Ανάβασις: θεραπευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το Ανάβασις (γνωστό και ως εζόβνικ) είναι φυτό της οικογένειας των χηνοποδιίδων. Τα φυτά έχουν μορφή ημιθάμνου ή πόας με ελάχιστα ανεπτυγμένο φύλλωμα. Στην ιατρική έχει διαδοθεί το Ανάβασις το άφυλλο. Διακρίνεται για τις αντισηπτικές του ιδιότητες και την ικανότητά του να μειώνει την εξάρτηση από τη νικοτίνη. Ωστόσο, το φυτό αυτό είναι εξαιρετικά τοξικό, επομένως μπορείτε να το λάβετε μόνο με δική σας ευθύνη και μετά από συμβουλή γιατρού.

Χημική σύνθεση

Κάθε μέρος του φυτού περιέχει αλκαλοειδή. Η μεγαλύτερη ποσότητα βρέθηκε στους ετήσιους πράσινους βλαστούς του φυτού. Στα άνθη και στους καρπούς του φυτού βρίσκονται λιγότερα, ενώ στις ρίζες υπάρχουν μόνο ίχνη τους. Επομένως, για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα υπέργεια μέρη του φυτού. Το φυτό περιέχει τα εξής αλκαλοειδή:

• αναβασίνη;
• αφυλλίνη;
• αφυλλιδίνη;
• οξυαφυλλίνη;
• οξυαφυλλιδίνη.

Το κύριο αλκαλοειδές είναι η αναβασίνη. Αποτελεί περίπου το 55–60% της συνολικής ποσότητας ουσιών. Είναι ένα άχρωμο υγρό που διαλύεται εύκολα στο νερό. Όταν αντιδρά με οργανικούς διαλύτες, παράγει οργανικά και ανόργανα οξέα. Κατά την οξείδωση της αναβασίνης σχηματίζεται νικοτινικό οξύ. Από κάθε άποψη, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης και της επίδρασης στον οργανισμό, μοιάζει με τη νικοτίνη. Ωστόσο, αυτό το αλκαλοειδές καθιστά το φυτό τοξικό.

Εκτός από αλκαλοειδή, το Ανάβασις περιέχει πρωτεΐνες, λίπη, κυτταρίνη και άμυλο. Σε αυτό βρέθηκαν επίσης πηκτινικές ουσίες, τέφρα, νάτριο, κάλιο και ορισμένες άλλες σπάνιες ουσίες.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Το φυτό μοιάζει με έναν μικρό σφαιρικό ημιθάμνο, ύψους όχι μεγαλύτερου των 70–80 εκατοστών, ενώ η διάμετρός του μπορεί να φτάσει τα 140 εκατοστά. Διακρίνεται για το ισχυρό ριζικό του σύστημα· το μήκος της κύριας ρίζας μπορεί να φτάσει έως και 20 μέτρα, γεγονός που του επιτρέπει να αντλεί υγρασία από τα υπόγεια ύδατα. Το φυτό έχει πολυάριθμους βλαστούς που αρχίζουν να διακλαδίζονται στη βάση. Το κάτω μέρος των βλαστών είναι ξυλοποιημένο. Από αυτούς φύονται νεαροί πράσινοι βλαστοί, οι οποίοι έχουν κυλινδρικό σχήμα και είναι χρωματισμένοι πράσινοι. Τα φύλλα του Ανάβασις είναι ελάχιστα ανεπτυγμένα, σχεδόν αόρατα.

Τα άνθη του Ανάβασις είναι μικρά και σχηματίζουν πυκνές σταχυοειδείς ταξιανθίες. Στο πάνω μέρος του φυτού βρίσκονται οι καρποί. Έχουν κοκκινοπορτοκαλί χρώμα και στρογγυλό σχήμα, πεπλατυσμένο στα πλάγια.

