Καραγκάνα γριβάσταγια: θεραπευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Για τον φυλλοβόλο θάμνο καραγκάνα γριβάσταγια, οι άνθρωποι επινόησαν μερικά ακόμη ονόματα, τον αποκαλούν τσαπύζνικ γριβάσταγος, ουρά καμήλας ή απλά γρίφκα. Όλες αυτές οι λέξεις προκλήθηκαν από το σχήμα των κλαδιών αυτού του φυτού, το οποίο οι βοτανολόγοι κατατάσσουν στην οικογένεια των Ψυχανθών. Εξωτερικά, η καραγκάνα δεν είναι καθόλου εντυπωσιακή, αλλά έχει πολλές ωφέλιμες ιδιότητες.

Χημική σύνθεση

Κάθε μέρος της καραγκάνας γριβάσταγιας περιέχει μια ολόκληρη σειρά ωφέλιμων για τον άνθρωπο ουσιών.

1. Έτσι, στα κλαδιά και τα φύλλα βρίσκονται τανίνες, οι οποίες δρουν ευεργετικά στην πέψη: βοηθούν τον οργανισμό να λύσει όλα τα προβλήματα του εντέρου, να αποβάλει διάφορες τοξικές εναποθέσεις και να απορροφήσει καλύτερα τα ωφέλιμα συστατικά.
2. Οι ρίζες του φυτού είναι πλούσιες σε σαπωνίνες. Αυτές οι σύνθετες ενώσεις, που ανήκουν στις γλυκοσίδες, έχουν αποχρεμπτική δράση, διεγείροντας το αναπνευστικό σύστημα, επιταχύνοντας το σχηματισμό βλέννας, πράγμα που συμβάλλει στον ταχύτερο καθαρισμό των βρόγχων και στην αντιμετώπιση της λοίμωξης. Επιπλέον, οι σαπωνίνες έχουν διουρητικές και καθαρτικές ιδιότητες, διεγείρουν τη σύνθεση ορμονών και βοηθούν στον καθαρισμό του αίματος από τη χοληστερόλη που σχηματίζει πλάκες στα τοιχώματα των αγγείων.
3. Το υπέργειο τμήμα του φυτού περιέχει μια σειρά ωφέλιμων ουσιών, και πρώτα σε αυτή τη σειρά είναι τα φλαβονοειδή – κερσετίνη, μυρικετίνη και ισοραμνετίνη, που χαρακτηρίζονται από την ικανότητα να ενεργοποιούν τη δράση των ενζύμων που συμμετέχουν στην πέψη. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά αντιοξειδωτικά και αντικαρκινογόνα. Βοηθούν στον εμπλουτισμό των ιστών και οργάνων με οξυγόνο, δυναμώνουν τα αγγεία και ανακουφίζουν από οιδήματα, έχουν ανοσοτροποποιητική, αγγειοενισχυτική και αγγειοδιασταλτική δράση.

Συστατικά όπως τα αλκαλοειδή της καραγκάνας γριβάσταγιας, σε περίπτωση υπερδοσολογίας είναι επικίνδυνα λόγω της αρνητικής επίδρασης στην ψυχική κατάσταση, αλλά ταυτόχρονα σε επιτρεπόμενες δόσεις εκτελούν άριστα τη λειτουργία προστασίας του ανθρώπινου οργανισμού από βλαβερά βακτήρια που προκαλούν ασθένειες. Συμμετέχουν στις διαδικασίες ανάπτυξης του νευρικού, καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος. Αυτές οι ουσίες δείχνουν αποτελεσματικότητα στη θεραπεία κακοήθων όγκων.

Οι κουμαρίνες που υπάρχουν στα κλαδιά και τα φύλλα του φυτού διαθέτουν μια σειρά από ευεργετικές δράσεις, συγκεκριμένα σκοτώνουν την παθογόνο χλωρίδα – μικρόβια, μύκητες, βακτήρια και ιούς, επομένως μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για τη θεραπεία βακτηριακών όσο και ιογενών παθήσεων. Οι κουμαρίνες χαρακτηρίζονται από την ικανότητα να διαστέλλουν τα αγγεία, να καταπραΰνουν τον πόνο, να αποβάλλουν τοξίνες και άχρηστες ουσίες και να ηρεμούν τα ταραγμένα νεύρα. Επιπλέον, οι κουμαρίνες θεωρούνται ένα καλό μέσο για την αντιμετώπιση ογκολογικών προβλημάτων, καθώς αναστέλλουν την ανάπτυξη και τη διαίρεση των καρκινικών κυττάρων.

Ένα ακόμα συστατικό της καραγάνας είναι τα οργανικά οξέα. Αποτελούν αναγνωρισμένα αντιοξειδωτικά. Επιπλέον, βελτιώνουν ενεργά τη λειτουργία του εντέρου, επιβραδύνοντας την ανάπτυξη βακτηρίων αποσύνθεσης, μειώνοντας τη ζύμωση στα παχύτερα τμήματα του πεπτικού σωλήνα, διεγείροντας την περισταλτικότητά του, ομαλοποιώντας έτσι τις κενώσεις, και επίσης «ενεργοποιούν» τη διαδικασία παραγωγής γαστρικού υγρού.

Σάκχαρα περιέχονται επίσης στη σύσταση του φυτού, παρέχουν ενέργεια στον οργανισμό.

