Δακτυλίτιδα: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Στα λατινικά, η ονομασία της δακτυλίτιδας είναι «Digitalis purpureae». Η πρώτη λέξη σε αυτή την περίπτωση μεταφράζεται ως «δάχτυλο», «δακτυλοθήκη» ή «δαχτυλίδι», ενώ η δεύτερη περιγράφει το χρώμα των λουλουδιών, δηλαδή χαρακτηρίζονται από μείγμα μωβ και κόκκινων αποχρώσεων. Λόγω αυτού του ιδιαίτερου σχήματος, το φυτό ονομάζεται λαϊκά το δασικό καμπανούλι. Παλαιότερα, όταν η ιατρική δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένη, οι γιατροί δεν μπορούσαν να εντοπίσουν την πλήρη χημική σύνθεση του φυτού και να καθορίσουν σωστά τη δοσολογία, με αποτέλεσμα συχνά οι ασθενείς να πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτό το βότανο. Εξαιτίας αυτού, η δακτυλίτιδα ονομάζεται επίσης λουλούδι της μάγισσας ή δακτυλοθήκες της μάγισσας.

Από τον 18ο αιώνα, αυτό το φυτό άρχισε να χρησιμοποιείται στην ιατρική. Ακριβώς εκείνη την περίοδο, οι επίσημες επιστήμες ανακάλυψαν τις θεραπευτικές ιδιότητες της δακτυλίτιδας. Οι ειδικοί θεωρούσαν αυτό το φυτό ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά θεραπευτικά προϊόντα εκείνης της εποχής.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, το βότανο άρχισε να χρησιμοποιείται πρώτα από τη ρωσική και στη συνέχεια από τη σοβιετική φαρμακευτική βιομηχανία. Είναι γνωστά αρκετά κύρια είδη που χρησιμοποιούνται συχνότερα στην παρασκευή σκευασμάτων με διάφορες θεραπευτικές ιδιότητες.

Τα φύλλα του βοτάνου είναι τα κύρια μέρη που χρησιμοποιούνται ως φυτική πρώτη ύλη. Συνήθως, η συλλογή τους γίνεται κατά το πρώτο έτος ανάπτυξης της δακτυλίτιδας, όταν αυτή φτάσει στο κατάλληλο μέγεθος. Σε αυτό το μέρος του φυτού συγκεντρώνεται η μέγιστη συγκέντρωση ωφέλιμων συστατικών. Σε μεγάλο βαθμό, οι ευεργετικές ιδιότητες αυτού του λουλουδιού οφείλονται στην παρουσία διγοξίνης και λανατοζίδης C. Αυτά τα συστατικά είναι αποτελεσματικά στην καταπολέμηση ασθενειών του καρδιαγγειακού συστήματος.

Οι αρχαίοι θεραπευτές χρησιμοποιούσαν αυτό το φυτικό προϊόν για τη θεραπεία της επιληψίας και της υδροψίας. Επίσης, είναι γνωστό ότι το βότανο χρησιμοποιούνταν από παλιά στην ανεπίσημη ιατρική ως αναλγητικό σκεύασμα για δερματολογικές παθήσεις φλεγμονώδους χαρακτήρα. Όσον αφορά τις εσωτερικές φλεγμονές και τις αιμορραγίες, η χρήση του λουλουδιού απαγορευόταν.

Χημική σύνθεση

Σήμερα, η δακτυλίτιδα είναι αρκετά καλά μελετημένη. Σημειώνεται ότι δεν διαθέτουν όλες οι ποικιλίες φαρμακευτικές ιδιότητες. Στα φύλλα, τα άνθη και τους μίσχους ορισμένων ειδών έχουν βρεθεί γλυκοσίδες, σαπωνίνες, φλαβονοειδή και άλλα χρήσιμα συστατικά.

Η πορφυρή δακτυλίτιδα είναι ένα απίστευτα όμορφο φυτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διακοσμητικούς σκοπούς. Παρ' όλα αυτά, σε αυτήν την ποικιλία οι επιστήμονες βρήκαν περισσότερες από εξήντα γλυκοσίδες που μπορούν να θεραπεύσουν καρδιακές παθήσεις. Ανάμεσά τους υπάρχουν και οι πρωτοταγείς γλυκοσίδες Α και Β, οι οποίες μετά την ξήρανση και κατά την αποθήκευση μετατρέπονται σε δευτεροταγείς γλυκοσίδες. Αυτές χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των αντίστοιχων φαρμάκων.

