Χυλός από κριθάρι: σύσταση, ευεργετικές ιδιότητες, συνταγές

Ο χυλός από κριθάρι μαργαριταρένιο είναι ένα από τα πιο υγιεινά πιάτα της ρωσικής κουζίνας. Δυστυχώς, λόγω του ότι στα σχολικά και στρατιωτικά εστιατόρια αυτό το πιάτο παρασκευαζόταν λανθασμένα, η φήμη του χυλού είχε καταστραφεί. Αλλά στην πραγματικότητα, ο χυλός από κριθάρι μαργαριταρένιο είναι πολύ ωφέλιμος, και αν τον μαγειρέψετε σωστά, επιλέγοντας ποιοτικά δημητριακά, είναι επίσης πολύ νόστιμος.

Από ποιο σιτηρό παράγεται το κριθάρι μαργαριταρένιο;

Δεν γνωρίζουν όλοι ότι το κριθάρι μαργαριταρένιο παρασκευάζεται από κριθάρι, το οποίο από μόνο του είναι η καλύτερη πηγή απαραίτητων θρεπτικών συστατικών για τον οργανισμό – ακόμα και σε σύγκριση με το σιτάρι. Στη βιομηχανία τροφίμων, από το κριθάρι παράγονται τόσο ολόκληρα όσο και θρυμματισμένα δημητριακά. Υπάρχει ακόμα ένα προϊόν επεξεργασίας του – το ψιλοκομμένο κριθάρι (κριθαράκι), που είναι αλεσμένο και βράζει καλά. Αλλά δεν πρέπει να το συγχέετε με το κριθάρι μαργαριταρένιο, καθώς είναι εντελώς διαφορετικά προϊόντα.

Για την παραγωγή κριθαριού μαργαριταρένιου από το σπόρο κριθαριού πρέπει να αφαιρεθεί το πίτουρο, δηλαδή το πάνω στρώμα. Το υπόλοιπο σιτηρό αλέθεται και γυαλίζεται. Αυτό επιτρέπει να διατηρηθεί σημαντική ποσότητα μετάλλων και βιταμινών, καθώς και αμινοξέων, που είναι υπεύθυνα για τη διατήρηση της νεότητας, την ομαλή λειτουργία του οργανισμού συνολικά.

Είδη δημητριακών κριθαριού μαργαριταρένιου

Επί του παρόντος, οι παραγωγοί συνεχίζουν να παράγουν δημητριακά κριθαριού μαργαριταρένιου που ανταποκρίνονται στα πρότυπα της σοβιετικής εμπορευματολογίας. Τότε, συνηθιζόταν να τα ταξινομούν ανά μέγεθος και σε κάθε τύπο δινόταν ένας συγκεκριμένος αριθμός. Για παράδειγμα:

1. Τα δημητριακά Νο. 1 και Νο. 2 χαρακτηρίζονται από μεγάλους σπόρους, οι οποίοι έχουν ωοειδές σχήμα, και στο κέντρο διέρχεται μια σκούρα διαμήκης αυλάκωση, χαρακτηριστική του ακατέργαστου σπόρου κριθαριού.
2. Τα δημητριακά Νο. 3, Νο. 4 και Νο. 5 είναι ποικιλίες με μικρούς σπόρους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από σφαιρικό σχήμα.

Στην καθημερινή ζωή, ωστόσο, πολλοί χρησιμοποιούν μια ταξινόμηση που διαμορφώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Τότε, οι μεγαλύτεροι σπόροι ονομάζονταν συνηθισμένοι, στη συνέχεια με φθίνουσα σειρά μεγέθους ακολουθούσαν τα «ολλανδικά» και «ημιολλανδικά». Και το μικρότερο δημητριακό ονομαζόταν «ρουαγιάλ», δηλαδή «βασιλικό», αφού εκείνη την εποχή εκτιμούνταν περισσότερο από όλα.

Σήμερα, η άποψη για τη σωστή διατροφή έχει αλλάξει, και για εκείνους που προσέχουν την υγεία και τη σιλουέτα τους, το πιο πολύτιμο είναι ακριβώς το συνηθισμένο δημητριακό με μεγάλους σπόρους. Αυτός είναι ένας γυαλισμένος σπόρος, περιέχει περισσότερες ίνες και θεωρείται το πιο διαιτητικό, αν και το μαγείρεμά του απαιτεί τον περισσότερο χρόνο.

Ταυτόχρονα, η «ολλανδική» απαλλάσσεται πλήρως από τα πίτουρα και στη συνέχεια ο κόκκος αποκτά στρογγυλό σχήμα. Αυτό το δημητριακό μαγειρεύεται πολύ πιο γρήγορα, αλλά περιέχει περισσότερους υδατάνθρακες, έχει υψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, γι' αυτό και δεν συνιστάται για τον σακχαρώδη διαβήτη.

Σύνθεση και θερμιδική αξία

Η ενεργειακή αξία του χυλού από κριθαράκι μαγειρεμένου σε νερό είναι μόλις 110 kcal ανά 100 g προϊόντος. Φυσικά, όταν μαγειρεύεται σε γάλα, θα είναι σημαντικά υψηλότερη.

Επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι το κριθαράκι περιέχει σημαντικά περισσότερες φυτικές ίνες από εκείνες τις ποικιλίες που παράγονται από σιτάρι. Οι πρωτεΐνες που το αποτελούν έχουν μεγαλύτερη θρεπτική αξία από τις σιταρένιες. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι το κριθαράκι περιέχει φυσικές αντιβακτηριδιακές ουσίες, τις ιδιότητες των οποίων θα εξεταστούν παρακάτω.

