Γκάρμαλα: θεραπευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το φαρμακευτικό φυτό, που οι βοτανολόγοι ονόμασαν Γκάρμαλα κοινή, φέρει επίσης αρκετές λαϊκές ονομασίες, μερικές φορές πολύ ασεβείς. Το αποκαλούν άγριο ή ορεινό πήγανο, πήγανο, σκατά σκύλου, Στρέλινα, Μπίμπικα. Αλλά οι πιο «εξέχουσες» ονομασίες είναι το νεκρόχορτο ή το χορτάρι του τάφου. Παρά το γεγονός ότι η Γκάρμαλα είναι δηλητηριώδης, έχει τόσες πολλές ευεργετικές ιδιότητες, που με σωστή χρήση αποκαλύπτει πλήρως τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

Χημική σύνθεση

Η Γκάρμαλα είναι δηλητηριώδης λόγω της περιεκτικότητάς της σε μεγάλη ποσότητα αλκαλοειδών, κυρίως αρμαλίνης, αρμίνης και πεγανίνης. Αυτές είναι οι κύριες δραστικές ουσίες του φυτού.

Σημαντικό μέρος της αρμίνης (δεύτερη ονομασία της μπανιστερίνης) βρίσκεται στις ρίζες, ενώ τα νεαρά φυτά είναι πολύ πιο πλούσια σε αυτή την ουσία από τα παλιά. Η αρμαλίνη κυριαρχεί στους σπόρους, ενώ η πεγανίνη στο βοτανώδες, πράσινο μέρος του φυτού. Επιπλέον, η μεγαλύτερη συγκέντρωση αλκαλοειδών εντοπίζεται στους σπόρους, όπου η περιεκτικότητά τους μπορεί να φτάσει το 9%.

Χάρη στο σύμπλεγμα αλκαλοειδών, η Γκάρμαλα χαλαρώνει τους λείους και γραμμωτούς μύες, δηλαδή έχει μυοχαλαρωτική δράση.

Σε μικρές δόσεις, η αρμαλίνη μπορεί να διεγείρει το νευρικό σύστημα και να ενεργοποιήσει τη λειτουργία των κινητικών κέντρων στον εγκέφαλο. Στη λίστα των δράσεών της περιλαμβάνεται η διέγερση των μυών της μήτρας, η διαστολή των περιφερειακών αιμοφόρων αγγείων, που συμβάλλει στη μείωση της πίεσης και στην ομαλοποίηση του καρδιακού ρυθμού. Αλλά σε μεγάλες ποσότητες, αυτό το αλκαλοειδές είναι εξαιρετικά τοξικό και θανάσιμα επικίνδυνο.

Η πεγανίνη και η αρμίνη δρουν χαλαρωτικά στη μυϊκή ομάδα ορισμένων οργάνων, όπως η μήτρα, η καρδιά και το έντερο. Η αρμίνη έχει μικρότερη τοξικότητα από την πεγανίνη, ωστόσο μπορεί επίσης να προκαλέσει σπασμούς. Η πεγανίνη μπορεί να δράσει στο τοίχωμα των βρόγχων, χαλαρώνοντάς το, καθιστώντας δυνατή τη χρήση της στο βρογχικό άσθμα.

Επίσης, στη σύνθεση της Γκάρμαλα περιλαμβάνεται το αλκαλοειδές πεγανιδίνη (περιέχεται στα πράσινα μέρη του φυτού), το οποίο έχει βακτηριοκτόνο και αντισταφυλοκοκκική δράση.

Οι χημικοί απομόνωσαν από το φυτό μια σειρά επιπλέον αλκαλοειδών, όλα σε διάφορους βαθμούς συγγενικά με την αρμίνη και την πεγανίνη, και ανιχνεύονται σε μικρές ποσότητες.

Οι σπόροι περιέχουν επίσης λάδι, το οποίο οι θεραπευτές εξάγουν και συλλέγουν ειδικά. Επιπλέον, η γαρμάλα είναι πλούσια σε πρωτεΐνες και σε μια σειρά από άλλες ωφέλιμες ουσίες. Αυτά είναι καροτενοειδή με αντιοξειδωτική δράση, στεροειδή που συμμετέχουν στην οικοδόμηση μυϊκής μάζας, σαπωνίνες που ρυθμίζουν τα επίπεδα χοληστερόλης και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Στο πράσινο μέρος του φυτού υπάρχει σημαντική ποσότητα μικρο- και μακροστοιχείων: καλίου, μαγνησίου, σιδήρου, αργιλίου, χαλκού, ψευδαργύρου, στροντίου, μαγγανίου, χρωμίου, νικελίου, μολύβδου. Όταν εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα, αυτά τα συστατικά συμμετέχουν σχεδόν σε όλες τις διαδικασίες ζωής.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Η γαρμάλα είναι ένα πολύ φιλόζωο φυτό, όπως μαρτυρά η ρίζα της – ισχυρή, πολυκέφαλη, που εισχωρεί στο έδαφος αναζητώντας υγρασία σε βάθος τουλάχιστον 3 μέτρων. Μια τόσο ισχυρή ρίζα θρέφει το υπέργειο τμήμα, το οποίο φτάνει σε ύψος από 30 έως 80 εκατοστά.