Τα κύρια φάρμακα είναι η «διγιτοξίνη» και η «διγοξίνη». Και τα δύο ενδείκνυνται για τη θεραπεία της ταχυκαρδίας και της καρδιακής ανεπάρκειας. Η διαφορά μεταξύ τους είναι ότι το πρώτο προϊόν χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό συσσώρευσης, ενώ το δεύτερο φάρμακο έχει μικρότερο επίπεδο τοξικότητας, επομένως η συσσώρευση είναι επίσης μικρότερη.

Επίσης, στα φύλλα του βοτάνου περιέχεται ακετυλδιγιτοξίνη, η οποία χρησιμοποιείται στην ταχυκαρδία και την αρρυθμία που προκαλείται από αυτήν. Αυτή η ουσία μπορεί να απορροφηθεί γρήγορα, αλλά ταυτόχρονα συσσωρεύεται λιγότερο στον οργανισμό. Επιπλέον, στα φύλλα του φυτού σημειώνεται υψηλή συγκέντρωση σαπωνινών, χολίνης και φλαβονοειδών.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Όπως σημειώθηκε παραπάνω, είναι γνωστές πολλές ποικιλίες του δασικού κουδουνιού (δακτυλίτιδας) που φύονται σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτές είναι η Αφρική, η Ευρώπη, η Ασία και οι χώρες της ΚΑΚ. Σε άγριες συνθήκες, το Ντιτζιτάλις απαντάται σπάνια, επομένως για χρήση σε θεραπευτικούς σκοπούς το φυτό καλλιεργείται.

Η δακτυλίτιδα είναι ένα διετές ή πολυετές βότανο, ανάλογα με την ποικιλία. Στις μεσογειακές περιοχές αναπτύσσεται ως θάμνος, με αρκετά ψηλό βλαστό που φτάνει τα 150 εκ. Τα φύλλα είναι έντονα τριχωτά, σκούρου πράσινου χρώματος. Σε αυτά διακρίνονται καθαρά οι νευρώσεις.

Εξωτερικά, το Πορφυρό Ντιτζιτάλις διαφέρει τον πρώτο και τον δεύτερο χρόνο ζωής. Αρχικά, σχηματίζονται βασικά φύλλα, μήκους 20–25 εκ. Καθώς μεγαλώνει, αναπτύσσονται μη διακλαδιζόμενοι μίσχοι με φυλλάδια. Τα άνθη είναι αρκετά μεγάλα, με πορφυροκόκκινο χρώμα. Η ανθοφορία αρχίζει το καλοκαίρι και συνεχίζεται μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου.

Η μεγαλόανθη δακτυλίτιδα έχει σχεδόν την ίδια περιγραφή με τον πορφυρό ομόλογό της. Τα φύλλα αυτής της ποικιλίας έχουν την ίδια δομή, είναι ανοιχτού πράσινου χρώματος και οι μίσχοι είναι τριχωτοί. Η ανθοφορία αρχίζει με την έναρξη του Ιουλίου. Τα άνθη του βοτάνου έχουν κιτρινωπή απόχρωση.

Η μαλλιαρή δακτυλίτιδα έχει άνθη, εξωτερικά χρωματισμένα σε υπόλευκο κίτρινο, ενώ εσωτερικά έχουν μώβ νευρώσεις.

Είδη

Είναι γνωστές αρκετές ποικιλίες του φυτού, που διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το ύψος του μίσχου, το χρώμα των ανθέων και τη δομή της στεφάνης. Επιπλέον, κάθε είδος διαφέρει ως προς το σχήμα και το μέγεθος των φύλλων, τον τύπο νεύρωσης και τον βαθμό τριχωτότητας της λεπίδας του φύλλου.

