Παρνασσία η ελώδης: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το Μπελοζόρ μπολότνι είναι ένα ποώδες πολυετές φυτό της οικογένειας των Κελαστρακεών. Αυτό το όμορφο φυτό χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική ως φαρμακευτική πρώτη ύλη. Το λουλούδι έχει και μια άλλη ονομασία – ιλίνσκαγια τράβα. Το Μπελοζόρ αρχίζει να ανθίζει στα τέλη Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου, όταν σύμφωνα με το ορθόδοξο ημερολόγιο εορτάζεται η Ημέρα του Ηλία. Το φυτό χρησιμοποιείται σε συνθέσεις τοπίου και ταιριάζει καλά με βότανα και θάμνους που αγαπούν το υγρό έδαφος. Το Μπελοζόρ μπολότνι φαίνεται υπέροχο στις όχθες τεχνητών υδάτινων όγκων.

Χημική σύνθεση

Η χημική σύσταση του φυτού δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Το Μπελοζόρ μπολότνι περιέχει αλκαλοειδή, τα οποία ανήκουν στα ισχυρά δηλητήρια. Ωστόσο, σε μικρές δόσεις αυτές οι τοξίνες ασκούν θεραπευτική δράση στο νευρικό και στο κυκλοφορικό σύστημα. Η μέση περιεκτικότητα σε ουσίες της αλκαλοειδούς ομάδας είναι 0,03%.

Στο Μπελοζόρ μπολότνι περιέχονται επίσης πολύπλοκες οργανικές ενώσεις:

• φλαβονοειδή·
• κερσετίνη;
• ρουτίνη;
• καμφερόλη;
• υπερίνη;
• υπεροσίδη;
• σαπωνίνες;
• λουτεολίλη.

Στο υπέργειο τμήμα και στις ρίζες υπάρχει ασκορβικό οξύ (0,75%), κουμαρίνη (0,12%), ταννικές και πικρές ουσίες της ομάδας πυροκατεχίνης (3,6–7,2%), ρητινώδεις ενώσεις (3,38%). Στα άνθη του φυτού υπάρχει πολλή λευκοανθοκυάνη, ενώ οι ώριμοι σπόροι περιέχουν λιπαρά έλαια.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Η Παρνασσία η έλειος φαίνεται κομψή και εκλεπτυσμένη. Τα άνθη που φυτρώνουν σε μακριά γυμνά ανθοφόρα στελέχη είναι όμορφα και ασυνήθιστα. Ανάμεσα στα λευκά ριγωτά πέταλα και τους πρασινοκίτρινους στήμονες υπάρχουν αρκετά σταμινόδια. Πάνω τους «κάθονται» στρογγυλές καρφίτσες με λεπτά, μακριά πόδια και σφαιρικές κεφαλές που μοιάζουν με σταγόνες μελιού. Αυτές προσελκύουν έντομα-επικονιαστές.

Το Μπελοζόρ φτάνει σε ύψος έως 40 εκ. Εάν το έδαφος δεν είναι αρκετά υγρό, το λουλούδι θα είναι χαμηλό. Το ριζικό σύστημα του φυτού είναι ασθενές και μη διακλαδισμένο. Το λουλούδι έχει ένα ρίζωμα από το οποίο εκφύονται μακριές, λεπτές ινώδεις ρίζες.

Καρδιοειδή έντονα πράσινα φύλλα με μακριούς μίσχους φύονται από έναν βασικό ρόδακα. Στα μέσα του καλοκαιριού εμφανίζονται μερικά φύλλα και στους μίσχους των ανθέων.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου ωριμάζουν οι κάψουλες των καρπών. Όταν ανοίγει η τετράλοβη κάψα, πέφτουν στο έδαφος πολυάριθμοι ωοειδείς σπόροι. Είναι πολύ μικροί, η μέση μήκος του σπόρου είναι 0,5 mm. Σε 1 g φυτευτικού υλικού περιέχονται έως 1500 σπόροι. Οι ελαφριοί σπόροι μεταφέρονται από τον αέρα και το νερό και διασκορπίζονται όταν κουνιούνται τα στελέχη.

Η εξάπλωση του Μπελόζορ του βάλτου είναι πολύ μεγάλη. Το φυτό είναι ευρέως διαδεδομένο στην εύκρατη ζώνη της Ευρασίας και της Βορείου Αμερικής.

Το λουλούδι αναπτύσσεται σε δασώδεις πεδιάδες, πλημμυρισμένα λιβάδια και υγρές εκκαθαρίσεις, σε βαλτώδη πεδινά και τυρφώνες, συναντάται στις όχθες ποταμών, ταμιευτήρων και λιμνών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό το λουλούδι θεωρείται απειλούμενο είδος. Σε ορισμένες περιοχές της Ρωσίας, το φυτό έχει καταγραφεί στο Κόκκινο Βιβλίο.