Χάρη στους διακλαδισμένους βλαστούς, οι οποίοι μπορεί να είναι περισσότεροι από 100 από μία ρίζα, το φυτό έχει μια τακτική σφαιρική μορφή. Οι ίδιοι οι βλαστοί είναι ως επί το πλείστον γυμνοί και άτακτα μπερδεμένοι, ενώ τα φύλλα που τους καλύπτουν είναι τεμαχισμένα σε 3–5 στενές και αιχμηρές λοβές. Κάθονται στο πράσινο στέλεχος εναλλάξ, προσκολλώμενα με πολύ κοντούς μίσχους.

Το φυτό ανθίζει από τον Μάιο έως τον Ιούλιο με κίτρινα ή λευκά άνθη, τα οποία μπορεί να αναπτύσσονται είτε μεμονωμένα στην άκρη του κλαδιού είτε ανά τρία ταυτόχρονα. Το πεντάπετο άνθος θα θύμιζε καμπανούλα, αν δεν ήταν κομμένο μέχρι τη βάση των πετάλων. Το μήκος κάθε πετάλου είναι έως 2 εκατοστά.

Αφού ανθίσει, η γαρμάλα σχηματίζει έναν αρκετά μεγάλο και εμφανή καρπό, με διάμετρο από 6 έως 10 χιλιοστά. Εξαιτίας αυτού, οι καρποί δεν μπορούν να συγχέονται με κανένα άλλο φυτό. Πρόκειται για μια κάψα σε σχήμα πεπιεσμένης σφαίρας, αποτελούμενη από τρία διαμερίσματα, μεταξύ των οποίων υπάρχουν διαχωριστικά. Σε κάθε διαμέρισμα βρίσκεται ένας τρίπλευρος καφέ ή γκριζοκαφέ σπόρος, διαστάσεων από 3 έως 4 χιλιοστά. Οι σπόροι ωριμάζουν από τα τέλη Ιουλίου και κάθε θάμνος μπορεί να δώσει έως 120.000 σπόρους.

Η γαρμάλα έχει μια χαρακτηριστική έντονη αναγνωρίσιμη μυρωδιά, εξαιτίας της οποίας έλαβε την ονομασία «Μογκίλνικ». Μοιάζει με τη μυρωδιά της αψιθιάς, αλλά δεν είναι τόσο αποπνικτική.

Το φυτό κατάγεται από χώρες της Ασίας, είναι ένα ζιζάνιο που αντέχει αρκετά καλά στην ξηρασία, γι' αυτό αισθάνεται άριστα σε εδάφη φτωχά σε υγρασία της Ιορδανίας, του Πακιστάν και της Ινδίας. Το στοιχείο του είναι τα άγοντα οικόπεδα κοντά σε οικισμούς, τα εγκαταλελειμμένα νεκροταφεία και τα παλιά εγκαταλελειμμένα βοσκοτόπια, όπου η γαρμάλα μπορεί να σχηματίζει πυκνές συστάδες. Οάσεις σε ερήμους, στέπες, βραχώδεις πρόποδες – φυτρώνει παντού.

Στη Ρωσία μπορεί κανείς να τη βρει στις νότιες περιοχές του ευρωπαϊκού τμήματος της χώρας, καθώς και στις στέπες της Δυτικής Σιβηρίας. Στις γειτονικές χώρες, η γαρμάλα έχει αποικίσει μια σειρά από περιοχές της Ουκρανίας και όλα τα εδάφη της Κεντρικής Ασίας.

Συλλογή και αποθήκευση

Για φαρμακευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη του φυτού – η ρίζα, οι βλαστοί με φύλλα και άνθη και οι σπόροι. Επιπλέον, οι Ανατολίτες θεραπευτές είναι πεπεισμένοι ότι είναι καλύτερο να αναζητούν τη γαρμάλα στην έρημο παρά στους πρόποδες, καθώς εκεί συσσωρεύει περισσότερες θεραπευτικές ουσίες.

Οι ρίζες συλλέγονται καλύτερα από τον Μάιο έως τα μέσα Ιουλίου. Προτιμώνται τα νεότερα δείγματα, καθώς περιέχουν περισσότερα αλκαλοειδή. Τις ξεθάβετε, τις πλένετε καλά και τις ξηραίνετε στον ήλιο. Είναι πιο βολικό να τις αποθηκεύετε σε κομμένη μορφή. Την επόμενη φορά, οι ρίζες ξεθάβονται στην ίδια περιοχή μόνο μετά από τρία χρόνια. Διαφορετικά, ο πληθυσμός δεν θα αποκατασταθεί.

