Ίρις: θεραπευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Ένα εκπληκτικό φυτό, γνωστό στον λαό περισσότερο ως «πετεινός», διαδίδεται στον πλανήτη μας εδώ και περισσότερα από 4 χιλιάδες χρόνια. Αυτό το λουλούδι είναι το πιο αναγνωρίσιμο μεταξύ των κηπουρών όλου του κόσμου, καθώς η αφθονία της ποικιλίας των ειδών του επιτρέπει να φυτρώνει σε όλες τις ηπείρους. Πέρα από την μαγευτική του εμφάνιση, το φυτό κρύβει μέσα του αναρίθμητες θεραπευτικές ιδιότητες και μοναδικά χημικά στοιχεία, τα οποία ο άνθρωπος χρησιμοποιεί στην ιατρική εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια.

Χημική σύνθεση

Το λάδι του φυτού αναδίδει ένα μοναδικό άρωμα βιολέτας. Αυτό συμβαίνει χάρη στην περιεκτικότητα της ρίζας του λουλουδιού σε αιθέριο έλαιο ίριδας. Το κύριο συστατικό του είναι η κετόνη ιρόνη, η οποία του δίνει αυτό το ιδιαίτερο άρωμα. Τα ριζώματα που συλλέγονται την άνοιξη θα περιέχουν την μεγαλύτερη ποσότητα αυτής της θεραπευτικής ουσίας. Το ποσοστό τους αυξάνεται από 0,3 σε 0,42.

Εκτός από την κετόνη ιρόνη, στο άρωμα του αιθέριου ελαίου ίριδας υπάρχουν νότες λιναλοόλης και γερανιόλης. Η σύνθεση του μοναδικού αιθέριου ελαίου είναι πολύ πλούσια και αποτελείται από 140 διαφορετικά συστατικά, μεταξύ των οποίων:

• μεθυλεστέρες;
• αλδεΰδες – νονυλική, οξική και μ-δεκυλική;
• φαινόλη;
• κετόνη με άρωμα μέντας;
• φουρφουράλη.

Και επίσης οξέα: ενδεκυλικό, ελαϊκό, λαυρικό, βενζοϊκό, τριδεκυλικό, μυριστικό.

Επιπλέον, στις ρίζες του φυτού έχει βρεθεί υψηλή περιεκτικότητα σε άμυλο (περίπου 57%) και λιπαρό έλαιο (περίπου 9%). Επίσης, υπάρχουν ρητινώδεις και στυπτικές ουσίες, βλέννες, οργανικά οξέα, ισοφλαβονοειδής γλυκοζίτης ιριδίνη. Τα πράσινα φύλλα της ίριδας περιέχουν αμινοξέα και περίπου 0,25% ασκορβικό οξύ.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Η ίρις είναι ένα πολυετές ποώδες φυτό, που φτάνει το μέγιστο 90 εκ. σε ύψος. Σε ελαφρώς καμπυλωτούς, πεπλατυσμένους μίσχους μπορούν να αναπτυχθούν έως και 14 άνθη. Η εξέλιξη μετέτρεψε τον μίσχο του φυτού σε ρίζωμα. Αυτό φαίνεται εύκολα από το κορυφαίο σημείο ανάπτυξης της ρίζας (όπως σε έναν τυπικό μίσχο). Επιπλέον, στις ρίζες δεν αναπτύσσονται βλαστικοί οφθαλμοί. Το ισχυρό ρίζωμα φτάνει σε διάμετρο τα 3 εκ. Στην τομή του αρχίζει να εμφανίζεται μια πλούσια καφέ απόχρωση. Οι μίσχοι του φυτού αναπτύσσονται πλάγια λόγω της οριζόντιας θέσης της ρίζας. Το ρίζωμα διακλαδίζεται, πλέκεται και έρπει συνεχώς, και αυτό είναι η κύρια προϋπόθεση για την ταχεία κατάληψη νέων εδαφών από την ίριδα.

Τα φαρδιά, ξιφοειδή φύλλα είναι συγκεντρωμένα σε ροζέτα, φτάνοντας σε μήκος έως 2 μ., και εξωτερικά μοιάζουν με λεπίδες καλαμού. Το χρώμα των φύλλων και του μίσχου μπορεί να είναι σε πολλές αποχρώσεις, από βαθύ πράσινο έως τεφρό. Πλησιάζοντας στα μέσα του καλοκαιριού, το φυτό εισέρχεται στη φάση της ανθοφορίας. Σε ψηλούς σκληρούς μίσχους αναπτύσσονται δεσμίδες ανθέων – συνήθως 4–7 ανά σημείο. Τα τμήματα του περιγώνου έχουν ωοειδές έλασμα και είναι κεκλιμένα προς τα κάτω. Είναι χρωματισμένα με ανοιχτό κίτρινο, το κεντρικό μέρος σημειώνεται με έναν πύρινο κύκλο, και οι νευρώσεις έχουν πορφυρό χρώμα. Τα εσωτερικά τμήματα του περιγώνου έχουν γραμμωτή δομή και ύψος πολύ μικρότερο από τον στύλο. Τα νήματα που στηρίζουν τους στήμονες έχουν μια ελαφριά κρεμ απόχρωση. Η ζωή του άνθους διαρκεί μόνο περίπου 2–6 ημέρες.