Ο ανάβασις αναπαράγεται με σπόρους. Η περίοδος ανθοφορίας είναι στα τέλη του καλοκαιριού με αρχές του φθινοπώρου. Η ωρίμανση των λουλουδιών γίνεται στα μέσα του φθινοπώρου. Συνήθως ο τεχνητά φυτευμένος ανάβασις δεν αρχίζει να ανθίζει τον πρώτο χρόνο ανάπτυξης.

Αυτό το είδος είναι ευρέως διαδεδομένο στις πεδιάδες του Καζακστάν, στην ανατολική Ασία και στο Αζερμπαϊτζάν. Απαντάται επίσης στις νοτιοανατολικές περιοχές της Ρωσίας. Ο ανάβασις προτιμά να αναπτύσσεται σε πεδιάδες και πρόποδες, συνήθως σε αργιλώδες έδαφος. Επίσης μπορεί να βρεθεί σε πλαγιές βουνοκορφών, σε υψόμετρο έως 350–400 μ. Μεμονωμένους θάμνους μπορεί να βρει κανείς σε συστάδες ζιζανίων, ενώ μεγάλες ομάδες συναντώνται σε κοιλάδες ποταμών και λιμνών. Στην Κεντρική Ασία το φυτό καλλιεργείται τεχνητά σε βιομηχανική κλίμακα.

Ο ανάβασις είναι προσαρμοσμένος να αναπτύσσεται σε συνθήκες ερήμου με έντονη ζέστη. Αναπτύσσεται καλά σε θερμοκρασία έως 45 βαθμούς και σε περίπτωση απουσίας βροχοπτώσεων για αρκετούς μήνες. Το μυστικό βρίσκεται στο ισχυρό ριζικό σύστημα, που επιτρέπει την οικονομική χρήση της υγρασίας και την πρόσβαση σε βαθιά υπόγεια ύδατα. Το να εντοπίσει κανείς τον ανάβασι το καλοκαίρι στην έρημο είναι πολύ εύκολο – είναι ένα από τα λίγα φυτά που παραμένουν πράσινα.

Είδη

Υπάρχουν αρκετές βασικές ποικιλίες αυτού του φυτού. Όλες αναπτύσσονται κυρίως στην Κεντρική Ασία, αλλά ορισμένα είδη έχουν προσαρμοστεί σε ορισμένες περιοχές της Σιβηρίας.