Οι σπόροι συλλέγονται όταν αρχίζουν να ωριμάζουν και οι κάψουλες είναι έτοιμες να ανοίξουν, δηλαδή από τα τέλη Ιουλίου και τον Αύγουστο. Το χορτάρι το συλλέγετε σε δεμάτια, το ξηραίνετε και στη συνέχεια το αλωνίζετε για να διαχωριστούν οι σπόροι. Μετά την ξήρανση σε ρεύμα αέρα, τους αποθηκεύετε σε βαμβακερά σακουλάκια ή χάρτινες σακούλες.

Το υπέργειο τμήμα – το πράσινο – συλλέγεται δύο φορές, σε διαφορετικές ημερομηνίες. Ξεκινάτε τον Απρίλιο, όταν η χαρμάλα περιέχει την υψηλότερη ποσότητα του αλκαλοειδούς πεγανίνης. Καθώς το φυτό αναπτύσσεται, η ποσότητα της πεγανίνης μειώνεται, αλλά αυξάνεται η συγκέντρωση της χαρμίνης. Και οι βοτανολόγοι πηγαίνουν για συλλογή πρώτης ύλης για δεύτερη φορά, ήδη τον Μάιο. Τη χαρμίνη του Απριλίου και του Μαΐου την ξηραίνετε και την αποθηκεύετε χωριστά η μία από την άλλη, ώστε να χρησιμοποιηθούν στο μέγιστο οι ευεργετικές ιδιότητες. Ωστόσο, πρέπει να προλάβετε να συλλέξετε το χορτάρι στην περίοδο της ανθοφορίας, πριν από τον σχηματισμό καρπών.

Για τη συλλογή του χορταριού χρησιμοποιείτε ένα κοφτερό δρεπάνι. Το πράσινο μέρος του φυτού το κόβετε σε 15 εκ. από την επιφάνεια του εδάφους, το ξηραίνετε, το απλώνετε σε καθαρό χαρτί σε στρώση όχι μεγαλύτερη από 8–10 εκ. με καλό αερισμό κάτω από υπόστεγο ή στη σοφίτα. Το αποξηραμένο χορτάρι το κόβετε σε κομμάτια 6–8 εκ. και το αποθηκεύετε σε ξηρό χώρο, συσκευασμένο σε χάρτινες σακούλες. Το φυτό δεν χάνει τις ευεργετικές του ιδιότητες για 2 χρόνια.

Μπορείτε να κάνετε κοπή του χορταριού στο ίδιο σημείο με διάστημα 2 ετών· σε αυτό το διάστημα, η χαρμάλα θα προλάβει να αποκαταστήσει τις συστάδες της.

Κατά τη συλλογή του φυτού, πρέπει να κάνετε τα πάντα γρήγορα, με ακρίβεια και προσοχή, ώστε να μειώσετε τον χρόνο επαφής με αυτό, για την αποφυγή πονοκεφάλου και ναυτίας.

