Αλσίνη: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το αστεροειδές είναι ένα ανεπιτήδευτο ποώδες φυτό που έχει και άλλες ονομασίες. Το αποκαλούν επίσης καρδιακό βότανο, καναρινόχορτο, πουλόχορτο, μόκρετς, τοπτούν και βραχιόχορτο. Σε πολλές περιοχές, αυτό το κοινό χόρτο έχει το δικό του όνομα, διαφορετικό από το αποδεκτό στη βοτανική. Το φυτό ανήκει στην οικογένεια των Καρυοφυλλιδών, και στην επιστημονική ταξινόμηση ονομάζεται αστεροειδές το μέσο (Stellaria media). Λίγοι γνωρίζουν ότι το ανεπιτήδευτο χορταράκι είναι βρώσιμο, έχει φαρμακευτικές ιδιότητες και περιέχει ευεργετικές ουσίες για τον οργανισμό.

Χημική σύνθεση

Το φυτό περιέχει βιταμίνες, οξέα, ιχνοστοιχεία. Η περιεκτικότητα σε ασκορβικό οξύ, σύμφωνα με διάφορες πηγές, κυμαίνεται από 65 έως 114 mg. Τα χόρτα είναι πλούσια σε τριτερπενικές σαπωνίνες. Πρόκειται για μη αζωτούχες οργανικές ενώσεις με επιφανειοδραστικές ιδιότητες. Το υπέργειο τμήμα της αλσίνης είναι πλούσιο σε προβιταμίνη Α (καροτίνη), με περιεκτικότητα που φτάνει τα 23 mg. Στους μίσχους και τα φύλλα υπάρχει συναπινικό οξύ και βιταμίνη Ε (τοκοφερόλη). Το φυτό είναι επίσης πλούσιο σε βιταμίνες Β1 και Β2, ενώ τα χόρτα περιέχουν νικοτινικό οξύ και ρουτίνη, σύνθετες οργανικές ενώσεις:

• αλκαλοειδή·
• λιπίδια;
• φυτικό κερί·
• γ-λινολενικό οξύ;
• φυτοντσίδες·
• αιθέρια έλαια;
• ταννίνες·
• φλαβονοειδή.

Το βότανο αλσίνη συσσωρεύει σημαντικές ποσότητες ιχνοστοιχείων (σελήνιο, ιώδιο, σίδηρος, πυρίτιο, μαγνήσιο, κοβάλτιο, φώσφορος), ενώ συγκεντρώνει πολύ κάλιο και ψευδάργυρο.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Η αλσίνη είναι ένα μονοετές φυτό που ζει μόνο 4 εβδομάδες. Όμως, επειδή πολλαπλασιάζεται γρήγορα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού προλαβαίνουν να αλλάξουν 3-4 γενιές. Το έδαφος όπου φύεται η αποικία καλύπτεται με πράσινο χαλί μέχρι την πτώση του χιονιού. Στις νότιες περιοχές, όπου οι αρνητικές θερμοκρασίες είναι σπάνιες, η αλσίνη πολλαπλασιάζεται όλο τον χρόνο.

Πώς είναι

Το μεσαίο αστεράκι – χαμηλό φυτό. Το λεπτό, καλυμμένο με μονόσειρες τρίχες στέλεχος τεντώνεται προς τα πάνω έως 10 εκ. Οι τρίχες φυτρώνουν στα μεσογόνατα του στελέχους. Τα φύλλα του αστερακιού είναι χυμώδη, έντονο πράσινα, ωοειδούς σχήματος, με αιχμηρή άκρη. Τα κάτω φυλλαράκια φυτρώνουν σε μίσχους, επιτρέποντάς τους να τεντώνονται προς τα πάνω και να λαμβάνουν περισσότερο φως. Τα επάνω βρίσκονται απευθείας πάνω στο στέλεχος. Τα φυλλαράκια φυτρώνουν αντικριστά.

Το αστεράκι ανθίζει με μικρά λευκά λουλούδια. Πάνω στο φόντο του πυκνού φυλλώματος μοιάζουν με αστεράκια, από όπου προήλθε και η βοτανική ονομασία αυτού του χόρτου – «αστεράκι». Τα άνθη εμφανίζονται γρήγορα, αμέσως μετά την εμφάνιση των φυλλαριών. Τα πρώτα λουλουδάκια μπορούμε να δούμε τον Μάιο, η περίοδος ανθοφορίας τελειώνει τον Αύγουστο.

Η διάρκεια της ανθοφορίας και της καρποφορίας εξαρτάται από τις κλιματικές συνθήκες της περιοχής. Οι μακριοί ποδίσκοι καταλήγουν σε ένα λευκό στεφάνιο, αποτελούμενο από έντονα σχισμένα, διαχωρισμένα πέταλα. Κάθε άνθος έχει από τρεις έως πέντε μακριούς στήμονες με πορφυρούς, βαθυκόκκινους ανθήρες. Ο ύπερος έχει 3 στύλους, η ωοθήκη της μελλοντικής κάψας σχηματίζεται στην κορυφή.

Το αστεράκι επικονιάζεται από μέλισσες και άλλα έντομα, αλλά, αν αυτό δεν συμβεί, γίνεται αυτεπικονίαση. Αυτό το φυτό ανήκει στα μελιτοφόρα φυτά. Οι καρποί είναι μικρές καστανές κάψες (σφαιρικού ή ελλειψοειδούς σχήματος). Οι σπόροι του φυτού είναι πολύ μικροί, νεφρόσχημοι.

Είναι ενδιαφέρον ότι τον χειμώνα το αστεράκι δεν πέφτει σε περίοδο λήθαργου. Έτσι, το φθινόπωρο το χιόνι σκεπάζει τα πράσινα φυτά, καλυμμένα με άνθη. Την άνοιξη, λίγο μετά το λιώσιμο του χιονιού, η ανθοφορία συνεχίζεται, οι κάψες ωριμάζουν και ρίχνουν τους σπόρους στο ακόμα κρύο έδαφος. Παρ' όλα αυτά, οι βιολόγοι δεν βρίσκουν κανένα χαρακτηριστικό που να εμποδίζει τον θάνατο του αστερακιού σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, όπως συμβαίνει με άλλα ποώδη φυτά.

