Τσούφα: ευεργετικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Το αμυγδαλάκι γης είναι φυτό της οικογένειας των Κυπεροειδών. Θεωρείται ότι ήταν γνωστό στην ανθρωπότητα ακόμη και στην αρχαιότητα. Στα παλιά χρόνια ήταν διαδεδομένο σε όλη την Ευρώπη. Στη Ρωσία οι αγρότες καλλιεργούσαν το βρώσιμο κύπερο – έτσι ονομάζεται αυτό το φυτό στα ρωσικά. Αν και σήμερα είναι περισσότερο γνωστό το δεύτερο όνομα, που υιοθετήθηκε στην Ισπανία, η τσούφα.

Πώς μοιάζει και πού φυτρώνει

Εξωτερικά, η τσούφα μοιάζει με ένα συνηθισμένο κύπερο, σαν αυτό που φυτρώνει σε ελώδη εδάφη. Έχει έντονα πράσινα φύλλα, αρκετά πυκνά και σκληρά, που μπορούν να φτάσουν έως και μισό μέτρο σε μήκος. Το ίδιο το φυτό τσούφας μπορεί να φτάσει σε ύψος 30–90 εκ. Ο βλαστός του είναι ίσιος και λεπτός, με τριγωνική διατομή. Τα φύλλα συγκεντρώνονται σε δεσμίδες πλάτους 1 εκ. Κατά την περίοδο της ανθοφορίας εμφανίζονται σκιαδόμορφες ταξιανθίες, οι οποίες επικονιάζονται από τον άνεμο.

Ο θάμνος της τσούφας δεν είναι απαιτητικός ως προς τη σύνθεση του εδάφους και είναι γενικά ανεπιτήδευτος, αν και προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και δεν αντέχει την υψηλή υγρασία. Διαθέτει ανεπτυγμένο ριζικό σύστημα, από το οποίο αρχίζουν να διακλαδίζονται πολλοί βλαστοί, αρκετά λεπτοί.

Για τροφή χρησιμοποιούνται μικροί κόνδυλοι που αναπτύσσονται σε αυτούς τους βλαστούς. Σε μέγεθος δεν είναι μεγαλύτεροι από ξηρούς καρπούς, και σε σχήμα, γεύση ακόμα και άρωμα θυμίζουν αμύγδαλο. Αυτή η εντύπωση ενισχύεται από τη λευκή, γλυκιά, σκληρή και τραγανή σάρκα τους, καθώς και από τη φλούδα κιτρινωπού ή σκούρου καφέ χρώματος, καλυμμένη με αρκετές εγκάρσιες αυλακώσεις (μερικές φορές, βέβαια, είναι και ροζέ, αλλά σχετικά σπάνια). Από εδώ προέρχεται και μια ακόμη ονομασία του φυτού – αμυγδαλάκι γης.

Η τσούφα μπορεί να δώσει αρκετά μεγάλη σοδειά. Είναι γνωστές περιπτώσεις όπου από ένα φυτό συλλέχθηκαν έως και 400 τέτοιοι κόνδυλοι ωοειδούς σχήματος – μήκους 3 εκ. και πλάτους 1 εκ. Η φλούδα τους δεν αποχωρίζεται από τη σάρκα και είναι αρκετά σκληρή.

Στην άγρια φύση, η περιοχή εξάπλωσης του αμυγδάλου γης είναι αρκετά μεγάλη. Παραδοσιακά, η τσούφα καλλιεργείται σχεδόν σε ολόκληρη την παραλιακή ζώνη της Μεσογείου στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αφρική. Υπάρχουν ιστορικές έρευνες που επιβεβαιώνουν ότι το αμυγδαλάκι γης ήταν δημοφιλές στην Αρχαία Αίγυπτο ήδη από 4.000 χρόνια πριν. Στην Ευρώπη άρχισε να καλλιεργείται στην Ιταλία και στην Ισπανία, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες. Στη Ρωσία, το αμυγδαλάκι γης εμφανίστηκε μόλις πριν από 300 χρόνια. Στην αρχή ονομαζόταν ζιμόβνικ, και μόνο αργότερα πήρε το όνομα βρώσιμο κύπερο. Δυστυχώς, μετά την επανάσταση, αυτό το φυτό ξεχάστηκε για πολύ καιρό, αν και στην πραγματικότητα είναι πολύ ωφέλιμοι και θρεπτικοί κόνδυλοι.