1. Ανάβασις ο αλοφυτικός. Είναι ένα μικρό φυτό με βλαστούς. Το ύψος του σπάνια υπερβαίνει τα 25–30 εκ. Τα κλαδιά είναι ξυλώδη, και κάθε χρόνο εμφανίζονται σε αυτά ετήσιοι βλαστοί που πεθαίνουν στο τέλος του φθινοπώρου. Τα κάτω φύλλα είναι καλά ανεπτυγμένα, αλλά το μέγεθός τους δεν υπερβαίνει τα 5 χλστ. Τα μεσαία είναι λίγο λιγότερο ανεπτυγμένα, τα πάνω είναι ελάχιστα ανεπτυγμένα. Τα άνθη αυτού του ανάβασι είναι μικρού μεγέθους, συναθροίζονται σε σταχυοειδείς ταξιανθίες. Στο πάνω μέρος του φυτού αναπτύσσονται καρποί, έχουν στρογγυλό, ελαφρώς επιμήκη σχήμα. Περιέχουν πολύ υγρό έντονου κόκκινου χρώματος. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του είδους είναι διαδεδομένο στην Κεντρική Ασία, ωστόσο μπορεί να βρεθεί στον Καύκασο, στο δυτικό τμήμα της Ρωσίας και στη δυτική Σιβηρία.
2. Ανάβασις ο συρνταρυινικός. Πολυετές φυτό με μακριά ρίζα, από την οποία φύονται διακλαδισμένοι βλαστοί μήκους έως 30 εκ. Τα φύλλα είναι στρογγυλά, επιμήκη, το μήκος τους δεν υπερβαίνει τα 5 χλστ. Τα άνθη βρίσκονται στις μασχάλες των φύλλων. Οι καρποί απουσιάζουν. Απαντάται μόνο στην επικράτεια της Κεντρικής Ασίας.
3. Ανάβασις ο βραχύφυλλος. Ημίθαμνος, ύψους όχι περισσότερο από 15 εκ. Οι βλαστοί είναι διακλαδισμένοι, πυκνοί, κυλινδρικού σχήματος. Το ίδιο το φυτό είναι γυμνό. Τα λιγοστά φύλλα είναι επιμήκη, ελαφρώς κυρτά από κάτω, σαρκώδη. Το μήκος τους δεν υπερβαίνει τα 5 χλστ. Τα άνθη είναι τοποθετημένα στις μασχάλες των φύλλων. Οι καρποί του φυτού είναι ωοειδείς, ξηροί.
4. Ανάβασις κρητιδική. Μικρό φυτό, ύψους μικρότερου των 15 εκ. Έχει πολυάριθμους βλαστούς, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι πολύ πυκνά μεταξύ τους. Η διάμετρός τους δεν ξεπερνά τα 3 χιλ. Τα φύλλα έχουν ωοειδές σχήμα, και στις μασχάλες τους βρίσκονται άνθη. Ο καρπός μπορεί να είναι πορφυρός ή πορτοκαλής, με ωοειδές σχήμα. Αυτό το είδος απαντάται στην Ευρώπη, την Κεντρική Ασία, ακόμη και στη Σιβηρία. Επίσης συναντάται στη νότια Ρωσία. Σε ορισμένες περιοχές το φυτό είναι καταγεγραμμένο στο Κόκκινο Βιβλίο.

Συλλογή και αποθήκευση

Η συλλογή της πρώτης ύλης πρέπει να γίνεται κατά την περίοδο που περιέχει την υψηλότερη συγκέντρωση αναβαζίνης και άλλων συστατικών. Αυτή η περίοδος συνήθως πέφτει το καλοκαίρι. Η συλλογή του φαρμακευτικού υλικού πρέπει να πραγματοποιείται με ηλιόλουστο καιρό, μακριά από δρόμους και εργοστάσια. Πριν από τη συλλογή, είναι προτιμότερο να προστατεύσετε τα χέρια με γάντια, καθώς οι ουσίες που περιέχονται μπορεί να προκαλέσουν δηλητηρίαση ακόμη και μέσω του δέρματος. Χρησιμοποιώντας ένα κοφτερό εργαλείο, πρέπει να κόψετε την κορυφή του φυτού σε μήκος έως 25 εκ. Για να μην οδηγηθεί το είδος σε εξαφάνιση, είναι σημαντικό να τηρούνται ορισμένοι κανόνες:

1. Μην κόβετε εντελώς τους θάμνους. Πρέπει να αφήνετε τουλάχιστον το 1/3 των βλαστών.
2. Κάντε ένα διάλειμμα κάθε 3–4 χρόνια. Αυτό θα δώσει στο φυτό την ευκαιρία να ανανεωθεί.

Πρώτα, όλοι οι κομμένοι βλαστοί πρέπει να συγκεντρωθούν σε ένα σωρό. Μπορείτε να τους αφήσετε απευθείας στο χωράφι. Στη συνέχεια, προετοιμάστε το φυτό πριν από το τελικό στέγνωμα – κόψτε σε μικρά κομμάτια, μήκους όχι μεγαλύτερου των 3 εκ. και πάχους όχι μεγαλύτερου των 4–5 χιλ. Αυτό μπορεί να γίνει με ένα χορτοκοπτικό. Το στέγνωμα της αναβαζίδας πρέπει να γίνεται σε καλά αεριζόμενο χώρο. Μια εξαιρετική επιλογή το καλοκαίρι είναι η σοφίτα. Σε καλό καιρό, μπορείτε να απλώσετε την πρώτη ύλη έξω, στη σκιά ενός δέντρου. Πρέπει να επιλέξετε ένα μέρος όπου δεν πέφτουν οι άμεσες ακτίνες του ήλιου. Επίσης, για το στέγνωμα της πρώτης ύλης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ειδικά στεγνωτήρια.

