Ρούσκος: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Ιγλίτσα (ρούσκος, ποντικόαγκάθι) – πολυετής θαμνώδες φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Σπαραγοειδών. Παλαιότερα κατατασσόταν σε ξεχωριστή οικογένεια, τις Ιγλιτσίδες. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες του θάμνου. Μερικές χρησιμοποιούνται στη λαϊκή ιατρική, άλλες ως ζωοτροφή. Επίσης, από αυτόν τον θάμνο κατασκευάζονται πράσινοι φράχτες, και φυτεύεται σε πάρκα και κήπους. Οι νεαροί βλαστοί αυτού του φυτού είναι κατάλληλοι για βρώση. Ορισμένοι λαοί τρώνε και τους καρπούς.

Χημική σύνθεση

Το φυτό έχει μια σειρά από θετικές ιδιότητες χάρη στην πλούσια σύνθεσή του. Στο άνω μέρος του φυτού, συμπεριλαμβανομένων των μούρων, υπάρχουν τα εξής στοιχεία:

1. Ασβέστιο. Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία για τον ανθρώπινο οργανισμό. Παίζει σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό και τη διατήρηση του οστικού ιστού σε υγιή κατάσταση. Είναι επίσης σημαντικό για τα δόντια. Επιπλέον, συμμετέχει στις διαδικασίες σύσπασης των μυών. Για παράδειγμα, οι κράμπες μπορεί να προκληθούν από έλλειψη αυτού του στοιχείου. Το ασβέστιο μπορεί να καταπολεμήσει τη χοληστερόλη εμποδίζοντας την απορρόφηση κορεσμένων λιπών από το έντερο.
2. Χρώμιο. Αυτό το στοιχείο συμμετέχει σε πολλές διεργασίες στον οργανισμό, αλλά η επίδρασή του είναι πιο αισθητή στη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Το χρώμιο αποτελεί επίσης πρόληψη για ορισμένες παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος. Η έλλειψη χρωμίου μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους, προβλήματα όρασης και διαταραχές ανάπτυξης.
3. Μαγγάνιο. Η ημερήσια ανάγκη του οργανισμού σε αυτό το υλικό είναι μικρή, αλλά υπάρχει. Το μαγγάνιο είναι απαραίτητο για την καρδιά, χάρη σε αυτό το στοιχείο απορροφώνται καλύτερα ορισμένες βιταμίνες της ομάδας Β, απαραίτητες για την ομαλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Το μαγγάνιο μειώνει επίσης τον κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη. Αλλά σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει περισσότερη βλάβη παρά όφελος.
4. Φώσφορος. Είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη του οστικού ιστού και του οδοντικού σμάλτου. Αυτό το στοιχείο εξασφαλίζει τη φυσιολογική λειτουργία των μυών και της πνευματικής δραστηριότητας. Λόγω έλλειψης φωσφόρου, ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται κουρασμένο και αδύναμο.
5. Κάλιο. Το κάλιο συμμετέχει στη διατήρηση της ισορροπίας των υγρών του οργανισμού και ρυθμίζει τον καρδιακό ρυθμό. Επίσης, οξυγονώνει καλύτερα τον εγκέφαλο, βελτιώνοντας τη λειτουργία του, είναι χρήσιμο για τις αλλεργίες, και είναι απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία των μαλακών ιστών, συμπεριλαμβανομένων των μυών και των αγγείων.
6. Σίδηρος. Ένα ακόμη πολύ σημαντικό στοιχείο για την υγεία. Ο σίδηρος βρίσκεται στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης, συμμετέχει στη διαδικασία οξυγόνωσης των ιστών του οργανισμού. Χωρίς αυτό το στοιχείο, η αναπνοή σε κυτταρικό επίπεδο είναι αδύνατη. Συμμετέχει επίσης στο μεταβολισμό και συμβάλλει στην απομάκρυνση των τοξινών από τον οργανισμό.
7. Μαγνήσιο. Τα περισσότερα όργανα έχουν ανάγκη αυτό το στοιχείο. Υπάρχει στον εγκέφαλο, στα δόντια, στο συκώτι, στα νεφρά, ακόμα και στον μυϊκό ιστό. Βοηθά στην απορρόφηση των βιταμινών του συμπλέγματος Β, δρα ηρεμιστικά στο νευρικό σύστημα, συνιστάται σε γυναίκες κατά το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο (ΠΜΣ), και προλαμβάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων.
8. Πυρίτιο. Παίζει σημαντικό ρόλο στον οργανισμό, βελτιώνει τη μεταβολική διαδικασία, συμμετέχει στην ενίσχυση των αγγείων, βοηθά στον πονόδοντο, καθώς και στη δυσπεψία, ενισχύει το ανοσοποιητικό και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα.
9. Κοβάλτιο. Συμμετέχει στη διάσπαση των πρωτεϊνών και στη σύνθεση του DNA, ομαλοποιεί τη μεταβολική διαδικασία και διεγείρει τις διαδικασίες αιμοποίησης, είναι υπεύθυνο για τη φυσιολογική λειτουργία του παγκρέατος και ρυθμίζει την παραγωγή αδρεναλίνης.
10. Βιταμίνη C. Μπορεί να καταπολεμήσει τις τοξίνες και να τις απομακρύνει από τον οργανισμό, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνει τις αμυντικές λειτουργίες του οργανισμού έναντι ιών και βακτηρίων. Ονομάζεται επίσης παντοδύναμη βιταμίνη, καθώς ενισχύει τα αγγεία, επιδρά ευεργετικά στο νευρικό σύστημα και στο δέρμα.
11. Βιταμίνη PP (νιασίνη). Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, συμμετέχει ενεργά στις διαδικασίες του μεταβολισμού και της αναπνοής. Είναι επίσης ένα ευεργετικό στοιχείο για το δέρμα και τα μαλλιά.
12. Φυτικές ίνες. Συμμετέχουν στις διαδικασίες της πέψης και αποτελούν πρόληψη ορισμένων παθήσεων του γαστρεντερικού συστήματος.