Θεραπευτικές ιδιότητες της Γκάρμαλα

1. Η χημική σύσταση της χαρμάλας καθορίζει τη χρήση της ως ένα μέσο που μπορεί να διεγείρει το νευρικό σύστημα και ταυτόχρονα να ηρεμεί, να καταπολεμά τις λοιμώξεις και να ανακουφίζει από τον πόνο, να αφαιρεί τη φλεγμονή και να διεγείρει την εφίδρωση, να αυξάνει τον όγκο των υγρών που αποβάλλονται από τον οργανισμό και να καταστρέφει τα έλμινθα. Ωστόσο, στη Ρωσία η επίσημη ιατρική δεν χρησιμοποιεί σκευάσματα της χαρμάλας· αυτή μελετάται ακόμη από βιολόγους και γιατρούς, και γι' αυτό στη ρωσική φαρμακοποιία δεν υπάρχει ένα τέτοιο φαρμακευτικό σκεύασμα.
2. Στις αφρικανικές και ασιατικές χώρες και σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, αυτό το φυτό χρησιμοποιείται σε κρατικές κλινικές. Στις γειτονικές με τη Ρωσία χώρες της Κεντρικής Ασίας, η συμπιεσμένη χαρμάλα πωλείται ακόμη και στα φαρμακεία, μοιάζει με μολύβια. Και στην Υεμένη, τα σκευάσματά της συνιστώνται σε όσους πάσχουν από κατάθλιψη. Με αφεψήματα από τα φύλλα θεραπεύονται οι νευρασθένειες, ανακουφίζουν από νεφρικές παθήσεις και περιοδοντίτιδα.
3. Στο Αφγανιστάν θυμιατίζουν τους ασθενείς με παράλυση με τον καπνό αυτού του φυτού και τοποθετούν επιδέσμους από τα χόρτα του φυτού στις θέσεις των οιδημάτων. Στην Ινδία, το κάπνισμα είναι επίσης μια διαδεδομένη διαδικασία. Αλλά εκεί ανάβουν τους σπόρους και με τον καπνό τους θεραπεύουν ανοικτές, δυσκολούς επουλώσεως πληγές. Μια άλλη χώρα όπου εφαρμόζεται το κάπνισμα είναι το Ουζμπεκιστάν. Κατά τη διάρκεια επιδημιών γρίπης, επεξεργάζονται τους χώρους με καπνό αρμαλάς, απολυμαίνοντάς τους. Τις περισσότερες φορές για κάπνισμα παίρνουν το ξηρό πάνω μέρος του θάμνου με τους καρπούς σπόρων. Τα ξηρά φύλλα χρησιμοποιούνται επίσης, αλλά πολύ λιγότερο συχνά. Όταν ανάβεται, η ξηρή πρώτη ύλη μυρίζει σαν καλός καπνός, αλλά δεν τρώει τα μάτια, σε αντίθεση με τον καπνό άλλων φαρμακευτικών φυτών.
4. Τα σκευάσματα με αρμαλά συνταγογραφούνται επίσης για φλεγμονώδεις παθήσεις του περιφερικού νευρικού συστήματος – νευρίτιδες, τόσο μονονευρίτιδες που επηρεάζουν μεμονωμένα νεύρα, όσο και πολυνευρίτιδες με ευρύτερη εξάπλωση. Το φαρμακευτικό φυτό διεγείρει τη λειτουργία του μυϊκού συστήματος και βελτιώνει την αγωγιμότητα των νεύρων.
5. Ξένοι γιατροί χρησιμοποιούν επίσης την ικανότητα των συστατικών αυτού του φαρμακευτικού φυτού – των αλκαλοειδών αρμίνης και πεγανίνης – για τη θεραπεία παθολογιών του κεντρικού νευρικού συστήματος – για παράδειγμα, της νόσου Πάρκινσον ή του τρομώδους παραλύσεως.
6. Σε ορισμένες ανατολικές κλινικές χρησιμοποιείται η ικανότητα των αλκαλοειδών που περιέχονται στην αρμαλά να καταπολεμούν τη βαριά εξάρτηση από την κοκαΐνη και την ηρωίνη.
7. Η χρήση του θεραπευτικού φυτού βασίζεται στις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Έτσι, εκτός του ότι η αρμίνη είναι ένα καλό αντικαταθλιπτικό, μπορεί επίσης να μειώσει την αρτηριακή πίεση και να καταπολεμήσει τον βάκιλο του Κοχ – τον αιτιολογικό παράγοντα της φυματίωσης. Η πεγανιδίνη όχι μόνο καταπολεμά τη σταφυλοκοκκική λοίμωξη, αλλά και διεγείρει τον καρδιακό μυ και ενεργοποιεί την παραγωγή χολής. Το αλκαλοειδές βασισίνη είναι μια ήπια καθαρτική ουσία, και επίσης ανακουφίζει από τον βρογχόσπασμο, καθιστώντας δυνατή τη χρήση του για τη θεραπεία του άσθματος.
8. Η αρμαλά έχει δώσει σε αφεψήματα, εγχύματα, βάμματα και άλλα σκευάσματα την ικανότητα να ανακουφίζουν τον πόνο και να ηρεμούν.
9. Προβλήματα του πεπτικού συστήματος, αποβολή σκουληκιών, ανακούφιση της κατάστασης ασθενών με ιλαρά, ανεμοβλογιά και ελονοσία – αυτά τα προβλήματα λύνονται επίσης με τη βοήθεια της αρμαλάς σε ορισμένες χώρες του κόσμου. Στην Ινδία, με έγχυμα αρμαλάς διεγείρουν τις συσπάσεις της μήτρας για άμβλωση.
10. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του φαρμακευτικού φυτού εφαρμόζονται σε πυρετό, κρυολογήματα, καθώς και για γαργάρες στο λαιμό για αμυγδαλίτιδα και στοματικές πλύσεις για ασθένειες των ούλων.
11. Ο φρέσκος χυμός του φυτού στάζεται στα μάτια, θεραπεύοντας τον καταρράκτη σε πρώιμα στάδια. Οι γιατροί του Καυκάσου πιστεύουν ότι έτσι ο καταρράκτης απορροφάται. Και για τη βελτίωση της όρασης, η φαρμακευτική πρώτη ύλη αναμιγνύεται με άλλα συστατικά – για παράδειγμα, μέλι ή κρασί.
12. Χρησιμοποιούνται ευρέως λουτρά με αφέψημα αρμαλάς. Είναι ικανά να καταπραΰνουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή στους ρευματισμούς. Τα λουτρά συνιστώνται επίσης για τη θεραπεία της ψώρας, των δερματίτιδων και άλλων δερματικών παθήσεων.
13. Οι λαϊκοί θεραπευτές στη Ρωσία χρησιμοποιούν το βότανο για να απαλλάξουν τους ασθενείς από χρόνια δυσκοιλιότητα, να ρυθμίσουν τη λειτουργία του εντέρου και να εξαλείψουν την ατονία του. Στη γυναικολογία, η Γαρμάλα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της μαστοπάθειας και των διαταραχών της εμμήνου ρύσεως.