Συλλογή και αποθήκευση

Το υπέργειο τμήμα του Μπελόζορ του βάλτου συλλέγεται στην κορύφωση της ανθοφορίας, τον Ιούλιο-Αύγουστο. Τα στελέχη και τα φύλλα κόβονται με μαχαίρι, ψαλίδι ή απλώς αποσπώνται. Αν ληφθεί το ρίζωμα, το φυτό σκάβεται ή απλώς ξεριζώνεται από το μαλακό έδαφος. Οι ρίζες συγκομίζονται καλύτερα το φθινόπωρο, τον Σεπτέμβριο.

Μην ρισκάρετε και μην εργάζεστε με γυμνά χέρια. Σε όλα τα στάδια της προετοιμασίας της πρώτης ύλης, το δέρμα πρέπει να προστατεύεται με λαστιχένια γάντια.

Αμέσως μετά τη συλλογή, η παρνασσία πλένεται σε τρεχούμενο νερό και προετοιμάζεται ένας χώρος για την ξήρανση του βοτάνου. Τα χόρτα μαζί με τα άνθη δένονται σε μάτσα και κρεμιούνται «σκούπες» σε έναν αχυρώνα, στη βεράντα ή κάτω από ένα υπόστεγο, σε οποιοδήποτε αεριζόμενο χώρο όπου δεν φτάνει το φως του ήλιου. Μπορείτε να στεγνώσετε τα φυτά σε μια σχάρα ή σε σήτες, αφού διαχωρίσετε τα άνθη και τις ρίζες από τα στελέχη και τα φύλλα.

Οι σπόροι συλλέγονται μόνο μετά την ωρίμανση. Εδώ είναι σημαντικό να μην χάσετε τη στιγμή και να μην χάσετε τη σοδειά. Αν το φυτό καλλιεργείται στο οικόπεδο, μπορείτε να στρώσετε γύρω του ένα λευκό ύφασμα ή μια πλαστική μεμβράνη. Οι κάψουλες κόβονται και στεγνώνονται σε μια επίπεδη λεία επιφάνεια, χωρίς πρόσβαση σε άμεσο ηλιακό φως.

Ο ξηρός Μπελόζορ φυλάσσεται σε χάρτινο κουτί, σακουλάκια από γάζα ή ύφασμα, σε ένα ξηρό, αεριζόμενο χώρο. Δίπλα σε αυτό το τοξικό φυτό δεν πρέπει να βρίσκονται αποθέματα άλλων ξηρών βοτάνων και τρόφιμα. Στην επιφάνεια του δοχείου συνιστάται να γίνει μια ευανάγνωστη επιγραφή: «Δηλητηριώδες!».

Φαρμακευτικές ιδιότητες της Παρνασσίας της ελώδους

Το φυτό δεν βρίσκει εφαρμογή στην επίσημη ιατρική. Ωστόσο, επιλεκτικές μελέτες έχουν δείξει ότι το βότανο παρνασσία έχει τις ακόλουθες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό:

• διουρητική;
• αιμοστατικό;
• χολερετικό
• επουλωτική;
• στυπτικό;
• ηρεμιστικό.

Πειράματα που διεξήχθησαν σε ζώα επιβεβαίωσαν τη χολαγωγό δράση από τη λήψη εκχυλίσματος παρνασσίας των ελών. Το εργαστηριακό σκεύασμα επιβράδυνε τη συχνότητα των καρδιακών συσπάσεων, αύξησε τον τόνο της μήτρας, ενίσχυσε την κινητικότητα των τοιχωμάτων του εντέρου και είχε καθαρτική δράση. Το αλκοολικό διάλυμα του φυτού είχε βακτηριοκτόνο δράση στον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Οι ερευνητές δεν σημείωσαν τοξικές ιδιότητες του βοτάνου. Επί του παρόντος, η φαρμακευτική βιομηχανία δεν παράγει φάρμακα που περιέχουν εκχύλισμα ή αποστάγματα από παρνασσία των ελών.

Η Παρνασσία η ελώδης στην παραδοσιακή ιατρική

Το φυτό χρησιμοποιήθηκε για αιώνες στην παραδοσιακή ιατρική διαφορετικών λαών του κόσμου. Σύμφωνα με αρχεία ερευνητών, ταξιδιωτών και γιατρών, στην ευρωπαϊκή Ρωσία του 19ου αιώνα, το βότανο Ιλίνσκαγια το έβραζαν για παιδιά και ενήλικες. Με αφεψήματα και εγχύματα θεράπευαν τη δυσκολία στην ούρηση, πόνους στην κοιλιά, πίεση στο υποχόνδριο και διάρροια. Τα ίδια σκευάσματα συνταγογραφούνταν για τη διακοπή της αιμόπτυσης και των εσωτερικών αιμορραγιών, καθαρισμό του ήπατος. Για τη διακοπή του εμέτου έβραζαν σπόρους Μπελοζόρ, για τη θεραπεία οφθαλμικών λοιμώξεων χρησιμοποιούσαν «πολτό» από φύλλα.