Η καρποφορία συνεχίζεται καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου με θετικές θερμοκρασίες. Σε ένα φυτό ωριμάζουν έως και 2500 σπόροι. Ο ξηρός σπόρος διατηρεί τη βλαστικότητα για 2–5 χρόνια. Το αστεράκι πολλαπλασιάζεται γρήγορα όχι μόνο με σπόρους, αλλά και βλαστητικά, από τις ρίζες.

Πού φύεται

Το αστεράκι αγαπά τα όξινα εδάφη, αναπτύσσεται καλά σε ανοιχτές περιοχές και σε ημισκιά. Αυτό το φυτό είναι ευρέως διαδεδομένο στη Βόρεια Αμερική και στην εύκρατη ζώνη της Ευρασίας. Το αστεράκι μπορεί να το συναντήσουμε σε υγρά λιβάδια, κατά μήκος των δρόμων, σε χαμηλές όχθες ποταμών και λιμνών, σε χώρους σκουπιδιών. Το αστεράκι είναι ζιζάνιο που καταλαμβάνει απεριποίητες εκτάσεις σε κήπους, πάρκα και λαχανόκηπους. Το αστεράκι δεν αγαπά τις ερημικές περιοχές και τα υψίπεδα, εκεί αυτό το φυτό δεν συναντάται.

Συλλογή και αποθήκευση

Για ιατρικούς και καλλυντικούς σκοπούς συλλέγουν το υπέργειο μέρος του βοτάνου. Αυτό γίνεται σε ξηρό καιρό, από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, αλλά καλύτερα να ασχολούμαστε με τη συλλογή τον τελευταίο ανοιξιάτικο μήνα. Εκείνη την εποχή το φυτό είναι γεμάτο δύναμη, και το τρυφερό πράσινο είναι γεμάτο χυμούς.

Το υλικό κόβεται με αιχμηρό ψαλίδι ή μαχαίρι. Το φρεσκοκομμένο αστεράκι είναι χυμώδες, το πράσινό του είναι υπερκορεσμένο με χυμούς. Γι' αυτό το βότανο πρώτα το αφήνουν στον ήλιο για τουλάχιστον 4–6 ώρες. Έπειτα το στεγνώνουν χωρίς πρόσβαση άμεσων ηλιακών ακτίνων, κάτω από σκέπαστρο, στη σοφίτα ή στη βεράντα.

Απλώνετε το χορτάρι σε λεπτή στρώση και το αναποδογυρίζετε συχνά. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 40–45 βαθμούς. Εάν χρησιμοποιείτε στεγνωτήριο για λαχανικά και φρούτα, θα πρέπει να επιλέξετε την πιο ήπια λειτουργία. Ως αποτέλεσμα της ξήρανσης, το βάρος του φρέσκου χορταριού μειώνεται κατά 80%.

Φυλάγετε το αποξηραμένο υλικό σε χάρτινο κουτί, χάρτινη σακούλα, σακουλάκι από βαμβακερό ή λινό ύφασμα. Πλαστικά δοχεία και πλαστικές σακούλες δεν είναι κατάλληλα, διότι χωρίς πρόσβαση αέρα μπορεί να εμφανιστεί δυσάρεστη οσμή, και αν υπάρχουν υπολείμματα υγρασίας, το υλικό θα μουχλιάσει. Η μέγιστη διάρκεια αποθήκευσης της ξηρής μοκρίτσας είναι 1 έτος (σύμφωνα με άλλες πηγές, έως 2 έτη).

Φαρμακευτικές ιδιότητες της αλσίνης

Οι οργανικές ουσίες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχονται στο υπέργειο τμήμα του φυτού είναι ωφέλιμα σε πολλές ασθένειες. Η μοκρίτσα:

• έχει αντισηπτική και αντιφλεγμονώδη δράση;
• ανακουφίζει από τον πόνο και ηρεμεί;
• ομαλοποιεί τον μεταβολισμό·
• ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα:
• συσφίγγει τα τριχοειδή και σταματά τις αιμορραγίες;
• έχει αναγεννητική δράση και τονωτική επίδραση;
• ρευστοποιεί τα φλέγματα και δρα ως αποχρεμπτικό.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της αλσίνης αναγνωρίζονται τόσο από την επίσημη όσο και από τη λαϊκή ιατρική. Στα φαρμακεία πωλείται αποξηραμένο υλικό αλσίνης, συσκευασμένο σε μικρού μεγέθους κουτιά. Σε αυτά αναφέρεται σε ποιες ασθένειες είναι ωφέλιμο αυτό το βότανο.

Τα σκευάσματα που παρασκευάζονται από αποξηραμένο υλικό χρησιμοποιούνται σε παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος (υπέρταση, ισχαιμία, φυτοαγγειακή δυστονία υπερτασικού τύπου, στηθάγχη και πόνοι στην καρδία ποικίλης αιτιολογίας). Οι παραγωγοί συνιστούν την αλσίνη ως θεραπευτικό φυτό για την ομαλοποίηση της λειτουργίας της καρδιάς. Η αλσίνη δρα αποτελεσματικά σε οιδήματα που σχετίζονται με καρδιακή ανεπάρκεια.

Ως συμπλήρωμα στη φαρμακευτική αγωγή, το βότανο συνταγογραφείται για κίρρωση του ήπατος, χρόνια ηπατίτιδα, χολοκυστίτιδα (χολολιθίαση), παθήσεις του στομάχου και των εντέρων.

Οι αντισηπτικές ιδιότητες του βοτάνου επιτρέπουν τη συνταγογράφηση αφεψήματος ή έγχυσης για βακτηριακές λοιμώξεις των νεφρών, κυστίτιδα, πυελονεφρίτιδα, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας μορφής. Η μοκρίτσα ανακουφίζει την κατάσταση σε περίπτωση ουρολιθίασης.

Η μοκρίτσα ως τονωτικό συνταγογραφείται σε περιπτώσεις αδυναμίας, αναιμίας, αργού μεταβολισμού, νευρασθένειας. Κατά τη διάρκεια επιδημίας κρυολογημάτων, η μοκρίτσα μπορεί να ληφθεί ως μέσο υποστήριξης του ανοσοποιητικού συστήματος, ως πηγή ιχνοστοιχείων, ωφέλιμων οξέων και βιταμινών. Το ρόφημα από ξηρό και φρέσκο υλικό ενδείκνυται σε ανεπάρκεια βιταμίνης C και σκορβούτο. Τα αφεψήματα συνταγογραφούνται ως μαλακτικό μέσο για ξηρό βήχα, ως βακτηριοκτόνο και ηρεμιστικό – για βρογχίτιδα και φυματίωση.