Μετά τον μαρασμό του άνθους, η ίρις παράγει καρπό. Πρόκειται για μια μικρή κάψα με τρεις πλευρές. Η κάψα είναι επίμηκης και έχει ωοειδές σχήμα, που στην κορυφή καταλήγει σε ένα μυτερό ρύγχος. Μέσα στην κάψα σχηματίζονται περίπου 40 σπόροι. Όλοι είναι μεγάλοι, έχουν χαρακτηριστική λάμψη και πολλές πλευρές, και το χρώμα τους κυμαίνεται από τους πιο ανοιχτούς καφέ τόνους έως τους πιο σκούρους. Οι καρποί ωριμάζουν στα μέσα Αυγούστου. Η ίρις, που μπορεί να πολλαπλασιάζεται τόσο αγενώς όσο και με σπόρους (εγγενώς), είναι ανεπιτήδευτη στη φροντίδα, αναπτύσσεται αρκετά γρήγορα και αφήνει άμεσα απογόνους.

Η ανεπιτήδευτη ίρις είναι αρκετά διαδεδομένη σε όλο τον κόσμο. Οι περιοχές όπου φύεται περιλαμβάνουν σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη (εκτός από τα βορειότερα τμήματα), την Ασία, τις περιοχές της Νότιας και Βόρειας Αμερικής, ακόμη και εν μέρει αφρικανικές περιοχές. Η ίρις που φύεται σε φυσικές συνθήκες προτιμά αρκετά υγρά λιβαδικά εδάφη, στα οποία η περιεκτικότητα σε όξινα υποστρώματα είναι όσο το δυνατόν πιο ποικίλη. Το φυτό που αγαπά την υγρασία συναντάται συχνά στις όχθες διαφόρων υδάτινων σωμάτων, καθώς και σε κοιλάδες ποταμών.

Είδη

Στον πλανήτη μας, το μοναδικό φυτό εκπροσωπείται από περισσότερα από 240 είδη. Τα χαρακτηριστικά του καθενός εξαρτώνται από το κλίμα και τις συνθήκες των τόπων όπου φύονται. Μερικές φορές οι διαφορές είναι πολύ μεγάλες, αλλά ακόμα και οι πιο απομακρυσμένοι εκπρόσωποι του φαρμακευτικού άνθους έχουν βασικές κοινές ομοιότητες.