Παρά την τόσο πλούσια συλλογή χρήσιμων στοιχείων, για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται κυρίως οι ρίζες. Σε αυτές συγκεντρώνονται οι εξής ουσίες:

1. Σαπωνοσίδες. Έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και μπορούν να μειώσουν τα οιδήματα, ενισχύουν τα τοιχώματα των αγγείων, αλλά ταυτόχρονα τα στενεύουν, συμβάλλουν στη διάλυση των θρόμβων.
2. Ετεροσίδες. Βελτιώνουν την εγκεφαλική δραστηριότητα, αυξάνουν ορισμένες ροές αίματος, εμπλουτίζουν τους ιστούς με οξυγόνο, επομένως είναι χρήσιμες σε καταθλιπτικές καταστάσεις, πονοκεφάλους και άλλες παθήσεις του νευρικού συστήματος.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες του φυτού, οι οποίες διαφέρουν μεταξύ τους στην εμφάνιση και στο μέγεθος. Ορισμένες ποικιλίες καλλιεργούνται σε κήπους. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται το ρούσκο το ακανθώδες, που ονομάζεται επίσης ποντιακό. Μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμα και σε εσωτερικούς χώρους.

Το ρούσκο το ακανθώδες είναι ένας αειθαλής θάμνος, που χαρακτηρίζεται από όρθιους βλαστούς. Από τον κύριο βλαστό εκφύονται κρεμαστά κλαδιά, πάνω στα οποία βρίσκονται φύλλα. Συνήθως το ύψος κυμαίνεται από 30–60 εκατοστά, αλλά μερικές φορές μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο. Το φυτό έχει μεταμορφωμένους βλαστούς που έχουν σχήμα φύλλων. Η υφή τους μπορεί να είναι ματ ή γυαλιστερή, έχουν ωοειδές σχήμα, μυτερά στις άκρες.

Τα φύλλα του φυτού είναι επίσης ασυνήθιστα. Διακρίνονται για το μικρό τους μέγεθος και το τριγωνικό τους σχήμα, σχηματίζονται σε τροποποιημένους βλαστούς. Από έξω φαίνεται σαν ένα μικρό φύλλο να φυτρώνει πάνω σε ένα άλλο, μεγαλύτερο.

Τα άνθη είναι μικρά, ανοιχτό γαλάζια, μερικές φορές με αποχρώσεις του μοβ. Η περίοδος ανθοφορίας τους είναι αρκετά μεγάλη. Αφού μαραθούν τα άνθη, σχηματίζονται καρποί με έντονο κόκκινο χρώμα. Η διάμετρός τους σπάνια υπερβαίνει τα 10 χιλιοστά. Η περίοδος ωρίμανσης των καρπών είναι τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Στο εσωτερικό του καρπού υπάρχουν αρκετοί σπόροι.

Η ιγλίτσα φυτρώνει σε νότιες περιοχές με ζεστούς χειμώνες. Απαντάται στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στην Τουρκία, στη Νότια Ευρώπη, στην Κριμαία και στον Καύκασο.