1. Η κίτρινη δακτυλίτιδα απαντάται συχνότερα στην κεντρική και νοτιοδυτική Ευρώπη. Πρόκειται για ένα πολυετές ποώδες φυτό που μπορεί να φτάσει σε ύψος έως 1 μέτρο. Έχει λεία φύλλα και βλαστούς. Χαρακτηρίζεται από έντονα κίτρινα άνθη, γεγονός που οδήγησε σε αυτήν την ονομασία. Η κίτρινη δακτυλίτιδα χρησιμοποιείται ευρέως για διακοσμητικούς σκοπούς. Όσον αφορά τη χρήση στη μη συμβατική ιατρική, δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου αναφορές.
2. Η πορφυρή δακτυλίτιδα ανήκει στις πιο διαδεδομένες και αποτελεσματικές ποικιλίες αυτού του φυτού. Η ποικιλία αυτή έχει όρθιο βλαστό κυλινδρικού σχήματος. Επίσης, το βότανο χαρακτηρίζεται από όμορφα, μεγάλα άνθη πορφυρού χρώματος. Το ύψος αυτού του δασικού κωδωνόσχημου λουλουδιού κυμαίνεται μεταξύ 1–1,2 μέτρων. Φύεται κυρίως σε ευρωπαϊκές περιοχές και στη Μεσόγειο. Είναι δημοφιλές στη λαϊκή ιατρική και στη φαρμακολογία. Από τα φύλλα παρασκευάζονται φαρμακευτικά σκευάσματα στη φαρμακευτική βιομηχανία.
3. Τα αφεψήματα και τα βάμματα που παρασκευάζονται από ένα τέτοιο προϊόν εξασφαλίζουν γρήγορη επούλωση πληγών και βελτιώνουν την κατάσταση του ασθενούς σε περιπτώσεις υστερίας. Επίσης, η πορφυρή δακτυλίτιδα χαρακτηρίζεται από την παρουσία μιας σειράς μετάλλων, οργανικών οξέων, φλαβονοειδών, διαφόρων βιταμινών και άλλων πολύτιμων ενώσεων.
4. Η πιο δυσδιάκριτη εκπρόσωπος αυτής της οικογένειας θεωρείται η μάλλινη δακτυλίτιδα. Αυτό το είδος έχει μικρότερα άνθη σε σύγκριση με άλλες ποικιλίες. Ωστόσο, παρά αυτό, η πρώτη ύλη χρησιμοποιείται ευρέως στην ιατρική. Λόγω του ότι στο φυτό αυτό έχουν ανιχνευτεί ακετυλδιγοξίνη και κελανίδη, τα υπέργεια μέρη της μάλλινης δακτυλίτιδας χρησιμοποιούνται στην παραγωγή φαρμάκων που εξασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία του καρδιακού μυός. Η μεγαλύτερη θεραπευτική δύναμη χαρακτηρίζει τα φύλλα αυτού του φυτού. Στη λαϊκή ιατρική, η πρώτη ύλη χρησιμοποιείται στη θεραπεία καρδιακών παθήσεων, καθώς και του ασκίτη.
5. Η μεγαλόανθη δακτυλίτιδα εμφανίζεται ως πολυετές ποώδες φυτό ύψους όχι μεγαλύτερου του 1 μέτρου. Χαρακτηρίζεται από κοντά ρίζα και όρθιο βλαστό. Τα φύλλα είναι ανοιχτού πράσινου χρώματος και έχουν μήκος περίπου 20 εκατοστά. Αυτό το είδος περιλαμβάνεται στη λίστα των πέντε πιο συχνά χρησιμοποιούμενων ποικιλιών στον ιατρικό τομέα. Από αυτό το φαρμακευτικό βότανο λαμβάνονται μια σειρά από καρδιολογικά φάρμακα. Συχνά χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της κυκλοφορικής ανεπάρκειας. Στα φύλλα αυτού του φαρμακευτικού βοτάνου έχουν βρεθεί πολλές θεραπευτικές ουσίες, μεταξύ των οποίων καρδιακές γλυκοζίτες, μέταλλα, τανίνες, σαπωνίνες. Για την απόκτηση της πρώτης ύλης, η συλλογή των φύλλων συνιστάται να γίνεται από τα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου.
6. Η δακτυλίτιδα πολυετής είναι μια ποικιλία που αποτελεί ταυτόχρονα πρώτη ύλη για την παρασκευή φαρμάκων και καλλωπιστικό φυτό. Τα πολυετή δείγματα χαρακτηρίζονται από ένα μοναδικό σύμπλεγμα ουσιών ωφέλιμων για την ανθρώπινη υγεία, που εδώ και αρκετούς αιώνες επιτρέπει τη χρήση τους για θεραπευτικούς σκοπούς. Το βότανο είναι ανεπιτήδευτο στη φροντίδα, ανέχεται κανονικά τη μείωση της θερμοκρασίας και μπορεί να αναπτυχθεί με ανεπαρκή ηλιακή ακτινοβολία.

Συλλογή και αποθήκευση

Το φαρμακευτικό φυτικό υλικό της δακτυλίτιδας είναι τα φύλλα. Κατά το πρώτο έτος ανάπτυξης, για αυτούς τους σκοπούς χρησιμοποιούνται τα ροζετικά φυλλάδια, τα οποία μπορούν να συλλεχθούν έως και τρεις φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Κατά το δεύτερο έτος, αμέσως μετά την ανθοφορία, συλλέγονται τα βλαστικά φύλλα. Είναι σημαντικό να αρχίσει η συλλογή του υλικού σε αυτήν την περίοδο, καθώς η παραβίαση αυτών των προθεσμιών έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των φαρμακολογικών ιδιοτήτων στη σύνθεση του βοτάνου. Τα φύλλα πρέπει να είναι χωρίς μίσχο, καθώς επιβραδύνουν τη διαδικασία ξήρανσης και δεν περιέχουν κανένα βιολογικά ενεργό στοιχείο.

