Πώς να αποθηκεύσετε σωστά τα αποξηραμένα μανιτάρια

Πολλές νοικοκυρές προτιμούν να προετοιμάζουν μανιτάρια για αποθήκευση σε αποξηραμένη μορφή. Σε σύγκριση με το τουρσί και την κατάψυξη, η ξήρανση επιτρέπει στο προϊόν να διατηρήσει όχι μόνο τη γεύση και το άρωμα, αλλά και όλες τις θρεπτικές ουσίες και ιχνοστοιχεία. Η διαδικασία διατήρησης των μανιταριών σε αποξηραμένη μορφή είναι αρκετά απλή, αν ακολουθείτε τους απλούς κανόνες.

Προσοχή! Είναι προτιμότερο να επιλέγετε μανιτάρια όπως τα μανιτάρια σημύδας, τα βουτυρόμανιτα, τα λευκά μανιτάρια, τους ασπρομανίτες και άλλους εκπροσώπους των σωληνοειδών. Αυτά τα μανιτάρια είναι ιδανικά για ξήρανση. Κατά τη διαδικασία αφυδάτωσης, τα περισσότερα λαμελλωτά αποκτούν μια πικρή γεύση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψετε τις αγαπημένες σας κανθαρέλες, σαμπινιόν και μανιτάρια μελιού. Το πρόβλημα λύνεται με παρατεταμένο μούλιασμα.

Προπαρασκευαστικό στάδιο
Αρχικά, τα μανιτάρια πρέπει να διαχωριστούν. Μόνο καλά αποξηραμένα δείγματα που σπάνε εύκολα αλλά δεν θρυμματίζονται πρέπει να επιλεγούν. Τα μαλακά και υγρά μανιτάρια πρέπει να πεταχτούν. Μπορεί να μουχλιάσουν, να προσελκύσουν μύγες και, ως αποτέλεσμα, να χαλάσουν τα υπόλοιπα αποθέματα. Τα υπερβολικά εύθραυστα είναι επίσης καλύτερο να διαχωριστούν, αλλά όχι να πεταχτούν. Τα υπερξηραμένα μανιτάρια μπορούν να αλεστούν ή να τριφτούν, να αναμειχθούν με μπαχαρικά και αρωματικά. Το ληφθέν καρύκευμα χρησιμοποιείται ως πρόσθετο σε ζεστά πιάτα για άρωμα και αποθηκεύεται σε καλά κλεισμένα βάζα από σκούρο γυαλί.

Το να κρεμάτε τα μανιτάρια σε σχοινί στην κουζίνα είναι μόνο για διακόσμηση. Για πραγματικά ποιοτική αποθήκευση, απαιτείται ειδικά προετοιμασμένο δοχείο.

Σε τι αποθηκεύονται τα αποξηραμένα μανιτάρια:

1. Πλαστικά ή γυάλινα δοχεία, καλά κλεισμένα με καπάκι. Περιοδικά πρέπει να ανοίγονται για αερισμό, ώστε το περιεχόμενο να «αναπνέει».
2. Λινά σακιά, χάρτινες σακούλες, ξύλινα και χάρτινα κουτιά. Αυτή είναι μια φθηνή και βολική επιλογή, αλλά όχι εντελώς ασφαλής. Λόγω της μικρής στεγανότητας, μπορεί να μπουν ζωύφια μέσα στα κουτιά, και το ύφασμα συχνά προσβάλλεται από σκόρους. Από τις κανθαρέλες, τους ασπρομανίτες και τα μανιτάρια σημύδας, το άρωμα εξατμίζεται εύκολα, επομένως αυτό το δοχείο δεν είναι κατάλληλο γι' αυτά.
3. Δοχεία κενού. Με αυτήν την επιλογή, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για την αξιοπιστία του δοχείου, τα παράσιτα και τη μούχλα. Το μόνο μειονέκτημα, ίσως, είναι η υψηλή τιμή.

