Σάλτσα σόγιας: θερμιδική αξία, ευεργετικές ιδιότητες και αντενδείξεις

Η σάλτσα σόγιας είναι ένα προϊόν της ανατολικής κουζίνας που έχει ριζώσει άριστα και στις ρωσικές συνθήκες. Είναι ένα καρύκευμα υγρής σύστασης και πολύ σκούρου χρώματος. Διακρίνεται για τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, που σε ορισμένους μπορεί να φαίνεται έντονη. Ωστόσο, η παρουσία αυτής της μυρωδιάς δείχνει ότι ο αγοραστής έχει μπροστά του ένα ποιοτικό φυσικό προϊόν. Άλλωστε, αυτή η μυρωδιά είναι αποτέλεσμα της μακράς διαδικασίας ζύμωσης των σπόρων σόγιας και των ειδικά καβουρδισμένων κόκκων σιταριού ή κριθαριού. Αν και δεν διατίθενται όλα τα συστατικά για την παραδοσιακή κινεζική ή ιαπωνική συνταγή, θεωρητικά μπορείτε να παρασκευάσετε σάλτσα στο σπίτι.

Από τι φτιάχνεται η σάλτσα σόγιας

Η παραδοσιακή συνταγή της σάλτσας σόγιας προβλέπει μια μακρά διαδικασία ζύμωσης, η οποία διαρκεί περίπου δύο ή τρεις μήνες. Στην κινεζική εκδοχή, συμμετέχουν μόνο οι σπόροι σόγιας. Στην ιαπωνική, οι αναφερόμενοι κόκκοι σιταριού, που δίνουν στη σάλτσα μια ελαφριά ξινίλα. Η διαδικασία ζύμωσης γίνεται υπό την επίδραση του μύκητα κότζι.

Όσο περισσότερο διαρκεί η διαδικασία ζύμωσης, τόσο πιο πλούσια και αρμονική γίνεται η σάλτσα σόγιας. Φυσικά, στις σύγχρονες συνθήκες δεν είναι δυνατόν να αφιερώνεται πολύς χρόνος στην παραγωγή της. Για αυτόν τον λόγο, πολλές εταιρείες χρησιμοποιούν μια άλλη μέθοδο – την υδρόλυση των πρωτεϊνών σόγιας. Τότε η διαδικασία προχωρά πολύ πιο γρήγορα, και αντί για αρκετούς μήνες, χρειάζονται μόνο λίγες ημέρες μέχρι την ετοιμότητα. Αυτό βοηθά στη σημαντική μείωση του τελικού κόστους του προϊόντος. Ωστόσο, η γεύση δεν θα είναι τόσο πλούσια όσο με την παραδοσιακή παρασκευή.

Υπάρχουν παραγωγοί που αναμειγνύουν τη σάλτσα που προέκυψε από την υδρόλυση με μια μικρή ποσότητα φυσικής σάλτσας. Κοστίζει λίγο ακριβότερα, αλλά γίνεται πιο αρωματική και νόστιμη.

Έτσι, στην κλασική ιαπωνική σάλτσα πρέπει να υπάρχουν μόνο τέσσερα βασικά συστατικά: το κύριο είναι οι σπόροι σόγιας, τα επιπλέον είναι το σιτάρι ή το κριθάρι, το νερό και το αλάτι. Στο παρελθόν, από αυτά τα συστατικά η σάλτσα σόγιας παραγόταν χειροποίητα. Σήμερα, η διαδικασία ζύμωσης γίνεται σε εργοστασιακές συνθήκες και οι εταιρείες προσπαθούν να βελτιώσουν και να αυτοματοποιήσουν την παραγωγή, ακόμη και όταν χρησιμοποιούν την παραδοσιακή συνταγή.

Η διαδικασία πραγματοποιείται ως εξής – τα φασόλια σόγιας μουλιάζονται για πολλή ώρα και στη συνέχεια μαγειρεύονται ή βράζονται. Οι κόκκοι σιταριού ελαφρά καβουρδίζονται και στη συνέχεια αλέθονται για να ξεκινήσει η διαδικασία ζύμωσης. Στο νερό προστίθεται αλάτι μέχρι να επιτευχθεί το διάλυμα της επιθυμητής σύστασης.

