Μανιτάρια τριχόλωμα: ευεργετικές ιδιότητες και συνταγές παρασκευής

Από το όνομα των μανιταριών δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ότι φυτρώνουν σε σειρές. Υπάρχουν και μεμονωμένα, αλλά αυτό είναι εξαίρεση. Τις περισσότερες φορές όμως σχηματίζουν ομάδες – όχι πολύ μεγάλες, αλλά τέτοιες που έναν άπειρο συλλέκτη μανιταριών, που τις συναντά για πρώτη φορά, μπορεί να τον κυριεύσει φόβος, τόσο εξωπραγματική μπορεί να φανεί η εικόνα. Μπορεί να δει κανείς όχι απλώς σειρές, αλλά ολόκληρους οικισμούς – σε αυτούς τα μανιτάρια εντοπίζονται όχι σε μία σειρά, αλλά σε πολλές. Επιπλέον, αυτές οι ομάδες μανιταριών αναπτύσσονται άνετα σε μια αρκετά μεγάλη περιοχή, σχηματίζοντας ολόκληρους κύκλους, που ο λαός τους ονομάζει «κύκλους των μαγισσών».

Πώς μοιάζουν και πού φυτρώνουν τα τριχόλωμα

Μέχρι σήμερα, στην οικογένεια των Τριχολωματοειδών, της οποίας τυπικός εκπρόσωπος είναι το τριχόλωμα, υπάρχουν περισσότερα από 2.500 είδη. Μεταξύ αυτών υπάρχουν βρώσιμα, υπό όρους βρώσιμα και δηλητηριώδη.

Τα τριχόλωμα είναι ελασματοφόρα μανιτάρια. Τα νεαρά καπέλα έχουν σχήμα ημισφαιρίου, μόλις μεγαλώσουν, απλώνονται και γίνονται επίπεδα, με διάμετρο κατά μέσο όρο έως 10 cm. Η επιφάνεια του καπέλου μπορεί να είναι είτε ξηρή ινώδης, είτε βελουδένια φολιδωτή, ακόμη και γλοιώδης. Οι αποχρώσεις των μανιταριών είναι ποικίλες: από ανοιχτό γκρι έως σκούρο καφέ, από κίτρινο και πράσινο έως σχεδόν καθαρό κόκκινο. Καθώς το μανιτάρι αναπτύσσεται, το χρώμα του μπορεί επίσης να αλλάξει.

Κάτω από το καπέλο του τριχόλωμα υπάρχουν ελάσματα, τα οποία μπορούν επίσης να έχουν διαφορετική εμφάνιση και διάταξη: άλλα πυκνά αλλά λεπτά, και άλλα αραιά αλλά σαρκώδη. Τα ελάσματα έχουν συνήθως το ίδιο χρώμα με το καπέλο. Το στέλεχος του μανιταριού είναι γερό, συμπαγές, βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του καπέλου, μπορεί να είναι καλυμμένο με λέπια ή λείο. Υπάρχουν τριχόλωμα με μικροσκοπικές «φούστες» κάτω από το ίδιο το καπέλο.

Η ποικιλομορφία των τριχολωμάτων είναι τόσο μεγάλη, που σε πολλές κλιματικές ζώνες φυτρώνουν δικά τους, χαρακτηριστικά για τη συγκεκριμένη ζώνη, είδη. Στη Ρωσία μπορεί κανείς να τα βρει παντού, ιδιαίτερα πλούσιες είναι οι νότιες περιοχές της χώρας. Φυτρώνουν επίσης στην Ιαπωνία, στην Κίνα, στη Βόρεια Αφρική, στην Κεντρική Ευρώπη, στις σκανδιναβικές χώρες, στη Βόρεια Αμερική. Προτιμούν το εύκρατο κλίμα και τα αμμώδη ή ασβεστούχα εδάφη.

Γείτονες της τριχολόμας είναι συνήθως κωνοφόρα – πεύκο ή έλατο, λίγο πιο σπάνια αυτά τα μανιτάρια εγκαθίστανται σε περιοχές μικτών δασών, ενώ οι αμιγώς φυλλοβόλες εκτάσεις γίνονται πολύ σπανιότερα καταφύγιο για αυτά. Δεν κρύβονται στο πυκνό δάσος, είναι αρκετά συνηθισμένα μέρη γι' αυτά κατά μήκος μονοπατιών και σε ξέφωτα δασών.

Είδη

Σήμερα έχουν περιγραφεί πάνω από 2,5 χιλιάδες ποικιλίες της τριχολόμας. Υπάρχουν ανάμεσά τους πλήρως βρώσιμες και υπό όρους βρώσιμες, αλλά αρκετές είναι και δηλητηριώδεις. Μόνο περίπου 80 είδη τριχολόμας δεν είναι σπάνια, τα υπόλοιπα απαντώνται σποραδικά και είναι ελάχιστα γνωστά. Στις βρώσιμες περιλαμβάνονται η γκρίζα, η της λεύκης (ή υποπόπουλο), η του Μαΐου, η γιγάντια, η κιτρινοκαφέ, η γήινη, η φολιδωτή, η ογκώδης, η μενεξεδοπόδαρη, η κίτρινη, ο γίγαντας, η συστάδων, η κιτρινοκόκκινη, το ματσουτάκε.

Το όνομά τους μεταξύ των μανιταροσυλλεκτών οι τριχολόμες το παίρνουν συχνά από το χρώμα. Έτσι, τη μενεξεδοπόδαρη λόγω του μωβ χρώματος του καπέλου την ονομάζουν μωβ. Η γκρίζα έχει καπέλο αχνά γκρίζο (μερικές φορές με μωβ απόχρωση), και πήρε τη λαϊκή ονομασία «σερούσκα» – όπως και η πράσινη, την οποία ονόμασαν «ζελενούσκα» ή «ζελενούχα». Ακριβώς η γκρίζα, η πράσινη και η μενεξεδοπόδαρη είναι οι πιο διαδεδομένες στο έδαφος της πρώην ΕΣΣΔ.

Πώς να ξεχωρίσετε το βρώσιμο τριχόλωμα από το μη βρώσιμο

Δεν είναι εύκολο για έναν αρχάριο μανιταροσυλλέκτη να ξεχωρίσει τη βρώσιμη τριχολόμα από τη δηλητηριώδη, αλλά είναι δυνατόν.

