Άρον: θεραπευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το Άρον θεωρείται ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και μυστηριώδεις εκπροσώπους της μεγάλης οικογένειας των Αροϊδών. Το φυτό έχει εξαπλωθεί ευρέως, γι' αυτό σε διάφορα μέρη του πλανήτη είναι γνωστό με ονόματα όπως: γενειάδα του Άρωνα, πόδι μοσχαριού, άρουμ, ξηρή ρίζα.

Η εξωτερική ελκυστικότητα του Άρον εμπνέει τους αρχιτέκτονες τοπίου και τους απλούς κηπουρούς σε πρωτότυπες δημιουργικές ιδέες. Για τον λόγο αυτό, το όμορφο αυτό φυτό χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως για διακοσμητικούς σκοπούς.

Ωστόσο, ορισμένοι οπαδοί της εναλλακτικής ιατρικής καλλιεργούν ειδικά το άρουμ για θεραπευτικές ανάγκες, παρά το γεγονός ότι το βότανο περιέχει ισχυρές τοξικές ουσίες. Παρά την τοξικότητά του, το στικτό Άρον είναι περιζήτητο στον τομέα της ομοιοπαθητικής: προστίθεται σε ελάχιστες ποσότητες σε διάφορα σκευάσματα που προορίζονται για τη θεραπεία ενός τεράστιου αριθμού ασθενειών.

Οι λαϊκοί θεραπευτές επίσης παρασκευάζουν από το ωφέλιμο φυτό αλοιφές, εγχύματα, αφεψήματα σύμφωνα με παλιές συνταγές. Οι φαρμακευτικές μορφές χρησιμοποιούνται ως βοηθητικό μέσο κατά τη διεξαγωγή της κύριας θεραπείας. Προορίζονται τόσο για εσωτερική χρήση όσο και για εξωτερική επεξεργασία ελκών στο δέρμα και μη επουλωτικών πληγών.

Χημική σύνθεση

Το στικτό άρουμ για κάποιο διάστημα δεν τραβούσε την προσοχή των επιστημόνων. Ως εκ τούτου, επί του παρόντος η χημική του σύνθεση έχει μελετηθεί ελάχιστα. Ωστόσο, οι ερευνητές προσπαθούν να διορθώσουν αυτό το λάθος και σήμερα το φυτό αυτό ερευνάται διεξοδικά σε διάφορες χώρες. Σήμερα είναι ήδη γνωστό ότι η σύνθεση των διαφόρων μερών του πολυετούς διαφέρει ως προς την περιεκτικότητα σε συστατικά. Έτσι, στους κονδύλους του Άρον έχει ανιχνευθεί το ακόλουθο σύνολο ουσιών:

• αλκαλοειδή·
• άμυλο (έως 70%)·
• αροΐνη·
• σαπωνίνες;
• γλυκοζίτες·
• λιπαρά έλαια·
• φρουκτόζη·
• ιχνοστοιχεία: ψευδάργυρος, μολυβδαίνιο, νικέλιο, χαλκός·
• λινελαϊκό και παλμιτικό οξύ.
• Στα φύλλα και στους καρπούς του άρουμ επικρατούν:
• κερσετίνη·
• οξαλικό και καφεϊκό οξύ·
• απιγενίνη·
• ρουτίνη;
• λουτεολίνη.

Ακριβώς η περιεκτικότητα του φυλλώματος του στικτού Άρον σε οξαλικό ασβέστιο και οξαλικό οξύ, το οποίο τείνει να κρυσταλλώνεται γρήγορα, είναι η αιτία σχηματισμού λεπτών βελονοειδών σχηματισμών στην επιφάνειά τους. Είναι πολύ αιχμηροί, επομένως κατά τη συλλογή του φυτικού υλικού υπάρχει πάντα κίνδυνος τραυματισμού του δέρματος. Για να αποφευχθούν μικροτραυματισμοί, πρέπει οπωσδήποτε να προστατεύετε τα χέρια με γάντια.