Αποθήκευση αποξηραμένων παρασκευασμάτων σε ιδιωτική κατοικία

Μετά το ταξινόμηση, την προετοιμασία των δοχείων και, φυσικά, το ποιοτικό στέγνωμα των μανιταριών, μπορείτε να προχωρήσετε στην επιλογή ενός χώρου για την αποθήκευση των αποθεμάτων. Σε μια εξοχική κατοικία, κατάλληλος θα είναι ένας ξηρός, αεριζόμενος και δροσερός χώρος. Το κελάρι δεν είναι η καλύτερη επιλογή, καθώς λόγω της υψηλής υγρασίας υπάρχει μεγάλος κίνδυνος εμφάνισης μούχλας και σήψης της σοδειάς. Αντίθετα, μια μονωμένη, μη θερμαινόμενη σοφίτα είναι ιδανική. Τους κρύους μήνες, μπορείτε εύκολα να διατηρήσετε θερμοκρασία από 10 έως 15°C, η οποία θεωρείται ιδανική για την αποθήκευση μανιταριών. Οι σχισμές και οι τρύπες στους τοίχους πρέπει να σφραγιστούν για να αποφευχθούν οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και, κατά συνέπεια, η συμπύκνωση υδρατμών.

Μην ξεχνάτε ότι τα μανιτάρια, σαν σφουγγάρι, απορροφούν τις μυρωδιές, επομένως πρέπει να φυλάσσονται ξεχωριστά από τα αρωματικά τρόφιμα. Η σπογγώδης δομή συμβάλλει στην αυξημένη υγροσκοπικότητα.

Αποθήκευση σε σπάγκο

Εάν δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος, μπορείτε να αποθηκεύσετε τα μανιτάρια περασμένα σε σχοινί. Αλλά μην τα αφήνετε εκτεθειμένα! Για προστασία από την υπερβολική ξήρανση, τα έντομα, τη μούχλα και τη σκόνη, τυλίξτε τα «κολιέ» σε πολλές στρώσεις υφάσματος. Προηγουμένως, το ύφασμα εμποτίζεται σε αλατούχο διάλυμα.

Λόγω της χαμηλής αξιοπιστίας του, αυτή η μέθοδος δεν είναι κατάλληλη για μακροχρόνια αποθήκευση, επομένως οι «γιρλάντες» πρέπει να καταναλωθούν πρώτα. Ωστόσο, αυτή η παραλλαγή είναι βολική με τον δικό της τρόπο: τα αποθέματα είναι πάντα κοντά και η κατάστασή τους μπορεί να παρακολουθείται ακόμα και καθημερινά.

Χαρτόκουτα, ξύλινα κιβώτια

Εάν η σοδειά ήταν πλούσια, πρέπει να αναζητηθούν πιο εκτεταμένες μέθοδοι αποθήκευσης. Τα κιβώτια και τα κουτιά επενδύονται επιπλέον με φύλλα χαρτιού, γεμίζονται με τα αποξηραμένα, σκεπάζονται με άλλη μερίδα χαρτιών και μόνο τότε κλείνονται ερμητικά. Τα δοχεία μεταφέρονται στην ίδια προετοιμασμένη σοφίτα ή σε ξηρή, αεριζόμενη αποθήκη. Δεν πρέπει να επιτρέπονται διακυμάνσεις θερμοκρασίας και υγρασίας – τα μεγάλα αποθέματα απαιτούν μεγαλύτερο έλεγχο. Περιοδικά (μια φορά το μήνα) πρέπει να «επισκέπτεστε» τα μανιτάρια, να τα ελέγχετε για παράσιτα και να τα ξεχωρίζετε. Τα δείγματα που έχουν υποστεί ζημιά από συμπύκνωση μαλακώνουν και γίνονται ελαφρώς υγρά, οπότε δεν είναι δύσκολο να τα εντοπίσετε.