Η κοινή Γκάρμαλα στη λαϊκή ιατρική

Οι θεραπευτές συχνά μπορούν να συστήσουν για τη θεραπεία μιας ασθένειας διαφορετικές φαρμακευτικές μορφές που παρασκευάζονται από το φαρμακευτικό φυτό. Ωστόσο, υπάρχει μια σειρά από παραδοσιακές συνταγές. Έτσι, για να ανακουφίσουν τον πόνο και να αφαιρέσουν το πρήξιμο στις επώδυνες αρθρώσεις, εφαρμόζονται φύλλα Γαρμάλας στον ατμό. Τα αφεψήματα χρησιμοποιούνται ως γαργάρες για τον πονόλαιμο, τη στοματίτιδα ή τα φλεγμονώδη ούλα, καθώς και αν πονάει το δόντι.

Η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται με τσάι, το τικ του προσωπικού νεύρου θερμαίνεται με ζεστό αφέψημα ή αλείφεται με φρέσκο χυμό. Ο ίδιος χυμός στάζεται στα μάτια για τον καταρράκτη, και οι σπόροι συνταγογραφούνται ως ανθελμινθικό. Οι σπόροι σε σκόνη με μέλι συνιστώνται σε όσους υποφέρουν συχνά από πονοκεφάλους και σε όσους έχουν τριχόπτωση.

Ακόμη και καλλυντικά προβλήματα λύνονται με τη βοήθεια της Γαρμάλας. Έτσι, με σπόρους προηγουμένως μουλιασμένους σε ζεστό νερό, απαλλάσσονται από τα γκρίζα μαλλιά στις πρώτες τους εκδηλώσεις, αναμειγνύοντάς τους με σαμπουάν και στη συνέχεια πλένοντας το κεφάλι με αυτό το μείγμα. Επιπλέον, οι σπόροι μπορούν να σχηματίσουν αφρό, γι' αυτό και χρησιμοποιούνται για πλύσιμο προσώπου για την πρόληψη σπυριών και ακμής. Και για τη θεραπεία της ήδη εμφανισθείσας ακμής, παρασκευάζεται βάμμα σπόρων σε βότκα και στη συνέχεια τρίβεται το πρόσωπο με αυτό τα βράδια.

Για το κρυολόγημα και τον ρευματισμό

Το έγχυμα που παρασκευάζεται σύμφωνα με αυτή τη συνταγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Ανάλογα με τον σκοπό, χρησιμοποιείται διαφορετική δοσολογία. Το έγχυμα παρασκευάζεται με ένα φλιτζάνι βραστό νερό και μια κουταλιά της σούπας ξηρή Γαρμάλα. Αφήνεται να εγχυθεί για μία ώρα και στη συνέχεια στραγγίζεται.

Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του κρυολογήματος, συνιστάται μια κουταλιά της σούπας του σκευάσματος 20 λεπτά πριν από το πρωινό, το μεσημεριανό και το βραδινό.

Ο ρευματισμός, η μυοπάθεια και η μυασθένεια αντιμετωπίζονται με τριπλή ημερήσια λήψη του εγχύματος – 20–50 ml ανά λήψη, ξεκινώντας τη θεραπεία με μικρή δόση και αυξάνοντας σταδιακά έως τη μέγιστη.

Στη σύφιλη, η θεραπεία ξεκινά επίσης με μικρή δόση – 2 κουταλιές της σούπας, αυξάνοντας σταδιακά έως 5 κουταλιές, 2 έως 3 φορές την ημέρα.

Για παθήσεις του πεπτικού συστήματος

Ως χολαγωγό, για την υγεία του πεπτικού συστήματος και την απαλλαγή από τα έλμινθα, ενδείκνυται η λήψη σπόρων. Η δόση – 10 σπόροι την ημέρα – χωρίζεται σε 2 λήψεις. Λαμβάνονται με βρασμένο νερό. Ήδη μετά από 3–4 ημέρες θα φανεί το αποτέλεσμα.

Ηρεμιστικό αφέψημα

Αυτό το αφέψημα ονομάζεται ηρεμιστικό, αλλά στην πραγματικότητα ηρεμεί όχι μόνο το νευρικό σύστημα, αλλά και τους ρευματικούς πόνους, τη δύσπνοια, ανακουφίζει από το ασθματικό σύνδρομο, και επίσης έχει εφιδρωτική, χολαγωγό και διουρητική δράση.