Ο χυλός από κριθάρι περιέχει:

1. Βιταμίνες Β, D, PP, καθώς και οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες Α και Ε. Γενικά, αυτό το σύνολο προσφέρει στο κριθαράκι αντιφλεγμονώδη δράση. Επίσης, επιδρά ευεργετικά στον μεταβολισμό, στην κυκλοφορία του αίματος, στο νευρικό σύστημα κ.λπ.
2. Το τριγλυκερίδιο και η τοκοτριενόλη – δύο ουσίες που μπορούν να μειώσουν σε μεγάλο βαθμό το επίπεδο της «κακής» χοληστερόλης στο αίμα.
3. Ένα ολόκληρο σύνολο μακρο- και μικροστοιχείων, που περιλαμβάνει όχι μόνο τον ψευδάργυρο με τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του, ή τον φώσφορο που είναι υπεύθυνος για τις γνωστικές ικανότητες, αλλά και πιο σπάνια συστατικά όπως το μολυβδαίνιο, το χρώμιο, το κοβάλτιο κ.λπ.
4. Το σελήνιο – ως προς την περιεκτικότητά του, το κριθαράκι ξεπερνά ακόμη και το ρύζι, ενώ αυτό το στοιχείο δεν καταστρέφεται ούτε κατά τη θερμική επεξεργασία.
5. Η γορδεκίνη – ένα φυσικό αντιβιοτικό και αντιμυκητιακό μέσο.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει το αμινοξύ λυσίνη που περιέχεται στο κριθαράκι. Διαθέτει αντιική δράση, ωστόσο μελέτες έχουν αποδείξει ότι επίσης καταστρέφει μικρόβια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκαλούν οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις, οπότε το κριθαράκι μπορεί να θεωρηθεί εξαιρετικό αντιψυκτικό μέσο.

Σε τι ωφελεί ο χυλός από κριθάρι μαργαριταρένιο

Γενικά οφέλη

Η ωφέλεια του χυλού από κριθαράκι οφείλεται στη μοναδική χημική του σύνθεση. Χάρη σε όλες τις ουσίες που περιγράφηκαν παραπάνω, το κριθαράκι:

• προσφέρει στον οργανισμό τα απαραίτητα αμινοξέα·
• έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες·
• βοηθά στην αποβολή τοξινών από τον οργανισμό·
• βελτιώνει την κατάσταση των δοντιών και των οστών·
• εμποδίζει τη δημιουργία λιπωδών αποθέσεων·
• έχει ήπια διουρητική δράση, η οποία επιτρέπει την εξάλειψη του οιδήματος.

Στην αρχαιότητα, αυτός ο χυλός χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Η σύγχρονη ιατρική αναγνωρίζει την ωφέλειά του, κυρίως στη διαιτητική θεραπευτική διατροφή για διάφορες παθήσεις του ήπατος και του γαστρεντερικού σωλήνα. Ο πολύ βρασμένος χυλός, καθώς και οι βλεννώδεις σούπες και τα αφεψήματα που παρασκευάζονται από αυτό το δημητριακό, έχουν περιβάλλουσες ιδιότητες.

Για γυναίκες

Το κριθαράκι είναι ωφέλιμο για τις γυναίκες, καθώς περιέχει πολλές θρεπτικές ουσίες, αλλά έχει χαμηλή ενεργειακή αξία, γεγονός που επιτρέπει την απώλεια βάρους με σωστή κατανάλωση. Επιπλέον, το κριθαράκι περιέχει αμινοξέα που είναι υπεύθυνα για την ελαστικότητα και τη σφριγηλότητα του δέρματος. Συγκεκριμένα, το αμινοξύ λυσίνη, που αναφέρθηκε ήδη παραπάνω, είναι επίσης υπεύθυνο για την παραγωγή κολλαγόνου – αυτό εξασφαλίζει τη νεανική όψη του δέρματος.

Η βιταμίνη D που περιέχεται στο κριθαράκι ενισχύει τα οστά, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση, καθώς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μπορεί να αναπτυχθεί οστεοπόρωση.

Για άνδρες

Όπως είναι γνωστό, οι άνδρες υποφέρουν συχνότερα από καρδιαγγειακές παθήσεις σε σύγκριση με τις γυναίκες. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, είναι ωφέλιμο να συμπεριλαμβάνουν στη διατροφή τους το κριθαράκι, καθώς περιέχει ουσίες που ενισχύουν το καρδιαγγειακό σύστημα και βοηθούν στη μείωση της κακής χοληστερόλης.

Μιλώντας για τα οφέλη του κριθαριού για τους άνδρες, πρέπει να σημειωθεί ότι μία μερίδα περιέχει τη μισή ημερήσια δόση σεληνίου – μιας ουσίας απαραίτητης για την υγεία του προστάτη. Δηλαδή, η συμπερίληψη αυτού του χυλού στη διατροφή μπορεί να λειτουργήσει ως πρόληψη της προστατίτιδας και της στυτικής δυσλειτουργίας, από την οποία σήμερα υποφέρουν πολλοί άνδρες.

Στην εγκυμοσύνη

Το κριθαράκι είναι πολύ ωφέλιμο κατά την εγκυμοσύνη. Αυτή η δήλωση υποστηρίζεται από πολλούς παράγοντες:

1. Οι φυτικές ίνες επιδρούν θετικά στη διαδικασία της πέψης, βοηθούν στην απομάκρυνση των τοξινών από τον οργανισμό με φυσικό τρόπο, χωρίς να γίνεται χρήση φαρμάκων.
2. Ο φώσφορος που περιέχεται στο δημητριακό επιταχύνει τον μεταβολισμό, βοηθά στη διατήρηση του φυσιολογικού βάρους και είναι επίσης απαραίτητος για τον σχηματισμό του σκελετού του εμβρύου.
3. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β συμμετέχουν στις μεταβολικές διεργασίες και ομαλοποιούν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επίσης, βοηθούν στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η φυσιολογική διαδικασία της κυκλοφορίας του αίματος και του εμπλουτισμού του οργανισμού με οξυγόνο.
4. Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την ενδυνάμωση των δοντιών και των οστών, κάτι που είναι πολύ σημαντικό, καθώς από τον οργανισμό της μέλλουσας μητέρας δαπανάται μεγάλη ποσότητα ασβεστίου για τον σχηματισμό των οστών του εμβρύου.
5. Η βιταμίνη Ε ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ενώ είναι επίσης ένα αντιοξειδωτικό που προσδίδει ελαστικότητα στο δέρμα και βοηθά στην αποφυγή των ραγάδων.

Τέλος, το κριθαράκι επιτρέπει τη μείωση των επιπέδων της «κακής» χοληστερόλης στο αίμα, επηρεάζοντας ευεργετικά το καρδιαγγειακό σύστημα (καθώς η καρδιά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αναγκάζεται να αντεπεξέλθει σε διπλό φορτίο λόγω του αυξημένου όγκου αίματος).

