Λαψάνα: ωφέλιμες ιδιότητες και αντενδείξεις
Αναμφίβολα, όλοι έχουν δει τη λαψάνα, απλώς δεν γνωρίζει ο καθένας τη σωστή ονομασία αυτού του ασήμαντου στην όψη φυτού. Και λίγοι διαθέτουν πληροφορίες για τις ωφέλιμες ιδιότητες και τις θεραπευτικές της ικανότητες.
- Χημική σύνθεση
- Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει
- Είδη
- Συλλογή και αποθήκευση
- Θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου της λαψάνας
- Για γυναίκες
- Για άνδρες
- Στην εγκυμοσύνη
- Στον θηλασμό
- Για παιδιά
- Η λαψάνα στη λαϊκή ιατρική
- Για την ανδρική υπογονιμότητα
- Στην προστατίτιδα
- Για τη στυτική δυσλειτουργία
- Για τη θεραπεία της σεξουαλικής δυσλειτουργίας στους άνδρες
- Χυμός για την ανδρική υγεία
- Χρήση στη μαγειρική
- Σαλάτα με λαψάνα
- Σαλάτα με λαψάνα και αβοκάντο
- Τηγανίτες με λαψάνα
- Ρολάκια με βότανα
- Πίτα με λαψάνα
- Πουρές με λαψάνα
- Ψητό ψάρι με πουρέ λαψάνας
- Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων
- Έγχυμα
- Βάμμα
- Τσάι
- Ωφέλιμες ιδιότητες του λαδιού της λαψάνας
- Μπορούμε να δίνουμε λαψάνα στα κουνέλια;
- Αντενδείξεις για τη χρήση
Χημική σύνθεση
Η χημική σύσταση της λαψάνας μας δίνει το δικαίωμα να μιλάμε για αυτήν ως ένα καταπληκτικό και μοναδικό φυτό, που συνδυάζει μια ολόκληρη σειρά συστατικών – τόσο ωφέλιμων, όσο και τέτοιων που πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.

Μεταξύ των ωφέλιμων είναι τα φλαβονοειδή, που φημίζονται για τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες και μπορούν να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, οι σαπωνίνες και οι γλυκοσίδες που έχουν ευρύ φάσμα δράσης. Ταυτόχρονα, οι θειογλυκοσίδες μπορεί να προκαλέσουν διάρροια. Τα φύλλα του φυτού είναι πολύτιμα λόγω της περιεκτικότητάς τους σε ασκορβικό οξύ.
Οι σπόροι αποτελούνται κατά περισσότερο από το ένα τρίτο από λιπαρά έλαια, ωστόσο περιέχουν και τοξικές ουσίες, καθώς και ερουκικό οξύ, το οποίο μπορεί να συσσωρευτεί στον οργανισμό με παρατεταμένη χρήση.
Χωρίς τα οργανικά οξέα και τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, η εικόνα της χημικής σύστασης θα ήταν ελλιπής. Αυτά τα συστατικά της λαψάνας είναι απαραίτητα για την απρόσκοπτη λειτουργία της καρδιάς, του νευρικού συστήματος και για τη διατήρηση της φυσιολογικής συναισθηματικής κατάστασης του ανθρώπου.
Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει
Στα τέλη της άνοιξης, σε άκρες δρόμων, χωράφια, κήπους, λιβάδια, όχθες ποταμών, λιμνών και τεχνητών λιμνών, και σε πάρκα, μπορεί κανείς να συναντήσει ένα φυτό γεμάτο με μικροσκοπικά κίτρινα αστεράκια-λουλούδια, που μοιάζει με θάμνο με ψηλό στέλεχος. Το συναντάμε γυμνό ή με ελαφρύ χνούδι, με μικρά φύλλα και καλυμμένο με μικρά κίτρινα άνθη. Αυτή είναι η λαψάνα – ένα ζιζάνιο που φυτρώνει σε όλο τον κόσμο – από την Ευρώπη έως τη Βόρεια Αμερική, από την Αφρική έως την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στη Ρωσία, η λαψάνα είναι πανταχού παρούσα – από τα δυτικά ευρωπαϊκά σύνορα έως τη Σιβηρία.
Η λαψάνα είναι μέλος της οικογένειας των Βρασσικίδων (Κρουσιφέρων), ανήκει στα πολυετή φυτά με πασσαλώδη ρίζα: δηλαδή, κάθε φυτό από τη μία εποχή στην άλλη ανανεώνει την ανάπτυξή του σε μία μοναδική πρωτογενή ρίζα που αναπτύχθηκε από τον σπόρο. Η ρίζα με τα χρόνια βλασταίνει όλο και πιο βαθιά στο έδαφος, και κάθε άνοιξη πάνω της εμφανίζεται ξανά και ξανά νέος νεαρός βλαστός, ικανός να ανθίσει και να πολλαπλασιαστεί.
Τα φύλλα της λαψάνας είναι δύο ειδών. Ορισμένα βγαίνουν απευθείας από τη ρίζα, με μίσχους, είναι σαν σκαλιστά, με μεγάλα τμήματα ωοειδούς-επιμήκους σχήματος στα πλάγια και μεγάλο κέντρο. Τα πάνω φύλλα έχουν οδοντωτές άκρες, χωρίς μίσχους, άμισχα, σαν να αγκαλιάζουν το στέλεχος.
