Αγριάδα: φαρμακευτικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Τι ονόματα δεν έχει επινοήσει ο λαός για την αγριάδα! Το ένα χειρότερο από το άλλο: την αποκαλούν και σκυλόχορτο και σίκαλη. Σε ορισμένες περιοχές την ονομάζουν «πονίρ», σε άλλες «νταντούρα», σε τρίτες και «σκουληκόχορτο». Αν ένας κηπουρός ή ένας αγρότης ονειρευτεί ότι στα αγαπημένα του παρτέρια ή στα ανθόφυτα έχει φυτρώσει άφθονη αγριάδα, θα ξυπνήσει με έντονο καρδιοχτύπι. Και μόλις καταλάβει ότι ήταν απλώς ένα όνειρο, θα αναστενάξει με ανακούφιση. Διότι η αγριάδα είναι ο πονοκέφαλος όλων όσων αγαπούν να σκάβουν στη γη. Τα ριζώματά της εξαπλώνονται γρήγορα σε πλάτος και βάθος, και είναι δύσκολο για τον κηπουρό να την αντιμετωπίσει.

Χημική σύνθεση

Εν τω μεταξύ, σε αυτά τα ριζώματα περιέχονται πολλές χρήσιμες για τον άνθρωπο ουσίες. Για παράδειγμα, η αγριάδα είναι πλούσια σε βιταμίνες C και E – ασκορβικό οξύ και τοκοφερόλη, οι οποίες έχουν την ικανότητα να επιβραδύνουν τη γήρανση και να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συμβάλλει επίσης ο σύνθετος πολυσακχαρίτης άμυλο, ο οποίος είναι επιπλέον απαραίτητος για τον εγκέφαλο και τους μύες. Η δύναμη της καροτίνης που βρίσκεται στο ρίζωμα έγκειται στην ικανότητά της να απομακρύνει τις ελεύθερες ρίζες από τα κύτταρα και να μειώνει την αρνητική επίδραση της δυσμενούς οικολογίας.

Μεταξύ των συστατικών του ριζώματος της αγριάδας, σχεδόν το 10% είναι πρωτεΐνη, η οποία είναι ένα από τα πιο σημαντικά «δομικά υλικά» για το ανθρώπινο σώμα. Ο ρόλος της τριτσίνης (ενός υδατάνθρακα που αποτελεί σχεδόν το 40% της σύνθεσης της αγριάδας) και του μονοσακχαρίτη φρουκτόζης είναι να εξασφαλίζουν την ταχεία αποκατάσταση της δύναμης.

Ένα πλήθος οργανικών οξέων συμβάλλει στη διατήρηση της φυσιολογικής οξεοβασικής ισορροπίας του οργανισμού και συμμετέχει στις μεταβολικές διεργασίες.

Στα μεταλλικά άλατα που περιέχει η αγριάδα, ο ανθρώπινος οργανισμός αναθέτει την εξασφάλιση της λειτουργίας του καρδιαγγειακού, του ενδοκρινικού, του νευρικού συστήματος και του πεπτικού σωλήνα, την υπευθυνότητα για την ισορροπία της υδατοαλατικής ανταλλαγής και τη συμμετοχή στη διαδικασία της αιμοποίησης. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο παίζουν τα άλατα του πυριτικού οξέος, καθώς όταν υπάρχει έλλειψη πυριτίου, ο οργανισμός δυσκολεύεται να απορροφήσει περισσότερα από εβδομήντα χημικά στοιχεία.

Για την κατάσταση του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών είναι υπεύθυνα τα έλαια – το λιπαρό και το αιθέριο έλαιο, που επίσης περιλαμβάνονται στη λίστα των χρήσιμων ουσιών της αγριάδας.

Το αμινοξύ αλανίνη είναι ένας σταθερός ενεργός συμμετέχων σε όλες τις μεταβολικές διαδικασίες, εξασφαλίζοντας αντοχή και επηρεάζοντας θετικά τη λειτουργία του εγκεφάλου και του μυϊκού συστήματος.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Η αγριάδα ανήκει στα αγρωστώδη. Η μακριά, έντονα διακλαδισμένη ρίζα της, με τεράστιο αριθμό βλαστών, μπορεί να διεισδύσει βαθιά στο μαλακό, χαλαρό χώμα – έως και 1 μέτρο ή και περισσότερο. Αλλά συνήθως όλοι οι βλαστοί της απλώνονται σε βάθος όχι μεγαλύτερο από 15 εκ. Ωστόσο, σε πλάτος οι βλαστοί από τη ρίζα καταλαμβάνουν ένα ελάχιστο «σημείο» διαστάσεων 3 επί 3 μέτρα, και μπορούν να εκτείνονται σε ακόμη μεγαλύτερη περιοχή.

Σε ύψος η αγριάδα φτάνει από 50 εκ. έως 120 εκ., το χρώμα της είναι συνήθως καθαρά πράσινο, αλλά υπάρχουν είδη των οποίων το υπέργειο τμήμα είναι σταχτοπράσινο. Συνήθως συναντάται ένα λείο, γυμνό φυτό, αλλά υπάρχουν και τριχωτά δείγματα.

Τα φύλλα της αγριάδας έχουν επίπεδο σχήμα, είναι έντονα επιμήκη. Οι βοτανολόγοι κατατάσσουν αυτό το σχήμα στον γραμμικό τύπο. Μπορούν να φτάσουν τα 40 εκ. σε μήκος και τα 10 εκ. σε πλάτος (υπό ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης). Οι λεπτές νευρώσεις διακρίνονται τέλεια κατά μήκος ολόκληρου του φύλλου.