Ωστόσο, η παρασκευή της κλασικής σάλτσας σόγιας είναι αδύνατη χωρίς ασπέργιλλους – μικροσκοπικούς μύκητες. Προστίθενται στο μείγμα του ήδη αλεσμένου σιταριού και της προετοιμασμένης σόγιας. Αυτοί οι μύκητες δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για τη διαδικασία ζύμωσης. Παλαιότερα, αυτή η διαδικασία απλά δεν μπορούσε να δώσει προβλέψιμο αποτέλεσμα, καθώς το μείγμα αφηνόταν απλά σε δεξαμενές κάτω από τον ήλιο. Σήμερα, η σάλτσα παράγεται σε εργοστάσια, όπου ορίζονται αυστηρά συγκεκριμένες παράμετροι του περιβάλλοντος, ώστε η διαδικασία να εξελιχθεί σωστά και το προϊόν να έχει την ίδια γεύση και άρωμα ανεξαρτήτως παρτίδας παραγωγής.

Όταν ο μούστος (που ονομάζεται κότζι) θεωρείται έτοιμος, τοποθετείται σε δεξαμενές και προστίθεται αλατούχο διάλυμα. Όλα αυτά αναμειγνύονται προσεκτικά. Στην ιαπωνική παράδοση, ο προκύπτων μούστος ονομάζεται μορόμι και η περίοδος ζύμωσής του διαρκεί αρκετούς μήνες. Ωστόσο, θα ήταν πιο σωστό να πούμε ότι λαμβάνει χώρα όχι μόνο αλκοολική ζύμωση, αλλά και γαλακτική ζύμωση. Για τους περισσότερους παραγωγούς αυτό διαρκεί αρκετούς μήνες, αλλά για τις ακριβές μάρκες που προμηθεύουν σάλτσα στην αυτοκρατορική αυλή, φτάνει τους έξι μήνες.

Στη συνέχεια, ο δεύτερος μούστος στύβεται, μεταγγίζεται σε άλλα δοχεία, φιλτράρεται και το υπόλειμμα συμπιέζεται με πρέσα. Το αποτέλεσμα είναι μια ωμή σάλτσα, η οποία αφήνεται σε δεξαμενή για μερικές ημέρες ώστε να κατακαθίσουν τα εναπομείναντα μικροσκοπικά αιωρήματα. Στη συνέχεια, η σάλτσα θερμαίνεται, διαφορετικά η διαδικασία ζύμωσης δεν θα σταματήσει. Παρεμπιπτόντως, σε αυτό το στάδιο παραμένει ακόμα διαφανής.

Γιατί η σάλτσα σόγιας είναι αλμυρή

Πολλοί πιστεύουν ότι η σάλτσα σόγιας είναι αλμυρή αποκλειστικά λόγω του αλατιού που περιέχεται στα συστατικά. Στην πραγματικότητα, όπως ήδη αναφέρθηκε παραπάνω, το αλάτι προστίθεται πάντα σε μικρή ποσότητα στη σάλτσα. Αυτό δεν γίνεται για γεύση, αλλά για να αποτραπεί ο πολλαπλασιασμός παθογόνων μικροοργανισμών. Ακριβώς επειδή η σάλτσα έχει έντονη γεύση και περιέχει λίγο αλάτι, αυτό επιτρέπει να αλατίζονται λιγότερο τα πιάτα που παρασκευάζονται με αυτήν.

Ωστόσο, επί του παρόντος στην αγορά υπάρχει ελαφρώς αλατισμένη σάλτσα σόγιας – σε αυτήν προστίθεται μικρότερη ποσότητα αλατιού. Υπάρχει επίσης και γλυκιά σάλτσα, στην οποία προστίθενται ξύδι και ζάχαρη. Ορισμένοι παραγωγοί κυκλοφορούν μια ειδική ποικιλία για σούσι και σασίμι. Αυτή η σάλτσα περιέχει ειδικά καρυκεύματα για θαλασσινά. Επομένως, δεν είναι απαραίτητο η γεύση της να είναι αλμυρή.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Η σάλτσα σόγιας χαρακτηρίζεται από χαμηλή ενεργειακή αξία. Αυτή ανέρχεται σε μόλις 60–70 kcal ανά 100 γραμμάρια, ανάλογα με τα συγκεκριμένα συστατικά. Ταυτόχρονα, περιέχει πολλά υγιεινά συστατικά, συμπεριλαμβανομένων πρωτεϊνών, βιταμινών και άλλων δραστικών ουσιών.