Επιπλέον, το κριθαράκι έχει διουρητική δράση, έστω και ασθενή. Αυτό βοηθά στην αποβολή υγρών από τον οργανισμό και στην αποφυγή οιδημάτων.

Δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι περιορισμοί στην κατανάλωση κριθαριού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Απλώς θα πρέπει να θυμόμαστε ότι οι γιατροί συνιστούν να καταναλώνεται το πρωί ή το μεσημέρι, ενώ το βράδυ να περιλαμβάνονται στο μενού περισσότερα ελαφριά γαλακτοκομικά προϊόντα.

Στον θηλασμό

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μια γυναίκα αναπόφευκτα παίρνει βάρος. Στην περίοδο μετά τον τοκετό, προσπαθεί να το χάσει, και σε αυτό το θέμα, ο χυλός μαργαριταριού θα γίνει ο ιδανικός βοηθός. Άλλωστε, παρέχει ένα πλήρες σύνολο θρεπτικών συστατικών, ενώ έχει χαμηλή ενεργειακή αξία. Αυτό σημαίνει ότι η νέα μητέρα μπορεί να δώσει στο μωρό της ωφέλιμο μητρικό γάλα, που περιέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες, χωρίς να παίρνει βάρος.

Ο χυλός μαργαριταριού, εκτός από όλα τα άλλα, ομαλοποιεί την πέψη και βοηθά στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας, με την οποία πολλές νέες μητέρες έρχονται αντιμέτωπες στην περίοδο μετά τον τοκετό. Διαθέτει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, που είναι πολύ χρήσιμες εάν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η γυναίκα αντιμετώπισε νόσο των νεφρών ή της ουροδόχου κύστης. Επιπλέον, η σύσταση αυτού του δημητριακού περιλαμβάνει φυσικές αντιμυκητιασικές ουσίες που επιτρέπουν την πρόληψη της ανάπτυξης καντιντίασης, κάτι που είναι επίσης πολύ σημαντικό στην περίοδο μετά τον τοκετό.

Το αφέψημα του μαργαριταριού, που σχηματίζεται κατά την παρασκευή του, περιέχει ουσίες που, αν και δεν μπορούν να αυξήσουν την ποσότητα του γάλακτος, διευκολύνουν την είσοδο και την έκκρισή του, επιτρέποντας έτσι τη ρύθμιση του θηλασμού.

Για παιδιά

Για πολλά μωρά, ο χυλός είναι ένα από τα πρώτα πιάτα που λαμβάνουν ως συμπληρωματική τροφή. Ωστόσο, η γνωριμία με τέτοια προϊόντα ξεκινά με χυλούς χωρίς γλουτένη, και το μαργαριτάρι δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, καθώς αυτό το δημητριακό περιέχει γλουτένη. Σε μωρά ηλικίας έως 1,5–2 ετών δεν δίνονται καθόλου χυλοί από κριθάρι. Στη συνέχεια, για έναν ακόμη χρόνο, στο παιδί μπορεί να προσφέρεται μόνο καλά βρασμένος χυλός κριθαριού, καθώς αφομοιώνεται καλύτερα. Αν δεν υπήρξε αλλεργική αντίδραση και το παιδί δεν έχει δυσανεξία στη γλουτένη, από την ηλικία των τριών ετών μπορεί να του δίνεται μαργαριτάρι.

Αυτό το δημητριακό είναι ωφέλιμο για το παιδί γιατί περιέχει πολλές ίνες, βιταμίνες και μέταλλα που είναι απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη του παιδικού οργανισμού. Επιπλέον, τα παιδιά που λαμβάνουν χυλό από μη επεξεργασμένα δημητριακά, δηλαδή κλασικό μαργαριτάρι, μεγαλώνουν πιο γρήγορα. Διότι οι ουσίες που περιέχονται σε αυτό βελτιώνουν τη σύνθεση της σωματοτροπίνης, της ορμόνης που είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη και τη φυσική ανάπτυξη του παιδιού.

Οφέλη του χυλού κριθαριού μαργαριταρένιου για την απώλεια βάρους

Ο χυλός μαργαριταριού θεωρείται ένα πολύ χρήσιμο διαιτητικό προϊόν. Τα οφέλη του για άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος είναι αναμφισβήτητα. Επιπλέον, υπάρχουν αρκετές εκδοχές δίαιτας που βασίζονται ακριβώς στο μαργαριτάρι, καθώς αυτός ο χυλός βοηθά στην απώλεια βάρους και ταυτόχρονα εφοδιάζει τον οργανισμό με όλες τις απαραίτητες ωφέλιμες ουσίες. Ως προς την περιεκτικότητα σε βιταμίνες, πλησιάζει το φαγόπυρο, αλλά ο οργανισμός το αφομοιώνει αρκετά αργά, γεγονός που επιτρέπει να διατηρείται το αίσθημα κορεσμού για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί σημαντικό πλεονέκτημα, επίσης επειδή ακόμη και από καθαρά ψυχολογική άποψη, μια τέτοια δίαιτα είναι ευκολότερο να ακολουθηθεί.

Η επιλογή της κατάλληλης εκδοχής δίαιτας εξαρτάται από το πόσο σοβαρά είναι διατεθειμένο το άτομο. Κάποιοι αντέχουν καλύτερα μεγαλύτερες, αλλά λιγότερο αυστηρές δίαιτες, ενώ άλλοι προτιμούν την αντίθετη επιλογή – αυστηρές εξπρές δίαιτες, σχεδιασμένες για λίγες ημέρες.

Μια πιο ήπια παραλλαγή της δίαιτας με κριθάρι είναι σχεδιασμένη για μια εβδομάδα. Μπορείτε να τρώτε 550–600 γρ. καλά βρασμένου κριθαριού την ημέρα, ώστε να μην επιβαρύνετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Το δημητριακό πρέπει οπωσδήποτε να βράζεται σε νερό. Η συνολική ποσότητα κατανέμεται σε τρία γεύματα. Το πρωί, το κριθάρι παρασκευάζεται με την προσθήκη αποξηραμένων φρούτων – βερίκοκου, σύκου ή δαμάσκηνου (αλλά όχι θερμιδογόνων σταφίδων). Το μεσημέρι, μπορείτε να προσθέσετε ένα μικρό κομμάτι βρασμένου κοτόπουλου ή γαλοπούλας. Για καλύτερη πέψη, συνιστάται επίσης μια σαλάτα από φρέσκα εποχιακά λαχανικά. Το βράδυ, η μερίδα του κριθαριού συμπληρώνεται με ένα ποτήρι κεφίρ χαμηλών λιπαρών. Συνολικά, αυτή η δίαιτα διαρκεί 7 ημέρες και κατά τη διάρκειά της μπορείτε να χάσετε 4–5 κιλά περιττού βάρους.