Τα ψηλά στελέχη του φυτού καταλήγουν σε στάχυα, το μήκος των οποίων μπορεί να κυμαίνεται από 10 έως 15 εκ. Περιέχουν από 4 έως 7 άνθη με λέπια επιμήκους, λογχοειδούς σχήματος. Η αγριάδα αρχίζει να ανθίζει ήδη από τον πρώτο καλοκαιρινό μήνα, και από τα τέλη Ιουλίου αρχίζουν να ωριμάζουν οι σπόροι.

Αυτό το ζιζάνιο μπορεί να αναπαράγεται τόσο με ριζώματα (αυτή η μέθοδος ονομάζεται βλαστική) όσο και με σπόρους (άλλη ονομασία – εγγενής). Το φυτό είναι πολύ προσαρμοσμένο και στις δύο μεθόδους. Τα ριζώματα μπορούν να καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις, και σε καλό έδαφος είναι ικανά να δώσουν ζωή σε έναν τεράστιο αριθμό βλαστών. Έτσι, σε ένα εκτάριο γης που έχει καταληφθεί από αγριάδα, υπάρχει ένας απίστευτος αριθμός οφθαλμών ριζωμάτων – περίπου 250 εκατομμύρια! Και καθένας από αυτούς μπορεί να δώσει ζωή σε ένα νέο φυτό. Ακόμη και αν η ρίζα κοπεί σε πολλά μικρά κομμάτια, κανένα δεν θα χαθεί άσκοπα, αλλά από αυτό θα αναπτυχθεί σίγουρα ένα νέο ζιζάνιο. Επιπλέον, ακόμη κι αν ένα μικρό κομμάτι μείνει στο χώμα για έναν χρόνο ακίνητο χωρίς να δείχνει σημάδια ζωής, τον επόμενο χρόνο ή ακόμη και μετά από ένα ή δύο χρόνια, μπορεί κάλλιστα να αναπτυχθεί ένας νέος βλαστός.

Η επικονίαση της αγριάδας είναι σταυροειδής, δηλαδή η γύρη από ένα φυτό μεταφέρεται στο στίγμα ενός άλλου. Χάρη σε αυτό, σχηματίζεται ένα φυτό με νέο γονότυπο, το οποίο διατηρεί ακόμη μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και ζωτικότητα. Οι σπόροι, όπως και τα κομμάτια των ριζών, είναι ικανά να επιβιώσουν σε δυσμενείς συνθήκες στο έδαφος για περισσότερες από μία εποχές και να κάνουν την εμφάνισή τους ακόμη και μετά από 10–12 χρόνια. Και δεδομένου ότι από ένα φυτό μπορούν να παραχθούν περίπου 10 χιλιάδες σπόροι, είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τι τεράστιος στρατός φυτρώνει κάθε χρόνο από κάθε φυτό αγριάδας στις εκτάσεις των χωραφιών.

Την ξηρασία, την οποία η αγριάδα αντέχει δύσκολα, την επιβιώνει σε κατάσταση λήθαργου, αλλά όταν αρχίζουν οι βροχές, ξεκινά μια ραγδαία ανάπτυξη και προσθέτει εκατοστά κυριολεκτικά μπροστά στα μάτια.

Το σπίτι του είναι σχεδόν παντού στον πλανήτη μας. Οι κύριες αποικίες του βρίσκονται στο Βόρειο Ημισφαίριο, στις ευρωπαϊκές χώρες, στην Ασία, επιβιώνει και στην καύσωνα της Βόρειας Αφρικής, στο Νότιο Ημισφαίριο. Στη Ρωσία απαντάται παντού.

Το κλίμα που του ταιριάζει περισσότερο είναι το εύκρατο. Αγαπά τα γόνιμα, αρκετά χαλαρά, πλούσια σε άζωτο εδάφη, αναπτύσσεται καλύτερα στην άμμο, αλλά δεν υποφέρει πολύ ούτε σε βαλτώδη εδάφη. Οι ψηλές συστάδες του βρίσκονται όχι μόνο σε χωράφια, αλλά και σε όχθες υδάτινων σωμάτων, ξέφωτα δασών, κατά μήκος δρόμων, σε παρυφές, σε στέπες. Ως απρόσκλητος επισκέπτης, η αγριάδα εισβάλλει σε εξοχικά και λαχανόκηπους, γιατί της αρέσει ιδιαίτερα εκεί όπου υπάρχει τακτικό πότισμα. Αλλά αν το έδαφος δεν καλλιεργείται για πολύ καιρό και γίνει συμπαγές, σκληρό, σαν χτυπημένο, χάνει τη δραστηριότητά της, η οποία ξαναρχίζει μετά το πρώτο όργωμα.

Τα χωράφια που έχουν μολυνθεί από αγριάδα χάνουν απότομα την απόδοση, καθώς βλάπτει τόσο τα καλλιεργούμενα φυτά όσο και το έδαφος, το οποίο στερεί θρεπτικά συστατικά και υγρασία. Ως αποτέλεσμα, η γη ξεραίνεται και εξαθλιώνεται απότομα.

Είδη

Στη φύση υπάρχουν σχεδόν 30 είδη αγριάδας. Διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το ύψος και τη δομή του σταχυού, και αυτή η διαφορά εξηγείται από τις συνθήκες στις οποίες αναπτύσσονται.