Αποθήκευση των δασικών θησαυρών στο διαμέρισμα

Οι κάτοικοι των πόλεων το καλοκαίρι τους αρέσει να πηγαίνουν στο δάσος για μανιτάρια. Ωστόσο, σε αστικές συνθήκες, η αποθήκευση των προμηθειών είναι πολύ δύσκολη λόγω της έλλειψης ελεύθερου χώρου και της απουσίας κατάλληλων κλιματικών συνθηκών. Αλλά τι γίνεται αν το ταξίδι ήταν πολύ επιτυχημένο και θέλετε να διατηρήσετε ένα νόστιμο και αρωματικό προϊόν για αργότερα;

Η λύση είναι συχνά μια αποθήκη τροφίμων – ένα σκοτεινό, ξηρό, αεριζόμενο δωμάτιο που υπάρχει σε πολλά διαμερίσματα. Εάν δεν υπάρχει παράθυρο εξαερισμού, θα πρέπει να αερίζετε περιοδικά τον χώρο. Στην αποθήκη μπορείτε να τοποθετήσετε χάρτινα και ξύλινα κουτιά, «γιρλάντες» μανιταριών περασμένες σε σπάγγο και δοχεία με αποξηραμένα. Μην ξεχνάτε ότι οι συνθήκες στο διαμέρισμα δεν είναι οι καταλληλότερες για την αποθήκευση της ξηράς τροφής και πρέπει να ελέγχετε υπεύθυνα τα αποθέματα τουλάχιστον δύο φορές τον μήνα.

Δυστυχώς, δεν είναι κάθε αστικό διαμέρισμα εξοπλισμένο με αποθήκη. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να στενοχωριέστε και να εγκαταλείπετε την ιδέα να προμηθευτείτε αποξηραμένα μανιτάρια. Απομένει να εφευρίσκετε τρόπους και να χρησιμοποιείτε ό,τι υπάρχει – μπορεί να είναι πατάρια, επάνω ράφια ντουλαπιών.

Φυσικά, διάφορα δοχεία θα βοηθήσουν:

• σακούλες κενού και δοχεία;
• γυάλινα βάζα, καλά κλεισμένα με καπάκια;
• χάρτινα και υφασμάτινα σακουλάκια;
• πλαστικά και κεραμικά δοχεία.

Τα βάζα επίσης δεν επιτρέπουν στα ζωύφια να τραφούν με το περιεχόμενο, αλλά μέσα παραμένει οξυγόνο, το οποίο υπόσχεται άλλα προβλήματα.

Ωστόσο, υπάρχει ένα life hack για την αφαίρεση του οξυγόνου! Ρίξτε λίγο οινόπνευμα στο μεταλλικό καπάκι, ανάψτε το και αμέσως σφραγίστε το δοχείο. Κατά τη διάρκεια της αντίδρασης, το οξυγόνο καίγεται και δημιουργείται το απαραίτητο κενό! Το αποτέλεσμα – καμία επιπλέον υγρασία, σήψη ή συνθήκες για αποικίες μούχλας. Τα μανιτάρια που προετοιμάζονται με αυτόν τον τρόπο θα διατηρηθούν σε ξηρό, δροσερό μέρος για αρκετά χρόνια. Βεβαιωθείτε ότι δεν έχει απομείνει πραγματικά οξυγόνο στο βάζο! Εάν η στεγανοποίηση δεν είναι καλής ποιότητας, με την πάροδο του χρόνου η κατανάλωση του περιεχομένου του βάζου μπορεί να είναι επικίνδυνη για τη ζωή ή να οδηγήσει σε σοβαρή δηλητηρίαση.

Τα βάζα και τα καπάκια πρέπει οπωσδήποτε να αποστειρωθούν και να στεγνώσουν πριν από τη χρήση.