Η ξηρή πρώτη ύλη είναι κατάλληλη για χρήση ως φαρμακευτικό σκεύασμα για όχι περισσότερο από 2 χρόνια. Επίσης, είναι σημαντικό να τηρούνται όλοι οι κανόνες αποθήκευσης δηλητηριωδών φυτών. Είναι προτιμότερο να φυλάσσεται χωριστά από άλλα φυτά και τρόφιμα. Μπορεί να αποθηκευτεί είτε σε υφασμάτινο σάκο είτε σε γυάλινο βάζο, αλλά είναι καλό να αναγράφεται η ημερομηνία συλλογής για να καθορίζονται με ακρίβεια οι προθεσμίες.

Συλλογή του φυτού σε βιομηχανική κλίμακα
Αυτό το φυτό συλλεγόταν σε μεγάλη κλίμακα ήδη από την εποχή της ΕΣΣΔ. Μετά τον πόλεμο, η ζήτηση αυξήθηκε και η ανάγκη έφτασε τους 16 χιλιάδες τόνους. Σήμερα, η ζήτηση για αυτό το φυτό παραμένει υψηλή.

Επί του παρόντος, η συλλογή γίνεται στο Καζακστάν σε διάφορες περιφέρειες. Εδώ και καιρό είχαν γίνει ειδικές εργασίες για τον εντοπισμό συστάδων αναβαζίδας. Τώρα είναι γνωστές, αλλά επίσης καλλιεργείται τεχνητά. Στις πεδιάδες, η αναβαζίδα συναντάται ως μεμονωμένοι θάμνοι. Μεγάλες συστάδες βρέθηκαν σε κοιλάδες ποταμών, αν και είναι επίσης λίγες. Επιπλέον, δεν είναι κατάλληλες για βιομηχανική επεξεργασία, διότι περιέχουν λίγο από το κύριο αλκαλοειδές – την αναβαζίνη.

Με τον καιρό, επίσης, ανακαλύφθηκε ότι τα αποθέματα του φυτού μειώνονται σταδιακά, οπότε εισήχθησαν κανόνες συλλογής. Μέσω πειραματικού τρόπου διαπιστώθηκε ότι για την αποκατάσταση του Αναμπάζι είναι απαραίτητο να γίνεται διακοπή στη συλλογή πρώτης ύλης κάθε 3–4 χρόνια. Η διάρκεια της διακοπής είναι ένα έτος. Σε ορισμένες περιοχές μια τέτοια διακοπή δεν είναι αρκετή και πρέπει να παραταθεί.

Στη δεύτερη θέση συλλογής του Αναμπάζι βρέθηκε το Τουρκμενιστάν, ή πιο συγκεκριμένα, το βόρειο τμήμα της χώρας. Σύμφωνα με ορισμένα δεδομένα, ανακαλύφθηκαν περισσότερα από 30 εκτάρια αυτού του φυτού, αλλά με την πάροδο του χρόνου η έκταση μειώθηκε. Ωστόσο, σε βιομηχανική κλίμακα δεν πραγματοποιήθηκαν εδώ συγκομιδές, γεγονός που επέτρεψε τη διατήρηση των αποθεμάτων για το μέλλον.

Στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν ανακαλύφθηκαν περίπου 3 εκτάρια του Αναμπάζι. Από αυτό δεν παραγόταν πρώτη ύλη επίσης λόγω χαμηλής αποδοτικότητας εξαιτίας των μεταφορών.