Έτσι, η έρπουσα αγριάδα, που αισθάνεται παντού άνετα, σε οποιαδήποτε φυσική ζώνη – είτε σε λιβάδι ή ξέφωτο, είτε σε όχθη υδάτινου σώματος, είτε σε λαχανόκηπο ή χωράφι, είτε στην άκρη του δρόμου – φτάνει σε μεγάλο ύψος, από μισό μέτρο έως 1 μέτρο και 20 εκατοστά. Αντίστοιχα, τόσο τα στελέχη όσο και τα φύλλα της είναι αρκετά μεγάλα, μακριά. Είναι πολύ δύσκολο να εξαλειφθεί.

Ο συγγενής της, η αγριάδα η λολιόμορφη, είναι αρκετά χαμηλόσωμη. Δεν ξεπερνά τα 30–75 εκ. σε ύψος. Το ενδιαίτημά της είναι η στέπα, εξαπλώνεται κυρίως στις νότιες περιοχές της Ρωσίας, στην Ουκρανία, αγαπά αμμώδη ή ασβεστολιθικά εδάφη, εγκαθίσταται σε πολύ ξηρά λιβάδια. Διαφέρει και στο χρώμα από την έρπουσα αγριάδα: το υπέργειο τμήμα της είναι γλαυκοπράσινο.

Ένα ακόμα από την ομάδα των αγριάδων – η ενδιάμεση – δεν είναι ιδιαίτερα ψηλή, φτάνει από 40 έως 100 εκ. Στην κεντρική ζώνη της Ρωσίας δεν τη συναντά κανείς, είναι διαδεδομένη νοτιότερα: σε στέπες και ξηρές γαίες της Μεσογείου, της Κεντρικής Ευρώπης. Ο Καύκασος, η Ασία και ο νοτιότερος νότος της Ρωσίας είναι επίσης συνηθισμένα μέρη της.

Μια ακόμα νότια αγριάδα – η επιμήκης. Μπορεί να φτάσει έως 1,5 μέτρο, αν και το μέσο μέγεθος είναι από 40 έως 100 εκ. Το στοιχείο της είναι οι αλυκές, οι κρητιδικές και ασβεστολιθικές γαίες, οι παρυφές δρόμων της Ασίας, του Καυκάσου, της Μεσογείου, της νότιας Ρωσίας.

Συλλογή και αποθήκευση

Παρά τις διαφορές στα είδη της αγριάδας, όλα είναι κατάλληλα για θεραπευτική χρήση. Οι παραδοσιακοί θεραπευτές γνωρίζουν ότι είναι καλύτερο να ξεθάβετε τα ριζώματα είτε την άνοιξη είτε το φθινόπωρο. Είναι πιο εύκολο να χρησιμοποιήσετε τα ζιζάνια που έχουν ξεριζωθεί από τον λαχανόκηπο. Τα ριζώματά τους πρέπει να τα τινάζετε καλά από το χώμα, να τα πλένετε πρώτα σε μια λεκάνη ή έναν κουβά για να είναι πιο εύκολο να τα τρίβετε από τους κόκκους άμμου, και στη συνέχεια να τα ξεπλένετε με νερό απευθείας από τη βρύση.

Για να στεγνώσουν καλά οι ρίζες, μπορείτε αρχικά να τις απλώσετε για λίγο σε ένα ηλιόλουστο μέρος, κατά προτίμηση όταν έχει αέρα έξω. Στη συνέχεια, πρέπει να τις μεταφέρετε σε ένα σκιερό μέρος, κατά προτίμηση σε βεράντα ή σκεπαστό μπαλκόνι. Είναι σημαντικό να υπάρχει ρεύμα αέρα και ο άνεμος να φυσά το φαρμακευτικό υλικό. Μπορείτε να το στεγνώσετε πλήρως με τη βοήθεια ενός στεγνωτηρίου. Σε αυτή την περίπτωση, οι ρίζες πρέπει πρώτα να κοπούν λίγο για να είναι πιο εύκολο να τοποθετηθούν σε δίσκους.

Τα αποξηραμένα ριζώματα μπορούν να αποθηκευτούν το πολύ για 2 χρόνια. Πρέπει να τηρούνται οι κανόνες αποθήκευσης – να τοποθετούνται σε κόντρα πλακέ κιβώτια ή σε λινά σακουλάκια.

Φαρμακευτικές ιδιότητες της αγριάδας

Αυτή η βλαβερή και επιθετική αγριάδα μπορεί να προσφέρει καλή υπηρεσία στον άνθρωπο. Οι θεραπευτικές της ιδιότητες είναι γνωστές στους γιατρούς εδώ και πολύ καιρό. Χρησιμοποιούνται ήδη από την εποχή της Αρχαίας Ελλάδας. Έτσι, ο μεγάλος Αβικέννας γνώριζε για τα οφέλη της εφαρμογής της αγριάδας σε πληγές, για την ικανότητα της ρίζας της να έχει επουλωτική δράση.

Στην προεπαναστατική Ρωσία, η αγριάδα συλλεγόταν για τα φαρμακεία. Σήμερα, στις ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιείται από την επίσημη ιατρική – για παράδειγμα, στη Γερμανία, όπου το θέμα της χρήσης της αγριάδας εξετάζεται ακόμη και σε επίπεδο κρατικής υπηρεσίας υγείας. Εκεί χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις φλεγμονών του ουροποιητικού συστήματος και στη θεραπεία κρυολογημάτων και οξειών αναπνευστικών λοιμώξεων.