Οι σακούλες από οποιοδήποτε υλικό υστερούν σε στεγανότητα σε σχέση με τα παραπάνω δοχεία. Αλλά είναι οικολογικές, δεν καταλαμβάνουν πολύ χώρο στο διαμέρισμα και επιτρέπουν στο περιεχόμενο να «αναπνέει». Πριν από τη χρήση, τα υφασμάτινα σακουλάκια πρέπει να βραστούν σε ισχυρό αλατούχο διάλυμα, να στεγνώσουν καλά και να σιδερωθούν σωστά. Τα ζωύφια δεν θα μπουν ποτέ σε μια σακούλα όπου υπάρχει καυτερή πιπεριά.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω – οι σακούλες κενού και τα δοχεία είναι ιδανικά για τον επιδιωκόμενο σκοπό. Είναι μη τοξικά και κατασκευασμένα ειδικά για τρόφιμα. Η σχεδίαση επιτρέπει την απομάκρυνση του οξυγόνου, αποτρέποντας τη σήψη και την ανάπτυξη μούχλας. Και η στεγανότητα δεν επιτρέπει σε ανεπιθύμητους «επισκέπτες» να εισχωρήσουν στις νόστιμες προμήθειες. Ωστόσο, μόνο σε δοχεία από τα οποία αφαιρείται ο αέρας με αντλία μπορεί κανείς να διατηρήσει το περιεχόμενο για πολύ καιρό. Κάθε φορά που βγάζετε μια μερίδα αποξηραμένα μανιτάρια, θα πρέπει να αφαιρείτε ξανά τον αέρα. Σημαντικό μειονέκτημα είναι επίσης το υψηλό κόστος των δοχείων.

Είναι δυνατή η αποθήκευση αποξηραμένων μανιταριών στο ψυγείο;

Ναι, είναι δυνατόν. Τα έντομα δεν τολμούν να μπουν σε ένα τόσο δροσερό μέρος. Αλλά η υψηλή υγρασία στο ψυγείο περιορίζει την επιλογή δοχείων σε μόνο κενού.

Άλλη επιλογή – η κατάψυξη. Αυτή η μέθοδος είναι αξιόπιστη, αλλά όχι πολύ πρακτική, καθώς καταλαμβάνει αρκετό χώρο. Μπορείτε να βάλετε τα μανιτάρια σε σακούλες, τοποθετώντας τα σε στρώσεις για εξοικονόμηση χώρου. Επίσης, κατάλληλο είναι πλαστικό δοχείο, όχι απαραίτητα κενού.

Προσέξτε! Η επανακατάψυξη είναι επιβλαβής για οποιοδήποτε τρόφιμο, συμπεριλαμβανομένων και των αποξηραμένων μανιταριών. Επομένως, είναι καλύτερο να τα τοποθετείτε στην κατάψυξη σε μικρές μερίδες, ώστε να μπορείτε να βγάλετε μια σακούλα και να την μαγειρέψετε σε μια φορά.

Πόσο καιρό μπορείτε να αποθηκεύσετε τα αποξηραμένα δασικά δώρα;

Αυτός ο δείκτης ποικίλλει ανάλογα με την επιλογή του χώρου και του δοχείου αποθήκευσης. Αλλά, κατά κανόνα, η ελάχιστη διάρκεια αποθήκευσης και χρήσης των αποξηραμένων μανιταριών θεωρείται 12 μήνες, ενώ η μέγιστη – 3 έτη. Σε σακούλες, οι παρασκευές συνιστάται να αποθηκεύονται για όχι περισσότερο από ενάμιση χρόνο.

Η ποικιλία των μανιταριών επηρεάζει επίσης τη διάρκεια αποθήκευσης. Για παράδειγμα, τα λευκά μανιτάρια ακόμα και μετά από τρία χρόνια συνεχίζουν να ευχαριστούν με το πλούσιο άρωμα και την απίστευτη γεύση τους. Αντίθετα, τα μανιτάρια σημύδας και λεύκης μετά από μόλις 12 μήνες γίνονται άγευστα.