Συνολικά, η σύνθεση της σάλτσας μπορεί να παρουσιαστεί ως εξής:

1. Πρωτεΐνες – έως 7%. Επιπλέον, στη σάλτσα σόγιας περιέχονται πολλά απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία ο οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του, αλλά είναι απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία του.
2. Γλουταμινικό νάτριο. Αν και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι απλώς ένα ενισχυτικό γεύσης, μάλιστα αρκετά επιβλαβές, στην πραγματικότητα είναι ένα ελεύθερο αμινοξύ. Σε μικρή ποσότητα δεν προκαλεί καμία βλάβη και μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν μελέτες που να επιβεβαιώνουν την αρνητική του επίδραση στον οργανισμό υπό συνθήκες μέτριας κατανάλωσης.
3. Ισοφλαβόνες σόγιας. Πρόκειται για πολλές ουσίες – γλυκιτίνη, γενιστεΐνη και δαιδζεΐνη με τους γλυκοζίτες τους. Γενικά έχουν ευεργετική επίδραση στην καρδιαγγειακή δραστηριότητα και ακόμη και στη λειτουργία του εγκεφάλου.
4. Αντιοξειδωτικά. Επιτελούν πολλές λειτουργίες ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένης της επιτάχυνσης των μεταβολικών διεργασιών, της μείωσης της φλεγμονής και της επιβράδυνσης των διαδικασιών γήρανσης.

Επιπλέον, στη σάλτσα σόγιας περιλαμβάνονται ασκορβικό οξύ, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ΡΡ. Αυτές ομαλοποιούν τις μεταβολικές διαδικασίες και μειώνουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης.

Σε τι ωφελεί η σάλτσα σόγιας

Αυτό το προϊόν, χάρη στη χημική του σύνθεση, είναι ωφέλιμο τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες. Κυρίως επισημαίνεται η ευεργετική του επίδραση στο καρδιαγγειακό και στο αναπαραγωγικό σύστημα.

Για γυναίκες

Για τα οφέλη της σάλτσας σόγιας στις γυναίκες άρχισαν να προβληματίζονται όταν έρευνες έδειξαν ότι οι Γιαπωνέζες αντιμετωπίζουν πολύ καλύτερα την εμμηνόπαυση από ό,τι γυναίκες άλλων εθνικοτήτων. Η βαθύτερη μελέτη του θέματος αποκάλυψε ότι το θέμα είναι η κατανάλωση σάλτσας σόγιας. Συγκεκριμένα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο διεξήγαγαν μια μελέτη που έδειξε ότι στις Γιαπωνέζες που περιλαμβάνουν σάλτσα σόγιας στη διατροφή τους, κατά την εμμηνόπαυση εκκρίνεται ενεργά η ουσία S-εκβολ. Αυτή, λόγω των ιδιοτήτων της, αντισταθμίζει εν μέρει τη μείωση της παραγωγής οιστρογόνων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Η σάλτσα σόγιας και άλλα προϊόντα με βάση τη σόγια, όπως αποδείχθηκε, βοηθούν στην εξάλειψη διαφόρων δυσάρεστων συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, για παράδειγμα, τις εξάψεις, καθώς και τους περιοδικούς πόνους στις αρθρώσεις.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η προαναφερθείσα γενιστεΐνη βοηθά στην καταπολέμηση της οστεοπόρωσης και μάλιστα την προλαμβάνει (και αυτή η ασθένεια είναι χαρακτηριστική κυρίως για τις γυναίκες, στις οποίες κατά την εμμηνόπαυση η απομάκρυνση του ασβεστίου από τα οστά γίνεται με αρκετά γρήγορους ρυθμούς).

Επίσης, η μέτρια τακτική κατανάλωση σάλτσας σόγιας μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Για άνδρες

Οι άνδρες αντιμετωπίζουν συχνότερα καρδιαγγειακές παθήσεις. Επομένως, γι' αυτούς είναι πιο σημαντική η ιδιότητα της σάλτσας σόγιας να μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης τέτοιων παθολογιών. Χάρη στην παρουσία ισοφλαβονών, το προϊόν καθαρίζει τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων από συσσωρεύσεις χοληστερόλης που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε αθηρωματικές πλάκες. Επιπλέον, αυτές οι ουσίες ομαλοποιούν την αρτηριακή πίεση.

Η υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά στη σάλτσα σόγιας συμβάλλει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού. Η αντιφλεγμονώδης δράση τους επιτρέπει την πρόληψη της προστατίτιδας, μειώνοντας τον κίνδυνο καρκινικών παθήσεων του προστάτη και άλλων οργάνων του αναπαραγωγικού συστήματος.