Αυτά τα «καρυδάκια» μπορούν να καταναλωθούν ακόμα και ωμά, αν και στην ευρωπαϊκή κουζίνα υπάρχουν αρκετές συνταγές με τηγανητούς και ψητούς κόνδυλους. Από αυτά φτιάχνονται επίσης διάφορα ποτά. Ενώ το λάδι που περιέχουν χρησιμοποιείται ευρέως στην κοσμετολογία.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Η Τσούφα είναι ένας ελαιώδης γήινος κόνδυλος. Η ενεργειακή της αξία είναι αρκετά υψηλή: περίπου 609 kcal ανά 100 γρ προϊόντος. Ωστόσο, έχει εξαιρετική σύνθεση, η οποία κάνει το γήινο αμύγδαλο τόσο ωφέλιμο για την υγεία. Λοιπόν, σε 100 γρ προϊόντος περιέχονται μόνο 13 γρ υδατάνθρακες, σχεδόν 19 γρ πρωτεΐνες και 54 γρ λίπη. Επιπλέον, πρόκειται γενικά για υγιεινά λίπη, αν και φυσικά δεν πρέπει να γίνεται κατάχρησή τους.

Αντίθετα, το γήινο αμύγδαλο περιέχει:

1. Βιταμίνη Α, η οποία είναι ένα αρκετά ισχυρό αντιοξειδωτικό, έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και είναι πολύ ωφέλιμη για την όραση.
2. Βιταμίνες της ομάδας Β, οι οποίες επιταχύνουν τις μεταβολικές διαδικασίες και υποστηρίζουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος.
3. Βιταμίνη C, η οποία επίσης θεωρείται αντιοξειδωτικό, ωστόσο έχει όχι μόνο προστατευτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, αλλά και την ικανότητα να βελτιώνει την κατάσταση των αγγειακών τοιχωμάτων.
4. Πλούσια γκάμα μακρο- και μικροστοιχείων, συμπεριλαμβανομένων του ψευδαργύρου με τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του, του ιωδίου απαραίτητου για το ενδοκρινικό σύστημα, του σιδήρου και του φωσφόρου που βελτιώνουν τις γνωστικές λειτουργίες, καθώς και του χαλκού, του νατρίου, του ψευδαργύρου κλπ.

Οι κόνδυλοι περιέχουν κάλιο, απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία του καρδιακού μυός, και ασβέστιο, που ενισχύει τα οστά. Γι' αυτό το γήινο αμύγδαλο συνιστάται να καταναλώνεται από ηλικιωμένους – για την πρόληψη της οστεοπόρωσης και της ισχαιμικής καρδιοπάθειας.

Οι κόνδυλοι του γήινου αμυγδάλου περιέχουν επίσης απαραίτητα αμινοξέα, άμυλο και, ανάλογα με την ποικιλία, 20–27% λάδι, το οποίο από τις ιδιότητές του μοιάζει πολύ με το ελαιόλαδο.

Ποια είναι τα οφέλη της τσούφας

Γενικά οφέλη

Οι ευεργετικές ιδιότητες του γήινου αμυγδάλου είναι πολύ ποικίλες. Παράλληλα, χρησιμοποιείται ευρέως όχι μόνο στη λαϊκή ιατρική, αλλά και στη φαρμακολογία. Το γήινο αμύγδαλο έχει τις εξής ιδιότητες:

1. Τονώνει τον οργανισμό.
2. Βελτιώνει τη λειτουργία όλων των μυών.
3. Βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων και της «κακής» χοληστερόλης στον οργανισμό, γεγονός που μπορεί να αποτρέψει διάφορες αγγειακές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αθηροσκλήρωσης και του εγκεφαλικού επεισοδίου.
4. Μειώνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων.
5. Βελτιώνει τις γνωστικές ικανότητες και επιδρά ευεργετικά στη λειτουργία του ΚΝΣ συνολικά.
6. Ομαλοποιεί τις μεταβολικές διαδικασίες και αποβάλλει τις τοξίνες από τον οργανισμό.
7. Ρυθμίζει το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα και έτσι θεωρείται πολύ ωφέλιμο για άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.

Ουσιαστικά, κάθε κόνδυλος του γήινου αμυγδάλου είναι ένα μικροσκοπικό καρύδι που περιέχει απολύτως όλα όσα χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός για την ομαλή λειτουργία του.