Το επόμενο σημαντικό συστατικό του φαρμακευτικού φυτού είναι οι στερίνες. Η έλλειψή τους στον ανθρώπινο οργανισμό γίνεται πολύ γρήγορα αισθητή με εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, σημαντική επιδείνωση της κατάστασης των δοντιών, των νυχιών και των μαλλιών. Σε περίπτωση ανεπάρκειας στερινών, ο άνθρωπος αισθάνεται εξάντληση, το νευρικό σύστημα εξαντλείται, γεγονός που εκδηλώνεται με έντονες εναλλαγές διάθεσης ή πλήρη απάθεια, και εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια πρόωρης γήρανσης. Αιτία της αθηροσκλήρωσης μπορεί επίσης να είναι η έλλειψη στερινών.

Από τις βιταμίνες που περιέχονται στην καραγάνα, πρέπει να αναφερθούν η καροτίνη και το ασκορβικό οξύ.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Με την πρώτη ματιά φαίνεται ότι οι αναπτυσσόμενοι προς τα πάνω, ελαφρώς κυρτοί, σαν σπαθιά, και μη διακλαδιζόμενοι κορμοί είναι πυκνά καλυμμένοι με φύλλα. Σε μια πιο λεπτομερή εξέταση, στα σκούρα γκρίζα κλαδιά-κορμούς, εκτός από νεαρά φύλλα, διακρίνονται συχνά τοποθετημένοι, ήδη νεκροί μίσχοι φύλλων που έχουν απομείνει από την προηγούμενη χρονιά. Είναι αιχμηροί, σαν αγκάθια, και μερικές φορές φτάνουν σε μήκος τα 7 εκατοστά.

Τα φύλλα από την «ανάποδη», δηλαδή από την κάτω πλευρά, είναι χνουδωτά και υπόλευκα, ενώ από την μπροστινή πλευρά έχουν πυκνό πράσινο χρώμα. Τα μικρά φύλλα, τοποθετημένα ανά ζεύγη σε 4-6 τεμάχια, είναι συγκεντρωμένα σε μεγαλύτερα φύλλα.

Τα μονά άνθη του φυτού περιβάλλονται από παράφυλλα, τα οποία, όπως και τα φύλλα, είναι χνουδωτά με λευκές τρίχες. Τα ίδια τα άνθη έχουν κωδωνοειδείς-σωληνοειδείς κάλυκες, συνήθως σε αποχρώσεις του ροζ, του κιτρινωπού και του λευκού, όχι πολύ μεγάλου μεγέθους – περίπου 3 εκατοστά. Το φυτό ανθίζει τον Ιούνιο-αρχές Ιουλίου, στη συνέχεια ωριμάζει ο καρπός – ένας τριχωτός λοβός μήκους έως 4 εκατοστά, πλάτους από 5 έως 7 χιλιοστά, με σκληρή και αιχμηρή άκρη. Εσωτερικά υπάρχουν σφαιρικοί σπόροι, η ωρίμανση των οποίων γίνεται τον Αύγουστο, οπότε αποκτούν καστανο-καφέ χρώμα.

Στις φυσικές συνθήκες στην επικράτεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το φυτό απαντάται στην Μπουργιατία, στην Ανατολική Σιβηρία – στο Κράι Κρασνογιάρσκ και στην Υπερβαϊκαλία, στα Αλτάι, στα Σαϊάν, στη Γιακουτία, στη Δημοκρατία της Τούβα και στην Άπω Ανατολή. Αναπτύσσεται επίσης σε γειτονικές με τη Ρωσία περιοχές – σε χώρες της Κεντρικής Ασίας, στο Θιβέτ, στη Μογγολία, στην Κίνα, στο Μπουτάν, στο Νεπάλ και στην Ινδία, καθώς και σε ορισμένες πολιτείες της Βόρειας Αμερικής.

Σε ύψος η καραγκάνα φτάνει από 30 έως 100 εκ. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και δεν ανέχεται τη σκιά, αναπτύσσεται σε ξηρά και πετρώδη, αμμώδη ή αργιλώδη εδάφη. Συνήθως βρίσκεται σε πλαγιές λόφων, βουνών, σε ορεινές στέπες, δάση κωνοφόρων, σε θάμνους, σε χαλικώδεις περιοχές κοντά σε ποτάμια. Το φυτό διακρίνεται για την εξαιρετική αντοχή και τη θέλησή του για ζωή, αναγεννάται μετά από ξηρασία.

Η καραγκάνα η χαίτη (Caragana jubata) κατατάσσεται στα σπάνια και απειλούμενα φυτά, γι' αυτό περιλαμβάνεται στα Κόκκινα Βιβλία ορισμένων περιοχών, ιδίως της περιφέρειας Ιρκούτσκ και της Μπουριατίας.

Είδη

Στο γένος της καραγκάνας, σύμφωνα με διάφορα στοιχεία, υπάρχουν από 70 έως 80 είδη. Η καραγκάνα η χαίτη θεωρείται από τα ψηλότερα, συνήθως φτάνει το 1 μ. Και είναι το μοναδικό από όλα τα είδη που χρησιμοποιείται για φαρμακευτικούς σκοπούς. Ορισμένοι λαϊκοί θεραπευτές μάλιστα την καλλιεργούν ειδικά στα οικόπεδά τους για να τη χρησιμοποιούν για θεραπευτικούς σκοπούς.