Τα σκευάσματα από μοκρίτσα είναι ωφέλιμα για την ομαλοποίηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα. Σύμφωνα με ιατρική συνταγή, τα αφεψήματα και τα εγχύματα χρησιμοποιούνται εσωτερικά για εμετό με αίμα, καθυστέρηση εμμήνου ρύσεως, οιδήματα που σχετίζονται με νεφρικές παθήσεις, και εξωτερικά για τη θεραπεία φλεγμονών του δέρματος, συμπεριλαμβανομένης της ακμής. Για τις αιμορροΐδες, εφαρμόζονται τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.

Τα σκευάσματα με βάση τη στέλλα ηρεμούν το νευρικό σύστημα. Συνταγογραφούνται σε παιδιά με επιληψία και σπασμούς. Η στέλλα δεν έχει αρνητική επίδραση στις θηλάζουσες μητέρες. Οι έγκυες γυναίκες, πριν θεραπευτούν με στέλλα ή τη χρησιμοποιήσουν στη διατροφή τους, θα πρέπει να μιλήσουν με τον γιατρό τους.

Η αλσίνη στη λαϊκή ιατρική

Ο κατάλογος ασθενειών που θεραπεύουν οι παραδοσιακοί γιατροί με τη βοήθεια της στέλλας είναι πολύ ευρύτερος από τον κατάλογο της επίσημης ιατρικής. Οι παραδοσιακοί θεραπευτές θεραπεύουν με στέλλα δεκάδες ασθένειες – φλεγμονώδεις, λοιμώδεις, δερματικές, νευρολογικές, γυναικολογικές, οφθαλμικές. Αυτό το βότανο χρησιμοποιείται επίσης σε σύνθετα μείγματα. Επί του παρόντος, η φυτοθεραπεία συμπληρώνει ενεργά τα σχήματα λήψης φαρμάκων.

Για την οστεοχόνδρωση

Για τη μείωση της φλεγμονής και του πόνου, γίνονται κομπρέσες. Για αυτό, παρασκευάζεται ένα έγχυμα (ή αφέψημα) από ξηρή στέλλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και φρέσκο πράσινο της στέλλας.

Για την παρασκευή αφεψήματος για κομπρέσα, παίρνουμε μισό ποτήρι ξηρό βότανο, το βάζουμε σε μια κατσαρόλα του ενός λίτρου και το περιχύνουμε με βραστό νερό. Η ξηρή πρώτη ύλη μπορεί να αντικατασταθεί με φρέσκια, οπότε θα χρειαστούν ενάμισι ποτήρι φύλλα και μίσχοι. Στη συνέχεια, το δοχείο τοποθετείται στη φωτιά, βράζεται για 5–6 λεπτά, αφαιρείται, τυλίγεται σε μια χοντρή πετσέτα και το αφήνουμε να σιγοβράσει για τουλάχιστον 4–5 ώρες. Ο πολτός πιέζεται σε γάζα. Το παρασκεύασμα προστίθεται σε θεραπευτικά λουτρά ή χρησιμοποιείται για κομπρέσα. Βαμβάκι βυθίζεται στο αφέψημα, τοποθετείται στην άρθρωση, καλύπτεται από πάνω με πλαστική μεμβράνη ή λαστιχένιο αδιάβροχο ύφασμα και μια πετσέτα. Η κομπρέσα διατηρείται για τουλάχιστον μισή ώρα.

Το ρόφημα από στέλλα προορίζεται για εσωτερική χρήση. Παρασκευάζεται καθημερινά. Σε ένα ποτήρι των 200 γραμμαρίων βάζουμε μια κουταλιά αποξηραμένης στέλλας, ρίχνουμε βραστό νερό και το κλείνουμε με σφιχτό καπάκι. Μετά από 5 λεπτά, το τσάι είναι έτοιμο. Το ρόφημα πίνεται σε 2 δόσεις, το πρωί και το βράδυ, από μισό ποτήρι.

Η κομπρέσα από φρέσκια, μόλις κομμένη στέλλα είναι ένα αποτελεσματικό μέσο για τον πόνο και τη χρόνια φλεγμονή στην οστεοχόνδρωση. Το βότανο κοπανίζεται σε γουδί μέχρι να βγάλει χυμό. Στη συνέχεια, τοποθετείται σε γάζα (μία στρώση), τυλίγεται γύρω από την άρθρωση και καλύπτεται με ένα υφασμάτινο μαντηλάκι. Η κομπρέσα μονώνεται με μια χοντρή πετσέτα και διατηρείται για περίπου μία ώρα. Η διαδικασία συνιστάται να γίνεται κάθε δεύτερη μέρα, πριν τον ύπνο.

Σε περίπτωση βλάβης του κερατοειδούς

Τα στελέχη και το πράσινο της φρέσκιας στέλλας τοποθετούνται σε ένα ποτήρι των 200 γραμμαρίων μέχρι πάνω, ρίχνουμε βραστό νερό και το αφήνουμε να βράσει σε μπεν μαρί. Το έγχυμα κρυώνεται και φιλτράρεται αρκετές φορές μέσα από ύφασμα, ώστε να μην πέσουν στο νερό μεγάλα κομμάτια του βοτάνου. Το υγρό ενσταλάζεται στα μάτια 4–5 φορές την ημέρα. Δεν συνιστάται το πλύσιμο, καθώς μπορεί να προκληθεί περαιτέρω βλάβη στον κερατοειδή χιτώνα. Το ίδιο σκεύασμα χρησιμοποιείται για το πλύσιμο των ματιών σε επιπεφυκίτιδα, χρόνια φλεγμονή των βλεφάρων (βλεφαρίτιδα).