1. Κίτρινο και Κέμφερ. Αυτές οι ποικιλίες είναι «ιαπωνικές», φύονται κοντά στο νερό και χρειάζονται συνεχώς κάλυψη. Τα φύλλα τους είναι πολύ μακριά και στενά, και τα άνθη έχουν ασυνήθιστο σχήμα και σπάνια χρώματα.
2. Σιβηρική. Ο μοναδικός εκπρόσωπος των ίριδων που σχηματίζει ένα πυκνό, γερό χλοοτάπητα. Οι μίσχοι και τα φύλλα του έχουν γραμμικό σχήμα, και τα μικρά άνθη του είναι εξαιρετικά όμορφα. Έχει πολλά υβρίδια, από τα οποία το πιο ενδιαφέρον είναι η Σπούρια. Όλα τα υβρίδια έχουν μια μοναδική ιδιότητα – την ανθεκτικότητα στο ψύχος. Το λουλούδι εξαπλώνεται σε μια μεγάλη ζώνη σε όλη την Ευρασία: από τις βόρειες περιοχές της Ιταλίας μέχρι τις ακτές της ρωσικής Βαϊκάλης. Επιπλέον, σπάνιες περιοχές μπορούν να βρεθούν στην Τουρκία, τη Δημοκρατία της Κόμι και τον Καύκασο.
3. Τριχωτή. Διαφέρει από όλους τους άλλους εκπροσώπους λόγω του έντονου μωβ χρώματος του άνθους. Τα φύλλα όμως έχουν τυπικό σχήμα σπαθιού. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα χαμηλόσωμα φυτά, των οποίων το ύψος δεν φτάνει ούτε τα 20 εκ. Τα άνθη τους είναι μεγάλα και φωτεινά. Παράδειγμα είναι η άφυλλη ίρις.
4. Νανώδης. Η νανώδης ίρις είναι μοναδική για την ανθεκτικότητά της στην ξηρασία, γι' αυτό θεωρείται φυτό στέπας. Το ύψος της είναι μικρό και μπορεί να φτάσει το πολύ 10, σπανιότερα 15 εκ. Τα άνθη είναι έντονα κίτρινα ή λιλά, και τα μεγάλα φύλλα είναι πάντα πλατιά.
5. Γερμανική (γενειοφόρος). Αυτό είναι το πιο δημοφιλές είδος ίριδας, στο οποίο διακρίνονται τρεις ποικιλίες: οι χαμηλόσωμες, οι μεσαίου ύψους και οι ψηλές. Αυτή η διαίρεση γίνεται ανάλογα με το ύψος του μίσχου, πάνω στον οποίο βρίσκονται οι ταξιανθίες. Το μέγιστο μήκος του μίσχου μπορεί να φτάσει τα 80 εκ., και το ελάχιστο τα 20. Επίσης, η διαίρεση γίνεται και με βάση το χρώμα των ανθέων. Εδώ ξεχωρίζουμε τα μονόχρωμα, τα δίχρωμα, τα περιγραμμένα και πολλά άλλα.
6. Ολλανδική. Αυτό το λουλούδι αγαπά την άφθονη ζέστη και δύσκολα αντέχει τον χειμώνα, γι' αυτό χρειάζεται κάλυψη στις κρύες εποχές του χρόνου. Διαφέρει από τα άλλα λόγω της ύπαρξης, αντί για ρίζωμα, ειδικών υπόγειων καρπών. Κάθε χρόνο κάτω από το έδαφος, το φυτό σχηματίζει αρκετούς μεγάλους βολβούς, όπου αποθηκεύεται αφθονία θρεπτικών ουσιών. Ο χοντρός μίσχος, πάνω στον οποίο αναπτύσσονται οι ταξιανθίες, μπορεί να φτάσει το πολύ 90 εκ. ύψος. Πάνω του βρίσκονται στενά, σκληρά φύλλα, που έχουν σχήμα υδρορροής. Τα άνθη βάφονται είτε μονόχρωμα είτε σε δύο χρώματα.
7. Βαλτώδης. Αυτός ο εκπρόσωπος των ίριδων είναι το πιο γιγάντιο δείγμα, καθώς το ύψος του μπορεί να φτάσει το 1 μ. Η ποικιλία είναι μοναδική όχι μόνο για το μέγεθός της, αλλά και για την περίοδο ανθοφορίας, που αρχίζει τον Μάιο και τελειώνει ήδη τον Ιούνιο, και για το χρώμα των λουλουδιών. Τα «κοκοράκια» που βρίσκονται στους μίσχους έχουν πάντα έντονο χρυσαφί χρώμα, το οποίο αραιώνεται με νευρώσεις καφέ αποχρώσεων. Το φυτό αγαπά τις άμεσες ηλιακές ακτίνες. Ωστόσο, ένα άλλο του χαρακτηριστικό είναι ότι, ενώ είναι θερμόφιλο, αντέχει επίσης θαυμάσια το χειμερινό κρύο. Η ίρις του βάλτου είναι εξαπλωμένη σε όλο τον κόσμο, και στη φύση μπορεί να βρεθεί μόνο σε κοιλάδες ποταμών ή κοντά σε υδάτινα σώματα.
8. Ξιφοειδής. Η ξιφοειδής ίριδα διαφέρει από τις άλλες ίριδες λόγω της όψιμης ανθοφορίας της. Τα πράσινα φύλλα στο στέλεχος είναι πάντα στενά και χαμηλά. Τα άνθη έχουν επίσης αξιοσημείωτα διακριτικά χαρακτηριστικά: το εσωτερικό τους μέρος είναι πολύ μικρό, ενώ τα πάνω πέταλα είναι τεράστια. Το στέλεχος έχει τυπικό μέγεθος, περίπου 80 εκ. Γενικά, το άνθος έχει πεπλατυσμένο, επίπεδο σχήμα. Η εξάπλωση του άνθους περιορίζεται στην περιοχή των ιαπωνικών νήσων, την Κορέα και την Κίνα.

Συλλογή και αποθήκευση

Κατά τον πρώτο χρόνο ζωής του φυτού, δεν μπορείτε να συλλέξετε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το φροντίζετε και το καλλιεργείτε έως ότου φτάσει στην απαιτούμενη ηλικία. Τον δεύτερο χρόνο (ή καλύτερα τον τρίτο) μετά τη φύτευση, αρχίζει η συλλογή των ιρίδων. Πρέπει να το κάνετε τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού ή στις αρχές του φθινοπώρου. Για αυτό, πρέπει να σκάψετε προσεκτικά το ρίζωμα, στη συνέχεια να το καθαρίσετε καλά από τις πλαϊνές ρίζες, έπειτα να το πλύνετε με νερό και στη συνέχεια να στεγνώσετε τους κομμένους κατά μήκος καρπούς στον ήλιο ή σε ειδικό εξοπλισμό. Ταυτόχρονα, μην ξεχνάτε να ανακατεύετε συνεχώς τα κομμάτια.