Η συλλογή του υλικού πρέπει να γίνεται σε ξηρό, ηλιόλουστο καιρό, καθώς ακριβώς στο φως ενισχύεται η ένταση της συσσώρευσης γλυκοσιδών. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η δακτυλίτιδα πρέπει να συλλέγεται κατά την περίοδο ανθοφορίας. Εάν το φυτό καλλιεργείται σε διετείς φυτείες και συλλέγεται το βότανο του πρώτου έτους, είναι σημαντικό να προστατεύεται το ριζικό σύστημα της καλλιέργειας από ζημιές.

Τα θεραπευτικά χαρακτηριστικά της δακτυλίτιδας μπορεί να μειωθούν εάν το φαρμακευτικό φυτικό υλικό δεν αποθηκεύεται σύμφωνα με τους κανόνες. Για αυτόν τον λόγο, θα πρέπει να συσκευάζονται καλά τα παρασκευάσματα, ώστε να διατηρούνται τα πολύτιμα συστατικά. Ολόκληρο το βότανο πρέπει να φυλάσσεται σε ξηρό και προστατευμένο από το φως μέρος. Κάθε χρόνο πρέπει να γίνεται έλεγχος της βιολογικής δραστηριότητας του φυτού.

Πώς να καλλιεργήσετε δακτυλίτιδα

Μπορείτε εύκολα να καλλιεργήσετε το δασικό καμπανούλι από σπόρους. Ένα τέτοιο φυτό δεν χρειάζεται καθημερινή φροντίδα, αλλά ταυτόχρονα δίνει καλή βλάστηση. Επιπλέον, μπορεί να γίνει ακόμη και φθινοπωρινή σπορά της καλλιέργειας, ωστόσο μπορεί να γίνει και στα τέλη της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού. Πρέπει πρώτα να χαλαρώσετε το έδαφος, σε απόσταση 35–40 cm να σημειώσετε σειρές και στη συνέχεια να σπείρετε πυκνά τους σπόρους, χωρίς να τους θάβετε βαθιά, απλώς να τους πασπαλίζετε ελαφρά με άμμο. Για να διατηρηθεί η υγρασία, συνιστάται να τοποθετήσετε από πάνω αγροΰφασμα.

Μετά από 10–14 ημέρες εμφανίζονται βλαστοί, οι οποίοι πρέπει να ποτίζονται προσεκτικά και να προστατεύονται από το ηλιακό φως. Σε αυτό το στάδιο γίνεται η αραίωση έτσι ώστε μεταξύ των ροζετών να παραμείνουν τουλάχιστον 10 cm.

Στο τέλος του καλοκαιριού, τα σπορόφυτα μεταφέρονται στη μόνιμη θέση τους. Τα φυτά πρέπει να φυτεύονται σε απόσταση 25 cm το ένα από το άλλο. Κατά τη χειμερινή περίοδο, τα σπορόφυτα πρέπει να καλύπτονται με ξηρά φύλλα. Η δακτυλίτιδα συνήθως ανθίζει κατά το δεύτερο έτος της ζωής της.

Αυτό το είδος φυτού δεν προτιμά την υπερβολική υγρασία και αγαπά τις καλά φωτισμένες περιοχές.

Φαρμακευτικές ιδιότητες της δακτυλίτιδας

Τα σκευάσματα από στοιχεία της δακτυλίτιδας χαρακτηρίζονται από αντιβακτηριακές, διουρητικές, ηρεμιστικές, τονωτικές και ανοσοδιεγερτικές ιδιότητες.