1. Πρώτον – τα καπέλα. Στα βρώσιμα είναι σφαιρικά ή σαν «σπιτάκι», ενώ στα δηλητηριώδη είναι είτε εντελώς επίπεδα είτε με εμφανές εξόγκωμα στη μέση. Επιπλέον, στα δηλητηριώδη τα καπέλα φαίνονται τέλεια – όμορφα, χωρίς κανένα ελάττωμα, δεν τα χαλάνε ούτε έντομα ούτε γυμνοσάλιαγκες.
2. Δεύτερον – τα βράγχια στην κάτω πλευρά του καπέλου. Στα δηλητηριώδη είναι λεπτά, εύθραυστα, συχνά ημιδιάφανα, γκρίζου χρώματος. Στα βρώσιμα είναι πιο σαρκώδη, παχιά, και η απόχρωσή τους είναι ίδια με το βασικό χρώμα του καπέλου.
3. Τρίτον – τα πόδια. Στα καλά μανιτάρια είναι γερά, σαρκώδη, ελαστικά, ενώ στα δηλητηριώδη είναι πιο λεπτά.
4. Τέταρτον – η μυρωδιά. Δεν αρέσει σε όλους πώς μυρίζουν οι βρώσιμες τριχολόμες. Αλλά η μυρωδιά τους δεν είναι πολύ δυνατή, είναι υπόκωφη. Οι δηλητηριώδεις όμως διακρίνονται από μια τόσο δυσάρεστη κοφτερή μυρωδιά που, όταν μυρίζουν, οι άνθρωποι συνοφρυώνονται και αποστρέφονται.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Τα μανιτάρια ριάντοβκες έχουν ελάχιστες θερμίδες – 22 kcal ανά 100 γραμμάρια προϊόντος. Επιπλέον, η χημική τους σύνθεση είναι περίπλοκη και πλούσια. Το μεγαλύτερο μέρος του όγκου – περίπου 90%, όπως και στα περισσότερα μανιτάρια, αποτελείται από νερό. Υδατάνθρακες – 3,26%, πρωτεΐνες – 3,9%. Το υπόλοιπο 2% είναι φυτικές ίνες.

Πολλά από τα απαραίτητα για τον άνθρωπο ανόργανα άλατα και βιταμίνες είναι συστατικά της ριάντοβκα. Ιδιαίτερα πολλές είναι οι πρωτεΐνες, οι βιταμίνες της ομάδας Β, το κάλιο, ο χαλκός, το μαγγάνιο και ο ψευδάργυρος. Επιπλέον, υπάρχουν 18 είδη αμινοξέων, γλυκόζη, φλαβονοειδή, βιταμίνες Α, C, Κ, ΡΡ, D2 και D7, βεταΐνη. Από τα ανόργανα στοιχεία υπάρχουν επίσης μαγνήσιο, νάτριο, φώσφορος, ασβέστιο, σίδηρος και σελήνιο, καθώς και τα φυσικά αντιβιοτικά κλιτοκίνη και φομεκίνη.

Ευεργετικές ιδιότητες του μανιταριού τριχόλωμα

Το πλούσιο σύνολο των απαραίτητων συστατικών ασκεί την πιο ευεργετική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό, ρυθμίζει τη λειτουργία όλων των συστημάτων στη σωστή κατάσταση, διεγείρει τις μεταβολικές διαδικασίες. Χάρη στη χαμηλή θερμιδική αξία, τα τριχολόμα είναι εξαιρετικά κατάλληλα για διαιτητική διατροφή, συμπεριλαμβανομένων και των χορτοφάγων.

Για γυναίκες

Χωρίς συστατικά όπως ο φώσφορος και το κάλιο που περιέχονται στα τριχολόμα, είναι αδύνατο να αποκτηθούν δυνατά και γερά νύχια. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που βρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες στα τριχολόμα, είναι υπεύθυνες για την υγεία και ομορφιά των δοντιών, του δέρματος και των μαλλιών. Έτσι, για τις γυναίκες που κοιτάζονται με αυστηρότητα στον καθρέφτη, το τριχολόμα αποτελεί μια καλή βοήθεια στην περιποίηση του εαυτού τους. Για βοήθεια – μια λοσιόν προσώπου που παρασκευάζεται με βάση σκόνη από ξηρά τριχολόματα, η οποία χρησιμοποιείται στην κοσμετολογία για ακμή και υπερβολική λιπαρότητα. Το νικοτινικό οξύ που περιέχεται στο τριχολόμα προλαμβάνει την ανάπτυξη κιρσών, καθώς είναι ένα μέσο που ενισχύει τα τοιχώματα των αγγείων.

Για άνδρες

Ένα από τα συστατικά του τριχολόμα είναι ο ψευδάργυρος. Αυτό όχι μόνο δίνει στα μανιτάρια την ικανότητα να ρυθμίζουν τη λειτουργία του ενδοκρινικού και του αναπνευστικού συστήματος και να βελτιώνουν τις διαδικασίες της αιμοποίησης, αλλά συμμετέχει και στη σύνθεση μιας σειράς ενζύμων. Συγκεκριμένα, μπορεί να τονώσει τον σχηματισμό τεστοστερόνης – μιας ορμόνης που επηρεάζει ουσιαστικά τη διαμόρφωση του άνδρα. Εξάλλου, από το επίπεδο της τεστοστερόνης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο το πώς θα είναι το σώμα του άνδρα – δυνατό και μυώδες ή πλαδαρό και χαλαρό – αλλά και η ενεργητικότητα της σεξουαλικής συμπεριφοράς, καθώς χωρίς αυτή την ορμόνη είναι αδύνατος ο σχηματισμός σπερματοζωαρίων. Επομένως, για την ενίσχυση της ισχύος, οι άνδρες δεν πρέπει να αγνοούν το τριχολόμα. Και το σελήνιο που περιέχει μπορεί να αποτελέσει ένα καλό προληπτικό μέσο κατά του καρκίνου του προστάτη.

Στην εγκυμοσύνη

Οι περισσότεροι γυναικολόγοι θεωρούν ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι καλύτερα να μην ρισκάρει κανείς και να αποφύγει την κατανάλωση μανιταριών γενικά, και ειδικότερα του τριχολόμα, παρά τη θρεπτική αξία και την πληθώρα των ωφέλιμων συστατικών που περιέχει.