Πρέπει να αποθηκεύετε την πρώτη ύλη σε σκοτεινό, ξηρό και κυρίως δροσερό χώρο. Από πριν, πρέπει να τοποθετείτε τα αποξηραμένα μέρη σε γυάλινα δοχεία ή σε χάρτινες σακούλες. Τέτοιες συνθήκες θα βοηθήσουν στη διατήρηση των ριζών ίριδας για αρκετά χρόνια. Η ρίζα περιέχει το μεγαλύτερο μέρος του αιθέριου ελαίου, αλλά παρόλα αυτά, τα άνθη του φυτού υπόκεινται επίσης σε συλλογή. Στη συνέχεια, από αυτά λαμβάνεται θεραπευτικό έλαιο με τη μέθοδο της εκχύλισης.

Θεραπευτικές ιδιότητες της ίριδας

Όλες οι θεραπευτικές ιδιότητες της ίριδας συνδέονται με το μοναδικό αιθέριο έλαιο και πολλά άλλα χημικά στοιχεία που περιέχονται στη ρίζα του φυτού. Το έλαιο ίριδας έχει ευρεία χρήση στην αρωματοποιία, την κοσμετολογία και την ιατρική. Στα πράσινα φύλλα του φυτού βρέθηκε αυξημένη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. Αυτή επιβραδύνει την πρόωρη γήρανση των βιολογικών κυττάρων και είναι ένα πολύ ισχυρό αντιοξειδωτικό. Επιπλέον, η βιταμίνη που περιέχεται στα φύλλα βελτιώνει σημαντικά την ανοσία οποιουδήποτε οργανισμού.

Οι φαινολικές ουσίες που περιέχονται στη ρίζα επιτρέπουν τη θεραπεία διαφόρων φλεγμονωδών ασθενειών των οργάνων του αναπνευστικού συστήματος, καθώς και του ουροποιητικού συστήματος και του γαστρεντερικού σωλήνα. Τα φλαβονοειδή που αποτελούν μέρος της χημικής σύστασης του φυτού μπορούν να ενισχύσουν τον καρδιακό μυ και να ομαλοποιήσουν την πίεση. Αυτό συμβαίνει λόγω της αύξησης της αντοχής των τριχοειδών αγγείων. Άλλες χημικές ουσίες της ίριδας μπορούν να ομαλοποιήσουν τη λειτουργία του γυναικείου οργανισμού κατά την εμμηνόπαυση και να αναπληρώσουν τις ελλείπουσες σεξουαλικές ορμόνες.

Η χρήση της ίριδας σε ποικίλες παθήσεις του ήπατος, του γαστρεντερικού σωλήνα και του λαιμού οφείλεται στις πικρές ουσίες και το αιθέριο έλαιο που περιέχονται στη ρίζα και είναι ισχυρό αντισηπτικό.

Ευρεία είναι η χρήση του φυτού και στην κοσμετολογία, όπου ασκεί επίσης θεραπευτική δράση στο δέρμα του προσώπου και του τριχωτού της κεφαλής. Τα καλλυντικά παρασκευάσματα που περιέχουν ίριδα έχουν αναπλαστικές ιδιότητες και είναι κατάλληλα για τη φροντίδα του ευαίσθητου δέρματος.

Στην οφθαλμολογία χρησιμοποιούνται επίσης τμήματα ενός ποώδους φυτού. Το εκχύλισμά του, που περιέχεται σε πολλές οφθαλμικές σταγόνες, ασκεί βακτηριοκτόνο δράση, βοηθώντας έτσι στη θεραπεία ακόμη και σοβαρών οφθαλμικών παθήσεων.

Η ίριδα στη λαϊκή ιατρική

Από τα αρχαία χρόνια, η ανθρωπότητα γνωρίζει τις μαγικές ιδιότητες του όμορφου λουλουδιού. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιούνται ευρέως διάφορα μέρη του φυτού, από τα ριζώματα μέχρι τους σπόρους. Από την ίριδα παρασκευάζονται διάφορα θεραπευτικά βάμματα για εξωτερική χρήση, εγχύματα και αφεψήματα – για εσωτερική χρήση. Επίσης, συχνά προστίθεται σε οδοντόκρεμες και παρασκευάζονται θεραπευτικές κομπρέσες από το φυτό.