Η ταξιανθία της βρούβας είναι ένας ρακεμός από ερμαφρόδιτα άνθη καθαρού ηλιακού κίτρινου χρώματος. Τα πέταλά τους, μήκους λίγο πάνω από 5 mm, περιβάλλουν τους στήμονες με φωτεινή κίτρινη γύρη. Μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας, στη βρούβα αρχίζει να αναπτύσσεται ένας λοβός, και σε αυτόν ωριμάζουν γκριζοκαστανά οβάλ σπέρματα με λεπτά κοκκιώδη επιφάνεια.
Το φυτό είναι τόσο γόνιμο που μπορεί να δώσει ζωή σε 10.000 σπέρματα. Τα ώριμα σπέρματα διασκορπίζονται αρκετά μακριά από το μητρικό φυτό – σε 3 ή περισσότερα μέτρα. Τον επόμενο χρόνο, από αυτά φυτρώνει ένα νέο φυτό, που δεν είναι ακόμη ικανό για αναπαραγωγή: οι σπόροι του θα εμφανιστούν μόνο τον δεύτερο χρόνο, και μετά το τέλος του πρώτου χρόνου στο έδαφος θα παραμείνει για να ξεχειμωνιάσει μια γερή, ανεπτυγμένη ρίζα.
Για τη βλάστηση απαιτείται θερμοκρασία όχι χαμηλότερη από 6–8 βαθμούς, και αν έξω η ζέστη ξεπερνά τους 38–40 βαθμούς, οι σπόροι δεν είναι επίσης ικανοί να βλαστήσουν. Οι σπόροι φυτρώνουν γρήγορα – είναι ικανοί για αυτό και την άνοιξη, και το φθινόπωρο, και το καλοκαίρι.
Για την ανάπτυξη της βρούβας είναι κατάλληλες όχι μόνο οι ηλιόλουστες, καλά φωτισμένες θέσεις, αλλά μπορεί άνετα να υπάρχει και να δίνει απογόνους και σε ημισκιά. Το ύψος του φυτού, ανάλογα με τον τόπο και τις συνθήκες ανάπτυξης, μπορεί να κυμαίνεται από 30 έως 80 cm. Η βρούβα είναι ευνοϊκή τόσο για λιβάδια ή ξέφωτα δασών, όσο και για θάμνους, υγρές θέσεις γύρω από λίμνες, κοντά σε ποτάμια ή άλλα υδάτινα σώματα, και αισθάνεται φυσιολογικά κοντά σε δρόμους, χαντάκια, σωρούς σκουπιδιών.
Δεδομένου ότι τα σπορόφυτα της βρούβας εμφανίζονται νωρίς την άνοιξη, στις αρχές του καλοκαιριού τα φυτά ήδη ρίχνουν σπόρους, οι οποίοι διεισδύουν ενεργά στα χωράφια. Μολύνουν σοβαρά τις καλλιέργειες, ειδικά σε αργιλώδη εδάφη, που δεν υποβάλλονται πολύ καλά σε μηχανοποιημένη επεξεργασία. Και δεν είναι όλα τα ζιζανιοκτόνα ικανά να νικήσουν αυτό το ζιζάνιο.
Είδη
Στη φύση υπάρχουν περίπου 20 είδη βρούβας, αλλά τα πιο διαδεδομένα από αυτά είναι μόνο 4. Αυτά είναι η άγρια, η πετρόφιλη, η τοξοειδής και η κοινή.
- Η κοινή βρούβα είναι ψηλή – σχεδόν 80 cm, με λείο ίσιο βλαστό, ανθίζει τον Μάιο-Ιούνιο.
- Η άγρια βρούβα μοιάζει εξωτερικά με την κοινή, διαφέρει μόνο ως προς τον βλαστό – είναι διακλαδισμένος και καλυμμένος με τρίχες. Ανθίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα – από τον Μάιο έως τον Νοέμβριο, οι λοβοί ωριμάζουν στο τέλους του καλοκαιριού. Εκτός από τις κοινές για όλα τα είδη βρούβας ουσίες, η άγρια είναι πλούσια σε βάριο, μαγνήσιο, νικέλιο και ψευδάργυρο.
- Η τοξοειδής βρούβα πήρε το όνομά της από τους λοβούς, οι οποίοι έχουν κυρτό τοξοειδές σχήμα. Είναι η πιο υγρόφιλη από όλες τις βρούβες, γι' αυτό και συναντάται συχνότερα γύρω από υδάτινα σώματα. Ανθίζει νωρίτερα από τις συγγενείς της – τον Απρίλιο-Μάιο.
- Η πετρόφιλη βρούβα διαφέρει από τις συγγενείς της ως προς το μικρό ύψος – μόνο 20–30 cm και ελαφρώς πιο αργή ανθοφορία, που ξεκινά τον Ιούνιο και συνεχίζεται μέχρι τον Οκτώβριο. Αυτό ακριβώς το είδος βρούβας, ως το πιο διακοσμητικό, μπορεί κανείς να δει σε παρτέρια: ορισμένοι ανθοκόμοι το χρησιμοποιούν ως φυτό φόντου.