Λαϊκοί θεραπευτές της Ανατολικής Σιβηρίας χρησιμοποιούσαν την παρνασσία για τη θεραπεία του κρυολογήματος και παιδικών ασθενειών. Λαοί των περιοχών της Άπω Ανατολής πίστευαν ότι το βότανο θα σταματήσει την πνευμονική και τη μητρική αιμορραγία, θα θεραπεύσει την επιληψία. Λαϊκοί θεραπευτές της Κόμι έκαναν αφέψημα παρνασσίας σε γυναίκες που μόλις είχαν γεννήσει για γρήγορη αποβολή του πλακούντα. Τα ίδια σκευάσματα συνταγογραφούνταν για νεφρικούς πόνους, αϋπνία, φούσκωμα στο στομάχι, και με αυτά ανακούφιζαν τα συμπτώματα υψηλής πίεσης.

Θεραπευτές των λαών του Αλτάι χρησιμοποιούσαν Μπελοζόρ για διάρροια, φλεγμονή της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Για τον ρευματισμό έκαναν κομπρέσες από φύλλα και πυκνά αφεψήματα, το έγχυμα το έδιναν σε παιδιά για την ενίσχυση του εντέρου, για να αποτρέψουν την πρόπτωση του ορθού κατά τη διάρκεια δυσκοιλιότητας. Φυτικά τσάγια χρησιμοποιούνταν και για τη θεραπεία κρυολογημάτων.

Στα Ουράλια, έκαναν αφέψημα του βοτάνου για τις γυναίκες, για να ενισχυθεί ο οργανισμός μετά τον τοκετό, στον Καύκασο χρησιμοποιούσαν την παρνασσία για τη θεραπεία κολπικών λοιμώξεων που συνοδεύονται από έκκριση λευκών. Στη Λετονία, αυτό το θεραπευτικό φυτό χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία πόνων στο στομάχι, και έβαζαν πολτό από φρέσκα φύλλα σε πληγές.

Στην θιβετιανή ιατρική, το φυτό χρησιμοποιείται για την αποβολή της χολής και τη μείωση της θερμοκρασίας, την ενίσχυση των αιμοφόρων αγγείων και της καρδιάς. Ουκρανοί και Λευκορώσοι γιατροί συνιστούν τη λήψη εγχυμάτων και αφεψημάτων του βοτάνου Ιλίνσκαγια για την πρόληψη και θεραπεία υστερικών κρίσεων, ταχυκαρδίας και ως αντισπασμωδικό μέσο. Στη Γερμανία, όλα τα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία του καρκίνου του στομάχου.

Μέχρι το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, πριν εμφανιστούν αποτελεσματικά φάρμακα, η παρνασσία των ελών χρησιμοποιούνταν στην κτηνιατρική για τη θεραπεία των βοοειδών. Με αφέψημα έπλεναν τις πληγές των ζώων για να μην αφήνουν οι μύγες προνύμφες σε αυτές.

Η σύγχρονη λαϊκή ιατρική δεν απέρριψε την παρνασσία των ελών. Τα λαϊκά σκευάσματα είναι αποτελεσματικά για τη θεραπεία:

• καρδιακής νεύρωσης;
• ταχυκαρδίας και όλων των τύπων αρρυθμίας;
• επιληπτικών κρίσεων;
• πονοκεφάλων;
• αϋπνίας;
• φυματίωσης;
• πνευμονίας;
• βρογχίτιδας;
• ρευματισμού;
• χολολιθίασης;
• πόνων στη σπονδυλική στήλη και στις αρθρώσεις;
• κυστίτιδας;
• ουρηθρίτιδας;
• ουρολιθίασης;
• πνευμονίας;
• βρογχίτιδας;
• οξειών αναπνευστικών παθήσεων;
• παθήσεων του ήπατος;
• φλεγμονωδών παθήσεων των νεφρών;
• κολίτιδας;
• αυξημένης νευρικότητας και υστερίας.

Οι λαϊκοί θεραπευτές χρησιμοποιούν το μπελοζόρ και ως εξωτερικό φάρμακο. Το πράσινο μέρος του φυτού χρησιμοποιείται στη θεραπεία της βλεφαρίτιδας και της επιπεφυκίτιδας. Τα θρυμματισμένα σπόρια και το φρέσκο φύλλο βοηθούν στην ταχεία επούλωση γρατσουνιών και μικρών πληγών.