Η επιστημονική ιατρική επισημαίνει την ικανότητα των ριζωμάτων του ζιζανίου να ρυθμίζουν την ανταλλαγή αλάτων. Το εκτιμούν επίσης για τις διουρητικές, εφιδρωτικές και επικαλυπτικές επιδράσεις του, καθώς και για την αποχρεμπτική του δράση.

Η αγριάδα ανήκει στα μέσα που μπορούν να αποκαταστήσουν τις δυνάμεις, να ανεβάσουν τον τόνο του οργανισμού, να βελτιώσουν την όρεξη και να αποκαταστήσουν τον ύπνο. Σε αυτό συμβάλλουν τα σάκχαρα και οι βιταμίνες που περιέχει. Χρησιμοποιείται επίσης η ικανότητά της να ρυθμίζει την πήξη του αίματος, να το εμπλουτίζει με οξυγόνο και να το καθαρίζει. Χάρη στη δράση του φυτού, ενισχύεται η αποβολή νερού από το σώμα, ταυτόχρονα καθαρίζονται τα τριχοειδή αγγεία, αποβάλλονται οι τοξίνες, και αυτό συμβάλλει στη μείωση των εξανθημάτων στο δέρμα.

Η αγριάδα έχει επίσης αντιπαρασιτική δράση. Στη φύση, οι γάτες και τα σκυλιά την τρώνε, καθαρίζοντας έτσι από τα παράσιτα.

Για γυναίκες

Η αγριάδα είναι ενδιαφέρουσα για τις γυναίκες ως ένα μέσο που επιτρέπει στο δέρμα να διατηρεί την ομορφιά, την υγεία και τη νεότητα, μειώνοντας τον αριθμό των ρυτίδων χάρη στον έλεγχο των οξειδωτικών διεργασιών στο σώμα. Επιπλέον, η βιταμίνη Ε (τοκοφερόλη) που περιέχεται στα ριζώματα του φυτού βοηθά να απαλλαγείτε από σπυράκια, ακμή, και επιταχύνει την επούλωση των ερεθισμών.

Επίσης, η τοκοφερόλη συμβάλλει στην αποκατάσταση του τακτικού εμμηνορροϊκού κύκλου και, αυξάνοντας τη σεξουαλική επιθυμία, βελτιώνει τη γονιμότητα – την ικανότητα να γεννούν υγιή και δυνατά παιδιά.

Για άνδρες

Στους άνδρες, όπως και στις γυναίκες, η βιταμίνη Ε βοηθά στην αποκατάσταση της αναπαραγωγικής λειτουργίας, εξασφαλίζοντας φυσιολογική σύνθεση του σπερματικού υγρού. Όπως λένε οι ειδικοί, αυτό το μέσο είναι απαραίτητο για τους σαραντάχρονους άνδρες, για να ανακτήσουν ξανά την παλιά ανδρική δύναμη και τις φυσικές σαρκικές επιθυμίες. Επιπλέον, ανακουφίζοντας απαλά τη φλεγμονή, το φυτό επηρεάζει ευεργετικά τον προστάτη, διευκολύνοντας την πορεία της προστατίτιδας.

Η αγριάδα στη λαϊκή ιατρική

Η λαϊκή ιατρική χρησιμοποιεί την αγριάδα για τη θεραπεία διαφόρων συστημάτων του οργανισμού – από μεταβολικές διαταραχές, ουρική αρθρίτιδα και ρευματισμούς έως παθολογίες της πέψης, του καρδιαγγειακού συστήματος, του ουρογεννητικού συστήματος και της ογκολογίας.

Ένα φλιτζάνι τσάι από αγριάδα θα βοηθήσει στην κούραση και στο αίσθημα εξάντλησης. Έχει διαπιστωθεί ότι η αγριάδα είναι αποτελεσματική για την εξάλειψη των επιπτώσεων της ακτινοβολίας, και συνταγογραφείται ακόμη και ως συμπληρωματικό μέσο για την ασθένεια ακτινοβολίας.

Τα παρασκευάσματα που παρασκευάζονται από το ρίζωμα, μαζί με τον χυμό από τα φύλλα, συνιστώνται για τη θεραπεία βρογχίτιδας, πνευμονίας και οξειών αναπνευστικών λοιμώξεων. Η αγριάδα έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματική στην καταπολέμηση της φουρκουλίασης και της ακμής. Σε αυτές και άλλες δερματικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ατοπικής διάθεσης σε μικρά παιδιά, της κνίδωσης και του εκζέματος, συνιστώνται σειρές λουτρών με σκευάσματα αγριάδας. Συνήθως συνταγογραφούνται από 10 έως 15 τέτοιες διαδικασίες. Βοηθούν επίσης στην τριχόπτωση και τις αιμορροΐδες. Στην τελευταία περίπτωση, η αγριάδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και με τη μορφή κλύσματος.

Χρησιμοποιούνται ευρέως σκευάσματα με βάση την αγριάδα για την απαλλαγή από παθήσεις του ήπατος, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών όπως η ηπατίτιδα, η κίρρωση και οι παθολογίες του λιπώδους ιστού του οργάνου. Σε συνθέσεις βοτάνων, αυτό το φυτό θεραπεύει τη χοληδόχο κύστη και τους πόρους, καθώς και τη χολολιθίαση. Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του χρησιμοποιούνται από την παραδοσιακή ιατρική για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γαστρίτιδας, κολίτιδας και εντερίτιδας. Η παραδοσιακή ιατρική γνωρίζει τρόπους αντιμετώπισης υπέρτασης, αναιμίας και ραχίτιδας με αγριάδα. Τα σκευάσματα με βάση αυτό το ζιζάνιο χρησιμοποιούνται ως βοηθητικά στη σύνθετη θεραπεία κακοήθων όγκων.