Στα καταστήματα, στις συσκευασίες αποξηραμένων μανιταριών συνήθως αναγράφεται διάρκεια από 12 έως 18 μήνες. Οι περισσότεροι συλλέκτες μανιταριών προσπαθούν να μην ρισκάρουν και ανανεώνουν τα αποθέματά τους κάθε χρόνο. Αν πάλι λυπάστε να πετάξετε το νόστιμο περιεχόμενο των βάζων και των σακουλών, τότε κάθε 1,5 χρόνο πρέπει οπωσδήποτε να το ελέγχετε για εμφάνιση μούχλας, σήψης και παρασίτων.

Συμβουλή! Οι λάτρεις της αποθήκευσης σοδειάς για μελλοντική χρήση συχνά αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα: την αδυναμία να προσδιορίσουν πότε ακριβώς έγινε η παρασκευή. Για να μην δημιουργείτε τέτοια προβλήματα στον εαυτό σας και να μην χάνεστε σε αμφιβολίες, συνιστάται να κολλάτε ένα αυτοκόλλητο με την ημερομηνία πάνω στο δοχείο.

Λίγα λόγια για το πώς παρασκευάζονται τα αποξηραμένα μανιτάρια

Πριν το μαγείρεμα, οι πρώτες ύλες πλένονται καλά, στη συνέχεια μουλιάζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα ή όλη τη νύχτα σε δροσερό νερό. Το υγρό από ορισμένα μανιτάρια δεν είναι απαραίτητο να στραγγιστεί, καθώς είναι κατάλληλο για σούπες και σάλτσες. Το νερό από κανθαρέλες και φθινοπωρινά μανιτάρια αισθητά πικρίζει και δεν είναι κατάλληλο για περαιτέρω χρήση. Αν μουλιάσετε τα μανιτάρια σε αλατισμένο γάλα, όταν μαγειρευτούν θα μοιάζουν πολύ με φρέσκα στη γεύση. Επιπλέον, το γάλα θα κάνει τη γεύση τους πολύ πιο πλούσια.

Όταν τα μανιτάρια φουσκώσουν, μπορείτε να τα κόψετε σε κομμάτια και να ξεκινήσετε το μαγείρεμα. Τα βρασμένα αποξηραμένα μανιτάρια γίνονται πιο μαλακά και νόστιμα. Τα λευκά μανιτάρια μαγειρεύονται αρκετά – από 90 έως 120 λεπτά, για τα υπόλοιπα είδη συνήθως αρκεί μία ώρα. Για να ελέγξετε αν είναι έτοιμα, πρέπει να μασήσετε ένα κομμάτι, δεν πρέπει να είναι «λαστιχωτό».

Ο αριθμός των παραλλαγών μαγειρικών αριστουργημάτων με αποξηραμένα μανιτάρια περιορίζεται μόνο από τη φαντασία του μάγειρα. Σχεδόν όλα τα είδη είναι ιδανικά για σούπες (εκτός από τα μανιτάρια σημύδας και λεύκης), κυρίως πιάτα, πίτες και άλλα αρτοσκευάσματα. Τα πιάτα με μανιτάρια δεν απαιτούν πολλά μπαχαρικά, αρκεί να χρησιμοποιήσετε δάφνη, τριμμένο πιπέρι, σκόρδο.

Η παρασκευή μανιταριών σε αποξηραμένη μορφή είναι ένας απλός τρόπος να διατηρήσετε για πολύ καιρό ένα κομμάτι καλοκαιριού. Τα αποξηραμένα μανιτάρια υπερτερούν πολλές φορές των φρέσκων σε περιεκτικότητα θρεπτικών και ωφέλιμων ουσιών, δίνουν τη δυνατότητα να δοκιμάσετε νέες συνταγές και να ευχαριστήσετε τους δικούς σας ανθρώπους. Απλοί κανόνες, μέθοδοι και μικρά κόλπα θα βοηθήσουν ακόμα και έναν αρχάριο συλλέκτη μανιταριών να ανταπεξέλθει στο έργο της αποθήκευσης.

Φωτογραφία αποξηραμένων μανιταριών