Για γυναίκες

Για τις γυναίκες, το γήινο αμύγδαλο είναι ωφέλιμο επειδή παρέχει ασβέστιο στον οργανισμό κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Επίσης, οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες των συστατικών του αποτρέπουν την ανάπτυξη ασθενειών των πυελικών οργάνων.

Για άνδρες

Για τους άνδρες, αυτό το φυτό είναι ωφέλιμο επειδή περιέχει αντιοξειδωτικά και ψευδάργυρο, δηλαδή συστατικά με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Αυτό καθιστά το φυτό ένα εξαιρετικό προληπτικό μέσο για παθήσεις του προστάτη.

Στην εγκυμοσύνη

Πιστεύεται ότι η κατανάλωση τσιφά είναι δυνατή ακόμη και κατά την εγκυμοσύνη, καθώς περιέχει υγιεινά λιπαρά οξέα, καθώς και πολλές βιταμίνες και μέταλλα. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι ένα πολύ θερμιδογόνο προϊόν και μπορεί να καταναλωθεί μόνο σε μικρές ποσότητες, καθώς η σημαντική αύξηση βάρους αντενδείκνυται για τις μέλλουσες μητέρες.

Στον θηλασμό

Η τσιφά δεν περιέχει επιβλαβείς ουσίες που θα μπορούσαν να διεισδύσουν στο μητρικό γάλα και να επηρεάσουν την υγεία του παιδιού. Ταυτόχρονα, περιέχει πολλά απαραίτητα αμινοξέα, βιταμίνες και μέταλλα που βοηθούν τη νέα μητέρα να επανέλθει γρηγορότερα σε φόρμα. Επομένως, δεν υπάρχει άμεση απαγόρευση κατανάλωσης τσιφά. Αλλά πρέπει να δίνεται προσοχή, καθώς κάθε νέο προϊόν μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση στο παιδί. Γι' αυτό, πρέπει να κρατάτε ένα ημερολόγιο διατροφής και να καταγράφετε την ποσότητα τσιφά που εισήλθε στην καθημερινή διατροφή, στη συνέχεια να ελέγχετε την αντίδραση του παιδιού και να σημειώνετε οτιδήποτε ασυνήθιστο – αυξημένη διεγερσιμότητα, ερεθισμό του δέρματος.

Για παιδιά

Πιστεύεται ότι η τσιφά είναι πολύ ωφέλιμη για τα παιδιά, καθώς περιέχει όλες τις απαραίτητες ουσίες. Είναι κατανοητό ότι δεν πρέπει να δίνεται σε βρέφη, καθώς το πεπτικό τους σύστημα δεν είναι ακόμα έτοιμο για τέτοια προϊόντα – όπως ακριβώς και με τους συνηθισμένους ξηρούς καρπούς. Έτσι, σε μικρές ποσότητες μπορεί να δοθεί μόνο σε παιδιά άνω των 3 ετών, αλλά μόνο ελλείψει ατομικής ευαισθησίας και αλλεργικών αντιδράσεων.

Στην απώλεια βάρους

Μια δίαιτα βασισμένη στην τσιφά δεν είναι καλή ιδέα, καθώς είναι ένα αρκετά θερμιδογόνο προϊόν. Αλλά η προσθήκη μικρής ποσότητας τσιφά στη διατροφή βοηθά στην ομαλοποίηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και στην επιτάχυνση του μεταβολισμού.

Η τσιφά προστίθεται στο τυρί κότατζ, το γιαούρτι, τις σαλάτες λαχανικών και φρούτων – αλλά όχι περισσότερο από 20–30 γρ την ημέρα. Τότε θα είναι ένα εξαιρετικό σνακ που θα βοηθήσει να τροφοδοτήσει το σώμα με όλες τις πρωτεΐνες και βιταμίνες ακόμα και σε αυστηρή δίαιτα.

Επιπλέον, πιστεύεται ότι οι ευεργετικές ουσίες που περιέχονται στην τσιφά απορροφώνται καλύτερα αν ληφθεί σε μορφή γάλακτος. Αυτό το ρόφημα μπορεί να αποτελέσει ένα εξαιρετικό πρωινό για όσους κάνουν δίαιτα. Για να παρασκευάσετε αυτό το θεραπευτικό γάλα, πάρτε κόνδυλους τσιφά και καθαρό νερό σε αναλογία 1:4. Το μείγμα εμποτίζεται για 24 ώρες, στη συνέχεια στραγγίζεται και οι κόνδυλοι τσιφά τρίβονται μέσα από ένα λεπτό σουρωτήρι. Στη συνέχεια, η προκύπτουσα μάζα ενώνεται με το στραγγισμένο υγρό και ανακατεύεται για να γίνει πουρές. Προαιρετικά, προστίθεται μια κουταλιά μέλι. Μπορείτε να πίνετε ένα φλιτζάνι από αυτό το γάλα για πρωινό για να ξεκινήσετε τη μέρα με ενέργεια.