Ωστόσο, οι άνδρες πρέπει να είναι προσεκτικοί – η σάλτσα σόγιας περιέχει φυτοορμόνες, δηλαδή ορμονοειδείς ουσίες φυτικής προέλευσης. Αλλά από τις ιδιότητές τους είναι πιο κοντά στα οιστρογόνα, δηλαδή στις γυναικείες φυλετικές ορμόνες. Με την κατανάλωση προϊόντων σόγιας σε μεγάλες ποσότητες, η παραγωγή ανδρικών φυλετικών ορμονών μπορεί να μειωθεί, και αυτό οδηγεί σε δυσάρεστες συνέπειες.

Στην εγκυμοσύνη

Για τις μέλλουσες μητέρες, αυτή η σάλτσα είναι χρήσιμη γιατί επιτρέπει την προσθήκη λιγότερου αλατιού στα πιάτα. Αυτό σημαίνει ότι μειώνεται ο κίνδυνος οιδήματος και υπέρτασης. Επιπλέον, η σάλτσα σόγιας περιέχει πολλές ουσίες που θα είναι ωφέλιμες για τις μέλλουσες μητέρες. Για παράδειγμα, απαραίτητα οξέα, βιταμίνες Β, συμπεριλαμβανομένου του φολικού οξέος, αντιοξειδωτικά, σίδηρος κ.λπ. Τέλος, το προϊόν βοηθά στη ρύθμιση της διαδικασίας της πέψης.

Αλλά πρέπει να είστε προσεκτικοί, και αν η μέλλουσα μητέρα είχε κρίσεις οξείας γαστρίτιδας ή παγκρεατίτιδας και πριν την εγκυμοσύνη, καλύτερα να το αποφύγει.

Στον θηλασμό

Στην περίοδο μετά τον τοκετό, η σάλτσα σόγιας επιτρέπει την ταχεία αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας, την ενίσχυση των οστών και την ομαλοποίηση της καρδιαγγειακής λειτουργίας. Αλλά μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει αυξημένο σχηματισμό αερίων στο μωρό. Επομένως, μέχρι το μωρό να γίνει 4 μηνών, δεν πρέπει να καταναλώνετε αυτή τη σάλτσα. Ακόμα και μετά από αυτή την ηλικία, αν η μητέρα αντιμετωπίσει κολικούς ή αλλεργική αντίδραση στο μωρό, θα πρέπει να αποφύγει τη σάλτσα σόγιας.

Για παιδιά

Σε παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών δεν πρέπει να δίνεται σάλτσα σόγιας. Βέβαια, αυτό ισχύει για οποιαδήποτε καρυκεύματα, καθώς το πεπτικό σύστημα του παιδιού δεν είναι ακόμη αρκετά ανεπτυγμένο. Αλλά σταδιακά, η σάλτσα σόγιας μπορεί να εισαχθεί σε μικρές ποσότητες στη διατροφή του παιδιού. Για τους μαθητές είναι ωφέλιμη γιατί επιδρά θετικά στην ανάπτυξη των μυών.

Μπορεί η σάλτσα σόγιας να χρησιμοποιηθεί στην απώλεια βάρους

Χάρη στο γεγονός ότι η σάλτσα σόγιας περιέχει λιγότερο αλάτι, μειώνει το οίδημα, με το οποίο φεύγουν και τα περιττά κιλά. Επιπλέον, το ίδιο το προϊόν έχει χαμηλή ενεργειακή αξία. Αλλά χάρη στην έντονη γεύση και το άρωμά του, αντικαθιστά πολύ πιο λιπαρές και θερμιδογόνες σάλτσες και καρυκεύματα. Για παράδειγμα, την ξινή κρέμα ή την έτοιμη μαγιονέζα, η οποία, σε αντίθεση με τη σπιτική, αποτελεί σοβαρή απειλή για την καρδιά και τη σιλουέτα. Αν το επιθυμείτε, μπορείτε να αντικαταστήσετε και το ελαιόλαδο ή το ηλιέλαιο, αλλά σε κάποια ποσότητα τα λιπαρά είναι απαραίτητα.

Ταυτόχρονα, πρέπει να θυμάστε ότι η σάλτσα σόγιας μπορεί να καταναλωθεί μόνο σε μικρές ποσότητες. Περιέχει γλουταμινικό νάτριο, το οποίο αυξάνει την όρεξη, και εξαιτίας αυτού υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να φάτε περισσότερο από ό,τι πρέπει (σύμφωνα με τις ιατρικές απαιτήσεις).