Είδη

Μέχρι στιγμής, εκτός από την ιγλίτσα την αγκαθωτή, υπάρχουν 4 είδη φυτού, το καθένα διαφέρει όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην περιοχή εξάπλωσης:

1. Ιγλίτσα η υποφυλλώδης (ιταλική). Εξωτερικά, ο θάμνος μοιάζει με την αγκαθωτή ποικιλία. Οι μίσχοι του φυτού είναι ίσιοι, μπορούν να φτάσουν σε μήκος 50–60 εκατοστά. Τα φύλλα είναι επιμήκη, με έντονο πράσινο χρώμα. Τα άνθη είναι λευκά ή ελαφρώς γαλαζωπά, εμφανίζονται τον Φεβρουάριο-Μάρτιο. Στην άγρια φύση φυτρώνει στις ακτές της Μεσογείου. Απαντάται συχνότερα στη Βόρεια Αφρική και στην Ιβηρική Χερσόνησο. Φυτρώνει στη σκιά δέντρων, σε υγρό έδαφος.
2. Ιγλίτσα η υπογλώσσια. Θάμνος με όρθιους μίσχους ύψους έως 40 εκατοστά. Το βράκτιο αποτελείται από 6 πέταλα που έχουν μακρόστενο σχήμα, που θυμίζει γλώσσα. Στη μέση βρίσκεται ένα μικρό άνθος μοβ χρώματος. Οι τροποποιημένοι βλαστοί μπορούν να φτάσουν σε πλάτος 2 εκατοστά. Η περίοδος ανθοφορίας είναι τον Μάιο, η καρποφορία διαρκεί από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο. Απαντάται στην Κεντρική Ευρώπη, τη Μικρά Ασία και τη Βαλκανική Χερσόνησο. Στη Ρωσία απαντάται μόνο στο νότιο τμήμα της Κριμαίας. Φυτρώνει σε ομάδες ή μεμονωμένα σε μέρη με υψηλή υγρασία στη σκιά.
3. Ρούσκος ο κολχικός. Αυτή η ποικιλία θεωρείται υπό εξαφάνιση. Το φυτό έχει ίσιους, μη διακλαδιζόμενους βλαστούς που μπορούν να φτάσουν σε πλάτος 4 εκατοστά. Τα φύλλα είναι μικρά, θυμίζουν σουβλί. Ο θάμνος μπορεί να φτάσει 60–70 εκατοστά σε ύψος. Τα άνθη είναι λευκά, βρίσκονται στο κάτω μέρος. Απαντάται στη Γεωργία και στην Τουρκία. Στη Ρωσία μπορεί να βρεθεί μόνο στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Αυτό το είδος είναι μοναδικό επειδή ανθίζει σχεδόν όλο το χρόνο. Τα πρώτα άνθη εμφανίζονται τον Οκτώβριο-Νοέμβριο και οι καρποί τον Μάρτιο. Το καλοκαίρι συχνά παρατηρείται επανανθοφορία.
4. Ρούσκος ο υρκανικός. Πολυετές φυτό με ίσιους βλαστούς που μπορεί να φτάσει 40–50 εκατοστά σε ύψος. Ένας θάμνος μπορεί να αποτελείται από 3 κύριους βλαστούς και αρκετούς πλάγιους βλαστούς. Το φυτό έχει καταχωρηθεί στο Κόκκινο Βιβλίο ως υπό εξαφάνιση είδος. Φυτρώνει στο Αζερμπαϊτζάν και στο Ιράν, σε μικρές ποσότητες απαντάται στο νότιο τμήμα της Κριμαίας. Δεδομένου ότι ο θάμνος φυτρώνει σε ξηρές περιοχές, οι καρποί γίνονται μικροί. Έχουν έντονο κόκκινο χρώμα και ωριμάζουν στα μέσα του φθινοπώρου.

Συλλογή και αποθήκευση

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται κυρίως οι ρίζες του φυτού. Η λαϊκή ιατρική χρησιμοποιεί για θεραπεία τόσο τις διακοσμητικές ποικιλίες όσο και τις άγριες.

Η συλλογή των ριζών γίνεται το φθινόπωρο. Εφόσον ο θάμνος συνήθως φύεται σε υγρά εδάφη, δεν θα πρέπει να υπάρχει πρόβλημα στην εξαγωγή του φαρμακευτικού υλικού. Θα πρέπει να μαζεύετε τις ρίζες σε περιορισμένες ποσότητες για να αποφευχθεί ο εκφυλισμός της Ιγλίτσας. Αν ο καιρός το επιτρέπει, είναι καλύτερο να απλώνετε τις ρίζες σε εξωτερικό χώρο κάτω από στέγαστρο. Καλό είναι να αποφεύγετε τα ηλιόλουστα σημεία. Διαφορετικά, θα πρέπει να στεγνώνετε τις ρίζες στη σοφίτα, ανοίγοντας τα παράθυρα για να εξασφαλίσετε πρόσβαση σε καθαρό αέρα.

Το έτοιμο υλικό θα πρέπει να αλεσθεί σε σκόνη. Αυτό δεν είναι δύσκολο. Πρώτα κόψτε τις ρίζες σε μικρά κομμάτια, στη συνέχεια περάστε τις από μύλο καφέ ή βάλτε το ψιλοκομμένο υλικό σε ένα σακουλάκι και χτυπήστε το καλά με έναν πλάστη. Φυλάξτε το παρασκεύασμα σε γυάλινο βάζο σε ξηρό μέρος. Τηρώντας όλες τις προϋποθέσεις, η ρίζα μπορεί να διατηρήσει τις θετικές της ιδιότητες για ένα χρόνο.