Σημαντικό σημείο: οι τοξικές ιδιότητες του πολυετούς φυτού οφείλονται στη δραστική ουσία αροΐνη και στα παράγωγά της. Σε φρέσκια κατάσταση, το άρον το στικτό είναι επικίνδυνο λόγω της περιεκτικότητας σε σαπωνίνες γλυκοσιδικού τύπου, οι οποίες είναι επίσης υψηλής τοξικότητας.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Εξωτερικά, το άρον το στικτό μοιάζει περισσότερο με ποώδες φυτό, που φτάνει σε ύψος τα 60 εκ. Άλλα εξωτερικά χαρακτηριστικά του άρου:

1. Το πυκνό στέλεχος του πολυετούς φυτού είναι αρκετά σταθερά συνδεδεμένο με ένα ισχυρό ριζικό σύστημα που έχει σχήμα ημισφαιρίων.
2. Η κύρια ρίζα καθώς μεγαλώνει σχηματίζει παράπλευρες διακλαδώσεις, οι οποίες απομακρύνονται από αυτήν προς διάφορες κατευθύνσεις. Χάρη στο έντονα ανεπτυγμένο υπόγειο τμήμα, το φυτό στερεώνεται γερά στο έδαφος.
3. Φύλλα. Αποτελούν το πιο εμφανές υπέργειο τμήμα του αρονικού. Τα μεγάλα λογχοειδή φύλλα με δίκτυο νευρώσεων είναι διατεταγμένα στο στέλεχος σε σπείρα, και όταν στερεώνονται αποκτούν σχήμα κώνου. Συνολικά υπάρχουν 2–3 φύλλα με ισχυρό μίσχο.
4. Άνθη. Το πιο εντυπωσιακό εξωτερικό χαρακτηριστικό είναι η μακριά ταξιανθία, καλυμμένη από πάνω με ένα φυλλόμορφο περιτύλιγμα. Κάθε άνθος μωβ-καφέ απόχρωσης είναι σταθερά προσκολλημένο στον ανθοφόρο βλαστό, επιτρέποντας έτσι τον ελεύθερο σχηματισμό του σπάδικα-ταξιανθίας. Το άρον αρχίζει να ανθίζει στα τέλη Απριλίου έως αρχές Μαΐου, και στο τέλος του καλοκαιριού, μετά τη γονιμοποίηση των ανθέων, η κορυφή του σπάδικα νεκρώνεται, και στη θέση της εμφανίζονται μούρα.
5. Οι καρποί ωριμάζουν σταδιακά και γίνονται έντονα κόκκινοι, και στις αρχές του φθινοπώρου πέφτουν όλοι. Τα ώριμα μούρα, συγκεντρωμένα σε ένα φωτεινό μάτσο, φαίνονται πολύ εντυπωσιακά. Ακριβώς αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του άρου του στικτού αντικατοπτρίζει καλύτερα τις αισθητικές του ιδιότητες.

Υπό ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες, τα άνθη του άροντος ωριμάζουν νωρίς, και την άνοιξη οι καρποί σπέρνονται αυτομάτως. Κατά κανόνα, στο αρονικό το στικτό σχηματίζεται μόνο μία ταξιανθία, η οποία εμφανίζεται ταυτόχρονα με το φύλλωμα.

Ενδιαφέρον γεγονός! Κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας, το άρον εκπέμπει μια δυσάρεστη οσμή σάπιου κρέατος, που προσελκύει έντομα. Αλλά αντί για τροφή, πέφτουν σε παγίδα. Βέβαια, ο εγκλεισμός των εντόμων διαρκεί λίγο, αλλά κατά το διάστημα που βρίσκονται σε «αιχμαλωσία» από το όμορφο άνθος, γίνεται η επικονίασή του. Μετά το τέλος αυτής της διαδικασίας, τα νήματα με τη γύρη πέφτουν, απελευθερώνοντας τα έντομα.