Συλλογή και αποθήκευση
Για να προετοιμάσετε σωστά τη βαρβαρέα και να πάρετε από αυτήν πραγματικά ποιοτικό φαρμακευτικό υλικό, πρέπει να θυμάστε: το φυτό πρέπει να στεγνώνεται έτσι ώστε να μην πέφτουν οι ακτίνες του ήλιου πάνω του. Τα καλύτερα μέρη για ξήρανση είναι η βεράντα, το κιόσκι ή η σοφίτα, όπου μπορείτε να δημιουργήσετε ρεύμα αέρα. Η αποξηραμένη βαρβαρέα δεν πρέπει να αποθηκεύεται περισσότερο από έναν χρόνο. Μια χάρτινη σακούλα ή ένα κουτί από κόντρα πλακέ είναι ιδανικά – το βότανο σε αυτά θα «αναπνέει» και δεν θα χάσει πρόωρα την αξία του.
Η προμήθεια του βοτάνου πρέπει να γίνεται από τα μέσα Μαΐου. Εκείνη την εποχή η βαρβαρέα καλύπτεται με άνθη, τα οποία κόβονται μαζί με τα στελέχη και τα φύλλα, χωρίς να ξεχνάμε τα κάτω φυλλαράκια που ξεκινούν από τη ρίζα. Στη συνέχεια τα διαλέγουν για να πετάξουν ό,τι είναι σκισμένο, φαγωμένο από έντομα ή μαυρισμένο, και τα στέλνουν για ξήρανση. Τα φύλλα και οι ταξιανθίες διαχωρίζονται ήδη από τα ξερά φυτά.
Η συλλογή των ριζών δεν αρχίζει πριν από το φθινόπωρο, καθώς προς το τέλος της σεζόν συσσωρεύουν τη μέγιστη ποσότητα χρήσιμων ουσιών. Επιλέγουν παλαιότερα φυτά, με μεγάλη χοντρή ρίζα, από αυτά υπάρχει μεγαλύτερο όφελος. Η σκαμμένη ρίζα πλένεται με τρεχούμενο νερό, σκουπίζεται με χαρτοπετσέτα και τοποθετείται για στέγνωμα στη σκιά – έτσι ώστε να την φυσά ένα φρέσκο αεράκι.
Η εποχή συλλογής των σπόρων έρχεται τον Ιούλιο, τους συλλέγουν ακόμα πράσινους και στη συνέχεια τους στεγνώνουν – αλλά μόνο όχι στον ήλιο, εξασφαλίζοντας παράλληλα ροή φρέσκου αέρα, για να μην μουχλιάσουν οι σπόροι. Πρέπει να αποθηκεύονται κατευθείαν στα λοβούς, από όπου θα τους βγάζετε όποτε και όσο χρειάζεται.
Θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου της λαψάνας
Κάθε μέρος της βαρβαρέας, σε διαφορετικό βαθμό, είναι πλούσιο σε κάποια δραστική ουσία, και αυτός είναι ο λόγος που για τη θεραπεία ορισμένων παθήσεων χρησιμοποιούνται, για παράδειγμα, τα φύλλα, για άλλες η ρίζα.

Έτσι, στη ρίζα τον κύριο ρόλο παίζουν τα φλαβονοειδή, η δράση τους είναι διουρητική και ήπια καθαρτική. Ο μηχανισμός δράσης αυτών των ουσιών είναι ο εξής: φέρνουν τα αγγεία σε φυσιολογική κατάσταση, με αποτέλεσμα να διαστέλλεται ο αυλός. Τελικώς, σχηματίζεται μεγαλύτερη ποσότητα ούρων. Και συνέπεια αυτού είναι η μείωση του οιδήματος και η αποτοξινωτική δράση. Επιπλέον, τα σκευάσματα με βάση τη ρίζα της βαρβαρέας έχουν αντιμυκητιακές και αντιβακτηριακές ιδιότητες.
Στα φύλλα, κατά τη φωτοσύνθεση, συσσωρεύονται πολλές βιταμίνες, όπως ασκορβικό οξύ, οργανικά οξέα και διάφορα μικροστοιχεία. Αυτές είναι υπεύθυνες για τη ρύθμιση της οξύτητας στον ανθρώπινο οργανισμό. «Καθήκον» τους είναι επίσης η τακτοποίηση της πέψης, η αύξηση της οξύτητας του γαστρικού υγρού, η ομαλοποίηση της ποσότητας χοληστερόλης και σακχάρου στο αίμα.
Χάρη στις βιταμίνες, κυρίως το ασκορβικό οξύ, τα φύλλα αποτελούν ένα εξαιρετικό τονωτικό και ανοσοδιεγερτικό μέσο. Το φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρόληψη του σκορβούτου, και οι σαλάτες με τρυφερά φυλλαράκια βαρβαρέας στις αρχές της άνοιξης εμπλουτίζουν τον οργανισμό με βιταμίνες.
Στη χημική σύνθεση των ανθέων, όπως και σε άλλα μέρη των φυτών, υπάρχει επαρκής ποσότητα φλαβονοειδών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, οργανικών οξέων και γλυκοζιτών. Τα άνθη μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως διουρητικό και τονωτικό μέσο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανθέων είναι ότι σε αυτά αυξάνεται η συγκέντρωση των βιταμινών του συμπλέγματος Β, γεγονός που μπορεί να αποτελέσει βάση για την ομαλοποίηση του νευρικού συστήματος.