Η σάλτσα σόγιας στην ιατρική

Προς το παρόν, η σάλτσα σόγιας ερευνάται από γιατρούς – καθώς, μαζί με άλλα συστατικά της ανατολίτικης κουζίνας, συμβάλλει στη μακροζωία των Ιαπώνων και στην εξαιρετική κατάσταση υγείας των ηλικιωμένων.

Στον σακχαρώδη διαβήτη

Σε αυτή την ασθένεια, μπορείτε να καταναλώνετε μόνο τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Η σάλτσα σόγιας έχει μόνο 20 μονάδες, γεγονός που επιτρέπει την ένταξή της στη διατροφή, αλλά μόνο εάν πρόκειται για ένα ποιοτικό φυσικό προϊόν. Είναι απαραίτητο να διαβάσετε τη σύνθεση της σάλτσας και να βεβαιωθείτε ότι δεν περιέχει τίποτα άλλο εκτός από σπόρους σόγιας, σιτάρι και αλάτι. Ακόμη και η παρουσία πρόσθετων μπαχαρικών είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητη, πόσο μάλλον η παρουσία συντηρητικών (ένα τέτοιο προϊόν στον σακχαρώδη διαβήτη θα προκαλέσει μόνο βλάβη).

Στην παγκρεατίτιδα

Σε αυτή την ασθένεια, η σάλτσα σόγιας μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το πάγκρεας. Το θέμα είναι ότι η ελαφρώς αλμυρή και ξινή γεύση της μπορεί να διεγείρει την παραγωγή γαστρικού υγρού και να ενισχύσει την εκκριτική λειτουργία του παγκρέατος. Επομένως, η κατανάλωσή της θα επηρεάσει αρνητικά την κατάσταση της υγείας σας. Και αυτό αφορά ακόμη και την κλασική συνταγή σάλτσας, στην οποία ουσιαστικά δεν υπάρχουν άλλα συστατικά εκτός από σπόρους σόγιας και σιτάρι.

Όσο για εκείνες τις συνταγές όπου στη σάλτσα σόγιας προστίθενται ξίδι, διάφορα μπαχαρικά και σκόρδο, τέτοιες συνθέσεις μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά τις φλεγμονώδεις διαδικασίες στο πάγκρεας. Επομένως, τέτοιες σάλτσες αντενδείκνυνται απολύτως σε οποιαδήποτε μορφή παγκρεατίτιδας.

Η φυσική σάλτσα σόγιας, που λαμβάνεται με μακρά φυσική ζύμωση, μπορεί να είναι ωφέλιμη, καθώς περιέχει πολλές βιταμίνες και αντιοξειδωτικά με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Αλλά δεν μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε σε οξεία παγκρεατίτιδα, σε έξαρση της χρόνιας νόσου και σε περίπτωση ασταθούς ύφεσης. Σε μικρές ποσότητες, μπορείτε να εισάγετε τη σάλτσα σόγιας στη διατροφή σας μόνο κατά την περίοδο της μακράς ύφεσης. Αλλά στα πρώτα σημάδια επιδείνωσης της κατάστασης ή έστω δυσφορίας, θα πρέπει να την αποκλείσετε και πάλι.

Στη γαστρίτιδα

Δεδομένου ότι η σάλτσα σόγιας, όπως και κάθε άλλο καρύκευμα, διεγείρει την παραγωγή γαστρικού υγρού, θα πρέπει να την αποφεύγετε όχι μόνο στο οξύ στάδιο της νόσου, αλλά και στο στάδιο της ύφεσης. Αλλά αυτό αφορά μόνο τη γαστρίτιδα με αυξημένη οξύτητα. Σε χαμηλή οξύτητα, μπορείτε να καταναλώνετε το προϊόν σε μικρές ποσότητες.

Στην ουρική αρθρίτιδα

Σχετικά με την κατανάλωση σάλτσας σόγιας στην ουρική αρθρίτιδα, οι γιατροί δεν έχουν ομόφωνη γνώμη. Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι η σόγια, όπως και τα άλλα όσπρια, θα αυξήσει μόνο την ποσότητα των πουρινών που προκαλούν αυτή την ασθένεια. Άλλοι πιστεύουν ότι μετά τη ζύμωση, η σάλτσα σόγιας θα μειώσει την ποσότητα των πουρινών. Σε κάθε περίπτωση, είναι καλύτερο να μην ρισκάρετε και να εντάσσετε το προϊόν στη διατροφή σας μόνο από καιρό σε καιρό και σε μικρή ποσότητα.