Το μπελοζόρ του βάλτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως το μοναδικό θεραπευτικό συστατικό του σκευάσματος. Εισάγεται επίσης στη σύνθεση σύνθετων μειγμάτων, όπου τα φαρμακευτικά φυτά δρουν συνδυαστικά και συμπληρώνουν τις ευεργετικές ιδιότητες μεταξύ τους.

Βάμμα για τη θεραπεία της ταχυκαρδίας, της αρρυθμίας και των νευρώσεων

Το βάμμα περιέχει 2 συστατικά – η πρώτη ύλη του μπελοζόρ και βότκα. Το σκεύασμα παρασκευάζεται από αποξηραμένα φύλλα. Μπορείτε να πάρετε ρίζα και αποξηραμένο πράσινο σε ίσες ποσότητες.

Η βότκα χύνεται σε ένα καθαρό γυάλινο μπουκάλι. Προστίθεται η φυτική πρώτη ύλη και το δοχείο κλείνεται με αεροστεγή καπάκι. Το σκεύασμα αφήνεται να μουλιάσει για 2 εβδομάδες σε σκοτεινό μέρος, σε θερμοκρασία δωματίου. Το μπουκάλι ανακινείται καθημερινά. Μετά από 14 ημέρες, το υγρό διηθείται μέσα από ένα ύφασμα ή ένα χάρτινο φίλτρο και χύνεται ξανά στο μπουκάλι. Τα φύλλα πιέζονται στο διάλυμα για να αυξηθεί η συγκέντρωση των ωφέλιμων ουσιών.

Το βάμμα λαμβάνεται ανάλογα με τις ανάγκες, αλλά όχι περισσότερες από 3–4 φορές την ημέρα, σε τακτά χρονικά διαστήματα. Σε ένα ποτήρι χύνεται δροσερό βρασμένο νερό και προστίθενται 30 σταγόνες του σκευάσματος.

Αφέψημα από σπόρους για τη θεραπεία της ουρολιθίασης

Για την παρασκευή του σκευάσματος θα χρειαστούν σπόροι μπελοζόρ του βάλτου (10 γρ.) και ένα ποτήρι βραστό νερό. Σε μια ζυγαριά φαρμακείου ή κουζίνας, μετράται η απαιτούμενη ποσότητα σπόρων, χύνονται σε μια εμαγιέ κούπα και περιχύνονται με μόλις βρασμένο νερό.

Το δοχείο καλύπτεται με καπάκι και διατηρείται για μισή ώρα σε λουτρό βρασμένου νερού. Στη συνέχεια, η κούπα αφαιρείται και το ρόφημα αφήνεται να μουλιάσει για τουλάχιστον 10 λεπτά (με το καπάκι). Το υγρό διηθείται μέσα από ένα υφασμάτινο πανί, οι φουσκωμένοι σπόροι συμπιέζονται και προστίθεται βραστό νερό στο δοχείο, αυξάνοντας τον όγκο του αφεψήματος σε 250 ml. Το σκεύασμα λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, μετά τα γεύματα, από μία κουταλιά της σούπας. Η θεραπεία συνεχίζεται για τουλάχιστον μία εβδομάδα.

Το αφέψημα που παρασκευάζεται σύμφωνα με αυτή τη συνταγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία νευρικών ασθενειών, παθήσεων του καρδιαγγειακού συστήματος, βρογχίτιδας, αμυγδαλίτιδας και κρυολογήματος.

Έγχυμα για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης

Μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένο βότανο μπελοζόρ περιχύνεται με ένα ποτήρι βραστό νερό και αφήνεται να μουλιάσει για 1,5–2 ώρες. Το στον ατμό βότανο συμπιέζεται στο διάλυμα και το υγρό διηθείται μέσα από ένα υφασμάτινο πανί. Το σκεύασμα λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, μισό ποτηράκι, μετά τα γεύματα. Το έγχυμα χαλαρώνει και ηρεμεί καλά, συμβάλλει στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Κομπρέσα από φρέσκα φύλλα

Αυτό το σκεύασμα έχει αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή δράση. Η κομπρέσα (κατάπλασμα) παρασκευάζεται από φρεσκοκομμένα φύλλα του ιλίνσκαγια τράβα. Το πράσινο μέρος τρίβεται σε ένα χυτοσίδηρο γουδί μέχρι να μαλακώσει και να βγάλει χυμό.

Ο ασθενής κλείνει τα μάτια και τοποθετεί πάνω τους ένα στρώμα θρυμματισμένου μπελοζόρ, από πάνω καλύπτουν την κομπρέσα με υφασμάτινη χαρτοπετσέτα. Η κομπρέσα διατηρείται για 15–20 λεπτά.

Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να μειωθεί η φλεγμονή των βλεφάρων στη βλεφαρίτιδα. Με τη βοήθεια της κομπρέσας αντιμετωπίζονται όχι μόνο τα μάτια. Τα θρυμματισμένα χόρτα και ολόκληρα φύλλα τοποθετούνται σε γρατσουνιές, εξανθήματα και μικρές πληγές.

Διουρητικό μείγμα σε θερμό

Σε αυτή τη σύνθετη σύνθεση περιλαμβάνονται ξηρές πρώτες ύλες 6 φαρμακευτικών φυτών με παρόμοιες ιδιότητες. Για την παρασκευή του σκευάσματος θα χρειαστούν:

1. Βότανο μπελοζόρ βαλτώδους, τσάι νεφρών (ορθοσίφωνας στημονοειδής), φύλλα αυτιών αρκούδας, βότανο πολ-πάλα – από 1 κουταλάκι του γλυκού.
2. Βότανο πολυγόνου και τσάι Κουρίλ – από 2 κουταλάκια του γλυκού.

Τα βότανα μετρώνται και ρίχνονται σε ένα φλιτζάνι, αναμιγνύονται καλά οι πρώτες ύλες και μεταφέρονται σε χάρτινη σακούλα. Για την παρασκευή μιας μερίδας τσαγιού βοτάνων, παίρνουν 2 κουταλιές της σούπας από το μείγμα και το ρίχνουν σε ένα θερμός χωρητικότητας 0,35–0,5 λίτρων. Περιχύνουν το μείγμα με ένα φλιτζάνι βραστό νερό (250 ml), κλείνουν το καπάκι του θερμός και αφήνουν το τσάι να εμποτιστεί για 30–35 λεπτά. Στη συνέχεια, μεταγγίζουν το σκεύασμα σε ένα γυάλινο βάζο και το κλείνουν. Το διουρητικό τσάι λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, 80 ml (το ένα τρίτο του φλυτζανιού), πριν από τα γεύματα.

Έγχυμα για τη θεραπεία του καρκίνου του στομάχου

Οι παραδοσιακοί θεραπευτές παρασκευάζουν έγχυμα από μπελοζόρ ως συμπληρωματικό μέσο για τη θεραπεία του καρκίνου του στομάχου. Η βοτανική σύνθεση δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση την κύρια θεραπεία, αλλά μόνο τη συνοδεύει, ανακουφίζοντας την κατάσταση του ασθενούς.

Για την παρασκευή του σκευάσματος, παίρνουν 40 γραμμάρια αποξηραμένων ριζών και φύλλων του βοτάνου του Ηλία. Τα συστατικά αναμιγνύονται σε αναλογία 1:1. Οι πρώτες ύλες τοποθετούνται σε ένα γυάλινο βάζο μισού λίτρου και περιχύνονται με βραστό νερό (μέχρι το λαιμό). Κλείνουν το δοχείο με αεροστεγές πλαστικό καπάκι. Αφού το βάζο κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου, το έγχυμα τοποθετείται στο ψυγείο για 2 εβδομάδες.

Το σκεύασμα λαμβάνεται 3–4 φορές την ημέρα, 20–25 ml, με άδειο στομάχι. Εάν η θεραπεία είναι καλά ανεκτή, η εφάπαξ δόση μπορεί να αυξηθεί σε 40 ml. Το σκεύασμα μπορεί να λαμβάνεται συνεχώς ή σε κύκλους. Για τη διάρκεια της θεραπείας πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό.

Το έγχυμα που παρασκευάζεται σύμφωνα με αυτή τη συνταγή μειώνει την πίεση, δρα ως ηρεμιστικό και αντιφλεγμονώδες μέσο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για υγρές κομπρέσες και να εφαρμοστεί στο δέρμα για τη μείωση των φλεγμονωδών διαδικασιών.

Αφέψημα για τη θεραπεία ηπατικών παθήσεων

Το μπελοζόρ το βαλτώδες συμβάλλει στην ανανέωση των κυττάρων του ήπατος, το αφέψημα έχει θεραπευτική δράση στο γαστρεντερικό σωλήνα. Για την παρασκευή του σκευάσματος θα χρειαστεί 1,5 κουταλιά της σούπας μπελοζόρ βαλτώδους (ξηρή πρώτη ύλη) και 250 ml βρασμένου νερού. Το αφέψημα παρασκευάζεται χωρίς τη χρήση υδατόλουτρου.

Σε μια μεγάλη εμαγιέ κούπα ρίχνουν τις βοτανικές πρώτες ύλες και τις περιχύνουν με ζεστό νερό. Το δοχείο τοποθετείται στη σόμπα, θερμαίνουν το υγρό και βράζουν το σκεύασμα για τουλάχιστον 5 λεπτά. Στη συνέχεια, η κούπα απομακρύνεται από τη σόμπα, καλύπτεται με σφιχτό καπάκι και αφήνεται να εμποτιστεί για 2–3 ώρες.