Αλλά επειδή κατά την περίοδο της αναμονής του μωρού, οι μέλλουσες μητέρες συχνά έχουν μια σχεδόν ακαταμάχητη λαχτάρα να φάνε κάτι ιδιαίτερο, αυτό το ιδιαίτερο μπορεί κάλλιστα να είναι τα τριχολόμα. Σε αυτή την περίπτωση, είναι καλύτερο να υποχωρήσουν στην έντονη επιθυμία παρά να αγχώνονται και να υποφέρουν.

Αλλά η προετοιμασία των μανιταριών απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Πρώτα απ' όλα, μετά από προσεκτικό καθαρισμό, τα τριχολόμα πρέπει να πλυθούν, να μουλιαστούν για τουλάχιστον μία ώρα σε κρύο νερό και να ξεπλυθούν ξανά. Στη συνέχεια, βράστε τα μόλις το νερό βράσει, βράστε για 5-10 λεπτά και χύστε αυτό το νερό. Ξεπλύνετε τα μανιτάρια ξανά, γεμίστε με νερό και βράστε πάλι – αλλά τώρα για περίπου μισή ώρα. Και μόνο μετά από αυτή την προετοιμασία μπορείτε να τηγανίσετε τα τριχολόμα, να μαγειρέψετε σούπα ή να τα στιφάδο με πατάτες.

Για τα αλατισμένα ή τουρσί τριχολόμα, είναι καλύτερα να τα ξεχάσετε, καθώς τα πικάντικα και αλμυρά φαγητά γενικά δεν συνιστώνται κατά την εγκυμοσύνη λόγω του κινδύνου αύξησης της αρτηριακής πίεσης, εμφάνισης οιδημάτων και επιπλοκών στα νεφρά. Και αν η μέλλουσα μητέρα αποφασίσει να επιτρέψει στον εαυτό της μια μερίδα στιφάδο τριχολόμα, καλύτερα να το φάει κατά τη διάρκεια της ημέρας, όχι το βράδυ.

Στον θηλασμό

Οι γυναίκες που θηλάζουν πρέπει να γνωρίζουν ότι τα τρίχολωμα, όπως και άλλα μανιτάρια του δάσους, είναι πολύ επικίνδυνα λόγω της τοξικότητάς τους, καθώς απορροφούν από το έδαφος άλατα βαρέων μετάλλων. Αν η μητέρα φάει νόστιμη σούπα μανιταριών, θα μεταδώσει επικίνδυνες ουσίες στο μωρό μέσω του γάλακτος. Αυτό αποτελεί σκληρή δοκιμασία για το ακόμα αδύναμο πεπτικό του σύστημα, ειδικά κατά τους πρώτους μήνες της ζωής. Οι εντερικοί κολικοί είναι το μικρότερο πρόβλημα που απειλεί το βρέφος. Είναι πιθανές τόσο η αλλεργία όσο και η σοβαρή δηλητηρίαση – ειδικά αν τα μανιτάρια αγοράστηκαν από την αγορά και ο τόπος ανάπτυξής τους είναι άγνωστος.

Η θηλάζουσα μητέρα πρέπει να κάνει υπομονή και να μην προσπαθεί να βάλει στο στόμα της ένα νόστιμο μανιτάρι, μέχρι το μωρό να γίνει τουλάχιστον έξι μηνών, και ιδανικά όχι πριν από 10–12 μήνες. Παρ' όλα αυτά, πρέπει να ακολουθεί σχολαστικά τους κανόνες προετοιμασίας του τριχόλωματος και να εισάγει το προϊόν σταδιακά στο μενού: την πρώτη φορά να δοκιμάσει μόνο πέντε-έξι κομματάκια και να παρατηρήσει πώς αντιδρά ο οργανισμός του μωρού. Αν παρατηρηθούν διαταραχές στην πέψη – υγρό κόπρανο, μετεωρισμός – πρέπει να δείξουν επειγόντως το παιδί σε γιατρό. Αν η κοιλιά του μωρού αντιδράσει φυσιολογικά – σπάνια μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της να απολαύσει τρίχολωμα, αλλά όχι συχνότερα από μία φορά κάθε δύο εβδομάδες.

Για παιδιά

Οι παιδίατροι διαμαρτύρονται ομόφωνα για το ότι παιδιά προσχολικής ηλικίας και νηπιαγωγείου τρώνε μανιτάρια του δάσους. Μπορούν να δοκιμάσουν τρίχολωμα όχι νωρίτερα από την ηλικία των 7 ετών, και πολλοί επιφυλακτικοί γιατροί υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να τους προσφέρονται αυτά τα δώρα του δάσους πριν από την ηλικία των 10 ετών — ειδικά αν το παιδί έχει κάποιο πρόβλημα υγείας. Επειδή η χιτίνη που περιέχεται στα τρίχολωμα, όπως και σε όλα τα μανιτάρια, δεν απορροφάται ούτε από τον ενήλικο οργανισμό, και για τον παιδικό είναι εντελώς επικίνδυνη και μπορεί κάλλιστα να έχει τοξική δράση.

Όταν το παιδί μεγαλώσει και δυναμώσει, μπορεί σιγά σιγά, σε μικρές μερίδες, να του δίνονται τρίχολωμα να δοκιμάσει. Επιπλέον, οι γιατροί συμβουλεύουν να μαγειρεύονται για τα παιδιά μόνο τα καπέλα.

Τα αλατισμένα και μαριναρισμένα μανιτάρια για το παιδί πρέπει να απαγορεύονται. Δεν υπάρχει λόγος να επιβαρύνεται ο αναπτυσσόμενος, όχι πλήρως διαμορφωμένος οργανισμός με αλάτι και ξύδι.

Στην απώλεια βάρους

Για όσους υποφέρουν από υπερβολικό βάρος και επιθυμούν να χάσουν βάρος, τα τρίχολωμα είναι ιδανικό προϊόν. Χάρη στη χαμηλή θερμιδική τους αξία, περιλαμβάνονται σε προγράμματα απώλειας βάρους. Αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αυτά τα μανιτάρια έχουν χαμηλή θερμιδική αξία μόνο όταν είναι βρασμένα. Κατά το τηγάνισμα, απορροφούν όλα τα λίπη καλύτερα από ένα σφουγγάρι, με αποτέλεσμα η θερμιδική αξία του έτοιμου πιάτου να αυξάνεται πολλαπλάσια.