Πρέπει να αναμειχθούν σε ένα δοχείο οι σπόροι Γαρμάλας και λιναριού σε αναλογία 1:3. Πάρτε ένα κουταλάκι του γλυκού από το μείγμα, ρίξτε 250 ml βρασμένου νερού και κρατήστε το σε υδατόλουτρο για μισή ώρα με κλειστό καπάκι. Στραγγίστε αφού κρυώσει και πίνετε μια κουταλιά της σούπας 3 φορές την ημέρα – μισή ώρα πριν από τα γεύματα.

Εάν εισπνεύσετε τους ατμούς αυτού του αφεψήματος, ενώ βρίσκεται σε μπάνιο νερού, μπορείτε να θεραπεύσετε τη νευροπάθεια (νευραλγία του προσωπικού νεύρου).

Τσάι για νεφρικές παθήσεις

Συνιστάται να πίνετε αυτό το τσάι για νεφρίτιδα, πυελονεφρίτιδα, φλεγμονές της ουροδόχου κύστης και νεφρολιθίαση.

Σε σμάλτο ή πορσελάνη σκεύος βάλτε 2 κουταλάκια του γλυκού από το θεραπευτικό φυτό. Βράστε το όπως το συνηθισμένο τσάι, προσθέτοντας στο ξηρό υλικό 2 φλιτζάνια βραστό νερό. Σκεπάστε με καπάκι, από πάνω για ζέστη με μια πετσέτα και περιμένετε 2–3 ώρες μέχρι να εμποτιστεί το ρόφημα. Στη συνέχεια, στραγγίστε και πίνετε 2 κουταλιές της σούπας το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ. Δεν είναι απαραίτητο να συνδέσετε τη λήψη του φαρμάκου με τα γεύματα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι έξι μήνες.

Σύνθεση για μπάνιο

Η λήψη μπάνιου με αρμαλά συνιστάται για την ανακούφιση των ρευματικών πόνων, καθώς και για την εξάλειψη των δερματικών εκδηλώσεων διαταραχής του μεταβολισμού και της θεραπείας της ψώρας.

Βράστε 5 λίτρα νερό και περιχύστε 100 γραμμάρια ξηρού φαρμακευτικού φυτού. Βράστε το μείγμα για 15–20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά με καπάκι και στη συνέχεια αφήστε το να εμποτιστεί για 2 ώρες.

Στραγγίστε το αφέψημα και ρίξτε το σε ένα προετοιμασμένο μπάνιο με νερό σε άνετη θερμοκρασία για τον ασθενή. Η διάρκεια του μπάνιου είναι 15–20 λεπτά. Ολόκληρη η σειρά αποτελείται από 10 διαδικασίες. Το καλύτερο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται αν γίνεται κάθε δεύτερη μέρα.

Για δύσπνοια και άσθμα

Πάρτε ίσες ποσότητες σπόρων αρμαλά και λιναριού, ανακατέψτε και βάλτε ένα κουταλάκι του γλυκού από το μείγμα σε ένα μικρό θερμός. Ρίξτε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και αφήστε το στο θερμός για 4 έως 5 ώρες.

Πίνετε 1 κουταλιά της σούπας 4 φορές την ημέρα, χωρίς σύνδεση με τα γεύματα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 1 έως 3 μήνες. Στη συνέχεια χρειάζεται ένα διάλειμμα 3 μηνών, μετά το οποίο επαναλάβετε τη λήψη.

Αφροδισιακό από Γκάρμαλα

Ψήστε τους σπόρους αρμαλά, κρυώστε και αλέστε σε μύλο καφέ. Αναμείξτε τη σκόνη με μέλι σε αναλογία 1:3. Τρώτε καθημερινά 1 κουταλιά της σούπας από αυτό το μείγμα. Αυξάνεται η σεξουαλική επιθυμία και η ικανότητα σύλληψης.

Για φλεγμονή του ισχιακού νεύρου

Για να απαλλαγείτε από τα δεινά που προκαλούνται από τη χρόνια φλεγμονή του ισχιακού νεύρου, πρέπει να αλέσετε τους σπόρους αρμαλά σε μύλο καφέ και να τους παίρνετε καθημερινά για 2 εβδομάδες. Η ημερήσια δόση είναι 3 γραμμάρια σκόνης. Μπορείτε απλά να την πιείτε με βραστό νερό ή να την φάτε με μέλι ή μαρμελάδα.

Για πόνο στις αρθρώσεις

Φτιάξτε ένα μείγμα από ίσες ποσότητες χυμού αρμαλά και μάραθου, χολής κοτόπουλου, μελιού και κόκκινου κρασιού. Θα πάρετε μια αλοιφή με την οποία θεραπεύονται οι αρθρώσεις κατά τη διάρκεια έξαρσης ασθενειών, και επίσης αλείφεται η περιοχή του ισχιακού νεύρου για να ανακουφιστεί ο ενοχλητικός πόνος. Οι λαϊκοί θεραπευτές στον Καύκασο χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο και για την εξασθενημένη όραση, βάζοντας μια σταγόνα σε κάθε μάτι καθημερινά.