Όταν το διάλυμα κρυώσει, το υγρό στραγγίζεται, συμπιέζουν το βρασμένο βότανο, μεταγγίζουν το αφέψημα σε ένα γυάλινο βάζο, κλείνουν καλά το δοχείο και το τοποθετούν στο ψυγείο. Το σκεύασμα λαμβάνεται καθημερινά, μία κουταλιά της σούπας, ανεξαρτήτως ώρας της ημέρας και γεύματος.

Βάμμα για την ημικρανία, την ταχυκαρδία και τις αιμορραγίες

Αυτή η θεραπεία μπορεί να παρασκευαστεί από ξηρά χόρτα παρνασσίας των ελών. Παίρνουν:

• 40–45 g πρώτης ύλης;
• μια φιάλη βότκας.

Το φυτικό υλικό τοποθετείται στη βότκα και το μπουκάλι κλείνεται με αεροστεγές καπάκι. Το παρασκεύασμα αφήνεται σε σκοτεινό μέρος του σπιτιού για τουλάχιστον 14–15 ημέρες. Το βάμμα ανακινείται καθημερινά για να εξέλθουν ενεργά τα ωφέλιμα συστατικά στο υγρό. Αφού το παρασκεύασμα έχει εμποτιστεί, το υγρό φιλτράρεται μέσα από ένα γάζα φίλτρο. Το βάμμα λαμβάνεται 1 φορά την ημέρα. Σε ένα ποτήρι ρίχνουμε νερό, με τη βοήθεια μιας πιπέτας μετράμε 20–30 σταγόνες του σκευάσματος. Η θεραπεία συνεχίζεται έως ότου βελτιωθεί η κατάσταση.

Νεφρικό μείγμα για τα οιδήματα

Για την παρασκευή ενός αφεψήματος με αντιφλεγμονώδη και διουρητική δράση, πρέπει να αγοράσετε ξηρό φαρμακευτικό υλικό από πολλά φυτά. Το μείγμα περιλαμβάνει:

• παρνασσία η ελεία;
• ανεμώνη;
• ερνιάρια η λεία;
• εκβάλλιο το ελατήριο (τρελό αγγούρι);
• βινκετόξικο το φαρμακευτικό;
• λινάρια;
• σαπωνάρια η φαρμακευτική;
• μπριόνια η λευκή;
• κάνναβη η ήμερη;
• βαλσαμίνη η φαρμακευτική (ανέντοχη η κοινή);
• κυκλάμινο (δρυάκα);
• εβκόμμια η φτελεόφυλλη.

Πριν από την παρασκευή του αφεψήματος, φτιάχνουμε ένα μείγμα από τα φαρμακευτικά φυτά. Σε ένα φλιτζάνι βάζουμε 1 κουταλάκι του γλυκού από κάθε είδος υλικού και ανακατεύουμε τα συστατικά του μείγματος.

Για να παρασκευάσετε μια δόση του φαρμακευτικού σκευάσματος, παίρνετε μια κουταλιά της σούπας από τα βότανα και τα τοποθετείτε σε ένα γυάλινο ή κεραμικό δοχείο. Περιχύνετε το υλικό με βραστό νερό, κλείνετε το καπάκι και αφήνετε το σκεύασμα να εμποτιστεί για 2,5–3 ώρες. Τα αχνισμένα φυτά τα στύβετε, ψύχετε το φαρμακευτικό διάλυμα και το φυλάσσετε στο ψυγείο για 2–3 ημέρες. Το σκεύασμα λαμβάνεται 3 φορές την ημέρα, πριν από το πρωινό, το μεσημεριανό και το βραδινό. Ο όγκος της μίας δόσης είναι 20–30 ml.

Έγχυμα από άνθη για τη θεραπεία λευκόρροιας και γονόρροιας

Για την παρασκευή του αφεψήματος, είναι κατάλληλα αποξηραμένα άνθη παρνασσίας των ελών. Το σκεύασμα λαμβάνεται εσωτερικά· για την πλύση, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γυναικολόγο. Οι ασθένειες που συνοδεύονται από κνησμό και δυσάρεστα εκκρίματα προκαλούνται από μύκητες και βακτήρια, και η παρνασσία μπορεί να καταστρέψει την παθογόνο μικροχλωρίδα και να μειώσει τη φλεγμονή. Οι παραδοσιακοί θεραπευτές αναφέρουν τουλάχιστον δύο συνταγές για τη θεραπεία της γονόρροιας και της λευκορροίας.