Αν όμως τα τρίχολωμα μαγειρεύονται σωστά και συνδυάζονται με κατάλληλες τροφές, τα μανιτάρια μπορούν κάλλιστα να πάρουν μια τιμητική θέση στο τραπέζι. Είναι υψηλής θρεπτικής αξίας, καταπραΰνουν τέλεια και για μεγάλο χρονικό διάστημα την πείνα, και λόγω της περιεκτικότητάς τους σε ψευδάργυρο μειώνουν την επιθυμία για φαγητό που είναι γλυκό.

Για όσους ζουν με την αρχή «Τρώγε και χάνε βάρος», το τρίχολωμα είναι καλύτερο να μην τηγανίζεται, αλλά να σιγοβράζεται ή να γίνεται σούπα. Ως κατάλληλους, αρμονικούς συνδυασμούς πρέπει να επιλέγονται φαγόπυρο, ζυμαρικά από σκληρό σιτάρι, λαχανικά (αλλά όχι πατάτες), ρύζι. Για όσους χάνουν βάρος, είναι επίσης χρήσιμο να αρωματίζουν τα πιάτα από τρίχολωμα με μαύρο πιπέρι, γαρύφαλλο, δάφνη, κόλιανδρο.

Χρήση στην ιατρική

Χάρη στην τεράστια ποσότητα μεταλλικών στοιχείων, βιταμινών και αμινοξέων, η λίστα των ωφέλιμων ιδιοτήτων της τριχολόμας που χρησιμοποιούνται από την ιατρική είναι εκτενής. Έτσι, τα συστατικά της τριχολόμας αποτελούν μέρος σκευασμάτων κατά του διαβήτη, γίνονται παράγωγες ουσίες στην παρασκευή αντιβιοτικών, ιδιαίτερα εκείνων που καταπολεμούν το βακτήριο της φυματίωσης. Η μωβ τριχολόμα χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για την παρασκευή φαρμάκων που εφαρμόζονται σε παθήσεις του ήπατος, του απεκκριτικού και αναπαραγωγικού συστήματος, καθώς και στον ρευματισμό. Το μυκήλιο του μανιταριού αποτελεί αρχική ουσία για την παρασκευή εκχυλίσματος που χρησιμοποιείται ως επικουρικό στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, του τραχήλου της μήτρας και του σαρκώματος.

Τα ένζυμα συμμετέχουν στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος και του εγκεφάλου, αυξάνουν την αντοχή στη χρόνια κόπωση και τις λοιμώδεις νόσους, ενισχύουν τα τοιχώματα των αγγείων. Οι βιταμίνες των ομάδων Β, ΡΡ, C, Α είναι απαραίτητες σε περιπτώσεις πνευματικής κόπωσης.

Η θεραπεία παθήσεων των νεφρών και του ήπατος διευκολύνεται από τα εκχυλίσματα τριχολόμας. Αυτά συμμετέχουν στη διαδικασία αναγέννησης των ηπατικών κυττάρων, καθαρίζουν τον οργανισμό, διεγείροντας τις διαδικασίες αποβολής τοξινών και εξουδετέρωσης των ελεύθερων ριζών.

Για τη μείωση της χοληστερόλης, οι γιατροί συνιστούν σκόνες ή θερμά εκχυλίσματα από τριχολόμα, συνταγογραφούν αυτό το μανιτάρι για την υπέρταση, τον σακχαρώδη διαβήτη και την ανισορροπία του νευρικού συστήματος. Η παραδοσιακή ιατρική, εξάλλου, χρησιμοποιεί ενεργά την τριχολόμα για την παρασκευή κομπρεσών και αλοιφών για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων.

Βλάβες και αντενδείξεις

Σε έναν υγιή ενήλικα δεν προκαλείται καμία βλάβη από την τριχολόμα, υπό την προϋπόθεση ότι τα μανιτάρια δεν είναι παλιά και ο μανιταροσυλλέκτης δεν τα έχει μπερδέψει με δηλητηριώδη ή δεν τα έχει συλλέξει κοντά σε δρόμο ή στην πόλη, όπου απορροφούν από το έδαφος και τον αέρα επικίνδυνες και τοξικές ουσίες, οι οποίες παρέχονται σε αφθονία από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων.

Τα δηλητηριώδη είναι τόσο ύπουλα που ορισμένοι ειδικοί τα θεωρούν πιο επικίνδυνα από τα αμανιτάρια: προκαλούν αναπόφευκτα τρομερή δηλητηρίαση του οργανισμού. Ως αποτέλεσμα, ο άνθρωπος χλωμιάζει γρήγορα, χάνει απότομα δυνάμεις, η καρδιά του αρχίζει να χτυπά δυνατά, το κεφάλι του πονά και ζαλίζεται, κυλάνε κύματα ναυτίας, εμετού και εντερικής διαταραχής.

Αλλά ακόμα και οι κανονικές βρώσιμες τριχολόμες μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα αν καταναλωθούν υπερβολικά, μέχρι κορεσμού. Είναι εγγυημένο βάρος στο στομάχι, ακόμα και πόνοι, μερικές φορές πολύ έντονοι, και μετεωρισμός.

Και όσοι πάσχουν από παθήσεις του πεπτικού συστήματος, καλό είναι να το σκεφτούν πολλές φορές πριν ριχτούν στις τριχολόμες. Αν κάποιος έχει γαστρίτιδα, φλεγμονή ή δυσλειτουργία της χοληδόχου κύστης, παγκρεατίτιδα κ.λπ., μπορεί να φάει τριχολόμες σε περιορισμένες ποσότητες.

Πότε να συλλέγετε και πώς να αποθηκεύετε τα τριχόλωμα

Τα τριχολώματα είναι φθινοπωρινά μανιτάρια, που χαροποιούν τους μανιταροσυλλέκτες ως τα τελευταία της σεζόν. Αρχίζουν να εμφανίζονται στα τέλη Αυγούστου (αν το καλοκαίρι δεν είναι ζεστό) και συνεχίζουν να αναπτύσσονται και τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο, ακόμα και τον Νοέμβριο, όσο το επιτρέπει ο καιρός – μέχρι τους παγετούς. Οι ιδιαίτερα παθιασμένοι λάτρεις του κυνηγιού μανιταριών φέρνουν σπίτι μανιτάρια ακόμα και μετά τους πρώτους παγετούς, τόσο παγωμένα που μπορούν να τα χτυπήσουν το ένα πάνω στο άλλο. Ωστόσο, η πιο ευνοϊκή περίοδος γι' αυτά είναι ο Οκτώβριος, όταν η ημερήσια θερμοκρασία του αέρα πέφτει κάτω από +15 βαθμούς. Σε ορισμένες περιοχές, όπως στην Κριμαία, τα τριχολώματα μπορούν να συλλέγονται όλο τον χρόνο, αλλά τα πιο στιβαρά είναι πάλι τα φθινοπωρινά.