Φαρμακευτικές ιδιότητες του ρούσκου

Η Ιγλίτσα έχει βρει τη θέση της στη λαϊκή ιατρική. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών.

1. Αυτό το φυτό βοηθά στην καταπολέμηση των φλεγμονωδών διεργασιών στον οργανισμό. Οι ενώσεις που περιέχονται στο φυτό δεν μπορούν μόνο να καταστέλλουν τις φλεγμονές, αλλά και να επουλώνουν τις βλάβες που προκαλούνται από αυτές.
2. Η Ιγλίτσα είναι ικανή να θεραπεύσει τη χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Σε αυτήν την ασθένεια, οι φλέβες στα πόδια δυσκολεύονται να επιστρέψουν το αίμα στην καρδιά. Οι ενώσεις που περιέχονται στο φυτό βελτιώνουν τη σύσπαση των φλεβών, βοηθώντας έτσι το αίμα να επιστρέψει στην καρδιά.
3. Οι ηλικιωμένοι συχνά αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ξαφνικής πτώσης της αρτηριακής πίεσης όταν σηκώνονται απότομα από το κρεβάτι. Έρευνες έχουν δείξει ότι η Ιγλίτσα μπορεί να βοηθήσει σε αυτό το πρόβλημα, χάρη στην ικανότητά της να στενεύει τις φλέβες.
4. Οι αιμορροΐδες είναι ένα από τα συχνά προβλήματα μεταξύ των ηλικιωμένων. Η λαϊκή ιατρική εφαρμόζει με επιτυχία φάρμακα με βάση αυτό το φυτό για τη θεραπεία των αιμορροΐδων και άλλων αγγειακών παθήσεων. Το φυτό εκτιμάται για την ικανότητά του να ανακουφίζει από το οίδημα και να βελτιώνει τη σύσπαση των φλεβών.
5. Η Ιγλίτσα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης θρόμβων και απόφραξης των αγγείων. Είναι ικανή να αποβάλλει από τον οργανισμό άχρηστες ουσίες και τοξίνες, αποκαθιστά την ισορροπία νερού-αλατιού και βελτιώνει τις διαδικασίες κυκλοφορίας του αίματος.
6. Η Ιγλίτσα έχει επίσης λάβει ευρεία διάδοση στην κοσμετολογία. Για αυτόν τον σκοπό χρησιμοποιούνται τόσο οι ρίζες όσο και οι καρποί, παρασκευάζονται εκχυλίσματα εξατμίζοντας τις ωφέλιμες ουσίες. Το φυτό είναι ικανό να διεγείρει τον ενδοκυτταρικό μεταβολισμό, αποτρέποντας την ανάπτυξη κυτταρίτιδας, τονώνοντας τους λείους μυς και φροντίζοντας το δέρμα. Το εκχύλισμα από τις ρίζες προστίθεται συχνά σε σκευάσματα για τη φροντίδα του δέρματος των ποδιών.
7. Το φυτό γίνεται συχνά συστατικό καλλυντικών προϊόντων για τη φροντίδα του δέρματος του προσώπου. Η Ιγλίτσα επιτρέπει την καταπολέμηση των σκούρων κηλίδων κάτω από τα μάτια και εξαλείφει την προεξοχή του λιπώδους ιστού στο κάτω βλέφαρο.
8. Ορισμένα απολεπιστικά σώματος περιέχουν επίσης εκχύλισμα Ιγλίτσας. Το φυτό επιτρέπει την αποκατάσταση της ελαστικότητας του δέρματος, το κάνει λείο και το απαλλάσσει από τις κηλίδες χρωματισμού.
9. Στην ιατρική, το εκχύλισμα της ιγλίτσας αποτελεί συστατικό ορισμένων φαρμάκων που βοηθούν σε νευρικές διαταραχές, καρδιαγγειακές παθήσεις και προβλήματα με τα όργανα της όρασης.

Ο ρούσκος στη λαϊκή ιατρική

Παρά τα μεγάλα οφέλη του φυτού, στη λαϊκή ιατρική υπάρχει περιορισμένος αριθμός συνταγών. Αυτό συμβαίνει επειδή στα φαρμακεία πωλούνται τόσο έτοιμα βάμματα όσο και εκχυλίσματα.

Για τις αιμορροΐδες

Για τον σκοπό αυτό, συνιστάται η λήψη του βάμματος του φυτού. Έχει αντιφλεγμονώδη ιδιότητα και είναι γνωστό για την ικανότητά του να βελτιώνει τη σύσπαση των φλεβών.