Οφέλη του ελαίου αμυγδάλου γης

Το λάδι τσίφκας είναι ένα προϊόν που παρασκευάζεται με την τεχνική της ψυχρής έκθλιψης, η οποία επιτρέπει τη διατήρηση της μέγιστης δυνατής ποσότητας θρεπτικών συστατικών. Εάν η διαδικασία πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τους κανόνες, το προϊόν, που πληροί τις υψηλές σύγχρονες απαιτήσεις, θα έχει τη μορφή ενός χρυσοκίτρινου ημιδιάφανου υγρού με ευχάριστη μυρωδιά αμυγδάλου.

Από τις ιδιότητές του, αυτό το λάδι μοιάζει πολύ με το ελαιόλαδο. Περιέχει ελαϊκό οξύ, το οποίο ανήκει στην ομάδα των πολυακόρεστων λιπαρών και έχει την ικανότητα να προστατεύει τον οργανισμό από τις αρνητικές επιδράσεις του περιβάλλοντος. Εάν το καταναλώνει κανείς τακτικά, θα μειώσει τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης και θα την αντικαταστήσει με «καλή», γεγονός που θα ωφελήσει την καρδιαγγειακή δραστηριότητα και τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Έτσι, το λάδι του αμυγδάλου γης έχει τις εξής ιδιότητες:

• Κανονικοποίηση της καρδιακής λειτουργίας και πρόληψη του σχηματισμού θρόμβων.
• Βελτίωση της απορρόφησης ασβεστίου στον οστικό ιστό.
• Διατήρηση της οπτικής οξύτητας (αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα σε λινολεϊκό οξύ).
• ενίσχυση του ανοσοποιητικού·
• Κανονικοποίηση της ορμονικής ισορροπίας.
• Αύξηση της ανθεκτικότητας στο στρες.
• Βελτίωση των πεπτικών διαδικασιών.

Και για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, αρκεί να καταναλώνετε μόλις 10 γραμμάρια λαδιού την ημέρα, λίγο λιγότερο από μία κουταλιά της σούπας.

Η υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε ενισχύει το ανοσοποιητικό, επηρεάζει ευεργετικά τα αναπαραγωγικά όργανα. Επιπλέον, έχει τη μοναδική ικανότητα να αντικαθιστά οποιεσδήποτε άλλες βιταμίνες των οποίων παρατηρείται έλλειψη στον οργανισμό.

Στην κοσμετολογία, το λάδι τσίφκας χρησιμοποιείται ευρέως για την αύξηση της ελαστικότητας του δέρματος, την προστασία του από την αφυδάτωση, την επούλωση ρωγμών και φλεγμονών, τη φωτεινότητα και τον κορεσμό των κυττάρων με οξυγόνο. Επίσης, πιστεύεται ότι βοηθά στην εξάλειψη των εκδηλώσεων του εκζέματος, της ψωρίασης και διαφόρων τύπων δερματίτιδας. Στη βιομηχανία ομορφιάς χρησιμοποιείται για την ενδυνάμωση των μαλλιών και των νυχιών. Όλα αυτά εξηγούνται από τον ασυνήθιστο συνδυασμό δύο παραγόντων – της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαϊκό οξύ και της χαμηλής οξύτητας του προϊόντος συνολικά. Αυτό το λάδι δεν στεγνώνει για μεγάλο χρονικό διάστημα, γι' αυτό προστίθεται σε ακριβές κρέμες προσώπου, σαπούνια κ.λπ.

Για την επούλωση των ρωγμών, αρκεί να εφαρμόσετε λίγο λάδι στην πληγείσα περιοχή και να το αφήσετε να απορροφηθεί από μόνο του. Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί 2–3 φορές την ημέρα.