Έγχυμα από τις ρίζες της ίριδας, για εσωτερική χρήση

Η αποξηραμένη ρίζα του φυτού πρέπει να τριφτεί σε σκόνη. Ετοιμάστε 2 γεμάτα ποτήρια ζεστού νερού, στα οποία θα προσθέσετε 1 κουταλάκι του γλυκού από τη θεραπευτική σκόνη. Στη συνέχεια, αφού αναμείξετε καλά το διάλυμα, αφήστε το για μερικές ώρες. Το παρασκεύασμα που έχει παραμείνει πρέπει να λαμβάνεται από 3 έως 4 φορές την ημέρα, ακριβώς πριν από το γεύμα, σε ποσότητα 100 ml.

Έγχυμα από τις ρίζες της ίριδας, για εξωτερική χρήση

Αυτό το αφέψημα είναι κατάλληλο για ανοιχτές πληγές και έλκη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να ξεπλένετε και να κάνετε κομπρέσες με το θεραπευτικό υγρό στις πληγείσες περιοχές. Το αφέψημα παρασκευάζεται ως εξής. Το ξηρό ρίζωμα αλέθεται σε σκόνη. Στη συνέχεια, σε 250 ml νερού σε θερμοκρασία δωματίου, κατά προτίμηση κρύου, προστίθεται 1 μικρή κουταλιά από την προπαρασκευασμένη πρώτη ύλη. Αφού αναμειχθεί το αφέψημα, αφήνεται για 9 ώρες σε σκοτεινό μέρος. Μετά από αυτό, είναι έτοιμο για την αντίστοιχη χρήση.

Αφέψημα για τη θεραπεία της οξείας επιδημικής ηπατίτιδας

Για αυτό, πρέπει να βράσετε νερό. Πάρτε περίπου 10 σπόρους από το λεπτόφυλλο φυτό και ρίξτε τους ένα ποτήρι βραστό νερό. Στη συνέχεια, ανάψτε την κουζίνα και βάλτε στη φωτιά το παρασκευασμένο μείγμα σπόρων και νερού. Χαμηλώστε τη φωτιά στο ελάχιστο. Έτσι, βράστε το αφέψημα για περίπου 6 λεπτά. Στη συνέχεια, αποσύρετε το φάρμακο από τη φωτιά και αφήστε το να μείνει για τουλάχιστον 4 ώρες. Μετά από αυτό το διάστημα, το αφέψημα πρέπει οπωσδήποτε να φιλτραριστεί προσεκτικά. Μόνο τότε μπορεί να ληφθεί εσωτερικά. Η λήψη γίνεται ως εξής. Γεμίστε το ποτήρι περίπου κατά 40% με το αφέψημα. Σε αυτή την ποσότητα, λαμβάνετε κάθε φορά, 2 ώρες μετά το γεύμα, και κατά προτίμηση 2 έως 3 φορές την ημέρα.

Έγχυμα από σπόρους ίριδας για επιδημική ηπατίτιδα

Οι σπόροι του λεπτόφυλλου ίριδας αλέθονται σε σκόνη. Στη συνέχεια, το ένα τρίτο ενός μικρού κουταλιού σκόνης ίριδας ρίχνεται με ένα ποτήρι παγωμένου νερού. Έπειτα, το μείγμα τοποθετείται στη φωτιά, όπου πρέπει να βράσει. Μόλις βράσει το φάρμακο, σημειώστε τον χρόνο. Μετά το βράσιμο, βράστε το διάλυμα για ακριβώς 10 λεπτά. Αφήστε το έτοιμο προϊόν να κρυώσει και να μείνει για μία ώρα, και μόνο τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Ο στραγγισμένος ζωμός λαμβάνεται μισή ώρα πριν από το γεύμα. Κάθε φορά πρέπει να πίνετε το ένα τρίτο του ποτηριού. Κάντε το το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ.

Συνταγή προληπτικού εγχύματος από διχαλωτή ίριδα

Για την παρασκευή του παρακάτω αφεψήματος, πάρτε ένα στέλεχος ίριδος διχαλωτής. Το αποξηραμένο στέλεχος πρώτα κόψτε σε μικρά κομμάτια και στη συνέχεια αλέστε το σε σκόνη. Έπειτα, βάλτε 4 γρ σκόνης σε ένα ποτήρι ή σε οποιοδήποτε άλλο δοχείο ίδιου όγκου και περιχύστε το με ζεστό νερό. Το μείγμα που προκύπτει βράστε το για 2‑4 λεπτά. Στη συνέχεια, αφήστε το αφέψημα να εγχυθεί τουλάχιστον για μία ώρα και έπειτα φιλτράρετέ το καλά. Καταναλώστε το προληπτικό έγχυμα το πολύ 4 φορές την ημέρα. Κάντε το ως εξής: κάθε φορά γεμίστε το ποτήρι μέχρι τη μέση, προσθέστε μια κουταλιά της σούπας μέλι, ανακατέψτε τα καλά όλα μαζί και καταναλώστε τα εσωτερικά.