Για την παρασκευή του, πρέπει να λάβετε 20 γραμμάρια ριζών αλεσμένων σε σκόνη και να τα αναμείξετε με βότκα σε αναλογία 1:10, έπειτα κλείστε καλά και τοποθετήστε το σε σκοτεινό και δροσερό μέρος για 4 εβδομάδες. Σουρώστε το έτοιμο φάρμακο και πιείτε 10 σταγόνες αραιωμένες με νερό, τρεις φορές την ημέρα πριν από το γεύμα.

Για τα οιδήματα

Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιείται ένα αφέψημα που έχει ισχυρή διουρητική δράση. Από αυτό το αφέψημα γίνονται κομπρέσες στο πάσχον σημείο για τους κιρσούς. Μπορεί επίσης να βοηθήσει τις γυναίκες να ανακουφιστούν κατά την εμμηνόπαυση και το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο.

Για την παρασκευή του, χρειάζεστε 7 γραμμάρια σκόνης και 200 ml βραστό νερό. Ρίξτε τη ρίζα σε γυάλινο δοχείο με βραστό νερό, έπειτα τοποθετήστε το σε μια κατσαρόλα και γεμίστε με νερό μέχρι το επίπεδο του υγρού στο ποτήρι. Βράστε σε υδατόλουτρο για 10–15 λεπτά. Αφήστε το φάρμακο να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου, έπειτα σουρώστε το. Πίνετε 20–30 ml τρεις φορές την ημέρα πριν από το γεύμα. Για κιρσούς, αλείφετε τα πόδια με το αφέψημα αρκετές φορές την ημέρα.

Εκχύλισμα από ρίζες

Το εκχύλισμα μπορεί να βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος, συμβάλλει στην αποβολή τοξινών και αποβλήτων από τον οργανισμό. Αφαιρεί αποτελεσματικά τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια και βελτιώνει την αντοχή των αγγείων.

Πρώτα πρέπει να προετοιμάσετε το νερό. Πρέπει να είναι καθαρό και να μην περιέχει ακαθαρσίες. Μπορείτε να το αποστάξετε και στο σπίτι. Για αυτό, γεμίστε μια κατσαρόλα με νερό, έπειτα τοποθετήστε ένα άδειο μπολ μέσα. Είναι σημαντικό να επιλέξετε το δοχείο ώστε κατά το βρασμό να μην πέφτουν σταγόνες νερού σε αυτό. Έπειτα καλύψτε την κατσαρόλα με ένα κοίλο καπάκι και τοποθετήστε πάγο στην επιφάνειά του, ο οποίος θα ψύχει το απόσταγμα και θα βελτιώνει τη συμπύκνωση. Κατά το βρασμό, το νερό θα μετατραπεί σε καθαρό ατμό και θα καθιζάνει στο μπολ. Στη συνέχεια, αναμείξτε το καθαρό νερό με γλυκερίνη (η ποσότητα γλυκερίνης εξαρτάται από την επιθυμητή σύσταση του τελικού προϊόντος και μπορεί να κυμαίνεται από 10 έως 60%).

Στη συνέχεια, πρέπει να αναμείξετε τις θρυμματισμένες ρίζες του φυτού με το υδατογλυκερινικό διάλυμα σε αναλογία 1:5. Διατηρήστε το εκχύλισμα σε σκοτεινό και δροσερό χώρο για 14 ημέρες. Ανακατεύετε το φάρμακο καθημερινά. Φυλάξτε το σε σκοτεινό δοχείο. Η διάρκεια αποθήκευσης χωρίς συντηρητικό δεν υπερβαίνει τις 21 ημέρες. Το εκχύλισμα μπορεί να προστεθεί σε καλλυντικά παρασκευάσματα ή να χρησιμοποιηθεί σε καθαρή μορφή.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Πολύ συχνά στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται η ιγλίτσα για τη θεραπεία των κιρσών. Από τις ρίζες αυτού του φυτού παρασκευάζονται εγχύματα, αφεψήματα και βάμματα.

Έγχυμα

Το έγχυμα έχει αντιφλεγμονώδη δράση. Οι παραδοσιακοί θεραπευτές το συστήνουν στις γυναίκες για να απαλλαγούν από τις δυσάρεστες αισθήσεις που προκαλούνται από το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Αυτό το φάρμακο μπορεί να βοηθήσει και στις αιμορροΐδες. Το ποντικοδέντρι ανακουφίζει από τις δυσάρεστες αισθήσεις και γενικά έχει θετική επίδραση στους κιρσούς. Το έγχυμα έχει επίσης διουρητική ιδιότητα.