Σε βιομηχανική κλίμακα, το φυτό συλλέγεται με τη βοήθεια ειδικού εξοπλισμού. Κόβονται τα ανώτερα μέρη των βλαστών για να μην προκληθεί βλάβη στο φυτό. Κατά τη συγκομιδή με μηχανήματα, αφήνεται μια μικρή λωρίδα ανέγγιχτη. Οι κομμένοι βλαστοί τοποθετούνται σε μικρούς σωρούς, μετά την ξήρανση αλέθονται προσεκτικά. Στη συνέχεια, η πρώτη ύλη κοσκινίζεται για να μην περάσουν ακαθαρσίες. Το κοσκίνισμα επιτρέπει επίσης την απομάκρυνση των ξυλωδών βλαστών που δεν είναι κατάλληλοι για χρήση.

Η συλλογή του φυτού πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου, μέχρι την έλευση των παγετών. Από έναν θάμνο μπορούν να ληφθούν έως 2,4 κιλά βλαστών. Στη χειρότερη περίπτωση, 600–800 γραμμάρια. Στο Καζακστάν, από ένα εκτάριο μπορούν να συλλεχθούν περίπου 1000 κιλά βλαστών. Σε πιο αραιές συστάδες, μερικές φορές δεν μπορούν να συλλεχθούν ούτε 50 κιλά.

Καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου ανθοφορίας στο Αναμπάζι αλλάζει η ποσότητα της αναμπαζίνης. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι παρατηρείται η υψηλότερη συγκέντρωση, το φθινόπωρο η περιεκτικότητά του μειώνεται. Αλλά ταυτόχρονα αυξάνεται η πράσινη μάζα, οπότε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου συλλέγεται περίπου η ίδια ποσότητα πρώτης ύλης.

Θεραπευτικές ιδιότητες του Ανάβασις

Το Αναμπάζι βρήκε ευρεία εφαρμογή τόσο στην παραδοσιακή όσο και στη λαϊκή ιατρική. Το ίδιο το φυτό δεν αποτελεί συστατικό φαρμάκων, αλλά από τα αλκαλοειδή του (συχνότερα αναμπαζίνη) συντίθενται πολλές φαρμακευτικές ουσίες.

Η κύρια δραστική ουσία είναι το αλκαλοειδές αναμπαζίνη. Έχει διεγερτική δράση στο νευρικό σύστημα, αλλά σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να οδηγήσει σε παράλυσή του. Η αφιλίνη, που αποτελεί συστατικό, διακρίνεται για την αναισθητική της δράση.

Από τα συστατικά του φυτού παρασκευάζεται ένα σκεύασμα που επιτρέπει την επιτυχή καταπολέμηση των παρασίτων στον κήπο. Έχει ιδιότητες δηλητηρίου και χρησιμοποιείται για τον ψεκασμό των φυτειών με σκοπό την απολύμανση.

Στην παραδοσιακή ιατρική χρησιμοποιείται εξωτερικά. Η εσωτερική λήψη μπορεί να είναι επικίνδυνη. Τα φάρμακα με βάση την αναβάση χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία πληγών σε ορισμένες ασθένειες. Το φυτό έχει αντι-ακαρισματικές, αντιμικροβιακές και βακτηριοκτόνες ιδιότητες. Το θέμα είναι η ικανότητά του να διεισδύει στο δέρμα. Μπορεί να φτάσει ακόμα και εκείνα τα παράσιτα που έχουν εγκατασταθεί βαθιά στο δέρμα, και άλλα φάρμακα δεν μπορούν να τα επηρεάσουν. Αλλά ακόμα και με εξωτερική χρήση, πρέπει να χειρίζεστε αυτό το φυτό με προσοχή.