Περιοχή εξάπλωσης
Στην επιστημονική κοινότητα επικρατεί η άποψη ότι η πατρίδα του άρου του στικτού είναι τα σκιερά δάση της Δυτικής Ευρώπης. Η ανεπιτήδευτη φύση του φυτού συνέβαλε στην ευρεία εξάπλωσή του σε άλλες περιοχές του ευρωπαϊκού τμήματος. Σήμερα, το πολυετές φυτό συναντάται στον Βόρειο Καύκασο, στην Ουκρανία και στη Μολδαβία, και αισθάνεται θαυμάσια στην Αμπχαζία και στη Γεωργία. Στις ρωσικές εκτάσεις, το άρον μπορεί να δει κανείς μόνο σε περιοχές με ήπιο κλίμα. Το φυτό δεν ανέχεται τις χαμηλές θερμοκρασίες και πεθαίνει πολύ γρήγορα από το κρύο. Τα πιο αγαπημένα μέρη για την εγκατάσταση του άρου του στικτού είναι τα μικτά και παρόχθια δάση με καλή υγρασία, καθώς και οι θαμνώνες. Το ποώδες φυτό προτιμά αργιλώδη εδάφη πλούσια σε ασβέστιο.

Σήμερα, το στικτό άρουμ καλλιεργείται ευρέως κυρίως ως καλλωπιστικό φυτό. Αναπαράγεται με σπόρους και με φυτικό τρόπο, όταν οι ριζικοί κόνδυλοι φυτεύονται στα τέλη του καλοκαιριού σε γόνιμο έδαφος.

Σημείωση: το χειμώνα, το άρον πρέπει οπωσδήποτε να καλύπτεται, για να του παρέχει αξιόπιστη προστασία από το κρύο.

Είδη

Σήμερα, είναι γνωστές περίπου 30 ποικιλίες άρον. Τα περισσότερα είδη χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση τοπίου σε πάρκα, πολιτιστικές ζώνες και χώρους αναψυχής. Μερικές ποικιλίες είναι προσαρμοσμένες για διαβίωση σε τεχνητές συνθήκες, και μερικά είδη άρουμ μπορούν να καλλιεργηθούν στο σπίτι και θα δώσουν καρπούς.

Αλλά για την επιτυχημένη ανάπτυξη οποιουδήποτε από τα καλλωπιστικά είδη, είναι απαραίτητες ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και των φύλλων. Δεδομένου ότι σχεδόν σε όλα τα είδη άρον, τα φύλλα διακρίνονται για το μεγάλο τους μέγεθος. Ανάμεσα στις πιο διαδεδομένες ποικιλίες του πολυετούς βοτάνου, αξίζει να σημειωθούν οι πιο δημοφιλείς καλλωπιστικές και φαρμακευτικές ποικιλίες:

