Λιναριά η κοινή: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Λιναριά η κοινή είναι ένα φυτό γνωστό και με τις ονομασίες λιοντόστομο, άγριο λινάρι, παπουτσής και βραγχιόφυλλο. Στην επίσημη ιατρική δεν έχει βρει εφαρμογή, αλλά λόγω της ισχυρής θεραπευτικής δράσης χρησιμοποιείται ευρέως στη λαϊκή ιατρική. Ωστόσο, σε ορισμένες χώρες ακόμα και οι ίδιοι οι γιατροί, όταν συνταγογραφούν θεραπεία, συνιστούν στους ασθενείς τους να χρησιμοποιούν τη λιναριά. Για παράδειγμα, οι Γερμανοί γιατροί συνιστούν τη χρήση αυτού του φυτού για ηπατίτιδες, δυσκοιλιότητα και προβλήματα της ουροδόχου κύστης. Οι Κορεάτες ειδικοί συμβουλεύουν να επιτυγχάνεται πλήρης ηρεμία με τη βοήθεια της λιναριάς, δηλαδή τη θεωρούν εξαιρετικό ηρεμιστικό μέσο. Και οι Μογγόλοι γιατροί συμβουλεύουν τη χρήση της για δαγκώματα ζώων.

Επιστήμονες από την Αγία Πετρούπολη πραγματοποίησαν το 2010 πολύ ενδιαφέρουσες έρευνες, οι οποίες έδειξαν ότι στο DNA της λιναριάς έχουν ενσωματωθεί βακτήρια. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς ειδικών γονιδίων μεταξύ ανώτερων φυτών και βακτηρίων. Αυτό δεν καθιστά τη λιναριά ξεχωριστή, καθώς ήδη είναι γνωστά πολλά διαγονιδιακά φυτά, αλλά την τοποθετεί στο ίδιο επίπεδο με τον καπνό και τη γλυκοπατάτα.

Είναι αδύνατο να εξακριβωθεί πότε ακριβώς έγιναν γνωστές οι θεραπευτικές ιδιότητες της λιναριάς, αλλά είναι βέβαιο ότι η χρήση της για θεραπεία ξεκίνησε πολύ παλιά. Οι αρχαίοι θεραπευτές τη χρησιμοποιούσαν για φλεγμονές των ματιών και δακρύρροια, για γρήγορη επούλωση πληγών στο δέρμα, για αιματηρή διάρροια. Υπήρχε ακόμα και η πεποίθηση ότι αν κάποιος απολαμβάνει ένα ρόφημα από λιναριά παρατηρώντας τον έναστρο ουρανό, τότε κατά τον επόμενο χρόνο δεν θα φοβάται τα δαγκώματα φιδιών.

Χημική σύνθεση

1. Η λινάρια είναι πολύ πλούσια σε ζωτικά μικροστοιχεία και βιταμίνες, η σύνθεσή της διακρίνεται για τη χημική ποικιλία. Στη βάση της βρίσκονται αλκαλοειδή και γλυκοσίδια.
2. Το βότανο είναι πολύ πλούσιο σε οργανικά οξέα, φυτοστερόλες, διάφορες ταννίνες, στεροειδή φυτικής προέλευσης. Περιέχει αρκετή καροτίνη, πηκτίνη, βιταμίνες C και Β9.
3. Στους σπόρους της λινάριας της κοινής περιέχεται έως και 35% λιπαρό φυτικό έλαιο. Παραφίνες και υδροκυάνιο εκλύονται κατά την υδρόλυση.
4. Επιπλέον, στη σύνθεση αυτού του φαρμακευτικού φυτού υπάρχουν ρητίνες, βλέννες, ανόργανες ουσίες, τριακανθίνη και σαπωνίνες.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Η λινάρια η κοινή είναι ένα πολυετές ποώδες φυτό που μπορεί να φτάσει σε ύψος περίπου 90 εκ. Ανήκει στην πολύ γνωστή οικογένεια των Πλανταγινίδων. Οι βλαστοί είναι διακλαδισμένοι, πυκνά φυλλωμένοι, με μακριούς πλάγιους βλαστούς. Η ρίζα είναι πασσαλώδης και μπορεί να φτάσει σε μήκος έως 1 μ., μερικές φορές συναντάται διακλαδισμένο ριζικό σύστημα. Τα άνθη είναι ακανόνιστου σχήματος, συγκεντρωμένα σε επιμήκεις ταξιανθίες, χρωματισμένα σε κίτρινο χρώμα. Ο καρπός είναι μια ωοειδής κάψουλα με τεράστιο αριθμό σπόρων – έως 32.000.

