Μαρίν ρίζα: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Η Μαρίν ρίζα (ασυνήθιστη, ακανόνιστη, αποκλίνουσα παιώνια) ανήκει στα πολυετή ποώδη φυτά. Εκπρόσωπος της οικογένειας των Ρανουγκουλιδών, δηλητηριώδης, ωστόσο από το 1788 καλλιεργείται όχι μόνο για διακοσμητικούς σκοπούς, αλλά και για θεραπευτικούς.

Χημική σύνθεση

Το φυτό δεν έχει μελετηθεί πλήρως, ωστόσο τα βασικά συστατικά είναι γνωστά. Στη σύνθεση της Μαρίν ρίζας περιλαμβάνονται οι ακόλουθες ουσίες:

1. Λιπαρό έλαιο. Αυτό το συστατικό είναι απαραίτητο για την αιμοποίηση, την ενίσχυση των άμυνων του οργανισμού, την αποκατάσταση της φυσιολογικής ορμονικής ισορροπίας και της βιοχημικής σύστασης του αίματος. Επίσης, η ουσία συμβάλλει στην αποβολή της βλαβερής χοληστερόλης.
2. Αιθέριο έλαιο. Δίνει στο φυτό χαρακτηριστικό άρωμα, επηρεάζει θετικά το έντερο και το στομάχι, ενισχύοντας την κινητικότητά τους. Η ουσία δεν επιτρέπει την ανάπτυξη ζυμωτικών διεργασιών, αποτρέπει τη σήψη στο πεπτικό σύστημα. Το έλαιο ασκεί ηρεμιστική δράση στον οργανισμό, συμβάλλει στην ανάπτυξη αντιβακτηριακής δράσης, και κατά τη χρήση σκευασμάτων από την αποκλίνουσα παιώνια γίνεται διέγερση της έκκρισης των αδένων.
3. Φλαβονοειδή. Εξουδετερώνουν την αρνητική επίδραση των μικροβίων, συμβάλλουν στην αυξημένη παραγωγή χολής. Ασκούν αντιοξειδωτική δράση, αποτρέπουν τον σχηματισμό και την ανάπτυξη όγκων. Ενισχύουν τα αγγεία, καθαρίζουν τον οργανισμό από τοξικές ουσίες, προστατεύουν από αλλεργιογόνα.
4. Δεψικές ουσίες (το κύριο στη σύνθεση του φυτού είναι η τανίνη). Αυτές οι ουσίες εξουδετερώνουν τη βλάβη των παθογόνων μικροβίων, ασκούν στυπτική δράση και βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμά τις φλεγμονές. Αποκαθιστούν το κατεστραμμένο επιθήλιο σχηματίζοντας μια λεπτή μεμβράνη αλβουμίνης. Οι δεψικές ουσίες μειώνουν την έκκριση υδροχλωρικού οξέος όταν υπάρχει υπερβολική απελευθέρωσή του, και επίσης επικαλύπτουν τη βλεννογόνο μεμβράνη που καλύπτει εσωτερικά το στομάχι.
5. Οργανικά οξέα. Αυτές οι ουσίες επιταχύνουν τον μεταβολισμό, ενισχύουν τον οστικό ιστό και τις αρθρώσεις, αποκαθιστούν το φυσιολογικό επίπεδο οξύτητας του περιβάλλοντος. Τα οξέα ασκούν αντιφλεγμονώδη δράση, και επίσης εκδηλώνεται αντιοξειδωτική δραστηριότητα.
6. Ορυκτές ουσίες. Η διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων των ορυκτών στον οργανισμό είναι απαραίτητη για την πλήρη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος και του εγκεφάλου, καθώς και για τη διατήρηση της υγιούς κατάστασης του μυϊκού ιστού. Κατά τη χρήση σκευασμάτων με βάση τη ρίζα της παιώνιας, ο οργανισμός εμπλουτίζεται με σίδηρο, χρώμιο, κοβάλτιο, αλουμίνιο, θείο, χαλκό, κάλιο.
7. Αλκαλοειδή. Αυτές οι ουσίες διαθέτουν ηρεμιστικές ιδιότητες, ασκούν μυοχαλαρωτική και αναλγητική δράση στον οργανισμό και συμβάλλουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Τα αλκαλοειδή μπορούν να σταματήσουν οποιαδήποτε αιμορραγία – τόσο εξωτερική όσο και εσωτερική.
8. Γλυκοζιδικές ενώσεις (η κύρια στο φυτό είναι η σαλικίνη). Οι ουσίες συμβάλλουν στην αποβολή των φλεγμάτων από τους βρόγχους. Υπό την επίδρασή τους, αυξάνεται ο όγκος των ούρων, χαλαρώνουν οι λείες μυϊκές ίνες. Επιπλέον, προκαλείται διαστολή των αιμοφόρων αγγείων και αναπτύσσεται ηρεμιστική δράση.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Το ποώδες φυτό απαντάται σε μικτά, μικρόφυλλα και κωνοφόρα δάση (ξέφωτα), επίσης φύεται κοντά σε ποτάμια σε ηλιόλουστες θέσεις. Μπορεί να βρεθεί στην άκρη του δάσους ή σε λιβάδια, μερικές φορές ακόμα και ανάμεσα σε ψηλά χόρτα. Το φυτό καλλιεργείται και σε οικόπεδα. Το ύψος του είναι περίπου 1 μέτρο, στο πάνω μέρος υπάρχουν μεγάλα άνθη πορφυρής ή ροζ απόχρωσης. Το ριζικό σύστημα είναι οριζόντιο, αποτελούμενο από έναν παχύ ατρακτοειδή κόνδυλο και μια καφέ διακλαδισμένη ρίζα. Σε καθαρισμένη μορφή, η ρίζα είναι λευκή με έντονο άρωμα και γλυκιά γεύση.