1. Άρον το στικτό. Είναι το μόνο είδος που χρησιμοποιείται στη λαϊκή ιατρική και την ομοιοπαθητική. Μεγάλη αξία σε αυτόν τον τομέα έχουν τα ριζώματα του φυτού, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι άμυλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά τις δηλητηριώδεις ιδιότητες των μούρων του άρουμ, αγριόχοιροι, πουλιά και άλλοι δασικοί κάτοικοι δεν διστάζουν να τα γευτούν. Τα άγρια είδη του πολυετούς φυτού διατηρούν στα κλαδιά τους φωτεινούς καρπούς μέχρι την άνοιξη.
2. Άρον το επιμήκες. Αυτό το είδος απαντάται κυρίως σε μεσαία γεωγραφικά πλάτη, όπου το κλίμα είναι εύκρατο. Για παράδειγμα, στα δάση της Δυτικής Ουκρανίας και της Μολδαβίας, το πολυετές φυτό αισθάνεται άνετα ανάμεσα σε πυκνούς θάμνους αρκεύθου. Αυτό το είδος χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολύ μακριών (έως 20 εκ.) φύλλων. Αυτό το χαρακτηριστικό αντικατοπτρίζεται στο όνομα του είδους. Επιπλέον, μερικές φορές το φύλλωμα είναι τόσο άφθονο που τα βιολετί άνθη του φυτού χάνονται μέσα σε αυτό. Οι ώριμοι σπάδικες ταξιανθιών του επιμήκους άρον παραμένουν ανέπαφοι για όχι περισσότερο από μία εβδομάδα.
3. Άρον το ιταλικό. Είναι μια πολύ θερμόφιλη ποικιλία. Επομένως, η καλλιέργεια του ιταλικού άρον πρέπει να γίνεται μόνο σε μέρη με σταθερό κλίμα. Αυτή η ποικιλία διακρίνεται για το άφθονο φύλλωμα και το απίστευτο μήκος – ορισμένα δείγματα φτάνουν τα 70 εκ. Βέβαια, τέτοιοι γίγαντες συναντώνται στη βάση, ενώ στην κορυφή το φύλλωμα είναι πιο κοντό. Καθώς ωριμάζει η ταξιανθία, οι λεπίδες των φύλλων αποκτούν μια κρεμώδη απόχρωση.
4. Άρον το ανατολικό. Αυτός ο εκπρόσωπος της οικογένειας Αροειδών δεν διακρίνεται για το ύψος του. Του αρέσει να εγκαθίσταται στη σκιά δρυοδασών που έχουν απομείνει ακόμα στην Ευρώπη. Στις πεδιάδες της Ουγγαρίας και της Αυστρίας μπορεί κανείς να συναντήσει ξεχωριστά άτομα του ανατολικού άρουμ. Το μήκος των φύλλων σε αυτή την ποικιλία του πολυετούς δεν υπερβαίνει τα 25 εκ., αλλά το ανθοφόρο του στέλεχος είναι 2 φορές μεγαλύτερο από αυτό το μέτρο.
5. Άρον το κοινό ή εστραγκόν. Αυτό το γιγάντιο είδος υπό ευνοϊκές συνθήκες φτάνει πάνω από ένα μέτρο ύψος. Οι ωοειδείς κόνδυλοι έχουν επίσης εντυπωσιακές διαστάσεις. Στην άγρια φύση, το κοινό άρουμ απαντάται στα δάση του Καυκάσου και της Ευρώπης. Τα άνθη αυτού του είδους διακρίνονται για το καστανό χρώμα τους.
6. Κρητική ποικιλία. Όπως μπορεί κανείς να συμπεράνει από το όνομά της, αυτή η θερμόφιλη ποικιλία προτιμά μέρη με μέτριο σταθερό κλίμα. Σε αντίθεση με τους συγγενείς της οικογένειας, στην κρητική ποικιλία τα φύλλα έχουν βελοειδές σχήμα και το μήκος τους μπορεί να φτάσει τα 50 εκ. Είναι η ομορφότερη από τις διακοσμητικές ποικιλίες: το σκούρο πράσινο φύλλωμα αναδεικνύει τα πορφυρά μούρα, δημιουργώντας μια αρμονική φυσική εικόνα.
7. Ποικιλία Μπέσσερα. Οι εκπρόσωποι αυτού του είδους προτιμούν μια μοναχική ύπαρξη. Το Άρον Μπέσσερα συναντάται στην Πολωνία, στον Καύκασο, στην Κεντρική Ευρώπη. Ένα χαμηλό φυτό με φύλλα με έντονες νευρώσεις κατά την περίοδο της ανθοφορίας κυριολεκτικά καλύπτεται από μονογενή άνθη πορφυρής απόχρωσης. Αλλά, παρά την ομορφιά, οι ταξιανθίες εκπέμπουν μια έντονη δυσάρεστη οσμή που απωθεί τα πουλιά και τα ζώα.
8. Λευκόπτερο αρονικό. Αυτό το απίστευτα όμορφο φυτό φύεται στην Κριμαία και σε ορισμένες περιοχές της Μικράς Ασίας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του είδους είναι ότι τα φύλλα εμφανίζονται μετά την περίοδο ανθοφορίας και καρποφορίας.

Συλλογή και αποθήκευση

Ως πρώτη ύλη για φαρμακευτικά σκευάσματα συλλέγονται τα ριζώματα του αρονικού. Συλλέγονται πριν από την εμφάνιση των φύλλων ή αργά το φθινόπωρο. Ωστόσο, οι βοτανολόγοι συνιστούν τη συλλογή του πολύτιμου υλικού ειδικά τον Σεπτέμβριο, καθώς εκείνη την εποχή η συγκέντρωση των δραστικών ενώσεων είναι υψηλή.