Η λινάρια ανθίζει όλο το καλοκαίρι και τον Σεπτέμβριο, οι καρποί αρχίζουν να ωριμάζουν από τον Αύγουστο. Για την επικονίαση χρειάζονται μέλισσες ή βομβίνοι. Για ορισμένα έντομα η λινάρια είναι εντομοκτόνο, είναι πολύ τοξική για τα άλογα.

Συνολικά είναι γνωστά περισσότερα από 100 είδη λινάριας, 18 από τα οποία περιλαμβάνονται σε καταλόγους σπάνιων φυτών. Τα πιο δημοφιλή είδη: η κοινή (για την οποία γίνεται λόγος σε αυτό το άρθρο), η λεγόμενη μαροκινή και το φυτό με τη σύνθετη ονομασία – κυμβαλαρία, καθώς και η κρητιδική, η δισχιδής. Λιγότερο γνωστές είναι η πορφυρή, η αλπική, η δαλματική.

Η λινάρια η κοινή φύεται σχεδόν παντού στην επικράτεια της Ρωσίας: σε δάση, χωράφια, στις άκρες των δρόμων, σε επιχώσεις, παρυφές δασών, λιβάδια κ.λπ. Δεδομένου ότι οι σπόροι διαδίδονται από τον άνεμο, αυτό το φυτό μπορεί να θεωρηθεί εισαγόμενο και ζιζάνιο. Εξαιτίας αυτού, η λινάρια συναντάται συχνά μεταξύ των σπορών για ζωοτροφή ως κοινό ζιζάνιο.

Το φυτό φύεται και σε ασιατικές περιοχές με εύκρατο κλίμα. Αγαπά τον καλό φωτισμό και το έδαφος που στεγνώνει καλά μετά το πότισμα.

Ορισμένα είδη λινάριας φαίνονται αρκετά ελκυστικά ώστε να καλλιεργούνται σε παρτέρια ως καλλωπιστικό φυτό.

Συλλογή και αποθήκευση

Η λινάρια η κοινή ανήκει στα υπό όρους δηλητηριώδη φυτά, γι' αυτό η συλλογή της γίνεται υποχρεωτικά με γάντια και στη συνέχεια πρέπει να πλένετε σχολαστικά τα χέρια σας με σαπούνι.

Για την προετοιμασία της χρήσιμης πρώτης ύλης χρησιμοποιείται το βότανο χωρίς άνθη και μόνο κατά την περίοδο της ανθοφορίας. Είναι καλύτερο να συλλέγετε το φυτό σε ξηρό και ηλιόλουστο καιρό, γιατί έτσι θα στεγνώσει γρηγορότερα και θα διατηρηθεί καλύτερα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κατά την κοπή της λινάριας πρέπει να αφήνετε 10 εκ. από το έδαφος, αφήνοντας ένα «κολοβούρι» με τη ρίζα. Το κόψιμο και ο τεμαχισμός του στελέχους δεν είναι επιθυμητά, στεγνώνει στην αρχική του μορφή. Αξίζει να λάβετε υπόψη ότι κατά τη συλλογή το φυτό αρχίζει να μυρίζει πολύ δυσάρεστα και έντονα, και κατά την ξήρανση αυτή η μυρωδιά εντείνεται ακόμη περισσότερο.

Τα στελέχη πρέπει να απλωθούν σε λεπτή στρώση πάνω σε εφημερίδα σε καλά αεριζόμενο χώρο ή σε εξωτερικό χώρο στη σκιά. Εάν ο αέρας είναι αρκετά ξηρός και ζεστός, η διαδικασία προετοιμασίας της πρώτης ύλης δεν θα διαρκέσει περισσότερο από 2-3 εβδομάδες.

Το ήδη αποξηραμένο βότανο πρέπει να φυλάσσεται μόνο σε ξηρό χώρο, τοποθετημένο σε χάρτινα κουτιά, υφασμάτινες ή χάρτινες σακούλες – είναι σημαντικό η πρώτη ύλη να «αναπνέει». Δεν πρέπει να φυλάσσεται μαζί με άλλα φαρμακευτικά βότανα, επειδή το σκωλικόχορτο είναι δηλητηριώδες. Εάν γίνει σωστά, το αποξηραμένο σκωλικόχορτο μπορεί να φυλαχτεί για ένα χρόνο.

Φαρμακευτικές ιδιότητες της λιναριάς

Στη λαϊκή ιατρική, το σκωλικόχορτο έχει αποκτήσει πολύ ευρεία διάδοση χάρη στις πολλές ευεργετικές του ιδιότητες: είναι αποχρεμπτικό, αναλγητικό, αντιπυρετικό, διουρητικό, χολαγωγό και εφιδρωτικό. Μερικές φορές χρησιμοποιείται στην καταπολέμηση παρασίτων.