Αλλά πολύ μεγαλύτερη είναι η δενδρώδης καραγκάνα. Αυτό το είδος μπορεί να είναι είτε φυλλοβόλος θάμνος είτε δέντρο, που φτάνει σε ύψος από 4 έως 7 μ. Τον 19ο αιώνα την αποκαλούσαν μπιζελιά, ακακία της μπιζελιάς, σιβηρική ακακία. Η περιοχή εξάπλωσής της είναι οι δασικές εκτάσεις των Αλτάι, των Σαγιάν, του Νότιου Ουράλ, του Καυκάσου, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της Γεωργίας. Εύκολα τη συναντά κανείς και στο Κεντρικό και Ανατολικό Καζακστάν. Σε αντίθεση με τη χαιτοφόρο καραγκάνα, η δενδρώδης καραγκάνα ανέχεται αρκετά την ελαφριά σκιά, γι' αυτό αναπτύσσεται σε παρυφές δασών, σε πάρκα και σε υπόροφο.

Αυτό το είδος καραγκάνας είναι πιο διακοσμητικό χάρη στα αρκετά μεγάλα κίτρινα άνθη του, που κατά την περίοδο της ανθοφορίας σχεδόν κρύβουν τα φύλλα, οπότε το φυτό φαίνεται εντελώς κίτρινο. Την περίοδο αυτή συρρέουν όλες οι μέλισσες από τη γύρω περιοχή στον θάμνο, και το φυτό εκτιμάται από τους μελισσοκόμους και τους συλλέκτες μελιού για τις μελιτοφόρες ιδιότητές του. Λόγω της διακοσμητικότητάς του, έχει εγκλιματιστεί σε κήπους και πάρκα, και οι κηπουροί έχουν μάθει άριστα να το κλαδεύουν, δημιουργώντας όμορφους πυκνούς φράχτες. Μάλιστα, τέτοιοι φράχτες μπορούν ακόμα και να συγκρατούν τις πλαγιές με τις ρίζες τους.

Υπάρχει και ένας ακόμα τομέας εφαρμογής αυτής της ποικιλίας καραγκάνας: χάρη στο ανθεκτικό και εύκαμπτο ξύλο της, τα κλαδιά της χρησιμοποιούνται για την ύφανση καλαθιών και διάφορων χειροτεχνιών, φτιάχνονται από αυτή σκούπες και σαρώθρες.

Καραγκάνα η σκυθική (Caragana scythica). Αυτό το είδος φυτού είναι χαμηλό – όχι πάνω από 40 εκ. Είναι λιγότερο αγκαθωτό από τους συγγενείς του και σημαντικά πιο θαμνώδες, με λεπτά και εύκαμπτα κλαδιά. Η σκυθική καραγκάνα φυτρώνει στα νότια της Ανατολικής Ευρώπης – στη Μολδαβία, στις περιοχές του Εύξεινου Πόντου και στο Κάτω Ντον. Ως έδαφος συνήθως επιλέγει ασβεστολιθικά πετρώματα, αλλά απαντάται επίσης σε μαύρα χώματα (τσερνοζέμ) και σε εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε άλατα. Αντέχει καλά την ξηρασία, αλλά είναι πολύ ευάλωτη σε έντομα-παράσιτα, γι' αυτό και δεν έχει εξαπλωθεί ευρέως.

Η θαμνώδης καραγκάνα αναπτύσσεται ως σφαιρικός θάμνος και φτάνει σε ύψος 2 μέτρα. Ο φλοιός της είναι πολύ ιδιόρρυθμος στην όψη: έχει χρώμα κιτρινογκρί ή πρασινογκρί και είναι πλήρως καλυμμένος με λεπτές ανοιχτόχρωμες, σχεδόν λευκές λωρίδες. Είναι αρκετά διαδεδομένη σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια της Ρωσίας, καθώς και στη Σιβηρία, στην Άπω Ανατολή, στις χώρες της Κεντρικής Ασίας και σε ορισμένες πολιτείες της Αμερικής. Συνήθως καταλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις, όπου αναπτύσσεται πυκνά, προτιμώντας δασικές και δασοστεπικές ζώνες και ορεινές περιοχές.

Η ουσσουριακή καραγκάνα είναι επίσης θαμνώδες φυτό, αλλά πιο συμπαγές από το θαμνώδες είδος. Δεν ξεπερνά το 1 μέτρο σε ύψος. Η διαδικασία της ανθοφορίας της είναι πολύ ενδιαφέρουσα: αρχικά οι κίτρινες ταξιανθίες αποκτούν σχεδόν κόκκινο χρώμα. Σε φυσικές συνθήκες συναντάται μόνο σε ένα μέρος – στην επικράτεια της Ρωσίας, στο Πριμόριε.

Η νάνος καραγκάνα. Το όνομά της τα λέει όλα: αυτός ο θάμνος με λεπτά τρυφερά κλαδιά δεν μπορεί να ξεπεράσει το 1 μέτρο. Ανθίζει για πολύ καιρό, σχεδόν τέσσερις μήνες – από τον Μάιο έως τα τέλη Αυγούστου. Άλλο ένα χαρακτηριστικό της είναι ο λαμπερός, λείος χρυσαφί φλοιός και τα φύλλα, που έχουν πιο ανοιχτή απόχρωση από τα συγγενικά φυτά. Πατρίδα της είναι η Περιφέρεια Αλτάι, όπου αυτός ο θάμνος καταλαμβάνει ορεινές χαλικώδεις πλαγιές κατά μήκος ορεινών ρυακιών.