Η ρίζα Μαρίν αναγνωρίζεται ως είδος υπό εξαφάνιση, γι' αυτό συμπεριλήφθηκε στο Κόκκινο Βιβλίο (Δημοκρατία της Κόμι στη Ρωσική Ομοσπονδία, Καζακστάν). Το πιο διαδεδομένο είδος παιώνιας είναι αυτό στη Σιβηρία. Φύεται στο έδαφος του Καζακστάν, στο Αλτάι και στη δυτική Γιακουτία. Το ποώδες πολυετές φυτό καλλιεργείται όχι μόνο για την παρασκευή φαρμάκων, αλλά και για διακοσμητικούς σκοπούς για τον εξωραϊσμό των πόλεων. Είναι ανθεκτικό στον παγετό, αναπτύσσεται μόνο σε έδαφος πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και είναι ανθεκτικό σε παράσιτα και ασθένειες.

Συλλογή και αποθήκευση

Οι φαρμακευτικές πρώτες ύλες συλλέγονται από θάμνους που ανθίζουν με πορφυρό χρώμα. Από κάθε θάμνο ηλικίας τουλάχιστον τριών ετών, συλλέγεται μόνο μία φορά κάθε 5–6 χρόνια. Ολόκληρη η καλλιεργητική περίοδος είναι κατάλληλη για συλλογή, αλλά είναι προτιμότερο να συλλέγονται οι πρώτες ύλες το φθινόπωρο. Για τη θεραπεία χρησιμοποιούνται τόσο το βότανο όσο και οι ρίζες.

Οι θάμνοι δεν ξεριζώνονται. Χρησιμοποιώντας ένα κοφτερό μαχαίρι ή δρεπάνι, κόβονται τα εξωτερικά μέρη. Πρώτα, ο θάμνος σκάβεται γύρω-γύρω και το χώμα ξεπλένεται από το επιλεγμένο τμήμα του ριζώματος. Κόβεται όχι περισσότερο από το ⅓ της ρίζας, στη συνέχεια το σημείο κοπής επεξεργάζεται με ξυλάνθρακα και καλύπτεται με χώμα.

Η συλλογή του άνω μέρους του φυτού πραγματοποιείται κατά την περίοδο ανθοφορίας της παιώνιας – τον Ιούνιο, του κάτω μέρους – το δεύτερο μισό του Αυγούστου ή το φθινόπωρο, όταν ωριμάσουν οι σπόροι. Η συλλογή των πετάλων γίνεται όταν αρχίζουν να πέφτουν. Οι ρίζες πλένονται σχολαστικά και κόβονται με μαχαίρι σε λωρίδες (πάχους περίπου 3 εκ., μήκους έως 15 εκ.). Οι πρώτες ύλες ξηραίνονται κάτω από υπόστεγο, μπορούν να απλωθούν σε δροσερό δωμάτιο με χαμηλό φωτισμό και καλό αερισμό. Είναι σημαντικό να αναποδογυρίζονται τακτικά για να αποφευχθεί η σήψη.

Η ρίζα και τα άλλα μέρη του φυτού συλλέγονται όταν γίνονται εύθραυστα και σπάνε εύκολα. Οι μικρές ρίζες και το υπέργειο τμήμα ξηραίνονται χωριστά, χωρίς ανάμειξη. Μπορείτε να αφήσετε την πρώτη ύλη για 2-3 ημέρες ώστε να μαραθεί, και στη συνέχεια να την αποξηράνετε σε στεγνωτήριο (θερμοκρασία 45-60 βαθμών). Η έτοιμη πρώτη ύλη αποκτά ένα καστανοκίτρινο ή σκούρο καστανό χρώμα.