Υπάρχει μια παραλλαγή πιο αυστηρής μονοδίαιτας. Μπορείτε να τρώτε τα ίδια 500–600 γρ. κριθαριού βρασμένου σε νερό χωρίς αλάτι την ημέρα, αλλά αυτή η ποσότητα χωρίζεται σε 5 μερίδες για να καλύψει όλη την ημέρα. Μία ώρα πριν τον ύπνο μπορείτε να πιείτε ένα ποτήρι κεφίρ. Η δίαιτα διαρκεί 3 ημέρες. Αλλά ακόμη και αυτή η σύντομη δίαιτα δεν μπορεί να την αντέξει ο καθένας, καθώς είναι πράγματι πολύ αυστηρή. Για να γίνει πιο εύκολη, μπορείτε να προσθέσετε στο κριθάρι κατά τη διάρκεια της ημέρας 1 ξινό μήλο ή λίγα μούρα όπως βακκίνια ή μύρτιλλα. Σε αυτές τις 3 ημέρες μπορείτε επίσης να χάσετε 4–5 κιλά. Η δίαιτα είναι καλή γιατί σας επιτρέπει να έρθετε σε φόρμα πολύ γρήγορα, για παράδειγμα, πριν από κάποιο σημαντικό γεγονός. Και ταυτόχρονα δεν απαιτεί την αγορά ακριβών προϊόντων ή την ικανότητα παρασκευής περίπλοκων πιάτων.

Ο χυλός από κριθάρι μαργαριταρένιο στην ιατρική

Η σύγχρονη ιατρική θεωρεί το κριθάρι ένα χρήσιμο προϊόν. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν είναι εξίσου ωφέλιμο σε όλες τις ασθένειες. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται κατά την κατανάλωση του προϊόντος.

Στον σακχαρώδη διαβήτη

Ο γλυκαιμικός δείκτης του χυλού κριθαριού (μαργαριταριού) που έχει βράσει σε νερό είναι μόνο 20–30 μονάδες, επομένως μπορεί να συμπεριληφθεί με ασφάλεια στη διατροφή ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη. Ωστόσο, δεν συνιστάται η κατανάλωση του χυλού που έχει βράσει σε γάλα, καθώς ο γλυκαιμικός δείκτης του πιάτου σε αυτή την περίπτωση είναι σημαντικά υψηλότερος – 60–70 μονάδες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο χυλός κριθαριού βοηθά περισσότερο στον διαβήτη τύπου 2. Η τακτική κατανάλωσή του μπορεί ακόμη και να αποτρέψει αυτή την ασθένεια – δεδομένου ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και του κινδύνου ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη.

Οι διαβητικοί μπορούν να καταναλώνουν το κριθαράκι τόσο σε μορφή σπυρωτού όσο και σε μορφή κολλώδους χυλού. Επιτρέπεται να το προσθέτουν σε διαιτητικές σούπες. Η ημερήσια ποσότητα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 150–200 γραμμάρια. Υπερβαίνοντας αυτή την ποσότητα αυξάνεται ο κίνδυνος μετεωρισμού, δυσπεψίας, και γενικότερα μπορεί να διαταραχθεί η πέψη, και γενικά οι διαβητικοί δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπερκαταναλώνουν.

Στην παγκρεατίτιδα

Στην οξεία παγκρεατίτιδα ενδείκνυται θεραπευτική νηστεία και πολύ αυστηρή δίαιτα. Το κριθάρι συμπεριλαμβάνεται στη διατροφή μόνο στη χρόνια μορφή της νόσου, εφόσον βρίσκεται σε ύφεση. Και πρέπει να γνωρίζουμε πώς να το παρασκευάζουμε ώστε να μην υπάρχουν δυσάρεστες συνέπειες.

Το θέμα είναι ότι το μαργαριτάρι επιβαρύνει πολύ το πάγκρεας. Για να διευκολύνετε τη λειτουργία αυτού του οργάνου, πρέπει να βράζετε πολύ καλά τον χυλό. Γι' αυτό, παίρνετε όχι πολύ χοντρό μαργαριτάρι (1 φλιτζάνι), το πλένετε σχολαστικά με ζεστό νερό τουλάχιστον 2-3 φορές. Στη συνέχεια, περιχύνετε την παραπάνω ποσότητα με 1 λίτρο νερό ή άπαχο κεφίρ και το αφήνετε για 8 ώρες για μούλιασμα. Καλύτερα να το κάνετε αυτό το βράδυ. Το πρωί, στραγγίζετε το υγρό, περιχύνετε το ελαφρώς μαλακωμένο μαργαριτάρι με ζεστό βρασμένο νερό σε αναλογία 1:3 και βράζετε τον χυλό για 5-6 ώρες. Δεν χρειάζεται να το ανακατεύετε. Καλύτερα να τον μαγειρεύετε στο φούρνο ή σε μπεν μαρί.

Στην παγκρεατίτιδα δεν πρέπει να τρώτε ζεστά φαγητά, πρέπει να περιμένετε μέχρι να κρυώσει ο χυλός. Πρέπει να είναι χλιαρός, αλλά όχι κρύος, γιατί όταν κρυώσει τελείως θα χάσει και τη σωστή υφή και τη γεύση του.

Στη γαστρίτιδα

Στην οξεία μορφή γαστρίτιδας, το κριθαράκι απαγορεύεται. Αλλά στη χρόνια μορφή, επιτρέπεται να τρώμε βλεννώδεις σούπες που παρασκευάζονται από κριθαράκι. Επίσης, μπορούμε να τρώμε τον πολύ καλά βρασμένο χυλό, που παρασκευάζεται με τον τρόπο που περιγράφεται παραπάνω.