1. Μία κουταλιά της σούπας από τα ξηρά άνθη τοποθετούνται σε ένα εμαγιέ κατσαρολάκι και ρίχνουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό (200–250 ml). Το δοχείο τοποθετείται σε λουτρό βρασμού νερού και διατηρείται εκεί για 10 λεπτά. Στη συνέχεια, βγάζουμε το κατσαρολάκι, το υγρό φιλτράρεται μέσα από ένα ύφασμα και συμπληρώνουμε βραστό νερό για να αναπληρωθεί το υγρό που εξάτμισε. Το σκεύασμα λαμβάνεται 4 φορές την ημέρα, από μία κουταλιά της σούπας, μετά το φαγητό.
2. Τα ξηρά άνθη τοποθετούνται σε ένα βάζο μισού λίτρου και ρίχνουμε 400–450 ml βραστό νερό. Το υγρό αφήνεται να εμποτιστεί για 1 ώρα. Το δοχείο πρέπει να είναι κλειστό με καπάκι. Μετά τον καθορισμένο χρόνο, το έγχυμα φιλτράρεται. Το θεραπευτικό σκεύασμα πίνεται έως 6 φορές την ημέρα, από 1 κουταλάκι του γλυκού, κατά τη διάρκεια του φαγητού ή μετά το γεύμα.

Σύνθετο έγχυμα για τη θεραπεία της φυτοαγγειακής δυστονίας

Το μείγμα περιλαμβάνει 12 φαρμακευτικά φυτά που ομαλοποιούν τη λειτουργία της καρδιάς, μειώνουν την αρτηριακή πίεση, έχουν ηρεμιστική και χαλαρωτική δράση. Το μείγμα μπορεί να παρασκευαστεί μόνος σας, αγοράζοντας όλα τα απαραίτητα συστατικά από το φαρμακείο. Για την παρασκευή του σκευάσματος θα χρειαστούν:

1. Βότανο παρνασίας της ελώδους, ρίγανη, καμπανούλα η συναθροισμένη, πανζέρια η εριώδης, βιόλα η τρίχρωμη, χελιδόνιο το μέγα, χαμομήλι το φαρμακευτικό, ποτεντίλλα η χηνόποδη (από 2 μέρη το καθένα).
2. Σπόροι άνηθου (2 μέρη).
3. Καρποί αγριοτριανταφυλλιάς (4 μέρη).
4. Κώνοι λυκίσκου (2 μέρη).
5. Ρίζα πατρίνιας της βραχώδους (της σιβηρικής) (1 μέρος).

Μετράτε την απαιτούμενη ποσότητα από κάθε είδος ξηρής φυτικής ύλης, αναμειγνύετε τα συστατικά σε ένα μεγάλο μπολ και τα μεταφέρετε σε χάρτινη σακούλα ή χάρτινο κουτί. Για την παρασκευή του εγχύματος παίρνετε 2 κουταλιές της σούπας από το μείγμα και το βάζετε σε θερμό. Ρίχνετε μισό λίτρο νερού που μόλις έβρασε και βιδώνετε το καπάκι.

Το σκεύασμα αφήνεται να εκχυλιστεί για 7–8 ώρες, μετά ανοίγετε τον θερμό, χύνετε το υγρό σε ένα βάζο (στραγγίζοντας ταυτόχρονα τη ζεματισμένη φυτική ύλη). Για τη θεραπεία της αγγειοφυτικής δυστονίας, το έγχυμα λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, από μισό ποτήρι, 25–30 λεπτά πριν από το φαγητό. Το σκεύασμα μπορεί να πίνεται σε κύκλους 1,5–2 μηνών, με διαλείμματα έως 2–3 εβδομάδες.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Κατά την παρασκευή σκευασμάτων πρέπει να τηρείτε την παραδοσιακή συνταγή, ώστε να αποφεύγετε την υπερδοσολογία όχι μόνο των ωφέλιμων αλλά και των βλαβερών ουσιών που περιέχονται στα φυτά. Τα εγχύματα, τα αφεψήματα και τα βάμματα διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τον τρόπο παρασκευής.

Έγχυμα

Για τα εγχύματα χρησιμοποιούνται φύλλα, βλαστοί, ρίζες και άνθη παρνασίας της ελώδους. Στις κλασικές συνταγές παίρνετε 1–2 κουταλιές της σούπας ξηρή ύλη και την περιχύνετε με νερό που μόλις έβρασε. Το δοχείο τοποθετείται σε βραστό υδατόλουτρο και αφήνεται για 3–10 λεπτά.

Στις συνταγές των λαϊκών θεραπευτών, συχνά παραλείπεται η θερμική επεξεργασία σε υδατόλουτρο και αρκούνται στην εκχύλιση του υγρού κάτω από καπάκι. Τέτοια σκευάσματα συνιστάται να παρασκευάζονται σε παχύτοιχα δοχεία, τα οποία διατηρούν καλά τη θερμότητα. Αυτά μπορεί να είναι από γυαλί ή κεραμικό. Το δοχείο κλείνεται με καπάκι και το σκεύασμα αφήνεται να εκχυλιστεί για 1,5–2 ώρες. Όταν το υγρό γίνει χλιαρό, το έγχυμα στραγγίζεται και πιέζεται το φυτικό υπόλειμμα.