Κατά την φθινοπωρινή περίοδο, το υπέργειο τμήμα του θάμνου μαραίνεται, ενώ στη ρίζα συγκεντρώνεται η μέγιστη ποσότητα ωφέλιμων ουσιών. Οι αποξηραμένες ρίζες είναι γλυκιά και καυτερές, και φυλάσσονται ξεχωριστά από τα υπέργεια μέρη του φυτού. Για να μην εξατμιστεί το αιθέριο έλαιο, χρησιμοποιείται αεροστεγής συσκευασία – κουτιά από σκούρο χαρτόνι. Οι βέλτιστες συνθήκες είναι ένα δροσερό, προστατευμένο από την υγρασία μέρος. Η πρώτη ύλη είναι ωφέλιμη για τον οργανισμό για 3 χρόνια μετά την παρασκευή, και μετά την πάροδο αυτού του διαστήματος συσσωρεύονται τοξικές ουσίες. Για το χόρτο, αυτή η περίοδος μειώνεται σε 2 χρόνια.

Φαρμακευτικές ιδιότητες της Μαρίν ρίζας

Το φυτό είναι πολυχρηστικό. Με τη χρήση του αναπτύσσονται ανοσοδιεγερτικές και αντικαρκινικές δράσεις, επιτυγχάνεται η αποτοξίνωση του οργανισμού και σταματούν οι φλεγμονώδεις διαδικασίες. Επιπλέον, η παιώνια η παρεκκλίνουσα έχει αναλγητική και ηρεμιστική δράση. Τα σκευάσματα που παρασκευάζονται με βάση τη ρίζα Μαρίν συμβάλλουν στην ανάπτυξη αντιβακτηριακών και αποχρεμπτικών αποτελεσμάτων. Το ποώδες πολυετές φυτό διαθέτει τονωτικές και αναγεννητικές ιδιότητες. Τα οφέλη για τον οργανισμό είναι τα εξής:

1. Πεπτικό σύστημα. Διεγείρεται η περισταλτική κίνηση, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η λειτουργία του στομάχου και να ομαλοποιείται η οξύτητα. Αποκαθίσταται η ισορροπία της εντερικής μικροχλωρίδας, εξαλείφονται η ζύμωση και το φούσκωμα. Το φυτό χρησιμοποιείται σε υποόξινη γαστρίτιδα, σχηματισμό πολυπόδων στο πεπτικό σύστημα και δηλητηριάσεις για τη διακοπή της διάρροιας που προκαλείται από λοίμωξη ή τοξικές ουσίες.
2. Νευρικό σύστημα. Η ρίζα Μαρίν είναι αποτελεσματική σε καταστάσεις άγχους, προβλήματα ύπνου, υστερία, νευρώσεις, εμμονικούς φόβους. Στην εγκεφαλική παράλυση και την επιληψία, το φυτό χρησιμοποιείται ως συμπληρωματικό μέσο σε συνδυασμό με φαρμακευτικά σκευάσματα (με αυτή την προσέγγιση ανακουφίζονται τα συμπτώματα της νόσου). Μεταξύ των θεραπευτικών ιδιοτήτων είναι οι υποτασικές και αντισπασμωδικές. Επιτυγχάνεται μείωση της αρτηριακής πίεσης, χαλάρωση των μυών (δρα στον λείο και τον σκελετικό μυ), ανακούφιση από νευρογενή πονοκέφαλο και ημικρανία, κόπωση, απάθεια. Αρχικά, η παιώνια η παρεκκλίνουσα παρέχει ηρεμιστική δράση, και στη συνέχεια τονώνει, βοηθώντας στην αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του νευρικού συστήματος χωρίς αδυναμία και υπνηλία.
3. Πνεύμονες. Η ρίζα Μαρίν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με βήχιο, θυμάρι, βιολέτα και γλυκόριζα. Η δράση των θωρακικών μειγμάτων στοχεύει στην ανακούφιση του βήχα και στην απομάκρυνση της βλέννας από τους αεραγωγούς. Τα φυσικά φάρμακα που περιέχουν παιώνια όχι μόνο βελτιώνουν την αίσθηση ευεξίας, αλλά και προλαμβάνουν επιπλοκές, όπως πνευμονία και βρογχίτιδα.
4. Δέρμα. Τα τοπικά σκευάσματα είναι αποτελεσματικά σε δερματικές βλάβες διαφόρων τύπων, βοηθούν στην ανάρρωση από κρυοπαγήματα και εγκαύματα, αιματώματα, μώλωπες, έκζεμα, ψωρίαση. Πραγματοποιούν την επεξεργασία όταν έχει εισέλθει μόλυνση στο τραύμα, σχηματιστεί πύον, εμφανιστούν ακνεϊκές εκβολάδες, κατακλίσεις ή τροφικά έλκη.