Για τη θρέψη του δέρματος, συνιστάται να εφαρμόζετε μια μικρή ποσότητα λαδιού κάτω από τα μάτια για μισή ώρα. Στη συνέχεια, σκουπίστε τα υπολείμματα με μια χαρτοπετσέτα. Επίσης, μπορείτε να φτιάξετε μια μάσκα με βάση αυτό, προσθέτοντας λάδι jojoba και νερόλι. Αυτά λαμβάνονται σε μικρή ποσότητα, κυριολεκτικά 3–6 σταγόνες ανά 1 κουταλιά της σούπας λάδι αμυγδάλου γης. Όλα αναμειγνύονται, εφαρμόζονται στο δέρμα του προσώπου με κινήσεις μασάζ, επεξεργάζοντας κάθε γραμμή αρκετές φορές.

Το λάδι τσίφκας χρησιμοποιείται και στη μαγειρική. Είναι καλό γιατί δεν αλλάζει τις ιδιότητές του κατά τη θερμική επεξεργασία. Έτσι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το τηγάνισμα φαγητών.

Χρήση του καρπού τσούφας

Το αμύγδαλο γης χρησιμοποιείται τόσο στη μαγειρική, όσο και στη διαιτολογία και στην κοσμετολογία – σήμερα οι παραδοσιακές επιλογές συνδυάζονται ολοένα και περισσότερο με καινοτόμες προσεγγίσεις.

Στη μαγειρική

Η χρήση της τσούφας στη μαγειρική είναι εκπληκτικά ποικίλη. Αναφέραμε ήδη το λάδι, το οποίο μπορεί να γίνει μια εξαιρετική (και μάλιστα φθηνότερη) αντικατάσταση του ελαιολάδου.

Επιπλέον, από τους προηγουμένως ψημένους και στη συνέχεια αλεσμένους στο μπλέντερ και τον μύλο καφέ κονδύλους της τσούφας παρασκευάζεται ένα ρόφημα που μοιάζει πολύ με κακάο. Αν ψήσετε ξανά τους αλεσμένους κονδύλους στο φούρνο μέχρι να πάρουν χρώμα σοκολάτας, και στη συνέχεια τους βράσετε σε βραστό νερό, θα πάρετε ένα υγιεινό και αρωματικό υποκατάστατο καφέ.

Η τσούφα προστίθεται συχνά σε αρτοσκευάσματα, γλυκά, σοκολάτα και χαλβά, για να προσδώσει σε αυτά τα προϊόντα γεύση ξηρών καρπών και άρωμα αμυγδάλου. Πασπαλίζεται πάνω σε σαλάτες και κέικ για να γίνουν πιο νόστιμα και θρεπτικά. Συχνά, η τσούφα μπαίνει στα κυρίως πιάτα, καθώς μπορεί να τηγανιστεί, να γίνει στον ατμό ή να σιγοβράσει χωρίς να χάσει τη γεύση και τις ευεργετικές της ιδιότητες.

Οι διαιτολόγοι συχνά συμβουλεύουν να καταναλώνετε τους κονδύλους αυτού του φυτού ωμούς, καθώς έτσι βοηθά γρηγορότερα στη βελτίωση της πέψης. Δεν χρειάζεται να ξεφλουδίσετε, αρκεί να τους πλύνετε καλά με τρεχούμενο νερό. Την αποξηραμένη τσούφα συχνά προτείνουν να την αλέθετε σε αλεύρι. Τότε θα μπορείτε να την προσθέτετε σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής. Θεωρητικά, μπορεί να αντικαταστήσει το αλεύρι, αλλά στην πράξη, επειδή δεν περιέχει γλουτένη, τέτοια αρτοσκευάσματα μπορεί να χάσουν το σχήμα τους. Γι' αυτό, στο αλεύρι τσούφας πρέπει να προσθέτετε κάποια ποσότητα σιμιγδαλιού ή αλευριού σίτου. Αυτό βοηθά να γίνει η ζύμη πιο κατάλληλη και αφράτη.