Υποκαπνισμός

Το κρυολόγημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με τον καπνό του φαρμακευτικού φυτού. Επιπλέον, οι θεραπευτές πιστεύουν ότι ο καπνός είναι ένα καλό υπνωτικό και αντιπαρασιτικό μέσο.

Ζεστάνετε ένα κουταλάκι του γλυκού ξηρή αρμαλά και τηγανίστε σε στεγνό τηγάνι. Μόλις αρχίσει να εμφανίζεται καπνός, σκύψτε πάνω του και εισπνεύστε για λίγα λεπτά. Αλλά μην το κάνετε περισσότερο από 2 φορές την εβδομάδα.

Για δάγκωμα φιδιού

Πάρτε σε αναλογία 1:4 σπόρους αρμάλας και κόκκινο κρασί. Βράστε τους σπόρους στο κρασί μέχρι να μαλακώσουν. Στραγγίξτε και προσθέστε στο αφέψημα που προέκυψε ίση ποσότητα χυμού πράσου. Πιείτε 2 ποτήρια από το αφέψημα την ημέρα, με μεσοδιάστημα 2 ωρών μεταξύ των δόσεων. Εφαρμόστε κομπρέσες εμποτισμένες σε αυτό το αφέψημα στο τραύμα από το δάγκωμα.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Όταν ξεκινάτε την παρασκευή φαρμακευτικών σκευασμάτων από πήγανο, πρέπει να θυμάστε ότι οι γιατροί κατατάσσουν αυτό το φυτό στα ψυχεδελικά, ή ψυχοδραστικά. Αυτά αλλοιώνουν ριζικά την αντίληψη του περιβάλλοντος και την κοσμοθεωρία του ανθρώπου, καθώς και επηρεάζουν τη συναισθηματική του κατάσταση, διαταράσσουν ορισμένες ψυχολογικές διαδικασίες και μπορούν να οδηγήσουν σε ψευδαισθήσεις ή μεταβολή της συνείδησης. Επομένως, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνετε τις συνιστώμενες δοσολογίες και το σχήμα λήψης των σκευασμάτων.

Έγχυμα

Σε περίπτωση κρυολογήματος, μυασθένειας, ρευματισμών και γυναικολογικών παθήσεων, συνιστάται το έγχυμα του φαρμακευτικού φυτού. Για να το παρασκευάσετε, ρίξτε βραστό νερό (1–1,5 ποτήρι) σε 1–2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένη αρμάλα. Το μείγμα πρέπει να παραμείνει για 50–60 λεπτά, στη συνέχεια να το στραγγίξετε, να χωρίσετε αυτήν την ημερήσια δόση σε 3 μερίδες και να το λαμβάνετε 20 λεπτά πριν από το πρωινό, το μεσημεριανό και το βραδινό γεύμα.

Βάμμα

Με βότκα
Για την παρασκευή αλκοολούχου βάμματος, πάρτε 100 γραμμάρια αποξηραμένου και θρυμματισμένου πηγάνου και ρίξτε τα σε ένα γυάλινο μπουκάλι. Προσθέστε μισό λίτρο καλής βότκας και τοποθετήστε το σε σκοτεινό μέρος για να εμποτιστεί για 3 εβδομάδες σε θερμοκρασία δωματίου. Ανακινείτε το μπουκάλι από καιρό σε καιρό.

Στραγγίξτε το έτοιμο βάμμα και λαμβάνετέ το το πρωί και το βράδυ μετά το φαγητό. Η εφάπαξ δόση είναι ένα κουταλάκι του γλυκού, όχι περισσότερο! Οι θεραπευτές συνιστούν αυτό το φάρμακο σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με υπέρταση, νευρασθένεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, εγκεφαλίτιδα, καθώς και σε όσους πάσχουν από επιληπτικές κρίσεις και σχιζοφρένεια. Στο φάσμα των παθήσεων για τις οποίες ενδείκνυται το βάμμα περιλαμβάνονται επίσης η φλεβική στάση, το βρογχικό άσθμα, οι παθήσεις του σπλήνα, η μυασθένεια και η φλεγμονή του ισχιακού νεύρου.

Με κρασί
Ρίξτε 100 γραμμάρια θρυμματισμένων σπόρων σε ένα διλίτρο μπουκάλι γεμάτο με κόκκινο ξηρό κρασί. Ανακινήστε και τοποθετήστε το σε σκοτεινό μέρος για ένα μήνα. Μην ξεχνάτε να το ανακινείτε καθημερινά.

Μετά από 30 ημέρες, στραγγίξτε και λαμβάνετέ το σε πολύ μικρές ποσότητες: δεν πρέπει να το παρακάνετε και να ξεχνάτε ότι πλέον αυτό δεν είναι κρασί, αλλά ένα σοβαρό, ισχυρό φάρμακο, και η υπερδοσολογία του είναι απαράδεκτη. Η δόση είναι 25 σταγόνες πριν από το φαγητό, 2 έως 3 φορές την ημέρα. Χρήση για τα ίδια προβλήματα όπως και το βάμμα με βότκα.