Με βάση τη ρίζα Μαρίν παρασκευάζονται φάρμακα για τον αλκοολισμό. Η πρώτη ύλη χρησιμοποιείται σε καθαρή μορφή ή αναμιγνύεται με άλλα βότανα. Κατά τη διάρκεια αυτής της θεραπείας, το σύνδρομο της επόμενης ημέρας γίνεται πιο εύκολα ανεκτό, επιταχύνεται ο μεταβολισμός, μειώνεται η επιθυμία για υπερβολική κατανάλωση αλκοολούχων ποτών.

Ενδείξεις για τη χρήση σκευασμάτων από την παιώνια την ανώμαλη:

• ελκώδεις βλάβες του στομάχου, διάτρηση, αιμορραγίες;
• μείωση της όρεξης;
• ρευματισμός;
• επιδείνωση της κατάστασης που σχετίζεται με την εμμηνόπαυση;
• γυναικολογικές παθήσεις (αιμορραγίες και όγκοι στη μήτρα, διάβρωση, υπογονιμότητα, ίνωμα, κύστεις);
• θυρεοτοξίκωση;
• βήχας σε άσθμα και βρογχίτιδα;
• υπέρταση;
• δερματικές παθήσεις;
• ουρική αρθρίτιδα και άλλες ασθένειες των αρθρώσεων;
• όγκοι;
• επιληψία·
• φυτοαγγειακή δυστονία;
• εξάντληση του νευρικού συστήματος;
• τραυματική εγκεφαλοπάθεια;
• διαταραχές ύπνου;
• εμμηνορρυσιακές, οδοντικές, κεφαλαλγίες, που σχετίζονται με διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο και διάσειση;
• ασθένειες και διαταραχές στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος;
• παθολογίες του καρδιαγγειακού συστήματος, ανάρρωση μετά από επεμβάσεις;
• δηλητηριάσεις;
• αλκοολισμός;
• ασθένειες του ουρογεννητικού συστήματος.

Για γυναίκες

Η ρίζα Μαρίν βοηθά στη θεραπεία της υπογονιμότητας σε περιπτώσεις όπου η αιτία είναι νευρογενής ή ορμονική. Αποκαθίσταται το φυσιολογικό επίπεδο οιστρογόνων, το οποίο επηρεάζει θετικά τον γυναικείο οργανισμό και συμβάλλει στην επιτυχή ωορρηξία, επιτρέποντας τη διατήρηση της ορμονικής ισορροπίας. Μετά τη θεραπεία εξαλείφεται το οίδημα, σταματά η διαδικασία σχηματισμού συμφύσεων.

Καθώς μειώνεται το επίπεδο τεστοστερόνης και αυξάνονται οι γυναικείες ορμόνες στον οργανισμό, ο κύκλος ομαλοποιείται, αποκαθίστανται οι λειτουργίες του αναπαραγωγικού συστήματος. Επιπλέον, μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος πρόωρης εμμηνόπαυσης, εξαλείφεται το PMS. Στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση βελτιώνεται η ψυχοσυναισθηματική κατάσταση και η γενική ευεξία.

Οι παθολογίες του μαστού αντιμετωπίζονται με τη χρήση ενός συνδυασμού φυτών – της ρίζας Μαρίν και της γλυκόριζας. Τα φάρμακα που παρασκευάζονται με βάση αυτά βοηθούν στην απαλλαγή από τη μαστοπάθεια. Η παιώνια η ανώμαλη μπορεί να αντιμετωπίσει τη θεραπεία της ενδομητρίωσης, των φλεγμονωδών διεργασιών στις ωοθήκες και τη μήτρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνη της ή ως μέρος ενός θεραπευτικού συνδυασμού για ινομυώματα, πολύποδες και κύστεις.

Για άνδρες

Η ρίζα Μαρίν χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της ανικανότητας τόσο για θεραπευτικούς όσο και για προληπτικούς σκοπούς. Με αυτόν τον τρόπο επιλύονται προβλήματα ψυχογενούς προέλευσης, ενισχύεται η ροή αίματος στα γεννητικά όργανα, παράγονται πιο ενεργά οι απαραίτητες ορμόνες, σταματούν οι φλεγμονώδεις διαδικασίες. Ομαλοποιείται το επίπεδο της τεστοστερόνης, οι άνδρες γίνονται πιο ισορροπημένοι, απαλλάσσονται από την ευερεθιστότητα και τα προβλήματα ύπνου.

Η Μαρίν ρίζα στη λαϊκή ιατρική

Μείγμα για κρυολογήματα

Συστατικά:

• ρίζα Μαρίν (άνθη), γλυκόριζα (ριζώματα), χαμομήλι – από 10 γρ. κάθε βοτάνου;
• σαμπούκος μαύρος (άνθη), φλαμουριά (άνθη) – από 20 γρ·
• ιτιά (φλοιός) – 30 γρ·
• βραστό νερό – 500 ml.