Τα φρεσκοσυλλεγμένα τριχολώματα δεν θα χαλάσουν στο ψυγείο για 2–3 ημέρες. Για να διατηρηθούν περισσότερο, για να γίνουν απόθεμα, μπορείτε να καταψύξετε τα μανιτάρια, να τα αλατίσετε, να τα μαρινάρετε ή να τα ξηράνετε. Τα κατεψυγμένα ή αλατισμένα διατηρούν τη γεύση τους για έξι μήνες, τα μαριναρισμένα ή ξηραμένα για ένα χρόνο.

Μπορεί να καταψυχθεί

Στην ερώτηση «Μπορεί να καταψυχθεί το τριχόλωμα;» η απάντηση είναι ξεκάθαρη – ναι! Δεν θα χάσει τα ωφέλιμα χαρακτηριστικά του ούτε την ποιότητά του. Η μόνη προϋπόθεση: τα μανιτάρια πρέπει να είναι νεαρά, στιβαρά και υγιή.

Για να καταψύξετε τριχολώματα για απόθεμα, πρέπει να καθαρίσετε προσεκτικά τα καπέλα από κολλημένα φυλλαράκια, πετρόνια και άλλα δασικά σκουπίδια και να κόψετε τα κοτσάνια στη μέση. Περιχύστε τα μανιτάρια με κρύο νερό και αφήστε τα να σταθούν τουλάχιστον μία ώρα για να απομακρυνθεί η υπόλοιπη βρωμιά. Πλύντε τα, τοποθετήστε τα σε μια μεγάλη κατσαρόλα με βραστό αλατισμένο νερό. Βράστε για μισή ώρα από τη στιγμή του βρασμού, έπειτα στραγγίστε το νερό, ρίχνοντάς τα σε ένα σουρωτήρι. Όταν στραγγίξει το υπόλοιπο νερό, μπορείτε να μοιράσετε τα μανιτάρια σε δοχεία ή σακούλες πολυαιθυλενίου και να τα βάλετε στην κατάψυξη.

Όταν έρθει η ώρα να μαγειρέψετε σούπα ή κάποιο άλλο πιάτο, απλά πρέπει να βάλετε τα μανιτάρια σε κατσαρόλα ή τηγάνι.

Μπορεί να αποξηρανθεί;

Σχετικά με το στέγνωμα του τριχωλώματος υπάρχουν δύο απόψεις. Κάποιοι μανιταροσυλλέκτες υποστηρίζουν ότι μπορεί να ξηρανθεί, άλλοι υποστηρίζουν με πάθος ότι δεν υπάρχει τίποτα στο ξηραμένο τριχόλωμα. Και οι δύο έχουν δίκιο. Όλα εξαρτώνται από το είδος του μανιταριού.

Έτσι, το λιλόποδο τριχόλωμα είναι κατάλληλο για ξήρανση. Αλλά είδη όπως το τριχόλωμα της λεύκας, το γκρίζο (ή σερούσκα) και το πράσινο (ή ζελιονούσκα) δεν είναι πολύ κατάλληλα για ξήρανση – γίνονται υπερβολικά ξηρά και σκληρά. Ίσως η σοφή φύση το έκρινε έτσι: εφόσον το λιλόποδο αναπτύσσεται κυρίως σε άδενδρες στέπες, όπου δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία, ας έχουν οι κάτοικοι αυτών των περιοχών τη δυνατότητα όχι μόνο να αλατίζουν, να μαρινάρουν και να καταψύχουν, αλλά και να ξηραίνουν. Και για όσους ζουν σε δασώδεις περιοχές, θα υπάρχει πάντα μια πληθώρα άλλων μανιταριών για να ξηράνουν για τον χειμώνα.

Πριν από την ξήρανση, το τριχόλωμα δεν πλένεται, απλά καθαρίζεται προσεκτικά από όλη την κολλημένη βρωμιά: άμμος, χώμα, πετρονόβελες, μικρά κομμάτια βρύου. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια οδοντόβουρτσα για αυτό. Έπειτα τρίβεται εξίσου προσεκτικά με ένα σφουγγάρι αφρώδους υλικού, ελαφρώς βρεγμένο σε φυτικό λάδι, και τέλος – με ένα υγρό πανί.

Μπορείτε να στεγνώσετε τα τριχολώματα είτε σε ειδικό ηλεκτρικό στεγνωτήριο είτε στο φούρνο – το σημαντικό είναι να μην κλείσετε εντελώς την πόρτα του κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Και για να μην στεγνώσουν υπερβολικά τα μανιτάρια και γίνουν πολύ εύθραυστα, προς το τέλος του στεγνώματος πρέπει να τα αγγίζετε περιοδικά και να αφαιρείτε από το φούρνο εκείνα που είναι ήδη έτοιμα. Τα σωστά αποξηραμένα μανιτάρια μπορούν να λυγίσουν με μικρή δύναμη, ενώ με μεγαλύτερη δύναμη να σπάσουν.

Πώς να καθαρίζετε τα μανιτάρια τριχόλωμα

Το καθάρισμα των τριχολωμάτων δεν είναι δύσκολο. Πρώτα απ' όλα, πρέπει να αφαιρέσετε τυχόν κολλημένες βελόνες, φύλλα, καθώς και άμμο ή χώμα. Εάν έχει εισχωρήσει βρωμιά, γυμνοσάλιαγκας ή έντομο ανάμεσα στα ελάσματα του καπέλου, πρέπει να αφαιρεθούν όλα. Στη συνέχεια, κόψτε το στέλεχος στη μέση, αφαιρέστε τα σκουρόχρωμα, σάπια ή φαγωμένα από τα δασικά πλάσματα μέρη του καπέλου.