Η αγκαθωτή καραγκάνα. Αυτός ο θάμνος είναι μεσαίου ύψους, περίπου 1,5 μέτρο. Οι διακλαδιζόμενοι βλαστοί του είναι αρκετά συχνά γεμάτοι με αγκάθια μήκους έως 5 εκ. Αναπτύσσεται σε πετρώδη εδάφη, άμμους, αλμυρές εκτάσεις, συναντάται σε ορεινές περιοχές της Περιφέρειας Αλτάι, στα Σαγιάν, στις νότιες περιοχές της Μπουργιατίας, και εγκαθίσταται σε βραχώδεις πλαγιές ή χαλικώδεις σωρούς.

Η πορτοκαλί καραγκάνα. Χαμηλό φυτό, όχι πάνω από 1 μέτρο σε ύψος. Διαφέρει στο ότι κατά το άνοιγμα των φύλλων, αυτά έχουν κιτρινοπράσινο χρώμα και στη συνέχεια αποκτούν φυσική πράσινη απόχρωση. Τα άνθη αυτού του είδους καραγκάνας είναι κίτρινα με πορτοκαλί απόχρωση, εξ ου και η ονομασία. Σχηματίζει πυκνές συστάδες σε ποτάμιες χαλικώδεις όχθες της βορειοδυτικής Κίνας και στα βουνά Τιέν Σαν. Οι κηπουροί και οι αρχιτέκτονες τοπίου χρησιμοποιούν την πορτοκαλί καραγκάνα για διακοσμητικούς σκοπούς.

Η τουρκεστανική καραγκάνα ποικίλλει σε ύψος από 1 έως 2 μέτρα. Εξωτερικά μοιάζει πολύ με τη χαίτοφορη, με εξαίρεση το χρώμα του φλοιού: στην τουρκεστανική διακρίνονται καθαρά πράσινες αποχρώσεις. Οι ξυλουργοί χρησιμοποιούν το σκληρό, πυκνό, βαρύ ξύλο αυτού του είδους φυτού για ένθετα και τορνευτά αντικείμενα. Η τουρκεστανική καραγκάνα αναπτύσσεται ψηλά σε φαράγγια: στο Παμίρ και στο Αλτάι, στα δυτικά του Τιέν Σαν, στις βόρειες και δυτικές περιοχές της Κίνας.

Η δενδροειδής κλαίουσα καραγκάνα (πενδούλα). Είναι ένα είδος που αποκτήθηκε από κηπουρούς με εμβολιασμό ενός θάμνου με εύκαμπτα κομψά κλαδιά σε ένα κορμό. Είναι εξαιρετικά όμορφη τόσο τον Μάιο, όταν είναι κίτρινη από τα άνθη, όσο και τον χειμώνα, όταν τα κλαδιά της καλύπτονται από ένα κάλυμμα χιονιού. Η κλαίουσα καραγκάνα είναι ανθεκτική στη σκίαση και δεν είναι απαιτητική ως προς τη σύσταση του εδάφους.

Η Καραγάνα η δενδρώδης Λόρμπεργκ – ένα ακόμη είδος που προέκυψε από την εργασία των κηπουρών. Θεωρείται θάμνος, αλλά συχνότερα καλλιεργείται σε κορμό, φτάνοντας τα 3 μ. Η κόμη της μοιάζει πολύ με κύπελλο, στις άκρες του οποίου κρέμονται εύκαμπτα κλαδιά. Τα φύλλα της Καραγάνας Λόρμπεργκ είναι μακριά και λεπτά, σαν βελόνες λάρυκα. Συνολικά, η κόμη φαίνεται ελαφριά και αέρινη, χωρίς σχεδόν καθόλου σκιά. Λόγω της γενικής εμφάνισής της, αυτό το φυτό αποκαλείται μερικές φορές βόρειος φοίνικας.

Συλλογή και αποθήκευση

Ως φαρμακευτική πρώτη ύλη χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη της Καραγάνας της χαίτης – τόσο τα υπέργεια, όσο και η ρίζα. Η συγκομιδή του φυτού γίνεται οποιαδήποτε εποχή του έτους, ακόμη και τους χειμερινούς μήνες. Ωστόσο, η πιο πολύτιμη θεωρείται η πρώτη ύλη που συλλέγεται την άνοιξη, εκείνες τις δύο εβδομάδες που η Καραγάνα ανθίζει, και το φθινόπωρο, όταν έχει συσσωρεύσει επιπλέον θρεπτικά συστατικά.