Για την παρασκευή του εγχύματος χρειάζεται 1 κουταλιά της σούπας φαρμακευτικού υλικού και 1 λίτρο βραστό νερό. Σε γυάλινο δοχείο πρέπει να τοποθετηθεί η σκόνη από τη ρίζα του φυτού, στη συνέχεια να περιχυθεί με βραστό νερό, να καλυφθεί με καπάκι και να αφεθεί να εμποτιστεί για 3–4 ώρες. Στη συνέχεια, το υγρό πρέπει να στραγγιστεί μέσα από γάζα διπλωμένη αρκετές φορές. Καλό είναι να γίνει αυτό αρκετές φορές, ώστε να μην μείνει σκόνη στο έγχυμα. Πίνετε 2–3 φορές την ημέρα πριν από το γεύμα σε μικρές ποσότητες.

Βάμμα

Το βάμμα χρησιμοποιείται για τη φλεβική ανεπάρκεια. Είναι ικανό να ανακουφίζει από τη δυσφορία που προκαλείται από αυτή την πάθηση (πόνους, κράμπες, οιδήματα). Έχει αντιφλεγμονώδη ιδιότητα, συνιστάται για τις αιμορροΐδες, προβλήματα με τα νεφρά ή τη χοληδόχο κύστη. Το βάμμα μπορεί να βοηθήσει στον ίκτερο, στην ουρική αρθρίτιδα, αλλά σε αυτή την περίπτωση πρέπει πρώτα να συμβουλευτείτε γιατρό.

Παρασκευάζεται βάμμα 10% από σκόνη ριζών ιγκλίτσας. Χρειάζονται 50 γρ υλικού και 0,5 λ βότκας ή οινοπνεύματος 40%. Οι ρίζες του φυτού περιχύνονται με βότκα σε γυάλινο δοχείο, στη συνέχεια σφραγίζονται καλά και αφήνονται να εμποτιστούν για 14–20 ημέρες, ανακινώντας περιοδικά. Μόλις είναι έτοιμο, στραγγίζεται μέσα από πυκνή γάζα αρκετές φορές και μεταφέρεται σε άλλο γυάλινο δοχείο. Φυλάσσετε το φάρμακο στο ψυγείο. Πίνετε 10–15 σταγόνες τρεις φορές την ημέρα πριν από το γεύμα.

Αφέψημα

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία οιδημάτων, κραμπών και λεμφικής στάσης. Η παραδοσιακή ιατρική συμβουλεύει τις γυναίκες να πίνουν το αφέψημα για να απαλλαγούν από τις δυσάρεστες αισθήσεις κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης. Το αφέψημα έχει διουρητική δράση. Χρησιμοποιείται επίσης για τον καθαρισμό του οργανισμού από τις τοξίνες και τα άχρηστα προϊόντα.

Για την παρασκευή, χρειάζονται 10 γρ σκόνης από τη ρίζα και 250 ml βρασμένου νερού σε θερμοκρασία δωματίου. Η σκόνη ρίχνεται σε μια κατσαρόλα, περιχύνεται με νερό και φέρνεται σε βρασμό σε σιγανή φωτιά. Βράζετε το φάρμακο για 15–20 λεπτά, στη συνέχεια το αφήνετε να εμποτιστεί μέχρι να κρυώσει και το στραγγίζετε καλά. Πίνετε μικρές ποσότητες καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Εφαρμογή στην κοσμητολογία

Τα καλλυντικά σκευάσματα με βάση την ιγκλίτσα χρησιμοποιούνται με επιτυχία εδώ και πολλά χρόνια. Το φυτό μπορεί να θεραπεύσει αποτελεσματικά την τηλαγγειεκτασία – μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση διεσταλμένων τριχοειδών στο δέρμα. Προκαλείται από διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος. Η αποτελεσματικότητα του φυτού οφείλεται στην αντισηπτική και αντιφλεγμονώδη δράση του. Η ιγκλίτσα μπορεί επίσης να καταστρέφει βακτήρια. Επιπλέον, η θεραπεία δεν περιορίζεται στην εξάλειψη των συμπτωμάτων, το φυτό μπορεί να αντιμετωπίσει και τα αίτια της νόσου.

Μην ξεχνάτε την ικανότητα της ιγκλίτσας να καταπολεμά την κυτταρίτιδα. Το φυτό ενεργοποιεί την κυκλοφορία του αίματος, βελτιώνει τις μεταβολικές διεργασίες και διεγείρει την αναγέννηση των κυττάρων. Αυτό βοηθά επίσης στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των ραγάδων.

Για τη βελτίωση της κατάστασης του δέρματος μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εκχύλισμα φυτού. Στα φαρμακεία πωλούνται έτοιμα, αλλά μπορείτε να το παρασκευάσετε μόνοι σας. Το εκχύλισμα είναι δύο ειδών:

1. Μασεράτο. Στη μετάφραση από τα λατινικά σημαίνει «μουσκεμένο». Παρασκευάζεται με μούσκεμα του φυτού σε υγρό (νερό, οινόπνευμα, λάδι).
2. Έγχυμα. Είναι η διαδικασία εκχύλισης των ωφέλιμων ουσιών από το φυτό με τη βοήθεια υγρού.