Επιπλέον, η αναβάση μπορεί να εξαλείψει τα συμπτώματα που προκαλούνται από μόλυνση από ακάρεα. Περιέχει αντιοξειδωτικά και αντιμυκητιακά συστατικά. Ωστόσο, δεν είναι μια θαυματουργή θεραπεία και μπορεί να χρησιμεύσει μόνο ως συμπλήρωμα στην κύρια θεραπεία και όχι να την αντικαταστήσει πλήρως.

Η αναβάση μπορεί επίσης να βοηθήσει άτομα που προσπαθούν να κόψουν το κάπνισμα. Από αυτό το φυτό συντίθεται η υδροχλωρική αναβαζίνη, η οποία πωλείται σε μορφή δισκίων ή τσίχλας. Είναι σε θέση να μειώσει τη λαχτάρα για κάπνισμα και να ανακουφίσει την κατάσταση μετά τη διακοπή αυτής της κακής συνήθειας.

Το Ανάβασις στη λαϊκή ιατρική

Λόγω της υψηλής τοξικότητας του φυτού, η χρήση του στην παραδοσιακή ιατρική είναι πολύ περιορισμένη. Για προβλήματα υγείας χρησιμοποιείται μόνο βάμμα ή αφέψημα. Επίσης, παρασκευάζεται σκόνη για πληγές, αλλά δεν μπορείτε να την παρασκευάσετε μόνοι σας. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση παρασίτων στους κήπους.

Διάλυμα κατά των παρασίτων

Θα χρειαστείτε 800 γρ. βλαστών που συλλέχθηκαν πριν από την ανθοφορία, 41 λίτρα νερού και 50 γρ. σαπούνι πλυντηρίου. Οι βλαστοί αναβάσης πρέπει να είναι φρέσκοι. Πρέπει να στεγνώσουν λίγο, να τεμαχιστούν, στη συνέχεια να καλυφθούν με νερό και να αφεθούν να εμποτιστούν για 24 ώρες, ανακατεύοντας σταδιακά. Στη συνέχεια, αραιώστε με επιπλέον 10 λίτρα νερού και τρίψτε το σαπούνι. Ανακατέψτε καλά και το μείγμα είναι έτοιμο για χρήση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επεξεργασία λαχανικών. Αυτό το μείγμα είναι εξαιρετικό κατά των φυλλοφάγων κάμπιων, διαφόρων ψύλλων και ορισμένων σκαθαριών ανθέων.

Αφέψημα κατά της δεμοδήκωσης

Για την παρασκευή του φαρμάκου χρειάζονται φύλλα αναβάσης. Κατά τη συλλογή τους, πρέπει να λάβετε υπόψη ότι το καλοκαίρι η συγκέντρωση αναβαζίνης σε αυτά είναι η υψηλότερη. Το φθινόπωρο μειώνεται ελαφρώς, αλλά παραμένει σε επικίνδυνες ποσότητες. Για να ετοιμάσετε το αφέψημα, ρίξτε ζεστό νερό πάνω από τα φύλλα αναβάσης, στη συνέχεια βράστε και αφήστε το στην εστία για 10-15 λεπτά. Σκουπίστε το προσβεβλημένο δέρμα όχι περισσότερο από 3 φορές την ημέρα. Συνιστάται να μην αφήνετε το μείγμα για περισσότερο από 2 ώρες, στη συνέχεια ξεπλύνετε καλά το δέρμα. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε το αφέψημα για πλύσιμο, οπότε η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει μέχρι την πλήρη ανάρρωση.