Είδη θεραπευτικών σκευασμάτων

Οι παραδοσιακοί θεραπευτές χρησιμοποιούν την αγριάδα σε μορφή τσαγιού, χυμού, αφεψήματος, εγχύματος, βάμματος και δισκίων. Τα υγρά λαμβάνονται τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά – με τη μορφή λουτρών, κομπρεσών και καταπλασμάτων.

Τα δισκία λαμβάνονται μόνο εσωτερικά. Στην πραγματικότητα, δεν είναι δισκία με τη συμβατική έννοια. Οι λαϊκοί θεραπευτές τα παρασκευάζουν από τον χυμό του υπέργειου τμήματος του φυτού, περνώντας τα φύλλα και τους μίσχους από μύλο κρέατος ή σπάζοντάς τα σε μπλέντερ. Από τη μάζα που προκύπτει στύβουν τον χυμό, με τον οποίο εμποτίζουν ψωμί και πλάθουν μικρές μπαλίτσες.

Η λήψη τέτοιων δισκίων για έναν μήνα αποκαθιστά τις ανοσοποιητικές δυνάμεις του οργανισμού, βελτιώνει την ευεξία, ομαλοποιεί τον μεταβολισμό και τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Η συνήθης δοσολογία είναι μία φορά την ημέρα, μία ώρα πριν από το φαγητό.

Επιπλέον, η παραδοσιακή ιατρική προτείνει έναν πρωτότυπο τρόπο αντιμετώπισης της υπεριδρωσίας των ποδιών με φρέσκια, μόλις κομμένη αγριάδα. Το βράδυ, αφού πλύνετε τα πόδια, πλέξτε τα δάχτυλα με άχυρο κριθαριού και χόρτο αγριάδας, όπως πλέκονται τα καλάθια. Φορέστε από πάνω κάλτσες και κοιμηθείτε. Το πρωί πετάξτε το χόρτο και φορέστε καθαρές κάλτσες. Αν το κάνετε καθημερινά, θα εξαφανιστούν η υπερβολική εφίδρωση, η δυσάρεστη οσμή και τα σχετικά εξανθήματα και πυώδεις λοιμώξεις.

Έγχυμα

1. Για την ουρική αρθρίτιδα και την κυστίτιδα. Για να παρασκευάσετε ένα θεραπευτικό αφέψημα, θρυμματίστε το ξερό ρίζωμα. Ρίξτε 2 μεγάλες κουταλιές του υλικού σε μισό λίτρο βραστό νερό. Καλύψτε με ένα πιατάκι ή καπάκι και αφήστε το να εμποτιστεί για 8 ώρες. Πιείτε το έτοιμο σκεύασμα 20 λεπτά πριν από το πρωινό, το μεσημεριανό και το βραδινό, αφού το ζεστάνετε ελαφρά. Το έγχυμα δρα αποτελεσματικά ως διουρητικό, αποχρεμπτικό και εφιδρωτικό.
2. Στη στειρότητα. Αυτή η θεραπεία είναι χρήσιμη τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες. Σκάψτε το ρίζωμα, πλύνετε, ψιλοκόψτε (ή χρησιμοποιήστε έτοιμο αποξηραμένο υλικό), βράστε 1 κουταλιά της σούπας με ένα ποτήρι μόλις βρασμένο νερό. Όταν καθίσει για μισή ώρα, πρέπει να το στραγγίσετε και να πίνετε τρεις φορές την ημέρα από μία μεγάλη κουταλιά, χωρίς να το συνδέετε με το γεύμα.
3. Στη χολοκυστίτιδα. Ρίξτε 2 μεγάλες κουταλιές ριζώματος σε 1,5 ποτήρι μόλις βρασμένο νερό. Αφήστε το να εμποτιστεί για περίπου 4–6 ώρες. Μετά το στράγγισμα, πίνετε ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Ακολουθήστε μια θεραπεία για ένα μήνα.

Βάμμα

1. Για τον βήχα από κρυολόγημα. Ετοιμάστε 2 κουταλιές της σούπας υλικού και 250 ml νερό. Το νερό πρέπει να είναι βρασμένο και κρυωμένο σε θερμοκρασία δωματίου. Περιχύστε την αγριάδα με το νερό, αφήστε τη να εμποτιστεί για 12 ώρες, στη συνέχεια στραγγίστε, πιέζοντας τη μάζα του ριζώματος. Πίνετε 3 φορές την ημέρα από ένα ποτήρι, χωρίς να συνδέετε τη λήψη αυτού του φαρμάκου με το γεύμα.
2. Για τη γαστρίτιδα. Αυτό το βάμμα βοηθά στην κολίτιδα, την εντερίτιδα και τις διαταραχές του μεταβολισμού. Χρειάζεται έτοιμο ψιλοκομμένο ρίζωμα. Περιχύστε το με κρυωμένο βρασμένο νερό στην εξής αναλογία: 250 ml – 5 κουταλάκια του γλυκού υλικού. Αφήστε το να εμποτιστεί για 12 ώρες, στη συνέχεια στραγγίστε, χωρίζοντας την αγριάδα από το έγχυμα, αλλά μην πετάξετε το έγχυμα. Περιχύστε την αγριάδα με 250 ml μόλις βρασμένου νερού και αφήστε τη σε ζεστό μέρος για περίπου 50–60 λεπτά. Μετά το στράγγισμα, ανακατέψτε τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο έγχυμα και πιείτε. Δόση: 1/2 ποτήρι 4 φορές την ημέρα πριν από το φαγητό.
3. Αλκοολούχο βάμμα. Για ένα ποτήρι καλής βότκας θα χρειαστεί να στύψετε 2 μεγάλες κουταλιές χυμού: περάστε φρέσκα φύλλα και μίσχους στο μπλέντερ και στη συνέχεια στύψτε μέσα από 4–6 στρώσεις γάζας. Αν ετοιμάσετε αυτό το φάρμακο το καλοκαίρι, μπορείτε να θεραπεύσετε το κρυολόγημα όλο τον χειμώνα, καθώς η αγριάδα σε αυτή τη μορφή διατηρείται για αρκετούς μήνες.