Στη θεραπεία ρωγμών στις φτέρνες

Το πρωί, φοράτε μια κάλτσα στο πόδι και ρίχνετε φρέσκα φύλλα μόκριτσας κάτω από τη φτέρνα. Στη συνέχεια, φοράτε άνετα παπούτσια. Κατά το περπάτημα, τα χόρτα τρίβονται και ο χυμός διεισδύει στην κερατινοποιημένη στιβάδα και στις ρωγμές. Το δέρμα απολυμαίνεται και ξεκινούν διαδικασίες αναγέννησης και αποκατάστασης. Το βράδυ, βγάζετε την κάλτσα, αφαιρείτε τα χόρτα και πλένετε τα πόδια με σαπούνι. Τη νύχτα, αλείφετε τη φτέρνα με λάδι ιπποφαούς ή παχύρρευστη καλλυντική κρέμα. Καλύπτετε το δέρμα με μια χαρτοπετσέτα και φοράτε μια καθαρή κάλτσα για τη νύχτα. Η θεραπεία συνεχίζεται για μερικές ημέρες μέχρι να επουλωθούν οι ρωγμές.

Διουρητικό και αντιφλεγμονώδες φάρμακο

Το έγχυμα που παρασκευάζεται από αποξηραμένο χόρτο (μία κουταλιά της σούπας ανά ποτήρι 250 γραμμαρίων) πίνεται ως διουρητικό για τα οιδήματα και ως αντιφλεγμονώδες φάρμακο για την κυστίτιδα και την πυελονεφρίτιδα. Το υλικό ζεσταίνεται μέχρι βρασμού χωρίς υδατόλουτρο.

Το αφέψημα πίνεται τρεις φορές την ημέρα, 70–80 ml κάθε φορά. Καλύτερα να λαμβάνεται πριν από το φαγητό. Τα αφεψήματα και τα εγχύματα που παρασκευάζονται με την ίδια ποσότητα συστατικών αποτελούν αποτελεσματικό μέσο για τη δυσκοιλιότητα, τον μετεωρισμό και τους κολικούς.

Σε μώλωπες και άλλους τραυματισμούς

Το θρυμματισμένο χόρτο μόκριτσας χρησιμοποιείται για διαστρέμματα, μώλωπες και μελανιές. Ο πολτός ή το χόρτο κομμένο σε μικρά κομμάτια τοποθετείται στην πάσχουσα περιοχή και δένεται ελαφρά με ύφασμα. Η κομπρέσα χαλαρώνει τους μύες, μειώνει το οιδημα και ανακουφίζει από τον πόνο. Μην εφαρμόζετε φύλλα μόκριτσας σε βαθιές πληγές, καθώς το υλικό που δεν έχει υποβληθεί σε θερμική επεξεργασία μπορεί να περιέχει βακτήρια.

Για την ενίσχυση της γαλουχίας

Η μόκριτσα περιέχει ουσίες που ενισχύουν την παραγωγή μητρικού γάλακτος. Συνιστάται η χρήση φρέσκου χόρτου. Από τα φύλλα και τα στελέχη στύβεται ο χυμός.

Σε γουδί πολτοποιούν το χόρτο, το τοποθετούν σε ένα κομμάτι γάζας και στύβουν το υγρό σε ένα ποτήρι. Έπειτα προσθέτουν δύο κουταλιές υγρό μέλι. Για ενίσχυση της γαλουχίας, συνιστάται στις γυναίκες να τρώνε ένα κουταλάκι του γλυκού από το σκεύασμα τρεις φορές την ημέρα.

Τον χειμώνα, για την ενεργοποίηση της παραγωγής γάλακτος, παρασκευάζονται τσάγια και αφεψήματα από το αποξηραμένο χόρτο (ένα κουταλάκι του γλυκού ανά ποτήρι). Το ρόφημα γλυκαίνεται καλά με μέλι.

Σε καταρράκτη

Από τα φύλλα και τους μίσχους του αστεροειδούς χόρτου στύβεται ο χυμός και στη συνέχεια φιλτράρεται μέσα από πολλές στρώσεις γάζας ή υφάσματος μέχρι να εξαφανιστούν τα κομμάτια χόρτου. Ο χυμός θερμαίνεται στους 90 βαθμούς, κατά προτίμηση σε υδατόλουτρο. Δεν πρέπει να αφεθεί το υγρό να βράσει. Ταυτόχρονα, προετοιμάζεται ένα δοχείο αποθήκευσης. Ένα γυάλινο μπουκαλάκι και ένα ελαστικό πώμα βράζονται για 15 λεπτά. Το γυάλινο δοχείο μπορεί επίσης να αποστειρωθεί στο φούρνο. Ο χυμός χύνεται στο δοχείο και κλείνεται το πώμα. Μία ή δύο φορές την ημέρα, ο χυμός στάζεται στα μάτια με αποστειρωμένο σταγονόμετρο (2–3 σταγόνες).

Στην ψωρίαση

Η αποξηραμένη στέλλα κοπανίζεται σε γουδί μέχρι να γίνει σκόνη, στη συνέχεια αναμειγνύεται με λιωμένο λίπος κοτόπουλου ή με βαζελίνη. Η αλοιφή απλώνεται σε λεπτή στρώση στο δέρμα που έχει προσβληθεί από ψωρίαση. Το σκεύασμα φυλάσσεται στο ψυγείο.

Για την ψωρίαση βοηθά ένα βάμμα για εσωτερική χρήση. Ο φρεσκοστυμμένος χυμός αναμειγνύεται με ιατρικό οινόπνευμα ή συνηθισμένη βότκα (σε ίσες ποσότητες). Πίνεται ένα κουταλάκι του γλυκού τρεις φορές την ημέρα, πριν από το απογευματινό, το μεσημεριανό και το βραδινό γεύμα.

Ρευματισμός και ουρική αρθρίτιδα

Με χυμό αναμεμειγμένο με μέλι, μπορείτε να ανακουφίσετε την κατάσταση σε ρευματικούς πόνους και ουρική αρθρίτιδα. Μισό ποτήρι φρεσκοστυμμένου χυμού αναμειγνύεται με μέλι (μία κουταλιά της σούπας). Το φάρμακο καταναλώνεται μέσα στην ημέρα, σε 4 δόσεις. Σε αυτές τις ασθένειες είναι ωφέλιμο να κάνετε κομπρέσες από ολόκληρα φύλλα στελλάριας, αλλά καλύτερα να παρασκευάσετε πολτό από το πράσινο μέρος.