1. Τα σκευάσματα που περιέχουν αυτό το φυτό εξασφαλίζουν την ομαλοποίηση της λειτουργίας του καρδιαγγειακού συστήματος, μειώνουν την αρτηριακή πίεση, αυξάνουν τη διούρηση, εξαλείφουν το οίδημα, τη δύσπνοια και την κυάνωση, σταθεροποιούν την κυκλοφορία του αίματος στους ιστούς, ομαλοποιούν την ιστική αναπνοή. Επιπλέον, αυτό το προϊόν ενισχύει τις άμυνες του οργανισμού.
2. Η δακτυλίτιδα η πορφυρή χρησιμοποιείται στη θεραπεία της αϋπνίας, του πονοκεφάλου, των παθήσεων της καρδιάς και του ΚΝΣ. Πριν από τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων με δακτυλίτιδα, είναι απαραίτητο να μελετήσετε τις οδηγίες χρήσης (ακόμα και αν το φάρμακο έχει συνταγογραφηθεί από γιατρό). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η δακτυλίτιδα έχει μια σειρά αντενδείξεων που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές υγείας.
3. Επιπλέον, σκευάσματα με βάση αυτό το φυτό συνταγογραφούνται για τη θεραπεία της οξείας και χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, της αρρυθμίας, των συγγενών και επίκτητων καρδιακών ανωμαλιών. Η δακτυλίτιδα βοηθά στην αντιμετώπιση της υπέρτασης, δηλαδή μειώνει την αρτηριακή πίεση. Επίσης, με αυτό το φυτό μπορούν να αντιμετωπιστούν οφθαλμολογικές παθήσεις, συγκεκριμένα να μειωθεί ο οφθαλμικός πόνος στις ημικρανίες και να μειωθεί η ενδοφθάλμια πίεση.
4. Δεδομένου ότι η δακτυλίτιδα έχει διουρητική και αντιοιδηματική δράση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία παθήσεων των νεφρών. Σε αυτή την περίπτωση, το φυτό βελτιώνει την αποβολή υγρών από το σώμα. Οι πνευμονικές παθήσεις μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν με δακτυλίτιδα, καθώς μπορεί να μειώσει τη δύσπνοια και να βελτιώσει την παροχή οξυγόνου στα κύτταρα.
5. Χάρη στις θεραπευτικές ιδιότητες της δακτυλίτιδας, μπορεί να θεραπευτεί η κολπική μαρμαρυγή. Στην καρδιακή ανεπάρκεια και στην επιληψία, συχνά συνταγογραφούνται φάρμακα με βάση αυτό το βότανο.
6. Η αλοιφή με βάση τη δακτυλίτιδα βοηθά στην ανακούφιση του πόνου σε δερματολογικές φλεγμονές. Ασθένειες λοιμώδους προέλευσης μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν με σκευάσματα με βάση τη δακτυλίτιδα.

Η δακτυλίτιδα στη λαϊκή ιατρική

Η δακτυλίτιδα χαρακτηρίζεται από μια σειρά θεραπευτικών ιδιοτήτων, που επιτρέπουν τη χρήση της στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών.