Το πεδίο εφαρμογής του κοινού σκωλικόχορτου:

• βρογχίτιδα, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, πνευμονία;
• αναιμία, παθήσεις του αίματος;
• ηπατίτιδες;
• πυελονεφρίτιδα, κυστίτιδα, ουρολιθίαση;
• ψώρα, ψωρίαση, διάθεση;
• πυώδεις πληγές και έλκη στο δέρμα, δοθιήνες;
• γαστρίτιδες, έλκη, δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός, δηλητηριάσεις;
• παράσιτα (σκουλήκια);
• αιμορροΐδες·
• προβλήματα πίεσης: υπόταση, υπέρταση;
• διαταραχές των επιπέδων ορμονών στο σώμα, διαταραχή του εμμηνορροϊκού κύκλου;
• επιπεφυκίτιδα;
• οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις;
• μύκητες;
• σύνδρομο Μενιέρ (νόσος του έσω ωτός);
• εξασθενημένο ανοσοποιητικό;
• ενούρηση;
• νευρικό στρες.

Αυτό το ευρύ φάσμα εφαρμογών εξηγείται από την πολύ πλούσια χημική σύνθεση του σκωλικόχορτου. Η ουσία πεγανίνη μπορεί να μειώσει την πίεση, να βελτιώσει τον τόνο της μήτρας και του εντέρου. Τα οργανικά οξέα έχουν αντισηπτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, αλκαλοποιούν και βελτιώνουν τον μεταβολισμό. Οι γλυκοζίτες ασκούν αντιμικροβιακή δράση και μειώνουν τη διαπερατότητα των τριχοειδών, αυξάνουν την ελαστικότητα των ερυθροκυττάρων.

Το σκωλικόχορτο βελτιώνει τον μεταβολισμό του σώματος, έχει αποχρεμπτική ιδιότητα, διευκολύνοντας την απομάκρυνση των φλεγμάτων. Μπορεί επίσης να καθαρίσει το γαστρεντερικό σωλήνα από τοξίνες, κάτι που είναι απαραίτητο σε δηλητηριάσεις, και επίσης αποβάλλει πέτρες και άμμο από τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη.

Το σκωλικόχορτο καταπολεμά αποτελεσματικά τις φλεγμονές, ενισχύει τον οργανισμό συνολικά. Το βότανο επηρεάζει ευεργετικά την ορμονική ισορροπία (εννοούνται οι φυλετικές ορμόνες), οδηγώντας στην ομαλοποίηση του διαταραγμένου εμμηνορροϊκού κύκλου στις γυναίκες και της ισχύος στους άνδρες. Ανακουφίζει από τον πόνο, αφαιρεί τις δυσάρεστες αισθήσεις σε ασθενείς με κήλες. Οι λαϊκοί θεραπευτές χρησιμοποιούν το σκωλικόχορτο στη θεραπεία της μυοπάθειας – μιας κληρονομικής νόσου που σχετίζεται με μυϊκή αδυναμία. Υπάρχουν γνωστές περιπτώσεις όπου ήταν αποτελεσματικό στη σύνθετη θεραπεία της παράλυσης των άκρων.

Οποιεσδήποτε φλεγμονές του λαιμού, των ματιών, των βλεννογόνων αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια του σκωλικόχορτου, καθώς είναι ισχυρό αντισηπτικό. Η εξωτερική χρήση βοηθά στην απαλλαγή από πυώδεις πληγές, φουσκούνια, κοψίματα, εγκαύματα, εξανθήματα, σπυράκια και άλλες βλάβες του δέρματος.

Εάν κάνετε πλύσεις με αφέψημα σκωλικόχορτου σε περίπτωση αιδοιοκολπίτιδας, η φλεγμονώδης διαδικασία στα γυναικεία γεννητικά όργανα θα περάσει πολύ πιο γρήγορα. Και στην περίπτωση των αιμορροΐδων, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πολλές μεθόδους ταυτόχρονα: ταμπόν με αλοιφή σκωλικόχορτου, μπάνια με αφέψημα και κομπρέσες.

Αυτή δεν είναι μια πλήρης λίστα ασθενειών για τις οποίες η Λιναρία η κοινή έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της. Περιλαμβάνονται γαστρίτιδα, έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου, σκουλήκια, ενούρηση και πολλά άλλα.

Η λιναριά η κοινή στη λαϊκή ιατρική

Για παθήσεις των ματιών

Πρέπει να πάρετε από 20 γρ Λιναρίας της κοινής, σαμπούκου και κενταύριου και να ρίξετε το μείγμα με 2 ποτήρια ζεστό νερό. Αφήστε το να εμποτιστεί για 8 ώρες, στη συνέχεια στραγγίστε το. Με αυτό το έγχυμα, πλένετε τα μάτια τακτικά ή κάνετε κομπρέσες τουλάχιστον 5 φορές την ημέρα έως ότου εξαφανιστούν εντελώς τα συμπτώματα.