Επιπλέον, από το κριθάρι περλέ παρασκευάζεται ένα αφέψημα που επικαλύπτει τους βλεννογόνους και βοηθά στην εξάλειψη των φλεγμονωδών διεργασιών. Για 100 γραμμάρια κριθαριού χρειάζεται 1 λίτρο βρασμένο νερό. Πρώτα, ρίχνουμε νερό στο κριθάρι, το αφήνουμε για τουλάχιστον 5-6 ώρες, στη συνέχεια το βράζουμε σε υψηλή φωτιά και το μαγειρεύουμε για 15 λεπτά. Έπειτα, αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, αφήνουμε τον χυλό να μουλιάσει για μισή ώρα και τον σουρώνουμε. Το υπόλοιπο κριθάρι μπορεί στη συνέχεια να μαγειρευτεί έτσι ώστε να γίνει ένας παχύρρευστος χυλός. Το αφέψημα που στραγγίσαμε χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς – λαμβάνεται 50 ml δύο φορές την ημέρα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Φυσικά, συνιστάται να συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό σας.

Για το έντερο

Σε παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένων αυτών που συνοδεύονται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις των βλεννογόνων, συνταγογραφείται η πιο ήπια δίαιτα. Στην οξεία περίοδο, το κριθαράκι δεν περιλαμβάνεται σε αυτή τη δίαιτα, επειδή περιέχει αρκετά μεγάλη ποσότητα φυτικών ινών, που αυξάνουν την εντερική περισταλτική κίνηση και γενικά αυξάνουν το φορτίο σε αυτό το όργανο. Αλλά σε χρόνια μορφή και κατάσταση ύφεσης, μπορούμε και πρέπει να συμπεριλάβουμε στη διατροφή τον χυλό από κριθαράκι, αλλά μόνο αυτόν που παρασκευάζεται από καλά βρασμένο κριθαράκι – η συνταγή είναι η ίδια όπως στην παγκρεατίτιδα.

Υπάρχει ένας ακόμα σημαντικός περιορισμός. Εάν το άτομο έχει δυσανεξία στη γλουτένη, το κριθαράκι απαγορεύεται σε αυτή την περίπτωση, γιατί θα επιδεινώσει μόνο τα εντερικά προβλήματα και θα προκαλέσει διαταραχές του εντέρου κ.λπ.

Στη δυσκοιλιότητα

Κατά κανόνα, ο χυλός κριθαριού συνιστάται ως μέσο κατά της δυσκοιλιότητας, καθώς περιέχει μεγάλη ποσότητα φυτικών ινών που ενισχύουν την εντερική περισταλτική και μαλακώνουν τα κόπρανα. Ακόμη και αν η δυσκοιλιότητα συνοδεύεται από αιμορροΐδες, ο χυλός κριθαριού θεωρείται εξαιρετικό καθαρτικό. Αλλά πρέπει να παρασκευάζεται σύμφωνα με τη διαιτητική συνταγή που περιγράφηκε παραπάνω. Η βελτίωση επέρχεται ακόμη και μετά από μία μόνο κατανάλωση αυτού του πιάτου. Αλλά για ένα σταθερό αποτέλεσμα, πρέπει να το εντάξετε στη διατροφή σε τακτική βάση.

Στην ουρική αρθρίτιδα

Αυτή η ασθένεια προκαλείται από διαταραχή του μεταβολισμού των αλάτων. Επομένως, η θεραπευτική διατροφή προβλέπει την αποχή από τρόφιμα πλούσια σε πουρίνες – αυτά είναι που γίνονται οι υπεύθυνοι για τη συσσώρευση ουρικού οξέος. Το κριθαράκι δεν περιέχει πουρίνες, δεν επηρεάζει τον μεταβολισμό των αλάτων, επομένως επιτρέπεται στην ουρική αρθρίτιδα. Επιπλέον, το κριθαράκι γενικά βελτιώνει τις μεταβολικές διαδικασίες και ανακουφίζει από τη φλεγμονή (και αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται ακριβώς από έντονο πόνο που προκαλείται από φλεγμονώδεις νόσους σε ορισμένες αρθρώσεις).

Βλάβες και αντενδείξεις

Υπάρχει κατηγορία ανθρώπων στους οποίους ο χυλός κριθαριού απαγορεύεται αυστηρά. Κυρίως είναι εκείνοι που πάσχουν από δυσανεξία στη γλουτένη – και το κριθαράκι περιέχει αρκετή ποσότητα αυτής της πρωτεΐνης. Η κοιλιοκάκη, δηλαδή η δυσανεξία στη γλουτένη, άρχισε να συζητείται σχετικά πρόσφατα, στα παιδιά εντοπίζεται αρκετά γρήγορα, αλλά πολλοί ενήλικες δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν δυσανεξία στη γλουτένη. Ωστόσο, μπορεί να αναγνωριστεί από τα ακόλουθα συμπτώματα – μετεωρισμός, φούσκωμα, διάρροια, εάν όλα αυτά τα φαινόμενα εμφανίζονται μετά την κατανάλωση χυλού κριθαριού. Εάν δεν ληφθούν μέτρα, με την πάροδο του χρόνου η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει μυϊκή δυστροφία και επιδείνωση των γνωστικών ικανοτήτων. Έτσι, σε περίπτωση των αναφερόμενων συμπτωμάτων, πρέπει να σταματήσετε την κατανάλωση κριθαριού.

Ωστόσο, τα ανεπαρκώς βρασμένα δημητριακά μπορεί επίσης να προκαλέσουν ερεθισμό του γαστρικού βλεννογόνου, μετεωρισμό, διάρροια ή, αντίθετα, δυσκοιλιότητα. Οπότε πρέπει να βεβαιωθείτε ότι ο χυλός έχει παρασκευαστεί σωστά.

Το κριθαράκι αντενδείκνυται σε οξείες μορφές παθήσεων του πεπτικού συστήματος και του ήπατος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνήθως αντικαθίσταται με ρύζι ή βρώμη.

Πώς να επιλέξετε και να αποθηκεύσετε δημητριακά κριθαριού μαργαριταρένιου

Κατ’ αρχήν, η επιλογή του κριθαριού δεν είναι δύσκολη. Ακόμα και με οπτική εξέταση μπορείτε να καταλάβετε πόσο ποιοτικό είναι το προϊόν.