Αποχρεμπτικό μέσο

Για την αραίωση και αποβολή των φλεγμάτων, χρήσιμο είναι το ρόφημα από στελλάρια. Μισή κουταλιά της σούπας αποξηραμένου βοτάνου τοποθετείται σε ένα δοχείο μισού λίτρου και βράζεται με βραστό νερό. Το ρόφημα χωρίζεται σε δύο μερίδες και πίνεται δύο φορές την ημέρα. Για καλύτερη γεύση, καλό είναι να προστεθεί λίγο αγριοτριαντάφυλλο.

Νυκτερινή ενούρηση στα παιδιά

Οι λαϊκοί θεραπευτές πιστεύουν ότι η στελλάρια θεραπεύει την παιδική ενούρηση. Το πράσινο βότανο (στελλάρια) ή το βρασμένο αποξηραμένο υλικό τοποθετείται σε κάλτσες και φοριούνται τη νύχτα. Το βότανο έχει ηρεμιστική δράση, το παιδί θα κοιμάται βαθιά και σταδιακά θα απαλλαγεί από την ακράτεια.

Χολερυτικό φάρμακο

Ο πράσινος χυμός στελλάριας είναι ένα καλό χολαγωγό φάρμακο. Παρασκευάζεται το καλοκαίρι. Τα συλλεγμένα φύλλα πλένονται καλά και τεμαχίζονται. Για αυτό, χρησιμοποιείται ένας μύλος κρέατος ή ένα χυτοσιδηρό γουδί με γουδοχέρι. Το πράσινο μέρος τοποθετείται σε γάζα και συμπιέζεται για να βγει το υγρό. Ο χυμός δεν χρειάζεται να καθαριστεί μέχρι να γίνει διαφανής, το ρόφημα δεν απαιτεί θερμική επεξεργασία. Για την κανονική αποβολή της χολής, πίνεται χυμός τρεις φορές την ημέρα, πριν από το φαγητό, από 40–50 mg. Το φάρμακο φυλάσσεται στο ψυγείο όχι περισσότερο από μία ημέρα.

Θεραπεία διάβρωσης

Η διάβρωση του τραχήλου της μήτρας αντιμετωπίζεται με συμπυκνωμένο διάλυμα από πράσινα φύλλα. Σε φρέσκο χυμό στελλάριας (0,5 ποτήρι) προστίθεται ίση ποσότητα βραστού νερού, το σκεύασμα βράζεται, ψύχεται λίγο και διηθείται. Στο υγρό βυθίζεται ένα βαμβάκι και τοποθετείται τη νύχτα. Η διαδικασία γίνεται για 5 ημέρες, στη συνέχεια γίνεται ένα διάλειμμα μιας εβδομάδας και επαναλαμβάνεται η θεραπεία.

Για απώλεια βάρους

Το υπερβολικό βάρος συνδέεται με τον αργό μεταβολισμό. Εκτός από τις σωματικές ασκήσεις και τη δίαιτα, συνιστάται η λήψη λουτρών με βότανα που επιταχύνουν τον μεταβολισμό. Για αυτό, παρασκευάζεται ένα ισχυρό αφέψημα (ενάμισι ποτήρι αποξηραμένου βοτάνου ανά λίτρο νερού). Το υλικό συμπιέζεται, το σκεύασμα χύνεται σε μια μπανιέρα γεμάτη με νερό.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Η θερμική επεξεργασία του αποξηραμένου ή φρέσκου βοτάνου βοηθά στην εξαγωγή των ωφέλιμων ουσιών από το φυτό. Οι μέθοδοι παρασκευής αφεψήματος, εγχύματος, τσαγιού επιτρέπουν την παραγωγή φαρμακευτικών σκευασμάτων από στελλάρια όλο τον χρόνο.

Το αλκοόλ δίνει τη δυνατότητα να ληφθεί ένα σκεύασμα με μεγάλη διάρκεια ζωής. Το αλκοόλ για αρκετές εβδομάδες εμπλουτίζεται με τις ωφέλιμες ουσίες που περιέχει το φυτικό υλικό. Προκύπτει ένα συμπυκνωμένο σκεύασμα. Σκευάσματα μακράς διάρκειας λαμβάνονται κατά την παρασκευή λαδιού με το πράσινο μέρος της στελλάριας.

Έγχυμα

Έγχυμα ονομάζεται το σκεύασμα που παρασκευάζεται από φρέσκα φύλλα και μίσχους ή αποξηραμένο βότανο στελλάριας. Η πρώτη ύλη μετριέται σύμφωνα με τη συνταγή, τοποθετείται σε ένα δοχείο και βράζεται με νερό που μόλις έβρασε. Το δοχείο τοποθετείται σε μπεν μαρί και το νερό σε μια μεγάλη κατσαρόλα φέρεται σε βρασμό. Μετά από λίγο, το σκεύος με το έγχυμα αφαιρείται από τη φωτιά και ψύχεται. Έτσι παρασκευάζονται εγχύματα για εσωτερική και εξωτερική χρήση. Η συγκέντρωση του διαλύματος εξαρτάται από τη χρήση του σκευάσματος.

Στη λαϊκή ιατρική δεν χρησιμοποιείται πάντα μπεν μαρί. Το έγχυμα απλώς το φέρνουν σε βρασμό στην εστία και το αποσύρουν ή το βράζουν για λίγη ώρα.

Βάμμα

Τα βάμματα παρασκευάζονται με οινόπνευμα ή βότκα. Το ιατρικό οινόπνευμα, εάν χρειαστεί, αραιώνεται με βρασμένο απεσταγμένο ή συνηθισμένο νερό. Με οινόπνευμα περιχύνονται αποξηραμένα ή φρέσκα φύλλα και μίσχοι. Εάν χρησιμοποιείται ξηρή πρώτη ύλη, γεμίζεται το δοχείο κατά το ένα τέταρτο, ενώ εάν υπάρχουν πράσινα φύλλα, γεμίζεται το βάζο μέχρι πάνω. Το βάμμα κλείνεται με αεροστεγές καπάκι και αφήνεται για 3–4 εβδομάδες σε σκοτεινό μέρος, σε θερμοκρασία 18–22 βαθμών, και στη συνέχεια τοποθετείται στο ψυγείο. Οι ρίζες της στελλάριας δεν χρησιμοποιούνται στην παρασκευή βαμμάτων.