Για υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση)

Αναμείξτε από 1 κουταλάκι του γλυκού στίγματα αραβοσίτου, Λιναρία και αθάνατο. Ρίξτε το μείγμα βοτάνων με 2 ποτήρια βραστό νερό, αφήστε το να εμποτιστεί για 2 ώρες, στη συνέχεια στύψτε και στραγγίστε. Πίνετε αυτό το έγχυμα 1 κουταλάκι του γλυκού κάθε μέρα πριν από κάθε γεύμα.

Για φλεγμονή του λαιμού (αμυγδαλίτιδα, για οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού)

Σε αυτή την περίπτωση, μόνο η Λιναρία είναι κατάλληλη χωρίς βοηθητικά βότανα. Πρέπει να ρίξετε 1 κουταλιά της σούπας βότανο σε 400 ml βραστό νερό, να το καλύψετε με καπάκι και να το αφήσετε να εμποτιστεί για 1 ώρα. Με το στραγγισμένο έγχυμα, κάντε γαργάρες στον πονεμένο λαιμό κάθε ώρα μέχρι την ανάρρωση.

Για παθήσεις του ήπατος και των νεφρών

Πάρτε την ίδια σύνθεση βοτάνων όπως και για την υπόταση: στίγματα αραβοσίτου, Λιναρία και αθάνατο σε ίσα μέρη. Συνολικά, το μείγμα ξηρών βοτάνων πρέπει να είναι 1,5 κουταλάκι του γλυκού. Ρίξτε ένα ποτήρι ζεστό νερό και αφήστε το να εμποτιστεί με καπάκι για 1 ώρα. Στραγγίστε, κρυώστε και πίνετε 1 κουταλιά της σούπας πριν από κάθε γεύμα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι το πολύ 2 εβδομάδες.

Κομπρέσες για πυώδεις πληγές και έλκη του δέρματος

Η Λιναρία ανακουφίζει πολύ καλά τη φλεγμονή και ανακουφίζει τον πόνο, γι' αυτό χρησιμοποιείται ευρέως όχι μόνο σε παθήσεις εσωτερικών οργάνων και συστημάτων, αλλά και σε βλάβες του δέρματος. Ρίξτε 6 κουταλιές της σούπας αποξηραμένης πρώτης ύλης σε 1 ποτήρι βραστό νερό, στραγγίστε μετά από 2 ώρες. Με αυτό το έγχυμα, πλύνετε τις πληγές ή κάντε κομπρέσες στα κατεστραμμένα σημεία μέχρι την πλήρη επούλωση.

Για τη νόσο (σύνδρομο) Μενιέρ

Σε αυτή την ασθένεια, συνιστάται η λήψη του εγχύματος Λιναρίας από το στόμα, 125 ml 2 φορές την ημέρα πριν από το γεύμα. Το έγχυμα πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου ή χλιαρό. Ρίξτε 1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένο βότανο σε 1 ποτήρι ζεστό νερό και αφήστε το να εμποτιστεί για 10 λεπτά.

Για πονόδοντο, φλεγμονή και αιμορραγία ούλων, κακοσμία του στόματος, πρέπει να πάρετε 1 ποτήρι βραστό νερό και 1 κουταλιά της σούπας ξηρή Λιναρία. Βράστε για 10 λεπτά, κρυώστε, στραγγίστε και κάντε γαργάρες με το αφέψημα στο στόμα μετά από κάθε γεύμα και βούρτσισμα των δοντιών.

Για μετεωρισμό, φούσκωμα και κολικό του εντέρου

Ρίξτε 1 κουταλάκι του γλυκού σε 1 κούπα ζεστό νερό και βράστε σε μέτρια φωτιά για 10 λεπτά. Στη συνέχεια, ψύξτε και στραγγίστε το διάλυμα ως συνήθως. Πίνετε αυτό το αφέψημα 4 φορές την ημέρα, 1 κουταλιά της σούπας.

Στις αιμορροΐδες

Πρέπει να πάρετε από 1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένα βότανα Λιναρίας της κοινής, υδροπιπεριάς και φλοιού δρυός. Λειώστε αυτά τα βότανα σε λεπτή σκόνη και αναμείξτε με 3 κουταλιές της σούπας βαζελίνη ή χοιρινό λίπος. Εμποτίστε ένα ταμπόν με αυτή την αλοιφή και εισαγάγετέ το από το ορθό.

Στη δυσκοιλιότητα

Ρίξτε ένα ποτήρι βότκα σε ένα ποτήρι ξηρής λιναρίας και αφήστε το να εμποτιστεί για μερικές ώρες μόνο, μετά από τις οποίες το βάμμα είναι έτοιμο για χρήση. Πίνετε 1 κουταλιά της σούπας πριν τον ύπνο.