Αφέψημα

1. Για τις αιμορροΐδες. Οι ενδείξεις για αυτό το αφέψημα είναι ευρύτερες – συνιστάται επίσης για φλεγμονώδεις διεργασίες στο παχύ έντερο, καθώς και για οξείες φλεγμονές της ουροδόχου κύστης. Για την παρασκευή του φαρμάκου, ρίξτε 2 μεγάλες κουταλιές ξηρού φαρμακευτικού υλικού σε 1 ποτήρι μόλις βρασμένου νερού και βάλτε το στη φωτιά για περαιτέρω βράσιμο. Βράστε για 5–10 λεπτά. Μετά την ψύξη, στραγγίστε και πιέστε καλά. Το αφέψημα μπορεί να λαμβάνεται από το στόμα, 1/3 ποτηριού πριν από το φαγητό τρεις φορές την ημέρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μικροκλύσμα, για το οποίο παίρνετε 2–3 μεγάλες κουταλιές. Αν προτίθεστε να πιείτε το αφέψημα, μπορείτε κατά τη διάρκεια του βρασίματος να προσθέσετε ένα φύλλο μαύρης σταφίδας για άρωμα.
2. Για τον σακχαρώδη διαβήτη. Το φάρμακο που παρασκευάζεται σύμφωνα με αυτή τη συνταγή ρυθμίζει τον μεταβολισμό. Περιχύστε μια χούφτα ρίζας αγριάδας με 1,2 λίτρα νερό. Φέρτε σε βρασμό, στη συνέχεια χαμηλώστε τη φωτιά και σιγοβράστε μέχρι ο όγκος να μειωθεί κατά περίπου 25%. Μετά το στράγγισμα, πίνετε 1 κουταλιά της σούπας 4 έως 5 φορές την ημέρα, ανεξάρτητα από τα γεύματα.
3. Στον καρκίνο. Όταν αποφασίζετε να χρησιμοποιήσετε λαϊκές θεραπείες, μην ξεχνάτε ότι την κύρια θεραπεία την ορίζει ο γιατρός, τα βότανα μπορεί να είναι μόνο συμπλήρωμα στην κύρια αγωγή. Πρέπει να πάρετε 2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένο φαρμακευτικό φυτό, να το περιχύσετε με δύο ποτήρια νερό που μόλις έβρασε και να το βράσετε σε χαμηλή φωτιά. Το φάρμακο πρέπει να βράσει για περίπου 15 λεπτά, όχι περισσότερο. Στη συνέχεια, σκεπάστε το σκεύος στο οποίο βράσατε το βότανο με ένα καπάκι και αφήστε το να εμποτιστεί για περίπου 3 ώρες. Αφού το σουρώσετε, πάρτε το μισή ώρα πριν από το φαγητό. Η ημερήσια δόση είναι 3–4 φορές την ημέρα, 1/3 του ποτηριού. Η θεραπεία διαρκεί ένα μήνα.
4. Αφέψημα με γάλα. Για ένα ποτήρι γάλα, πάρτε 1 κουταλιά της σούπας ρίζωμα. Φέρτε το γάλα σε βρασμό, περιχύστε το φαρμακευτικό φυτό με το βραστό γάλα και βάλτε το ξανά στη φωτιά. Το γάλα με την αγριάδα πρέπει να βράσει για 10 λεπτά σε χαμηλή φλόγα. Αφήστε το να κρυώσει μέχρι να γίνει χλιαρό, σουρώστε και πιείτε. Ετοιμάστε το αφέψημα δύο φορές την ημέρα. Βοηθά τις γυναίκες με φλεγμονώδη διαδικασία στις ωοθήκες και υπογονιμότητα που είναι συνέπεια αυτής της φλεγμονής.

Τσάι

Για την εφηβική ακμή
Για αυτό το πρόβλημα, πρέπει να φτιάξετε τσάι από τέσσερα βότανα. Πρώτα ετοιμάστε ένα μείγμα βοτάνων: δύο μέρη ριζώματος αγριάδας και από ένα μέρος πανσέ, αλογοουράς, τσουκνίδας, ανακατέψτε σε στεγνό σκεύος, για παράδειγμα ένα γυάλινο βάζο. Φτιάξτε τσάι από 2 γεμάτα κουταλάκια του γλυκού μείγματος βοτάνων και ένα τέταρτο του λίτρου βραστό νερό. Μετά από 10 λεπτά, σουρώστε το, όπως το συνηθισμένο τσάι, μέσα από ένα σουρωτήρι τσαγιού και πιείτε. Η δόση είναι 3 φορές την ημέρα. Εάν κάνετε αυτή την κατανάλωση τσαγιού καθημερινή, παραδοσιακή τελετουργία, το δέρμα θα καθαρίσει πολύ γρήγορα.