Στους σπόρους υπάρχουν πολλά θειογλυκοσίδια, τα οποία, χάρη στην ήπια ερεθιστική τους δράση, μπορούν να αυξήσουν την όρεξη και να βελτιώσουν την πέψη μέσω της διέγερσης της έκκρισης πεπτικών υγρών.
Για γυναίκες
Σε διάφορες γυναικείες ορμονικές διαταραχές και παθολογίες, η σουρέπκα έχει θετική επίδραση. Και αυτό έχει αποδειχθεί στην πράξη. Εάν έχουν διαγνωστεί μαστοπάθεια, ίνωμα ή φλεγμονώδης διαδικασία, η σουρέπκα θα αποτελέσει ένα καλό μέσο στη σύνθετη θεραπεία της νόσου.
Για άνδρες
Η σουρέπκα δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί ως επίσημο φάρμακο, ωστόσο τόσο οι λαϊκοί θεραπευτές όσο και οι ουρολόγοι τη συνιστούν για την παρασκευή θεραπευτικών εγχυμάτων, βαμμάτων και αφεψημάτων για τη βελτίωση της υγείας του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος. Η ανικανότητα, η ανάγκη βελτίωσης της ποιότητας και της ποσότητας του σπερματικού υγρού, οι οξείς παροξύνσεις της προστατίτιδας – αυτές είναι οι περιπτώσεις όπου απαιτείται η σουρέπκα. Επιπλέον, αυτό το φαρμακευτικό φυτό μπορεί να βελτιώσει την παραγωγή ανδρικών ορμονών φύλου και να εξαλείψει την ορμονική ανισορροπία.
Χάρη στην ενίσχυση των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων και στη βελτίωση της ροής του αίματος που παρέχει η σουρέπκα, μπορεί να λυθεί το πρόβλημα της θεραπείας της στυτικής δυσλειτουργίας. Σε αυτό θα βοηθήσει το τσάι από τα φύλλα του φυτού, το οποίο καταπολεμά τις συνέπειες του άγχους, των δυσμενών περιβαλλοντικών συνθηκών και της κακής διατροφής που επηρεάζουν αρνητικά την ανδρική υγεία.
Η δραστική ουσία κερσετίνη, που βρίσκεται στη σουρέπκα, δρα ως αντιβιοτικό και καταπολεμά τα βακτήρια-παθογόνα που διαταράσσουν τη διαδικασία της σπερματογένεσης.
Ωστόσο, μην ελπίζετε ότι μπορείτε να θεραπεύσετε ανδρικά προβλήματα μόνο με σουρέπκα. Είναι απαραίτητο να συνδυάσετε τη λήψη σκευασμάτων με βάση τη σουρέπκα με τη θεραπεία που σας έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός. Πρέπει να θυμάστε: η διαβούλευση με έναν γιατρό είναι υποχρεωτική!
Στην εγκυμοσύνη
Πολλές έγκυες γυναίκες, στην προσπάθειά τους να μην βλάψουν το μελλοντικό τους μωρό, προσπαθούν να αποφύγουν τη λήψη φαρμάκων από το φαρμακείο και να τα αντικαταστήσουν με φυσικά ανάλογα. Έτσι, για παράδειγμα, μαθαίνοντας για την ιδιότητα της σουρέπκας να ανακουφίζει από τα οιδήματα, προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν θεραπευτικά βάμματα από αυτό το βότανο. Αλλά δεν πρέπει να το κάνετε αυτό. Διότι η σουρέπκα περιέχει πολλές διαφορετικές ουσίες και δεν μπορείτε να προβλέψετε εκ των προτέρων τι επίδραση θα έχει η καθεμία στο αγέννητο παιδί. Είναι πολύ πιθανό το μωρό να έχει ατομική δυσανεξία σε κάποιο από τα συστατικά του βοτάνου.
Στον θηλασμό
Οι μητέρες που θηλάζουν δεν θα πρέπει επίσης να βιάζονται να πίνουν τσάγια, βάμματα ή αφεψήματα από σουρέπκα. Οι δραστικές της ουσίες μπορεί να περάσουν στο μητρικό γάλα και να προκαλέσουν αλλεργική αντίδραση στο μωρό – είναι πολύ πιθανό να εμφανιστεί εξάνθημα στο δέρμα. Δεν αποκλείεται και διάρροια λόγω της ικανότητας της σουρέπκας να έχει καθαρτική δράση.
Για παιδιά
Μη βιάζεστε να δώσετε σουρέπκα σε μωρά κάτω των τριών ετών, καθώς περιέχει ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία. Από την ηλικία των τριών ετών (και καλύτερα από πέντε) μπορείτε να δοκιμάσετε να εντάξετε το χόρτο σε σαλάτες, να δώσετε ψάρι βραστό ή τηγανητό με σουρέπκα. Περιέχει πολλές βιταμίνες, και τα φύλλα της σουρέπκας τον Μάιο είναι ιδιαίτερα πολύτιμα.