Βάμμα

Τα βάμματα παρασκευάζονται με οινόπνευμα ή βότκα, και η δοσολογία του σκευάσματος μετριέται σε σταγόνες. Το ιατρικό οινόπνευμα έχει ισχύ 70 βαθμών. Μπορεί να αραιωθεί με βρασμένο νερό και να μειωθεί η συγκέντρωση της αιθυλικής αλκοόλης έως και 40 βαθμούς κατ' όγκο.

Για την παρασκευή 500 ml βάμματος, παίρνετε 3–4 κουταλιές ξηρής ύλης (ρίζα, φύλλα και βλαστούς) και μισό λίτρο αλκοολούχας βάσης. Το δοχείο κλείνεται αεροστεγώς και τοποθετείται σε ντουλάπι κουζίνας με πόρτες που κλείνουν ή σε άλλο σκοτεινό μέρος (αλλά όχι στο ψυγείο). Μετά από 2–3 εβδομάδες, το βάμμα θα είναι έτοιμο για χρήση όπως ενδείκνυται. Το σκεύασμα διατηρείται στο ψυγείο έως έξι μήνες και περισσότερο.

Αφέψημα

Το αφέψημα παρασκευάζεται όπως το έγχυμα, αλλά ο χρόνος θερμικής επεξεργασίας αυξάνεται. Για την παρασκευή του σκευάσματος θα χρειαστείτε 1–2 κουταλιές αποξηραμένες ρίζες ή φύλλα παρνασίας της ελώδους. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται και άνθη.

Στις κλασικές συνταγές, η ύλη χύνεται σε εμαγιέ μεταλλικό σκεύος, τα φυτά περιχύνονται με ζεστό νερό και το σκεύος τοποθετείται σε υδατόλουτρο. Το αφέψημα ζεσταίνεται για 10 έως 30 λεπτά. Μετά από αυτό, το σκεύος αφαιρείται, η φυτική βάση πιέζεται μέσα στο υγρό, το αφέψημα στραγγίζεται και ψύχεται.

Λόγω της αρκετά μεγάλης θερμικής επεξεργασίας στο αφέψημα, η συγκέντρωση των ωφέλιμων ουσιών είναι υψηλότερη από ό,τι στο έγχυμα. Στις συνταγές των λαϊκών θεραπευτών, το υδατόλουτρο συχνά αντικαθίσταται από απλό βρασμό στην εστία.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Το βαλτόχορτο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από άτομα που πάσχουν από θρομβοφιλία. Το φυτό αντενδείκνυται σε χαμηλή αρτηριακή πίεση και βραδυκαρδία. Το βαλτόχορτο είναι δηλητηριώδες, οι ουσίες που περιέχει μπορεί να προκαλέσουν δηλητηρίαση. Επομένως, πριν ετοιμάσετε σπιτικά σκευάσματα για θεραπεία, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν έμπειρο βοτανολόγο ή γιατρό.

Τα σκευάσματα που παρασκευάζονται από βαλτόχορτο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παιδιών και εγκύων γυναικών, καθώς δεν έχουν ακόμη διεξαχθεί πλήρεις μελέτες για την επίδραση του φυτού στον ανθρώπινο οργανισμό. Για τον ίδιο λόγο, το βαλτόχορτο αντενδείκνυται για θηλάζουσες γυναίκες.

Τα σκευάσματα με βάση την παρνασσία δεν πρέπει να λαμβάνονται από άτομα που έχουν εμφανίσει οποιαδήποτε αλλεργική αντίδραση σε σπιτικά φυτικά σκευάσματα. Σε αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να εγκαταλείψουν τη θεραπεία με λαϊκές θεραπείες.

Στην άγρια φύση υπάρχουν 55 είδη παρνασσίας. Τα φυτά διαφέρουν ως προς το μέγεθος, την εμφάνιση και τη δομή των λουλουδιών, των φύλλων και του ριζικού συστήματος. Όλα τα μέλη της οικογένειας περιέχουν αλκαλοειδή και ανήκουν στα δηλητηριώδη φυτά. Δεν πρέπει να επιτρέπεται στα παιδιά να μαζεύουν λουλούδια παρνασσίας, να παίζουν με αυτά, να κάνουν ανθοδέσμες, και ειδικά να τα δοκιμάζουν. Σε περίπτωση δηλητηρίασης, είναι απαραίτητο να γίνει πλύση στομάχου με άφθονο ζεστό νερό και να κληθεί ασθενοφόρο.

Φωτογραφία του βαλτόχορτου