Χυμός

Ο φρεσκοστυμμένος χυμός αγριάδας ανακουφίζει καλά τα συμπτώματα της αιμορροΐδας. Για να τον πάρετε, πλύνετε το υπέργειο μέρος του ζιζανίου – τόσο τα στελέχη όσο και τα φύλλα – και ζεματίστε τα με βραστό νερό. Στη συνέχεια, περάστε τα από μύλο κρέατος και προσθέστε τόσο νερό όσο ο πράσινος πολτός που προέκυψε. Ανακατέψτε, στύψτε με τη βοήθεια 4–6 στρωμάτων γάζας και βράστε για 3 λεπτά. Πίνετε 1/3 του ποτηριού πριν από κάθε γεύμα. Ο χυμός δεν μπορεί να αποθηκευτεί περισσότερο από δύο ημέρες, ακόμη και στο ψυγείο.

Χρήση στη μαγειρική

Οι άνθρωποι έχουν προσαρμοστεί να χρησιμοποιούν την αγριάδα και στη μαγειρική. Για την προετοιμασία διαφόρων πιάτων, χρησιμοποιούνται τόσο τα ριζώματα όσο και το υπέργειο μέρος. Τα ριζώματα είναι προτιμότερα: είναι πιο πλούσια σε χρήσιμα συστατικά και επιπλέον είναι ζουμερά.

Από το φυτό μπορείτε να ετοιμάσετε ολοκληρωμένα συνοδευτικά, που συμπληρώνουν τέλεια τόσο τα κρέατα όσο και τα ψάρια, και είναι κατάλληλα για πιάτα με μανιτάρια και λαχανικά. Οι συνταγές με αγριάδα θα αρέσουν ιδιαίτερα σε όσους αγαπούν το πικάντικο και πρωτότυπο φαγητό.

Σαλάτα με αγριάδα

Την άνοιξη, μια τέτοια σαλάτα γίνεται μια πραγματική βιταμινούχα βόμβα, ικανή να ξυπνήσει τον οργανισμό από τη χειμερινή νάρκη και τη μελαγχολία. Για να την ετοιμάσετε, εκτός από 100 γραμμάρια ριζώματος αγριάδας, θα χρειαστείτε φύλλα πικραλίδας (περίπου 40 γρ.), τσουκνίδας (περίπου 50 γρ.), καθώς και πεντάνευρο και αγριοσέλινο (από 30 γρ.). Συμπληρώστε το μείγμα βοτάνων με άνηθο, μαϊντανό και φρέσκα κρεμμυδάκια. Τα ριζώματα πρέπει πρώτα να βράσουν λίγο (10–15 λεπτά). Κόψτε όλα τα χόρτα, αλατίστε και ντύστε με ξινή κρέμα ή μαγιονέζα.

Πουρές αγριάδας με κρεμμύδι

Για αυτό το πιάτο, που μπορεί δικαίως να θεωρηθεί διαιτητικό, χρειάζονται 300 γραμμάρια ριζώματος άγρωστης. Πλύντε το, βράστε το μέχρι να μαλακώσει, βγάλτε το από την κατσαρόλα με τρυπητή κουτάλα και περάστε το από μύλο κρέατος μαζί με 50 γραμμάρια κρεμμύδι ξερό. Αλατίστε, πιπερώστε και περιχύστε με ξινή κρέμα.

Πιτάκια με αγριάδα

Για τα πιροσκί πρέπει να ετοιμάσετε συνηθισμένη ζύμη με μαγιά, αλλά να αντικαταστήσετε μέρος του αλευριού σίτου με αλεύρι από ρίζωμα άγρωστης, για το οποίο πρέπει να αλέσετε την ξηρή ρίζα σε μύλο καφέ. Επιπλέον, το αλεύρι γίνεται μόνο από νεαρά ριζώματα, τα παλιά δεν είναι κατάλληλα.

Για ενάμισι κιλό αλεύρι σίτου, πάρτε μισό κιλό άγρωστης. Στη συνέχεια, κάντε τα πάντα ως συνήθως: διαλύστε σε ένα ποτήρι γάλακτος 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι, 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη, προσθέστε ένα φακελάκι ξηρή μαγιά. Ζυμώστε τη ζύμη μέχρι να σταματήσει να κολλάει στα χέρια και να αρχίσει να αποκολλάται από τα τοιχώματα του σκεύους. Αφήστε την να φουσκώσει.

Η γέμιση για τέτοια πιροσκί μπορεί να είναι βραστά αυγά (σφιχτά) και ψιλοκομμένα, ανακατεμένα με ρύζι, πουρές πατάτας με τηγανισμένο κρεμμύδι, κιμάς. Μπορείτε να ψήσετε τα πιροσκί στο φούρνο ή να τα τηγανίσετε σε τηγάνι με άφθονο φυτικό λάδι.

Χυλός με αγριάδα

Για να ετοιμάσετε αυτόν τον χυλό, πρέπει να θρυμματίσετε το νεαρό ρίζωμα της άγρωστης και να το μετατρέψετε σε σιτηρό. Κατά το βράσιμο, ανακατεύετε αυτό το σιτηρό εξίσου με οποιοδήποτε άλλο, για παράδειγμα φαγόπυρο ή κριθάρι. Βράστε το καλύτερα σε μπεν μαρί, στο τέλος αλατίστε. Σερβίρετε με γάλα ή βούτυρο.