Αλκοολούχο βάμμα από τις ρίζες της ίριδας

Για την παρασκευή του αλκοολούχου βάμματος, είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσετε μόνο πρόσφατα σκαμμένες ρίζες του φυτού. Πρέπει να τις πλύνετε καλά και στη συνέχεια να τις αλέσετε με μύλο κρέατος. Τον πολτό που προκύπτει, σε αναλογία 1/1, αναμείξτε τον με βότκα ή διάλυμα αλκοόλης (όχι υψηλότερης των 70 βαθμών). Το φρέσκο αλκοολούχο βάμμα τοποθετήστε το για φύλαξη στο ψυγείο ή σε σκοτεινό κρύο μέρος για τουλάχιστον 3 εβδομάδες. Όταν το φάρμακο είναι εντελώς έτοιμο, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε με δύο τρόπους.

1. Πάρτε ένα κομμάτι γάζας και κόψτε ένα μικρό κομμάτι για να φτιάξετε έναν επίδεσμο. Στη συνέχεια, μουσκέψτε το καλά στο αλκοολούχο βάμμα και τυλίξτε τα πόδια στο σημείο όπου υπάρχουν πτερνικές άκανθες, καλύπτοντάς το από πάνω με μεμβράνη σελοφάν. Αφήστε την πάσχουσα περιοχή σε αυτή την κατάσταση για όλη τη νύχτα. Το πρωί αφαιρέστε τον επίδεσμο. Το βράδυ, πριν κοιμηθείτε, αλείψτε την πάσχουσα περιοχή καλά με βαζελίνη και κάντε οπωσδήποτε μασάζ. Αυτή η θεραπεία να γίνεται για τρεις εβδομάδες, εναλλάσσοντας κάθε δεύτερη μέρα τον θεραπευτικό επίδεσμο με το μασάζ.
2. Η λήψη του αλκοολούχου βάμματος από ρίζες ίριδος είναι επίσης χρήσιμη για ασθενείς με φυματίωση ή βρογχίτιδα. Για αυτό, πριν από τη χρήση, προσθέστε 1 κουταλάκι του γλυκού βάμμα σε ένα ποτήρι έγχυμα χαμομηλιού. Το έγχυμα που προκύπτει χρησιμοποιήστε το για γαργάρες, οι οποίες πρέπει να γίνονται κάθε 2 ώρες.

Υδατικό βάμμα από τις ρίζες της ίριδας

Κόψτε τις ξηρές ρίζες του φυτού σε μικρά κομμάτια, τα οποία στη συνέχεια τρίψτε σε θεραπευτική σκόνη. Έπειτα, βάλτε 2 κουταλιές της σούπας με σωρό από τη σκόνη σε ένα θερμός. Γεμίστε το θερμός με βρασμένο νερό και κλείστε το. Το μείγμα πρέπει να εγχυθεί για μια ολόκληρη νύχτα. Μετά από αυτό, φιλτράρετέ το καλά. Τώρα το παρασκεύασμα είναι έτοιμο για χρήση. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι χρήσης του θεραπευτικού εγχύματος ίριδος.

1. Χρησιμοποιείται για έντονο βήχα. Ο ασθενής πρέπει να πίνει το ένα τρίτο του ποτηριού από το έγχυμα το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ.
2. Σε όσους πάσχουν από ύδρωψ ή έχουν πολλαπλά οιδήματα, θα βοηθήσει επίσης το έγχυμα ίριδος. Οι άνθρωποι πρέπει να λαμβάνουν εσωτερικά 1 κουταλιά της σούπας από το παρασκεύασμα 3 φορές την ημέρα.
3. Σε άτομα που έχουν διάφορους όγκους και μαστίτιδα, θα βοηθήσουν καλά οι γάζες ή τα βαμβακερά επιθέματα, καλά εμποτισμένα στο διάλυμα. Πρέπει να τα εφαρμόζετε στο πάσχον σημείο για τουλάχιστον 40 λεπτά.

Συνταγή καθαρτικού από τους βλαστούς της ίριδας

Για την παρασκευή ενός γενικού καθαρτικού, θα χρειαστεί ένα μικρό νεαρό στέλεχος του φυτού. Πρέπει να το κόψετε καλά σε μικρά κομμάτια και να προσθέσετε μισό κουταλάκι του γλυκού μέλι. Λαμβάνετε τον πολτό που προκύπτει από το στόμα.