Η ρίζα λαμβάνεται σκάβοντας ελαφρά από τη μία πλευρά του φυτού, κόβοντας ένα μικρό κομμάτι και σκεπάζοντας ξανά την τρύπα. Η συγκομιδή της ρίζας πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή, διότι από αυτήν εξαρτάται αν το είδος αυτό, που περιλαμβάνεται στο Κόκκινο Βιβλίο, θα συνεχίσει να αναπτύσσεται ή θα εξαφανιστεί. Στη ρίζα μπορεί κανείς να δει μικρές λευκές σφαιρικές εξάρσεις. Αυτό είναι φυσιολογικό· σε αυτές η Καραγάνα συσσωρεύει άζωτο. Μια τέτοια ρίζα είναι απολύτως υγιής και άξια να γίνει φάρμακο. Την αποτινάσσουμε από το χώμα, την πλένουμε καλά κάτω από τρεχούμενο νερό και την απλώνουμε σε λεπτή στρώση στη σκιά, σε ρεύμα αέρα, πάνω σε σχάρες, ώστε η πρώτη ύλη να αερίζεται και να στεγνώνει από όλες τις πλευρές ταυτόχρονα.

Σχετικά με το πώς να συλλέγονται τα κλαδάκια με τα φύλλα, υπάρχουν δύο απόψεις. Μερικοί βοτανολόγοι λένε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται μεταλλικά εργαλεία, ενώ άλλοι τα κόβουν προσεκτικά με ψαλίδι κλαδέματος ή μαχαίρι, αφήνοντας απόσταση από το έδαφος για να μην βλάψουν τη ρίζα. Στη συνέχεια, η κομμένη πρώτη ύλη δένεται σε μικρά ματσάκια, τα οποία κρεμάζονται σε σχοινιά σε ένα δωμάτιο όπου είναι ζεστό, ξηρό και υπάρχει καλός αερισμός.

Μαζεύοντας το φυτό με τα ίδια σας τα χέρια, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι είναι η σωστή Καραγάνα η χαίτης, και όχι η κίτρινη ακακία, που μερικές φορές προσφέρουν ανέντιμοι πωλητές στις αγορές.

Το φαρμακευτικό φυτό διατηρεί τις θεραπευτικές του ιδιότητες για ένα χρόνο – υπό την προϋπόθεση ότι φυλάσσεται σε ξηρό μέρος σε βαμβακερό σακουλάκι.

Θεραπευτικές ιδιότητες της καραγκάνας γριβάσταγιας

Η επίσημη ιατρική δεν χρησιμοποιεί την Καραγάνα τη χαίτη, και δεν περιλαμβάνεται στη ρωσική φαρμακοποιία λόγω ανεπαρκούς μελέτης, καθώς και έλλειψης δεδομένων από κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, χρησιμοποιείται εδώ και πολύ καιρό από την παραδοσιακή Θιβετιανή ιατρική, καθώς και από λαϊκούς θεραπευτές. Λόγω του ευρέος φάσματος θεραπευτικών ιδιοτήτων και της ισχυρής ευεργετικής δράσης, οι Μογγόλοι ονόμασαν αυτό το φυτό χρυσή Καραγάνα.