Ρίχνετε τα ξηρά συστατικά σε βραστό νερό και τα αφήνετε σε κλειστό δοχείο για 30 λεπτά. Το έτοιμο έγχυμα το λαμβάνετε αμέσως, ζεστό. Η εφάπαξ δόση είναι 100–150 ml. Αυτό το φάρμακο συνιστάται να το λαμβάνετε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το αποτέλεσμα της χρήσης του εγχύματος είναι η μείωση της θερμοκρασίας του σώματος, η αποβολή των φλεγμάτων και η ανακούφιση από κρίσεις βήχα.

Αλοιφή για φλεγμονή του ισχιακού νεύρου και πόνο στις αρθρώσεις

Για αυτή τη συνταγή χρειάζεστε φρέσκα υλικά. Αναμιγνύετε την τριμμένη ρίζα με λίπος μυοκάστορα και τη διατηρείτε σε υδατόλουτρο για 20 λεπτά. Το μείγμα το χρησιμοποιείτε για εφαρμογές σε ζεστή μορφή. Μετά την εφαρμογή της αλοιφής, σκεπάζετε τις πάσχουσες περιοχές με λαδόκολλα και τις τυλίγετε με ζεστό ύφασμα. Μετά από 4–6 ώρες, οι πόνοι εξασθενούν σημαντικά ή εξαφανίζονται εντελώς. Εάν το ισχιακό νεύρο είναι φλεγμονώδες, εφαρμόζετε την αλοιφή 3 φορές την ημέρα, κάνοντας μασάζ. Αυτή τη θεραπεία τη συνδυάζετε με τη λήψη του βάμματος.

Μείγμα βοτάνων για αποβολή αλάτων από τον οργανισμό

Συστατικά:

• παιώνια (άνθη), ράμνος (φλοιός), κυανό κενταύριο (περιφερειακά πέταλα), καλέντουλα – από 10 γρ το κάθε συστατικό·
• σαμπούκος μαύρος (άνθη) – 20 γρ·
• φύλλα σημύδας, ιτιά (φλοιός), πόα η ιππουρίς – από 40 γρ.

Για 250 ml υγρού χρειάζεται 1 κ.σ. από την ιαματική συλλογή. Ρίχνετε τα βότανα σε βραστό νερό και τα αφήνετε σε κλειστό δοχείο για 30 λεπτά. Το έτοιμο έγχυμα το χρησιμοποιείτε κατά τη διάρκεια της ημέρας με μεσοδιάστημα 2–3 ωρών. Η συνιστώμενη εφάπαξ δόση είναι 1 κ.σ.

Βάμμα για τη θεραπεία ινομυωμάτων της μήτρας

Το παρασκεύασμα το ετοιμάζετε με οινόπνευμα (56%) ή βότκα (40%). Για 1 μέρος πρώτης ύλης παίρνετε 10 μέρη οινοπνεύματος (για 50 γρ παιώνιας 500 ml οινοπνεύματος). Τη ρίζα παιώνιας την αφήνετε να εμποτιστεί σε σκοτεινό μέρος. Το δοχείο το αφήνετε για 14 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Τη θεραπεία την πραγματοποιείτε για 1 μήνα. Η εφάπαξ δόση είναι 1 κ.γ., η συχνότητα εφαρμογής – 3 φορές την ημέρα. Εάν χρειάζεται να παρατείνετε τη θεραπεία, επαναλαμβάνετε τον κύκλο όχι νωρίτερα από 7 ημέρες.

Φάρμακο για τη στειρότητα

Αναμιγνύετε την θρυμματισμένη παιώνια (100 γρ) με βότκα (1 λ), και αφήνετε το δοχείο σε σκοτεινό μέρος. Το παρασκεύασμα που έχει εμποτιστεί για 14 ημέρες το διυλίζετε και το λαμβάνετε 3 φορές την ημέρα. Η εφάπαξ δόση είναι 10–15 ml. Είναι προτιμότερο να λαμβάνετε το βάμμα πάντα την ίδια ώρα. Πριν από την έναρξη της θεραπείας, εγκαταλείπετε τις βλαβερές συνήθειες. Αποκλείετε όχι μόνο το αλκοόλ και τα τσιγάρα, αλλά και τα φάρμακα.

Βάμμα για την καταπολέμηση καρκινικών παθήσεων σύμφωνα με τη μέθοδο του Γκόλιουκ Μ.Β.

Σύμφωνα με τη μέθοδο του γνωστού θεραπευτή, μπορείτε να επιτύχετε βελτιώσεις σε όγκους κακοήθους και καλοήθους χαρακτήρα. Η θεραπεία εφαρμόζεται σε χρόνια αδνεξίτιδα, κύστεις ωοθηκών, ινοκυστική μαστοπάθεια.