Συνταγή καταπλασμάτων από φύλλα ίριδας

Τα καταπλάσματα από φύλλα ίριδας βοηθούν πολύ καλά στην αφαίρεση των κάλων στα χέρια και τα πόδια. Γι' αυτό χρησιμοποιούνται τα φύλλα της ίριδας της ωχράς. Η συνταγή είναι εξαιρετικά απλή. Χρειάζεται μόνο να ψιλοκόψετε τα φύλλα και να τα ζεματίσετε με βραστό νερό. Στη συνέχεια, τοποθετείτε τα κομμάτια του φυτού στην πάσχουσα περιοχή για τουλάχιστον 3 ώρες. Είναι σημαντικό να μην ξεχάσετε να επαναλάβετε τη διαδικασία άλλες 2 φορές.

Φάρμακο από ίριδα για τον πονόδοντο

Για την παρασκευή αυτού του παρασκευάσματος, πρέπει να λάβετε 40 g αποξηραμένων ριζών υδρόβιας ίριδας. Θρυμματίστε καλά την πρώτη ύλη και τοποθετήστε την σε ένα κατάλληλο δοχείο. Από πάνω, ρίξτε τη σκόνη με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Ανακατέψτε τα πάντα καλά και σφραγίστε το δοχείο. Στη συνέχεια, βάλτε το μείγμα σε ένα ξηρό, σκοτεινό μέρος για μια ολόκληρη εβδομάδα, για παράδειγμα σε ένα ντουλάπι. Είναι σημαντικό να μην ξεχνάτε να αναδεύετε το μείγμα καθημερινά μέσα στο δοχείο. Όταν λήξει η περίοδος, φιλτράρετε προσεκτικά το διάλυμα χρησιμοποιώντας μια συνηθισμένη γάζα διπλωμένη σε πολλές στρώσεις. Περάστε το υγρό μέσα από αυτήν σε ένα άλλο καθαρό δοχείο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε συχνά το έτοιμο φάρμακο. Επίσης, δεν μπορείτε να το χρησιμοποιείτε για προληπτικούς σκοπούς. Η χρήση επιτρέπεται μόνο εάν το άτομο έχει οδοντικό πόνο. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει από το στόμα περίπου 20 ml του εκχυλίσματος κάθε 3 ώρες.

Συνταγή οδοντόκρεμας από γερμανική ίριδα

Στην αρχή, πρέπει να ανακατέψετε καλά 4 g κυτταρίνης και 40 ml γλυκερίνης. Στη συνέχεια, φτιάξτε σκόνη από τις ξηρές ρίζες ίριδας, τρίβοντας τα προηγουμένως τεμαχισμένα κομμάτια σε σκόνη. Για την παρασκευή της πάστας θα χρειαστείτε 20 g σκόνης. Ανακατέψτε τη με 20 σταγόνες αιθέριου ελαίου. Τώρα, ενώστε τα μείγματα που προέκυψαν σε ένα και ζυμώστε καλά όλα τα συστατικά. Ανακατεύοντας προσεκτικά το μείγμα, ρίξτε αργά 70 ml βρασμένου νερού. Μετά από αυτό, εάν το επιθυμείτε, μπορείτε να προσθέσετε 200 ml συντηρητικού, καθώς και 0,4 ml γαλακτικού οξέος. Ανακατέψτε τα πάντα καλά για άλλη μια φορά και η πάστα θα είναι έτοιμη. Χάρη στα συστατικά της οδοντόκρεμας, θα έχει ήπια λειαντικότητα.

Αφέψημα για έντονη έμμηνο ρύση

Για την παρασκευή του θεραπευτικού ροφήματος, θα χρειαστείτε 50 g σκόνης από ρίζα ίριδας (προηγουμένως κονιοποιημένη). Ρίξτε τα σε ένα ποτήρι κρύου, καθαρού νερού. Στη συνέχεια, τοποθετήστε το διάλυμα σε υδατόλουτρο για 15 λεπτά, μετά το οποίο θα είναι έτοιμο για προσεκτική διήθηση. Στη συνέχεια, συμπληρώστε το αφέψημα στην αρχική του ποσότητα προσθέτοντας βρασμένο νερό. Διαχωρίστε το περιεχόμενο του ποτηριού σε τρία ίσα μέρη. Το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ, λαμβάνετε από το στόμα ένα μέρος με αργές, σταθερές γουλιές. Αυτή η προληπτική θεραπεία θα βοηθήσει στην αποφυγή της υπερβολικής αιμορραγίας από το σώμα.

Σκόνη από σπόρους ίριδας

Για την παρασκευή της θεραπευτικής σκόνης πρέπει να χρησιμοποιηθούν σπόροι γερμανικής ίριδας. Οι κόκκοι που βγάζετε από την κάψουλα τοποθετούνται σε πορσελάνινο γουδί και λιώνονται καλά μέχρι να γίνουν σκόνη. Στη συνέχεια, πασπαλίζετε με αυτήν τις αιμορραγούσες, ανοιχτές πληγές.