1. Το καλό κριθαράκι πρέπει να έχει λευκή ή κιτρινωπή απόχρωση, αλλά όχι καφέ. Καλό είναι να αγοράζετε το προϊόν σε διάφανη συσκευασία, ώστε να είναι ορατό αν υπάρχουν προσμίξεις ή όχι.
2. Η συσκευασία πρέπει να είναι αεροστεγής, διαφορετικά δεν θα μπορέσετε να διατηρήσετε το προϊόν και το κριθαράκι μπορεί να αποκτήσει ταγγισμένη γεύση και να χάσει όλες τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Όσον αφορά τα διάφορα είδη δημητριακών, πρέπει να κατανοήσετε ότι τα πιάτα που παρασκευάζονται από αυτά είναι διαφορετικά, και αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την επιλογή.

Το μεγάλο κριθάρι (αυτά που αναφέρονται παραπάνω Νο. 1 και Νο. 2) συνιστάται για την παρασκευή εύθρυπτων χυλών και σούπων. Ιδιαίτερα καλά με αυτό γίνονται το ρασόλνικ και οι μανιταρόσουπες. Από το μικρό κριθάρι παρασκευάζονται κατσαρόλες, παχύρρευστοι χυλοί (καθώς βράζει καλά), καθώς και χορτοφαγικά μπιφτέκια.

Όπως κάθε άλλο δημητριακό, το κριθάρι πρέπει να φυλάσσεται σε σκοτεινό και ξηρό μέρος. Δεν πρέπει να εκτίθεται στο ηλιακό φως, επειδή οι κόκκοι περιέχουν λίπη, και στο φως οξειδώνονται. Είναι κατανοητό ότι τα δημητριακά δεν πρέπει να απορροφούν υγρασία – απλά θα χαλάσουν. Πρέπει να φυλάσσονται σε θερμοκρασία δωματίου. Δεν ενδείκνυται η διατήρησή τους σε πλαστικά σκεύη, ούτε πρέπει να μένουν για πολύ μέσα σε πλαστική σακούλα. Η ιδανική επιλογή είναι ένα γυάλινο ή κεραμικό βάζο με καλά κλεισμένο καπάκι.

Το κριθάρι μπορεί να αποθηκευτεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμα και περισσότερο από τα δημητριακά σιταριού ή βρώμης, επομένως μπορείτε να το αγοράσετε με απόθεμα. Εάν τηρηθούν όλοι οι κανόνες αποθήκευσης, μπορεί να διατηρηθεί για ενάμιση χρόνο χωρίς να χαλάσει, ενώ το κεχρί και η βρώμη δεν διατηρούνται για περισσότερο από 9–10 μήνες.

Πώς να μαγειρέψετε χυλό από κριθάρι μαργαριταρένιο: συνταγές

Ανεξάρτητα από το ποια συνταγή θα επιλεγεί τελικά, το κριθάρι πρέπει πρώτα να βράσει. Για αυτό, πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα. Οι κόκκοι πρέπει να καθαριστούν και να πλυθούν καλά για να αφαιρεθούν οι αμυλώδεις ενώσεις. Αλλά η προετοιμασία δεν τελειώνει εκεί. Πρώτα, οι κόκκοι μουλιάζονται σε κρύο νερό. Αν πρόκειται για μεγάλες ποικιλίες, πρέπει να μείνουν για 10–12 ώρες, οι μικρές μπορεί να μουλιάσουν πιο γρήγορα. Η αναλογία δημητριακών προς νερό πρέπει να είναι 1:5, αυτή είναι η χρυσή αναλογία – ένα φλιτζάνι δημητριακών ανά 1 λίτρο νερού.

Αν όλα έχουν γίνει σωστά, ο χυλός μπορεί να βράσει αρκετά γρήγορα. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι παρασκευής του. Ο χυλός κριθαριού μπορεί να μαγειρευτεί με νερό, με ζωμό κρέατος ή λαχανικών, καθώς και με γάλα.

Ο έτοιμος χυλός κριθαριού σερβίρεται με ψάρι, κρέας, μανιτάρια και σαλάτες λαχανικών. Μερικές φορές αρκεί απλά να βράσετε το κριθάρι και να το καρυκεύσετε με ψιλοκομμένο και ελαφρώς σοταρισμένο κρεμμύδι, αν και αυτό δεν θεωρείται διαιτητική επιλογή. Την περίοδο της νηστείας, ο χυλός κριθαριού μπορεί να σερβιριστεί με θρυμματισμένους ξηρούς καρπούς, παπαρουνάσπορο, δαμάσκηνα ξερά, βερίκοκα ξερά, και να χρησιμοποιηθεί μέλι για το καρύκευμα.

Με νερό

Τα δημητριακά μουλιάζονται όπως περιγράφηκε παραπάνω. Το πρωί, το νερό στραγγίζεται, οι κόκκοι μπορούν να πλυθούν ξανά και στη συνέχεια να καλυφθούν με φρέσκο βρασμένο νερό σε αναλογία 1:3. Είναι καλύτερα να μαγειρεύετε τον χυλό σε καζάνι. Μπορείτε να το βάλετε στο φούρνο και έτσι θα γίνει πιο νόστιμος και εύθρυπτος. Οι σύγχρονες ποικιλίες κριθαριού συνήθως βράζουν για 1–2 ώρες. Όλο αυτό το διάστημα πρέπει να μένει με καπάκι, δεν χρειάζεται ανακάτεμα. Ο έτοιμος χυλός πρέπει να έχει μια όμορφη μπεζ απόχρωση. Πριν το σερβίρισμα, προσθέστε λίγο βούτυρο. Αν θέλετε, μπορείτε να ρίξετε αντί για αυτό λίγη κρέμα γάλακτος για πιο απαλή γεύση.