Μετά από αυτό, μπορείτε να αφαιρέσετε τη φλούδα από το καπέλο. Αυτή η διαδικασία δεν είναι γρήγορη, δεν αφαιρείται τόσο εύκολα όσο, για παράδειγμα, στα βούτυρα. Υπάρχει η άποψη ότι έτσι το τριχόλωμα γίνεται λιγότερο πικρό. Αλλά αν μετά τον καθαρισμό από τη βρωμιά μουλιάσετε τα μανιτάρια για 1-2 ημέρες σε κρύο αλατισμένο νερό, αλλάζοντάς το κατά διαστήματα, η πικρότητα θα φύγει μόνη της και δεν χρειάζεται να ασχοληθείτε με την επίπονη εργασία αφαίρεσης της φλούδας.

Μετά το μούλιασμα, τα τριχολώματα ξεπλένονται με τρεχούμενο νερό.

Πώς να μαγειρεύετε τα μανιτάρια τριχόλωμα

Το τριχόλωμα είναι ένα ευέλικτο μανιτάρι. Μπορείτε να το βράσετε, να το τηγανίσετε, να το σιγοβράσετε, να το αλατίσετε, να το κάνετε τουρσί. Αλλά ανεξάρτητα από το ποιο πιάτο θα ετοιμαστεί στο τέλος, το βράσιμο των τριχολωμάτων είναι υποχρεωτικό! Αυτό είναι το απαραίτητο πρώτο στάδιο της μαγειρικής επεξεργασίας. Τα βρασμένα τριχολώματα αποκτούν ένα όμορφο ανοιχτό γκρι χρώμα. Στη συνέχεια, μπορείτε να τα προσθέσετε σε σούπες, να τα τηγανίσετε με πατάτες, να τα σιγοβράσετε με κρέας, ρύζι, δημητριακά, λαχανικά, να ετοιμάσετε σαλάτες: με τα τριχολώματα «ταιριάζουν» υπέροχα τα αυγά, η γλυκιά πιπεριά, το σκόρδο, το κρεμμύδι (τόσο ωμό όσο και τηγανητό), η μαγιονέζα.

Πώς να τα μαγειρέψετε

Για να βράσετε τα τριχολώματα, πρέπει να φέρετε σε βράση μια μεγάλη κατσαρόλα με κρύο νερό στη φωτιά, να ρίξετε τα μανιτάρια και να βράσετε σε χαμηλή φωτιά. Μετά από περίπου 5–10 λεπτά, στραγγίστε το νερό και βράστε τα μανιτάρια για δεύτερη φορά – σε νέο νερό, προσθέτοντας αλάτι. Η αναλογία είναι: για 1 κιλό φρέσκα μανιτάρια, 1 λίτρο νερό και 1 κουταλιά της σούπας αλάτι. Μετά από 10–15 λεπτά από το βράσιμο, προσθέστε μπαχαρικά: μαύρο πιπέρι, δάφνη, γαρίφαλο.

Με τη βοήθεια ενός τρυπητού, στραγγίξτε το νερό από τα μανιτάρια και χρησιμοποιήστε τα για περαιτέρω μαγείρεμα.

Πώς να τηγανίσετε

Κόψτε ένα μεσαίου μεγέθους κρεμμύδι σε τέταρτα δαχτυλιδιών. Σοτάρετε σε τηγάνι με ηλιέλαιο, βάλτε τα τριχολώματα και συνεχίστε το τηγάνισμα για 10–15 λεπτά, ανακατεύοντας περίπου κάθε δύο λεπτά. Διατηρήστε μέτρια φωτιά κάτω από το τηγάνι. Αλατίστε τα μανιτάρια σχεδόν στο τέλος του τηγανίσματος, αυτός είναι ο γενικός κανόνας, και πιπερώστε. Αν θέλετε, προσθέστε μερικές κουταλιές κρέμα γάλακτος. Κρατήστε τα λίγο ακόμα στη φωτιά – και τέλος, τα μανιτάρια είναι έτοιμα! Μπορείτε να τα φάτε με συνοδευτικό (λαχανικά ή δημητριακά) ή να προσθέσετε τηγανητές πατάτες, να κρατήσετε το τηγάνι στη φωτιά για ένα-δύο λεπτά ακόμα, ώστε τα υλικά να εμπλουτίσουν το ένα το άλλο με τα αρώματα και τους χυμούς τους, και να καλέσετε την οικογένεια στο τραπέζι!

Μπορείτε να τηγανίσετε τα τριχολώματα σε τηγάνι με φυτικό λάδι, προσθέτοντας θρυμματισμένα καρύδια σε γουδί. Σε αυτή την περίπτωση, ο χρόνος μαγειρέματος θα είναι λίγο μεγαλύτερος – περίπου 25 λεπτά. Αυτά τα μανιτάρια μπορείτε να τα κρυώσετε, να τα μεταφέρετε σε βάζα μισού λίτρου και να τα βάλετε στο ψυγείο. Σερβίρονται κρύα, με πατάτες.

Πώς να μαρινάρετε

Υπάρχουν πάρα πολλές συνταγές για το μαρινάρισμα των τριχολωμάτων. Κάθε νοικοκυρά έχει τη δική της δοκιμασμένη μέθοδο, που κληρονόμησε από τη γιαγιά, τη μητέρα, τη θεία. Υπάρχουν συνταγές πολύ απλές ή κλασικές, όπου τα κύρια συστατικά της μαρινάδας, εκτός από το νερό, είναι αλάτι, ζάχαρη, ξίδι και μπαχαρικά, και άλλες ιδιαίτερες.

Με απλούς ή κλασικούς τρόπους μαρινάρονται τα πιο κοινά τριχολώματα – σέρουσκα, ζελένουσκα και πονττοπόλνικ. Η προσθήκη μοσχοκάρυδου στη μαρινάδα αναδεικνύει υπέροχα τη γεύση των μωβ τριχολωμάτων. Το σημαντικό είναι να μην ξεχνάτε ότι το μαρινάρισμα των τριχολωμάτων επιτρέπεται μόνο μετά από προκαταρκτικό βράσιμο!

