτσας γάλακτος-αλεύρου, προσθέστε τα τηγανισμένα μανιτάρια, το λιωμένο βούτυρο και το κόκκινο πιπέρι – ανακατέψτε τα όλα.

Κόψτε και καθαρίστε τις βρασμένες καραβίδες σύμφωνα με όλους τους κανόνες, αφήνοντας μόνο τη βρώσιμη σάρκα, την οποία και γεμίστε με τα μανιτάρια στη σάλτσα γάλακτος-αλεύρου. Τοποθετήστε τα γεμιστά αρθρόποδα σε ένα ταψί, περιχύστε τα με το δεύτερο μισό του μείγματος γάλακτος και πασπαλίστε με τριμμένο σκληρό τυρί σε λεπτές λωρίδες.

Τοποθετήστε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο (180-200 βαθμούς) για 20-25 λεπτά. Το πιάτο είναι έτοιμο.

Στο τηγάνι

Σήμερα, πολλές νοικοκυρές απομακρύνονται από την κλασική μέθοδο βρασίματος καραβίδων και καταφεύγουν σε περίτεχνες συνταγές. Ένα από τα πιο νόστιμα πιάτα είναι οι καραβίδες τηγανισμένες στο ζουμί τους με ένα μπουκέτο μπαχαρικών.

Συστατικά:

• 1 κιλό εκλεκτές καραβίδες;
• 100 γρ σάλτσα σόγιας;
• 1 πακέτο βούτυρο;
• 7 σκελίδες σκόρδο;
• 1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα;
• χόρτα (μαϊντανός, φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθος κ.λπ.);
• 1 κουταλιά της σούπας αλάτι.

Πριν ξεκινήσετε την προετοιμασία, πρέπει να προετοιμάσετε τις καραβίδες. Για αυτό το πιάτο, πάρτε φρέσκες καραβίδες, καθαρισμένες από άμμο και φύκια. Επίσης, αφαιρέστε τα εσωτερικά όργανα. Τοποθετήστε ένα τηγάνι σε δυνατή φωτιά. Στο λιωμένο βούτυρο, σοτάρετε το ψιλοκομμένο σκόρδο για 2-3 λεπτά. Βάλτε τις καραβίδες στο βραστό βούτυρο και καλύψτε τα πάντα με ένα καπάκι.

Ανακατεύετε τακτικά το περιεχόμενο. Πρέπει να βεβαιωθείτε ότι οι καραβίδες ψήνονται ομοιόμορφα από όλες τις πλευρές. Μετά από 7-8 λεπτά μαγειρέματος, προσθέστε μπαχαρικά και αλάτι στο τηγάνι, και μετά από άλλα 10 λεπτά, τα ψιλοκομμένα χόρτα. Σιγοβράστε το τηγάνι στη φωτιά για 25-30 λεπτά συνολικά. Όταν είναι έτοιμο, γαρνίρετε το πιάτο με μερικές κουταλιές αρωματικής σάλτσας σόγιας. Στη συνέχεια, αφήστε το να κρυώσει για λίγα λεπτά και σερβίρετε.

Στο γκριλ

Λένε ότι οι πιο νόστιμες καραβίδες γίνονται στη σχάρα. Πρέπει να τις ψήσετε για 20-30 λεπτά σε θερμοκρασία 230 βαθμών.

Συστατικά:

• 1 κιλό μεγάλες καραβίδες ποταμού;
• 2 λεμόνια;
• 3 σκελίδες σκόρδο·
• 150 γρ. βούτυρο;
• 2 κουταλιές της σούπας σάλτσα σόγιας
• μια πρέζα αλάτι και τριμμένο πιπέρι.

Τα αρθρόποδα πρέπει να πλυθούν καλά κάτω από τρεχούμενο νερό, να καθαριστούν από τα νεύρα και να αφαιρεθούν τα εντόσθια. Κάθε άτομο κόβεται στη μέση με μια διαμήκη γραμμή. Προετοιμάστε εκ των προτέρων τη σάλτσα. Για αυτό, σε ένα μπολ ανακατέψτε το βούτυρο με ψιλοκομμένο σκόρδο, σάλτσα σόγιας και χυμό λεμονιού. Αρωματίστε το μείγμα με μια πρέζα τριμμένο πιπέρι και αλάτι. Τοποθετήστε τους ποτάμιους κατοίκους στην κάτω σχάρα του γκριλ με την κοιλιά προς τα κάτω, αλείψτε από πάνω με την έτοιμη σάλτσα. Σιγοβράστε τις καραβίδες για ένα τέταρτο της ώρας, αλείψτε ξανά με σάλτσα και μαγειρέψτε για άλλα 10 λεπτά.

Στην ψησταριά

Τι μπορεί να είναι καλύτερο και πιο εκλεπτυσμένο από καραβίδες μαγειρεμένες στη φωτιά; Γαστρονομικό αριστούργημα! Η μεθυστική μυρωδιά, η εκπληκτική γεύση αυτού του πιάτου δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Οι καραβίδες στα κάρβουνα μπορούν να ενθουσιάσουν ακόμα και τους πραγματικούς γκουρμέ. Η κλασική συνταγή αυτού του εδέσματος δεν είναι δύσκολη. Για την παρασκευή θα χρειαστούν τα εξής υλικά:

• 1 κιλό μεγάλες (κατά προτίμηση) καραβίδες·
• 3 κουταλιές της σούπας αλάτι·
• μαύρο πιπέρι σε κόκκους·
• άνηθος;
• 4 λίτρα νερό·
• λεμόνι.