Κανόνες συλλογής

1. Ξεθάψτε προσεκτικά τους κονδύλους.
2. Καθαρίστε από τον φλοιό που σχηματίζεται στην επιφάνεια των ριζών το φθινόπωρο.
3. Κόψτε σε κομμάτια.
4. Για να αποφευχθεί η σήψη, απλώστε την πρώτη ύλη σε λεπτή στρώση πάνω σε ύφασμα ή χαρτί.
5. Στεγνώστε τη φυτική πρώτη ύλη στη σκιά, κατά προτίμηση κάτω από στέγαστρο σε ανοιχτό χώρο.

Αν και τα φύλλα χρησιμοποιούνται πολύ σπάνια στη λαϊκή ιατρική, η ανάγκη για αυτά προκύπτει όταν πρέπει να παρασκευαστούν αποτελεσματικά σκευάσματα για εξωτερική θεραπεία. Η συλλογή του φρέσκου φυλλώματος του Άροντος πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με γάντια για την αποφυγή μικροτραυματισμών. Η συλλεγμένη «σοδειά» ξηραίνεται με τον τρόπο που περιγράφηκε παραπάνω. Από τα ξερά φύλλα παρασκευάζονται αφεψήματα, επειδή με την επίδραση υψηλών θερμοκρασιών οι τοξικές ουσίες εξατμίζονται.

Πώς να αποθηκεύσετε
Οι φρέσκες ρίζες του Άροντος φυλάσσονται σε κιβώτια με άμμο στο κελάρι ή σε υπόγειο χώρο. Πρέπει να ελέγχετε περιοδικά την κατάσταση των κονδύλων. Είναι σημαντικό να τους παρέχετε τέτοιες συνθήκες ώστε να μην αρχίσουν να βλασταίνουν. Δεδομένου ότι αυτό είναι δύσκολο, οι βοτανολόγοι συνιστούν την ξήρανση των ριζών. Σε αυτή τη μορφή, η πρώτη ύλη αποθηκεύεται χωρίς απώλεια των θεραπευτικών ιδιοτήτων έως και δύο χρόνια. Το ιδανικό δοχείο για τις αποξηραμένες ρίζες είναι ένα γυάλινο βάζο με καπάκι.

Θεραπευτικές ιδιότητες του Άρον

Λόγω της υψηλής τοξικότητάς του, το αρονικό το στικτό δεν περιλαμβάνεται στην Κρατική Φαρμακοποιία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ωστόσο, στη λαϊκή ιατρική αυτό το χρήσιμο φυτό χρησιμοποιείται, αν και όχι πολύ ευρέως. Η σωστά προετοιμασμένη πρώτη ύλη αποτελεί εξαιρετική βάση για εγχύματα, αφεψήματα, αλοιφές. Τα φάρμακα που παρασκευάζονται εύκολα διαθέτουν ένα σύνολο θεραπευτικών ιδιοτήτων:

• αντιφλεγμονώδης;
• αποχρεμπτικό·
• αναλγητικό;
• αντιελμινθικό;
• επουλωτική;
• αντιβακτηριακή;
• αντιεμετικό.

Έχει αποδειχθεί ότι η σύνθεση του ποώδους φυτού περιέχει ουσίες που μειώνουν την οξύτητα του γαστρικού υγρού.

Είναι ενδιαφέρον! Λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε δηλητήριο σε μικρές δόσεις μπορεί να είναι αποτελεσματικό φάρμακο, οι ομοιοπαθητικοί παρασκευάζουν ένα παρασκεύασμα με βάση το άρον, το οποίο έχει μεγάλη ζήτηση μεταξύ ατόμων με προβλήματα των αναπνευστικών οδών και των φωνητικών χορδών. Πολλοί τραγουδιστές και ομιλητές πριν από μια εμφάνιση λαμβάνουν ειδικά το Arum για την εξάλειψη της βραχνάδας.

Σε ποιες παθολογίες είναι χρήσιμο το άρον το διάστικτο:

• αναπνευστικές λοιμώξεις;
• λαρυγγίτιδες;
• παρωτίτιδα (μαγουλάδες);
• ριζονευρίτιδα;
• ρευματισμός;
• τοξίκωση σε εγκύους;
• πληγές και έλκη στην επιφάνεια του δέρματος;
• ιμπέτιγκο;
• αιμορροΐδες·
• πεπτικές διαταραχές;
• μικροσπορίαση;
• λειχήνα;
• ελμινθιάσεις;
• παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος.