Λοιπόν, ποια μαρινάδα ονομάζεται η πιο απλή; Για 1 λίτρο νερό παίρνουμε 2 κουταλιές της σούπας αλάτι, 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη, 3 κουταλιές της σούπας ξίδι 9%, 3 φύλλα δάφνης, 6–7 γαρίφαλα, 3–5 κόκκους μαύρου πιπεριού. Αυτή είναι η ποσότητα για 1 κιλό τριχολωμάτων. Ανακατεύουμε το νερό με το αλάτι και τη ζάχαρη σε μια κατσαρόλα, το ζεσταίνουμε μέχρι να βράσει, ρίχνουμε τα προετοιμασμένα μανιτάρια, τα βράζουμε για περίπου 10 λεπτά, προσθέτουμε τα μπαχαρικά και συνεχίζουμε το βράσιμο για άλλα 15 λεπτά, και στη συνέχεια έρχεται η σειρά του ξιδιού. Με το ξίδι, η μαρινάδα πρέπει να βράσει για άλλα περίπου 10–15 λεπτά. Στη συνέχεια, βάζουμε τα μανιτάρια σε ζεστά αποστειρωμένα βάζα, κλείνουμε με καπάκια, αναποδογυρίζουμε τα βάζα ανάποδα, τα τυλίγουμε με μια κουβέρτα και τα αφήνουμε να κρυώσουν.

Στη μαρινάδα που παρασκευάζεται σύμφωνα με την κλασική συνταγή, εκτός από τα ήδη αναφερθέντα μπαχαρικά, προστίθενται επίσης σκόρδο και άνηθος (ομπρέλες).

Όταν στο κελάρι υπάρχουν βαζάκια με τριχολώματα μαριναρισμένα με μοσχοκάρυδο, οι οικοδεσπότες δεν θα αιφνιδιαστούν από μια απρόσμενη επίσκεψη απρόσκλητων καλεσμένων: θα έχουν πάντα κάτι με το οποίο να τους κεράσουν και να τους εκπλήξουν. Για να ετοιμάσετε αυτή την ασυνήθιστη μαρινάδα, για 2 κιλά μανιτάρια θα χρειαστείτε 1 λίτρο νερό, 3–5 γραμμάρια τριμμένο μοσχοκάρυδο, 40 γραμμάρια χοντρό θαλασσινό αλάτι, τόση ζάχαρη, 5 σκελίδες σκόρδο, 5–7 κόκκους μαύρου πιπεριού, 3–5 φύλλα δάφνης, 70 ml οξικού οξέος.

Βάζετε τα βρασμένα μανιτάρια στο νερό, όπου έχουν ήδη προστεθεί αλάτι και ζάχαρη. Τοποθετείτε στην εστία και βράζετε από τη στιγμή του βρασμού για 15 λεπτά. Προσθέτετε τα υπόλοιπα συστατικά, εκτός από το σκόρδο, ανακατεύετε και μαγειρεύετε σε χαμηλή φωτιά για άλλα περίπου 15 λεπτά. Το σκόρδο, κομμένο σε πολύ λεπτές φέτες, το βάζετε στον πάτο των ζεστών αποστειρωμένων βάζων.

Μοιράζετε τα μανιτάρια με τη μαρινάδα στα βάζα, τα οποία στη συνέχεια κλείνετε με καπάκια, τα αναποδογυρίζετε ανάποδα, τα τυλίγετε σε μια κουβέρτα και τα αφήνετε μέχρι να κρυώσουν εντελώς, δηλαδή περίπου για ένα 24ωρο.

Πώς να τα αλατίσετε

Τα τριχολώματα μπορείτε να τα αλατίσετε είτε με κρύα μέθοδο είτε με ζεστή.

Ψυχρό αλάτισμα
Για να τραγανίζουν τα τριχολώματα σαν κορνιτσόνια, πρέπει να προσπαθήσετε, να αφιερώσετε χρόνο και να κάνετε υπομονή, ώστε να περιμένετε μέχρι να είναι έτοιμα. Γι' αυτό, για 2 κιλά τριχολώματα παίρνετε 6 σκελίδες σκόρδο, ισάριθμα φύλλα χρένου, 20–25 κόκκους μαύρου πιπεριού, ταξιανθίες άνηθου, 100 γρ χοντρό αλάτι.

Στον πάτο αποστειρωμένων βάζων των τριών ή πέντε λίτρων τοποθετούν φύλλα χρένου, στη συνέχεια τα βρασμένα τριχολώματα, πασπαλίζοντάς τα στρώση-στρώση με αλάτι και τοποθετώντας ενδιάμεσα σκόρδο, το οποίο έχει προηγουμένως κοπεί σε φέτες. Η τελευταία στρώση είναι οι ταξιανθίες άνηθου. Τα κλείνουν με πλαστικά ή γυάλινα καπάκια και τα βάζουν στο ψυγείο ή στο κελάρι για ενάμιση μήνα. Πριν από αυτό το διάστημα δεν πρέπει να τα τρώνε – τα μανιτάρια δεν έχουν προλάβει ακόμα να οξινιστούν. Αλλά στη συνέχεια γίνεται ένα εξαιρετικό ορεκτικό που διατηρεί τη γεύση του για έναν χρόνο.

Ζεστό αλάτισμα
Τα τριχολώματα που περιχύνονται με ζεστή άλμη είναι έτοιμα για κατανάλωση πολύ πιο γρήγορα – σε μόλις μία εβδομάδα. Για 2 κιλά μανιτάρια παίρνετε 3 λίτρα νερό πηγαδιού, 150 γρ χοντρό αλάτι, 6 φύλλα δάφνης, 10 τεμάχια μπαχάρι και ισάριθμες ταξιανθίες γαρίφαλου, 20 κόκκους μαύρου πιπεριού.

Βάζουν τα βρασμένα μανιτάρια σε κατσαρόλα με νερό, αλάτι και μπαχαρικά. Τα ζεσταίνουν μέχρι βρασμού, χαμηλώνουν τη φωτιά, σκεπάζουν με καπάκι και βράζουν για 45 λεπτά.

Πλένουν καλά τα βάζα και τα στεγνώνουν στο φούρνο (ή τα αποστειρώνουν με τον συνηθισμένο και εύκολο τρόπο), ρίχνουν μέσα τα μανιτάρια με την άλμη, κλείνουν με πλαστικά καπάκια και μετά την ψύξη τα μεταφέρουν στο κρύο. Το προϊόν είναι έτοιμο σε μία εβδομάδα, αλλά αν περιμένουν τις ίδιες 45 ημέρες όπως στην προηγούμενη συνταγή, τα μανιτάρια, όπως λέγεται, φτάνουν στην επιθυμητή κατάσταση και εντυπωσιάζουν με την πλούσια, ζωηρή γεύση τους.

Τι μπορείτε να παρασκευάσετε από τα τριχόλωμα: συνταγές

Χαβιάρι από βιολετί τριχόλωμα

Για 1 κιλό μανιτάρια παίρνετε 300 γρ κρεμμύδια, 3 κουταλιές της σούπας φυτικό λάδι, 3 σκελίδες σκόρδο, αλάτι – κατά βούληση.