Η λαψάνα στη λαϊκή ιατρική
Παρόλο που η σουρέπκα θεωρείται ζιζάνιο, δεν πρέπει να την αντιμετωπίζουμε υποτιμητικά: έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες. Πρώτον, είναι ένα εξαιρετικό μελισσοκομικό φυτό, από το οποίο οι μέλισσες συλλέγουν το πρώτο ανοιξιάτικο νέκταρ. Το μέλι που συλλέγεται από τη σουρέπκα περιέχει αυξημένη ποσότητα γλυκόζης, έχει κιτρινοπράσινο χρώμα και ευχάριστο αλλά αδύναμο άρωμα. Χάρη στις ωφέλιμες ουσίες του, το φυτό χρησιμοποιείται στη λαϊκή ιατρική. Τα φάρμακα που παρασκευάζονται με βάση συνταγές από παλιά βιβλία γιατρών είναι καλά προληπτικά μέσα κατά της ανάπτυξης ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία, έχουν καθαριστική δράση στον οργανισμό και καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα σε διάφορες ανδρικές παθήσεις.

Για την ανδρική υπογονιμότητα
Σε περίπτωση υπογονιμότητας που οφείλεται σε ανεπαρκή κινητικότητα και μεταλλάξεις των σπερματοζωαρίων, το παρακάτω φάρμακο είναι αποτελεσματικό. Βάλτε τρεις κουταλιές της σούπας ξηρή, αλεσμένη σουρέπκα σε ένα μπουκάλι βότκα. Αφήστε το να εγχυθεί για δύο εβδομάδες, ανακινώντας το κατά διαστήματα. Στη συνέχεια, στραγγίστε το και πάρτε το με άδειο στομάχι τρεις φορές την ημέρα – τουλάχιστον μισή, αλλά όχι περισσότερο από μία κουταλιά της σούπας τη φορά.
Στην προστατίτιδα
Τα φρέσκο-κομμένα φύλλα και μίσχοι της σουρέπκας πολτοποιούνται σε μπλέντερ ή αλέθονται σε μύλο κρέατος. Στύψτε το χυμό από τον πολτό που προκύπτει. Πίνετέ τον για δύο μήνες – καθημερινά πριν από το φαγητό, 4 φορές από μισή κουταλιά της σούπας κάθε φορά.
Για τη στυτική δυσλειτουργία
Πάρτε σε ίσες αναλογίες αποξηραμένα φύλλα των εξής βοτάνων: τσουκνίδα, πεντάνευρο, βαλσαμόχορτο, φασκόμηλο, βαρβαρέα. Ανακατέψτε τα και αλέστε τα. Μετρήστε 10 g, ρίξτε 200 ml βραστό νερό, σκεπάστε με κάτι ζεστό και περιμένετε να κρυώσει. Για τρεις εβδομάδες, πίνετε το πρωί και το βράδυ πριν από το φαγητό.
Για τη θεραπεία της σεξουαλικής δυσλειτουργίας στους άνδρες
Αλέστε την αποξηραμένη ρίζα του φυτού σε κατάσταση σκόνης. Λαμβάνετε 0,5 g δύο φορές την εβδομάδα, πίνοντάς το με νερό. Το θετικό αποτέλεσμα θα είναι εμφανές μετά από τρεις εβδομάδες.
Χυμός για την ανδρική υγεία
Για τη βελτίωση της ποιότητας του ανδρικού σπέρματος είναι κατάλληλος ο χυμός σουρέπκας. Για να τον λάβετε, πρέπει να αλέσετε στο μύλο κρέατος οποιαδήποτε υπέργεια μέρη του φυτού και στη συνέχεια να στύψετε το χυμό μέσα από γάζα. Πίνετε 50 ml χυμού τουλάχιστον δύο μήνες, 3 φορές την ημέρα, μετά το φαγητό.
Χρήση στη μαγειρική
Η σουρέπκα η κοινή αποτελεί συχνό επισκέπτη στο τραπέζι, ιδιαίτερα συχνά τη χρησιμοποιούν στη μαγειρική οι κάτοικοι της Αμερικής και του Καναδά. Αυτό το φυτό συμπληρώνει τέλεια πολλά πιάτα, προσθέτοντάς τους μια ελαφριά πικάντικη γεύση, που θυμίζει πολύ μια ήπια γεύση μουστάρδας με νότα αρώματος ξηρών καρπών. Για μαγειρικούς σκοπούς είναι κατάλληλα νεαρά φύλλα ή άνθη που δεν έχουν ακόμη ανοίξει. Οι Ιάπωνες μαγειρεύουν τα άνθη ως συνοδευτικό. Τα πιο απλά πιάτα είναι οι σαλάτες.
Για να μην πικρίζουν τα φύλλα της αγριοκράμβης, πριν από την προετοιμασία σαλατών πρέπει να τα βράζετε λίγο, αλλά όχι περισσότερο από τρία λεπτά, καθώς με μεγαλύτερη επαφή με το βραστό νερό γίνονται άγευστα. Μετά από αυτή τη διαδικασία, η πικρία δεν γίνεται καθόλου αισθητή, παραμένει μόνο μια ελαφριά γεύση ξηρών καρπών.
Σαλάτα με λαψάνα
Πάρτε μια χούφτα ψιλοκομμένα φύλλα αγριοκράμβης και φρέσκου κρεμμυδιού, προσθέστε σε αυτή τη μάζα δύο κομμένα αυγά κοτόπουλου, αλατίστε, ανακατέψτε και ντύστε με μαγιονέζα ή κρέμα γάλακτος.