Η ουσία της μεθόδου:

• το σύμπλεγμα βαμμάτων έχει σχεδιαστεί για 10 ημέρες·
• για 3 ημέρες χρησιμοποιείτε το παρασκεύασμα με βάση το μπαντάν·
• την 4η ημέρα λαμβάνετε βάμμα χελιδονίου·
• την 5η και 6η ημέρα – φάρμακο με βάση τη σοφόρα την ιαπωνική·
• την 8η, 9η, 10η ημέρα – ελευθερόκοκκος σε μορφή βάμματος·
• το βάμμα της ρίζας παιώνιας αποτελεί τη βάση του συμπλέγματος, γι' αυτό το λαμβάνετε καθημερινά.

Συνταγές βαμμάτων για την ολοκλήρωση του κύκλου:

1. Πιόνι. Θρυμματισμένη πρώτη ύλη (ρίζα, 50 γρ) περιχύνετε με αλκοόλ (40%, 0,5 l). Αφήνετε το δοχείο σε σκοτεινό μέρος για 10 ημέρες. Η ημερήσια δόση είναι 30–40 σταγόνες, λαμβάνεται πριν από το γεύμα.
2. Μπαντάν. Συνδέετε την πρώτη ύλη (50 γρ) με νερό που έχει θερμανθεί στους 60°C (350 ml). Για την έγχυση του μπαντάν σε θερμός απαιτούνται 8 ώρες. Δοσολογία: 2–3 κουταλάκια του γλυκού, το λαμβάνετε πριν από το γεύμα. Φυλάσσετε το φάρμακο σε δροσερό μέρος.
3. Χελιδόνιο. Περιχύνετε το βότανο (12 γρ) με αλκοόλ (40%, 0,5 l) και το αφήνετε να εγχυθεί για 5 ημέρες. Πρώτα λαμβάνετε το φάρμακο και μετά από 40 λεπτά καταναλώνετε το γεύμα. Δοσολογία: 1 κουταλιά της σούπας.
4. Σοφόρα. Η φαρμακευτική έκδοση του βάμματος δεν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου. Για την παρασκευή του φαρμάκου, προσθέτετε αλκοόλ (56%, 0,5 l) στα κομμένα φασόλια (200 γρ). Κατά τη διάρκεια της έγχυσης, που διαρκεί 10 ημέρες, ανακινείτε το δοχείο κάθε μέρα. Δοσολογία: 35–40 σταγόνες. Καταναλώνετε το γεύμα 40 λεπτά μετά τη λήψη του βάμματος. Υπάρχει μια εναλλακτική μέθοδος χρήσης του φαρμάκου, διαιρώντας την ημερήσια δόση του βάμματος (10 σταγόνες 3 φορές την ημέρα, με την τελευταία λήψη πριν από τον νυχτερινό ύπνο).
5. Ελευθερόκοκκος. Επιτρέπεται η χρήση του φαρμακευτικού σκευάσματος, αλλά είναι καλύτερο να παρασκευάζετε μόνοι σας το βάμμα με βάση το ρίζωμα του φυτού (100 γρ). Περιχύνετε το κύριο συστατικό του φαρμάκου με αλκοόλ (40%, 500 ml) και το αφήνετε σε κλειστό δοχείο για έγχυση για 10 ημέρες. Λαμβάνετε πριν από το γεύμα (40 λεπτά πριν), δοσολογία: 1 κουταλάκι του γλυκού.

Χαρακτηριστικά της μεθόδου:

1. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 3 μήνες. Πραγματοποιούνται 3 δεκαήμερα (ένας μήνας θεραπείας σύμφωνα με το προτεινόμενο σχήμα), στη συνέχεια για 10 ημέρες χρησιμοποιείτε μόνο τη ρίζα Μαρίι (κάνετε διάλειμμα από τα υπόλοιπα σκευάσματα κάθε 30 ημέρες).
2. Τις πρώτες 10 ημέρες, μειώνετε τις αναφερόμενες δοσολογίες στο μισό.
3. Η μέθοδος δεν εφαρμόζεται σε έμφραγμα και υπέρταση (I, II βαθμού).
4. Εάν διαγνωστεί καρκίνος της μήτρας, το μπαντάν σε μορφή έγχυσης χρησιμοποιείται επιπλέον για πλύσεις.
5. Σε εξωτερικούς όγκους, κάθε πρωί κάνετε επεξεργασία με σοφόρα σε μορφή βάμματος. Για εξωτερική χρήση με τρίψιμο και στη συνέχεια εφαρμογή κομπρέσων (εφαρμόζονται 30 λεπτά μετά το πρώτο στάδιο), είναι κατάλληλο και το φαρμακευτικό σκεύασμα.
6. Το ελευθερόκοκκο, το χελιδόνιο και η ρίζα παιώνιας (βάμματα) λαμβάνονται αραιωμένα, με αναλογία φαρμάκου και βρασμένου νερού 1:3.