Για κακοήθεις όγκους

Η κοινή λιναρία χρησιμοποιείται συχνά μαζί με την επίσημη σύνθετη θεραπεία στην ογκολογία. Χρειάζεται να ρίξετε 1 κουταλάκι γλυκού βοτάνου σε 250 ml ζεστού νερού και να το κρατήσετε σε υδατόλουτρο για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, αποσύρετε από το υδατόλουτρο και αφήστε το να εμποτιστεί για άλλα 45 λεπτά. Στραγγίστε. Πίνετε 1 κουταλιά της σούπας μισή ώρα πριν από το φαγητό, τρεις φορές την ημέρα.

Σε περιπτώσεις όπου ο όγκος βρίσκεται εξωτερικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ίδιο διάλυμα βοτάνου για επιθέματα και κομπρέσες.

Για δερματικές φλεγμονές (πρήξιμο, ερυθρότητα, οίδημα)

Σε 500 ml γάλακτος, βράστε 4 κουταλιές της σούπας αποξηραμένης λιναρίας. Το μείγμα θα αποκτήσει σύσταση πολτού. Μόλις βράσει, αποσύρετε από τη φωτιά και αφήστε το να κρυώσει μέχρι να γίνει χλιαρό. Στη συνέχεια, τυλίξτε αυτή τη μάζα σε γάζα ή βαμβακερό ύφασμα, σε χοντρή χάρτινη πετσέτα σε πολλές στρώσεις και τοποθετήστε την στο πάσχον σημείο.

Για δυστροφία

Πάρτε το βότανο με βότκα σε αναλογία 10:2. Αφήστε το να εμποτιστεί για 3 εβδομάδες, ανακινώντας τακτικά. Στη συνέχεια, στύψτε το βότανο και στραγγίστε το βάμμα. Λαμβάνετε 40 σταγόνες βάμματος πριν από το φαγητό 3 φορές την ημέρα, ξεπλένοντας με αρκετό καθαρό πόσιμο νερό.

Συμβουλή των ειδικών

Οι δερματολόγοι δίνουν τις συστάσεις τους για τη θεραπεία του προσβεβλημένου δέρματος με τη χρήση λιναρίας. Πρέπει να πάρετε το βότανο και 70% ιατρικό οινόπνευμα σε αναλογία 2:1 και να αφήσετε το μείγμα να εμποτιστεί για 24 ώρες σε σκοτεινό μέρος. Στη συνέχεια, προσθέστε 10 μέρη χοιρινού λίπους (ή ανάλατου λίπους, ή βαζελίνης), τοποθετήστε σε υδατόλουτρο και κρατήστε το μέχρι να εξατμιστεί πλήρως το οινόπνευμα. Έπειτα, ανακατέψτε την αλοιφή που προκύπτει μέχρι να γίνει ομοιογενής, κρυώστε, στύψτε και εφαρμόστε στις πάσχουσες περιοχές του δέρματος.

Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι, αν και η κοινή λιναρία δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των επίσημων φαρμάκων, η δράση της είναι πολύ ισχυρή και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι αντενδείξεις και οι παρενέργειες. Πριν από τη χρήση της σε οποιαδήποτε μορφή, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό, ο οποίος θα αξιολογήσει επαρκώς την κατάσταση του οργανισμού, την αλληλεπίδραση με τα φάρμακα που λαμβάνετε και τη σκοπιμότητα χρήσης αυτού του θεραπευτικού βοτάνου.

Χρήση της λιναριάς στην κοσμετολογία

Η κοινή λιναρία δεν μπορεί μόνο να βοηθήσει στην καταπολέμηση των παθήσεων του οργανισμού, αλλά και να βελτιώσει την εξωτερική εμφάνιση, να λύσει προβλήματα με τα μαλλιά και το δέρμα.

Για τα μαλλιά

Η λιναρία εξαλείφει την τριχόπτωση και την πιτυρίδα, δυναμώνει τις ρίζες και δίνει λάμψη στις μπούκλες, αφαιρεί τον κνησμό και χαρίζει αίσθηση άνεσης στο κεφάλι. Για αυτό το σκοπό, χρησιμοποιείται αφέψημα σε αναλογία 1 κουταλιά της σούπας βοτάνου ανά 400 ml ζεστού νερού. Βράστε για 10 λεπτά, σκεπάστε με καπάκι και πετσέτα, αφήστε το για 2 ώρες, στραγγίστε και χρησιμοποιήστε για ξέβγαλμα μετά από κάθε λούσιμο.