Παρακάτω παρατίθενται μερικές δημοφιλείς συνταγές:

1. Σπιτικός χαλβάς με τσούφα. Πρέπει να πάρετε 1 φλιτζάνι αποξηραμένους κονδύλους τσούφας, από 2/3 φλιτζανιού αλεύρι λευκό (υψηλής ποιότητας) και ζάχαρη, 1/3 φλιτζανιού άπαχο γάλα, 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο. Αρχικά, ψήστε ελαφρά τους κονδύλους σε ένα τηγάνι, στη συνέχεια αλέστε τους σε μπλέντερ ή μύλο καφέ. Εν τω μεταξύ, ψήστε ελαφρά και το αλεύρι, στη συνέχεια αναμείξτε το με την αλεσμένη τσούφα, προσθέστε φυτικό λάδι, ζάχαρη και προαιρετικά βανίλια και κανέλα. Όλο αυτό πρέπει να το βράσετε και να το κρατήσετε σε χαμηλή φωτιά για τρία λεπτά. Αφού κρυώσει λίγο το μείγμα, σχηματίστε μπρικέτες – για αυτό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φορμάκια.
2. Καφές με τσούφα. Για αυτόν, πρέπει να ψήσετε προηγουμένως τους κονδύλους τσούφας στο φούρνο, προθερμαίνοντάς τον στους 150 βαθμούς, όχι περισσότερο. Η όλη διαδικασία διαρκεί 10–15 λεπτά, αλλά πρέπει να ανακατεύετε συνεχώς τη φυτική πρώτη ύλη. Στη συνέχεια, πρέπει να περιμένετε να κρυώσει και να το αλέσετε σε μύλο καφέ για να γίνει σκόνη. Βράζετε το ρόφημα όπως τον συνηθισμένο καφέ – 1 κουταλάκι του γλυκού σκόνη ανά φλιτζάνι βραστό νερό.
3. Το «έλαιο ξηρών καρπών» μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπως το φυστικοβούτυρο. Αλλά θα είναι ένα ελαφρώς πιο σύνθετο επιδόρπιο. Για την παρασκευή του, πρέπει να πάρετε 50 γρ. αποξηραμένους «καρπούς» και να τους αλέσετε σε μύλο καφέ ή μπλέντερ μέχρι να γίνουν αλεύρι. Σε αυτά, προσθέστε 100 γρ. μαλακό βούτυρο, 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη άχνη και την ίδια ποσότητα σκόνης κακάο, και ανακατέψτε τα όλα. Αυτή η πάστα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γέμιση για διάφορα αρτοσκευάσματα. Αν όμως την αλείψετε σε κράκερ ή γαλέτα, θα είναι επίσης πολύ νόστιμο.
4. Στις χώρες της Μεσογείου, από το υπόγειο αμύγδαλο παρασκευάζεται το δροσιστικό ποτό ορσάντ. Γι' αυτό θα χρειαστείτε 250 γραμμάρια τέτοιων καρπών ανά 1 λίτρο νερού και 5 κουταλιές της σούπας ζάχαρη. Επίσης, για ευχάριστη γεύση και άρωμα, αξίζει να προσθέσετε ξύσμα λεμονιού και κανέλα. Την τσούφα θα πρέπει να τη μουλιάσετε όλη τη νύχτα εκ των προτέρων. Το πρωί, στραγγίστε τους καρπούς σε τρυπητό, αφήστε το νερό να στραγγίσει, βάλτε τους ίδιους τους κονδύλους στο μπολ του μπλέντερ, προσθέστε ένα ποτήρι καθαρού νερού και αλέστε τους σε ομοιογενή μάζα. Αυτή θα είναι η βάση του ποτού, την οποία πρέπει να μεταφέρετε σε ξεχωριστό δοχείο, προσθέστε το υπόλοιπο νερό και αφήστε το να εμποτιστεί για 3 ώρες. Μετά από αυτό, συνιστάται να στραγγίσετε το έγχυμα μέσω λεπτού σουρωτηριού ή διπλωμένης γάζας σε πολλές στρώσεις, προσθέστε ζάχαρη, ξύσμα και κανέλα, και σε περίπτωση ζέστης ακόμα και μερικά παγάκια.

Στην ιατρική

Στη διαιτολογία, αυτό το προϊόν αποτελεί μέρος της διατροφής εκείνων που πάσχουν από κοιλιοκάκη, δηλαδή δυσανεξία στη γλουτένη. Παράλληλα, οι κόνδυλοι του φυτού διαθέτουν όχι μόνο υψηλή θερμιδική αξία, αλλά και μεγάλη θρεπτική αξία, οπότε θα αποτελούν εναλλακτική λύση για εκείνα τα δημητριακά, τα περισσότερα από τα οποία περιέχουν γλουτένη. Επίσης, πιστεύεται ότι το υπόγειο αμύγδαλο γεμίζει τον οργανισμό με ενέργεια, βελτιώνει τη διάθεση, επηρεάζει θετικά τη λειτουργία του εγκεφάλου, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και τη φυσική αντοχή.