Σαλάτα με λαψάνα και αβοκάντο
Κόψτε τη σάρκα ενός αβοκάντο σε μικρούς κύβους, προσθέστε ένα αυγό κοτόπουλου κομμένο σε κύβους, ψιλοκόψτε 30 γραμμάρια κρεμμυδιού και 100 γραμμάρια νεαρά φύλλα αγριοκράμβης. Αλατίστε, προσθέστε μπαχαρικά – εδώ ταιριάζουν μαύρο πιπέρι και μοσχοκάρυδο, περιχύστε με φυτικό λάδι και ανακατέψτε.
Τηγανίτες με λαψάνα
Κόψτε ψιλά περίπου 100 γραμμάρια πλυμένων και στεγνωμένων ταξιανθιών αγριοκράμβης και ένα μικρό κρεμμύδι. Τρίψτε μια μέτρια πατάτα στον λεπτό τρίφτη. Ανακατέψτε τον πολτό πατάτας με το κρεμμύδι και την αγριοκράμβη. Προσθέστε ένα αυγό κοτόπουλου, δύο κουταλιές της σούπας αλεύρι, αλατίστε κατά βούληση και πιπερώστε. Ανακατέψτε καλά. Βάλτε τη ζύμη που προκύπτει με ένα κουτάλι σε ένα καυτό τηγάνι και τηγανίστε και από τις δύο πλευρές. Σερβίρετε καλύτερα με κρέμα γάλακτος.
Ρολάκια με βότανα
Κόψτε ένα πλυμένο, νεαρό και τρυφερό κολοκυθάκι κατά μήκος σε λεπτές φέτες. Αλατίστε και βάλτε το στο ψυγείο για δύο με τρεις ώρες, μετά από αυτή τη διαδικασία θα γίνει πιο ελαστικό. Ψιλοκόψτε στο μπλέντερ καθαρά φύλλα αγριοκράμβης (περίπου 60 γραμμάρια) και δύο καθαρισμένες σκελίδες σκόρδου. Προσθέστε τη μάζα σκόρδου-αγριοκράμβης σε 150 γραμμάρια τυρί cottage, βάλτε επίσης μια χούφτα ψιλοκομμένα καρύδια, καθώς και θυμάρι και κύμινο. Ανακατέψτε καλά το μείγμα που προκύπτει. Αν είναι πολύ στεγνό, ρίξτε λίγο γάλα – περίπου μία κουταλιά της σούπας, ανακατέψτε ξανά. Απλώστε το πάνω στις φέτες κολοκυθιού, τυλίξτε σε ρολά και βάλτε τα έτοιμα ρολά στο ψυγείο για μερικές ώρες.
Πίτα με λαψάνα
Σπάστε τρία αυγά σε ένα μπολ, ρίξτε 250 ml κεφίρ, προσθέστε ένα κουταλάκι του γλυκού αλάτι και σόδα. Στη συνέχεια, ανακατεύοντας συνεχώς, ρίξτε σταδιακά 350 γραμμάρια αλεύρι και ένα κουταλάκι του γλυκού σόδα. Ανακατέψτε καλά τη μάζα που προκύπτει, ώστε η ζύμη να είναι ομοιόμορφη.
Πάρτε 300 γραμμάρια μανιτάρια (μπορείτε να τα φέρετε από το δάσος, μπορείτε να αγοράσετε μανιτάρια), μουλιάστε τα για να φύγει όλη η βρωμιά, ξεπλύνετε, κόψτε τα σε μικρές φέτες. Βράστε 200 γραμμάρια ρύζι.
Στρώστε τη φόρμα με χαρτί ψησίματος, απλώστε πάνω του τα μανιτάρια σε μία στρώση. Πάνω από τα μανιτάρια, ως δεύτερη στρώση, βάλτε 300 γραμμάρια τριμμένου τυριού. Ως τρίτη στρώση, απλώστε το ρύζι. Η τέταρτη στρώση θα είναι από κρεμμύδι: γι' αυτό, καθαρίστε ένα μέτριο κρεμμύδι και κόψτε το ψιλά. Για την πέμπτη στρώση, κόψτε 300 γραμμάρια πλυμένες ταξιανθίες αγριοκράμβης.
Ρίξτε προσεκτικά τη ζύμη από πάνω και απλώστε την ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια. Τοποθετήστε τη φόρμα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς. Ο κατά προσέγγιση χρόνος ψησίματος είναι 45 λεπτά.
Πουρές με λαψάνα
Κόψτε ένα κρεμμύδι μεσαίου μεγέθους, τρίψτε στον ψιλό τρίφτη ένα μικρό καρότο, προσθέστε 200 γρ κομμένα φύλλα. Βάλτε τα όλα σε ένα τηγάνι και σιγοβράστε με ηλιέλαιο, μέχρι τα λαχανικά να γίνουν πουρές. Το συνοδευτικό είναι έτοιμο!
Ψητό ψάρι με πουρέ λαψάνας
Στεγνώστε 400 γρ φιλέτο μπακαλιάρου με χαρτί κουζίνας, αλατίστε, πασπαλίστε με αποξηραμένο τζίντζερ σε σκόνη και μαύρο πιπέρι. Αλείψτε κάθε κομμάτι από όλες τις πλευρές με πουρέ σουρέπκας. Στη συνέχεια, κυλίστε το ψάρι στο αλεύρι και τηγανίστε το σε φυτικό λάδι με το καπάκι ανοιχτό. 5 λεπτά πριν είναι έτοιμο, βάλτε στο τηγάνι κρεμμύδι κομμένο σε μισές φέτες και σκεπάστε με καπάκι.
Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων
Για την παρασκευή θεραπευτικών εγχυμάτων και αφεψημάτων από σουρέπκα, είναι κατάλληλα οποιαδήποτε μέρη του φυτού, αρκεί να πλύνετε πρώτα τα χόρτα. Είναι σημαντικό να θυμάστε: δεν πρέπει να κάνετε κατάχρηση των ζωογόνων σκευασμάτων, πριν ξεκινήσετε μόνοι σας τη θεραπεία, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.

Έγχυμα
Έγχυμα για άνδρες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σουρέπκα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της προστατίτιδας. Για το θεραπευτικό έγχυμα θα χρειαστείτε μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένα θρυμματισμένα φύλλα, τα οποία πρέπει να περιχύσετε με βραστό νερό (250 ml). Στη συνέχεια, κλείστε καλά το καπάκι και αφήστε το να εγχυθεί για περίπου 2–3 ώρες. Πίνετε από μιάμιση έως δύο κουταλιές της σούπας 3–4 φορές την ημέρα, μισή ώρα πριν από το φαγητό. Η πλήρης θεραπεία διαρκεί περίπου δύο μήνες.
Βάμμα
- Βάμμα για τη θεραπεία γυναικείων προβλημάτων. Εάν μια γυναίκα έχει διαγνωστεί με ινομυώματα, μαστοπάθεια ή ορμονική ανισορροπία, χρειάζονται αποξηραμένα φύλλα σουρέπκας. Ζεστάνετε 1 λίτρο νερό μέχρι βρασμού σε μια κατσαρόλα, ρίξτε μέσα δύο κουταλιές της σούπας βότανο, χαμηλώστε τη φωτιά στο ελάχιστο και βράστε για άλλα 20 λεπτά. Ρίξτε το ζεστό υγρό σε ένα βάζο, κλείστε καλά το καπάκι και αφήστε το να εγχυθεί για τουλάχιστον 2 ώρες. Στη συνέχεια, στραγγίστε μέσα από ένα σουρωτήρι και πίνετε 4 φορές την ημέρα από μιάμιση κουταλιά της σούπας. Η πλήρης θεραπεία διαρκεί τρεις μήνες.
- Βάμμα για τη θεραπεία νευρωτικών προβλημάτων. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτή τη συνταγή όχι μόνο για νευρώσεις και επιληψία, αλλά και για οιδήματα. Ζεστάνετε 1 λίτρο νερό μέχρι βρασμού, ρίξτε τέσσερις κουταλιές της σούπας αποξηραμένα φύλλα σουρέπκας και βράστε για άλλα μισή ώρα. Αποσύρετε από τη φωτιά, στραγγίστε και αραιώστε με καθαρό βρασμένο νερό μέχρι να γίνει 1 λίτρο διαλύματος. Αφήστε το να εγχυθεί για 6 έως 8 ώρες με καλά κλεισμένο καπάκι. Πίνετε μισή ώρα πριν από το φαγητό, μιάμιση κουταλιά της σούπας. Η διάρκεια της θεραπείας είναι δύο εβδομάδες.
- Βάμμα για την εξάλειψη προβλημάτων ούρησης. Σε περίπτωση κατακράτησης ούρων που συνοδεύεται από έντονο πόνο, χρειάζεται το υπέργειο μέρος της σουρέπκας – τόσο τα φύλλα όσο και οι μίσχοι. Από αυτά παρασκευάζεται ένα βάμμα: 20 γρ κομμένο βότανο περιχύνονται με ένα μικρό ποτήρι βραστό νερό (200 ml) και κλείνονται με σφιχτό καπάκι. Το βάμμα θα είναι έτοιμο σε 2 ώρες. Πίνεται τρεις φορές την ημέρα μετά το φαγητό, με δόση μιάμιση κουταλιά της σούπας.
Τσάι
Τσάι που μειώνει την πίεση. Αν η πίεση ανέβει, θα βοηθήσει το τσάι από αποξηραμένα χόρτα σουρέπκας. Δεν θα φέρει μόνο στα φυσιολογικά επίπεδα τις ενδείξεις του πιεσόμετρου, αλλά και θα σας δώσει δύναμη. Για αυτό, ρίξτε δύο κουταλιές της σούπας αποξηραμένο χόρτο σε 300 ml βραστό νερό, κρατήστε το στη φωτιά για άλλα 10 λεπτά και αφήστε το να εμποτιστεί για μισή ώρα. Πίνετε ένα φλιτζάνι από αυτό το τσάι το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ.
Ωφέλιμες ιδιότητες του λαδιού της λαψάνας
Το λάδι σουρέπκας εξάγεται από τους σπόρους του φυτού. Οι δραστικές ουσίες του λαδιού το καθιστούν μοναδικό. Το προϊόν εκτιμάται για την ικανότητά του να επιδρά θετικά στο καρδιαγγειακό σύστημα, την κυκλοφορία του αίματος, να μειώνει τη χοληστερόλη και να ομαλοποιεί τον μεταβολισμό. Για αυτό «ευθύνονται» οι βιταμίνες Ε και Κ, το συνένζυμο Q10, η λεκιθίνη και οι φυτοστερόλες που περιέχονται στο λάδι.