1. Έτσι, για καρδιακές παθήσεις, μπορείτε να παρασκευάσετε ένα έγχυμα με βάση αποξηραμένο υλικό, το οποίο προηγουμένως να τεμαχιστεί. Πρέπει να μετρήσετε περίπου 1 γραμμάριο φύλλων και να τα ρίξετε με ένα ποτήρι νερό. Η έγχυση πρέπει να διαρκέσει 10–12 ώρες. Το έτοιμο διάλυμα πίνεται 2 φορές την ημέρα από 5 ml, ανεξάρτητα από τα γεύματα.
2. Για τη θεραπεία των παθήσεων του καρδιαγγειακού συστήματος, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε δακτυλίτιδα σε μορφή σκόνης. Ένα τέτοιο προϊόν δεν επηρεάζει τη λειτουργία του ήπατος και των νεφρών. Σε έναν ενήλικα αρκεί η λήψη 0,1 g σκόνης δύο φορές την ημέρα. Αυτό το φάρμακο πρέπει να φυλάσσεται σε σκούρο γυάλινο δοχείο, το οποίο επιπλέον κλείνει αεροστεγώς.
3. Από τα φύλλα της δακτυλίτιδας μπορείτε να παρασκευάσετε ένα αφέψημα που θα βοηθήσει στην ομαλοποίηση της καρδιακής λειτουργίας. Για αυτό, πρέπει να ρίξετε 20 γραμμάρια ξηρής πρώτης ύλης σε 600 ml βραστού νερού και να βράσετε το μείγμα μέχρι ο όγκος του υγρού να μειωθεί κατά περίπου 200 ml. Στη συνέχεια, ψύξτε το διάλυμα και διηθήστε το. Λαμβάνετε το φαρμακευτικό σκεύασμα σε 15 ml την ημέρα. Εάν είναι απαραίτητο, σε περίπτωση σοβαρής πορείας της παθολογίας, ο ειδικός μπορεί να αλλάξει τη δοσολογία.
4. Για την υπέρταση, βοηθά το έγχυμα δακτυλίτιδας. Για την παρασκευή του, πρέπει να ρίξετε 1 γραμμάριο αποξηραμένων φύλλων σε 200 ml βρασμένου, ελαφρώς κρύου νερού. Αφήστε το να εγχυθεί για 30-40 λεπτά. Το έτοιμο παρασκεύασμα λαμβάνετε 1 κουταλιά της σούπας αρκετές φορές την ημέρα. Αυτό το σκεύασμα χρησιμοποιείται για την υψηλή αρτηριακή πίεση μόνο με την άδεια του θεράποντος ιατρού.
5. Με τη δακτυλίτιδα μπορείτε να θεραπεύσετε κοψίματα και εγκαύματα, καθώς έχει την ικανότητα να επουλώνει μικρές πληγές και βλάβες που προκύπτουν από θερμικά εγκαύματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να παρασκευάσετε σκόνη από την αποξηραμένη πρώτη ύλη, την οποία στη συνέχεια πασπαλίζετε στην κατεστραμμένη επιφάνεια. Μετά την επεξεργασία του δέρματος με αυτό το σκεύασμα, χρησιμοποιήστε λεπτούς επιδέσμους από γάζα ώστε το δέρμα να μπορεί να αναπνέει. Για την επούλωση πληγών, μπορείτε επίσης να κάνετε κομπρέσες. Για αυτό, χρειάζεται να εμποτίσετε ένα ύφασμα σε αφέψημα από φύλλα και να το εφαρμόσετε στα κατεστραμμένα σημεία για ένα τέταρτο της ώρας.
6. Σε νευρικές παθήσεις, η φαρμακευτική φυτική πρώτη ύλη χρησιμοποιείται για την παρασκευή ενός σκευάσματος. Σε αυτή την περίπτωση, παρασκευάζεται ένα βάμμα οινοπνεύματος. Για αυτό, πρέπει να τοποθετήσετε 20 γραμμάρια πρώτης ύλης σε ένα σκούρο γυάλινο δοχείο και να το περιχύσετε με μία κούπα οινόπνευμα. Στη συνέχεια, σφραγίστε το δοχείο και τοποθετήστε το σε ένα σκοτεινό και ζεστό μέρος. Η εμβάπτιση πρέπει να διαρκέσει 7 ημέρες. Είναι σημαντικό να ανακινείτε περιοδικά το περιεχόμενο της φιάλης. Η εφάπαξ δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 30 σταγόνες του παρασκευάσματος.
7. Το βάμμα οινοπνεύματος χρησιμοποιείται επίσης σε νευρικές κρίσεις. Πρέπει να παρασκευάσετε το φάρμακο ως εξής. Σε ένα μπουκάλι από σκούρο γυαλί, ρίξτε 20 γραμμάρια αποξηραμένων φύλλων και στη συνέχεια προσθέστε 50 ml αιθυλικής αλκοόλης. Αφήστε το μείγμα να εμποτιστεί για μία εβδομάδα σε σκοτεινό μέρος, ανακινώντας τακτικά το δοχείο. Μετά τον καθορισμένο χρόνο, φιλτράρετε το υγρό. Λαμβάνετε το παρασκευασμένο βάμμα σε 15 σταγόνες. Ταυτόχρονα, η αναγραφόμενη ποσότητα πρέπει να αραιώνεται σε 50 ml βρασμένου νερού.
8. Σε περίπτωση αρρυθμίας, παρασκευάζεται υδατικό έγχυμα δακτυλίτιδας. Για να λάβετε το φαρμακευτικό σκεύασμα, πρέπει να πάρετε 1 γραμμάριο ξηρής, προηγουμένως αλεσμένης πρώτης ύλης και να το ρίξετε σε 180 ml ζεστού βρασμένου νερού. Στη συνέχεια, αφήστε το μείγμα σκεπασμένο για 60 λεπτά. Μετά από αυτό, φιλτράρετε το υγρό και λαμβάνετε 1 κουταλάκι του γλυκού 3 φορές την ημέρα. Εάν το φάρμακο παρασκευάζεται για ένα παιδί, για την ίδια ποσότητα νερού χρησιμοποιήστε τη μισή ποσότητα φαρμακευτικής φυτικής πρώτης ύλης. Τα παιδιά μπορούν να λάβουν αυτό το έγχυμα μόνο μετά την ηλικία των 12 ετών.
9. Αν αλέσετε τα ξηρά φύλλα της δακτυλίτιδας σε μύλο καφέ, θα προκύψει μια σκόνη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έμφραγμα. Πρέπει να λαμβάνεται αυτό το σκεύασμα από το στόμα σε δόση 0,1 g όχι περισσότερο από 4 φορές την ημέρα. Η έτοιμη σκόνη να φυλάσσεται σε ξηρό, αεροστεγές δοχείο. Η διάρκεια της θεραπείας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 10-12 ημέρες.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Για να παρασκευάσετε διάφορες θεραπευτικές συνθέσεις, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σκόνη που λαμβάνεται από τα φύλλα της δακτυλίτιδας. Η παρασκευή της είναι πολύ απλή, απλά κόψτε το υπέργειο μέρος του βοτάνου, στεγνώστε το για μερικές ημέρες στον ήλιο και στη συνέχεια τρίψτε την ξηρή μάζα μέχρι να σχηματιστεί μια σκόνη.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι για την απόκτηση ποιοτικής φαρμακευτικής πρώτης ύλης, η συλλογή του φυτού πρέπει να γίνεται μακριά από δρόμους. Πριν από την ξήρανση, η δακτυλίτιδα πρέπει να πλένεται καλά.