Στη χολοκυστίτιδα

Σε αυτή την πάθηση πρέπει να μειώσετε την κατανάλωση αλατιού και μπαχαρικών. Μπορούν κάλλιστα να αντικατασταθούν με μια ποιοτική σάλτσα που θα αποτελείται μόνο από τα τέσσερα προαναφερθέντα συστατικά. Αλλά η σάλτσα σόγιας με πικάντικα πρόσθετα θα πρέπει να αποφεύγεται.

Η σάλτσα σόγιας στην κοσμετολογία

Η μοναδική χημική σύνθεση της σάλτσας σόγιας επιτρέπει τη χρήση της και στην κοσμετολογία. Χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης και κάνει το δέρμα πιο ελαστικό. Επιπλέον, βελτιώνει την κατάσταση των μαλλιών και βοηθά να γίνουν πιο πλούσια.

Στην οικιακή κοσμετολογία, η σάλτσα σόγιας χρησιμοποιείται συχνά ως λευκαντικό μέσο, που επιτρέπει να απαλλαγείτε από τις φακίδες. Γι' αυτό, συνιστάται να πλένετε το πρόσωπό σας το πρωί και το βράδυ με καφέ, αλλά όχι μαύρη σάλτσα, χωρίς προσθήκη μπαχαρικών.

Μια άλλη συνταγή χρησιμοποιείται για να απαλλαγείτε από την ακμή. Γι' αυτό, παίρνετε 1 κ.σ. σάλτσας σόγιας, την αναμειγνύετε με την ίδια ποσότητα ελαιόλαδου και έναν φρέσκο κρόκο αυγού κότας. Αυτό το μείγμα το εφαρμόζετε στο πρόσωπο για 25 λεπτά και στη συνέχεια πλένετε καλά το πρόσωπό σας.

Για να είναι τα μαλλιά πυκνά και πλούσια, κάνετε την εξής μάσκα – αναμειγνύετε 2 κ.γ. σάλτσας σόγιας με την ίδια ποσότητα ελαιόλαδου, χτυπάτε με έναν κρόκο αυγού και κατανέμετε ομοιόμορφα σε όλο το μήκος των μαλλιών. Αφήνετε το προϊόν για μία ώρα και στη συνέχεια το ξεπλένετε με κανονικό σαμπουάν.

Χρήση στη μαγειρική

Η σάλτσα σόγιας είναι υποχρεωτικό συστατικό της ανατολίτικης κουζίνας. Ωστόσο, σήμερα γίνεται μέρος και της ευρωπαϊκής μαγειρικής παράδοσης, αντικαθιστώντας συχνά το ελαιόλαδο ή τη μαγιονέζα. Προστίθεται σε διάφορες σαλάτες, σε κρεατικά και ψαρικά πιάτα.

Για παράδειγμα, μπορείτε να αναμείξετε σάλτσα σόγιας με ελαιόλαδο και λίγο φρέσκο χυμό λεμονιού – αυτό θα είναι ένα εξαιρετικό ντρέσινγκ για κάθε σαλάτα λαχανικών. Καλό είναι να προσθέσετε και λίγο σουσάμι. Επίσης, μπορείτε να την αναμειγνύετε με σάλτσα μανιταριών, μουστάρδας, γαρίδας.

Η πιο ανοιχτόχρωμη σάλτσα θεωρείται καθολική, μπορείτε να τη χρησιμοποιείτε με οποιαδήποτε τρόφιμα, ενώ η σκούρα συμπληρώνει τα κρεατικά.

Μπορείτε να προσθέσετε σάλτσα σόγιας σε κρεατικά και λαχανικά κατά το στιφάδο, καθώς και στη σούπα κατά το βράσιμο. Αλλά πρέπει να το κάνετε 10 λεπτά πριν από το μαγείρεμα, ώστε να προλάβει να αναπτυχθεί το άρωμα. Απλά πρέπει να είστε προσεκτικοί – στη σούπα προσθέτετε όχι περισσότερο από 1 κ.γ. ανά κατσαρόλα. Στην ίδια ποσότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πιάτα με ρύζι.