Η δεύτερη μέθοδος χρησιμοποιείται συχνότερα από τις άλλες. Για να παρασκευάσετε το εκχύλισμα, θα χρειαστείτε μούρα ή ρίζες του φυτού. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται και άνθη. Στη συνέχεια, θερμάνετε το υγρό (χωρίς να το αφήσετε να βράσει) και ρίξτε μέσα τις πρώτες ύλες, μετά αφήστε το να εκχυλιστεί για αρκετές ώρες. Έπειτα, το έγχυμα πρέπει να το φιλτράρετε και να το φυλάξετε σε μπουκάλια. Μπορείτε να το προσθέσετε σε κρέμα ή σαμπουάν.

Επίσης, μπορείτε να προσθέσετε φρέσκα μούρα στα καλλυντικά. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να τα καθαρίσετε από τη φλούδα, να αφαιρέσετε τα κουκούτσια, στη συνέχεια να τα πολτοποιήσετε και να τα προσθέσετε σε κρέμα χεριών, ποδιών ή προσώπου. Με αυτή την κρέμα μπορείτε να αλείψετε τους κύκλους γύρω από τα μάτια.

Σε περίπτωση βάρους στα πόδια, κιρσών και άλλων προβλημάτων, θα χρειαστείτε εκχύλισμα από τις ρίζες της λαγομηλιάς. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε ως αυτόνομο μέσο, βάζοντας κομπρέσες στο πονεμένο σημείο, αλλά και σε συνδυασμό με κρέμα για τα πόδια. Ωστόσο, πρέπει να αναμείξετε το εκχύλισμα με την κρέμα για να διατηρήσετε την παχύρρευστη σύσταση.

Οι λαϊκοί θεραπευτές συμβουλεύουν να αλείφετε τις περιοχές του δέρματος γύρω από τα μάτια με τον χυμό φρέσκων μούρων. Μπορείτε επίσης να τα καταναλώσετε ως τροφή.

Το εκχύλισμα χρησιμοποιείται με επιτυχία και στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να αλείφετε τις προβληματικές περιοχές με εκχύλισμα από τις ρίζες του φυτού σε νερό.

Καλλιέργεια σε οικιακές συνθήκες

Υπάρχουν αναφορές ότι η λαγομηλιά φύτρωνε στον πλανήτη ακόμη και πριν από την εποχή των παγετώνων. Σήμερα αυτό το φυτό δεν είναι πολύ διαδεδομένο, ορισμένα είδη θεωρούνται μάλιστα υπό εξαφάνιση, παρόλα αυτά μπορείτε να το συναντήσετε όχι μόνο σε κήπους, αλλά και σε διαμερίσματα.

Μπορείτε να καλλιεργήσετε τη λαγομηλιά ως θάμνο ή ως μικροσκοπικό δέντρο. Σε κάθε περίπτωση, θα παραμείνει ένα όμορφο και ελκυστικό φυτό. Δεν απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα, και μπορεί να τα καταφέρει ακόμη και ένας αρχάριος κηπουρός. Τον Μάρτιο το φυτό αρχίζει να αναπτύσσεται εντατικά, γι' αυτό είναι σημαντικό να εξασφαλίσετε όλες τις συνθήκες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Πρώτον, ανά 20 ημέρες πρέπει να προσθέτετε ορυκτά λιπάσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται για ανθοφόρες καλλιέργειες. Δεύτερον, να εξασφαλίζετε τακτικό πότισμα. Από την τήρηση αυτών των απαιτήσεων εξαρτάται το πώς θα είναι οι βλαστοί.

Κατά τη διάρκεια των χειρισμών με τη λαγομηλιά πρέπει να είστε προσεκτικοί, ώστε να μην προκαλέσετε βλάβη στους νεαρούς βλαστούς, διαφορετικά η ανάπτυξή τους θα σταματήσει και θα συνεχιστεί μόνο τον επόμενο χρόνο.

Μπορείτε να τοποθετήσετε το φυτό στο δωμάτιο σχεδόν οπουδήποτε, σε σκιά ή σε φωτεινό σημείο. Ωστόσο, πρέπει να το προστατεύετε από τις άμεσες ηλιακές ακτίνες. Για αυτόν τον λόγο, στη φύση τα φυτά πεθαίνουν. Συνήθως φύονται στη σκιά των δέντρων, αλλά όταν κόβονται τα δάση, πεθαίνουν κάτω από τις ηλιακές ακτίνες.

Το καλοκαίρι, η γλάστρα με τη λαγομηλιά πρέπει να τοποθετείται στο βόρειο παράθυρο, και τον χειμώνα στο νότιο.