Με γάλα

Ο χυλός που παρασκευάζεται με γάλα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί διαιτητικό πιάτο, αλλά εξακολουθεί να είναι ωφέλιμος. Το κριθάρι πρέπει να μουλιαστεί με τον τρόπο που περιγράφεται παραπάνω. Το πρωί, το νερό στο οποίο έμεινε το κριθάρι στραγγίζεται. Στο μεταξύ, παίρνουμε άπαχο γάλα και το ζεσταίνουμε στους 40 βαθμούς. Η αναλογία σε αυτή την περίπτωση είναι 1:10. Δηλαδή, για 200 γραμμάρια κριθαριού χρειάζονται 2 λίτρα γάλα. Το κριθάρι περιχύνεται με το γάλα, ο χυλός αφήνεται να βράσει και μαγειρεύεται για 5–6 λεπτά χωρίς καπάκι. Πρέπει να προσέξετε να μην καεί το γάλα. Στη συνέχεια, η κατσαρόλα αποσύρεται από τη φωτιά και ο χυλός μαγειρεύεται σε μπεν μαρί – έτσι σε μια συνηθισμένη κουζίνα μπορούν να αναδημιουργηθούν οι ίδιες συνθήκες όπως σε έναν παραδοσιακό ρωσικό φούρνο. Ο χυλός δεν χρειάζεται να ανακατεύεται όλο αυτό το διάστημα. Τελικά, αυτό μπορεί να διαρκέσει 5–6 ώρες, αλλά η γεύση του πιάτου θα είναι πολύ τρυφερή.

Στην πολυκουζίνα

Το μαγείρεμα κριθαριού σε πολυμάγειρα δεν είναι δύσκολο. Για αυτό, παίρνουμε 1 ποτήρι κριθάρι για 3 ποτήρια νερό, προσθέτουμε αλάτι κατά βούληση. Αφού ρίξουμε το κριθάρι και το νερό στο μπολ του πολυμάγειρα, επιλέγουμε τη λειτουργία «Σιγοβράσιμο» ή «Πιλάφι» ανάλογα με το μοντέλο. Αν το κριθάρι έχει προηγουμένως μουλιαστεί για αρκετή ώρα, θα μαγειρευτεί μέσα σε μία ώρα. Αλλά μετά από αυτό, δεν το βγάζουμε από τον πολυμάγειρα για 5–10 λεπτά ακόμα, ώστε να μαλακώσει καλά.

Με κρέας

Ο χυλός κριθαριού συνδυάζεται καλά με διάφορα είδη κρέατος, συμπεριλαμβανομένου και του χοιρινού. Μπορείτε να τον ετοιμάσετε ως εξής: για 150 γραμμάρια κριθαριού παίρνουμε 100 γραμμάρια άπαχου χοιρινού, 2 σκελίδες σκόρδο, 1 κρεμμύδι, 0,5 λίτρο ζωμό λαχανικών. Μουλιάζουμε το κριθάρι σε νερό για 6 ώρες και το βράζουμε μέχρι να μισομαγειρευτεί. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο, τα σοτάρουμε ελαφρά σε ένα τηγάνι, προσθέτουμε το κρέας κομμένο σε μικρά κομμάτια και το σοτάρουμε επίσης ελαφρά. Στη συνέχεια, προσθέτουμε τον χυλό κριθαριού, ανακατεύουμε ώστε να απορροφήσει το λάδι, ρίχνουμε τον ζωμό λαχανικών και μαγειρεύουμε με κλειστό καπάκι για τουλάχιστον 40 λεπτά σε χαμηλή φωτιά, μέχρι να μαλακώσει το κριθάρι. Ο έτοιμος χυλός μπορεί να πασπαλιστεί με τριμμένη παρμεζάνα.

Με λαχανικά

Ο χυλός κριθαριού μπορεί να μαγειρευτεί με οποιαδήποτε λαχανικά, για παράδειγμα, με ντομάτες, φασολάκια, κολοκύθα κ.λπ. Για παράδειγμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την παρακάτω συνταγή: για 1 ποτήρι ψιλό κριθάρι που μαγειρεύεται γρήγορα, παίρνουμε 1 γλυκιά πιπεριά, 200 γραμμάρια φρέσκες ή αποξηραμένες ντομάτες (ανάλογα με την εποχή), 100 γραμμάρια φασολάκια και την ίδια ποσότητα αρακά, 400 ml νερό, ένα κρεμμύδι, πιπέρι, αλάτι, λάδι – κατά βούληση.

Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σοτάρουμε ελαφρά, στη συνέχεια προσθέτουμε τις ψιλοκομμένες ντομάτες, την πιπεριά κομμένη σε κύβους, τα φασολάκια και τον αρακά, και τα σιγοβράζουμε σε χαμηλή φωτιά για λίγη ώρα. Έπειτα προσθέτουμε το προηγουμένως μουλιασμένο κριθάρι, ρίχνουμε νερό, αλατίζουμε, ανακατεύουμε και αφήνουμε να βράσει. Σιγοβράζουμε μέχρι να μαγειρευτεί το κριθάρι με κλειστό καπάκι σε χαμηλή φωτιά.

Με μανιτάρια

Ο χυλός κριθαριού με μανιτάρια είναι ένα παραδοσιακό πιάτο της ρωσικής κουζίνας. Τις περισσότερες φορές, για την παρασκευή του χρησιμοποιούνται αποξηραμένα λευκά μανιτάρια. Αλλά μπορεί να μαγειρευτεί και με κανθαρέλες, ενώ στις σύγχρονες συνθήκες συχνά χρησιμοποιούνται σαμπινιόν.

Για την παρασκευή του χυλού θα χρειαστείτε: 1 ποτήρι κριθάρι, μια χούφτα αποξηραμένα λευκά μανιτάρια, 1 καρότο, 2 κρεμμύδια μεσαίου μεγέθους, 2 ντομάτες, αλάτι κατά βούληση.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα μανιτάρια και τα δημητριακά για αυτό το πιάτο μουλιάζονται σε διαφορετικά σκεύη. Τα μανιτάρια αρκεί να μείνουν στο νερό για 2 ώρες, ενώ το κριθάρι πέρλας, ανάλογα με το είδος του, από 5 έως 8 ώρες. Ο χυλός βράζεται ξεχωριστά. Μετά από περίπου μία ώρα, προστίθενται τα ψιλοκομμένα μανιτάρια, από τα οποία έχει προηγουμένως στραγγιστεί το νερό. Όταν ο χυλός πάρει βράση, αφαιρείται προσεκτικά ο αφρός. Εν τω μεταξύ, καθαρίζονται και κόβονται με τον συνηθισμένο τρόπο το κρεμμύδι και το καρότο, αφαιρείται η φλούδα από τις ντομάτες (για αυτό είναι πιο εύκολο να τις ζεματίσετε με βραστό νερό) και κόβονται σε κύβους. Το κρεμμύδι και το καρότο σοτάρονται ελαφρά, προστίθενται οι ντομάτες και σιγομαγειρεύονται λίγο. Όταν ο χυλός είναι σχεδόν έτοιμος, απλώνονται από πάνω τα λαχανικά και διατηρούνται σε χαμηλή φωτιά με κλειστό καπάκι για άλλα 5–10 λεπτά.