Αφέψημα

Το αφέψημα διαφέρει από το έγχυμα μόνο ως προς τον χρόνο παραμονής στο μπεν μαρί. Κατά την παρασκευή εγχυμάτων, η θέρμανση στο μπεν μαρί διαρκεί όχι περισσότερο από 10 λεπτά, ή απλώς φέρνουν σε βρασμό την εξωτερική κατσαρόλα.

Τα αφεψήματα είναι πιο συμπυκνωμένα και παρασκευάζονται για περισσότερο χρόνο. Ο βρασμός στο μπάνιο φτάνει έως και μισή ώρα. Στο αφέψημα (σε σύγκριση με το έγχυμα) η συγκέντρωση των ωφέλιμων ουσιών είναι μεγαλύτερη.

Τσάι

Το τσάι παρασκευάζεται απλά ρίχνοντας βραστό νερό πάνω στην πρώτη ύλη. Το δοχείο κλείνεται αεροστεγώς και αφήνεται για λίγα λεπτά. Έτσι παρασκευάζονται τονωτικά και ενισχυτικά τσάγια. Μπορείτε να παρασκευάσετε τσάι τόσο από φρέσκο όσο και από ξηρό βότανο.

Λάδι

Το φυτικό έλαιο μπορεί να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας ως βάση ελαιόλαδο, καστορέλαιο, ηλιέλαιο, σογιέλαιο και φρέσκα χόρτα στελλάριας. Εάν θέλετε να παρασκευάσετε ένα αρωματικό προϊόν, κατάλληλα είναι τα έλαια από το φαρμακείο — ροδάκινο, τριαντάφυλλο, ιπποφαές, λεβάντα ή άλλο.

Τα φύλλα και τα μικρά στελέχη της στελλάριας τεμαχίζονται σε κομμάτια μεγέθους 3 χιλιοστών και τοποθετούνται σε ένα μικρό γυάλινο βάζο, το οποίο προηγουμένως αποστειρώνεται. Με το χόρτο γεμίζεται ολόκληρο το δοχείο (σχεδόν μέχρι το λαιμό). Η πρώτη ύλη περιχύνεται με λάδι, γεμίζοντας το βάζο μέχρι πάνω. Το δοχείο καλύπτεται με καπάκι και αφήνεται να εμποτιστεί σε σκοτεινό μέρος για 2-3 εβδομάδες. Στο δωμάτιο διατηρείται θερμοκρασία όχι χαμηλότερη από συν 15 και όχι υψηλότερη από συν 25 βαθμούς. Κάθε 2 ημέρες, το βαζάκι ανακινείται χωρίς να ανοίγεται.

Το σκεύασμα θεωρείται έτοιμο μετά από 3-4 εβδομάδες, οπότε ανοίγεται το δοχείο, το λάδι διηθείται μέσα από γάζα και το βότανο αφαιρείται. Αλλά μπορείτε να μην το διηθήσετε και να αφήσετε τα κομμάτια του βοτάνου στη βάση του λαδιού. Το έτοιμο σκεύασμα φυλάσσεται στο ψυγείο. Αυτό το λάδι χρησιμοποιείται για τρίψιμο σε πόνους αρθρώσεων και σε δερματικές παθήσεις.

Εφαρμογή στην κοσμητολογία

Τα οργανικά οξέα, οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία επιτρέπουν τη χρήση της στελλάριας στην κοσμετολογία. Έτσι, ο ψευδάργυρος βοηθά να καθαριστεί το δέρμα από την ακμή και την πιτυρίδα, θεραπεύει μολυσματικές βλάβες του δέρματος. Η βιταμίνη C ενισχύει τις μεταβολικές διαδικασίες. Η βιταμίνη Ε έχει θρεπτική, αναζωογονητική και αναγεννητική δράση. Για καλλυντικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται κομπρέσες, αφεψήματα, λουτρά και πλύσεις.

Θεραπεία ακμής

Για τη θεραπεία της ακμής και άλλων σπυριών, χρησιμοποιούνται αφεψήματα και εγχύματα διαφορετικής συγκέντρωσης. Ένα ποτήρι φρέσκα πράσινα φύλλα (ή μισό ποτήρι αποξηραμένη στελλάρια) ζεματίζονται, στη συνέχεια βράζονται σε μπάνιο νερού και κρυώνουν. Με αυτό το σκεύασμα μπορείτε να πλένετε το πρόσωπό σας, να σκουπίζετε το δέρμα του προσώπου ή να κάνετε κομπρέσες.

Εάν υπάρχουν σπυράκια στο στήθος και την πλάτη, το προϊόν προστίθεται στο μπάνιο. Για τη θεραπεία των σπυρακιών, το αφέψημα και το έγχυμα λαμβάνονται επίσης από το στόμα, μία κουταλιά της σούπας, τρεις φορές την ημέρα.

Συνταγή για θαμπή επιδερμίδα

Σε ζεστό αφέψημα αλσίνης βρέχεται μια χαρτοπετσέτα με σχισμές για μάτια και στόμα και τοποθετείται στο πρόσωπο. Από πάνω τοποθετείται μια χοντρή στεγνή πετσέτα. Η κομπρέσα κρατιέται για 20–25 λεπτά και στη συνέχεια πλένεται το πρόσωπο με ζεστό νερό χωρίς σαπούνι και αλείφεται το δέρμα με λιπαρή καλλυντική κρέμα. Η διαδικασία γίνεται δύο φορές την εβδομάδα.

Βιταμινούχα κρέμα για πρόσωπο και χέρια

Τα πράσινα φύλλα του φυτού αλέθονται σε μύλο κρέατος ή σε γουδί, και επιπλέον ζυμώνονται με τα χέρια για να βγει ο χυμός. Στην πράσινη πάστα που προκύπτει προστίθεται λάδι ροδάκινου που αγοράζεται από το φαρμακείο. Μπορεί να αντικατασταθεί με οποιαδήποτε απλή καλλυντική ή βρεφική κρέμα. Η μάζα αναμειγνύεται καλά και χτυπιέται, στη συνέχεια μεταφέρεται σε ένα καθαρό πλαστικό δοχείο και τοποθετείται στο ψυγείο για μία εβδομάδα. Η κρέμα με αλσίνη μαλακώνει, καθαρίζει και θρέφει το δέρμα, επουλώνει τις ρωγμές και τις μικρές πληγές.