Στο τηγάνι σοτάρουν το κομμένο κρεμμύδι, στη συνέχεια προσθέτουν τα τριχολώματα και σοτάρουν για τουλάχιστον μισή ώρα με καπάκι. Πριν από το τέλος του μαγειρέματος προσθέτουν σκόρδο και αλάτι, και στη συνέχεια χτυπούν το μείγμα με μπλέντερ. Αν πρόκειται να διατηρηθεί για πολύ καιρό, το τηγανίζουν ξανά, το μοιράζουν ζεστό σε αποστειρωμένα βάζα, κλείνουν καλά με καπάκια, τα αναποδογυρίζουν και τα τυλίγουν με κουβέρτα.

Χαβιάρι από τριχόλωμα της λεύκας

Παίρνουν 1 κιλό 200 γρ βρασμένα τριχολώματα λεύκας και τα βράζουν σε νέο νερό για περίπου 1,5–2 ώρες, στραγγίζουν το νερό. Ψιλοκόβουν τα μανιτάρια με κοφτερό μαχαίρι, τα βάζουν σε κατσαρόλα και τα σιγοβράζουν σε χαμηλή φωτιά για να εξατμιστεί το νερό. Ψιλοκόβουν 200 γρ κρεμμύδια και τρίβουν 150 γρ καρότα στον μέσο τρίφτη, τα οποία στη συνέχεια σοτάρουν στο τηγάνι με φυτικό λάδι σχεδόν μέχρι να είναι έτοιμα και προσθέτουν αυτό το μείγμα στα μανιτάρια. Ρίχνουν λίγο ακόμα λάδι, βάζουν ψιλοκομμένο μαϊντανό, 15–20 γρ χοντρό αλάτι, 15 γρ ζάχαρη και πασπαλίζουν με πιπέρι από μύλο. Σιγοβράζουν για άλλα 20 λεπτά, ρίχνουν 2/3 κουταλιού του γλυκού εσάνς ξυδιού, ανακατεύουν, μοιράζουν σε ζεστά αποστειρωμένα βάζα, σφραγίζουν, αναποδογυρίζουν και τυλίγουν. Φυλάσσουν σε δροσερό μέρος.

Σούπα με κοτόπουλο και τριχόλωμα

Για μισό κιλό μανιτάρια, παίρνουμε ένα στήθος κοτόπουλου. Κόβουμε το κρέας σε μικρά κομμάτια και τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με τα ήδη βρασμένα μανιτάρια και 3-4 πατάτες κομμένες σε κύβους. Τα βάζουμε να βράσουν. Σε ένα τηγάνι ετοιμάζουμε το σοτάρισμα: 1 καρότο, 2 μέτρια κρεμμύδια και μισή γλυκιά πιπεριά, κομμένα σε λωρίδες, τα σοτάρουμε σε φυτικό λάδι για 5-7 λεπτά. Μετά από 20 λεπτά από την έναρξη του βρασμού του κοτόπουλου με τα μανιτάρια, προσθέτουμε στη σούπα το σοτάρισμα, βράζουμε άλλα 5-7 λεπτά. Κατά το σερβίρισμα, πασπαλίζουμε γενναιόδωρα τη σούπα με ψιλοκομμένα χόρτα. Μπορούμε να προσθέσουμε κρέμα γάλακτος.

Σούπα με νουντλς

Τα προβρασμένα τριχολώματα (0,5 κιλά), κομμένα σε κομμάτια, τα τοποθετούμε σε ένα τηγάνι με λιωμένο βούτυρο και τα τηγανίζουμε μέχρι να σχηματιστεί μια ωραία κρούστα. 3-4 πατάτες μεσαίου μεγέθους, καρότο και μια ρίζα μαϊντανού τα κόβουμε σε κύβους και τα βάζουμε σε ζωμό κοτόπουλου που βράζει, βράζουμε 10 λεπτά και προσθέτουμε τα τηγανισμένα στο τηγάνι τριχολώματα. Ενώ η σούπα συνεχίζει να βράζει, στο ίδιο τηγάνι όπου τηγανίστηκαν τα μανιτάρια, σοτάρουμε κρεμμύδι κομμένο επίσης σε κύβους. Μόλις πάρει χρυσαφένια απόχρωση, το προσθέτουμε στη σούπα, βράζουμε άλλα 5 λεπτά, αλατίζουμε, βάζουμε στην κατσαρόλα τις χυλοπίτες και τις μαγειρεύουμε μέχρι να μαλακώσουν. Την τελευταία στιγμή ρίχνουμε μαϊντανό και σκεπάζουμε με καπάκι. Μετά από 10 λεπτά η σούπα είναι έτοιμη για σερβίρισμα.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

1. Το αποξηραμένο τριχόλωμα περιέχει πάνω από 30% πρωτεΐνη – περισσότερο από το κρέας.
2. Στην Κίνα, την Ιαπωνία και ορισμένες άλλες χώρες φύεται το τριχόλωμα ματσουτάκε. Στην Ιαπωνία είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν τεράστια ποσά – έως 100 δολάρια το τεμάχιο. Το ίδιο κοστίζει η τρούφα στις ευρωπαϊκές χώρες.
3. Οι έμπειροι λάτρεις της ήσυχης κυνηγετικής περιπέτειας ισχυρίζονται ότι κάθε είδος τριχολώματος έχει τη δική του ξεχωριστή, μοναδική γεύση, και μάλιστα προτρέπουν να μην τεμπελιάζει κανείς και να δοκιμάζει να μαγειρεύει σούπες, χαβιάρι και άλλα πιάτα από όλες τις ποικιλίες διαδοχικά, για να εκτιμήσει τα πλεονεκτήματα της καθεμιάς.
4. Αν το θελήσει κανείς, μπορεί να καλλιεργήσει τριχόλωμα ο ίδιος, στο σπίτι του. Η τεχνολογία είναι παρόμοια με αυτήν που χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια σαμπινιόν.
5. Στις χώρες της Ευρώπης, της Ιαπωνίας και της Βόρειας Αφρικής φύεται το γιγαντιαίο τριχόλωμα. Η διάμετρος του καπέλου του συχνά φτάνει τα 20 εκατοστά.

Φωτογραφίες μανιταριών τριχολωμάτων