Μπορείτε να δίνετε σε σκύλους χυλό από κριθάρι μαργαριταρένιο;

Αν και σε μερικούς χυλούς μπορείτε να δώσετε σε σκύλους για να αναπληρώσουν τα αποθέματα βιταμινών και μετάλλων, ο χυλός κριθαριού πέρλας δεν ανήκει στα επιτρεπόμενα τρόφιμα. Αυτόν τον χυλό δεν μπορείτε να τον δώσετε σε σκύλους. Ενδιαφέρον είναι ότι ο λόγος είναι η μεγάλη ποσότητα φυτικών ινών. Για τον ανθρώπινο οργανισμό αυτό είναι μάλλον πλεονέκτημα. Αλλά στους σκύλους, το κριθάρι πέρλας μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση και σοβαρή διάρροια. Επιπλέον, αυτός ο χυλός, ακόμα και καλά βρασμένος, αφομοιώνεται δύσκολα από τον οργανισμό των ζώων.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για το κριθάρι μαργαριταρένιο

Για πολύ καιρό, το κριθάρι πέρλας ονομαζόταν αρκετά υποτιμητικά ως «χωριάτικο ρύζι» (σε μεταγενέστερες εποχές το αποκαλούσαν ξεκάθαρα «θραύσμα», επειδή ο κακοβρασμένος χυλός προάγει τον αυξημένο σχηματισμό αερίων). Αλλά στην πραγματικότητα, παλαιότερα αυτό το πιάτο βρισκόταν και στα τραπέζια των αριστοκρατών. Για παράδειγμα, ο Τσάρος Πέτρος Αʹ αγαπούσε πολύ τον χυλό κριθαριού πέρλας. Λέγεται ότι χάρη στην ίδια του την πρωτοβουλία, αυτό το πιάτο εμφανίστηκε στο στρατιωτικό διαιτολόγιο.

Πράγματι, εκείνες τις μακρινές εποχές, οι κόκκοι μουλιάζονταν σε κρύο νερό για 10–12 ώρες, για να γίνει ένας νόστιμος χυλός που δεν κολλάει. Αλλά ο ρυθμός ζωής σταδιακά επιταχύνθηκε, το παρατεταμένο προμούλιασμα ξεχάστηκε αρκετά γρήγορα, και οι περισσότεροι θυμούνται το κριθάρι πέρλας αποκλειστικά ως ένας γλοιώδης, κάπως λαστιχωτός χυλός που σέρβιραν σε κατασκηνώσεις πρωτοπόρων και στρατιωτικές καντίνες. Ενδιαφέρον είναι ότι σήμερα ο ρωσικός στρατός έχει εγκαταλείψει σχεδόν το παραδοσιακό κριθάρι πέρλας, αντικαθιστώντας το με πιο ακριβά είδη – ρύζι και φαγόπυρο. Ωστόσο, χρησιμοποιείται ακόμα για να νοστιμίσουν σούπες και για την παρασκευή κατσαρόλων. Το θέμα είναι ότι το κριθάρι πέρλας περιέχει φυτοορμόνες – δηλαδή ορμονοειδείς ουσίες που μοιάζουν στη δράση τους με τα οιστρογόνα. Αν το εντάξετε στη διατροφή σας από καιρό σε καιρό, αυτό δεν θα επηρεάσει το ορμονικό σας προφίλ. Ωστόσο, η υπεροχή του κριθαριού πέρλας στο στρατιωτικό μενού στις αρχές της δεκαετίας του 1990 είχε αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία – σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν οι γιατροί.

Παρεμπιπτόντως, τον χυλό κριθαριού δεν τον αγαπούσε μόνο ο Πέτρος Αʹ. Τον σέρβιραν και στο τραπέζι του τελευταίου Ρώσου αυτοκράτορα Νικόλαου Βʹ. Ωστόσο, ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι η αγάπη του αυτοκράτορα για αυτόν τον χυλό, καθώς και η παρουσία του στο γιορτινό τραπέζι, δεν είναι παρά ένας όμορφος θρύλος. Και ο τελευταίος Ρώσος τσάρος προτιμούσε πιάτα της αγγλικής και γαλλικής κουζίνας, έστω και απλά.

Ο μύθος ισχυρίζεται ότι τα οφέλη του μαργαριταρένιου κριθαριού αναγνώριζε ακόμα και ο Ιπποκράτης. Ωστόσο, πιθανότατα πρόκειται απλώς για τον κόκκο κριθαριού, καθώς με τις σύγχρονες τεχνολογίες τότε δεν παρήγαγαν χυλό, και κανείς δεν θα ασχολούνταν με το πολλαπλό κοσκίνισμα και γυάλισμα του κόκκου. Αλλά το κριθάρι στην αρχαιότητα το εκτιμούσαν, και αποτελούσε μέρος της διατροφής των Ρωμαίων μονομάχων, για να τους παρέχει δύναμη και αντοχή.

Υπάρχει επίσης ένας μύθος ότι το όνομα «μαργαριταρένιος χυλός» προέκυψε υποτίθεται επειδή οι κόκκοι κριθαριού θύμιζαν στους ανθρώπους μαργαριτάρια. Ωστόσο, οι γλωσσολόγοι συνήθως δεν συμφωνούν με αυτή τη θεωρία. Και πιο πιθανή είναι η εξήγηση ότι το όνομα προέκυψε μόλις τον 19ο αιώνα, όταν θέλησαν να εξευγενίσουν ένα παραδοσιακό προϊόν. Πάντως, αν οι αγρότες τον Μεσαίωνα γνώριζαν για το μαργαριταρένιο κριθάρι όσα γνωρίζουν σήμερα οι επιστήμονες, σίγουρα θα ονόμαζαν αυτόν τον χυλό μαργαριταρένιο.

Φωτογραφία μαργαριταρένιου χυλού