Μπορείτε να τρίψετε απαλά στο τριχωτό της κεφαλής με ελαφρές κινήσεις μασάζ την αλοιφή από λιναρία. Αυτό θα ενισχύσει τους θύλακες των τριχών, θα βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος και θα επιταχύνει την ανάπτυξή τους.

Για το δέρμα

Για την καταπολέμηση των ατελειών του δέρματος, είναι κατάλληλες οι τυπικές συνταγές βάμματος, αφεψήματος και αλοιφής με λινάρι το κοινό. Με ένα βαμβάκι βουτηγμένο σε αλκοολούχο φυτικό βάμμα, πρέπει να σκουπίζετε το πρόσωπο δύο φορές την ημέρα. Με το αφέψημα μπορείτε να πλένετε το πρόσωπο το πρωί και πριν τον ύπνο, και με την αλοιφή να αλείφετε τις πιο προσβεβλημένες περιοχές του δέρματος. Τέτοιες απλές διαδικασίες θα σας βοηθήσουν να απαλλαγείτε από τις φλεγμονές.

Χρήση στο σπίτι

Το λινάρι το κοινό βρήκε την εφαρμογή του όχι μόνο στη λαϊκή ιατρική, αλλά και στην καθημερινή ζωή και το νοικοκυριό.

Το φρέσκο βότανο είναι ένα αποτελεσματικό εντομοκτόνο, γι' αυτό χρησιμοποιείται συχνά για την καταπολέμηση επιβλαβών εντόμων, για παράδειγμα, στα άλογα. Αλλά πρέπει να θυμάστε ότι το φυτό είναι δηλητηριώδες και για αυτά τα ζώα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, επομένως τέτοιες διαδικασίες πρέπει να γίνονται με τη μέγιστη προσοχή.

Τα άνθη του λιναριού περιέχουν πολλή κίτρινη χρωστική ουσία, η οποία ονομάζεται ανθόχλωρο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βαφή οτιδήποτε. Αλλά λόγω της τοξικότητας του φυτού, πρέπει να εργάζεστε μόνο με γάντια.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Για θεραπεία στο σπίτι, το λινάρι το κοινό χρησιμοποιείται σε διάφορες μορφές ανάλογα με το ποια πάθηση πρέπει να αντιμετωπιστεί. Από αυτό το βότανο μπορείτε να παρασκευάσετε έγχυμα, βάμμα, αλοιφή, λάδι, αφέψημα, ατμόλουτρο, χυμό, τσάι, λουτρά.

Βάμμα

Για 50 γρ αποξηραμένου λιναριού, πάρτε 500 ml βότκας ή αλκοόλ αραιωμένου στην απαιτούμενη συγκέντρωση. Εγχύστε το μείγμα για 2 εβδομάδες, ανακινώντας κατά διαστήματα.

Έγχυμα

Το έγχυμα για εσωτερική χρήση παρασκευάζεται ως εξής: 1 κουταλάκι του γλυκού βότανο ρίξτε με ένα ποτήρι βραστό νερό και εγχύστε για περίπου 40 λεπτά. Για εξωτερική χρήση, πάρτε 90 γρ βοτάνου και 300 ml ζεστού νερού, σε αυτή την περίπτωση πρέπει να εγχυθεί για τουλάχιστον 2 ώρες.

Αφέψημα

15 γρ λιναριού ρίξτε με 300 ml χλιαρό νερό και βάλτε σε χαμηλή φωτιά. Βράστε το μείγμα βοτάνων για περίπου 10 λεπτά, στη συνέχεια κρυώστε και στραγγίστε μέσα από γάζα ή βαμβακερό ύφασμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το αφέψημα είναι αρκετά ευχάριστο στη γεύση, οπότε ακόμη και τα παιδιά το πίνουν χωρίς προβλήματα.

Το αφέψημα λιναριού μπορεί επίσης να παρασκευαστεί με γάλα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται συχνά για περαιτέρω εξωτερική χρήση. 300 ml γάλακτος ρίξτε σε ένα δοχείο και βάλτε σε μικρή φωτιά, προσθέστε 5 κουταλιές της σούπας ξηρό βότανο. Βράστε τα όλα σε χαμηλή φωτιά μέχρι να πήξει η μάζα.

Αλοιφή

2 κουταλιές της σούπας βότανο αλέστε σε λεπτή σκόνη (σε πούδρα) και ανακατέψτε με 5 κουταλιές της σούπας χοιρινό λίπος ή φαρμακευτική βαζελίνη. Ζεστάνετε αυτό το μείγμα σε υδατόλουτρο μέχρι να λιώσει τελείως το λίπος και ανακατέψτε μέχρι να γίνει ομοιογενής σύσταση. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε αμέσως μετά την ψύξη. Φυλάξτε την αλοιφή σε καλά κλεισμένο δοχείο σε θερμοκρασία δωματίου.