Κβας για γενική ενδυνάμωση του οργανισμού και θεραπεία σοβαρών ασθενειών

Παρασκευάζετε το φαρμακευτικό σκεύασμα σύμφωνα με τη μέθοδο που ανέπτυξε ο ακαδημαϊκός Μπόλοτοφ. Το παρασκεύασμα, που λαμβάνεται με ζύμωση, είναι αποτελεσματικό σε διαταραχές του νευρικού συστήματος, κακοήθεις όγκους, οστεοχόνδρωση. Επιπλέον, παρατηρούνται θετικές αλλαγές στην ποδάγρα και τους ρευματισμούς. Δεν προβλέπεται ακριβής δοσολογία, το σκεύασμα καταναλώνεται ως θεραπευτικό-προφυλακτικό ρόφημα.

Συστατικά:

• παιωνία – 1 φλ.;
• προζύμι (μπορείτε να το αντικαταστήσετε με ξινή κρέμα) – 1 κ.σ.;
• καθαρό πόσιμο νερό – 3 l;
• ζάχαρη – 1 φλ.;

Τα αναφερόμενα συστατικά συνδυάζονται, αναμειγνύονται και αφήνονται σε κλειστό βάζο για ζύμωση για 14–21 ημέρες. Το στραγγισμένο ρόφημα λαμβάνεται καθημερινά, 1 ποτήρι.

Αφέψημα για το πεπτικό σύστημα

Συστατικά:

• θρυμματισμένη ρίζα – 10 γρ·
• βραστό νερό – 0,8 λ.

Τα υλικά περιχύνονται με βραστό νερό, η κατσαρόλα τοποθετείται σε μέτρια φωτιά. Όταν το φάρμακο βράσει λίγο (περίπου 7 λεπτά), αποσύρεται από την εστία και αφήνεται να κρυώσει με κλειστό καπάκι. Το στραγγισμένο υγρό λαμβάνεται 3 φορές την ημέρα. Δόση – 0,5 φλιτζ., ώρα λήψης – πριν από το γεύμα.

Φάρμακο για χρόνια αδνεξίτιδα

Σε φλεγμονώδη διαδικασία στα εξαρτήματα, συνιστάται η παρασκευή βάμματος από ρίζες φυτών όπως φιλιπέντουλα, παιώνια, ροδιόλα, λιμόνιο του Γκμέλιν, ελένιο, γαρίφαλο του λιβαδιού. Τα υλικά λαμβάνονται σε ίσες αναλογίες, μετρώντας με ένα ποτηράκι με έδρες. Αρχικά συνδυάζονται φιλιπέντουλα, λιμόνιο και ελένιο. Το μείγμα βοτάνων χωρίζεται σε 3 ίσα μέρη. Σε ξεχωριστό σκεύος αναμειγνύονται τα υπόλοιπα συστατικά και χωρίζονται σε ισάριθμα μέρη.

Από κάθε συλλογή λαμβάνεται 1 μέρος, αναμειγνύονται και περιχύνονται τα υλικά με οινόπνευμα (50%, 1 λ.). Για 8 ημέρες το περιεχόμενο του βάζου εμποτίζεται σε σκοτεινό μέρος σε θερμοκρασία δωματίου. Το φάρμακο λαμβάνεται το πρωί και το βράδυ, μετά από 20 λεπτά προχωρούν στο πρωινό και το βραδινό. Δόση – 1 κ.σ.

Το περιεχόμενο του βάζου δεν πετιέται, ξαναγεμίζεται με οινόπνευμα. Επιπλέον προστίθεται 1 μέρος από τα προηγουμένως παρασκευασμένα μείγματα βοτάνων. Οι ίδιες ενέργειες γίνονται και τρίτη φορά, χρησιμοποιώντας έτσι το υπόλοιπο των υλικών. Η θεραπεία γίνεται με διαλείμματα για την εμπότιση της επόμενης δόσης του φαρμάκου. Κατά την περίοδο χρήσης του μέσου επιβάλλονται περιορισμοί: διακόπτεται προσωρινά η σεξουαλική ζωή, αποφεύγονται τα αλκοολούχα ποτά, τα καπνιστά τρόφιμα και τα φαγητά με μπαχαρικά, πολύ αλάτι, πιπέρι και άλλα πικάντικα πρόσθετα.