Για την υγρασία του αέρα δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Αναπτύσσεται εξίσου καλά τόσο σε υγρό όσο και σε ξηρό αέρα. Ωστόσο, το καλοκαίρι συνιστάται να ψεκάζετε ελαφρά τον θάμνο με ένα ψεκαστήρα. Είναι επιθυμητό να κάνετε αυτή τη διαδικασία τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα.

Η απαιτούμενη θερμοκρασία εξαρτάται από την εποχή του έτους. Όταν έξω κάνει ζέστη, η θερμοκρασία στο εσωτερικό πρέπει να είναι από 19 έως 24 βαθμούς. Το χειμώνα οι τιμές είναι λίγο χαμηλότερες – 13–16 βαθμούς.

Άφθονο πότισμα απαιτείται μόνο την άνοιξη, όταν αναπτύσσονται οι βλαστοί. Τον υπόλοιπο χρόνο, αρκεί να προσθέτετε νερό όταν το χώμα αρχίζει να στεγνώνει.

Όταν ο θάμνος γίνει στενός στη γλάστρα, συνιστάται να τον μεταφυτεύσετε σε ένα βαθύτερο δοχείο. Μπορείτε να κάνετε τον θάμνο πλούσιο αν τον φυτέψετε σε ένα φαρδύ δοχείο. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν νέοι βλαστοί από τη ρίζα. Η ιγκλίτσα μπορεί να φυτευτεί σε οποιοδήποτε έδαφος, εκτός από το αργιλώδες. Μια ακόμα απαίτηση για το χώμα – δεν πρέπει να είναι πολύ πυκνό, αλλιώς θα συσσωρεύεται πολύ νερό στην επιφάνεια.

Κατά την καλλιέργεια στον κήπο, η ιγκλίτσα μπορεί να προσβληθεί από διάφορα παράσιτα. Εάν εντοπίσετε οποιαδήποτε σημάδια της παρουσίας τους, πρέπει να επεξεργαστείτε το φυτό. Το βάμμα σκόρδου βοηθάει καλά σε αυτή την περίπτωση. Για να το παρασκευάσετε, πρέπει να θρυμματίσετε 2 κεφάλια σκόρδου, να τα τοποθετήσετε σε ένα αεροστεγές δοχείο και να τα περιχύσετε με 1 λίτρο νερό. Αφήστε το βάμμα για 5 ημέρες και στη συνέχεια αναμείξτε το με επιπλέον 1 λίτρο νερό. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ειδικά βιοπαρασκευάσματα.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Η Ιγκλίτσα χρησιμοποιείται με επιτυχία στη λαϊκή και παραδοσιακή ιατρική. Είναι ένα απίστευτα ωφέλιμο φυτό, το οποίο δεν στερείται αντενδείξεων. Λόγω της ικανότητάς του να συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, δεν συνιστάται να λαμβάνεται σε περιπτώσεις υπέρτασης. Επίσης, απαγορεύεται η κατανάλωσή του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Η λήψη αυτού του φυτού δεν είναι επιθυμητή για τα παιδιά.

Η Ιγκλίτσα έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, αλλά δεν συνιστάται να λαμβάνεται σε φλεγμονώδεις διεργασίες του ουροποιητικού συστήματος.

Σε περίπτωση φλεβικής στάσης, πρέπει οπωσδήποτε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Ακόμα και αν δεν υπάρχουν αυτά τα προβλήματα υγείας, συνιστάται να συμβουλευτείτε έναν γιατρό πριν από τη λήψη φαρμάκων με βάση αυτό το φυτό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να παρατηρηθεί ατομική δυσανεξία σε κάποια συστατικά ή αλλεργική αντίδραση. Πριν λάβετε φάρμακα από αυτόν τον θάμνο, πρέπει να ελέγξετε για αλλεργία, εφαρμόζοντας μια μικρή ποσότητα αφεψήματος ή εκχυλίσματος στο δέρμα.

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας με ιγκλίτσα, μπορεί να παρατηρηθούν συμπτώματα δηλητηρίασης, όπως ναυτία, έμετος και διάρροια. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να λάβετε ενεργό άνθρακα σε δόση 1 δισκίου ανά 10 κιλά βάρους.

Δεν είναι μόνο ένα ωφέλιμο φυτό, αλλά και ένα όμορφο διακοσμητικό στοιχείο. Οι κηπουροί και οι σχεδιαστές εκτιμούν την ιγκλίτσα για την ικανότητά της να ανθίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δίνει στον χώρο ή στον κήπο μια εκπληκτική εμφάνιση και η καλλιέργειά της δεν είναι δύσκολη. Επιπλέον, καρποφορεί με ωφέλιμα μούρα. Πολλές εταιρίες καλλυντικών χρησιμοποιούν το εκχύλισμα του φυτού ως συστατικό σε ορισμένα παρασκευάσματα. Για παράδειγμα, η L’Oreal προσθέτει ιγκλίτσα στην κρέμα προσώπου.

Φωτογραφία του ρούσκου