Λάδι

Πρέπει να αλέσετε το βότανο και να το αναμίξετε με φυτικό λάδι σε αναλογία 1 προς 3. Καλύτερα να πάρετε ελαιόλαδο, αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και το πιο συνηθισμένο ηλιέλαιο. Στη συνέχεια, ζεστάνετε το μείγμα λαδιού σε υδατόλουτρο για μισή ώρα, σκεπάστε με καπάκι και τυλίξτε σε μια χοντρή πετσέτα. Σε αυτή την τυλιγμένη μορφή, το λάδι φυλάσσεται για μια ημέρα. Επαναλάβετε τη θέρμανση και την ψύξη άλλη μια φορά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Στραγγίστε μέσα από πολλές στρώσεις γάζας ή χοντρές χαρτοπετσέτες.

Το έτοιμο λάδι πρέπει να φυλάσσεται σε δροσερό και σκοτεινό μέρος, και πριν από κάθε χρήση να ανακινείται.

Ατμόλουτρο

Πρέπει να πάρετε 1 κουταλιά γλυκού αποξηραμένης λιναριάς, να την περιχύσετε με 1 ποτήρι βραστό νερό και στη συνέχεια να την αχνίσετε σε μπεν μαρί για 15 λεπτά. Έπειτα αφήστε το έγχυμα ατμού να κρυώσει και να εμποτιστεί για άλλα 45 λεπτά.

Χυμός

Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται όχι μόνο το αποξηραμένο βότανο, αλλά και το φρέσκο, και συγκεκριμένα ο χυμός του. Για να τον πάρετε, πρέπει να πάρετε τις κορυφές του φυτού, όχι πάνω από 15 εκ. Κόβονται επίσης κατά την περίοδο ανθοφορίας του φυτού. Αλέστε το βότανο με μπλέντερ, στη συνέχεια στύψτε το χυμό από αυτή την πολτώδη μάζα. Μπορείτε να τον πάρετε σε καθαρή μορφή, 1 κουταλιά της σούπας πριν τον ύπνο. Για εξωτερική χρήση, πρέπει να τον αραιώσετε με νερό ή γάλα σε αναλογία 20 ml χυμού προς 500 ml υγρού.

Τσάι

Μπορείτε να ετοιμάσετε ένα προληπτικό, ωφέλιμο φυτικό τσάι με λιναριά στη σύνθεσή του. Αυτό το ρόφημα είναι πολύ ευχάριστο στη γεύση και θα αρέσει τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά.

Πρέπει να πάρετε 1 κουταλάκι του γλυκού λιναριά, 1 πρέζα μελισσόχορτο, 1 πρέζα φασκόμηλο και 1 κουταλάκι μέλι. Βράστε αυτό το μείγμα σε τσαγιέρα και στη συνέχεια αραιώστε με νερό κατά βούληση.

Λουτρά

Μπορείτε να κάνετε θεραπευτικά λουτρά με λιναριά ή να κάνετε ποδόλουτρα, για παράδειγμα, για αιμορροΐδες. Για αυτό, πρέπει να πάρετε 75 γρ. λιναριάς, ένα μεγάλο φύλλο πεντάνευρου και 50 γρ. κόκκινο τριφύλλι. Περιχύστε όλα αυτά τα βότανα με 5 λίτρα νερό και βράστε. Στη συνέχεια, κρυώστε και στραγγίστε το αφέψημα. Ρίξτε το αφέψημα που προέκυψε σε μια μπανιέρα γεμάτη κατά το ένα τρίτο. Η θερμοκρασία του νερού δεν πρέπει να ξεπερνά τους 38 βαθμούς. Τέτοια λουτρά μπορούν να γίνουν για όχι περισσότερο από μισή ώρα.

Σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να δίνετε προσοχή στις ειδικές οδηγίες της συνταγής, επειδή κάποιες από αυτές απαιτούν διαφορετικές αναλογίες των συστατικών. Για παράδειγμα, στο βάμμα μπορείτε να βάλετε λιγότερο ή περισσότερο βότανο για να αλλάξετε την ένταση της σύνθεσης. Παρόμοια ισχύει για το έγχυμα και το αφέψημα. Στο λάδι μπορείτε να προσθέσετε ένα μικρό κομμάτι κόκκινης καυτερής πιπεριάς, αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για μασάζ κ.λπ.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία. Η λήψη λιναριάς σε οποιαδήποτε μορφή πρέπει να συνοδεύεται από συμβουλή γιατρού! Και πρέπει να κατανοήσετε ξεκάθαρα ότι, αν ο γιατρός επιτρέψει ή συστήσει τη λήψη λιναριάς της κοινής, αυτό είναι μόνο ως συμπλήρωμα στην κύρια θεραπεία, και όχι αντί αυτής. Πρέπει να καταλάβετε ότι, όπως κάθε φάρμακο, είτε επίσημο είτε λαϊκό, έχει και αυτό μια σειρά αντενδείξεων.