Στη λαϊκή ιατρική, η τσούφα χρησιμοποιείται ως εξής:

1. Καταναλώνετε φρέσκους κονδύλους σε μικρή ποσότητα τρεις φορές την ημέρα.
2. Γεμίζετε μαξιλάρια με το αποξηραμένο βότανο του φυτού για να απαλλαγείτε από την αϋπνία.
3. Το αφέψημα του υπόγειου αμυγδάλου (1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένα φύλλα ανά ποτήρι βραστό νερό) αποτελεί εξαιρετικό ηρεμιστικό μέσο. Πιστεύεται ότι βοηθά κατά της αϋπνίας και του πονόδοντου.
4. Το έγχυμα των φύλλων (ίδια αναλογία – 1 κουταλιά της σούπας ανά ποτήρι βραστό νερό, αλλά πρέπει να το αφήσετε να εμποτιστεί για 30 λεπτά) χρησιμοποιείται ως τονωτικό και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού.
5. Οι ωμοί κόνδυλοι βοηθούν στον καθαρισμό του οργανισμού από τοξίνες και στη βελτίωση της πέψης.
6. Με τη σκόνη από αποξηραμένους κονδύλους θεραπεύετε την αιμορραγία και τη φλεγμονή των ούλων.
7. Λαμβάνετε τη σκόνη επίσης για τον σακχαρώδη διαβήτη, για να μειώσετε το επίπεδο γλυκόζης. Η δοσολογία είναι 60 mg σκόνης ανά κιλό σωματικού βάρους.
8. Το αφέψημα υπόγειου αμυγδάλου με φλούδα πορτοκαλιού βοηθά στη θεραπεία της ουρηθρίτιδας και της σχετικής επώδυνης ούρησης.
9. Τα λουτρά με βάση το αφέψημα βοηθούν στη θεραπεία γυναικολογικών παθήσεων.

Ως το πιο αποτελεσματικό μέσο θεωρείται το αλκοολούχο βάμμα (1 κουταλιά της σούπας πρώτης ύλης ανά 0,25 λίτρο βότκας), στο οποίο αποδίδεται κυριολεκτικά άμεσο αποτέλεσμα. Ένα τέτοιο βάμμα είναι χρήσιμο σε μολυσματικές ασθένειες και μπορεί να ανακουφίσει από τη φλεγμονή.

Είναι ενδιαφέρον ότι παλαιότερα πίστευαν ότι το υπόγειο αμύγδαλο απωθεί τα κακά πνεύματα από το σπίτι. Οι πιο σύγχρονες αστικοί θρύλοι ισχυρίζονται ότι η τσούφα βελτιώνει την ενέργεια του χώρου. Αλλά αυτά είναι απλώς ωραίες ιστορίες, ενώ οι λαϊκές θεραπείες που περιγράφηκαν παραπάνω έχουν δοκιμαστεί στην πράξη και οι ιδιότητές τους έχουν επιβεβαιωθεί από επιστημονικές έρευνες.

Βλάβες και αντενδείξεις

Κατ' αρχήν, το αμύγδαλο της γης είναι τόσο ωφέλιμο που ουσιαστικά δεν έχει αντενδείξεις. Ωστόσο, τα άτομα που είναι επιρρεπή στην παχυσαρκία θα πρέπει να το καταναλώνουν με προσοχή, καθώς είναι ένα πολύ θερμιδογόνο προϊόν. Επιπλέον, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά οξέα, δεν συνιστάται η κατανάλωσή του σε οξείες μορφές ηπατικών παθήσεων.

Πώς να καλλιεργήσετε την τσούφα

Η τσούφα είναι ένα πολύ ανεπιτήδευτο φυτό. Με μέτρια υγρό έδαφος και απουσία καύσωνα, μπορείτε να υπολογίζετε σε εξαιρετική σοδειά. Φαίνεται ακόμα και παράδοξο γιατί ένα φυτό που κατάγεται από την Αφρική δεν αγαπά τη ζέστη, αλλά στην πραγματικότητα η βέλτιστη θερμοκρασία για αυτό είναι έως +22–23°C.

Πρέπει να θυμάστε ότι η βλαστική περίοδος του φυτού είναι μεγάλη, κατά μέσο όρο 150–180 ημέρες, γι' αυτό είναι καλύτερο να καλλιεργείτε το αμύγδαλο της γης από σπορόφυτα και να το μεταφυτεύετε στο έδαφος μόνο στα τέλη Μαΐου.