Έγχυμα

Για την παρασκευή αυτού του σκευάσματος, 3 g ξηρού βοτάνου πρέπει να περιχυθούν με 250 ml βραστό νερό. Το διάλυμα να εγχυθεί για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, το υγρό να φιλτραριστεί. Στην ποσότητα του φαρμάκου που προκύπτει, προσθέστε 1 σταγόνα λάδι. Λαμβάνετε αυτό το σκεύασμα από 1 κ.σ. κάθε 3 ώρες.

Βάμμα

Για να λάβετε βάμμα, απλά ρίξτε 25 g ξηρά φύλλα δακτυλίτιδας με 60 ml αλκοόλ. Στη συνέχεια, το διάλυμα πρέπει να εγχυθεί για μία εβδομάδα. Το έτοιμο φάρμακο να λαμβάνεται καθημερινά από 10 σταγόνες.

Αφέψημα

Αυτό το σκεύασμα με βάση την ντιτζιτάλις βοηθά στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας. Για την παρασκευή του, 20 g φυτικής πρώτης ύλης πρέπει να περιχυθούν με τρία ποτήρια βραστό νερό. Το μείγμα που προκύπτει να βράσει μέχρι ο όγκος του υγρού να μειωθεί κατά ένα ποτήρι. Αυτό το αφέψημα πρέπει να κρυώσει και στη συνέχεια να φιλτραριστεί. Λαμβάνετε το φάρμακο από 2 κ.σ. 1 φορά την ημέρα.

Φαρμακευτικά σκευάσματα με δακτυλίτιδα

Η δακτυλίτιδα χαρακτηρίζεται από καρδιοτονική δράση, η οποία οφείλεται στην παρουσία καρδιακών γλυκοσιδών στη σύνθεσή της. Με την εσωτερική χορήγηση, το φάρμακο αρχίζει να δρα μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτές οι γλυκοσίδες αποβάλλονται αργά από τον οργανισμό, επομένως μπορούν να συσσωρευτούν. Αυτή η αθροιστική δράση είναι πιο έντονη στη διγιτοξίνη και λιγότερο έντονη στη διγοξίνη.

Η δακτυλίτιδα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, η οποία χαρακτηρίζεται από συμφόρηση στη μεγάλη και μικρή κυκλοφορία του αίματος. Επίσης, τα σκευάσματα αυτής της ομάδας ενδείκνυνται για βαλβιδικές βλάβες, μυοκαρδιακή δυστροφία.

Το θεραπευτικό αποτέλεσμα εκφράζεται στο ότι αυξάνεται ο λεπτός όγκος αίματος, μειώνεται η αρτηριακή πίεση, ελαττώνεται η ποσότητα του κυκλοφορούντος αίματος, επιταχύνεται η ροή αίματος, μειώνονται οι διαστάσεις της καρδιάς, αυξάνεται η διούρηση και υποχωρούν τα οιδήματα.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, είναι σημαντικό να παρακολουθείτε το καρδιαγγειακό σύστημα και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν ατομική υπερευαισθησία σε συγκεκριμένα συστατικά των φαρμάκων. Εάν εμφανιστούν ανεπιθύμητες ενέργειες, η θεραπεία διακόπτεται. Η θεραπεία με φάρμακα που βασίζονται σε δακτυλίτιδα συνήθως πραγματοποιείται με τη χορήγηση των μέγιστων δόσεων κατά τις πρώτες ημέρες. Αυτό γίνεται για να επιτευχθεί πλήρες θεραπευτικό αποτέλεσμα. Στη συνέχεια, χορηγούνται δόσεις συντήρησης, οι οποίες καθορίζονται από το επίπεδο απέκκρισης των κύριων δραστικών ουσιών-γλυκοσιδίων. Εάν τα φάρμακα χορηγούνται ενδοφλεβίως, το προϊόν αραιώνεται εκ των προτέρων με διάλυμα γλυκόζης.

Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι τα φάρμακα που βασίζονται σε δακτυλίτιδα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για θεραπευτικούς σκοπούς σε περιπτώσεις βραδυκαρδίας, κολποκοιλιακού αποκλεισμού και συχνών κρίσεων στηθάγχης.

Τα φύλλα της δακτυλίτιδας του δάσους χρησιμοποιούνται για την παραγωγή μιας σειράς βιομηχανικών σκευασμάτων. Η φαρμακοτεχνική μορφή μπορεί να είναι διαφορετική. Από τη δακτυλίτιδα παρασκευάζονται δισκία, βάμματα, καψουλοειδή σκευάσματα και ενέσιμα διαλύματα.