Το άρον είναι αποτελεσματικό για την κοινή ρινίτιδα και την αμυγδαλίτιδα. Συχνά χρησιμοποιείται για την ταχεία αποκατάσταση ασθενών μετά από εγχειρήσεις.

Χρήσιμο να γνωρίζετε! Μερικοί γκουρμέ τηγανίζουν και βράζουν τις ρίζες του άρον, θεωρώντας χρήσιμο αυτό το συμπλήρωμα στη διατροφή.

Το στικτό Άρον στη λαϊκή ιατρική

Όπως ήδη αναφέρθηκε, για την παρασκευή σκευασμάτων σύμφωνα με λαϊκές συνταγές χρησιμοποιούνται κυρίως οι ρίζες του άρον του διάστικτου, σπανιότερα τα φύλλα. Οι καρποί, λόγω της τοξικότητάς τους, δεν είναι κατάλληλοι για την παρασκευή συνθέσεων. Παραθέτουμε ως παράδειγμα μερικές συνταγές για πρακτική εφαρμογή.

Έγχυμα για ρευματισμούς

Το σκεύασμα ανακουφίζει από τον πόνο και εξαλείφει τα σημάδια φλεγμονής. Το θεραπευτικό διάλυμα παρασκευάζεται με εμποτισμό 50 g αποξηραμένων ριζών άρον σε 2 l νερού. Το έγχυμα πρέπει να παραμείνει για τουλάχιστον 8 ώρες, στη συνέχεια λαμβάνεται σύμφωνα με το ακόλουθο σχήμα: ξεκινώντας με 1 σταγόνα, αυξάνοντας σταδιακά τη δόση έως 10 σταγόνες ανά λήψη. Αυτό το έγχυμα είναι κατάλληλο για τη θεραπεία της εσωτερικής αιμορροΐδας και της λιθίασης του ουροποιητικού συστήματος.

Σημείωση: πρέπει να τηρούνται αυστηρά οι συνιστώμενες δόσεις, διαφορετικά δεν θα αποφευχθούν οι παρενέργειες.

Φάρμακο για αιμορροΐδες

Οι ξηρές ρίζες άρον πρέπει πρώτα να περαστούν από μύλο κρέατος. Στη συνέχεια, η θρυμματισμένη πρώτη ύλη σε ποσότητα 40–50 g περιχύνεται με ένα λίτρο νερό. Τοποθετήστε το διάλυμα σε σκοτεινό μέρος για να εμποτιστεί. Μετά από 12 ώρες, μπορείτε να ξεκινήσετε τη θεραπεία σύμφωνα με το ίδιο σχήμα που περιγράφεται στην προηγούμενη συνταγή.

Για την ανδρική ισχύ

Αυτή η συνταγή θα βοηθήσει τους άνδρες να βελτιώσουν τις σεξουαλικές τους δυνατότητες. Το παρασκεύασμα γίνεται από αποξηραμένα φύλλα άρον (1 κουταλιά της σούπας) και καλό κρασί από σταφύλια. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα ποτό που παρασκευάζεται μόνοι σας για αυτό το σκοπό. Το βάμμα αφήνεται για 7–10 ημέρες, στη συνέχεια λαμβάνεται σε μικρές δόσεις (1 κουταλιά της σούπας) για την αύξηση της σεξουαλικής δύναμης.

Αλοιφή για λειχήνες

Ένα πολύ αποτελεσματικό φάρμακο που βοηθά ακόμα και σε προχωρημένες περιπτώσεις. Αναμείξτε θρυμματισμένες ρίζες άρον σε ίσες ποσότητες με μέλι. Αφήστε το σκεύασμα να εμποτιστεί για 24 ώρες. Η σύνθεση προορίζεται για την επεξεργασία των προσβεβλημένων περιοχών του δέρματος. Μετά την εφαρμογή, αφήστε την αλοιφή για 10 λεπτά και στη συνέχεια ξεπλύνετε. Αυτή η συνταγή είναι κατάλληλη για τη θεραπεία του ιμπέτιγκο.