1. Στο Θιβέτ, από την αρχαιότητα, το φαρμακευτικό φυτό χρησιμοποιούνταν ως αντιπυρετικό, καθώς και για την αραίωση του αίματος. Για τους βοτανολόγους της Μπουργιατίας και της περιοχής Ιρκούτσκ, η καραγάνα είναι απαραίτητη για τη θεραπεία φλεγμονωδών διεργασιών διαφορετικής προέλευσης, οι πιο απλές από τις οποίες είναι οι φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας, των ούλων και του λαιμού, του δέρματος και των βλεννογόνων των γεννητικών οργάνων. Εξωτερικά χρησιμοποιείται για συρίγγια, σοβαρούς μώλωπες, και με αυτόν τον τρόπο θεραπεύονται δερματικές παθήσεις όπως το έκζεμα, τα πυώδη εξανθήματα, η ακμή, καθώς και οι νευροδερματίτιδες και οι δερματώσεις. Η καραγάνα όχι μόνο θα εξαλείψει αυτά τα προβλήματα, αλλά δεν θα επιτρέψει τον σχηματισμό ουλών και ουλωδών ιστών στη θέση των πληγών.
2. Η γρίπη, οι οξείες ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού (ΟΙΛΑ) και οι οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις (ΟΑΛ), η αμυγδαλίτιδα και η στηθάγχη – όλες αυτές οι ασθένειες, που οι άνθρωποι μακριά από την ιατρική συνηθίζουν να συνδέουν με το κρυολόγημα, θεραπεύονται επίσης με καραγάνα.
3. Οι αντιφλεγμονώδεις και επουλωτικές ικανότητες του φυτού έχουν αποδειχθεί εξαιρετικές στη θεραπεία γυναικολογικών παθήσεων. Με τη βοήθεια του φαρμακευτικού φυτού αντιμετωπίζονται η διάβρωση του τραχήλου της μήτρας και οι καλοήθεις σχηματισμοί στη μήτρα, η φλεγμονή των εξαρτημάτων της μήτρας και η ενδομητρίωση, οι μηνορραγίες. Συνταγογραφείται για την εξάλειψη των λευκών εκκρίσεων, την αποκατάσταση της τακτικότητας της εμμήνου ρύσεως και την επίλυση άλλων ευαίσθητων γυναικείων προβλημάτων. Συγκεκριμένα, οι παραδοσιακοί θεραπευτές συνιστούν φαρμακευτικά σκευάσματα που παρασκευάζονται από αυτό το φυτό σε γυναίκες για ταχύτερη εγκυμοσύνη, καθώς όχι μόνο βοηθούν στην εξάλειψη των χρόνιων φλεγμονωδών διεργασιών που προκαλούν υπογονιμότητα, αλλά και αποκαθιστούν την ορμονική ισορροπία στο γυναικείο σώμα.
4. Εκτός από την αντιφλεγμονώδη δράση, η καραγάνα η χαίτη έχει αντικαρκινική και αναλγητική, καθώς και ραδιοπροστατευτική δράση – δηλαδή την ικανότητα να προστατεύει τον οργανισμό από τις παρενέργειες της θεραπείας ογκολογικών προβλημάτων. Το φυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε όγκους των οργάνων του αναπαραγωγικού, του πεπτικού και του αναπνευστικού συστήματος. Ως εκ τούτου, σκευάσματα με βάση την καραγάνα τη χαίτη συνιστώνται ως συμπληρωματικά στην κύρια θεραπεία με φαρμακευτικά σκευάσματα που έχει συνταγογραφήσει ογκολόγος. Οι έμπειροι ογκολόγοι, κατά κανόνα, ενθαρρύνουν τη λήψη εγχύσεων από αυτόν τον φαρμακευτικό θάμνο κατά τη διάρκεια της εντατικής θεραπείας του καρκίνου, όταν υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία.
5. Η ρίζα του φυτού συνιστάται για τη ρύθμιση της λειτουργίας του κυκλοφορικού συστήματος – με τη βοήθειά της μπορεί κανείς να μειώσει την αρτηριακή πίεση και να βελτιώσει τη ροή του αίματος.
6. Το φαρμακευτικό φυτό συνιστάται για παθήσεις του πεπτικού σωλήνα που σχετίζονται με διαταραχές των βλεννογόνων και φλεγμονές, όπως τα έλκη του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θεραπεία είναι τόσο επιτυχής που η εξέλιξη της νόσου μπορεί να σταματήσει στα αρχικά στάδια μόνο με σκευάσματα με βάση την καραγάνα τη χαίτη, χωρίς φαρμακευτικά φάρμακα.
7. Η Καραγάνα συνταγογραφείται για την ανακούφιση από την κούραση, την ανύψωση του ηθικού και την αποκατάσταση της ικανότητας εργασίας. Χάρη στην ηρεμιστική της δράση, το φυτό είναι ωφέλιμο για άτομα που ασχολούνται με πνευματική εργασία και για αθλητές που υφίστανται υψηλή ψυχική και σωματική καταπόνηση. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βελτιώνει την ικανότητα του οργανισμού να αντιστέκεται σε ασθένειες, κάτι που είναι ιδιαίτερα πολύτιμο κατά τις περιόδους άνοιξης-φθινοπώρου, όταν υπάρχουν κρυολογήματα και ιογενείς λοιμώξεις. Μπορεί επίσης να καταπραΰνει τον πόνο των δοντιών.
8. Πειράματα που διεξήγαγαν επιστήμονες σε ζώα αποκάλυψαν επίσης ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες της Καραγάνα. Επομένως, θεωρείται πολλά υποσχόμενη η συνέχιση της μελέτης του φαρμακευτικού φυτού ως μέθοδος θεραπείας της ηπατίτιδας ή της κίρρωσης του ήπατος.

Καραγκάνα γριβάσταγια στη λαϊκή ιατρική

Για ορισμένα προβλήματα – όπως πληγές και γρατσουνιές – τα σκευάσματα από Καραγάνα Γριβάσταγια χρησιμοποιούνται μόνο εξωτερικά, ενώ για το έλκος στομάχου μόνο εσωτερικά. Για ορισμένες παθήσεις, οι βοτανολόγοι συνιστούν συνδυασμό εσωτερικής και εξωτερικής χρήσης των παρασκευασμάτων με βάση την Καραγάνα.

Για την ισχιαλγία

Βάλτε σε ένα ποτήρι νερό 2 μεγάλες κουταλιές ψιλοκομμένα κλαδάκια Καραγάνα, βάλτε στη φωτιά και βράστε σε σιγανή φωτιά για 4-5 λεπτά, στη συνέχεια αφήστε να εμποτιστεί για μία ώρα. Φιλτράρετε και πιείτε πριν από το φαγητό ένα τέταρτο του ποτηριού 3 φορές την ημέρα. Εκτός από την ισχυαλγία, το έγχυμα βοηθά να ηρεμήσουν τα νεύρα, να αποκατασταθεί ο φυσιολογικός ύπνος και να μειωθεί η πίεση στην υπέρταση.

Για τα κρυολογήματα

Θρυμματίστε 10 γραμμάρια ρίζες Καραγάνα, ρίξτε τα σε ένα ποτήρι νερό και βάλτε στη φωτιά. Βράστε σε σιγανή φωτιά για 5-6 λεπτά, αφήστε να εμποτιστεί για μία ώρα και φιλτράρετε. Συνιστάται να πίνεται για κρυολογήματα, Οξείες Αναπνευστικές Λοιμώξεις, Οξείες Ιογενείς Αναπνευστικές Λοιμώξεις και γρίπη, σύμφωνα με το σχήμα: 3 φορές την ημέρα ανεξάρτητα από το πρόγραμμα γευμάτων – δύο κουταλιές της σούπας. Η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί για τουλάχιστον μία εβδομάδα.