Συνταγή για θρέψη και αναζωογόνηση της επιδερμίδας

Το ένα τρίτο του φλιτζανιού φρέσκα φύλλα αλσίνης ψιλοκόβονται, προστίθεται ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι και η ίδια ποσότητα πηχτής κρέμας γάλακτος. Η μάζα αναμειγνύεται καλά και εφαρμόζεται στο πρόσωπο για 20–25 λεπτά. Μετά τη διαδικασία, η μάσκα ξεπλένεται με ζεστό νερό και εφαρμόζεται ενυδατική κρέμα στο δέρμα.

Συνταγή για θρέψη μαλλιών

Το παρασκεύασμα ετοιμάζεται από το βράδυ για να χρησιμοποιηθεί το πρωί (ή το αντίστροφο). Το ξηρό βότανο αλσίνης τοποθετείται σε ένα θερμός και περιχύνεται με μόλις βρασμένο νερό. Κλείνεται το καπάκι και αφήνεται για 12 ώρες. Μετά το λούσιμο με σαμπουάν, τα μαλλιά ξεπλένονται με το έγχυμα από το θερμός. Με τακτική χρήση αυτού του ξεπλύματος, τα μαλλιά γίνονται υγιή, λεία και λαμπερά. Αυτό το έγχυμα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σμηγματόρροιας και των φλεγμονών του τριχωτού της κεφαλής, σκουπίζοντας τα σημεία που κοκκινίζουν και προκαλούν φαγούρα.

Η αλσίνη στη μαγειρική

Η αλσίνη δεν έχει έντονη γεύση και οσμή, μπορεί να συνδυαστεί με πολλά τρόφιμα. Το βότανο προστίθεται σε σαλάτες, ομελέτες, γέμιση πίτας, ποτά από μούρα και βότανα, πρώτα και δεύτερα πιάτα, συνδυάζεται με λαχανικά και φρούτα.

Ανοιξιάτικη σαλάτα

Για την παρασκευή της μαγιάτικης σαλάτας θα χρειαστείτε:

• 2 βραστά αυγά;
• ένα μάτσο φρέσκα στελλάρια·
• η ίδια ποσότητα φύλλων αγριοράδικου (πικραλίδας)·
• 50 γρ τυρί (το καλύτερο είναι μοτσαρέλα)·
• ένα μάτσο φρέσκο κρεμμυδάκι.

Για να μην πικρίζουν τα φύλλα της πικραλίδας και να γίνουν πιο μαλακά, τα περιχύνουμε με βραστό νερό. Ψιλοκόβουμε την αλσίνη, την πικραλίδα και το φρέσκο κρεμμυδάκι. Τα αυγά κόβονται σε μικρούς κύβους, το τυρί κόβεται σε κομμάτια ή τρίβεται στον χοντρό τρίφτη. Τα υλικά ενώνονται σε ένα βαθύ μπολ, αλατίζονται και αναμειγνύονται. Η σαλάτα ντύνεται με γιαούρτι χωρίς ζάχαρη ή κρέμα γάλακτος. Αν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε λίγη ζάχαρη.

Καρύκευμα με σκόρδο

Η αλσίνη θα βοηθήσει να φτιάξετε ένα ασυνήθιστο πράσινο καρύκευμα. Ο μάγειρας θα χρειαστεί:

• 100 γρ πάστας χρένου·
• 3 μέτριες σκελίδες σκόρδου·
• ένα μάτσο στελλάρια.

Το βότανο περνά από μύλο κρέατος, το σκόρδο τρίβεται στον ψιλό τρίφτη. Τα υλικά αναμειγνύονται καλά, προστίθεται αλάτι αν χρειαστεί. Το καρύκευμα θα συμπληρώσει τη γεύση των κρεατικών και των σούπων.

Ομελέτα με χόρτα και αλσίνη

Για την προετοιμασία του πιάτου θα χρειαστείτε:

• 2–3 αυγά·
• ένα μάτσο φρέσκα στελλάρια (περίπου 150 γρ)·
• 1 μικρό κρεμμύδι·
• μερικά κλωνάρια μαϊντανού και άνηθου·
• φυτικό λάδι ή βούτυρο γκι.

Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι και το σοτάρετε ελαφρά σε λάδι. Ζεματάτε τη μοκρίτσα με βραστό νερό, την κόβετε σε κομμάτια και την προσθέτετε στο κρεμμύδι. Μετά από ένα λεπτό προσθέτετε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και τον άνηθο, καλύπτετε το τηγάνι με καπάκι και αφήνετε το πιάτο να σιγοβράσει για 2 λεπτά. Χτυπάτε τα αυγά, προσθέτετε λίγο γάλα ή νερό και περιχύνετε τα χόρτα. Κατά την προετοιμασία, μπορείτε να ανακατέψετε την ομελέτα ή να την ψήσετε ως μια ενιαία «τηγανίτα».

Πράσινη πάστα για σάντουιτς

Για 3–4 σάντουιτς θα χρειαστείτε:

• 100 γρ φύλλα αλσίνης
• 30–40 γρ σκόρδο;
• 20 γρ μαϊντανός;
• 100 γρ. βούτυρο;
• μπαχάρι ή μαύρο τριμμένο πιπέρι και αλάτι.

Τρίβετε το σκόρδο ή το περνάτε από πρέσα σκόρδου, περνάτε τη μοκρίτσα και τον μαϊντανό από μύλο κρέατος. Βάζετε το σκόρδο και τα χόρτα σε ένα μπολ, προσθέτετε το μαλακωμένο βούτυρο και χτυπάτε καλά τα υλικά. Αλείφετε την πάστα στο ψωμί. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λευκό φραντζολάκι ή μαύρο ψωμί σίκαλης. Φυλάσσετε την πάστα στο ψυγείο.

Λαχανικό ραγού

Για την προετοιμασία του πιάτου θα χρειαστείτε:

• πατάτα;
• καρότο;
• κολοκύθι;
• μία πιπεριά;
• λάχανο;
• κρεμμύδι ξερό.

Αυτά τα συστατικά τα παίρνετε σε ίσες ποσότητες. Χρειάζεστε ακόμα:

• χόρτα αλσίνης
• πράσινα κρεμμυδάκια;
• φύλλα βασιλικού.