Αποχρεμπτικό έγχυμα

Αυτή η συνταγή πρέπει να χρησιμοποιείται για τη βρογχίτιδα, εάν ο βήχας είναι μη παραγωγικός. Το σκεύασμα παρασκευάζεται με παρόμοιο τρόπο: σε ένα λίτρο νερό, 1 κουταλιά της σούπας θρυμματισμένες ρίζες άρονου. Το φάρμακο πρέπει να εγχυθεί όλη τη νύχτα. Πριν από τη χρήση, το διάλυμα πρέπει οπωσδήποτε να φιλτραριστεί. Στον ενήλικο ασθενή, χορηγήστε ένα τρίτο ενός φλιτζανιού σε μία δόση, μισή ώρα μετά το φαγητό. Το ίδιο σκεύασμα μπορεί να πιει κανείς για ναυτία. Σε αυτήν την περίπτωση, η εφάπαξ δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 ml.

Κατάπλασμα από φύλλα

Αυτή η διαδικασία θα βοηθήσει στη φλεγμονή του ισχιακού νεύρου ή σε κακοήθη έλκη στο δέρμα. Ένα φρέσκο φύλλο πρέπει να ζεματιστεί με βραστό νερό και στη συνέχεια να τοποθετηθεί γρήγορα στο προβληματικό σημείο.

Φάρμακο για την ποδάγρα

Επίσης, αυτή η συνταγή θα βοηθήσει στη μυϊκή μυαλγία. Για τη θεραπεία αυτών των ασθενειών, παρασκευάζεται βάμμα από ρίζες άρονου σε βότκα. Κατάλληλο είναι τόσο το φρέσκο φυτικό υλικό όσο και οι αποξηραμένες πρώτες ύλες. Αναλογίες: σε 20 γραμμάρια ριζών – ένα ποτήρι βότκα. Είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε ένα μπουκάλι από σκούρο γυαλί. Μετά από δύο εβδομάδες ωρίμανσης, το έτοιμο φάρμακο λαμβάνεται μια σταγόνα κάθε φορά. Το βάμμα που προκύπτει μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κομπρέσες σε πτέρνες (οστικά σπιρούνια).

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Κατ' αρχήν, οι τρόποι παρασκευής φαρμακευτικών μορφών με βάση τις ρίζες του άρονου περιγράφονται παραπάνω. Αλλά κάθε ξεχωριστή συνταγή έχει τις δικές της λεπτομέρειες. Γι' αυτό, θα εστιάσουμε στις κλασικές εκδοχές παρασκευής υγρών φαρμάκων με βάση αυτό το φαρμακευτικό φυτό.

Έγχυμα

Το υδάτινο έγχυμα χρησιμοποιείται συχνότερα για θεραπευτικούς σκοπούς. Σε διάφορες συνταγές αναφέρεται διαφορετική δοσολογία. Σύμφωνα με την κλασική συνταγή, το υδάτινο έγχυμα παρασκευάζεται από 1 κουταλάκι του γλυκού ψιλοκομμένες ρίζες και ένα ποτήρι νερό. Ο χρόνος έγχυσης είναι τουλάχιστον 8 ώρες. Πριν από τη χρήση, το διάλυμα πρέπει να στραγγιστεί. Αυτό το φάρμακο, εάν το επιτρέψει ο γιατρός, μπορεί να το πιουν οι έγκυες γυναίκες για πρώιμη τοξίκωση. Η βέλτιστη δόση είναι ένα τέταρτο του φλιτζανιού. Καλό είναι να πίνετε το φάρμακο με μικρές γουλιές.

Βάμμα

Παραδοσιακά, τα φυτικά βάμματα παρασκευάζονται με βάση το οινόπνευμα. Εάν το βασικό συστατικό είναι 70% καθαρό οινόπνευμα, τότε εφαρμόζεται η αναλογία 4:1. Ένα μέρος αντιστοιχεί σε αποξηραμένες θρυμματισμένες ρίζες. Το δοχείο τοποθετείται σε σκοτεινό μέρος για μια εβδομάδα, ανακινώντας περιοδικά το διάλυμα. Όταν το φάρμακο είναι έτοιμο, το στραγγίζετε. Λαμβάνετε με άδειο στομάχι τρεις φορές την ημέρα, 10 σταγόνες. Εάν αισθάνεστε καλά, μπορείτε να αυξήσετε την εφάπαξ δόση σε 15 σταγόνες.