Με βάση τη σάλτσα σόγιας, το λεμόνι και τα βότανα μπορείτε να ετοιμάζετε μαρινάδες για κρέας και ψάρι. Επίσης, αυτό το καρύκευμα είναι καλό σε πιάτα με αυγά. Για παράδειγμα, μπορείτε να χτυπήσετε μια ομελέτα με κρέμα γάλακτος αναμεμειγμένη με λίγη σάλτσα σόγιας. Το πιάτο θα γίνει αφράτο, με μια όμορφη χρυσαφένια απόχρωση και λεπτή γεύση.

Με τι μπορείτε να αντικαταστήσετε τη σάλτσα σόγιας

Για να αντικαταστήσετε αυτό το συστατικό, πρέπει να βρείτε ένα καρύκευμα που θα αναδημιουργήσει τις ανατολίτικες νότες στο πιάτο. Η επιλογή εξαρτάται από το σκοπό για τον οποίο χρειάζεται η σάλτσα. Αν είναι για μαρινάδα, τότε πρέπει να πάρετε κανονική μαγιονέζα, να προσθέσετε την ίδια ποσότητα νερού, κόκκινο και μαύρο πιπέρι, το χυμό ενός λεμονιού και να αναμείξετε μέχρι να ομογενοποιηθεί. Αυτή είναι μια εξαιρετική μαρινάδα για σουβλάκι.

Αν πρόκειται για σάλτσα σόγιας σε σαλάτα, τότε για την αντικατάστασή της παίρνετε ξύδι, κατά προτίμηση βαλσαμικό, καθώς σε αυτό υπάρχουν ήδη αυτές οι ασυνήθιστες νότες. Μπορείτε να το αναμείξετε με ελαιόλαδο και να προσθέσετε μουστάρδα (καλύτερα σε σκόνη).

Μια άλλη επιλογή για ντρέσινγκ σαλάτας είναι το φυτικό λάδι αναμεμειγμένο με ξύδι μήλου, σκόρδο και μπαχαρικά. Για να αναπαραχθεί όχι μόνο η γεύση αλλά και το χρώμα, το λάδι βράζεται και στη συνέχεια προστίθεται το ψιλοκομμένο σκόρδο. Και μόνο μετά την ψύξη μπορούν να προστεθούν τα άλλα συστατικά.

Βλάβες και αντενδείξεις

Η βλάβη της σάλτσας σόγιας είναι μια σχετική έννοια, κυρίως όλες οι δυσμενείς συνέπειες σχετίζονται είτε με την υπερβολική κατανάλωση είτε με προϊόν χαμηλής ποιότητας που αγοράζεται στην αγορά. Η μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα σάλτσας σόγιας είναι 30 γρ. την ημέρα. Η υπέρβαση αυτής της ποσότητας σημαίνει μετεωρισμό και τουλάχιστον διαταραχή της πέψης.

Αλλά ακόμα και η πιο ποιοτική σάλτσα έχει τις αντενδείξεις της για κατανάλωση. Σε αυτές περιλαμβάνονται:

1. Παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, κυρίως όπως το έλκος, η κολίτιδα κ.λπ., καθώς η σάλτσα μπορεί να ερεθίσει τα φλεγμονώδη τοιχώματα του εντέρου.
2. Αλλεργία και ορμονικές παθήσεις που προκαλούνται από περίσσεια οιστρογόνων.

Ορισμένοι ερευνητές επίσης πιστεύουν ότι η σάλτσα σόγιας δεν πρέπει να καταναλώνεται κατά την ημικρανία, καθώς θα επιδεινώσει τον πονοκέφαλο.

Συμπτώματα αλλεργίας στη σάλτσα σόγιας

Τα σημάδια αλλεργικής αντίδρασης εδώ είναι τα ίδια όπως σε οποιαδήποτε άλλη τροφική δυσανεξία. Πρόκειται για δυσπεπτικά συμπτώματα, ναυτία, έμετο, πόνο στο στομάχι, εμφάνιση εξανθήματος, ειδικά στα χέρια και στο πρόσωπο. Σε τέτοια σημάδια πρέπει να αρχίσετε να παίρνετε αντιισταμινικά φάρμακα.

Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε τη σάλτσα σόγιας

Είναι υποχρεωτικό να διαβάσετε τη σύνθεση στο κατάστημα. Κατά κανόνα, η διάκριση μεταξύ φυσικής και συνθετικής σάλτσας είναι δυνατή ακόμη και με σύγκριση τιμών. Σε ένα ποιοτικό προϊόν θα υπάρχουν μόνο 4 συστατικά, ενώ πρέπει να αναφέρεται η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη στο 6–8%. Και ακόμα κι αν η ζύμωσή του επιταχύνθηκε τεχνητά, αυτό είναι καλύτερο από μια σάλτσα με χρωστικές, ενισχυτικά γεύσης και αρώματα. Σε αδίστακτους παραγωγούς, η σύνθεση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει υδροχλωρικό ή θειικό οξύ. Αλλά στην πραγματικότητα, δεν θα πρέπει να υπάρχουν.