Πώς να απαλλαγείτε από την αγριάδα στον κήπο

Μπορείτε να απαλλαγείτε από την άγρωστη, αν και δεν είναι εύκολο. Οι έμπειροι κηπουροί γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο αξιόπιστο από το παλιό καλό φτυάρι ή τα δικράνια. Απλά πρέπει να σκάβετε και να επιλέγετε τα ριζώματα με το χέρι, προσπαθώντας να μην χάσετε ούτε ένα κομμάτι. Αυτό είναι χρονοβόρο, δύσκολο, κουραστικό, αλλά με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να απομακρύνετε την άγρωστη για πάντα.

Η αγριάδα καταστέλλεται με συνεχές κούρεμα και κάλυψη του εδάφους (mulching). Μπορείτε να κάνετε επικάλυψη είτε με μαύρη πλαστική μεμβράνη ή με υλικό κάλυψης ίδιου χρώματος, είτε με την ίδια την κομμένη αγριάδα. Ένα πυκνό στρώμα επικάλυψης δεν επιτρέπει στο ζιζάνιο να βγει. Αλλά αν το επόμενο έτος δεν επικαλύψετε αυτό το μέρος, αυτό πάλι θα αναζωογονηθεί.

Εάν φυτέψετε αμέσως μετά το σκάψιμο ή το όργωμα χλωρή λίπανση ή τα λεγόμενα πράσινα λιπάσματα (π.χ. μουστάρδα), αυτά μπορούν επίσης να απομακρύνουν την άγρωστη από το τεμάχιο και σταδιακά να την «εκτοπίσουν» από τον κήπο. Αλλά αυτό δεν θα γίνει γρήγορα, η χλωρή λίπανση πρέπει να σπέρνεται τακτικά, για αρκετά χρόνια.

Υπάρχουν λαϊκά μυστικά με τα οποία καταπολεμούν επίσης την άγρωστη. Για παράδειγμα, συχνά ποτίζουν την περιοχή εξάπλωσής της με ισχυρό διάλυμα κοινής μαγειρικής σόδας, όταν διαλύουν ένα συνηθισμένο πακέτο σόδας σε ένα πεντάλιτρο κουβά νερό. Αλλά φυσικά, μεγάλες εκτάσεις δεν μπορούν να υποστούν επεξεργασία με αυτόν τον τρόπο. Ποτίζουν επίσης με κορεσμένο διάλυμα αλατιού, διαλύοντας 3 κιλά σε ένα κουβά νερό.

Βοηθά επίσης και το 60% ιατρικό οινόπνευμα, με το οποίο ποτίζουν το έδαφος νωρίς την άνοιξη, όταν η άγρωστη μόλις βγαίνει από το έδαφος. Αλλά αυτή η μέθοδος είναι ακριβή, επομένως δεν είναι κατάλληλη για όλους.

Οι ερασιτέχνες κηπουροί πειραματίζονται και με σκόνη κιτρικού οξέος. Αν παρασκευάσουν ένα ισχυρό διάλυμα από 3 κουταλιές της σούπας οξύ, διαλυμένες σε ένα λίτρο νερό, και ψεκάσουν την αγριάδα σε ηλιόλουστο καιρό, θα ξεραθεί πολύ σύντομα.

Περίπου το ίδιο αποτέλεσμα έχουν και τα χημικά, συγκεκριμένα τα ζιζανιοκτόνα. Αυτά τα σκευάσματα είναι πολύ αποτελεσματικά: διεισδύουν στο εσωτερικό του ζιζανίου και το θανατώνουν αρκετά γρήγορα. Αλλά τα ριζώματα, τόσο μετά από το κιτρικό οξύ όσο και μετά από τα ζιζανιοκτόνα, θα πρέπει και πάλι να αφαιρεθούν χειρονακτικά, με σκάψιμο.

Ωστόσο, οι έμπειροι κηπουροί είναι πεπεισμένοι: η αγριάδα μπορεί να νικηθεί είτε με κούρεμα, είτε με χημικές επεξεργασίες, είτε με χειρονακτική συλλογή ριζωμάτων. Το κλειδί είναι μια ολοκληρωμένη προσέγγιση.

Αντενδείξεις για τη χρήση

Η αγριάδα είναι ένα σχετικά ακίνδυνο φυτό και δεν υπάρχουν ιδιαίτερες απαγορεύσεις για τη χρήση της. Ωστόσο, δεν πρέπει να το παρακάνετε ούτε με την κατανάλωσή της ούτε με τη χρήση σκευασμάτων που βασίζονται σε αυτήν. Πρέπει να θυμάστε τον βασικό κανόνα – «Μη βλάψεις», ο οποίος προϋποθέτει αυστηρή τήρηση των συνιστώμενων δόσεων ή κύκλων και τήρηση των συνιστώμενων χρονικών διαστημάτων θεραπείας.

Δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση σκευασμάτων με βάση το φυτό, ιδιαίτερα από γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Μην βιάζεστε να δώσετε αφεψήματα και εγχύσεις αγριάδας σε μικρά παιδιά κάτω των δύο ετών. Παρ' όλα αυτά, τα θεραπευτικά λουτρά για τη διάθεση συνιστώνται ακόμη και σε βρέφη κάτω του ενός έτους.

Σε όσους έχουν διαγνωστεί με σοβαρές παθολογίες των νεφρών ή έλκος στομάχου, δεν συνιστάται επίσης η αγριάδα. Μπορεί να προκαλέσει έξαρση.

Είναι επίσης δυνατή η ατομική δυσανεξία σε σκευάσματα και παρασκευάσματα που περιέχουν αγριάδα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι καλύτερο να τα αποφεύγετε εντελώς.

Φωτογραφία αγριάδας