Χρήσιμο να γνωρίζετε! Το οινοπνευματώδες βάμμα της ρίζας άρονου σε κρασί σταφυλιού βοηθά σε κακοήθεις νεοπλασίες στη μύτη.

Αφέψημα

Το αφέψημα της ρίζας άρονου βοηθά στη θεραπεία των κρυολογημάτων. Αυτό το ρόφημα συνιστάται να πίνεται ζεστό, σε μικρές γουλιές, έως 5 φορές την ημέρα κατά την οξεία συμπτωματολογία. Η εφάπαξ δόση είναι 1–2 κουταλιές της σούπας. Πριν από τη λήψη, το παρασκεύασμα αραιώνεται με καθαρό νερό σε αναλογία 1:1.

Η διάρκεια λήψης όλων των υγρών φαρμακευτικών μορφών είναι ένας μήνας. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα αφεψήματα χρησιμοποιούνται εξαιρετικά σπάνια, επειδή κατά τη διάρκεια της θερμικής επεξεργασίας το σκεύασμα χάνει το μεγαλύτερο μέρος των χρήσιμων συστατικών.

Το μεγαλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα έχει η χρήση οινοπνευματώδους βάμματος του βοτάνου του άρονου.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Για να αποκλειστεί ο κίνδυνος δηλητηρίασης και άλλων παρενεργειών, ο αροννίκος ο διάστικτος θα πρέπει να χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς μόνο μετά από συνεννόηση με τον γιατρό. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τις έγκυες γυναίκες, οι οποίες με τη βοήθεια του φαρμακευτικού φυτού επιθυμούν να λύσουν το πρόβλημα της τοξίκωσης. Στη λίστα των απόλυτων αντενδείξεων:

• ηλικία κάτω των 16 ετών·
• περίοδος θηλασμού;
• παγκρεατίτιδα;
• δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης·
• καρδιακή ανεπάρκεια·
• γαστρίτιδα με χαμηλή οξύτητα·
• ατομική δυσανεξία;
• ύπαρξη χρόνιων παθήσεων του καρδιαγγειακού συστήματος.

Η μη τήρηση των κανόνων λήψης και των αναφερόμενων δοσολογιών μπορεί να οδηγήσει σε πολύ σοβαρές συνέπειες μέχρι και καρδιακή ανακοπή. Η δηλητηρίαση από το βότανο του αροννίκου συνοδεύεται από εντερικές διαταραχές, αρρυθμία, ψευδαισθήσεις.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

1. Παρά τις τοξικές ιδιότητες του άρον, κατά τον Μεσαίωνα οι Ευρωπαίοι γιατροί το χρησιμοποιούσαν ευρέως για τη θεραπεία της φυματίωσης, της πνευμονίας και της βραχνάδας.
2. Το φρέσκο ρίζωμα εκείνη την εποχή συνηθιζόταν να εφαρμόζεται σε παραλυμένες περιοχές του σώματος. Πιστευόταν ότι ο αροννίκος ο διάστικτος μπορεί να αποκαταστήσει την κινητικότητα και την αίσθηση στα άκρα.
3. Στην αρχαιότητα, οι πληγές που είχαν υποστεί οι πολεμιστές στις μάχες πασπαλίζονταν με σκόνη από ριζώματα του άρον. Πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα στην αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου. Οι πληγές πράγματι επουλώνονταν γρήγορα.

Ο αροννίκος είναι ένα πολύ όμορφο και χρήσιμο φυτό. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτός ο εκπρόσωπος της χλωρίδας απαιτεί σεβασμό. Αν επιθυμείτε να το χρησιμοποιήσετε για θεραπευτικούς σκοπούς, πρέπει οπωσδήποτε να λάβετε υπόψη τις αντενδείξεις και τους πιθανούς κινδύνους.

Φωτογραφία του αροννίκου