Σκευάσματα για το δέρμα και το νευρικό σύστημα

Αν αναμειχθούν νερό και ρίζα μαρίν σε αναλογία 10:1 (400 και 40 γρ αντίστοιχα) και το δοχείο αφεθεί σε σκοτεινό μέρος για 14 ημέρες, θα προκύψει ένα θεραπευτικό υγρό για την ενίσχυση του νευρικού συστήματος. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 30 ημέρες, η συχνότητα χρήσης – 3 φορές την ημέρα, η εφάπαξ δόση – 30 σταγόνες.

Για την επεξεργασία του δέρματος χρησιμοποιούνται κομπρέσες με θεραπευτικό μέσο με βάση την παιώνια. Τα υλικά (20 γρ) αναμειγνύονται με βραστό νερό (40 ml) και με τη μέθοδο του υδατόλουτρου βράζονται για 15 λεπτά. Το κρύο υγρό στραγγίζεται με γάζα.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Χρήσιμες ουσίες περιέχονται σε όλα τα μέρη της ανώμαλης παιώνιας. Με βάση αυτό το φυτό παρασκευάζονται αφεψήματα, βάμματα, καλλυντικό συμπύκνωμα και αλοιφές. Τα υλικά χρησιμοποιούνται σε αποξηραμένη μορφή.

Έγχυμα

Η θρυμματισμένη σε σκόνη ρίζα (1 κ.γ.) αναμειγνύεται με βραστό νερό (2–3 φλιτζ.) και αφήνεται όλο το βράδυ σε κατσαρόλα με κλειστό καπάκι ή για 30 λεπτά σε θερμός. Το θεραπευτικό υγρό φυλάσσεται σε δροσερό μέρος, αφού προηγουμένως στραγγιστεί. Δόση – 1 κ.σ., συχνότητα λήψης – 3–4 φορές την ημέρα, ώρα χρήσης – ένα τέταρτο της ώρας πριν από το γεύμα.

Αυτό το φάρμακο παρασκευάζεται για τη βελτίωση της κατάστασης σε παθολογικές διεργασίες στο στομάχι, στον βήχα, σε προβλήματα ισχύος και μετά την εμμηνόπαυση. Τα βάμματα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του αλκοολισμού.

Βάμμα

Τα φαρμακευτικά υλικά (χρησιμοποιούνται και η ρίζα και το βότανο) και η βότκα λαμβάνονται σε αναλογία 1:10 (10 και 100 γραμμάρια αντίστοιχα). Το βάζο αφήνεται σε σκοτεινό μέρος για 14 ημέρες, χωρίς να ξεχνά κανείς να ανακινεί το περιεχόμενό του. Το σκεύασμα παρασκευάζεται σε θερμοκρασία δωματίου και για αποθήκευση μεταφέρεται στο ψυγείο. Δοσολογία: 20 σταγόνες, συχνότητα λήψης: 3 φορές την ημέρα, χρόνος χορήγησης: πριν από το φαγητό.

Η θεραπεία διαρκεί 30 ημέρες και παρατείνεται μετά από δεκαήμερη διακοπή. Το φάρμακο βοηθά στην καταπολέμηση του καταρράκτη, των αιμορραγιών στις γυναίκες, της αρθρίτιδας και της ουρικής αρθρίτιδας. Η αποτελεσματικότητά του σημειώνεται επίσης στην ημικρανία και τους ρευματισμούς. Απαγορεύεται η χρήση βαμμάτων κατά τη θεραπεία του αλκοολισμού.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Η ρίζα της εκκλίνουσας παιώνιας περιέχει τοξικές ουσίες, επομένως η αύξηση της δοσολογίας είναι απαράδεκτη. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι υπάρχοντες περιορισμοί. Ο κατάλογος των αντενδείξεων περιλαμβάνει τις ακόλουθες καταστάσεις και ασθένειες:

• αρτηριακή πίεση κάτω από το φυσιολογικό;
• γαστρίτιδα με αυξημένη οξύτητα του γαστρικού υγρού;
• δυσανεξία στα συστατικά της ρίζας;
• εγκυμοσύνη και θηλασμός;
• αλκοολισμός (για σκευάσματα που περιέχουν αλκοόλ);
• ηλικία κάτω των 12 ετών.

Λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά της ρίζας μαρίν, η θεραπεία με σκευάσματα που παρασκευάζονται με βάση αυτήν συνιστάται να γίνεται υπό την επίβλεψη γιατρού. Εάν χρησιμοποιείτε σωστά τα φάρμακα, μπορείτε σε κάποιο βαθμό να βελτιώσετε την κατάσταση του σώματος. Ωστόσο, δεν πρέπει να βασίζεστε μόνο στη λαϊκή ιατρική. Οι προτεινόμενες συνταγές προορίζονται για χρήση ως συμπληρωματικά μέσα, όχι ως κύρια.

Φωτογραφία της εκκλίνουσας παιώνιας