Αφέψημα

Το αφέψημα που παρασκευάζεται από πήγανο έχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση και παρουσιάζει καλά αποτελέσματα κατά τις γαργάρες για τον πονόλαιμο ή για το ξέπλυμα του στόματος σε περιπτώσεις στοματίτιδας, ουλίτιδας ή περιοδοντίτιδας.

Ρίξτε βραστό νερό (1 ποτήρι) σε ένα κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένο βότανο αρμάλας, κλείστε καλά με το καπάκι και κρατήστε το για μισή ώρα σε μπάνιο νερού. Αφού κρυώσει σε χλιαρή κατάσταση, στραγγίξτε το και χρησιμοποιήστε το για τις απαραίτητες διαδικασίες.

Λάδι

Το λάδι του φυτού εξάγεται με έναν πολύ περίεργο τρόπο. Τις πρώτες μέρες της άνοιξης, ο μικρός θάμνος πρέπει να καλυφθεί με ένα παλιό τρύπιο καζάνι, έναν τρύπιο μεταλλικό κουβά ή ένα βαθύ μπολ που έχει υποστεί ζημιά και δεν χρειάζεται πλέον στο νοικοκυριό. Μέσα σε ένα μήνα, ολόκληρο το σκεύος καλύπτεται εσωτερικά με μια λιπαρή κολλώδη επίστρωση. Απομένει να την ξύσετε, να τη βάλετε σε ένα βάζο και να το κλείσετε με καπάκι. Οι λαϊκοί θεραπευτές πιστεύουν ότι το φυτό, που επιβίωσε σε τόσο δύσκολες συνθήκες και διατήρησε την επιθυμία για ζωή, μπορεί να μεταδώσει αυτή τη δύναμη στους ανθρώπους.

Ακόμη και ο μεσαιωνικός Πέρσης γιατρός Ιμπν Σινά αντιμετώπιζε με αυτό το μείγμα πάσχουσες αρθρώσεις και φλεγμονές του ισχιακού νεύρου στους ασθενείς του, αλείφοντας τα πονεμένα σημεία με λάδι. Και για προβλήματα με την έμμηνο ρύση, κατακράτηση ούρων και διάφορες κολίτιδες, δεν χρησιμοποιούσε μόνο το λάδι ως αλοιφή, αλλά παρασκεύαζε και θεραπευτικά ροφήματα με βάση αυτό.

Αντενδείξεις για τη χρήση

1. Η άρμαλα απαγορεύεται σε άτομα που παρουσιάζουν διάφορους τύπους τικ, τρόμο και άλλες υπερκινησίες.
2. Δεν επιτρέπεται η χρήση σκευασμάτων με βάση αυτό το φυτό σε έγκυες γυναίκες και μητέρες που θηλάζουν.
3. Η ατομική δυσανεξία και η αυξημένη ευαισθησία στα συστατικά του βοτάνου αποτελούν επίσης αντένδειξη για τη χρήση του.

Στα υπόλοιπα άτομα δεν απαγορεύεται η λήψη σκευασμάτων από άρμαλα. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό το φυτό είναι δηλητηριώδες, επομένως τα παρασκευάσματα που παρασκευάζονται με βάση αυτό μπορούν να λαμβάνονται μόνο με την αυστηρότερη τήρηση της συνιστώμενης δοσολογίας. Εάν την υπερβείτε, είναι πιθανή η εμφάνιση υπνηλίας και μείωσης της θερμοκρασίας, καθώς και πιο σοβαρά προβλήματα – κατάθλιψη, ταχυκαρδία, σιελόρροια, κράμπες, σπασμοί, παραισθήσεις, τρέμουλο, παράλυση – μέχρι και αναπνευστική ανακοπή. Στην εμφάνιση ελάχιστων τέτοιων συμπτωμάτων, πρέπει οπωσδήποτε να καλέσετε ασθενοφόρο και, πριν από την άφιξή του, να κάνετε πλύση στομάχου στον πάσχοντα.

Εάν χρησιμοποιείτε αναιτιολόγητα σκευάσματα με βάση το φαρμακευτικό φυτό για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πολύ πιθανό να εμφανιστούν αναπνευστικά προβλήματα, αυξημένη ούρηση και διαταραχή της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος.

Δεν επιτρέπεται να θεραπεύεστε με άρμαλα και ταυτόχρονα να καταναλώνετε αλκοολούχα ποτά. Και εάν ένα άτομο λαμβάνει τακτικά κάποια άλλα φάρμακα, πρέπει οπωσδήποτε να συζητήσει με τον θεράποντα ιατρό κατά πόσο είναι συμβατά με την άρμαλα.

Φωτογραφία της άρμαλας