Βάλτε ένα μεγάλο καζάνι με νερό στη φωτιά. Ρίξτε τα μπαχαρικά στο βραστό νερό, στύψτε το χυμό λεμονιού και προσθέστε αλάτι. Στη συνέχεια ρίξτε τα αρθρόποδα. Βράστε μέχρι να γίνουν και σερβίρετε.

Στην πολυκουζίνα

Αρωματικές καραβίδες χωρίς έγνοιες και φασαρία. Ίσως ο πιο εύκολος τρόπος να μαγειρέψετε ποτάμια αρθρόποδα είναι στην πολυκουζίνα.

Συστατικά:

• 30 μεγάλες φρέσκες καραβίδες·
• 3–5 φύλλα δάφνης·
• 1 ματσάκι άνηθο·
• 3 κουταλιές της σούπας αλάτι·
• 1 κουταλάκι του γλυκού πιπέρι σε κόκκους·
• μισό λεμόνι.

Ρίξτε τα μπαχαρικά στην πολυκουζίνα: μπαχάρι, αλάτι και φύλλο δάφνης. Τοποθετήστε τις καραβίδες, από πάνω πασπαλίστε το ψιλοκομμένο μυρωδικό και το λεμόνι. Δεν θα ήταν περιττοί και οι σπόροι άνηθου, προσθέτουν πικάντικη γεύση στο πιάτο. Περιχύστε τα υλικά με βραστό νερό.

Αφήστε την πολυκουζίνα στη λειτουργία «Σιγοβράσιμο» για μία ώρα. Όταν είναι έτοιμο, αφήστε το καπάκι της πολυκουζίνας ανοιχτό για λίγα λεπτά, ώστε οι καραβίδες να μουλιάσουν στο αρωματικό ζωμό. Το πιάτο είναι έτοιμο.

Πώς να βράσετε καραβίδες στο σπίτι

Η πιο παραδοσιακή και αγαπημένη από τις νοικοκυρές συνταγή – βραστές καραβίδες. Ωστόσο, υπάρχουν μερικά μυστικά παρασκευής, ακολουθώντας τα οποία μπορείτε να μαγειρέψετε το πιο τρυφερό κρέας καραβίδας.

Πριν από το μαγείρεμα, αφήστε τα αρθρόποδα για μία ώρα σε γάλα, το οποίο κάνει το κρέας πιο μαλακό και ζουμερό. Φυσικά, πριν το μαγείρεμα πρέπει να πλυθούν καλά και να καθαριστούν.

Σε βραστό νερό προσθέστε 2–3 κουταλιές αλάτι, άνηθο, μερικούς κόκκους μπαχάρι και φύλλα δάφνης. Όταν το βραστό νερό γεμίσει με το άρωμα των μπαχαρικών, μπορείτε να ρίξετε τις καραβίδες. Συνήθως ψήνονται για 15–20 λεπτά. Αφού το κέλυφος πάρει ένα έντονο κόκκινο χρώμα, αποσύρετε την κατσαρόλα από τη φωτιά, αλλά μην βγάζετε τις καραβίδες ακόμα – πρέπει να μουλιάσουν.

Σερβίρετε τις καραβίδες με άνηθο, μαϊντανό και οποιαδήποτε άλλα χόρτα. Το πιάτο μπορεί να διακοσμηθεί με φέτες λεμονιού και ελιές.

Τελευταία, συχνά απομακρύνονται από αυτή την κλασική συνταγή. Βράζουν τις καραβίδες κατευθείαν σε μπύρα, τις τηγανίζουν στο τηγάνι, τις ψήνουν στο φούρνο και στη σχάρα – πειραματίζονται με διάφορους τρόπους.

Πώς να τρώτε σωστά τις καραβίδες

1. Σπάστε τις δαγκάνες για να βγάλετε το κρέας. Αν είναι μικρές, απλά πιέστε το κρέας με τα δόντια.
2. Αφαιρέστε, αν υπάρχει, το βρώσιμο χαβιάρι από κάτω από το λαιμό.
3. Στη συνέχεια, ρουφήξτε τον ζωμό που βρίσκεται ανάμεσα στο σώμα και το κέλυφος.
4. Στο τέλος, ξεχωρίστε το κέλυφος, βγάλτε το στομάχι. Το συκώτι μπορείτε επίσης να το φάτε.
5. Στο τέλος, καθαρίστε και φάτε την ουρά της καραβίδας.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

1. Από τα αγγεία της ποτάμιας καραβίδας ρέει μπλε αίμα.
2. Ο Λουσιέν Ολιβιέ στην αρχική εκδοχή της σαλάτας «Ολιβιέ» που είχε εφεύρει, πρόσθεσε μια δωδεκάδα βρασμένες καραβίδες.
3. Μερικά χρόνια πριν, πίστευαν ότι οι καραβίδες δεν αισθάνονται τίποτα κατά τη διάρκεια του βρασμού. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει – τα αρθρόποδα υποφέρουν αφάνταστα στο βραστό νερό.
4. Οι Εβραίοι δεν τρώνε καραβίδες, τα αρθρόποδα είναι απαγορευμένο φαγητό γι' αυτούς.

Φωτογραφία καραβίδων