Η ποιοτική σάλτσα πωλείται πάντα αποκλειστικά σε γυάλινα μπουκάλια. Πρέπει να έχει έντονη καφέ απόχρωση, πρέπει να την εξετάσετε στο φως – το υγρό πρέπει να είναι διαφανές, χωρίς ίζημα. Στην ετικέτα πρέπει να αναφέρεται ότι πρόκειται για φυσική ζύμωση. Το τεχνητό προϊόν φαίνεται θολό και σε υφή μπορεί να μοιάζει με σιρόπι. Στη γεύση, η χημική σάλτσα φαίνεται πιο έντονη και αλμυρή, μπορεί να αφήνει μια δυσάρεστη γεύση, αλλά φυσικά, δεν μπορείτε να δοκιμάσετε το προϊόν στο κατάστημα.

Η σάλτσα πρέπει να φυλάσσεται σύμφωνα με τις συστάσεις του παρασκευαστή. Το σφραγισμένο δοχείο μπορεί να διατηρηθεί στο ντουλάπι της κουζίνας. Μετά το άνοιγμα, το μπουκάλι πρέπει να τοποθετηθεί στο ψυγείο. Δεν συνιστάται να το κρατάτε ανοιχτό για περισσότερο από δύο μήνες.

Πώς να φτιάξετε σάλτσα σόγιας στο σπίτι

Αν και σήμερα στα καταστήματα υπάρχουν πολλές ποικιλίες σάλτσας σόγιας, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι όλες είναι ποιοτικά προϊόντα, παραγόμενα χωρίς συντηρητικά και βαφές. Αλλά μπορείτε να ετοιμάσετε σάλτσα σόγιας στο σπίτι, για να είστε σίγουροι για την απουσία επιβλαβών συστατικών.

Για αυτό θα χρειαστείτε 120 γρ κόκκους σόγιας, 2 κ.σ. μαλακωμένο βούτυρο, 1 κ.σ. αλεύρι σίτου, ζωμό μανιταριών – 50 ml, θαλασσινό αλάτι κατά βούληση. Οι κόκκοι σόγιας πρέπει να βράσουν και να πολτοποιηθούν στο μπλέντερ μέχρι να γίνουν πουρές, στη συνέχεια προσθέστε τα άλλα συστατικά και βάλτε το μείγμα στη φωτιά. Σιγοβράστε τη σάλτσα μέχρι να βράσει, στη συνέχεια σβήστε τη φωτιά και αφήστε τη να κρυώσει.

Μπορείτε να καταναλώσετε σάλτσα σόγιας κατά τη νηστεία

Η σάλτσα σόγιας δεν περιέχει συστατικά ζωικής προέλευσης. Κατά τη διάρκεια της νηστείας μπορείτε να την καταναλώνετε με λαχανικά πιάτα, για να ποικίλετε το τραπέζι.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

Αν και η Ιαπωνία και η Κίνα αμφισβητούν η μία την άλλη για την πρωτοκαθεδρία στην παρασκευή σάλτσας σόγιας, στην Ευρώπη έφτασε τελικά από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Επιπλέον, οι Ευρωπαίοι δεν γνώριζαν την ίδια τη σόγια εκείνη την εποχή. Και μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, στις περισσότερες γλώσσες η λέξη «σόγια» σήμαινε ακριβώς τη σάλτσα, όχι τα φασόλια.

Το χαρακτηριστικό χρώμα αυτής της σάλτσας είναι αποτέλεσμα χημικών μετασχηματισμών, της λεγόμενης αντίδρασης Maillard. Αυτή κάνει και τα αρτοσκευάσματα ροδοψημένα, σχηματίζει μια ορεκτική κρούστα στο ψητό κρέας κ.λπ. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τα σάκχαρα αντιδρούν με αμινοξέα (στην περίπτωση της σάλτσας, υπάρχουν σχεδόν είκοσι). Η γεύση και το χρώμα που προκύπτουν οφείλονται εξ ολοκλήρου σε αυτή την αντίδραση, όχι στον τύπο των πρώτων υλών.

Φωτογραφία σάλτσας σόγιας