Για τη σηψαιμία

Η συνταγή είναι πολύ παρόμοια με την προηγούμενη, αλλά αντί για ρίζα πρέπει να πάρετε κλαδιά Καραγάνα. 10-12 γραμμάρια πρώτης ύλης ρίξτε 200 ml νερό, αφήστε να βράσει και βράστε για 7 λεπτά, στη συνέχεια αφήστε να εμποτιστεί για μία ώρα, φιλτράρετε και πιείτε τρεις φορές την ημέρα πριν από το φαγητό – 2 κουταλιές της σούπας. Βοηθά στη σήψη ως αντιφλεγμονώδες μέσο, χρησιμοποιείται ως βοηθητικό σκεύασμα στην κύρια φαρμακευτική αγωγή.

Για τη στοματίτιδα

Χρειάζονται 2 μεγάλες κουταλιές θρυμματισμένης ρίζας του φαρμακευτικού φυτού, ρίξτε 300 ml βραστό νερό. Αφήστε το κάτω από το καλά κλεισμένο καπάκι για δύο ώρες, τυλιγμένο σε μια ζεστή πετσέτα. Φιλτράρετε και χρησιμοποιήστε για ξέπλυμα του στόματος σε στοματίτιδα, ουλίτιδα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το σκεύασμα για τη θεραπεία της λαρυγγίτιδας, της φαρυγγίτιδας και της αμυγδαλίτιδας. Για να κάνετε γαργάρες, θερμάνετε το έγχυμα σε ζεστή κατάσταση, κάντε τη διαδικασία γαργάρας κάθε μισή ώρα για τουλάχιστον τρεις ημέρες.

Ως τοπικό φάρμακο χρησιμοποιείται για φλεγμονώδη προβλήματα στα γεννητικά όργανα, καθώς και για την εξάλειψη δερματικών προβλημάτων.

Για τις προχωρημένες αιμορροΐδες

Φτιάξτε ένα αφέψημα από καραγάνα της λοφιοφόρου: ρίξτε σε μια κατσαρόλα που βράζει με 250 ml νερό που βράζει, 1 κουταλιά της σούπας ψιλοκομμένα κλαδάκια. Βράστε για 10 λεπτά, αφήστε το να εμποτιστεί για μιάμιση ώρα, τυλίγοντας την κατσαρόλα με ένα κασκόλ για ζεστασιά. Στραγγίστε και χωρίστε το υγρό σε 3 δόσεις, τις οποίες θα πιείτε, κατανέμοντας ομοιόμορφα σε όλη την ημέρα. Ταυτόχρονα, μπορείτε να κάνετε κομπρέσες από αυτό το αφέψημα: βρέξτε ένα μαλακό βαμβακερό πανί στο θεραπευτικό υγρό και εφαρμόστε το στην πάσχουσα περιοχή για 15–20 λεπτά.

Για την ενίσχυση του καρδιακού μυός

Κόψτε ή σπάστε τα κλαδάκια των φυτών πολύ ψιλά. Πάρτε 2 γεμάτες κουταλιές της σούπας από αυτή την πρώτη ύλη, προσθέστε τα σε ένα φλιτζάνι με 250 ml νερό και σε χαμηλή φωτιά φέρτε το σε βράση. Όταν βράσει, μαγειρέψτε για 5 λεπτά. Απομακρύνετε το φλιτζάνι από τη φωτιά, τυλίξτε το σε μια ζεστή πετσέτα και αφήστε το να εμποτιστεί για μία ώρα. Φιλτράρετε και πάρτε το από το στόμα μία φορά την ημέρα, 50–60 ml, κατά προτίμηση το βράδυ. Πρέπει να πιείτε το φάρμακο και να ξαπλώσετε αμέσως για ύπνο, ώστε μετά τη λήψη του φαρμάκου να μην φάτε τίποτα για 8 ώρες. Αυτό το φάρμακο βοηθά όχι μόνο στην ενδυνάμωση του καρδιακού μυός, αλλά και στη μείωση της πίεσης στην υπέρταση και στη βελτίωση του ύπνου που διαταράσσεται από το στρες. Η διάρκεια της θεραπείας επιλέγεται ξεχωριστά για κάθε ασθενή ανάλογα με τις ανάγκες.

Για τη θεραπεία δερματικών προβλημάτων

Πρέπει να παρασκευάσετε ένα βάμμα καραγάνας σε οινόπνευμα: σε 100 ml καλής βότκας 40° προσθέστε θρυμματισμένη πρώτη ύλη (10 g). Αφήστε το να εμποτιστεί σε ζεστό και σκοτεινό χώρο σε κλειστό αδιαφανές κεραμικό ή γυάλινο δοχείο για 8 έως 10 ημέρες, ανακατεύοντας το περιεχόμενο 2–3 φορές την ημέρα. Για την επάλειψη ακμής, ελκών ή δέρματος που πάσχει από δερματίτιδα, αραιώστε το βάμμα με νερό σε αναλογία 1:10. Αυτό το αραιωμένο φάρμακο βοηθά επίσης σε αμυγδαλίτιδα, στοματίτιδα, ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα: κάντε γαργάρες στο λαιμό ή στο στόμα μετά από κάθε γεύμα και μία ακόμη φορά το βράδυ.