Τα κύρια σκευάσματα της πορφυρής δακτυλίτιδας είναι:

1. «Διγιτοξίνη». Πρόκειται για τη μορφή δισκίου της δακτυλίτιδας. Αυτό το φάρμακο προορίζεται για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, της υπέρτασης, των παθήσεων των καρδιακών βαλβίδων και της αρρυθμίας. Χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό συσσώρευσης στον οργανισμό και διαλύεται αρκετά δύσκολα.
2. «Γιτοξίνη». Έχει τις ίδιες ενδείξεις με το πρώτο σκεύασμα. Διαφέρει όμως στο ότι διαλύεται καλύτερα και έχει μικρότερο επίπεδο συσσώρευσης στον οργανισμό. Συνήθως παράγεται σε μορφή λευκής σκόνης.
3. «Κορντιγκίτ». Είναι ένα συνδυασμένο φάρμακο που περιέχει και τα δύο προαναφερθέντα συστατικά. Διατίθεται σε μορφή δισκίων καθώς και ως ορθικά υπόθετα. Χαρακτηρίζεται από χαμηλό συσσωρευτικό αποτέλεσμα και καλή διαλυτότητα στο νερό.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Παρά το γεγονός ότι η δακτυλίτιδα χαρακτηρίζεται από πολλές ευεργετικές ιδιότητες, υπάρχουν ορισμένοι περιορισμοί στη χρήση της. Απαγορεύεται η χρήση σκευασμάτων που βασίζονται σε αυτό το φαρμακευτικό φυτό εάν ο ασθενής έχει αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στις στεφανιαίες αρτηρίες, έμφραγμα του μυοκαρδίου ή χρόνιες πνευμονικές παθήσεις. Η στεφανιαία νόσος, η περίοδος εγκυμοσύνης και θηλασμού, τα λοιμώδη νοσήματα, η βραδυαρρυθμία και η κοιλιακή ταχυκαρδία αποτελούν επίσης περιορισμούς για τη λήψη αυτών των φαρμάκων.

Η δακτυλίτιδα μπορεί να είναι επικίνδυνη για τον παιδικό οργανισμό, επομένως δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά κάτω των 12 ετών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται υπερευαισθησία στις ουσίες που περιέχονται στο βότανο.

Δηλητηρίαση από δακτυλίτιδα

Πολύ συχνά, κατά την παρασκευή φαρμάκων με βάση τη δακτυλίτιδα στο σπίτι, οι άνθρωποι αναρωτιούνται αν μπορεί να αναπτυχθεί δηλητηρίαση από τη χρήση αυτού του φυτικού προϊόντος. Πριν χρησιμοποιήσετε τη δακτυλίτιδα για θεραπευτικούς σκοπούς, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι αυτό το φυτό είναι τοξικό εάν ξεπεραστεί η ημερήσια δόση ή εάν κατά την προετοιμασία του θεραπευτικού σκευάσματος χρησιμοποιηθεί μεγαλύτερη ποσότητα πρώτης ύλης.

Η δηλητηρίαση από αυτό το φυτό εκδηλώνεται με οξύ κοιλιακό άλγος που συνοδεύεται από διάρροια. Επίσης, σε αυτή την περίπτωση, το άτομο θα έχει ναυτία και συχνούς, αρκετά επώδυνους εμέτους. Επιπλέον, σε δηλητηρίαση από δακτυλίτιδα παρατηρείται αδύναμος σφυγμός και φαίνεται σαν η καρδιά να σταματά.

Μια άλλη παρενέργεια της υπέρβασης των βέλτιστων δόσεων είναι η εμφάνιση εξανθημάτων στο δέρμα, που μοιάζουν με κοινό ερεθισμό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εμφανίζονται σπασμοί μαζί με ανεξέλεγκτες μυϊκές συσπάσεις. Είναι πιθανή η εμφάνιση ψευδαισθήσεων και κενών μνήμης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι σε περίπτωση δηλητηρίασης από δακτυλίτιδα μπορεί να εμφανιστούν πολλά συμπτώματα ταυτόχρονα.

Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι στις πιο κρίσιμες καταστάσεις επέρχεται καρδιακή ανακοπή.

Εάν εντοπιστούν ακόμη και τα πιο ήπια συμπτώματα, είναι απαραίτητο να καλέσετε αμέσως ασθενοφόρο για να λάβετε εξειδικευμένη βοήθεια. Δεν είναι δυνατόν να επιλύσετε το πρόβλημα μόνοι σας.

Οι τοξίνες που περιέχονται στη δακτυλίτιδα μπορούν να συσσωρευτούν στον οργανισμό, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται δυσάρεστες συνέπειες.

Φωτογραφία δακτυλίτιδας