Αλκοολικό βάμμα για το δέρμα

Το αλκοολούχο βάμμα είναι εξίσου αποτελεσματικό κατά της δημοδήκωσης όσο και το αφέψημα. Σε αντίθεση με τα βάμματα από άλλα βότανα, παρασκευάζεται μέσα σε 4–6 ημέρες. Ωστόσο, η βότκα δεν είναι κατάλληλη για την παρασκευή του· χρειάζεται διάλυμα οινοπνεύματος 70%. Ανακατέψτε τη θρυμματισμένη Ανάβασι με οινόπνευμα σε αναλογία 1:2. Στη συνέχεια, ανακατέψτε καλά, κλείστε με καπάκι και τοποθετήστε σε σκοτεινό μέρος. Μετά από 5 ημέρες, βγάλτε το βάμμα και σουρώστε το. Δεν μπορείτε να το φυλάξετε στο ίδιο δοχείο όπου εμποτίστηκε, οπότε πρέπει να βρείτε ένα νέο δοχείο, να το σημειώσετε και να το φυλάξετε σε μέρος απρόσιτο για τα παιδιά. Η εσωτερική λήψη του βάμματος απαγορεύεται αυστηρά.

Εφαρμόστε το βάμμα στο πρόσωπο με βαμβάκι, όχι περισσότερες από 2 φορές την ημέρα. Οι βελτιώσεις μπορεί να είναι ορατές μέσα σε μία ή δύο εβδομάδες. Είναι επίσης σημαντικό να εφαρμόζετε το βάμμα σε μικρές ποσότητες για να αποφύγετε εγκαύματα από το οινόπνευμα και να το ξεπλένετε από το πρόσωπο μετά από 60 λεπτά.

Αφέψημα κατά των παρασίτων

Απαιτούνται 800 γραμμάρια αποξηραμένου βοτάνου και 5 λίτρα νερού. Ρίξτε 5 λίτρα νερού στο βότανο και αφήστε το σε σκοτεινό μέρος να εμποτιστεί, σκεπασμένο με καπάκι. Την επόμενη μέρα, βράστε το και βράστε για 30 λεπτά. Στη συνέχεια, σουρώστε και αφήστε το να κρυώσει. Ψεκάστε τα φυτά με το αφέψημα κατά του τετράνυχου, της καρπόκαψας της μηλιάς ή των ρινχιτών.

Σκόνη κατά των ακάρεων

Παρασκευάζεται από τα στελέχη του αποξηραμένου φυτού. Για την παρασκευή του φαρμάκου, πρέπει να θρυμματίσετε το υλικό σε σκόνη και να το εφαρμόσετε σε μικρές ποσότητες στις πληγείσες περιοχές του δέρματος. Η σκόνη επίσης ανακουφίζει τα συμπτώματα της δημοδήκωσης. Ωστόσο, αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, καθώς η αναβασίνη μπορεί να απορροφηθεί μέσω του αίματος, επομένως είναι προτιμότερο να συμβουλευτείτε γιατρό πριν χρησιμοποιήσετε αυτό το μέσο, ώστε να καθορίσετε τη δοσολογία.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Σε αντίθεση με άλλα δηλητηριώδη φαρμακευτικά φυτά, η χρήση της Ανάβασης είναι περιορισμένη. Από τον κρίνο της κοιλάδας, για παράδειγμα, φτιάχνεται ακόμη και τσάι. Το θέμα είναι ότι η αναβασίνη που περιέχεται σε αυτό το φυτό είναι εξαιρετικά δηλητηριώδης· θανατηφόρα δόση θεωρούνται 2 ή 3 σταγόνες. Επομένως, εσωτερικά χρησιμοποιούνται μόνο συνθετικές ουσίες που προέρχονται από αυτό το στοιχείο. Το έγχυμα από Ανάβαση επίσης δεν παρασκευάζεται λόγω της χαμηλής αποτελεσματικότητάς του στην εξωτερική χρήση. Από αυτή την άποψη, το βάμμα είναι πιο αποτελεσματικό.