Σε υπογονιμότητα

Εάν η αιτία της υπογονιμότητας είναι μια υποτονική φλεγμονώδης διαδικασία, πρέπει να ρίξετε 2 μεγάλες κουταλιές αποξηραμένης και ψιλοκομμένης ρίζας καραγάνας της λοφιοφόρου με 300 ml βραστό νερό και να αφήσετε να εμποτιστεί για 2 ώρες. Στη συνέχεια, στραγγίστε το έγχυμα και χρησιμοποιήστε το για πλύση. Είναι καλύτερα να κάνετε θεραπεία τα σαββατοκύριακα ή κατά τη διάρκεια των διακοπών, όσο βρίσκεστε στο σπίτι, καθώς η διαδικασία πρέπει να επαναληφθεί 4–5 φορές την ημέρα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 10 ημέρες.

Αντιπυρετικό

Το έγχυμα καραγάνας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το κρυολόγημα εάν έχει ανέβει η θερμοκρασία. Πρέπει να το ετοιμάσετε όπως το συνηθισμένο τσάι: ξεπλύνετε την τσαγιέρα με βραστό νερό, ρίξτε μέσα 2 κουταλιές της σούπας φαρμακευτικής πρώτης ύλης (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ρίζες και κλαδιά). Μόλις εμποτιστεί για 20–30 λεπτά, μπορείτε να το ρίξετε και να το πιείτε μαζί με μέλι.

Εάν η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή, κατά την παρασκευή μπορείτε να προσθέσετε στην τσαγιέρα μούρα βρούσνικας (10–15 τεμάχια) ή φλοιό ιτιάς της αίγας. Η υψηλή θερμοκρασία θα πέσει γρήγορα.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Έγχυμα

1. Για το έλκος του στομάχου. Επουλωτική δράση θα έχει ένα έγχυμα που παρασκευάζεται από 10 γραμμάρια αποξηραμένων ψιλοκομμένων κλαδιών καραγάνας και 200 ml βραστό νερό. Ρίξτε το φαρμακευτικό φυτό, αφήστε το να εμποτιστεί για μισή ώρα σε υδατόλουτρο, στη συνέχεια στραγγίστε αμέσως. Πάρτε 1 κουταλιά της σούπας μετά το γεύμα (3–4 φορές την ημέρα).
2. Για την καούρα. Θρυμματίζετε 2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένα φύλλα. Τα περιχύνετε με 250 ml βρασμένου νερού και τα αφήνετε για 2 ώρες με το καπάκι ερμητικά κλειστό για να εγχυθούν. Στη συνέχεια, φιλτράρετε καλά και πίνετε 2 κουταλιές της σούπας 2 με 3 φορές την ημέρα.

Βάμμα

Για τις αιμορροΐδες. Σε 100 ml αλκοόλ 70% χρειάζεται να πάρετε 10 g ξηρών, θρυμματισμένων κλαδιών Καραγάνας. Περιχύνετε το φαρμακευτικό φυτό με το αλκοόλ και το αφήνετε να εγχυθεί σε σκούρο γυάλινο δοχείο για 10 ημέρες. Πίνετε ένα τέταρτο της ώρας πριν από το φαγητό 30 σταγόνες, αφού τις αραιώσετε με λίγο νερό.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το βάμμα για στοματικές πλύσεις, να το επαλείψετε στο δέρμα αν έχει ακμή, έλκη, δερματίτιδα. Για αυτό, το σκεύασμα πρέπει να το αραιώσετε με νερό σε αναλογία 1:15.

Αφέψημα

Για υποβιταμίνωση. Για την παρασκευή του αφεψήματος θα χρειαστείτε αποξηραμένο φλοιό και ρίζες του φυτού. 10 g ψιλοκομμένου υλικού τα περιχύνετε με ένα ποτήρι μόλις βρασμένο νερό και τα βάζετε στη φωτιά. Βράζετε το μείγμα για 8–10 λεπτά, το αφήνετε να εγχυθεί για 3 ώρες. Σουρώνετε. Πριν πάρετε το σκεύασμα, το ζεσταίνετε για να είναι χλιαρό. Η θεραπευτική αγωγή είναι μισό ποτήρι 2 φορές την ημέρα, ανεξάρτητα από το γεύμα. Πίνετε το υγρό σε μικρές γουλιές.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες αντενδείξεις για τη λήψη της Καραγάνας Γριβάσταγιας. Μπορεί να μην είναι κατάλληλη για ορισμένους ασθενείς λόγω εμφάνισης αλλεργίας, αν και τέτοιες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες, ή λόγω ατομικής δυσανεξίας σε ουσίες που αποτελούν συστατικά του φυτού.

Λόγω του ότι τα σκευάσματα που βασίζονται στο φαρμακευτικό φυτό μειώνουν την πίεση, κατά την εσωτερική χρήση αφεψημάτων, εγχυμάτων και βαμμάτων, οι ασθενείς με υπόταση πρέπει να είναι προσεκτικοί.

Οι έγκυες γυναίκες και οι θηλάζουσες μητέρες συνιστάται να αναβάλουν τη λήψη της καραγάνας – για την αποφυγή εμφάνισης αλλεργικών εκδηλώσεων στα μωρά.

Σε κάθε περίπτωση, πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε τον θεράποντα ιατρό σας.

Φωτογραφία Καραγάνα