Συνταγή υδροθεραπείας με ίριδα

Σε μια μπανιέρα γεμάτη με ζεστό νερό, πρέπει να προσθέσετε περίπου 10 σταγόνες αιθέριου ελαίου ίριδας. Είναι σημαντικό να μην ξεχάσετε να προσθέσετε 30 σταγόνες γαλακτωματοποιητή. Αυτό το μπάνιο βοηθά το σώμα να χαλαρώσει και έχει αναπλαστική δράση στο δέρμα.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Το θεραπευτικό ποώδες φυτό χρησιμοποιείται σε διάφορες μορφές, συνθέσεις και μείγματα. Η παρασκευή του φαρμακευτικού σκευάσματος από ίριδα εξαρτάται από την ασθένεια που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αυτό το ευρύ φάσμα χρήσεων του φυτού οφείλεται στη μοναδική χημική του σύσταση, η οποία περιλαμβάνει πολλά ωφέλιμα στοιχεία.

Έγχυμα

Το έγχυμα από διάφορα μέρη της ίριδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Η εξωτερική χρήση μπορεί να γίνει με κομπρέσες και πλύσιμο πληγών και ελκών στα οποία μπορεί να έχει εισέλθει μόλυνση. Το έγχυμα λαμβάνεται από το στόμα για καρκινικές παθήσεις, παθήσεις του στομάχου και του θυρεοειδούς αδένα.

Βάμμα

Τα βάμματα ίριδας παρασκευάζονται με οινόπνευμα ή νερό. Χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών των αεραγωγών και των αναπνευστικών οργάνων, σε οξεία βρογχίτιδα, πνευμονία και άσθμα. Το βάμμα έχει επίσης πολύ καλή αιμοστατική δράση.

Αφέψημα

Το θεραπευτικό αφέψημα ίριδας βοηθά σε διάφορες ασθένειες. Τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο. Σε αυτή την περίπτωση, κάνετε γαργάρες με το θεραπευτικό αφέψημα. Το αφέψημα βοηθά κατά της πιτυρίδας, του καρκίνου και διαφόρων όγκων.

Τσάι

Η πιο διαδεδομένη χρήση του τσαγιού ίριδας ενδείκνυται για όσους έχουν παθήσεις της θωρακικής κοιλότητας ή μαστοπάθεια. Σε αυτή την περίπτωση, το τσάι έχει θεραπευτική δράση.

Λάδι

Το έλαιο ίριδας προσφέρει σημαντική βοήθεια σε σοβαρές παθήσεις του γαστρεντερικού σωλήνα και του ήπατος, σε έλκη στομάχου, κολικούς, γαστρίτιδες και ακόμη και σε πέτρες στη χοληδόχο κύστη.

Χρήση στη μαγειρική

Το υπέροχο άρωμα βιολέτας που αναδίδουν οι ρίζες της ποώδους ίριδας έχει κάνει αυτό το θαυμάσιο φυτό ένα από τα συστατικά διαφόρων πιάτων. Τις περισσότερες φορές, οι αποξηραμένες και αλεσμένες σε σκόνη ρίζες ίριδας χρησιμοποιούνται για την παρασκευή διαφόρων ζαχαρωτών. Από τη ρίζα παρασκευάζονται επίσης αλεύρι και άμυλο για αρτοσκευάσματα. Ωστόσο, το φάσμα χρήσεων του φυτού στη μαγειρική είναι πολύ ευρύ. Η σκόνη αποτελεί συστατικό πολλών μπαχαρικών για ψάρι και κρέας, είναι ένα μοναδικό καρύκευμα που μπορεί να αναδείξει την εξαιρετική γεύση. Το εκχύλισμα του άνθους χρησιμοποιείται συχνά ως αρωματική ουσία και προστίθεται σε ποτά, παγωτά, ζαχαρωτά φρούτα, μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού. Η ίριδα χρησιμοποιείται ευρέως και στην παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών.

Παρά το ευρύ αυτό φάσμα χρήσεων της ίριδας στη μαγειρική, τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται σε εκλεκτά εστιατόρια. Το φυτό είναι άλλωστε εξαιρετικά ιδιαίτερο και απαιτεί ειδικό χειρισμό, τον οποίο γνωρίζουν καλά οι σεφ.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Ο κύριος παράγοντας για τον οποίο θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση διαφόρων φαρμακευτικών σκευασμάτων που περιέχουν οποιαδήποτε ποικιλία ίριδας, είναι η ατομική δυσανεξία. Ωστόσο, εκτός από αυτό, θα πρέπει να απόσχουν και όσοι έχουν υψηλή πηκτικότητα αίματος. Επίσης, η ίρις μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες και γυναίκες που βρίσκονται σε περίοδο γαλουχίας.

Φωτογραφία ίριδας