Βάμμα

Το βάμμα παρασκευάζεται με οινόπνευμα. Επιτρέπεται μόνο η εξωτερική του χρήση. Για την παρασκευή του βάμματος μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε μέρος του φυτού, αλλά είναι προτιμότερο να χρησιμοποιήσετε φύλλα ή άνθη. Αρχικά, θρυμματίστε καλά το υλικό, στη συνέχεια ρίξτε δυνατό οινόπνευμα και τοποθετήστε το για 5–7 ημέρες σε σκοτεινό μέρος. Καλό είναι να εμποτίσετε το φάρμακο σε γυάλινο βάζο. Στη συνέχεια, σουρώστε το μέσα από ένα πυκνό ύφασμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε γάζα διπλωμένη πολλές φορές (μετά από αυτό, συνιστάται να την πετάξετε).

Το βάμμα πρέπει να χρησιμοποιείται σε μικρές ποσότητες· αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τη δημοδήκωση που προκαλείται από ακάρεα. Μπορείτε να τρίβετε τις πάσχουσες περιοχές το πρωί και το βράδυ σε μικρές ποσότητες.

Αφέψημα

Στην Κεντρική Ασία χρησιμοποιούσαν αφέψημα από ρίζες της Ανάβασις για τη θεραπεία της φυματίωσης. Το γεγονός είναι ότι οι ρίζες περιέχουν ελάχιστη ποσότητα αλκαλοειδών. Πρώτα πρέπει να τις ξεπλύνετε από το χώμα, να τις ψιλοκόψετε και να τις περιχύσετε με βραστό νερό, στη συνέχεια να τις βάλετε στη φωτιά και να βράσετε για άλλα 30 λεπτά. Ωστόσο, αυτό το φάρμακο χρησιμοποιήθηκε πολύ παλιά και δεν υπάρχουν αναφορές για σύγχρονη χρήση αυτού του φαρμάκου για τη θεραπεία της φυματίωσης.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Λόγω της υψηλής τοξικότητας, το φυτό έχει μια σειρά αντενδείξεων. Η αναβασίνη είναι ένα πολύ ισχυρό δηλητήριο για τον οργανισμό. Μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση διεισδύοντας μέσω του δέρματος, επομένως ακόμη και όταν χρησιμοποιείτε το φυτό εξωτερικά, πρέπει να θυμάστε τη δοσολογία. Η θανατηφόρα δόση για τον άνθρωπο θεωρούνται 3 σταγόνες καθαρής αναβασίνης. Τα συμπτώματα της ήπιας μορφής δηλητηρίασης είναι συνηθισμένα: ναυτία, έμετος, αυξημένη σιελόρροια, ταχεία αναπνοή και επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού. Σε περίπτωση σοβαρής δηλητηρίασης μπορεί να παρατηρηθούν σπασμοί, ψυχρός ιδρώτας και αναπνευστική ανεπάρκεια, καθώς και παραλήρημα. Είναι σημαντικό να παρέχετε έγκαιρη βοήθεια. Συνιστάται να κάνετε αμέσως πλύση στομάχου. Επίσης, καλό είναι να προμηθευτείτε φάρμακα που προκαλούν εμετό και σε περίπτωση δηλητηρίασης να τα λάβετε αμέσως. Μετά από αυτό, είναι απαραίτητο να λάβετε ενεργό άνθρακα. Επιπλέον, θα χρειασθεί μια σειρά από πρόσθετες θεραπευτικές διαδικασίες, μεταξύ των οποίων διάφοροι κλυσμοί (αλατούχοι, καθαρτικοί και καθαριστικοί).

Επίσης απαγορεύεται η λήψη του σε οποιαδήποτε μορφή σε έγκυες γυναίκες, θηλάζουσες μητέρες, σε υψηλή αρτηριακή πίεση, κακή πήξη του αίματος και αθηροσκλήρωση.

Η Ανάβασις είναι ένα εξαιρετικό μέσο για ορισμένες δερματικές παθήσεις και για τους κηπευτικούς εχθρούς. Ωστόσο, μην ξεχνάτε τον υψηλό κίνδυνο του φυτού. Είναι η περίπτωση όπου η αυτοθεραπεία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Φωτογραφία της Ανάβασις