Η φροντίδα του αμυγδάλου της γης δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Πρέπει να ποτίζεται μόνο σε περίοδο ξηρασίας, για να αποφευχθεί η σήψη των ριζών. Η λίπανση πρέπει να γίνεται όχι περισσότερες από 2–3 φορές το καλοκαίρι, καθώς υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης υπερβολικής πράσινης μάζας με λίγους κονδύλους.

Τα πλεονεκτήματα αυτού του φυτού είναι επίσης ότι δεν είναι μόνο βρώσιμο, αλλά και πολύ διακοσμητικό. Αν φυτέψετε τέτοιους θάμνους σε σειρά, μπορείτε να σχηματίσετε ένα όμορφο, έντονο πράσινο περίγραμμα. Σήμερα, αυτό το φυτό χρησιμοποιείται ευρέως στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό τοπίου.

Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε

Σήμερα δεν είναι απαραίτητο να καλλιεργείτε αμύγδαλο της γης στον κήπο σας. Μπορείτε απλά να το αγοράσετε από ένα ηλεκτρονικό κατάστημα ή να προσπαθήσετε να το βρείτε σε ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ. Η τσούφα πωλείται επίσης σε κέντρα κήπου, αλλά κυρίως ως φυτευτικό υλικό. Οπότε καλύτερα να αναζητήσετε απλά ώριμους καρπούς. Πρέπει να είναι αρκετά σφιχτοί, ελαστικοί, με στρογγυλό σχήμα και φλούδα χωρίς ζημιές.

Το αμύγδαλο της γης μπορεί να καλλιεργηθεί μόνο του. Σε αυτή την περίπτωση, οι κόνδυλοι πρέπει να συλλέγονται στα τέλη Σεπτεμβρίου. Ένα σίγουρο σημάδι ότι ήρθε η ώρα να το κάνετε είναι το κιτρίνισμα των φύλλων και το στέγνωμά τους. Δεν χρειάζεται να βιαστείτε: όσο αργότερα ξεκινήσει η συγκομιδή, τόσο καλύτερα θα ωριμάσουν οι κόνδυλοι και τόσο περισσότερα θρεπτικά συστατικά θα συσσωρεύσουν. Αλλά δεν πρέπει να καθυστερήσετε κιόλας. Η συγκομιδή πρέπει να γίνεται σε ξηρό καιρό, οπότε κάντε το πριν από τις βροχές και τους παγετούς.

Οι κόνδυλοι του αμυγδάλου της γης βγαίνουν μαζί με τις ρίζες, καθαρίζονται από τη χωμάτινη λάσπη, τοποθετούνται σε μεταλλικό πλέγμα και ποτίζονται με νερό για να αφαιρεθούν τα υπολείμματα χώματος. Στη συνέχεια, η τσούφα αφήνεται να στεγνώσει, αλλά όχι στον ήλιο, αλλά κάτω από υπόστεγο – μόνο έτσι μπορεί να εξασφαλιστεί αρκετά μεγάλη διάρκεια αποθήκευσης για αυτούς τους κονδύλους.

Το αποξηραμένο αμύγδαλο της γης αποθηκεύεται στο υπόγειο, αλλά πρέπει να διασφαλιστεί ότι υπάρχει κανονική υγρασία και ότι δεν θα καταστραφεί από τρωκτικά. Μπορείτε να αποθηκεύσετε κάποια ποσότητα κονδύλων απλά στην κουζίνα ή σε βοηθητικό χώρο, προστατευμένο από τις ηλιακές ακτίνες. Η σοδειά πρέπει να διατηρείται σε χάρτινο κουτί ή κόντρα πλακέ. Αλλά ακόμα και αν τηρηθούν όλες οι συνθήκες, δεν θα διατηρηθεί για περισσότερο από δύο χρόνια.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το αμύγδαλο γης (τσούφα) ήταν γνωστό στους προγόνους του ανθρώπου ήδη πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια. Αυτοί οι κόνδυλοι βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών σε αιγυπτιακούς τάφους. Η τσούφα καλλιεργούνταν στο έδαφος του Σουδάν και του Μαρόκου. Στην Ευρώπη, αυτή η καλλιέργεια μεταφέρθηκε από τους Άραβες κατά την περίοδο της μαυριτανικής κυριαρχίας.

Φωτογραφία του αμυγδάλου γης τσούφα