1. Αλλεργία. Φυσικά, εάν μετά την πρώτη λήψη λιναριάς εμφανιστούν εκδηλώσεις αλλεργικής αντίδρασης όπως εξάνθημα, οίδημα, δακρύρροια κ.λπ., τότε η χρήση του βοτάνου πρέπει να διακοπεί αμέσως.
2. Στις έγκυες γυναίκες απαγορεύεται αυστηρά η χρήση λιναριάς! Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη διακοπή της εγκυμοσύνης.
3. Επίσης, οι μητέρες που θηλάζουν τα βρέφη τους με το γάλα τους πρέπει να αποφεύγουν τη λιναριά την κοινή.
4. Συνιστάται επίσης να προστατεύονται τα παιδιά κάτω των 3 ετών από τη χρήση λιναριάς.
5. Απαγορεύεται η χρήση αυτού του θεραπευτικού βοτάνου και σε άτομα με σοβαρές μορφές υπέρτασης και καρδιαγγειακών παθήσεων.
6. Η λυχναρία βοηθά στην καταπολέμηση των παθήσεων και των διαταραχών του ήπατος και των νεφρών, αλλά όχι όταν πρόκειται για σοβαρές μορφές ασθενειών, όπως η κίρρωση ή η νεφρική ανεπάρκεια. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λυχναρία πρέπει να αποφεύγεται.

Παρενέργειες

Όπως κάθε φάρμακο, η λυχναρία μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες, και μάλιστα είναι ένα δηλητηριώδες φυτό. Εάν παρεκκλίνουμε από τις αναλογίες στην παρασκευή του εγχύματος ή του αφεψήματος ή υπερβούμε τη δοσολογία, οι επιπλοκές δεν θα αργήσουν να εμφανιστούν. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χρήση της λυχναρίας είναι εμετός, ζάλη και καρδιακή ανεπάρκεια στις πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Εάν υπερβούμε τη δοσολογία της λυχναρίας, η ζάλη μπορεί να φτάσει σε λιποθυμία. Συχνά εμφανίζεται οξύς πόνος στην κοιλιά, που μπορεί να παραπλανήσει τον γιατρό κατά την εξέταση και να οδηγήσει σε λανθασμένη διάγνωση. Είναι πιθανές διαταραχές του εντέρου (διάρροια), σπασμοί στο έντερο. Μπορεί να διαταραχθεί ο καρδιακός ρυθμός, όπως ταχυκαρδία ή εξωσυστολία.

Εάν υπάρχει υπερδοσολογία με σκευάσματα λυχναρίας, κατά την αναζήτηση ιατρικής βοήθειας, πρώτα απ' όλα πρέπει να το αναφέρετε στον γιατρό. Αυτό θα τον βοηθήσει να θέσει αμέσως τη σωστή διάγνωση και να συνταγογραφήσει αποτελεσματική και σωστή θεραπεία.

Επιπλέον

1. Η εξωτερική χρήση δεν έχει περιορισμούς.
2. Το βότανο είναι τοξικό για τα μοσχάρια και τις αγελάδες, αλλά όχι τόσο όσο για τα άλογα, και σπάνια προκαλεί σοβαρές δηλητηριάσεις σε αυτά. Συμπτώματα δηλητηρίασης ζώων: αυξημένη σιελόρροια, διάρροια, αφρός από το στόμα, σπασμοί, αδυναμία.
3. Δεν πρέπει να παρασκευάζονται διάφορα διαλύματα, αλοιφές, τσάγια από βότανα σε μεταλλικό σκεύος. Πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σμάλτινο ή γυάλινο σκεύος, καθώς είναι δυνατή μια ανεπιθύμητη και αρνητική για την υγεία αντίδραση με το μέταλλο.
4. Δεν πρέπει να συλλέγεται βότανο για φαρμακευτική χρήση κατά μήκος δρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών, κοντά σε βιομηχανικές επιχειρήσεις, ιδίως χημικές. Τα φυτά σε τέτοιες περιοχές απορροφούν όλες τις εκπομπές και τα απόβλητα με τοξικές ουσίες. Η λυχναρία έχει την ιδιότητα να συσσωρεύει μεγάλες ποσότητες αλάτων βαρέων μετάλλων. Για να περιέχει το βότανο μόνο ωφέλιμα συστατικά, πρέπει να συλλέγεται σε λιβάδια, σε δάση μακριά από τη βιομηχανία και τον πολιτισμό γενικότερα.

Φωτογραφία της κοινής λιναρίας