Σε σύγκριση με άλλα φυτικά λάδια, το λάδι σουρέπκας περιέχει λιγότερα κορεσμένα λίπη και περισσότερα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία είναι απαραίτητα σε όλους τους ανθρώπους, και ιδιαίτερα στους κατοίκους των μεγαλουπόλεων.
Ωστόσο, το λάδι σουρέπκας χρησιμοποιείται ακόμα λίγο στη μαγειρική, επειδή ένα από τα συστατικά του – το ερουκικό οξύ – δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Είναι γνωστό ότι με τη σταδιακή συσσώρευση στον οργανισμό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το καρδιαγγειακό σύστημα, να επιβραδύνει την ανάπτυξη και να καθυστερήσει την έναρξη της αναπαραγωγικής ωριμότητας. Επομένως, για συνεχή χρήση το λάδι δεν συνιστάται. Ωστόσο, για χρήση σε θεραπευτικές σειρές είναι πολύ χρήσιμο – ως μέσο πρόληψης της παχυσαρκίας και της αθηροσκλήρωσης. Θα υποστηρίξει τη λειτουργία της καρδιάς, των αγγείων, των μυών και του νευρικού συστήματος, θα βελτιώσει την κατάσταση του δέρματος και των μαλλιών, θα αυξήσει τον γενικό τόνο του οργανισμού, θα βοηθήσει στην αποκατάσταση μετά από μεγάλες σωματικές καταπονήσεις και ακόμα θα αυξήσει την προσοχή.
Μπορούμε να δίνουμε λαψάνα στα κουνέλια;
Κάθε κουνελοτρόφος γνωρίζει πόσο προσεκτικά πρέπει να αντιμετωπίζεται η διατροφή των μακρυαυτούτσικων ζώων. Δεν είναι όλα τα φυτά και τα χόρτα κατάλληλα για διατροφή τόσο των αγροτικών κουνελιών όσο και των διακοσμητικών. Αυτά τα ζώα χαρακτηρίζονται από εύθραυστη υγεία, επομένως μπορούν εύκολα όχι μόνο να πάθουν σοβαρή διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος, αλλά ακόμα και να δηλητηριαστούν θανάσιμα.

Ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι το πρώτο ανοιξιάτικο χορτάρι: αν το δίνετε χωρίς περιορισμό, τα κουνέλια, που έχουν λαχταρήσει το φρέσκο χορτάρι κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ρίχνονται και τρώνε τόσο πολύ που φουσκώνουν οι κοιλιές τους, και αυτό μπορεί να είναι θανατηφόρο. Η σουρέπκα είναι από τα χόρτα που εμφανίζονται πρώτα την άνοιξη, γι' αυτό τα ζώα την επιθυμούν πολύ. Ωστόσο, μπορείτε και πρέπει να ταΐζετε τα κουνέλια με σουρέπκα, ειδικά μετά τον χειμώνα, καθώς αυτή την εποχή είναι μια αποθήκη βιταμινών. Αλλά μην δίνετε φρεσκοκομμένο χορτάρι, πριν το δώσετε πρέπει να το μαραίνετε.
Λίγο αργότερα, προς τα μέσα του καλοκαιριού, όταν τα φυτά έχουν ήδη δέσει σπόρους, η σουρέπκα δεν είναι κατάλληλη για τη διατροφή των κουνελιών. Οι σπόροι της είναι δηλητηριώδεις.
Μπορείτε να αποθηκεύσετε σουρέπκα για τα κουνέλια για τον χειμώνα: να την στεγνώσετε στη σκιά και να την βάλετε στον αχυρώνα.
Αντενδείξεις για τη χρήση
Η θεραπεία με αγριοκράμβη ή η κατανάλωσή της δεν είναι κατάλληλη για όλους. Πρώτα απ' όλα, αυτό αφορά άτομα με κακή πήξη του αίματος. Δεν συνιστάται να επιδίδεστε στην αγριοκράμβη σε όσους έχουν διαγνωστεί με νεφρολιθίαση ή ουρολιθίαση, επειδή τα φλαβονοειδή μπορεί να προκαλέσουν κίνηση της πέτρας και ακόμη και απόφραξη των ουρητήρων.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, δεν πρέπει επίσης να κάνετε θεραπεία με αγριοκράμβη, καθώς υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης αλλεργίας.
Σε όσους το σώμα τους, για διάφορους λόγους, δεν μπορεί να αφομοιώσει διάφορα είδη λάχανου, μπορεί να αναμένεται αρνητική αντίδραση και στην αγριοκράμβη. Πρέπει επίσης να λάβετε υπόψη ότι, ως αποτέλεσμα ατομικής δυσανεξίας στα συστατικά της αγριοκράμβης, μπορεί να εμφανιστεί αλλεργικό εξάνθημα στο δέρμα.
«Σημαντικό: όλες οι πληροφορίες στον ιστότοπο παρέχονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς. Πριν εφαρμόσετε οποιεσδήποτε συστάσεις, συμβουλευτείτε έναν ειδικό. Ούτε η σύνταξη ούτε οι συγγραφείς φέρουν ευθύνη για οποιαδήποτε πιθανή βλάβη που προκαλείται από το υλικό.»