Σε ένα βαθύ τηγάνι βάζετε τα λαχανικά κομμένα σε κύβους, τα περιχύνετε με νερό και τα σιγοβράζετε με καπάκι μέχρι να μισοψηθούν. Στη συνέχεια, προσθέτετε το ξερό κρεμμύδι σοταρισμένο σε βούτυρο. Προσθέτετε την ψιλοκομμένη μοκρίτσα, τον βασιλικό και τα πράσινα κρεμμυδάκια.

Πώς να απαλλαγείτε από την αλσίνη στον κήπο

Είναι δύσκολο να καταπολεμήσετε τη μοκρίτσα, αν και αυτό το χόρτο έχει χαλαρό, αδύναμο ριζικό σύστημα. Οι πολυάριθμες λεπτές ρίζες αναπτύσσονται μόνο στο ανώτερο στρώμα του εδάφους. Το φυτό είναι δύσκολο να εξαλειφθεί. Πολλαπλασιάζεται γρήγορα, οι συστάδες γίνονται πιο πυκνές και στο τέλος της σεζόν το χόρτο θα πολλαπλασιαστεί και θα μειώσει την απόδοση των φυτών του κήπου αρκετές φορές.

Η μοκρίτσα πολλαπλασιάζεται καλά σε όξινο έδαφος, επομένως η μείωση της οξύτητας είναι μια αποτελεσματική μέθοδος καταπολέμησης αυτού του ζιζανίου. Την άνοιξη, προσθέτετε στο έδαφος θρυμματισμένη κιμωλία, στάχτη ξύλου, αλεύρι δολομίτη, τα οποία είναι πολύ αποτελεσματικά για την αλκαλοποίηση των εδαφών. Αντίθετα, η προσθήκη πριονιδιού, πευκοβελόνων, τύρφης, πεσμένων φύλλων μηλιάς και δαμασκηνιάς θα αυξήσει την οξύτητα.

Η οξύτητα του εδάφους μειώνεται με διάλυμα μαγειρικής σόδας. Σε έναν κουβά αραιώνετε μισή συσκευασία 500 γραμμαρίων. Αν η μοκρίτσα έχει γεμίσει τους κήπους, βοηθάει το αλάτι. Πασπαλίζετε με αυτό τα σημεία που πρέπει να καθαρίσετε από το ζιζάνιο. Για τον λαχανόκηπο και τον κήπο αυτή η μέθοδος δεν είναι αποδεκτή, καθώς πολλά φυτά, θάμνοι, λουλούδια δεν αναπτύσσονται σε αλατούχο έδαφος.

Κατά το ξεβοτάνισμα, δεν πρέπει να θερίζετε τη μοκρίτσα, αλλά να την ξεριζώνετε με τις ρίζες και να την πετάτε έξω από το οικόπεδο. Οι ρίζες που παραμένουν στο έδαφος θα βγάλουν βλαστούς πολύ γρήγορα και το έδαφος θα ξανακαλυφθεί με πράσινο χαλί ζιζανίων.

Από τη βλάστηση των σπόρων που έπεσαν στο έδαφος βοηθάει το βαθύ σκάλισμα. Οι σπόροι μπορούν να φυτρώσουν αν βρίσκονται σε βάθος 5–10 mm, όταν μετακινηθούν σε μεγαλύτερο βάθος δεν θα βγάλουν βλαστούς.

Βοηθάει και το μυλτσάρισμα με μεμβράνη. Για σίγουρο αποτέλεσμα, πρέπει να πάρετε μια μαύρη μεμβράνη, να την πιέσετε με χώμα από πάνω και να σκάψετε τις άκρες.

Το ζιζάνιο μπορεί να καταστραφεί με ζιζανιοκτόνα. Τα σκευάσματα Tornado, Round up, «Αγροκίλερ» καταστρέφουν όλη τη βλάστηση. Χρησιμοποιούνται το φθινόπωρο, όταν έχει συλλεχθεί όλη η σοδειά. Τα χημικά «Γκεζαγκάρντ», «Μιούρα», «Λαζουρίτ» καταστρέφουν μόνο τα ζιζάνια.

Οι λαϊκές μέθοδοι καταπολέμησης των ζιζανίων επιτρέπουν τη χρήση ενός όξινου μείγματος, το οποίο περιλαμβάνει:

• οξικό οξύ και νερό (από 2 ποτήρια το καθένα):
• κιτρικό οξύ (σακουλάκι 10 γρ):
• οινόπνευμα (30 γρ):
• υγρό σαπούνι (μισό ποτηράκι).

Τα συστατικά αναμειγνύονται και με ψεκαστήρα ψεκάζονται τα φύλλα της στελλάριας. Το μείγμα δρα σαν βιομηχανικό ζιζανιοκτόνο, αλλά το ριζικό σύστημα διατηρείται. Οι βροχές θα ξεπλύνουν τα οξέα και η στελλάρια θα επιστρέψει γρήγορα στη θέση της.

Τη στελλάρια την εκτοπίζουν με επιτυχία πολυετή καλλιεργούμενα φυτά. Για την καταπολέμηση του ζιζανίου φυτεύονται λουλούδια και χαμηλοί θάμνοι. Η στελλάρια θα εξαφανιστεί αν σε όξινο έδαφος φυτέψετε ακουιλέγια, ιεράξιδα, κεντράνθο και άλλες καλλιέργειες.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Τα θεραπευτικά σκευάσματα με βάση το βότανο μοκρίτσα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε περίπτωση ατομικής αλλεργικής αντίδρασης στο φυτό. Η στελλάριδα μειώνει καλά την πίεση, επομένως τα σκευάσματα από αυτό το βότανο είναι χρήσιμα για υπερτασικούς, αλλά αντενδείκνυνται σε υποτασικούς. Σε προβλήματα με το στομάχι και το έντερο, γαστρίτιδα, έλκος, θα πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό. Η συμβουλή είναι επίσης απαραίτητη για έγκυες γυναίκες, βρέφη και μικρά παιδιά.

Τα μικρά λευκά λουλούδια της στελλάριδας δεν ανοίγουν σε βροχερό καιρό. Η λαϊκή παροιμία λέει ότι αν οι στεφάνες δεν άνοιξαν το πρωί, η μέρα θα είναι βροχερή. Αυτό το φυτό το αγαπούν πολύ τα πουλερικά, το τρώνε με ευχαρίστηση ακόμα και οι παπαγάλοι.

Φωτογραφία του βοτάνου στελλάρια